Een viertal maanden geleden heb ik alles overboord gegooid, het was mij beu, ik kon niet meer helder denken wat eten betreft, ik was eigenlijk een beetje geobsedeerd bezig met eten. En niet in die mate dat dit leidde tot enig positief resultaat ten opzichte van mijn BMI. Als ik dan eens over de rooie ging kon ik er zelfs niet meer van genieten... enfin, ik heb een paar maanden mijn goesting gedaan, gegeten wat ik wou (niet geschranst) maar "normaal" gegeten, ja ook eens een aperitief, frietjes en ook eens een dessert... en mijn weegschaal bleef stabiel, dus was mooi meegenomen. Ik zit dan ook wel anderhalf uur rondjes te draaien met mijn voetjes op mijn semi-fiets en ik wandel almets ne keer in 't weekend... Maar daarmee zijn we nog niet aan de koude patatjes, gelijk blijven is geen optie, het moet er nu toch wel weer eens af. We hebben het goed gehad die maanden maar aan alle mooie liedjes komt een eind...
Ik denk dat ik er klaar voor ben. Dat heb ik uiteraard al meermaals gedacht, hihi...
Ineens kreeg ik een mailing dat er 40% korting was en ik dacht, NU is het de moment. Ik bracht mijn partner in crime op de hoogte en zij zou meestappen in het zoveelste WW-avontuur...
Ik moest me dus voor de 67ste keer aanmelden, ik heb voor de zekerheid mijn eerste letters van mijn naam omgedraaid bij gebruikersnaam Rylvie Sijsselaere... kwestie dat ik niet geblokkeerd werd wegens "reeds te veel pogingen ondernomen" of "u bent gediskwalificeerd" of "het heeft geen zin meer" of "hoe lang schikt ge het nu weer uit te houden" ;-)
De week voor D-Day heb ik me dan nog eens laten gaan, 't is te zeggen, ik heb nog een heerlijke moussaka gegeten (enfin, dat is niet laten gaan, dat is gewoon gelijk zoveel andere collega's warm gegeten in onze refter op het werk) Maar zo ne moussaka dat is WW-gewijs zeker 30 punten, vooral omdat lamsgehakt keiveel puntje kost en die gegratineerde patatjes bovenaan...maar wel keilekker, dus in principe was met dienen moussaka mijn dagtotaal al ruimschoots overschreden.
Op D-day zelf heb ik nog frietjes gegeten, okee, ik ga nog wel frieten mogen eten, maar ik wil eerst een beetje resultaat zien...
Ze herkenden ons meteen, maar de beste van de klas zei meteen " 't zijn de goeie die weerkeren" en op zich vond ik dat nu wel heel lief.
Voor de eerste keer in mijn leven was mijn startgewicht niet hoger dat mijn voorgaande startgewichten van mijn vorige pogingen... voor één keer moest ik niet denken "miljaar, ik heb nog nooit zoveel gewogen" Enfin, toch die cijfertjes op de eerste pagina in mijn boekje, dat is nu toch weer ne keer een niet-onverwachte donderslag bij heldere hemel. Ik heb mijn eerste doel ook eens haalbaar opgesteld... dus na vijf kilo mag ik eens frieten eten, hahahaha...
Toen onze lesgeefster zei "wie verdient er een schop onder hun kont" staken wij met ons tweetjes zo heel voorzichtig doch gezwind onze vingertjes in de lucht, precies zoals op de schoolbank vroeger...
Ik weet wel hoe het moet, ik weet hoe het in elkaar zit, en toch... ik eet echt heel graag, zo gezellig in company, maar ook gewoon ne Hellofresh kan zo lekker zijn... mijn feel-good-hormoon krijgt daardoor een boost... Mijn genen, en mijn kookkunsten (woehahaha, ikke stoefer) die spelen niet echt in mijn voordeel, maar ik wil dat niet meer als uitvlucht gebruiken. Gisteren was er al een afscheid van een collega en er waren chips, die stonden redelijk veraf, en toen kwamen ze er mee rond....GRRRR... EN IK HEB TWEE KEER NEE GEZEGD!!! (ze zijn dan ook maar twee keer rondgekomen he, 't is niet dat ik de derde en vierde keer gegrabbeld heb in die mand gelijk zot) Voor sommigen is dat onnozel, voor mij is dat een prestatie!! En ik was al fier op mezelf... OOOOOOH, ik ga dat nog zo lastig hebben... Geen chocolade eten, geen probleem maar chipkes... mmmmm...
Vandaag dag twee, en het gaat nog, hahahaha... zolang ik mij maar goed voorbereid (wie schrijft die blijft) en de juiste dingen in huis haal... en daar kruipt wel wat tijd in... Plannen en pro-actief denken zijn niet echt mijn stokpaardjes, ik moet er dus echt moeite voor doen...
Zo... we zien wel hoever we geraken... Ik moet nog juist aanduiden met alcoholstift waar die kilootjes weg mogen (mijn gat) en waar ze mogen blijven hangen... (met nen D ben ik wel content ;-))
Yoghurtgroetjes en vers fruitkusjes
Rylvie
