Wiewie gaat naar Werchter...

Joehoew, het is eindelijk zover 28 juni 2015... Werchter here we come!! Mijn zusje en ik, on a Sissie-date... we moeme wij geen venten meehebben, er lopen schone venten genoeg op Werchter ;-)

We rijden traditiegetrouw tot aan het station in Leuven, daar parkeren we de wagen, en nemen we de bus naar de weide... Hoera, dit jaar was de bus weer gratis... 't zou er nog aan mankeren!! Maar de Lijn zet ons netjes af op 1500m van 't feestje!!

Tegen 12u arriveren, tja, dan heb je al meteen een hongerken he... Ik wou de speciale worst (haute dogs)van mijnen maat Jeroen wel eens proberen, en mijn zusje had gelezen dat hij elke dag zo'n 2000 stuks voorziet. Wij maakten eens heel gauw een rekensommetje, en ja, eerst en vooral naar dat kot en 's avonds dan een frietje stekken ipv omgekeerd...  tegen ten vijven was 't spel van Jeroen uitverkocht... ik zou het bijna een "slimme zet" willen noemen :-)

Een heerlijk ciabattabroodje, een tappenade van aubergine en tomaat, een witte worst, groene pesto, gedroogde ham, parmezaan en ruccola... O-VER-HEER-LIJK... tja, dat zou wel een paar centimeters langer mogen geweest zijn :-))) Op zich wel een duur stuk zunne dat kost dan wel 10 euro, maar kom, het was excellent!! We staan recht om naar de main stage te gaan en ik spot Toon van "Thuis" aan het einde van de rij aan da kot, ik geef mijn zus een por en ik schreeuw stillekes "Toon van thuis!!" Zij schiet er haar toch wel naartoe zekers... grrrr... "Ah, zeg, zijde nog op tijd om Luc te redden of waarde te laat" OMG maar hoe schaamtelijk en tegelijkertijd hilarisch... hij kon er wel mee lachen maar wilde niet antwoorden op de vraag natuurlijk, ze moest in september zeker kijken. Ik heb toch minstens drie keer de slappe lach gehad, waarvan ik één keer dacht dat ik er aan was... naar adem moeten happen, volgens mij kan uwen buik daarvan scheuren...

Festivalgangers beoordelen hoort er natuurlijk ook wel bij... Wij zijn allebei "belast" met een gen dat een dik gat veroorzaakt, dus daarop gaan wij niemand "veroordelen", 't is natuurlijk wel wat je draagt als ge een dik gat hebt... Toch wel een paar modeblunderkes gespot... Okee, dat je voor één keer alle remmen los gooit kan wel zijn, maar euh... er over is er over!!! :-)

Dan naar The Van Jets in "the Barn" tente..., 't spel zat vol natuurlijk, we stonden aan den uitgang en hoorden het wel maar zagen genen bal... Meneer Schuermans, een groot schermke aan de buitenkant van "The Barn" zou welkom zijn!!!  Toch wel een dik applaus dat hij ook dit jaar heeft toegestaan dat de drankje MET dopjes worden verkocht!!

The laziest festival dat ik ooit gedaan heb... Ons geplaceerd aan het grote podium en eigenlijk gewoon blijven zitten... Couting Crows en hun dikste hits... hij ziet er veel ouder uit, maar zingt nog gelijk 15 jaar geleden... En die liedjes blijven mij bekoren!! En Kasabian, ik kende eigenlijk maar een paar nummers, maar 't was gewoon de max!... 

In mijn zoektocht naar "welke alcoholische drankjes kunnen mij bekoren" heb ik Hoegaarden Rose geproefd... tja... ik word nog nen echten dronkaard... is dat nu toevallig dat alles wat ik wél lust van alcohol roze is???

