woensdag 31 januari 2018
Wiewie goes Tournee Minérale
Tournee Minérale, ik moet eerlijk zeggen, een uitdaging die ik met de (spreekwoordelijke) vingers in de neus zal overleven. Ik drink sowieso al zelden alcohol. Dus als ik dan al eens drink stijgt dat in linea recta naar mijn hoofd. Als mijn maagje op dat moment leeg is dan ben ik er helemaal aan voor de moeite. Gelukkig wordt hier in deze streken den aperitief meestal vergezeld van een hapje, dus dat is in mijn voordeel.
We bannen dus een maand lang den alcohol uit ons leven...
Wil dat dan ook zeggen dat ik geen heerlijk coq au vintje, een stoofvleesje met een streekbiertje of een kippebilleke met geus van Meus mag klaarmaken?? In theorie wel ee, want het schijnt dat den alcohol verdampt, je mag dus niet met je kop in de damp hangen want alcohol snuiven mag ook niet denk ik.
En euh, ik hoop dat je in februari geen last krijgt van aftjes, want in Pyralvex (zo een verdacht klein flesje met bruine vloeistof met een borsteltje waarvan je smaakpapillen lam liggen) zit ook alcohol, dat is dus een no go... dus de stiekemerds zijn op voorhand betrapt als ze aan zo een flesje zitten slurpen!!
Wat ik ook wel een beetje zeuren zou vinden is een pralientje eten met een folietje rond. Deze zijn toch gevuld met een likeurtje, en nu vraag ik mij ineens af "hoeveel blinkende pralientjes moet je eten eer je "lazarus" bent, en mag je dan eigenlijk nog met de auto rijden??? Fliek :"heb je gedronken", "Nee, maar ik heb wel 15 pralines gegeten" Als je malchance hebt en hij is niet goedgezind nog een boete wegens smaad aan de politie... je zal dan maar es te eerlijk zijn.
Genen alcohol is genen alcohol ee, dus aangezien er in de meeste kuisprodukten een vleugje alcohol zit wordt het ook een heeeel rustige maand hier in huis :-p
Aaaah, 't is enkel drinken?!? Jammer...
Bij deze is mijn Tournee chipsale over drie uurtjes afgelopen... ik heb een hele maand geen chipke aangeraakt!! Dat was pas een uitdaging!!! Ik heb het af en toe lastig gehad maar het is dus een feit dat mijn chipke terwijl ik het eten klaarmaak meer "een gewoonte" is, en dat dat eigenlijk niet echt nodig is. Of ik nu om middernacht ga opstaan, ne zak ga opentrekken en die in één keer ga opeten?? Ik denk van niet, tenzij mijn slaappilletje niet mee wil werken, maar dan trek ik een foto van een midden-in-de-nacht-emo-vretende-wiewie en zet ik hem op Facebook. Dat op zich is al een reden om het NIET te doen!!
Bij de Weight Watchers vinden ze dat ook geen goed idee, chiepkes eten... Die snoodaards geven aan alle lekkere dingen keiveel punten!! Dat is eigenlijk een beetje pesten :-) dat is een beetje Tournee zo-weinig-mogelijk-kilo-cal
Ik wandel de poten vanonder mijn lijf maar nee hoor... een klein beetje beloning kan er nie af...
Soit, aan iedereen die meedoet aan tournee minéral, heel veel succes, en euh, als wel het positief bekijken, februari heeft maar 28 dagen!! ;-)
Gezien ik voor 30 dagen zonder klagen heb gepast, mag ik hier toch ne keer een zaagske spannen over de ontvangst hier in mijn - volgens het kadaster - bescheiden woning... Als ik een bericht wil versturen moet ik mijnen arm gestrekt houden en mij helemaal uitrekken tot ik het zjoefke hoor dat mijn berichtje verstuurd is. Als ik opgebeld word moet ik ofwel buiten gaan staan (dan moet je nog zien dat er niet te veel wind is) oftewel met mijne neus in de keuken tegen het schuifraam! Mocht je nu zeggen dat ik hier in een betonnen bunker woon vol met gietijzers ik zou 't nog verstaan, maar ik zit hier potverdikke met een houtstructuurken!! Maar mijn centjes voor het abonnement die mogen er elke maand liggen hoor, bereik of nie... Ik eis een naamsverandering van Proximus naar Proxiduts... Zo, ne keer klagen doet toch deugd :-) daar klinken we op... NOT!!! Ahoewel, nu mag het nog :-p
TIKTAKTIKTAKTIKTAK... oeh, spannend!!! Nog snel een slokje Elexir tegen de vallinge en we zijn er klaar voor!!
