Het einde... (2017)

Het einde van het jaar, ik word er eigenlijk altijd een beetje weemoedig van, je bent bijna verplicht om het afgelopen jaar te gaan evalueren, je ziet allerlei jaaroverzichten en dat is toch eigenlijk miserie van de bovenste plank.  Begin dit jaar ging het mij niet zo voor de wind, misschien is het zelfs niet nodig om daarop terug te blikken, alhoewel ik daar toch echt wel een paar keer met mijn spreekwoordelijke muil tegen de muur gelopen ben en ook een paar keer blijven botsen.  Zolang je meedraait is alles ok, zolang je lacht met alles is alles ok, maar o wee als dat even niet meer lukt...  Maar ik ben een optimistje zunne, ik blijf wel lachen, ik heb dat van mijn moeder, die ontwaakt uit de narcose na een operatie en die ligt te zeveren tegen den dokter, maar vergeet te zeggen dat ze vergaat van de zeer... hahaha... Ik hoop toch dat het optimisme- en de dik-gat-genen de enige zijn die ik van haar heb geërfd. (want op medisch vlak is er niet veel te winnen via de genen van de mama)
 Ik wou zonet mijn kasten uitkuisen om in 2018 te beginnen met wa minder volle kasten, 't schijnt dat ge daar ook stress kunt van krijgen :-) maar ik kan gewoon niets wegsmijten!! Dat is eigenlijk een probleem.  Ik heb nu alles eens goed bekeken, als ik over een paar maanden mijn kasten weer leegmaak smijt ik alles weg wat ik intussen niet heb gebruikt = voornemen één.
Ik was begonnen met gezonde drankjes te brouwen op basis van Waterkefir, maar dat is al een paar keer een beetje uit de hand gelopen.  Je laat dus een soort van vruchtensap natuurlijk gisten zodat enkel goede bacterietjes worden aangemaakt, maar door dat gisten is het de bedoeling dat je je flessen elke dat laat ontluchten.  ik geef toe, ik durfde dat eens een dagje te vergeten, zeker als ik twee flesjes staan had.  Die ene keer liet ik de stop (je weet wel zo ne stop met een rubbeken en nen ijzerdraad (zo gelijk de ijzeren drinkpulle van vroeger.  Ooit deden we met de Chiro rechtendoortocht en iemand kreeg nui toch een vonke van met haar pulle tegen nen prikkeldraad te botsen, 't is nooit meer goedgekomen, maar we wijken af) openspringen terwijl mijn fles in de deur van de ijskast stond, dat spoot daar fonteintjesgewijs uit, heel mijn deur van mijn ijskast bedefeld.  Dus dacht ik, nou nou, ze gaan mij geen twee keer liggen hebben, ik ga met mijn fles boven de pompbak staan, ok, ik had weer een dagje overgeslaan, Dat spuit daar nu toch met ne kracht uit, tegen de muur, tegen de kast, tegen den andere muur!!! Mijn haar kletsnat en ik kon zo meedoen aan ne wet-t-shirt-contest.  Onze keuken is nog niet geverfd, dus op dat plaksel staan nu lichtroze spatten... 't heeft wel iets...
Nog een voornemen dat ik wel wil maken is om te blijven wandelen, doel 2018: 400 km en van zodra ik nen elektrische fiets kan scoren zal ik ook een beetje fietsen op het traject Waarschoot - Gent.
Mijn belangrijkste voornemen is toch ne keer iets proberen doen tegen die vurte kilo's.  Die werken dusdanig op mijn zenuwen, en ik begin er altijd vol goede moed aan, maar ik ontbreek een beetje aan karakter. (en het feit dat ik bijna alles graag eet, graag eet en graag kook is in dat opzicht ook een tegenvaller) Als iemand mij kan motiveren... laat maar komen... Voorlopig is mijn klikje daar, en zie ik het wreed goed zitten om bij wijze van start op 1 januari te beginnen, maar dan heb ik nu zo een beetje het gevoel dat ik voor de laatste keer chipjes moet eten, of snoepjes of... tsss... zo eerste nog eens overdrijven voor de riem toegaat.  En ja, er zijn nog een paar dingen waar ik niet onderuit kan, nieuwjaarsbezoekjes, nieuwjaarsetentjes, thuisblijven?? NO WAY, maar ertussen toch eens mijn best doen... Kleine doeltjes stellen... Januari = geen chips en  max 1 blikje cola zero per dag.... Miljaar, die lat ligt meteen keihoog!!! ;-)) Ik hoor de lieve mensen al zeggen zolang je je goed voelt... Dat is dus het probleem, het voelt niet meer zo goed.  Misschien moet ik ne foto van in mijnen bloten aan mijn kasten hangen... hahaha.. NOT!!! Alhoewel ik dan twee keer zou nadenken eer ik ze opentrek :-p
Gezien dit ook mijn laatste blogje is voor 2017 nog even dit:

Op Oudjaar naar 2018 valt er een beetje regen en staat er een felle bries,
Vanaf 1 januari mag ik nie meer eten dus loop ik nu al een tikkeltje vies,

Lieve eindejaarsgroetjes, en een dikke zoen,
bijna 1 januari 2018, van je kapoen

x

Music For Life....

De leukste radio-tijd van het jaar!!! Music For Life... Zaaaalige liedjes, niet altijd Studio Brussel Proof, maar wel steeds meezingbaar.  En dan de triestige verhaaltjes ertussen, eens met de voetjes op de grond dat we wel eens mogen vloeken van tijd tot tijd, maar dat er potverdikke mensen zijn die toch al wa misérie hebben gehad.
Wat ik wel vind is dat het concept een beetje verloren is gegaan.  Vroeger kon je (in de tijd van het glazen huis) je centjes gaan droppen in de brievenbus en werden er tussen verschillende liedjes toch zeker drie à vier mensen aan het woord gelaten.  Nu is het enorm geregisseerd en geprogrammeerd.  De spontaniteit gaat een beetje verloren. Na drie liedjes laten ze eens twee mensen aan het woord.  De afstand tussen de draaitafel en publiek is serieus ver en als er een groep mensen staat zie je niets van het gebeuren.  Ter plaatse op de grote schermen zie je de verlichte VRT toren, terwijl ze toch beter de beelden vanop de tv zouden tonen.  Daarbij komt ook dat je vroeger tijdens de nachtelijke uurtjes ook kon langsgaan, maar nu sluit de keet daar... oké, dat ze overleefden op van die sapjes vond ik nu persoonlijk geen meerwaarde.
Wat ik nog het spijtigst vind is dat je vroeger nog eens een actie kon doen, op je eentje, en dan met alle fierheid je 40, 84, 200 of soms 400 euro kon gaan droppen, je weet wel, van die schattige kindjes die hun spaarpot kwamen leeggieten... Of mensen die heel veel moeite hadden gedaan maar toch iets minder inzamelden dan de monsterbedragen die je nu hoort... Nu val je bijna in schaamte als je minder dan 1000 euro ingezameld hebt.  Nu is het ook allemaal zo serieus...
Ik geniet er nog steeds van hoor, en ik geniet zelfs van een beetje naar TV te zitten kijken terwijl ik rechtstreekse verbinding heb met Wachtebeke, maar de nostalgie van in 't begin is toch een beetje verdwenen denk ik zo stiekem.
Wat ik wel weet is dat op het einde er toch weer een enorm groot bedrag zal opgehaald worden, ik hoop maar dat die centjes goed worden besteed... Mijne portemonnee is alleszins plat, vlammetjes gekocht, ballen van Geubels gekocht, wafels gegeten, snoep gegeten, taart gegeten, op een theelichtje en pedicure geboden (ik kijk er al naar uit)
Vandaag was het mijn laatste werkdag voor dit jaar!!!! Het einde van het jaar is de drukste periode van het jaar.  Dan ontploft de mailbox bij wijze van spreken... Maar ik doe dat graag!!
Het beste ziekenfonds van de hele wereld heeft duizenden leden, en dan kan ik begrijpen dat er eens iets misgaat, dat er iets onduidelijk is, of dat men meer dan terechte vragen stelt.  Ik ben altijd bereid om daar met mijn meest sympathiekste spreekwoordelijke pen op te antwoorden.  Ik durf ook toe te geven als iets verkeerd gelopen is door al dan niet menselijke fout en zal mij daar ook welgemeend voor excuseren... Maar soms krijg je van die mails vol verwijten om een probleem aan te kaarten dat niet echt in verhouding staat met de hoofdletters en uitroeptekens. Dan moet ik toch eens diep ademhalen, vooral niet typen wat in me opkomt op dat moment, hahaha... gelukkig zijn dat de uitzonderingen. Bij deze is mijn eerste voornemen alweer ontsproten vanuit die insteek "meer mij gedacht (proberen) zeggen... " ziedet, ik zet het al tussen haakskes... tssss... nu niet sebiet in mijn werkgerelateerde mails :-)  bij deze wil ik iedereen al fijne feesten wensen en alvast een goe begin van het nieuwe jaar...  Maar er maar lekker warm jaartje van... vol met liefde, passie, genegenheid, vrede, knusheid, zachtheid en af en toe wat keigoeie sex is ook een must, woehahaha... Hoezo geshockeerd?? ik ging nog porno-sex zeggen, maar ik heb me nog ingehouden.. volgend jaar zal 't geen waar zijn, nog rechter voor de raap dan anders...

