Wiewie gaat vals plat in de Vlaamse Ardennen

Gisteren was mijn tripje letterlijk in het water gevallen, dus vandaag een nieuwe poging... Keuze uit twee tochten, Assebroek of Everbeek... Gezien Assebroek de vorige keer een beetje was tegengevallen (heel te tijd in ne wijk) toch voor Everbeek gekozen. Dat was wel een eindeke rijden maar Jan zou meegaan, dus kan ik nog een beetje side-seeing doen... En ik had ook iets gelezen van mattentaarten, en dat is wel dé streek bij uitstek voor een heerlijk smeuïg mattentaartje... Alhoewel je van de weightwatchers dan wel gedaan hebt met eten voor de rest van de dag :-)

Er is veel volk maar ze hebben ne parking op een weiland, dat is toppie, ja, dat is zo, je neemt je auto om te gaan wandelen en dan wil je zo dicht mogelijk bij de inschrijvingen staan... geloof me, de laatste meters zijn de lastigste!! En vandaag was dat een understatement. 

We schrijven ons in en we krijgen een appelken, aaaah, dat is nul puntjes voor de WW!! Voor we vertrekken moet ik toch wel altijd een plasje doen en er staat zo een wagen (lees container op wielen) en ik spring toen nog gezwind op het trapje.  Ik doe die deur open en die WC bril komt tot 10cm van die deure!! Zoals verwacht trek ik dat kot toe en mijnen D-cup raakt de deur net niet... ge moest uw voeten dus naast de WC pot zetten en ge moet u eens proberen neerzetten zonder dat je kop vooruit gaat!!! Ik moest dus zijwaarts kijken of mijnen neus schuurde tegen die deur.  Ik had dus mijn jeansroksken aan met een zwart shortje onder (type koersbroekje, of mijn billen zijn verbrand van de wrijving, hahaha) ik kan u verzekeren in zo een veel te klein WC kot, à la chance dat ik er geen verrekking  heb aan overgehouden.

We vertrekken en na 50 meter lopen we in een bosje en dan langs de weilanden... ze hebben niet overdreven in den boek hoor, dat is knal in de natuur!! Met momenten moesten we een eindje tussen twee prikkeldraden waar zo één gleufje met zand is en ernaast gaat het omhoog met gras... Dus oftewel doe je de catwalk-pas, voetje voor voetje, maar dat is schijtemoeilijk om je evenwicht te bewaren ofwel loop je dus scheef met je ene voet in de gleuf en met de andere op het verhoogde gras... ik zweer het, dat is keilastig... de meeste wegjes lagen tussen de velden en dan liep je zo in de sporen van de tractors en andere landbouwvoertuigen, met in het midden zo lang gras en daar lagen van die grote keien in... je moest dus wel een beetje je evenwicht kunnen houden en af en toe verspringen van spoor... Andere stukken waren op verharde weg maar dat was echt wel vals plat... ik kon niet meer!!! Men zegt dat je moet gaan wandelen om je hoofd leeg te maken... ik heb gelijk de indruk dat dat een beetje averechts werkt... we liepen langs een maïsveld en ik hoorde geritsel, ik maakte me de bedenking dat moest ik er alleen lopen ik wel met een ei in mijn broek zou lopen... alhoewel, mocht er een potentiële verkrachter verstopt zitten is hij er aan voor de moeite, dat koersbroekske waarvan in het begin sprake krijg je niet uit als ik niet vrijwillig een handje help... (tis een spaneetjen :-)) toen het zo zwart zag in de lucht en toen we bovenaan de berg liepen vroeg ik me af wie het eerste zou neergebliksemd worden... Jan is groter dan mij, maar ik zit met een stukje ijzer in mijnen kop... en dan ook nog van die dingen des levens, bijvoorbeeld wanneer ik nu best bel naar de gyneacoloog om van Mirena te switchen, daar kijk ik alvast niet naar uit!! Schrik dat dat spel niet meer terug te vinden is... alhoewel bij een vorig bezoek hij nog zei dat het nog mooi op zijn plaats zat (ik zag een grijs scherm met een stokske op, waar of hoe dat kon ik niet uitmaken...) maar ik geloofde hem op zijn woord. En van Mirena, denk ik aan Morena, wat dan weer een applicatie is op het werk, en als ik aan het werk begin te denken dan is 't heel om zeep :-) Ziedet... dat helpt dus geen bal...  Hoofd leegmaken, tarara... (ik krijg er soms hoofdpijn van, van zoveel te denken) maar ik doe het wel graag... (het wandelen)