Al onze energie opgespaard voor HET concert van de dag... Blijven zitten tot tien minuten voor het begon, we waren wel al helemaal omsingeld en ik wist niet of ik nog op een elegante manier zou recht kunnen komen... gelukkig begon het al te donkeren, zolang het maar niet in mijnen nek schoot...En weet je wat, dat is de eerste keer dat ik naar een concert ga van Muse en dat mijn voeten nog niet van op voorhand zeer doen, dus euh... extra danske placeren: check!!!

Begint met Psycho en den boel ontploft al!! Zoveel hits uit hun oudere albums, was gewoon megawijs!! Meebrullen en springen!! "Plug in baby" en "Time is running out" mijn twee favoriete Muse nummers allebei gespeeld!!! Ook "Reapers" mijn nummerken één van  op de nieuwe CD met veel schwoeg en met het grootste gemak uitgevoerd... Dat Matthew Bellamy een stukske op zijn gitaar kan spelen wist ik al, maar keer op keer doet hij mijn hartje toch harder slaan... Dank u Dank u voor de supergrote kwaliteits-mega-grote-schermen meneer Schuermans!!! " The résistance" hij steekt zijn vuist in de lucht en kijkt megaserieus geclose-upt in de camera, dus op groot scherm... Fjuuuw, ik was in extase van zijn verschijning gewoon, ofwel was het omdat ik al veel te lang in de dampen stond van een half in de fik gestoken weed-platage...(was da wreed) Hola, die kan mij krijgen!!! Ik stond te peinzen, zou ik nu liever zijn gitaar zijn, zijne micro, of zijn piano :-p De immer knappe sexy Matthew heeft het weer gedaan... het was wel beter als in Duitsland!! Ik heb ook bijna gevochten, aja, zo van die mensen die als het optreden al bezig is nog naar voor willen schuiven en die stoppen dan knal voor jou (en die zijn dan nog een heel pak groter).

Hij zag er zoooo heerlijk uit, ik wist niet, zou ik hem in één keer verslinden gelijk een wilde tijger(in) of zou ik dat zo met een lepelke doen, op 't gemakken, zo met het topje van uwen lepel (en lepelde draaien in uwen mond) zodat het lekker lang duurt en je lekker lang kan genietennnnnnnnn...

Aan alle leuke dingen komt veel te rap een eind natuurlijk... pfffff... en die sloebers zijn een kwartier vroeger gestopt als voorzien... maar ik kan er weer een beetje tegen!! En ze komen terug volgend jaar!!! Juij!!! Dat wordt weer stressen voor kaartjes...

Wat de WC's betreft is het nieuwe systeem toch niet echt een meerwaarde.  De deurtjes zijn vanboven en beneden open, dus dan vond ik wel ok.  Maar de ruimte was echt klein.  Mijn jeansbroek plakte eigenlijk wel aan mijn gat, en voorover buigen lukte niet, dus dat was een hele onderneming om mijn broek aan en uit te krijgen :-) Het sas-systeem werkte toch ook niet hoe zou moeten en tegen den avond waren de helft van de wc's onbruikbaar... En ik vraag me nog steeds af (sorry voor de gevoelige lezers) hoe een mens er in slaagt van op den WC bril te kakken??? Doen die dat dan thuis ook??? Grrrrr...

En dan is Muse gedaan en begint het vuurwerk!!... en dan moet er 80.000 man naar huis (aja iedereen gaat naar huis want het is de laatste dag... Dus zie je heel de meute naar den uitgang gaan en die moeten dan "trechteren" in één straatje... In paniek slaan, is geen optie...Soit, na een paar kruispuntjes is het weer doenbaar... De lijn brengt ons snel weer naar het Station en om 3.20u lig ik in mijn bedje... mijn schouders en totte nog verbrand ook... Ge zuut er u aan mispakken zunne, het was wel warm, maar dat zonneke zat toch precies achter sluimerwolkskes... 

Dus om 7:15u gaat mijn wekker... dat is een beetje sterven!!