Alcoholvrije Groetjes
Sylvie, hik...
zondag 21 januari 2018
Strijd tegen de kiloots (zo zeggen ze dat in Deinze :-))
Ik ben net een hele week "out" geweest wegens een bronchite, en blijkbaar is dit rond deze periode volgens mijn dokter de nieuwe hype van het moment. Laat ons zeggen dat ik wel genezen ben, maar ik heb nog last van zo een oncontroleerbaar hoestjen... Vooral als ik in de zetel zit... en dat ik na drie keer hoesten stiekem naar Jan kijk en dat die dan vies zit te kijken :-)) Ik heb dan maar eens gepuft, maar ik heb toch het gevoel dat dat "poeder" niet in mijn luchtpijp geraakt maar gewoon vanachter in mijn keel blijft plakken.
Vrijdag een wijs feestje (van horen zeggen) gemist, de zaterdag kon ik nog geen wandelingske doen ook want de buienradar kleurde één grote wolk boven ons apenlandje.
Eén lichtpuntje -> Zaterdagavond: frietjesavond!!! Naar 't frietkot, gezien ze dat niet graag hebben bij de Weight Watchers, en ze dus bewust al die lekkere dingen keiveel punten quoteren moest ik al niet te zot doen.
Een babybaksken (wat in een doorsnee frituur een kleintje is) met een gevuld eitje (met garnaaltjes) en een slaatje... Ik heb met mijn nagel van mijn duim in mijn hand moeten staan duwen tot het zeer deed, dat ik mij toch geen kleintje zou vragen met stoverijsaus en ne frikandel special of een boulet special, volgens mij is dat evengoed gemixte kuikentjesvlees maar enkel in ne bol gekneed ipv ne saucisse. Jan had ne (paarde)lookworst, dus ik had één klein stukje gepikt en ik vond dat raar smaken tot hij zei dat het genen gewone lookworst was maar van een paard. Mijn huig begon te protesteren... Ikke uitgespuwd!! Nieje, ik eet geen paard. Alhoewel ik mij toch afvraag hoeveel paard daar werkelijk inzit. Zo, dat frituurbezoekje hebben we redelijk goed overleefd.
Vandaag uit mijn bedje om kwart voor zeven en voor ne zondag is dat betrekkelijk vroeg. De leukste wandelclub van 't land "Marchmannekes" voorziet een heel leuke wandeling (van horen zeggen, aja, ik mocht een beetje meehelpen in plaats van meestappen, maar en ik doe dat reuzegraag)
Ik was redelijk geshockeerd bij het aanschouwen van een tafereeltje waarbij de betrokkene in de verste verte niet op mijnen blog kan... ik geef haar voor de zekerheid een fictieve naam "gierige onbeleefde pin zonder schroom" Ze bukte haar tot haar ooghoogte gelijk was met het glas en ze zei dat er nog wel een beetje bijkon!!! OMG... eigenlijk zou je dat glas zo vol moeten gieten dat ze niet meer voor- of achteruit kan!!... tssss... Meer dan 1300 mensen hebben gewandeld!! Ik moest wel tussendoor eens gaan brunchen met de schoonouders voor hun huwelijksverjaardag, in Nazareth, "De Valk" of "Ter Valk" ik weet het nu niet goed nie maar, maar ik weet wel dat hun logo nen Toekan is???? That makes sense...