Ik vraag aan Jan om achter mij te lopen want ik moet mij forceren om hem bij te houden als hij naast mij loopt, maar hij zegt dat hij mijn tempo aanhoudt... tja, daar kan over gediscussieerd worden over wie wie nu zijn tempo bijhoudt.  Hij loopt dan zo schuin achter mij, en ik zie in mijn ooghoek zijne voet alweer naast mij... De laatste kilometers (het begon dan ook een beetje te miezeren) waren de lastigste... Ik heb de laatste twee km op karakter gedaan zunne, ik had ook geen andere keus, aja, den auto stond aan den eindstop he... Het laatste stukje was een smal paadje met aan de ene kant prikkeldraad en bomen en aan de andere kant een beekje... ik was zodanig aan het strompelen dat ik tewee in die beek was gesukkeld... twee blaren op mijn hieltjes van mijn voeten zo scheef te moeten zetten... MAAR... het was een heel schoon wandeling... Aan de eindstop nog eens in zo een claustrofobisch WC kot gekropen en toen moest ik mij op dat trapje SLEUREN!!

Dan nog van de beginstop naar den otto... ik zei het al in het begin... dan heb je net een kwartierke gezeten en dan begin je zo al wat stijf te worden... Ik denk dat mijn gezicht boekdelen sprak, en het waren beslist geen boekdelen van 50 tinten grijs... eerder 50 tinten kapotgetorten. Ik maakte me alweer de bedenking, mocht iemand 5000 euro geven om die tocht nog eens over te doen?? Nieje, ik zuu wel willen maar dat zou nie lukken... Nog een geluk dat niemand dat voorstel doet ee...

Ik bedenk mij dan wel dat er nog meer dan vijf kilo stoofvlees te maken valt... Pffff... Maar intussen is dat ook weer achter de rug :-p

Sebiets ne keer in mijnen boek zoeken wat ik volgende week ga uitsteken... niet te veel, zodat ik niet geblesseerd  ben voor de Lokerse feesten :-)

Zo... ik zit hier intussen met mijn voetjes omhoog en dat zal niet meer veranderen... nog sjuust die stoverij nog in de diepvries smijten en we doen de boeken toe voor vandaag...

Geniet nog van jullie zondag

x

Wiewie gaat naar Foligno...

