Wij komen zonder file (maar met een tussenstop want mama moest pipi doen) aan om 17:20u... En in Brussel is dat niet anders dan in Gent en mag je de helft van de straten niet in door werken, en mijne GPS houdt ook geen rekening met straatjes met een rood rond verkeersbord met witte horizontale streep. Uiteindelijk vinden we de parkeergarage... schijteduur... Dat schikt mij dus 15 euro te kosten, maar het wordt nog gortiger... We passeren het Beursplein en ja, dat is een beetje een raar gevoel, het bloementapijt ligt er nog steeds. En af en toe passeert een groepje van vijf armies met een sjaal tot onder hun ogen en de mitraillette in de aanslag... ik klasseer dat onder een vals gevoel van veiligheid. Er staan dranghekkens waarachter een mega-lange rij pubers staan aan te schuiven... Een beetje vreemd, nog maar de tweede keer dat ik dat zo zie (vorige keer was bij Justin Bieber ;-)) Meisjes staan met hun gezichtjes volgeschreven met alcoholstift... Voor elke deur is een strook afgeplakt met witte tape, dat is goed gezien, zodat de buurtbewonertjes toch hun huisjes kunnen verlaten...Nu staan ze helemaal niet aan te schuiven, dus kruipen Manau en ik er gewoon tussen en ja, dat is hun eigen schuld, er konden nog zonder enige moeite 10 Wiewies tussen dus ze moesten maar aanschuiven. Ik hoor alleen maar Frans, en op zich word ik daar sowieso al wat zenuwachtig van, dat is zo een opgejaagd taaltje en dat nog uit menig mondjes van opgehitste meiden en ik verstond er ook geen bal van. Op een bepaald moment passeert één van de bandleden en dat huppeltrutje dat voor mij staat en onder mijnen kind komt (dus sjuust uit de pampers) begint hysterisch te brullen. Ik had zin om haar ne klets in haar wezen te geven en terug te roepen "Fait normale!!" een hyperventillatieaanval bleef nog net uit...
Na iets meer dan een uur aanschuiven mogen we druppelsgewijs binnen. We staan op de vijfde rij... Ik zie een paar mama's en nog net iets minder papa's. A la chance dat ik niet te groot ben, ik pas net in dat publiek :-) Ik breng mijn oordopje in want ik voel de bui al hangen. Terwijl we wachten worden een paar liedjes gespeeld van "The Vamps" en ze schieten al in een trance, en iedereen zingt heel dat lied mee van vanvoor naar vanachter... raar dat terwijl je staat te wachten al muziek hoort van de band die erna zal optreden (ook nieuw voor mij) Er staat een blond sprinkhaantje voor mij en steekt haar haar in een staartje, zo een ananascoupe... ze begint aan een selfie-marathon en te pas en te onpas vliegt haren staart in mijn gezicht en iets later in Manau het hare... ik stond net op het punt om er es goed aan te trekken, maar toen was ze net opgeschoven. (en ik mocht niet van Manau ook trouwens) Naast ons staat een West-Vlaams koppeltje en ik voel me een klein beetje op mijn gemak, want ja, ik versta weldegelijk Westfluuts... "Da hastje stond erbie mee zien vulle hoeste..." whoehahaha ... NOT!!! zien hoe zijn lief zot werd van een andere kerel, tja...