Toch een klein beetje fier op mezelf, we hadden redelijk lang moeten wachten (maar dat was ook het enige minpunt) en ik zat scheel van den honger, dus eigenlijk had ik zin om gelijk een hongerige heethoofdige, haastige hyena op dat buffet te vliegen en mij vol te vreten zodat ik een motilium nodig heb om mijn spijsverteringsstelsel weer op de plooi te krijgen... Ik ging even in discussie met mezelf en nam me voor om toch een beetje een slimme keuze te maken. Dat is redelijk goed gelukt. Mega-vriendelijke garçon trouwens, zo vriendelijk maken ze ze bijna niet meer!
Dan terug naar vriendjes van de wandelclub!! Nog een beetje helpen en nadien was er Nieuwjaarsreceptie met een hapje en een drankje voor de leden van de wandelclub... (lees: dat was er dik over, zo veel, zo lekker en da rook zoooooo goed... bij de laatste ronde waren het kippenboutjes... Ik had al zoveel laten passeren, maar daar kon ik niet aan weerstaan, miljaar, mijn lippen stonden in de fik, die waren redelijk kruidig maar wel wreed lekker!! Nadien nog een beetje extra meegeholpen, aja, die denken waarschijnlijk dat ik dat uit sympathie doe, nee hoor, da was mijnen workout #kippeboutjesboetedoening :-p Geen waar!!! Ik heb mij keigoed geamuseerd!! Okee, ik ben dan wel bij de jongsten helft, maar die andere zijn allemaal jong van geest, hahaha...
Na een hele week verveling toch nog een leuke afsluiter van het weekend!!
Zo, we gaan in ons bedje, ik heb me voorgenomen om er morgen fris en fruitig uit te zien (alhoewel ik toch een 100-jarige slaap zou nodig hebben)
Oogjes dicht en snaveltjes toe,
Slaapwel
x
Vrijdag een wijs feestje (van horen zeggen) gemist, de zaterdag kon ik nog geen wandelingske doen ook want de buienradar kleurde één grote wolk boven ons apenlandje.
Eén lichtpuntje -> Zaterdagavond: frietjesavond!!! Naar 't frietkot, gezien ze dat niet graag hebben bij de Weight Watchers, en ze dus bewust al die lekkere dingen keiveel punten quoteren moest ik al niet te zot doen.
Een babybaksken (wat in een doorsnee frituur een kleintje is) met een gevuld eitje (met garnaaltjes) en een slaatje... Ik heb met mijn nagel van mijn duim in mijn hand moeten staan duwen tot het zeer deed, dat ik mij toch geen kleintje zou vragen met stoverijsaus en ne frikandel special of een boulet special, volgens mij is dat evengoed gemixte kuikentjesvlees maar enkel in ne bol gekneed ipv ne saucisse. Jan had ne (paarde)lookworst, dus ik had één klein stukje gepikt en ik vond dat raar smaken tot hij zei dat het genen gewone lookworst was maar van een paard. Mijn huig begon te protesteren... Ikke uitgespuwd!! Nieje, ik eet geen paard. Alhoewel ik mij toch afvraag hoeveel paard daar werkelijk inzit. Zo, dat frituurbezoekje hebben we redelijk goed overleefd.
Vandaag uit mijn bedje om kwart voor zeven en voor ne zondag is dat betrekkelijk vroeg. De leukste wandelclub van 't land "Marchmannekes" voorziet een heel leuke wandeling (van horen zeggen, aja, ik mocht een beetje meehelpen in plaats van meestappen, maar en ik doe dat reuzegraag)
Ik was redelijk geshockeerd bij het aanschouwen van een tafereeltje waarbij de betrokkene in de verste verte niet op mijnen blog kan... ik geef haar voor de zekerheid een fictieve naam "gierige onbeleefde pin zonder schroom" Ze bukte haar tot haar ooghoogte gelijk was met het glas en ze zei dat er nog wel een beetje bijkon!!! OMG... eigenlijk zou je dat glas zo vol moeten gieten dat ze niet meer voor- of achteruit kan!!... tssss... Meer dan 1300 mensen hebben gewandeld!! Ik moest wel tussendoor eens gaan brunchen met de schoonouders voor hun huwelijksverjaardag, in Nazareth, "De Valk" of "Ter Valk" ik weet het nu niet goed nie maar, maar ik weet wel dat hun logo nen Toekan is???? That makes sense...