Hier zit ik dan, ik de hotelkamer... ne keer een hele week genen bal doen, mijn bedje wordt voor mij gemaakt, niet koken, niet wassen, wel plassen... maar dat "niet wassen" is gewoon uitstel van executie :)
Van plassen gesproken, ik kom hier toe, ik wil een plasje doen en wat zie ik daar onder de wastafel??? EEN WEEGSCHAAL!!! Grrrr... maar wel zo een antiek ding met een wijzerke, ik denk dat je die door aan het wieleke te draaien eerst op min twee kunt zetten :-) Maar ze hebben hier wel zo een regendouche, es da wijs, je staat gelijk gewoon in een warme regenbui... goed zo Wiewie, waarschijnlijk noemt dat daarom ook zo.  maar bij mij thuis is dat in vergelijking maar een piesdoucheke zunne... volgens mij kun je daar nog in verdrinken, onder zo een douche, ik moest echt naar adem happen langs de zijkant, woehahaha...
Dat je mij niet in een vliegtuig krijgt, dat wisten jullie wel al zeker... daarom hebben wij toch zo een 1500 kilometertjes moeten rijden... maar ge kunt mij daar niet mee straffen zunne, ik rij graag in onze lieve wagen.  Alhoewel, vier nieuwe banden en een onderhoud en ik was een bedrag kwijt van sjuust geen vier cijfers.... grrrrrrrr... Maar we hebben GEEN file gehad... wel verschrikkelijke regenbuien in België, dat water spetste langs alle kanten, van boven naar beneden van de regen en van beneden naar boven van het opspattend water, en 't was met momenten wreed donker... NIET aangenaam ik zat soms met mijn gezicht tegen de voorruit omdat ik dacht dat ik dan beter zou zien... maar dat hielp geen fluite.  Tot aan Strasbourg heb ik het getrokken, dan was het aan de "Jean". En nee hoor, hij heeft geen spatje regen meer gehad...tssss...  (ge moet dus niet schoone zijn om wa chance te hebben, hihihihi, grapken ee) Tot aan de San Gotthard-tunnel zat ik op mijn gemak... 't is te zeggen, vanaf 150km op voorhand stonden er wegwijzertjes en mijn hartje sloeg altijd een beetje sneller toen ik zo ne pijl zag. Ik werd wel al lekker opgewarmd want ervoor waren er al een paar tunnelkes gepasseerd tot 9km...  Dat vind ik niet zo tofkes.  Maar ik heb het maar weer overleefd.  Ik smeet nochtans genoeg viskes naar Jan om te laten weten dat ik liever eens langs de pas wou rijden, maar het heeft iet geholpen. We doen een tussenstopje en deze morgen zijn we verdergereden, ik weer als eerste. De eerste 80 km mochten we niet sneller dan 90km per uur (ring rond Milaan) en echt waar, ik werd daar nu toch à volonté voorbijgestoken!! Grrrr... tot een bende van de Hell's Angels mijn voorbijstaken. Zo'n 20 moto's.  Imposant da wel... maar die reden zo heel den tijd voor mij en dat was wa ambetant. Die reden lekker 130 en ik heb ze voorbijgestoken dus moest ik een klein beetje gazze bijgeven.  En toe reden die achter mij... en dat was gelijk ook niet zo tof, in mijn achteruitkijkspiegel zag ik ze een beetje verder, dan ineens heel dicht en het was mij beu, dus ik ga naar het eerste vak en laat ze weer passeren... het opperhoofd van die bende wuifde vriendelijk bij het passeren en ik heb dan maar een beetje trager gereden.  Op het einde zijn we nog wreed misreden, aja, ze hadden een nieuwe baan gestrokken door de bergen en de GPS sloeg tielt... uiteraard was dat mijn schuld :-ss Ja, ik had de opdracht gegeven om die tunnels te graven, aja...
We slapen op één kamer en ik denk dat ik nog overspannen geraak van mijnen kleinen want die weet met zijn eigen genen weg.  Die weet van geen stoppen, en ik wil mij vies maken maar hij doet zo onnozel dat ik er tegen mijn zin de slappe lach van krijg.
We zitten hier momenteel met twee gezinnetjes op hotel (nog wat vroeg) en er is wel al iemand van de animatie, en dat hebben wel ook al geweten... tssss... ZAGEN, doet die... die komt ons heel de tijd "storen" om zijn activiteiten aan te prijzen waar ik absoluut geen interesse in heb.  Daarsjuust was ons eten aan het koud worden want jaja, zelfs daar komt hij ons lastigvallen.  Vanavond, morgenmiddag, morgenavond, hij wou ons toch gezegd krijgen dat we alles zouden meedoen.  Ik ga vanavond eens opzoeken in google translatie hoe je zegt "steek die onnozele spellekes eens waar de zon niet schijnt en laat mij gerust" voilà "stitch spellekes stupide anche se il sole non splende e lasciami in pace" nog eens twee dagen over studeren en dan krijgt hij dat op zijn talloor zunne... Ne mens gaat een jaar gaan werken, wil ne keer 10 dagen op congé en tons zouden we nog op commando van die quizkes moeten meedoen, dienen klapt bijna geen Engels, en dan nog tegen een Italiaanse famielde... no way... Of een tafeltennistornooi... ik wil gewoon uitstapjes doen, in 't zwembad hangen en mijn boekje lezen... We hadden beter gedaan dat we alleen Nederlands verstonden, maar ja, wij, de dommeriken, in 't Frans en in 't Engels meedoen...
Enfin, ik denk dat mijn enthousiasme in mijn gezicht al ver te zoeken is als ik dienen tiest zie...
Soit, morgen naar Perugia... dat wordt een lange daguitstap, tot het donker wordt en dan sluipen we het hotel binnen dat "Allesio" want zo heet hij, ons niet ziet...
Zo, ik geef er de brui aan voor vandaag...

Buonanotte!!
Wiewie