Aan de zijkant van het podium zie je wat beweging en heel dat jeugdige publiek begint te tieren!!! Volgens mij heb je wat varianten op Tinutus (van te luide muziek), zo heb je Trienietus (van te luide gillende trienen), of Tierietus (van te veel jong veulentjes-getier) of Tienertus (hysterisch tienergebrul)... Het voorprogramma "The Tide" vier piepjonge One-direction-wanna-bees, dat zangerke kon goed zingen, maar voor de rest was de zaal bijna te klein voor hun ego. Dat gitaristjen deed niet anders dan zijn tong uitsteken en doen alsof hij heel hard op zijn gitaar aan het spelen was, maar hij raakte ze aan met één vingerken... ik ben Matthew Bellamy gewoon dus de lat ligt voor mij misschien wel iets te hoog ;-) "You look hot tonight" en iedereen schiet weer in tiermodus. Tja, 't was maar een klein halfuurke dus dat was zo gepasseerd... Het T-shirt van de rechtse gitarist van Nirvana was het enige wat mij enigszins kon bekoren. Mijn dochter werd al een beetje zenuwachtig. Ik was fier op mijn dochter, die stelde haar tenminste niet zo aan. (man ik voelde mij zo oud!!!) Ik heb daar nog een Francaise onder haar kloten gegeven, ze vroeg aan een klein meiske of ze mocht passeren want haar vriendin op de eerste rij!! dat lukte dus niet en ze bleef knal voor dat meiske staan. Ik zag dat dat kleiner meiske er het hart van in was, want ze stond daar al zo lang en die onbeleefde griet komt wa boertig voor haar staan. Ik heb dus misbruik gemaakt van mijn anciënniteit :-) en gezegd dat ze achter dat meisje moest gaan staan... ik zag haar inwendig met haar ogen rollen maar ze heeft het wel gedaan, al was ze een halve kop groter dan mij :-)
Dan was het aan diegenen waarvoor we gekomen waren en mijn voeten deden zeer van al drie uren te staan. Ik moet zeggen, ik was positief verrast. Dat zangerke zou mij kunnen krijgen (als ik twintig jaar jonger was, woehahaha) Een aanstekelijk kereltje met een showbizz-gehalte om "u" tegen te zeggen. Hij had een schoon lachsken, en het niveau met het voorprogramma steeg met 50 tinten...Ook een paar covertjes gebracht "Everybody was Kungfu-fighting" maar dan wel een een jeugdige versie, en "Oh Cecilia, you're breaking my heart..." Voor het enthousiasme geef ik een tien!
Mijn lieve Nautjen ging uit de bol, ze zong mee en danste mee...De zeer in mijn voeten ging van kwaad naar erger en dat trok tegen aan mijn knieën. Maar kom, ik kon mij ook wel een beetje amuseren hoor. Ik heb een paar filmkes gemaakt voor mijn dochter want zij wou volop "genieten"
Laat ons zeggen dat het een leuk tijdverdrijf was.. voor 25 euro zag ik een leuk gezelschapken op dat podium... Knappe Matthew is ook nog zo begonnen zeker :-p Als ik terugdenk hoe gek ik was van New Kids On The Block, dan heb ik een kwartje kilo begrip voor al die meisjes die smachtend naar een beetje individuele aandacht stonden te kwijlen naar het podium met deze vier jonge kereltjes. Ik denk dat het mobiele netwerk een pieksken heeft gehad tussen half negen en kwart voor tien. Iedereen stond volop te snapchatten... Ik ook, ik heb voor de eerste keer een snapje gestuurd naar mijnen Ube... en hij vond Justin Bieber dan nog knapper ook... tsssss...
Manau koopt nog een T shirt en ik besef dat ik mijnen parkeertickee kwijt ben... We strompelen allebei naar de parking, ik met zere voeten, mijn dochter met zere knieën... Alletwee last van groeipijntjes , ik in de breedte en zij in de lengte ;-)) Godverdomme, ge moogt geen sjakosje meedoen, dus moffel je alles in je jeansbroek (achterzak) en heb je dat weer voor dat dat achterlijke ticket uit je broekzak valt (of je moet al gewoon Sylvie noemen he, een tegenslag komt nooit alleen) grrrrrrr) Dus mocht ik bij een zwarte man van twee meter die enkel Frans klapte een Tickée perdu kopen voor de zachte prijs van 50 euro!!!!!! (dus 35 euro te veel, grrrrr) Hij legde me nog uit als ik het zou terugvinden dat ik het verschil nog kon terugkrijgen. Het piekt zunne, maar ja, we moesten wij toch naar huis ee... Ik zet mijn voetje op het gaspedaal en we tsjeezen naar huis... Ik voelde mijn voeten nie meer. Ik lig in mijn bed en deze nacht voelde ik een krampe opkomen maar door mijn tenen te krullen heb ik dat op één microseconde na kunnen vermijden... Vandaag liep ik een beetje aardig, mijn hiel is naar de vaantjes #oudworden