Toch een klein beetje fier op mezelf, we hadden redelijk lang moeten wachten (maar dat was ook het enige minpunt) en ik zat scheel van den honger, dus eigenlijk had ik zin om gelijk een hongerige heethoofdige, haastige hyena op dat buffet te vliegen en mij vol te vreten zodat ik een motilium nodig heb om mijn spijsverteringsstelsel weer op de plooi te krijgen... Ik ging even in discussie met mezelf en nam me voor om toch een beetje een slimme keuze te maken. Dat is redelijk goed gelukt. Mega-vriendelijke garçon trouwens, zo vriendelijk maken ze ze bijna niet meer!
Dan terug naar vriendjes van de wandelclub!! Nog een beetje helpen en nadien was er Nieuwjaarsreceptie met een hapje en een drankje voor de leden van de wandelclub... (lees: dat was er dik over, zo veel, zo lekker en da rook zoooooo goed... bij de laatste ronde waren het kippenboutjes... Ik had al zoveel laten passeren, maar daar kon ik niet aan weerstaan, miljaar, mijn lippen stonden in de fik, die waren redelijk kruidig maar wel wreed lekker!! Nadien nog een beetje extra meegeholpen, aja, die denken waarschijnlijk dat ik dat uit sympathie doe, nee hoor, da was mijnen workout #kippeboutjesboetedoening :-p Geen waar!!! Ik heb mij keigoed geamuseerd!! Okee, ik ben dan wel bij de jongsten helft, maar die andere zijn allemaal jong van geest, hahaha...
Na een hele week verveling toch nog een leuke afsluiter van het weekend!!
Zo, we gaan in ons bedje, ik heb me voorgenomen om er morgen fris en fruitig uit te zien (alhoewel ik toch een 100-jarige slaap zou nodig hebben)
Oogjes dicht en snaveltjes toe,
Slaapwel
x
dinsdag 16 januari 2018
Dag van het eigenbeklag...
30 dagen zonder klagen... ik heb daar zo een beetje mijn bedenkingen bij. 't is niet omdat ik eens klaag over het weer dat ik niet positief ben ingesteld, toch?? Zolang je er maar geen drama van maakt... Soit, diegene die meedoen aan 30 dagen zonder klagen in de breedste zin van het woord... Stop maar al met lezen want ik ga klagen... en zagen... en jammeren, want ik voel mij niet goed en dan is dat gepermitteerd me dunkt!
Vrijdag naar de dokter geweest. Twee opties, ofwel had ik een ontsteking van de bovenste luchtwegen, ofwel had ik per abuis zo een sirenefluitje (type foto) ingeslikt. Gezien dit uitgesloten was klopten we af op het eerste. Nog chance dat mijn mossel bij het uitspuwen in mijn sjaalkraag was beland, zo kon ik beschrijven aan de dokter hoe mijn fluimen er uitzagen. Ik liep daar toch al een paar daagskes mee en ik nam al siroop. Gezien dit niet echt veel soelaas bracht was een antibioticakuur noodzakelijk. Intussen een gesprekje gehad over mijn slaapprobleem... Ik heb geen RUST-knopje... adrenaline zorgt ervoor dat ik niet slaap. En ik heb een klein beetje hulp gekregen onder de vorm van tabletjes die ik niet te lang achter mekaar mag nemen, dus niet in het weekend. Ik ben een kei in het beschrijven wat en hoe ik mij voel. Ik denk dat mijn dokter soms denkt dat er een vijsje loszit ook... Gisteren voelde ik me nog steeds betoeterd, dus moest ik teruggaan, met antibiotica zou dit normaal moeten beteren, en intussen stond mijnen bloeddruk wat aan de lage kant ook, terwijl dat de vrijdag nog niet zo was... Dus een beetje bloed getrokken... ooooh, ik heb zo mooi rood bloed, ik ben er zelfs een beetje fier op! Ik was net verlost van mijn koorstblazen die in mijn mondhoeken stonden waardoor ik er uitzag zoals "The Joker" of er bieden zich intussen DRIE nieuwe exemplaren aan, twee op mijn bek en eentje onder mijn neusgat. (dat bevordert het snuiten...NOT!! Maar ik heb een anti-kootsblaas-kuurtje gehad (niet terugbetaald door het beste gezondheidsfonds) maar die mag ik pas doen als ik weer beter ben... een koortsblaas is een ziekte gespaard??? Tot zover deze lariekoek.