Het gaat allemaal een beetje traaaaaager dan anders...  ik wil mijn parfum niet op mijn verbrande nek spuiten, dus besluit ik het aan de onderkant van mijn kin te proberen omdat ik daar zeker niet verbrand ben... recht in mijne neuzen vaneigens... oe dwaos kunde zijn!!!

Met mijn moeder naar haren dokteur.  Tsssss, ik heb mij toch een beetje kwaad moeten maken hoor... en dan met de wagen naar de garage... En dan moet je daar een uur wachten... en je hebt te weinig geslapen... en je bent moe... en kan niet veel verdragen... "we vinden het niet en moeten mailen naar Peugeot, we laten iets weten van zodra we antwoord hebben"... dat hoor je liever niet maar het is niet anders... ik rij met den auto op de N9, Muse "Reapers" lekker luid... Ik sta voor de rode lichten met links van mij een BMW... Die zit zo naar mij te kijken... ik aanzie het als een uitdaging (bij nader inzien was het misschien omdat ik luchtgitaar zat te spelen, woehahaha) maar de licht schiet op groen en ik schiet vooruit... Voila, gewonnen van nen BMW, hahaha, puntje voor Rijsselaere... ik kreeg spontaan goesting om mijn ruite open te doen en mijnen arm naar buiten te hangen... NOT!!!

Mijn plan voor de komende twee dagen wordt alsmaar strakker... dus moet ik eens in gang schieten....

Confituursoep met Aardbeien en rabarber...

Mijnen bescheiden hof bestaat hoofdzakelijk uit ges... (gras) geen bloemekes, geen tierlantijntjes sjuust een groen tapijtjen... Sommige mensen hebben zelfs een moestuintje of een kruidentuintje, daar ben ik stiekem wel sjaloes van... Zelfs met een kieken of twee zou ik dolgelukkig zijn... maar ja, hier in Waarschoot is de grond onbetaalbaar dus nee, die paar vierkante meter konden er niet meer vanaf... hahaha...

Dus krijg ik van een collega een pakje rabarber!!! Joepie, ik wou al altijd eens confituur maken... voor alles een eerste keer!  Ik besluit om toch wa fraisekes bij de voegen.  De timing kon beter want mijn maagske stond er niet naar, maar anders was mijn fruit naar de vaantjes en confituur wordt niet beter als je het fruit eerst wat te lang laat "rijpen"in tegenstelling tot een flesje goeie wijn...

Ik begin te zoeken naar een recept op internet, er staan er zeker 150 op, en uiteraard geen enkel recept is gelijk, er zit wel altijd een kleine nuance die me wel weer doet twijfelen hoe het nu eigenlijk moet.

Dus een beetje op goed geluk... op het kookpunt begint mijn kastrol over te koken en ja, ik had dat inderdaad ergens gelezen dat ge uw pan maar de helft moogt vullen... te laat!!! Daarbij komt dat mijn gastjes niet graag confituur met brokken eten dus moet ik die massa eerst nog eens mixen ook, doe ik dat voor of na het kookpunt... pffff... Ik zie het anders al gebeuren, heel de tijd met hun mes naast de stukken fruit scheppen en op het einde van de rit heb ik een halve pot uitgedroogd fruit over... Da spetst langs alle kanten... ne keer bronselen in de keuken mag ook ee...

De hete confituur in de glazen pottekes doen, sluiten en sebiet omdraaien... Ik had moeten weten dat het glas onmiddellijk even heet wordt of die confituur... en dat ijzeren scheelke van de potten ook.  Dus dat was in een sneltempo in de pot, scheelke op en een draaike naar links... brandwondencentrum niet moeten bellen en flamazine ligt nog steeds op 't zelfde plekje in de ijskast.

Gezien mijn pan aan het overkoken was heb ik de confituur wss niet lang genoeg laten koken en indikken... Ik had ook gelezen dat dat tijdens het afkoelen nog indikte, dus ik had schrik dat het te hard zou worden... MAAR... blijkbaar is het dikkingsproces toch niet zo verlopen gelijk ik hoopte... 't spel is redelijk vloeibaar gebleven... dus stel ik je voor... "Sylvie's confituursoep" Allee, het is nu geen siroop ook he...

