Ik kom aan den uitgang van de ondergrondse garage en ik zie de bui al letterlijk en figuurlijk hangen. Het is wat het is. De regen is koud en koude regen kletst al harder tegen uw gezicht dat warme regen, ik denk zelfs dat er af en toe een hagelbolleke tussenzat. Ik zit nog geen vijf minuten op mijn fiets en mijn horloge trilt (dus ik word gebeld) mijn nieuwsgierigheid zorgt ervoor dat ik mijn linkermouw optrek en mijn handschoen naar beneden doe (daar gaan mijn vestimentaire voorbereiding) ik zie dat het Ube is, ik trek mijn rechterhandschoen uit om mijne gsm uit mijn zak te vissen en wil opnemen dus moet ik mijn andere handschoen ook weer uittrekken... dus ben ik grandioos te laat om op te nemen... grrrrr... Ik heb mij al meerdere keren voorgenomen om niet altijd op te nemen als 't mij niet echt past (bijvoorbeeld als ik in een regenbui aan het fietsen ben) maar de gedachte dat het eens dringend kan zijn neemt de bovenhand, al had ik beter moeten weten... "Mama, waar staan die pannenkoekjes?" Door mijn sjaal en mijn helm waar ik mijn GSM heb tussengewurmd roep ik veel te luid "welke pannenkoekjes"... "aja, die kleintjes" Ube roept gelijk terug... Nee, logisch denken doet hij niet, die pannenkoekjes staat al een week in de frigo, mss zijn die intussen slecht... nee hoor, misschien heeft mama ze bij het servies gezet, of tussen de waspoeder, of naas de washandjes... Tsssss... dat is hetzelfde met fruit, ik koop fruit, en als het op is vragen ze er naar, of als de bruine kleur overheerst op de banaan willen ze gele banaantjes eten... Ik rij verder en ik vloek een beetje binnensmonds. De binnenkant van mijn mouw is nu ook nat. Langs de Vaart nog een windje dat uit tegengestelde richting komt dabei, joepie! Er rijdt enen voor mij, ik zweer het, aan de achterkant van zijne fiets spuit een fontein recht in mijn sm... gezicht! Die druppels uit zijn fietsspoor bundelen zich en spatten tot ver boven mijn stuur. Mocht er "Trevi" op zijne fiets staan ik gooie al mijn roste centjes naar zijn achterwiel #trevifontein.
Mijn regenbroek uit den Decatlon is ca va hoor, maar bij ernstige regen loopt na een tijdje regen in langs de naad, zo tussen mijn benen, en ik voel dat het zover is, de insijpeling is begonnen! Dat is dan net alsof ik in mijn broek heb geplast... Met dat verschil dat het dan niet warm is, hahaha...Ik heb natuurlijk elke rode licht... Ik kom op de oprit en ik bel aan de deur, ik sta te kijken door de vierkantjes van de voordeur en Ube komt op zijn duuzende gemakje de trap af, ziet mij staan en begint gelijk nen onnozelaar een showke te doen voor die ruitjes (ik sta nog steeds in de regenbui)...in plaats van de deur open te doen (dat is toch nen aap soms, grrrr) Hoezo nat TOT mijn onderbroek? Neenee, nat TOT EN MET mijn onderbroek... En mijn wit onderbroek ziet nu blauw door mijn jeansbroek, die nota bene al een paar keer is gewassen. Zo, intussen is Jan ook onderweg naar huis, in een droge warme auto met een gezellige muziekje op de achtergrond... Maar ik heb wel 6,24 euro fietsvergoeding verdient, hahahaha... yihaa!!! Ingeborg zou fier op me zijn "door de wind, door de regen, dwars door alles heen" en Tena Lady mag me altijd sponseren, eentje voor aan de buitenkant van mijn onderbroek, en over 20 jaar eentje voor aan de binnenkant van mijn onderbroek ;-)
Uitgeregende groetjes
Sylvie