Eindejaarsgroetjes
Wiewie

Warhola @Vooruit

Het leek alweer een eeuwigheid geleden dat ik nog eens met mijn maatje naar een concertje ging.  Knal in Gent, De Vooruit.  Wreeds schone locatie!  Ik parkeer gezwind in de parking Zuid. Dan is het maar 300 meter stappen. We zijn een tikkeltje te vroeg en we gaan nog iets drinken in de café van de Vooruit.  Ik heb eigenlijk zin om mij lazarus te drinken maar ik moet nog rijden dus neem ik mij een thee met verse munt... Dus eigenlijk een glas warm water met ne halve struik munt in.
We moeten weer naar buiten om 't blokje om in de concertzaal binnen te kunnen. Kris en ik zagen tegen elkaar over het feit dat je in de lockers 2 euro moet steken die je nadien nog eens kwijt bent.  Aja, in den AB in Brussel valt uwen cent daar gewoon door. Het is vooral Kris die 't hardste aan 't neuten is, hahaha.  Hij steekt twee euro in dat spel en we staan nog allebei eens te overlopen dat we ZEKER alles meehebben, geld, gsm, oortoepkes... onbewust staat hij aan de binnenkant van die kasse te prutsen en hij duwt op dat klinkske aan de binnenkant en we horen de twee euro er door vallen.  Ik weet meteen hoe laat het is, maar Krisje probeert nog eens aan het sleutelke te draaien... yip, hij heeft het gekunnen, twee euro erdoor en kastje nog steeds open.  DAT IS DUS 4 EURO VOOR DE LOCKER!!! woehaha... allee, tweede keer goeie keer!  Er staat nog niet zo veel volk, we staan tussen de bakvissen, maar aan onze lengte zal 't niet gelegen zijn... Het voorprogramma "Glints"  begint... OMG... en dat zeg je dat heel traag terwijl je met je ogen draait "OOOOW MYYY GOOOOOD" De muziek en zang vielen wel mee maar dat kereltje werkte dusdanig op mijn zenuwen.  Zijn hoofd stond precies los op de rest van zijn lijf en die knikte heel de tijd, zo net iets te rap naar mijn goeste zo net naast het ritme van de muziek. Af en toe zag je iemand uit de zaal hem achterdoen, het was dus niemand ontgaan :-)  Enfin, qua voorprogramma ca va nog ee... die zei af en toe iets tussendoor maar ik verstond er geen hol van. Ik lees zonet op wiki dat hij van Antwerpen was, 't zal mss daaraan liggen ;-) Zo een legerbroek, wit T-shirt, gouden ketting en pornosnorreke... kortom, vestimentair was het ook niet mijne meug.  Het kostuum van Oliver Symons daarentegen was niet alledaags, maar steek dat manneke in ne vuilzak en die ziet er nog goed uit.  Daar stonden we dan met ons 40 levensjaren, allebei te gapen naar een ventje van ocheere 24... We hadden daar dan ook een goede reden voor, keiwijs optreden!! Ik hoor zijn stem wel heel graag, al mocht er met momenten net iets meer belichting zijn.  Naast mij staan drie grietjes, twee effectief naast mij en eentje ervoor.  Als ik iets wil zeggen tegen Kris, leun ik naar hem toe en brul ik wel in zijn oor, maar als zij iets tegen elkaar zeggen schreeuwen die gewoon voor heel de zaal. Er was redelijk veel geroezemoes, en voor een zaaloptreden vond ik dat wat vreemd, normaal heb je dat enkel bij festivallekes.  Ik zeg tegen Kris dat ik ze een muilpeer ga verkopen als ze niet stoppen met heel hun leven te vertellen en hij probeert me te bedaren.  Okee, ik pas mijn plan aan en probeer het eerst met een vieze blik.  Het was er echt over, ik had zin om te roepen "ofwel houdt ge ulder muil ofwel ga je op café gaan zitten" maar ik hou me aan mijn plan.  Ik leun voorover en ik kijk met mijn meest kwade blik in hun richting. Bingo, ze merkt mijn vieze totte op en ze fluistert naar haar vriendin (zo stiekem) dat ik vies sta te kijken waarop vriendinneke twee haar draait in mijn richting en ik nog steeds vies sta te kijken. Soit, ze waren groter dan mij, maar ik was de oudste dus heb ik indruk gemaakt. Ze hebben zich wat ingehouden.  Iedereen content, en ik kon mijn vuistjes weer laten zakken, hahaha
in de bisronde zingt hij een nieuw nummer aan de piano (keyboard) het is redelijk donker en een simpel vrouwmens zit van op het balkon met de piele van haar gsm mee te wiegen, heel die zaal verlicht!! En leutig dat ze dat vond, ze dreef het tempo van haar gewieg tons nog wat op ook.  "naar een concert gaan voor dummy's" dat zou nu eens ne goeien boek zijn.. tips en tricks, do's en don'ts:
Niet te luid babbelen en ook niet te veel, als je twee meter bent niet op de eerste rij gaan staan, je haar niet in een staart op de achterkant van je hoofd want als je staat de dansen bijt diegene die achter je staat in je haardos. Van haardos gesproken, genen dot op de bovenkant van je kop, dat belemmert het zicht van diegene achter je. Geen scheten laten, deo aandoen, niet roken... met de flash van je gsm enkel meewiegen in 't Sportpaleis als de artiest daar naar vraagt, anders is een briekeetje voldoende... enz... Maar ik heb er wel van genoten hoor, veel nieuwe liedjes, ik kijk al uit naar de ceedee!!! Het voordeel is dat ik rap thuis was, aja, Gent - Waarschoot, dat is drie keer op mijn gazze duwen ik was thuis :-p
En dat was net iets vlotter dan vandaag... Er valt een sneeuwvloksken en heel het land ligt plat!
Alhoewel, ik heb zelden zulke grote sneeuwvlokken gezien!! En ja, de eerste vijf minuten vind ik da wijs... maar al gauw loopt mijnen schoen in en is 't gedaan met de leute.  Ik vind dat enkel leuk als ik in mijn zetelke zit, met een trainingsbroekske, met een t-shirtje met lange mouwkes, een fleece dekentje, een Tv-bakske en Netflix, en ne warme chocomelk met marshmallows en bovenop een snuifje cacaopoeder en een paar mikadootjes, zo van die stokjes met MELKchocolade...mmm, indien NIET aan al deze voorwaarden voldaan, geef mij dan maar gewoon de zomer en een terras, en een 26 graden,  een zwembad in den hof en nen Apérol met twee blokjes ijs en een schijfje appelsien.  Zo voor de rest ben ik rap content ;-p
Nog even een onderbreking voor volgend opsporingsbericht: "gezocht: de nachtbeugel van Manau Moens, het betreft een klein boogje bestaand uit doorzichtige plastiek met afdruk van perfect rechtstaande tandjes, doosje in de badkamer is nochtans I-DE-AAL om dat op te bergen, toch is het attribuut verdwenen op het parkoer slaapkamer - badkamer - keuken... Ziet er als nieuw uit, aja, slecht twee weken oud!! " Heb je iets gezien? bel mij!! 04736xxx60
Vanavond een beetje vroeg in mijn bed want mijn leeftijd en mijnen uitgang (en overgang hahaha) spelen me parten...