Ik heb koorst, en dat is uiterst ongewoon, ik ben geen koortsmadam. Ooit, toen ik zes jaar was heeft er iemand tegen mijnen kop gereden met zijne brommer (hij was wel zo vriendelijk om mij thuis af te geven maar verdween met de noorderzon). Dubbele schedelbreuk (jaja, ik zie jullie al denken, vandaar dat...) Ik mocht toen absoluut geen koorts krijgen omdat de hersenen, jawel die heb ik, niet mogen uitzetten en ik had ook wel een overgevoeligheid voor koorststuipen. Dus ik heb zes jaar pillekes genomen, elke dat twee 's nuchtings en twee 's avonds. Dus volgens mij weet mijn lijf niet goed wat koorts is :-) gelukkig... Maar nu zit ik er dus wel mee en ik voel me mottig. Ben al vier keer moeten stoppen met schrijven. Naar tv kijken is te lastig, na den intro lig ik al te knurren. Ik probeerde al een paar keer naar Salamander te kijken maar ik kan gewoon niet volgen. Dus kijk ik naar "achter gesloten deuren" en "DR. Phil"
Ik verveel mij!!! En ja, nu heb ik compassie met mezelf :-( Dat zetelen is niets voor mij... geloof het of niet, maar ik ga veel liever werken, met een paar fijne collega's en mijn kerstroosje rondom mij...
Ik heb afgesproken met mezelf dat ik vandaag en morgen nog in de zetel blijf, maar dat ik donderdag mss een heel klein beetje ga strijken. Daarnet de vaatwas leeggemaakt en ik moest mij leggen... Dus we gaan nog niet te zot doen.
Zo, ik hoop dat iedereen nu lekker veel compassie heeft met mij, hihihi...
Ik ga nog een dafalgantje binnenkappen en nog een beetje uitzieken...
Groetjes en vooral geen kusjes
Sylvie
Vrijdag naar de dokter geweest. Twee opties, ofwel had ik een ontsteking van de bovenste luchtwegen, ofwel had ik per abuis zo een sirenefluitje (type foto) ingeslikt. Gezien dit uitgesloten was klopten we af op het eerste. Nog chance dat mijn mossel bij het uitspuwen in mijn sjaalkraag was beland, zo kon ik beschrijven aan de dokter hoe mijn fluimen er uitzagen. Ik liep daar toch al een paar daagskes mee en ik nam al siroop. Gezien dit niet echt veel soelaas bracht was een antibioticakuur noodzakelijk. Intussen een gesprekje gehad over mijn slaapprobleem... Ik heb geen RUST-knopje... adrenaline zorgt ervoor dat ik niet slaap. En ik heb een klein beetje hulp gekregen onder de vorm van tabletjes die ik niet te lang achter mekaar mag nemen, dus niet in het weekend. Ik ben een kei in het beschrijven wat en hoe ik mij voel. Ik denk dat mijn dokter soms denkt dat er een vijsje loszit ook... Gisteren voelde ik me nog steeds betoeterd, dus moest ik teruggaan, met antibiotica zou dit normaal moeten beteren, en intussen stond mijnen bloeddruk wat aan de lage kant ook, terwijl dat de vrijdag nog niet zo was... Dus een beetje bloed getrokken... ooooh, ik heb zo mooi rood bloed, ik ben er zelfs een beetje fier op! Ik was net verlost van mijn koorstblazen die in mijn mondhoeken stonden waardoor ik er uitzag zoals "The Joker" of er bieden zich intussen DRIE nieuwe exemplaren aan, twee op mijn bek en eentje onder mijn neusgat. (dat bevordert het snuiten...NOT!! Maar ik heb een anti-kootsblaas-kuurtje gehad (niet terugbetaald door het beste gezondheidsfonds) maar die mag ik pas doen als ik weer beter ben... een koortsblaas is een ziekte gespaard??? Tot zover deze lariekoek.
