Bevlekte ontvangenis van een leasefiets :-)

Een paar maanden geleden lag ik op een nacht te turen in het donker vanuit mijn bedje.  Helaas zijn de nachten dat ik vredig lig te slapen eerder een uitzondering.  Op mijn imaginaire facebook hebben Insomnia en Zopiclone mij een vriendschapsverzoek gestuurd waar ik niet onderuit kon en ze hebben zich als een vuil virus in mijn systeem genesteld.  Ik lag dus een beetje na te denken over de dingen des levens, en ook stiekem hoe ik mijn denkknop kan afzetten...
Ineens zag ik een schemering in het donker, een schemering die feller werd en ik zag een gedaante... ik dacht: "Nie meugelijk, dat is dienen Gabriël toch niet die mij hier komt vertellen dat ik over negen maanden..." Nog voor ik de gedachte kon afmaken zag ik een engel verschijnen... hij kwam dichterbij en mijn hartslag schoot de hoogte in... Hij zei "Sylvie, over enkele maanden..." Ik schreewde en liet mijn gezicht heel theatraal in mijn handen vallen... ik snikte heel overdreven :"ik snik heb snik al snik twee snik  kinderen snik...!!!" Hij zei, "Wees kalm mijn schaap, ik kom je gewoon vertellen dat je over enkele maanden van je werkgever, tevens het beste gezondheidsfonds van de hele wereld, een leasefiets zal ontvangen"  Ik keek heel verdwaasd op en mijn traantjes van immens verdriet transformeerden ineens naar vreugdetraantjes... Ik vroeg naar het addertje onder het gras, want zo een ontvangenis, daar horen beslist wat kleine lettertjes bij... Hij legde me uit dat ik een beetje zou moeten betalen, maar meer terugkreeg via de kilometervergoeding, dat er een onderhoudsbudget is, en dat ik verzekerd zou zijn... MAAR... als tegenprestatie zou ik 40% van de tijd met de fiets naar het werk moeten/mogen gaan...

En vandaag kan ik zeggen dat ik mijn 80 verplichte dagen netjes heb gefietst, in theorie mag ik mijn fietsje tot 7 mei volgend jaar in mijn garage zetten.  Op stal gelijk we zeggen, ik ben dus nog op zoek naar een beetje stroot... :-) Gelukkig bestaat er zo een leuke tool waar je je evolutie zag en het groene balkje dat elke dag een beetje verder opschoof.  Van het eerste rubriekje snap ik niet zo veel, maar het zal alleszins beter zijn voor het milieu, daar komt het op neer je pense. 63440 calorieën verbrand, ik was de eerste weken wel pompaf toen ik thuiskwam dus mijn stoofke heeft moeten bijsteken dat geloof ik goed.   Intussen ben ik het al een beetje gewoon en kan ik nog af en toe eens op vrijdag voelen... Ja hoor, nog één keer voor de non-believers, met nen elektrische velo kan je je ook in 't zweet trappen. Die verbrande taartjes dat is wel zonde, ik had die toch liever opgegeten.  145 euro brandstof bespaard?? Ik denk toch dat dat veel meer is, ik ga zodanig weinig tanken dat ik de laatste keer in mijn spiegels moest kijken om te zien waar mijn gat (tankgat) alweer zat.  13 km, dat is de korte route, de toeristische route is 17 km, is veiliger en mooier.  Maar niet verlicht en ik ben een beetje van een broekschijter in het donker.  En dat is nu het probleem met de winter in 't verschiet... Niet perse dat ze mij gaan meepakken, maar als je valt, dan lig je daar in de Lievegemse velden of slechter nog, dan knal je de Lieve in, en als er dan niet sebiet iemand passeert...dus rij ik nu 's morgens langs de N9, lekker gezellig uitlaatgasjes opsnuiven.  En filetjes voorbijzoeven.  Ik ben eens in het mooie Waarschoot vertrokken op hetzelfde moment met de bus en aan de Palinghuizen in Gent heeft hij mij voorbijgestoken... dus ik was er sneller... in het begin deed ik zo van die wedstrijdjes met mezelf, auto's meerdere keren voorbijsteken... maar ik ben daarin al gekalmeerd :-)  Ik moet wel zeggen dat elke dag langs de file fietsen ook wel motiveert om met de fiets te blijven gaan.  Langs de andere kant, als ik dan toch eens vaststa met de wagen is mijn geduld wel rapper op en ontsnapt er mij al vlugger eens een welgemeend ongecensureerd vloekje.