Slaapwel!!! (en die slaapwel hoop ik vooral voor mezelf :-p)

Sylvie en de elektrische fiets - test

In een vorig leven was ik waarschijnlijk ne luiaard, vooral als het op sporten aankomt.  En als het karakter werd uitgedeeld aan het podium, hing ik waarschijnlijk aan een barkruk te luieren achteraan in de zaal.  Naar het zwembad gaan vind ik te lastig want dat afdrogen is er te veel aan, en mijn fitnessabonnement dat ik ooit eens heb afgesloten, daar ben ik een halve maand naartoe geweest en heb ik zes maanden voor betaald.  In het weekend durf in al eens een wandelingske doen, maar ik word gewaar dat dat te weinig is.  En dan komt mijn werkgever (nog steeds van het beste gezondheidsfonds van de hele wereld) aanzetten met een proef-test-project.  We mogen een weekje met een elektrische fiets rond-tsjeezen. Vooral het parkoer van en naar het werk. Voor mij was het de eerste keer dat ik op zo een elektronisch aangedreven exemplaar zou plaatsnemen.  16 kilometer enkel, dat is de afstand die ik in de zomer al eens durf doen  dan rijd ik mee met Jan met mijn fiets in de koffer en keer ik fietsgewijs terug ... als ik op de buienradar kijk en ik spot een minuscuul wolkje (zelfs al is het in Nederland of Frankrijk) is dat al een reden om mijn fiets thuis te laten.  Alhoewel ik er wel kan van genieten... Helaas moet ik een paar brugjes over, dat is het moment dat mijn huidskleur ter hoogte van mijn gezicht verandert van babyroze naar auberginepurper. Intussen word je voorbijgestoken door een paar elektrische fietsen dus dan zie ik nog een beetje groen van jaloezie ook.  (groen=bedrijfsidentificatie)
De fietskes werden verdeeld in de kelder, ik was een klein beetje zenuwachtig :-) Ik had het gevoel dat ik iemand mij een duwtje gaf, zo een knappe man die heel de weg met je meeloopt en een beetje bijsteekt :-) (ofwel heb ik te veel fantasie, ofwel kijk ik te veel naar Tabula Rasa en zie ik dingen die er niet zijn)
Met het grootste gemak fiets ik het volledig parkoer naar huis, aan een gemiddelde snelheid van 25 km per uur!! En nee, ik ben niet pompaf als ik thuiskom, dat is gewoon zalig fietsen. Aja, en zelfs bij herfstweer!
Geen last van het hatelijkste natuurverschijnsel dat je op de velo kan tegenkomen #tegenwind, noch van verschillen in het reliëf (bruggen).  In eerste versnelling vlieg je daar gewoon over!!
Jamaar, het is wel een elektrische fiets, maar als je niet trapt ga je ook niet vooruit he, dus het is niet zo dat het een naakte scooter is.  Je bent dus weldegelijk in beweging, zelfs in die mate dat ik toch een doucheke van doen heb als ik op het werk toekom.  En laten dat nu net keisjieke douches zijn!! Momenteel is de spiegel nog niet toegekomen dus mijn haar staat wel in de lucht maar kom.
Ik heb geen enkele dag overgeslaan, een paar verschillende routekes geprobeerd.

Ik heb wel geluk, met een beetje puzzelen en een mini-omwegje rij ik 80% van de route op autovrije baantjes. Ik reed zo een drie kwartierkes met mijn tweewieler, terwijl met de auto dat normaal een half uurke is, maar dat weegt niet op tegen de voordelen.  In de wagen erger ik mij dood aan het verkeer, vooral als het niet vlotjes gaat. #dutsenopdebaan, dus kom ik allesbehalve zen toe op het werk... we vertrokken bij donker en kwamen toe in Gent als het klaar was... Schoooooon!!!! Een beetje gevaarlijk want de overstekende waterkiekskes zijn nog niet goed wakker, en ik ook niet, maar eens op het werk heb ik toch een beetje meer energie.  En in het naar huis gaan is dat een momentje van "knopje omdraaien" of "me-time" Ik kan het iedereen die iet of wat in een aanvaardbare perimeter van het werk woont aanraden!! En als die leasing er door komt sta ik voor één keer wel op de eerste rij.  Een goeie elektrische fiets kost een paar duizend euro en tegen dat ik dat gespaard heb kan ik zitten zoeken in de rubriek "rollators" dus zo een leasingformule zou mij wel goed uitkomen.  Ik kan ook eens naar mevrouw Leemans bellen want lenen bij mevrouw Leemans is lenen bij een vriendin, maar geld lenen kost ook geld en als ik de interesten bekijk is 't precies toch niet zo een goeie vriendin! :-) Zo een beetje beweging na een hele dag zitten, dan kan ook alleen maar in mijn voordeel spelen op lange termijn.  Ik heb ook wel een beetje insomnia van tijd tot tijd, maar deze week werd ik toch gewaar dat ik wel moe was en ik mijn slaappatroon neigde al meer naar "slapen als een roosje", maar daar is nog een beetje werk aan.
Zondag reed ik langs de Vaart in Gent, mega tegenwind!! Is stak met het grootste gemak een mountainbiker voorbij.  De zon scheen linksachter mij, dus rechts voor mij zag ik mijn schaduw, en de schaduw van de moutainbiker.  Ik dacht efkes dat hij wat gefrustreerd was en mij terug probeerde voorbijsteken want onze schaduwen lagen heel dicht bij elkaar... Ik keek een paar keer opzij, en toen had ik het door, dienen dacht, een elektrische fiets en een dik poepken, ideaal om een eindje uit de wind te rijden... en echt waar, die reed heel de tijd in mijn wiel!!!  Zo, zelfs andere mensen worden er gelukkig van.  Morgen moeten we ons vehikel terug indienen en ik denk dat ik stiekem een beetje ga huilen.  Ik dacht er even over van te zeggen dat hij gepiekt was en dan zou ik hem in een ander kleurke spuiten, maar allee, ik heb nog een klein beetje geduld... het staat dus wel al als een paal boven water dat ik ook rapper mijn fiets zou nemen als ik nog snel eens naar de winkel moet.
Met andere woorden, de tijd dat de elektrische fietsen voor oudjes is is verleden tijd hoor!  Iedere dag 32 km elektrisch fietsen is beter dan niet fietsen denk ik dan!!
Hoezo, ook al zin om met een elektrische fiets naar het werk te gaan?? #Metoo!! (oesje, misschien niet de sjuuste hashtack, hahahaha...)
Meer dan aan te raden en het overwegen waard!!!