Ik heb koorst, en dat is uiterst ongewoon, ik ben geen koortsmadam. Ooit, toen ik zes jaar was heeft er iemand tegen mijnen kop gereden met zijne brommer (hij was wel zo vriendelijk om mij thuis af te geven maar verdween met de noorderzon). Dubbele schedelbreuk (jaja, ik zie jullie al denken, vandaar dat...) Ik mocht toen absoluut geen koorts krijgen omdat de hersenen, jawel die heb ik, niet mogen uitzetten en ik had ook wel een overgevoeligheid voor koorststuipen. Dus ik heb zes jaar pillekes genomen, elke dat twee 's nuchtings en twee 's avonds. Dus volgens mij weet mijn lijf niet goed wat koorts is :-) gelukkig... Maar nu zit ik er dus wel mee en ik voel me mottig. Ben al vier keer moeten stoppen met schrijven. Naar tv kijken is te lastig, na den intro lig ik al te knurren. Ik probeerde al een paar keer naar Salamander te kijken maar ik kan gewoon niet volgen. Dus kijk ik naar "achter gesloten deuren" en "DR. Phil"
Ik verveel mij!!! En ja, nu heb ik compassie met mezelf :-( Dat zetelen is niets voor mij... geloof het of niet, maar ik ga veel liever werken, met een paar fijne collega's en mijn kerstroosje rondom mij...
Ik heb afgesproken met mezelf dat ik vandaag en morgen nog in de zetel blijf, maar dat ik donderdag mss een heel klein beetje ga strijken. Daarnet de vaatwas leeggemaakt en ik moest mij leggen... Dus we gaan nog niet te zot doen.
Zo, ik hoop dat iedereen nu lekker veel compassie heeft met mij, hihihi...
Ik ga nog een dafalgantje binnenkappen en nog een beetje uitzieken...
Groetjes en vooral geen kusjes
Sylvie
maandag 1 januari 2018
Wiewie en het Nieuwjaarsmenu...
Zo, den eersten van 2018!!! We kunnen het jaar maar weer inzetten met een beetje onnozele schrijfsels... Ik krijg soms klachten dat mijn blogjes te lang zijn... ... ... ... Maar ge MOET ze niet lezen he, hahahaha... Aja, als ge niet graag leest wil ik ze wel eens komen uitbeelden hoor :-)
Wat voor een onbeleefderik zou ik zijn om niet eerst iedereen een gelukkig nieuwjaar te wensen en veel blablabla... Het begint mij eigenlijk wel wa tegen te steken, Facebook en Instagram ontploffen van de nieuwjaarswensen, maar ik heb dat liever dan dat dienen Kim Jong-Un ne waterstofbom doet ontploffen. Ja, hoor, tussen al die gelukwensen een verontrustend bericht dat de knop om heel den boel hier naar de kloten te helpen gewoon om zijn bureau staat. Ok, dat zal wel spreekwoordelijk zijn, maar ik hoop dat de media overdrijft... OMG!!! Ik zit naar het nieuws te kijken en die zegt dat letterlijk!!!! Kunnen ze dienen ne keer niet een kopje kleiner maken?? We nemen het zeker voor het onzekere en doen gewoon waar we goesting in hebben, niets uitstellen en genieten van elke dag... vanaaaaaaaf... ... NU!!!!
Gisteren had ik overkomst, dus mocht ik een potje koken. Gaan winkelen in deze eindejaarsdrukte?? NO WAY!! Dus zetten de lieve mensen van de collect en go mijn bestelling alweer klaar, voor die 5,5 euro ga ik niet een uur lopen stressen zunne, van die mensen die "een praatje" slaan en met de karretjes den boel blokkeren.
De zaterdag haal ik mijn bestelling op, ik was van zin om al te beginnen met mijn mise-en-place, maar daar is geen bal van in huis gekomen. Sjuust mijn chocoladefiguurkes voor op mijn taart heb ik gemaakt.