Ik geef ook met een beetje fierheid toe dat ik ook na het woon-werk-verkeer mijn auto regelmatig laat staan en mijn fiets neem... en dan word ik nog fierder als ik kan zeggen dat ik nu al 3287 kilometer heb gefietst.   Het mooie weer zit daar uiteraard ook voor iets tussen.  De laatste dagen komt er al een bufken (sjaaltje) en een paar handschoentjes aan te pas, maar het is nog steeds zalig fietsweer.   En op mijn "ik heb mijn doel bereikt - feestdag" stuurt de fietswinkel dat het tijd is voor een onderhoudsbeurtje... 't is gelijk dat ze het geroken hebben... dat komen ze doen terwijl ik aan het werk ben... topservice!! Ik ben dus samen met nog tientallen collega's met mijn gat in de boter gevallen.
Ik heb intussen ook een fietsbril, ik heb Jan in eerst instantie zodanig uitgelachen met zijn bril (of hij iets ging lassen, of waar zijn witte jas was voor bij zijn labo-bril) maar ik moet toegeven, 20 vliegen verder en heel wat gebleit van de snijdende ochtendwind heb ik mij ook een exemplaartje gekocht.  Ik vergeet hem soms eens aan te doen, gelijk daarnet... Jan de vliegenvanger was er niet bij... En voor ik onder de brug aan de Palinghuizen zat vloog er weer een exemplaar in mijn ogen (en al die plaats er nefenst) Maar intussen ben ik een pro, mijn mijn gsm op selfiestand op mijn bagagedrager en mijn papieren zakdoekske en binnen de vijf seconden hing dat beest aan het puntje van mijn zakdoek.  Bij impact leek alsof het een strontvlieg was, maar het was zo maar een minivliegje... gelukkig was de positie van de vlieg t.o.v. mijn oogbol bijzonder gunstig.  Ik zou zo  intussen kunnen meedoen aan fietsexpeditie Robinson. Alhoewel, als ik niet mag eten begin ik te zagen en word ik lastig.
Ik weet niet of je het tussen de regeltjes door kunt lezen, maar ik ben nog even blij met mijne velo dan op de eerste dag :-)  Ik kan het alleen maar aanraden oftewel sterk adviseren, als je de kans krijgt, niet denken maar doen!!

Fietsgroetjes en velokusjes
Sylvie

#leasefietsenistop #cm #gezondheidsfonds #kilometervergoeding #semisportief  #woonwerk #toomanyhashtags

Wandelen in Michelbeke...

"Het schaap is de preut af", hopelijk niet te veel mensen geshockeerd op facebook... hahaha, het is niet dat ik van vuilgebekte aard ben, maar dat is nu eenmaal een bestaand spreekwoord en wil "doodmoe zijn na hard labeur" zeggen.

Jan zag het niet zitten om mee te gaan dat was duidelijk, hij gaf voorkeur om ons zwembad terug te laten leeglopen en in het doosje te proppen :-) Nee hoor, maar het was wel ideaal weer voor deze klus... bij deze mercie poepie om dit te fixen, nu hebben we een modderplekke in ons gras, er is precies nen ufo geland.