Elektrisch aangedreven groetjes
Sylvie

Royal Blood @Lotto Arena

Om de lieve vrede te bewaren ga ik ook eens met Jan naar een optreden :-) Royal Blood in de Lotto Arena, op hetzelfde moment speelt Jamiroquai bij de buren (sportpaleis) Tot in Merksem rijden is dus vragen om misérie.  We vertrekken op tijd en nemen de P+R in Melsele en springen daar op de tram die ons tot aan de ingang voert van de muziekpaleizen. De laatste tijd heb ik precies last van wagenziekte, en 't is niet dan Jan zijne rijstijl ineens heeft aangepast, maar het was als een paar dagen na 't werk dat ik thuiskom en bijna kon spuigen.  Nu vertrekken we en zijn we toch moeten stoppen voor een colaatje en een pakske sjieken.
We zitten op ons gat te wachten, mijn benen liggen gestrekt en een klein beetje uiteen. Komt hem daar gewoon genen boer tussenstellen?? #Metoo ;-)
We staan op de vijfde rij schat ik zo.  Het voorprogramma "Black Honey" kan meteen gebombardeerd worden tot slechtste voorprogramma ooit!! Even dacht ik dat het aan mijn nieuwe oordoppen lag, dat die sommige klanken filterde waardoor het zo vals klonk, maar nee zunne.
Waarschijnlijk had ze de dag voordien haar haar gewassen en met natte ongekamde haren in haar bedde gekropen want die vogelnestcoupe herken in meteen :-) En haar ene oog is afgekeken van Simonneke uit thuis, zo een zwarte vlek.  Muziek, amateuristisch, ze zouden dat moeten verbieden.  Copycat van Courtney Love, en dan zo in haar haar wrijven dat het weer voor haar gezicht hangt, in het publiek staren met een arrogante blik... arrogant zijn mag, maar enkel als je iets te bewijzen hebt... Ze roept zelfs ineens "we love the Netherlands" goe bezig!!! Later op de avond zal Mike van Royal Blood nog eens verwijzen naar het voorprogramma, hoe geweldig ze zijn, maar hij krijgt toch niet de verwachte respons.

Ik heb wel wat muziek van Royal Blood op mijn Itunes staan en ook een Ceedeeken die ik tijdelijk kwijt ben (lees: mislegt, de CD ligt verzekers bij mijn oordoppen)
Maar eigenlijk had ik die nog nooit gezien, na zo een erbarmelijk voorprogramma was ik best wel onder de indruk dat de zanger toch wel een beetje op een lekker roofdier leek, hahahaha, dat was mooi meegenomen :-p Voor Jan kwamen na enkele nummers twee backing-stoeipoesjes-vocals op het podium dus hij was ook content.  Telkens ik mij omdraaide om iets tegen Jan te zeggen begon hij over de drummer, wss om er vingerdik op te leggen dat hij NIET naar de bevallige dames aan het kijken was... woehahaha.
Mijn zus had mij verwittigd dat ik niet te veel vooraan moest staan, maar tot de eerste helft bleef het kalm... Maar dan... OMG begonnen ze daar te Poo-hoo-en en te stage-diven.  Even was ik er niet gerust in maar gezien Jan nogal groot geschapen is (allee, van lengte... tja, ik bedoel totale lengte ee, you dirty minds!!) was ik nog gerust.  Maar diene moshpit werd groter en ook langs de andere kant werd er eentje gecreëerd.  Wij stonden in een groepje dat niet zoveel zin had in blauwe plekken dus bleef het op een paar lichte duwkes na redelijk rustig. Eigenlijk zouden ze zo een paar hekkentjes moeten zetten, gelijk een golden circle, ne moshpit-circle, liefst achteraan in de zaal, hihihi... Het optreden was wel de max!!! Keivette muziek, en hij was ook wel wat arrogant, maar de muziekstijl en met hetgeen ze brachten was dat hier wel op zijn plaats.  Tijdens het laatste nummer al lichtjes naar achter geschoven, en het eerste trammetje genomen en dan probleemloos met de wagen richting het mooie Waarschoot. Vlotjes thuisgeraak :-) Mijn voetjes hebben het geweten...

Nog even in overweging... to walk or not to walk...
Voor het eten is het alleszins to quiche or not to quiche :-)

Een fijne zondag x

Wiewie en de lookbollen #mini-blog

Nog steeds heel grote fan van de Collect & Go van Colruyt, maar af en toe loopt het eens mis... zo wou ik eens een tafelkleed bestellen, zo eentje van papier... toen ik thuiskwam (mijn frank was niet eerder gevallen) zag ik dat ik zo een loperke besteld had, het was wel verdacht dat mijn tafelkleed in ne box kon...hahaha, soms moet ik lachen om mijn eigen dommigheid zo blijven we tenminste gelukkig :-)

Soit, nu wou ik initieel één bolleke look bestellen maar ik zat in 't verkeerde kotteke dus heb ik één kilo besteld, (verse look) dat zijn dus acht kanjers van lookbollen.

Twee opties, je kan dat laten opdrogen, maar tegen dat ik dat nodig heb is dat helemaal ingedroogd, of ik vries heel den boel in...

Ik keek er niet echt naar uit maar vandaag toch mijn lookpers van Tupperware uitgehaald (dat is nu eens hét topproduct bij uitstek van de plastiekgigant, maar euh, nu verkopen ze die niet meer, begrijpen wie begrijpen kan)

Het begint hier zodanig naar de look te rieken, sebiet denken de buren dat ik een pittakot ga beginnen.  Ze zeggen dat look goed ik om je bloed te zuiveren, awel, als je nu mijn keuken binnenkomt en je haalt drie keer adem heb je sowieso hetzelfde effect.  Mijnen bek stinkt naar de look ook heb ik den indruk, van daar gewoon boven het hangen.

In ne perimeter van 5 kilometer krijg ik de volgende drie jaar geen vampiers over de vloer, dat is zeker! En ik hoop dat ik tegen Kertmis de lookgeur uit mijn handen krijg :-) Volgens mijn piekt dat toch ook een beetje in mijn ogen, gelijk bij de ajuintjes, maar dat kan inbeelding zijn.

Heel den boel openleggen op een ovenschaaltje om losjes in te vriezen, alvorens in een potje te doen, aja, ik ga niet telkens mijn kapmes bovenhalen als ik een toefke look nodig heb hoor, heel af en toe krijg ik nog eens een slimme ingeving!   Ik peis dat mijnen twalseree (=plastieken tafeldoek) ook nooit meer geurlook, ik bedoel geurloos wordt.  had ik daar nu op voorhand aan gedacht ik had mij op Jan zijn plaats gesteld, hahaha.

dat ik het eerste jaar geen lookbolleke moet bestellen staat vast, aja, de lieve mensen van Hellofresh steken er ook altijd enkele teentjes bij...

Ik hoop maar dat de rest van mijn eten in den diepvries dat lookgeurtje niet overneemt (ik heb daar nu gelijk sjuust een zilverpapierke opgelegd)... 

Ik krijg hier spontaan zin in een pastagerechtje met scampi in tomatensaus, basilicum, room (light, tssss) en een teentje of twee look... en met een lookbroodje... :-p

Tja, als  't over eten gaat heb ik altijd wel inspiratie genoeg zunne, daar nie van...

Ik zou zeggen dat ik het weekend al ruik, maar eerlijk gezegd, het enige wat ik riek is ...

Maak er een fijn weekend van!!

x

Wandelen met de "K" van kut en klote...

Wakker worden met hoofdpijn is niet zo tofkes, dan lig je in de bed en weet je dat je beter iets neemt tegen de hoofdpijn want dat het anders voor de rest van de dag zal zijn, maar je bent nog moe en ziet het niet zitten om naar beneden te gaan.  Dus probeer ik nog een beetje te slapen maar dat lukt niet echt. Ik kijk in de spiegel en ik zie er wreed getrokken (oud) uit.  Als ontbijt een neurofen dan maar.
Ik had me voorgenomen om vandaag te gaan wandelen, dus doe ik dat ook.
Ik rij richting Aarsele, de GPS geeft aan dat dat een ritje wordt van 32 minuten.  Echter aan het rond punt in Aalter om naar Tielt te rijden gaat het wreed mis, mijn gps begint te flippen want ze zijn daar aan het werken en in plaats van één rond punt is dat een wirwar van wegen en verkeersborden.