Ik was er precies gerust in, maar ik was voor één keer supergoed voorbereid. Normaliter zijn de etentjes voor de verjaardagen voor 15 personen van nu was het maar voor 7 personen, misschien dat ik daarom in een soort van chill-roesje zat. de zondag om 9u mijn wekkertje gezet, tijd om er in te vliegen. Mijn enige bezorgdheid was mijnen bûche. Nog nooit gemaakt, maar ik had een plan B in mijn achterzak hoor = gewoon naar den bakker om eentje rijden :-p
Ik begin er aan en ik voel meteen dat ik ne lompen dag heb. Mijnen T-shirt hing binnen de kortste keren helemaal vol het water spatte langs alle kanten (en de Jan die met zijn dwangneurose telkens met nen doek elk waterspatje opkuiste...hahaha)... Ik kreeg onder mijn voeten, er lag ne grote plas, nu was ik er mij van bewust dat ik wel een beetje enthousiast was, maar zo ne plas, dat vond ik wel vreemd. Na een kwartier was 't weer van dat... howlie mowlie, er zit een lekje onder de pompbak en het water loopt uit de kast, vandaar!!! Jan begint te vloeken "het moet weer lukken, sjuust op nieuwjaar" precies of dat wel al elke oudejaarsavond ne tegenslag hadden. Hij maakt de kast leeg en ik repareer de sifon. Hij zou een uitgewrongen dweil leggen, maar ik zeg dat een nieuwe dweil (type oranje) beter zou zijn, dan zie je beter als er een drupken opvalt... Ja, Jan is de man van de cijfers (al zijn dat vooral de cijfers op de achterkant van zijn panini-stickers) en ik ben het vrouwtje van het praktisch én logisch denken. :-)))))
Mijn mise-en-place gaat goed vooruit, ik heb nog een paar uur over. In een opwelling van overdreven voorbereiding schrijf ik alles op wat ik nodig heb bij welk gerecht. Zelfkennis. En 't was bijna zover, mijn witloof stond nog in mijn berging terwijl de kroketjes al lagen te pruttelen. Mijn olijfjes voor den aperitief staan ook nog in de frigo #vergeten.
Wat voor een onbeleefderik zou ik zijn om niet eerst iedereen een gelukkig nieuwjaar te wensen en veel blablabla... Het begint mij eigenlijk wel wa tegen te steken, Facebook en Instagram ontploffen van de nieuwjaarswensen, maar ik heb dat liever dan dat dienen Kim Jong-Un ne waterstofbom doet ontploffen. Ja, hoor, tussen al die gelukwensen een verontrustend bericht dat de knop om heel den boel hier naar de kloten te helpen gewoon om zijn bureau staat. Ok, dat zal wel spreekwoordelijk zijn, maar ik hoop dat de media overdrijft... OMG!!! Ik zit naar het nieuws te kijken en die zegt dat letterlijk!!!! Kunnen ze dienen ne keer niet een kopje kleiner maken?? We nemen het zeker voor het onzekere en doen gewoon waar we goesting in hebben, niets uitstellen en genieten van elke dag... vanaaaaaaaf... ... NU!!!!
De zaterdag haal ik mijn bestelling op, ik was van zin om al te beginnen met mijn mise-en-place, maar daar is geen bal van in huis gekomen. Sjuust mijn chocoladefiguurkes voor op mijn taart heb ik gemaakt.