Als je een laagje boter op je stuutje doet lukt het wel hoor, ik peis zelfs als ge ne pistolet in twee snijdt ge doet dat wit kruim er wat uit en ge giet er een pollepelke confituur in dat dat best nog te eten is... op een craccotje lukt het ook perfect...  en nu ik er aan denk, op een schelleke kaas gaat dat ook zeker lukken... Op een sneetje salami... neh, dat is al van in de chiro geleden, daar ga ik voor passen...dat op ne boterham doen om mee te nemen naar het werk zou ik nu niet riskeren, volgens mij trekt dat helemaal in uw brood en heb je ten twaalven wa sompige boterhammetjes over... Op nen pannenkoek zie ik dat ook wel lukken en zelfs een schepken over een bolleke vanille-ijs kan niet slecht zijn, hahaha... Of als dipsausje, zo van die stokjes (ongezouten) als tussendoortje... multifunctionele confituur, asjeblieft ziede... Maar de smaak zit wel wreed goed... volgens mijn kindjes is die gewoon keilekker!! Voor de smaak geef ik mezelf een acht, en voor de dikte, tja een viere zekers... 

Piet Huysentruyt zou me zeker en vast vragen "en wat hebben we geleerd?" dan zou ik zeggen:

1) dat mijnen kookpot groter moet zijn

2) dat ik de confituur iets langer moet laten koken 

3) dat ik veel liever naast Jeroen Meus zou staan...

Eens ik het confituurproces onder de knie heb ga ik de uitdaging aan, 50 tinten confituur en begin ik een confituurwinkelken... hahaha... NOT!!

't schijnt dat een lepeleke confituur nog goed is tegen 't zuur ook... ik zal sebiet ne keer ne slok pakken dak voor de rest van mijn leven 't zuur nie meer heb... 

Oe lang blijft dat nu eigenlijk goe??? Ik heb 12 potten... moet ik dat nu binnen de maand opeten?? Uitdelen durf ik niet zunne... moest ik daar nu wa maïzena onderdraaien, hihihi...

Gelukkig geraakte ik niet overstuur, van mijn mislukte confituur... :-)

Een fijn weekend voor iedereen!!!!

en Pump up the jam!!!

Sylvietjen x

Bloed, zweet en tranen...