Dus voor ik het weet zit ik op de autostrade naar Oostende...grrr...ik was al 20 minuten aan het rijden en ineens geeft de gps aan dat het nog eens 32 minuten is... grrrrr... Ik besluit om 12 km te doen, nie mogelijk, de enige rustpost is op 5 km. Dat is echt kut, psychologisch is dat een tegenvaller, als het pauze is zit je eigenlijk nog niet aan de helft.
Ik begin mijn tripje van 12 km.  Ik stel mijn runkeepertje in (denk ik).
Het gaat niet zo goed of anders, ik heb het heel lastig, het is langs de ene
kant te warm maar er staat een stevig windje. Als de wind recht in mijn        totte waait vliegen de tranen uit mijn ogen, ik zie nauwelijks iets...
Ik nader een boerderij met een paar weilanden rond. Ineens zie ik twee joekels van herdershonden op mijn afkomen, zo niet op een gezellig drafje

maar die rennen echt, ik zie geen afsluiting dus die kunnen zo over de gracht springen en ik sla in paniek en blijf stokstijf staan. Aan de gracht blijven ze staan op zo een meter of vijf maar ze blaffen heel agressief, ik beweeg niet. Het enige wat ik kon denken is dat zij zouden rieken dat ik zoveel schrik had maar door de angst kon ik niet uitmaken van waar de wind kwam.  Ze keren zich om en ik beweeg zachtjes vooruit, die monsters maken rechtsomkeer en komen weer op mij af. Ik beweeg niet en durf niet
in hun richting te kijken.  Ze gaan weer weg.  Ik sluip weer een paar meter vooruit en zie die honden over de weilanden crossen.
Ik zie ineens iemand aan het huis staan en die honden zijn daar weer.  Ge moet niet denken dat die persoon moeite doet om die honden te roepen, ze

staan weer gelijk twee bezeten viervoeters te blaffen en ik heb zoveel schrik. Ik wou zo graag roepen naar die vent om die honden weg te halen, ofwel verschieten die honden dat ik roep en ben ik er geweest, ofwel is diene vent daar niet mee gediend en zegt hij "pak ze" tegen die mormels, dan ben ik er ook geweest, ik heb dus niet veel opties dus ga ik verder aan een schildpaddentempo. Ik moet voorbij de oprit van dat huis, dus er is geen gracht en geen hek,  de eerste keer in mijn leven dat ik mij kan inbeelden dat ge in je broek kunt plassen van de schrik.  Ik draaide mij zachtjes om om te zien of er toevallig nog wandelaars waren die naderden, dan zou ik even wachten maar tuurlijk nie, zoveel chance heb ik niet.  De route liep zelfs helemaal rond die boerderij.  Ik denk niet dat ik een hondentrauma heb opgelopen, maar dat was eigenlijk niet tof.  De wind was gaan liggen maar de traantjes gleden over mijn kaken, ik heb echt een eindje lopen bleiten, gelukkig nog steeds alleen. Laat het ons houden op het feit dat ik toch wel een beetje moest bekomen. Ik wou zien hoever ik nog moest naar de eerste post en ik zag dat mijn runkeeper op pauze stond.  Dus wist ik zelfs niet waar ik was, en dan moest ik nog meer bleiten.  Gelukkig was ik redelijk snel bij de rustpost. Ik kijk daar in de spiegel, OMG, ik voelde al dat mijn oogskes klein waren, ik zie zo rood of iets, maar niet egaal he, zo in van die lelijke plekken en mijn ogen zien nog rood van mijn bleitsessie ook.  Mijn haar is vettiger dan gedacht.  Deze morgen dacht ik nog, ik ga me na de wandeling douchen dus ga ik nu mijn haar nie wassen, pffff... ik had gewoon zin om een taxi te bellen, nog 7 km te gaan... Ik sleur mezelf van mijnen stoel en begin aan het tweede (langste!!) deel.

Begint het niet te gieten!!! Ik haal mijn ponchootjen uit mijn rugzakske en ik begin een gevecht om dat aan te krijgen want het waait ineens superhard ook.  Ik vloek, ik vloek en ik vloek...  Ik loop daar met mijn knalrode poncho, ik hoopte maar dat ik niet nog eens een stier moet passeren.  Na een kwartier stopt het met regenen.  Dit is echt de eerste wandeling die zo tegenslaat.  Ik voel nog een beetje bleiting zitten maar ik probeer mij op andere dingen te concentreren.  Ik trek nog een paar fotootjes.  Ik zie twee acteurs uit Nils Holgersson, Maarten en Akka van Kebnekaise. (zie foto hiernaast :-)) De lieve mensen van Aarsele kondigen aan dat je aan de laatste kilometer bent en ik kijk al uit naar het einde.  Hoezo wandelen is goed om je hoofd leeg te maken?? 't zal deze keer niet geweest zijn. Zo, nu nog snel de frietpot op mijnen kop uitwassen en voor de rest van de dag kruip ik in mijn zetelke, met een fleeceke... en val ik in slaap, dan is dat mooi meegenomen, val ik niet in slaap, dan is dat evengoed, zolang ik maar op mijn gemakje beetje kan chillen.. zevende dag = rustdag... voilà ...

Maak er nog een fijne zondag van... zal ik na die valse start ook proberen...

Incensitives 2017 - Team Ledenbeheer

Het is weer zover, we hebben weer ons zakgeld gekregen voor dit jaar van onzen baas en we mogen nog eens zot doen!!! (Incentives) We zijn dankbaar voor het budget maar zoooooo wreed zot moeten we er algelijk ook niet mee doen( haha) maar een gegeven ponytje moet je net als een paard ook niet in het bekje kijken. Uiteraard na de werkuren zodat de excellente dienstverlening gegarandeerd blijft, zo zijn we nu eenmaal in het beste ziekenfonds van de hele wereld. Correctie, GEZONDHEIDSfonds!!! Om half vier gleden we van de trap van het achtste tot gelijkvloers wegens kapotte liften. Het heet dan ook niet voor niets "glijdende uren"
We hebben dit jaar gekozen voor een wandeling in de Bourgoyen, een natuurgebied knal in Gent!! Ik had er nog nooit van gehoord en had ook niet verwacht dat het gelegen is waar het lag... al klinkt dat wel een beetje raar!! Een wandelingetje met een gids en al... Tim DW, een aangename kerel met een Gentse tongval heeft er toch voor gezorgd dat het geen saaie bedoening was, al was hij wel een beetje in de ban van de duivel, en kreeg ik een beetje schrik :-)
Als hij zegt dat onderstaande boom de meest gefotografeerde boom is van heel de Bourgoyen ben je bijna verplicht om er ook een foto van te nemen.  Deze boom is een evenaring van "De Schreeuw" van Munch, en het is duidelijk waarom.
Net voor mijn momentopname speelde er zich toch een kleine rariteit af, een vrouwtje met hond knuffelde de boom en gaf er een kusje op, en plantte prompt twee boekees met blommen in de ogen van die boom. Ze nam ineens het woord van de gids over... ze bleef rond de boom drentelen (lees: ik kon daar genen foto van trekken) maar de aanhouder wint. Ik had liever een foto gehad zonder die bloemen in de oogholtes want dat leek me toch een beetje één of andere vorm van Voodoo, maar die er zomaar uithalen zou misschien wat lomp geweest zijn gezien de vrouw in kwestie toch een vreemde vorm van affectie toonde t.o.v. deze bedevaartsboom..

