yip, een paar kwade dagen achter de rug... Een weinig flatterend ongevraagd reinigingsritueel heeft zich in twee richtingen van mij meester gemaakt... Ik zou Jan kunnen straffen, maar de enige manier die in mij opkomt, straf ik ook mezelf natuurlijk... hahaha... Ja, hoor, ik stel hem aansprakelijk voor mij afzien, want hell yeah, dat was afzien...
Maandagmorgen voerde ik mijn dochter naar school omdat het nogal glad ligt en met de fiets is dat nogal gevaarlijk. Ik moet zeggen, ik heb ze genepen in de wagen, letterlijk en figuurlijk!! Grachtje links, grote gracht rechts en het leek spekglad, dus aan 20 km/u... Kreeg bijna krampen in mijn handen van mijn stuur zodanig hard vast te nemen. Wat wilt ge in de open velden, maar kom, eens er wat bebouwing was, leek het wegdek al iets aangenamer en durfde in naar de 50 gaan...
Thuisgekomen en toch wat last van maagkrampen dus trekken we een blikje cola open... (om half negen 's nuchtings) 4 uren staan strijken want ik had het weer eens te ver laten komen, intussen een beetje tv gekeken... Hola, dat beterde precies toch niet, maar ik moest mijn dochter weer oppikken ook natuurlijk... Terwijl ik naar de auto stap voel ik mijn ingewanden klotsen in mijn lijf, iedere putje in weg, ik dacht efkes dat ik niet terug zou thuisgeraken... Ik weet nu niet of een volgekotste wagen laten reinigen is opgenomen in onze omniumverzekering. Om 16u thuis, om 16.15u brak de hel los!!! (joepie, ik mag al eens chance hebben ook he)
In goede en slechte dagen, dus voor de gevoelige lezeres, niet verderlezen, (ik geef hierna nogal een plastische omschrijving weer van wat ik heb meegemaakt) voor diegene die al eens een buikgriep gehad hebben begrijpen me zeker, en voor diegene die het nog nooit hebben gehad, prijs je vooral gelukkig... (voor alle gevoelige zieltjes, jullie zijn verwittigd, en als je zit te eten, lees later verder :-) )
Een hele dag niets gegeten behalve de cola gedronken, dus "Hallo cola, niet blij om je terug te zien", dat was dan ook het enige voordeel, dat het zonder brokken was, dat geeft namelijk gemakkelijker over, en blijft niet steken achter je huigje... Maar de ene gulp is nog niet goed uit je strot geperst of een andere komt er al aan, je kan niet ademen, al je bloed stijgt naar de hoofd en het lijkt of je oogbollen uit je oogkasten zullen spatten... Je voelt gewoon dat je je keel forceert, en dat het galsap nog eens je strot in lichterlaaie zet... Die penetrante geur, ademen door je mond kan niet, door je neus evenmin of er is van stoppen geen sprake... Ook best niet te veel visueel opnemen want het is geen zicht... Nee, in stilte spuigen, dat kan niemand... Jantje komt halverwege eens over mijn rug wrijven en zegt "doe maar op 't gemak" owkee, dat is goed bedoeld, maar euh, op 't gemak?? Volgens mij komt mijn maaginhoud rapper naar buiten gestouwd dan de 20km per uur die ik eergisterenmorgen reed... Het is natuurlijk leuker om te kotsen als er iemand in de buurt is... (als Jan daarentegen eens zit over te geven stel ik mij liefst in de keuken met mijn vingers in mijn oor) Als je op de WC pot geraakt in tijd (gelukkige wel) kan je aan het geluid niet onderscheiden (onderschijten :-) ) wat je nu precies aan het doen bent... En weet je wat zo raar is? Een uurtje geleden is het alsof je nog de wereld aankan, en dan ineens ben je zo moe, futloos, yip, een kuising vraagt heel wat energie... Daar lig ik dan, groggy in de zetel, met een basseintje naast mij, de laatste keer dat ik een bodempje water in de bassein zet (waarom doe je dat infeite) toen ik een volgende geut voelde aankomen nam in mijn basseintje met water, bleef die toch wel onder de salontafel steken waardoor het water (gelukkig zuiver water) met een klots uit de bassein vloog recht op de boekenplank onder de salontafel, yip, alle boeken nat... grrr... (Jantje heeft alle boekjes netjes leggen drogen) Dan lig je roerloos te wezen, je moet plassen, maar je weet dat het kleinste manoeuvre ervoor zorgt dat je alles weer in gang zet... Een zetel is goed voor een paar uurtjes in te liggen, maar dan krijg je er nog rugpijn bij... daarbij komt dat je billen stijf worden vanop dezelfde kant te liggen en dat je je telkens van kant moet verleggen, dus kussen oppakken en aan de andere kant van de zetel zwieren, want je draaien in de zetel dat je met je gezicht naar de rugleuning ligt is een te groot risico... nee, lekker met je kop boven het basseintje zweven, dat lijkt me het beste... De dag nadien (gisteren dus).. nog steeds een slechte smaak... je durft gewoon niet te eten... zou ik, zou ik niet, wat als ... Maar we moeten alles toch weer op gang brengen, ik voel me trouwens wel wat slapjes...dus beginnen we met een wit (brokkenloos) yoghurtje en we hopen dat we het niet meer weerzien... Als dat blijft zitten waag ik mij aan een beschuitje met smeerkaas, en als dat blijft zitten, een kleintje met stoverijsaus en mayonaise... NOT!!!!
Dokter is gisteren nog geweest... heeft al mijn ingewanden nog eens op zijn plaats geduwd BWURK... klein tijdelijk probleemke, mijn bloeddruk staat ietsiepietsie te laag, daarmee dat ik mij wat dwaas voel in mijn hoofd... ik dacht dat het was omdat ik al heel de tijd in de zetel lig... ik had een flesje cola van 250ml staat dat ik half had leeggedronken en ik kreeg toch wel de opmerking dat dat net iets te weinig is... dus een beetje proberen eten en cola drinken en dat komt in de sjakosj...
Vier kilo kwijt op twee dagen, als ik even reken en ik hou dit nog 13 dagen vol zit ik warempel op mijn streefgewicht!! Maar dan staat mijn bloeddruk waarschijnlijk op 0... Ach, we hebben het dan ook weer eens gehad, hopelijk ben ik nu goed voor de komende vijf jaar. Daarnet nog twee beschuitjes gegeten.
Vandaag nog een dagje rusten en morgen (als mij bloeddruk het toelaat) gaan werken!!! Juij!! Dat is dan bijna drie weken geleden!! Ik kijk er naar uit! Jaja, echt wel!!