Vandaag kwam ik toe op mijn werk, en iemand had één van de twee radio's die normaal heel strategisch op den bureau staan zodat iedereen ze hoort (behalve ik, met mijn oorprothese moet ik mij al wreed concentreren eer ik hoor wa liedjen dat het is :-)) op mijn bureau gezet omdat het Muse-dag was op Studio Brussel... Oe lief is da!!!  Tja, van dienen wedstrijd kwam niets in huis, ofwel was ik sjuust aan 't bellen, of zat ik wreed geconcentreerd te mailen of zat mijnen collega tegen mij te vertellen over haar versiertoeren, hahaha... Een paar keer heel erg op tijd geweest, een paar keer grandioos te laat geweest, uiteraard niet gewonnen :-)  Ah, ik zie de immer knappe Matthew al op 28 juni... = Sissie-date!!!
Van het beste ziekenfonds gesproken tussen haakjes, heb ik toch wel met de meest spontane reclamestunt uitgepakt!! Ik sta aan de kassa af te rekenen, een madamke komt vragen aan de kassadame of ze een stylo heeft die ze kan meenemen. dat heeft ze niet, inderdaad diene stylo hangt met een keten aan dat tafelke gebonden... Ik zwier mijn sjakosj open en grijp naar de stylo waar in koeien van letters CM opstaat en zeg "hier mevrouw, ik heb een stylo voor jou" ze is heel dankbaar maar zit er toch mee in dat ze hem niet kan teruggeven... Ik zeg op mijn vriendelijkste toonaard "je mag hem houden 't is enen van mijn werk" Kijk ziede, die mevrouw gaat nog regelmatig ne keer aan mij peinzen, aan de vriendelijke mensen van CM...aha!!
Hoe die stylo in mijn handtas komt zal ik ook maar even schetsen vooraleer ik iederen avond gefoeilleerd word, na een vorming durf ik almets wel ne keer mijnen stylo in mijn handtas te steken en nadien onbewust te laten zitten...(ze schrijven dan ook als de beste) Bij iedere gelegenheid zwier ik die uit mijn handtas en neem ik de stylo zodanig vast dat "CM" goed zichtbaar is... er bestaat daar een woord voor dat bij scrabble nogal zou scoren "BEDRIJFSIDENTIFICATIE" volgens mij kan dat niet op da bord zelfs...
Damme altijd vriendelijk zijn is een feit, behalve als we een slecht dagje hebben, dat durven wel al eens scheef kijken en ne keer zeggen dat alles in orde is terwijl het niet zo is voor ons gemak... hahaha... Dat is helemaal GEEN WAAR!!! Ik zweer het op mijn communiezielken!!! Jaaaaa jong, ik heb mijn communie gedaan, niettegenstaande je het misschien niet altijd zou zeggen... Ik heb er een trauma aan overgehouden... een hoedjestrauma... Accidentje gehad vlak voor mijn eerste communie, brommertje tegen mijn koppie gereden, dubbel schedelbreukje, (al bij al is dat redelijk goedgekomen, niet? :-)) dus haartjes allemaal afgeschoren... Meisje, kleedje, eerste communie mee een brosken en een stoer litteken... neenee, ik kreeg een hoedje... Die stoelen in de kerk waren niet goe afgesteld op hoedjes, die leuning kwam dus sjuust aan 't randje van mijnen oed, dus ofwel moest ik helemaal doorgezakt op de stoel zitten, ofwel moet ik mij helemaal uitrekken zodat diene rand erboven kwam. Ik heb dus helemaal niet kunnen opletten door dat euvel... Deed ik dat niet, dan had ik een hoed met vier deuken... (van da liedjen ee, lol) Maar kom, ik ben algelijk een kindje van Jezus geworden... sedertdien genen hoed meer opgezet :-)
Ik kreeg gisteren een ingeving om vandaag nog ne keer met de vélo naar huis te gaan van 't werk... Met den otto door naar het werk en met de fiets terug (hoe doe ik dat toch ee :-))
Wa peisde, tegenwind vaneigens... Drie Bruggen moet ik "overBruggen" (tip tap top, de West-Vlaamse stad zit verstopt)... ik reed zo rustig, ik wou eigenlijk genen rode kop krijgen, maar aan de brug van Vinderhoute was ik er aan voor de moeite, ik voelde mijn bloed ophopen in mijn hoofd... ik hoopte nog dat het de nationale dag van de aubergine was, zo purper voelde mijn totjen... Ik hoop maar dat dat tegen morgennuchtink gestabiliseerd is.
Ik heb er een beetje lang over gedaan, maar ik had maar twee versnellingen die marcheerden, bij de rest reutelde mijne velo zo hard, moet toch eens naar de velomaker...
Dus ofwel in eerste, ofwel in negende... en ja, daar zitten heel wat makkelijkere standjes tussen...
En dan ben je thuis, stap je af, wil je naar de badkamer gaan die boven is, en geraak je de trap niet op... ik moest mij echt optrekken aan de leuning... fjuuuuw... Nui is 't al wa beter...
Voila ziede, jullie zijn weer gezegend met een beetje onzinnige praat...
Morgen ben ik waarschijnlijk gezegend met een beenstijfte, dus al ik wa aardig loop, ge weet hoe het komt...

Lieve groentjes voor zoentjes
Sylvie