Ik leerde iets bij over twee vogels, in de ene zijnen naam zit een "K" van "ketchup" en die heeft een rode bek (ik meen dat het waterKieken was) en in de andere zit een "M" van "Mayonaise" en dat is dan een verwijzing naar de witte bek van de Meerkoet...
Het kan ook helemaal iets anders geweest zijn maar het is dan ook zes uur geleden...
En wist je het verschil tussen een zomereik en en wintereik?? Aja, de blaadjes van de Zomereik zijn die Zonder steelkes en die groeien op de takken, en de blaadjes van de Wintereik hebben Wel steelkes... met een beetje simpele woordspelingen ben je zo mee met de Fauna en de Flora van de Bourgoyen. Eén plantje "moerasspirea" trof wel wat extra aandacht... dit zou de voorloper zijn van de asperine, een leutig bloemeke met een wit pluizig pruikje op.  Misschien helpt dat wel tegen de koppijn... ik durfde niet te vragen of de geneeskracht in het pluisje zat of in t bloemeke... moest je daar op sjieken, een theetje van trekken, ne keer aan likken , cake mee bakken of dat op uw voorhoofd leggen :-) ik zal eens moeten teruggaan bij schemerdonker (durf ik niet) met mijn grote sjakosj, en ook om ne vos te zien, want die lopen er ook en wil ik keigraag es spotten.
Toen de gids uitleg gaf kon hij ineens stoppen en zei hij welke vogel hij hoorde, ik hoorde enkel mijn eigen tinitus, echt waar ik hoorde geen bal, en ook geen vogel... geen ambitie om mij een CD met vogelgeluiden aan te schaffen maar wel chapeau dat hij dan kan onderscheiden...
Dat eenzelfde vogel in verschillende landen een ander geluid maken, daar ben ik nog niet uit of dat nu een grap was of niet.
Je zou er bijna honger van krijgen, wat zeg ik, we zaten scheel van de honger, maar gelukkig was er bij toeval een paar 100 meter verder een restaurantje "Stoofpotje"
We kregen de kaarten, maar stinken!!! Die waren zo precies afgekuist met een muffe vodde.  gelukkig was het eten wel heel lekker, maar...
Ik vroeg of ik Mezze kon bestellen als hoofdgerecht en die dame zei van wel... Normaliter zou ik denken dat ze die portie een beetje groter zouden maken, maar mevrouwtje had begrepen dat ik een voorgerechtje zou eten als hoofdgerecht... dus was ik portiegewijs wel een beetje in 't zak gezet.. okee, ik kan daar tegen, ik heb reserves genoeg maar toch was ik ook een beetje teleurgesteld... normaal trek ik ook meestal ne foto terwijl iedereen met zijn gerechtje voor de neus zit, maar we hadden zoveel honger dat we gelijk een bende hongerige hyena's op onze bordjes zijn gevlogen... :-) gelukkig zijn mijn collega's ook zoetekauwkes en nemen we een dessertje. "Baklava met ijs" Baklava is een Grieks of Turks dessert, maar als je dat zo plat mogelijk uitspreekt lijkt het wel een Russische stampot.  Wel heerlijk zoet!!

Toen ging ik een plasje doen... ik zag iets vreemd in de WC pot, het was een metalen staafje net onder de WC bril... Ik was al blij dat het geen lintworm was (insider) Ik vertrouwde dat zaakje toch niet helemaal. ik dacht dat het misschien een hulpstukje was voor de sas of zo, maar de sas leek normaal te functioneren.  ik vreesde even voor elektrocutie, anderzijds hoopte ik dat er geen water zou uitspuiten...  Mocht je vermageren van te lachen, ik was alweer een paar kilo kwijt, maar zoveel chance heb ik niet, ik heb me wel wreed goed geamuseerd (like always)
Dan rij ik richting het mooie Beke waar ze nu de helft van de baan hebben opengesmeten, ik sta voor de rode licht aan de werken, er komt geen kat van de andere kant en ook geen wagen, ik sta er langer dan ne minuut (het leek wel een kwartier)!! Het is stekkedonker en ik zie overal lichtjes flikkeren, zo van die geelkes op paalkes met witte en rode streepjes, daartussen zie ik niets, ik zat met een serieus ei in mijn broek... in het donker ben ik fel van verre, maar verre van fel...
Momenteel werkt mijnen sleutel niet meer op de voordeur (van alle huisgenoten wel, enkel de mijnen niet tssss) Jan legt op een speciaal plekje dat ik hier niet ga noemen de sleutel klaar... "Onder de mat"... hahaha, wij hebben helemaal geen mat... logischerwijs zou je denken dat hij zijn sleutel van de voordeur zou leggen, nee hoor, hij legt de sleutel van de achterdeur, dus moest ik nog door het kletsnatte gras in de pikkedonkeren door den hof (over de tuinmeubels klauteren) om via de achterdeur binnen te geraken. Hartslag 278... Met mijn piele van mijne gsm... ik had bijna schrik van mezelf...
Zo, nu snel in mijn bedje, morgen is het vrijdag, als ik mijn best doe ruik ik het weekend al!!

See you later... Alligator
After while Crocodile...
gelukkig geen van beide bovenstaande tegengekomen op onze trektocht :-p

Wiewie gaat naar Sigur Rós @Vorst Nationaal

Sigur Ros, een Ijslandse groep, ik denk eigenlijk niet zo heel erg bekend bij het grote publiek.  Ik heb er wel een Ceedeeke van en op mijn Ipod staan er ook een paar.  Eens je de groep kent hoor je zo of een nummer van hen is of niet.  In Vorst Nationaal, ik was daar nog nooit geweest en dat heeft zijn voordeel, ik tik het adres in van Vorst Nationaal en ik rij tot bijna aan de voordeur, twee straatjes van de concertzaal staan wij netjes, doch op een serieuze helling geparkeerd.  Parkeren is toevallig één van mijn specialiteiten, dus daar keer ik mijn handje niet voor om, maar eens de parkeerrem aangetrokken was hebben we toch eens zitten wiebelen om te zien of den otto wel bleef staan.   Stel je voor dat hij loskomt en begint te bollen, dat zou niet goedgekomen zijn.  Dat Jónsi (Zanger) ineens in het Ijslands vraagt of de persoon met nummer plaat 1-BAL-080 naar de uitgang zou willen gaan... Ik blijf gegarandeerd staan want daar versta ik geen knal van, dus zie ik niet sebiet een probleem, maar wel achteraf natuurlijk.  Mijn vaste sidekick Kris zit in het buitenland, dus had ik een waardige interim gezocht en gevonden,  den Tom P... Die nu op de zwart lijst staat in het restaurant Aux Vieux Spijtigen Duivel.  Zelden iemand gezien die zo snel zijn denk- en spreekknop van 't Nederlands naar 't Frans kan switchen en nog eens roepen erbij :-)
We zijn op tijd, en dat is maar goed ook want we hebben een hongerken, we willen de intieme nummers niet verprutsen met een koppel grommende magen... Op de hoek is een restaurantje "Le Concerto", als dat niet toepasselijk is, en ze spelen ook nog eens Sigur Ros. En je had er dan ook nog eens een "Pizza Le Concerto" zo eentje met Italiaanse ham, parmesaanschilfers en rucola.  Natuurlijk niet over nagedacht dat voor de rest van de avond onze bekken zouden toeplakken. Echt waar, je goot daar drank over en dat hielp geen fluit. Het zout had zich een weg geboord in onze papillen en had zich daar vastgehecht.
Leuk zaaltje, zo een beetje gelijk de Lotto Arena maar in 't rond, de temperatuur zat al meteen goed, fjuuw.  Een publiek waar je kop noch staart aan kreeg, zo een manusje van alles, maar de grote mensen waren ook weer goed vertegenwoordigd. Voor de pauze stonden ze vooral VOOR Wiewie...
Ik stond ook naast een beer van ne vent. Van zodra die applaudiseerde schoot zijn horloge in een fel-lichtgevende modus en werd de zijkant van mijn muil verlicht, ik ben een paar keer zo dom geweest van ernaar te kijken en dan zat ik met zo een reflecterend vierkantje in mijn gezichtsveld.
Sigur Ros laat iets langer dan het academisch kwartiertje op zich wachten maar OMG... Wat een stem, wat een charisma... Hoe kun je nu zo hoog zingen?? En toonvast? Na het eerste nummer bleef hij hangen in zijn laatste noot en dat bleef maar duren, ik dacht dat die aan zijn laatste adem bezig was, ik stond er bijna van te hyperventileren.  De nummers zijn meestal heel rustig, en dan ineens ontploft den boel, (in tijden van IS moet ik misschien een andere woordkeuze hanteren, maar je weet ongetwijfeld wat ik wil zeggen) zelfs een keer zo erg dat ik een beetje schrik kreeg. (ik ben dan ook soms wel een broekschijter)  Was het een zonnecrème, het was een meesleepfactor 50... Een rare ervaring, je doodzweten en toch kippenvel krijgen...Normaliter wordt een gitaartje bespeeld met de vingers of een plectrum, welja, blijkbaar gaat dat met een strijkstok ook... de combinatie van geluid en achtergrond, het was gewoon dik af!! Op een bepaald moment is er een projectie op de schermen waardoor het lijkt dat het podium omhoog gaat en mijn hartje maakt een vreugdesprongetje en ik dacht  "konden ze dat niet eerder doen", maar zoals ik zeg, het leek alleen maar zo, ik was er alleszins mee weg, maar als ik na een paar seconden nog steeds bijna niets zag begon mijn frank te vallen dat het "gezichtsbedrog" was.  Het was muisstil in de zaal, enerzijds omdat iedereen met zijn bek open van verwondering stond te luisteren en anderzijds omdat niemand zich wil wagen aan een potje Ijslands.  Je kan dit niet vergelijken met andere optredens, dat is gewoon iets apart, onbeschrijfelijk, als die terugkomen ga ik nog eens, zeker weten!!  TOP!! Uiteraard weel veel te rap gedaan... dzjuu he, zo gaat dat altijd, wij hadden het nog wel een uurtje volgehouden, maar de Stem van Jónsi misschien net niet, en ineens valt het mij op dat de drummer in zijn bloot lijf zit... dat had ik niet zien gebeuren zunne :-p
Zoals altijd een beetje aanschuiven richting autostrade, maar dan tsjeezen we naar Lokeren (je weet wel, met de beste feesten van heel de wereld en blijkbaar ook de beste paardeworst, maar dat laat ik aan mij voorbijgaan wegens te veel fantasie) Nadien rij ik gezwind  naar het immer mooie Waarschoot, ik zie een wegwijzer "Eeklo" dus ik ben zodanig gefixeerd dat ik de GPS negeer en ik heb mij nog wreed misreden ook... om 1u thuis, dus kwart na in mijn pierken, en de wekker om 6uur... het heeft een beetje gepiekt vandaag... 