Ik was er precies gerust in, maar ik was voor één keer supergoed voorbereid. Normaliter zijn de etentjes voor de verjaardagen voor 15 personen van nu was het maar voor 7 personen, misschien dat ik daarom in een soort van chill-roesje zat. de zondag om 9u mijn wekkertje gezet, tijd om er in te vliegen. Mijn enige bezorgdheid was mijnen bûche. Nog nooit gemaakt, maar ik had een plan B in mijn achterzak hoor = gewoon naar den bakker om eentje rijden :-p
Ik begin er aan en ik voel meteen dat ik ne lompen dag heb. Mijnen T-shirt hing binnen de kortste keren helemaal vol het water spatte langs alle kanten (en de Jan die met zijn dwangneurose telkens met nen doek elk waterspatje opkuiste...hahaha)... Ik kreeg onder mijn voeten, er lag ne grote plas, nu was ik er mij van bewust dat ik wel een beetje enthousiast was, maar zo ne plas, dat vond ik wel vreemd. Na een kwartier was 't weer van dat... howlie mowlie, er zit een lekje onder de pompbak en het water loopt uit de kast, vandaar!!! Jan begint te vloeken "het moet weer lukken, sjuust op nieuwjaar" precies of dat wel al elke oudejaarsavond ne tegenslag hadden. Hij maakt de kast leeg en ik repareer de sifon. Hij zou een uitgewrongen dweil leggen, maar ik zeg dat een nieuwe dweil (type oranje) beter zou zijn, dan zie je beter als er een drupken opvalt... Ja, Jan is de man van de cijfers (al zijn dat vooral de cijfers op de achterkant van zijn panini-stickers) en ik ben het vrouwtje van het praktisch én logisch denken. :-)))))
Mijn mise-en-place gaat goed vooruit, ik heb nog een paar uur over. In een opwelling van overdreven voorbereiding schrijf ik alles op wat ik nodig heb bij welk gerecht. Zelfkennis. En 't was bijna zover, mijn witloof stond nog in mijn berging terwijl de kroketjes al lagen te pruttelen. Mijn olijfjes voor den aperitief staan ook nog in de frigo #vergeten.
Nieuwjaarsmenu
Wildpaté met veenbesjes en bataatpuree
Italiaanse ham met cavallion en truffelolie bladerdeeghapjes met peer en blauwe kaas
avocado mousse met garnaaltjes
*
Zeebaars op een tapijtje van aardappel, asperges, pastinaakpureeafgewerkt met een kruidig botersausje
*
Fazant met rode wijnsaus, gecarameliseerd witloof, spruitjes en kroketjes
*
Bûche met advocaat
Geen culinaire hoogstandjes maar wel lekker. Tja, sorry, ik zou eigenlijk kunnen zeggen dat het heerlijk was, maar mss is dat nu net te veel eigenstoef, woehahaha!!
Volgende keer vijs ik mijn lampe van Ikea boven de tafel uit en zoek ik naar zo een lamp om de beestjes warm te houden. Kwestie van op 't gemak mijn bordjes te kunnen dresseren want nu moest ik dat daar van verre opsmijten. Was het voor "komen eten" was ik wss wel gebuisd...
Mijn kroketten waren niet vers, mijn mayonaise ook niet, mijnen advocaat was niet zelf gemaakt, mijn garnalen waren niet zelf gepeld, mijn Italiaanse ham kwam niet uit Italië maar uit de Colruyt, mijne Cavallion heeft verzekers ook nooit in Cavallion gelegen, voor de truffel van de olie ben ik niet zelf met een wild zwijn gaan zoeken naar dat goedje, en de patatten komen niet uit mijnen hof. De boter voor de botersaus heb ik niet uit een portie room gemixt. Misschien dat er wel nog een puntje overschoot voor mijn schoone talloren :-)
Ik had mijn bordjes zo proper mogelijk afgeleverd, voor de tweede ronde ging het er al iets minder gedistingeerd aan toe, dan liep ik rond met mijnen knalgroene spuitzak met pastinaakpuree met ovenwant om nog een beetje bij te geven, dienen zak had keiheet!!! en daarna nog met mijn steelpanneke met botersausje... en voor het hoofdgerecht vlogen de kastrollen op tafel :-) Sfeer en gezelligheid = geslaagd
Ik moet zeggen, vandaag was het 12 uur (middag) eer ik iets gegeten heb... Ik kan nog een beetje verderteren op mijn overdaad van gisteren.
We zijn één dag ver en ik denk al aan chipkes... sebiet naar mijn mama gaan nieuwjaren, dat wordt al een serieuze uitdaging... wish me good luck!!
Zo, maak er een fantastisch jaartje van!!
Santé
xxx
Abonneren op:
Posts (Atom)