Ik rij op de GPS want dat is niet bij de deur, en ik word meteen weer in de wegwerkzaamheden geknald, pffff... Die stuurde mij langs de autostrade en die afrit was afgesloten.  Een beetje later dan voorzien kwam ik toe, maar no pressure he, ik had niets in mijnen weg.  Zenmodus.  Ik tik dus altijd het adres is en ik parkeer mij aan de voordeur indien mogelijk, en er reed toch wel net iemand weg zeker? Ik mag al eens chance hebben.  En na mijn wandeling drink ik nog een ice teatje en mijn spiertjes verkrampen al, dus ik was content dat ik er niet nog een kilometer moest bovenop doen. Normaal staan de afstanden aangeduid in cijferkes en dat is handig, wil je 10 km doen, tons volgde de pijlkes van 10 km... Nu was het met lussen... het heeft toch een vijftal minuten geduurd eer ik meewas met de parkoerindeling.  9 km is wa weinig als je zo ver moet rijden natuurlijk, dus kies ik om er nog een kleintje bij te doen van 6 km, maar daar stond bijgeschreven "zwaar" daarvan werd ik toch een beetje onrustig :-) wat bedoelen ze daarmee, is dat voor zware mensen, mensen met ne zware rugzak... al gauw bleek dat het wreed bergop was, precies meer bergop dan bergaf. Ik moest mij soms voorover buigen of ik sloeg achterover! Wel heel schoon in 't bos en al, en op sommige momenten loop ik daar dan mega-alleen!! Ik hoor dan vanalles ritselen en dan begint mijn hartje al rapper te slaan van de schrik alleen al.  Sinds ik Blair Witch Project heb gezien heb ik het niet zo voor bossen, dat is onvoorstelbaar dat wij vroeger met de chiro midden in de nacht een nachtspelletje deden in een keidonker bos, in die tijd was ik nog fel, maar nu zou je mij geld moeten geven zenne...

Ik moet zeggen dat ik daar wel enorm van geniet, en ja, de Jan mag ne keer meegaan af en toe, maar zo ne keer op 't gemak alleen doe ik ook wel graag van tijd tot tijd... dan zet ik mij eens op mijn gat als ik zin heb.  Nu was 't negen kilometer zonder rustpost, dat is wel ver, normaal voorzien ze rond de zes km wel een pauze.  En de maïs was al af... pffff, chance dat ik nog niet te veel gedronken had, want het was warm en mijn onderbroek plakte ook aan mijn gat, dat zou een heus Afrikaans dansje opleveren moest ik mijn broek in de vrije natuur moeten optrekken.  Ik voelde mijn spiertjes op een bepaald moment toch in een fase van verzuring treden, was ik nen haring had ik sjuust nog wat anjuuntjes nodig en een bokaal.  

En als het dan zo efkes lastig is, is het dan wel weer jammer dat er niemand is om tegen te zagen... Dan praat ik stiekem een beetje met mezelf :-)  Ik stond stil om een foto te trekken en er kwam een man ineens uit het niets, die passeerde mij.  Ik sprong nu eens zo hoog met een luide gil inclusief... die weet dus wel dat ik GEEN gerust geweten heb...Het was keigoed weer, dus ik denk dat het de laatste keer was dat ik in mijn t-shirtje heb kunnen wandelen.  Mijn hoofd ging van tomaat- naar auberginemodus (zelfs zonder filter)

Blijkt dat die zon potverdikke nog hard scheen ook, eens mijn wandelvapeur was weggetrokken zag mijn gezicht nog steeds een beetje rood.  Onder mijn rechterarm zit een brandplekke van het bandje van mijne rugzak. En ik voel nu al dat mijn scheenbeenvlies morgen zeer zal doen. Gelukkig moet ik maar juist tot aan de stembus strompelen.  Waarschoot is wel de eerste gemeente waar we elektronisch mochten stemmen ee, toope met nog een andere gemeente peis ik. Dus geen konijntjes tekenen op de kiesbrief, geen boodschappen, geen fuck you's of andere slogans, hahaha... Vanaf morgen geen propaganda meer op FB, yihaaaa, en lieve politiek geëngageerde facebookvrienden, jullie hoeven nu niet in naam van iedereen op jullie lijsten nog ne keer ne mercie door te sturen ook hoor, we weten damme bedankt zijn :-p

Ik ben pompaf, ik heb er zoveel goede hoop op dat ik goed ga slapen vannacht... maar valt nu nog eens zoooo af te wachten.

Ik wens jullie allemaal nog een fijne zaterdagavond en chille zondag...

Sylvie