Fietsen vs. mosselen

Op woensdagnamiddag moet Jan niet werken, en ik wel... Hij rijdt dan met het autootje naar huis en ik kom dan met de lieve mensen van de Lijn naar huis. (Al dan niet geplet op mijn zitplaats door een medepassagierster) Dus voor deze keer beslis ik om terug te keren met de fiets.  Beetje moeite doen heet dat... In het doorrijden wordt mijn tweewieler in de koffer gepropt. Aja anders zit ik te stinken naar 't zweet op mijn werk...
Het zonnetje schijnt en ik zie het wreed zitten, ware het niet dat ik buitenkwam en na twee minuten het zonnetje verdween achter de wolken, grrrrrr... mijn kilometriekske lag nog thuis omdat mijn lieve dochter mijn fiets had gebruikt en aan het buuskot neem je dat best mee of dat wordt gepiekt, dus ik was al volledig mijne kluts kwijt. Ik weet dat het 15,6 kilometer is, dus dat is wel leutig als ge zo over den helft zit en al.  Het was al een tijdje geleden en ik geraakte met moeite vooruit!! Ik had ook al geen oortjes mee, dus een muziekje moest ik ook al aan mijn laten voorbijgaan. Anders kan je nog eens op de pedalen stampen op het ritme van een 80's hit...

Ik ben op zijn minst (!!!) 50 elektrische fietsen gepasseerd!! (in de twee richtingen) Chance dat ik zo purper zag als de Purple Rain van wijlen Prince of je zou nog kunnen zien dat ik groen zag van jaloezie.  Ik keek naar de snelheid waarmee ze trapten en ik trapte even snel, dus als het linkervoetje van die voor mij beneden was, was mijnen voet ook telkens beneden, maar ik ging geen meter vooruit en die verdween binnen de halve minuut uit mijn zicht tssss... Ik wil er ook één!!!
Er stonden twee bejaarden met kleinkind naar de eendjes te kijken en ik zag dat de twee oudjes met hun levensverzekering twee elektrische exemplaren hadden gekocht, en ze waren een eindje weggewandeld... Ik zag mijn kans schoon om van mijne velo te springen, mijn sjakosj vanonder mijn bagageklemmeke te snokken, op diene velo te springen en snel weg te spurten (aja, fluitje van een cent met die elektrische aandrijving) Ik hou me klaar, ik denk hoe ik het snelste van mijne velo spring, misschien moet ik hem in de maïs duwen, diene velo staat ook in de verkeerde richting... Ik denk dat ik zeker mijn tas niet mag vergeten, aja, mijn paspoort zit er in... Net voor ik mijn snood plannetje wil uitvoeren besef ik (en gelukkige was dat er net voor en niet net na) dat ik ne gemerkte velo heb... Grrr... Mijn rijksnummer staat in mijnen velo gegraveerd, en er wordt nu af en toe eens gelachen met de politie uw vriend, maar dat spoor zou hen waarschijnlijk niet ontgaan. Ik ging ooit eens aangifte doen voor mijn portefeuille die ik kwijt was... Ik kom aan de balie "ik ben mijn portefeuille verloren", zegt diene aan de balie, "oké, mag ik je paspoort eens"... "euh... mijn paspoort zit in mijn portefeuille beste vriend" (die "beste vriend" heb ik niet gezegd hoor, hahahaha)
Ik zit op mijne vélo af te zien en ik denk aan de mosseltjes die op het menu staan. Ik had zo overduidelijk gezegd aan Jan om JUMBO mosselen te pakken... Aja, dat zijn zo van die grote lekkere, al kan dat ook nog tegenvallen, 't zijn geen mosselen meer gelijk vroeger.  Jan is de mosselman, dus hij maakt de mosseltjes klaar.  (allee moeilijk is dat nie, maar dat is in een kastrol van 8 liter en ik krijg dat niet zo goed opgeschud... Ik hef het deksel efkes op en ik zeg "ja hallo, zijn dat Jumbo mosselen, wreed groot zijn ze toch niet... waarop Jan zegt, "nee, hoor, ik heb SUPER mosselen mee, ik zag JUMBO en SUPER en ik dacht dat SUPER de grootste waren... (nu zou ik hier 100 smileys willen zetten die met hun ogen naar boven draaien grrrrrrrr...) Niet denken maar luisteren naar Wiewie denk ik dan!!! Ik moet dringend eens naar Philippine, daar zal je niet zo van die kleine gevallekes tegenkomen... Zo met een beetje Roquefort, mmmmmm...
Ze hebben nog een beetje mooi weer beloofd dit weekend, ik hoop maar dat ze het menen zunne... electrabel zit verzekers al in zijn pollen de wrijven, als de stoofkes beginnen branden vanaf september...

Hopend op een klein nazomertje

Wiewie gaat naar The Jane (by Sergio Herman)

In 2014 werd in Antwerpen een restaurantje geopend van Sergio Herman.  Ik zag het interieur en ik had vanaf dan altijd gezegd dat ik daar wel es naartoe wou als ik 40 werd... En daarom heeft Jan een tafeltje gereserveerd. Ook omdat hij dat zelf eens wou doen uiteraard.
Desalniettemin was ik heel blij dat we er vandaag verwacht werden.  Maanden op voorhand reserveren en met wachtlijsten, ik vond het al wreed tof dat dat gelukt was.
Sorry dat ik hier een beetje stoef, maar voor mij is dat dus wel iets waar ik al SUPERLANG naar uitkeek.  Ja, het heeft veel centen gekost, maar miljaar dat is het meer dan waard geweest!!!
Je mag parkeren in de speciale parking met een code, er staan parapluutjes om de wandelafstand te overbruggen.  Ik geraak heel erg onder de indruk van het interieur.  Poepsjiek.  Zelfs in de WC speelt er een jazz muziekje (uit een platendraaierke) en hangt er een licht parfum, zwoele verlichting, prachtig, nog chance dat dat geen 40 cent was of ik was daar op zijn minst 4 euro kwijt.
Jan neemt het wijnarrangement,  ik het alcoholvrije, aja, want water is maar saai.  Al vond ik dat arrangementje wel wa kostelijk.  Maar... ik kreeg een zestal sapjes en dat was wel leuk om dat spuitwater af en toe af te wisselen.  De sapjes hadden zo ook niet de substantie van fruitsap, maar meer van water dus zeker niet te zwaar :
- komkommer/selder;
- Tomaat/rode biet/peper (mijn bek stond in lichterlaaie maar ik werd verwittigd dat het wat pikant was, met zo een klomp ijs in plaats van een elegant vierkantje, megatof, de eerste slok moest ik wel blussen met spuitwater maar mijn bek is ook enorm flexibel, dus de rest dronk ik zonder probleempjes op);
Tomaat/watermeloen;
Spa met munt (zo genen fusion uit een petfles ee, keilekker);
Appel/Venkel/Spinazie;
Frambozensap met een beetje bruis;
Achteraf gezien was het zijn geld wel waard.
Je krijgt een kaart, maar veel keuze is er niet, het is een vaste menu, een menu van 13 gangen en een menu van 12 gangen.  Prijsverschil = 15 euro... Tja, stel dat ze nu net dat gangetje schrappen dat je supergraag zou eten, dat kunde nie riskeren ee, dus gaan we voor de 13...  Je kan de dessertgangetjes nog ruilen door een kaasbordje, maar daar moet je toch een beetje zotjes voor zijn.  Op voorhand moest Jan doorgeven of er allergietjes waren.  Als je dat pas op de moment zelf deed kostte dat 15 euro... BAAAAM :-) Maar we hadden op voorhand doorgegeven dat ik geen kreeft of een aftreksel ervan mag opeten/drinken of whatever, ne keer aan die kreeft lekken en ik heb heb het al zitten.  Ze kwamen in het begin langs dat er op het menu vandaag niets van kreeft stond.  Dat is tof, toch even laten weten dat ze rekening houden met hetgeen je doorgaf.
In het begin waren dat amusekes, en dan denk je van amaai, sebiet heb ik hier nog honger na den 13den, maar ik zat serieus overpoeft...
We hebben vijf uren aan tafel gezeten, en dat was niet te lang hoor, de gerechtjes kwamen mooi na elkaar, maar niet te dicht en niet te ver.
Er liepen 10 kelners in de zaal, dat is echt een geöliede machine, die waren zo op elkaar afgesteld en vriendelijk!!! Er was gelijk nagedacht over het team, de "diversiteit"...  er liep een kerel met lang blond haar in een dotje, wij noemden die "de viking"... schuune viking zunne :-p Allemaal in uniform.  In het begin voelde ik mij niet zo op mijn gemak, dit is toch een beetje uit mijn comfortzone, maar na een kwartier was ik al helemaal op mijn gemak, woehahaha, ik voelde dat dit een moment van pure verwennerij zou worden.  Diene garçon komt in mijn richting, pakt mijn serviet en die legt dat op mijnen schoot!! Ooh, dat voelde wel raar.. maar gewoon verstand op nul en genieten.  Ga je naar de WC en leg je die serviet op uwen stoel, dan ligt die tegen dat je terugkomt weer opgevouwen op je tafel met je menu er mooi onder, staat je glaasje weer op de beginpositie en je bestek ook weer mooi op je besteksteentje.  Het bestek werd iedere gang gewisseld, ik had een heel klein beetje gesmost op dat steentje, en de garçon tovert een doek uit zijne zak en kuist dat af voor hij nieuw bestek legt.  Dat is echt luxe, en decadent, maar voor één keer mag het. Ik haal mijn sublimo papieren zakdoekjes uit en ik zeg nog tegen Jan, "ik had beter kleenex gekocht, zie mij hier zitten met mijn sublimo's uit den aldi" waarop hij zegt dat er nog wel sublimo's in de zaal zitten, hahaha...
De gerechten worden met de grootste deskundigheid gepresenteerd, dus niet van "uw vindt een hazelnotencreme" maar "u vindt een hazelnotencreme, de hazelnoten komen uit de streek van ...(ik bent vergeten) de wijnboeren hebben in die streek de helft van hun wijngaarden laten beplanten met hazelnoten aangezien de wijn kan mislukken en ze dan nog zekerheid inkomsten hebben uit hun hazelnootplantages" Ook de wijn werd altijd heel erg mooi beschreven. En voor de eerste keer in mijn leven heb ik wijn geproefd die ik superlekker vond.  Ne wreed zoeten dessertwijn :-) Alles werd heel erg in de gaten gehouden en een halfleeg glaasje spa, no way, gelijk wie er passeerde schonk onmiddellijk bij! Jan heeft meer wijn gehad dan hij aankon :-)
Als je de foto's hebt gezien kan je je wel voorstellen dat die bordjes dus samengesteld worden met een pincetjen... alles zo mooi en verfijnd.  Die smaken, dat heb ik nog nooit meegemaakt!!! Ik deed soms wel eens mijn oogjes toe om de smaken nog beter te proeven.
Voor mij was dit een dag om nooit te vergeten, en ja, dat heeft ferm wa kluiten gekost, eigenlijk kan je ermee een citytripke doen, maar ja, ik durf voorlopig toch niet in ne vlieger, dus ja...
Ik maakte een deal met Jan dat als ik 25 kilo zou afvallen dat we teruggaan... Dus jip, vandaar die once-in-a-lifetime...
Ik rij naar huis en Jan zijn bleutooth staat aan. Ik zie ineens op het dashboard dat hij belt naar een 078-nummer... ik vraag "naar wie belde gij nui" en er wordt opgepakt "hallo met Studio Brussel" ... OMG, als de drank is in de Jan, dan wordt hij wat overmoedig... Hij heeft de filefuif in gang gezet... eerste probeerde hij nog te zeggen dat ik dat zou doen... Uiteraard file op terugweg, maar dat kon me geen bal schelen.  Toplocatie, Topgegeten, Topmensen, Topbediening...
Zo, het hangt misschien jullie keeltje al uit, mijn gestoef... maar hey... what did you expect?

Sex on the plate-groetjes
Wiewie

Familieweekend 2017

Eens in het jaar, één van de laatste weekends van augustus gaan we met heel de familie op weekend, alle neefjes, nichtjes, tantes, nonkels, kindjes van de neefjes en nichtjes... Niet iedereen MOET mee maar de afwezigen hebben ongelijk :-) Zo komen we aan een aantal van 49 persoontjes waarvan de kleinsten 6 maanden is en den oudsten... tja... euh... ik zou 70 willen zeggen maar ik begin nu te twijfelen, wie weet is den oudsten 69 en dan tert ik hier toch op iemand zijn tenen, enfin, we houden het op eind de zestig... Het kan maar een compliment zijn voor wie ouder is...
Dit jaar was het de 20ste editie... Ik denk moesten ons meme en pepe dat op één of andere manier nog kunnen zien, ze zouden toch wel fier kunnen zijn op dat zootje ongeregeld.  Pas op, een weekend is lang genoeg ee, steek ons twee weken samen en tis boel, hahaha...
Eén zekerheid in 't leven, in Brussel is het ALTIJD file... zowel in 't doorgaan als in 't weerkeren...
Dit jaar was er een megawijs initiatief "Woord-Gotcha" iedereen krijgt een persoon en een woord.. het is de bedoeling dat je die persoon vermoordt door hem of haar dat woord te laten zeggen.  Ik kreeg ne wreed moeilijken "Ecuador", (ik heb dus moeten opzoeken waar dat lag, tssss) Ik heb zelfs mijnen kleinen moeten inschakelen... MAAR... Gotcha!! Al moet ik zeggen dat de woorden al van een ander niveau waren bij den enen dan bij den anderen zunne... iemand moest mij "rijstpap" doen zeggen... Tja, tegen mij over eten beginnen vind ik al allerminst verdacht, en iedere jaar is er rijstpap en chocomousse en dit jaar geen rijstpap, ik heb het dus zelf al minstens 10 keer spontaan gezegd zonder dat er moeite voor moest gedaan worden maar mijn tante die mij moest killen was niet in de buurt... maar ze heeft mij toch nog liggen gehad ee, als 't over eten gaat verlies ik elke vorm van allertiteit (dat bestaat verzekers niet) Nadien moest ik mijn nonkel bladwijzer doen zeggen... godverdorie, ik van mijn nicht nen boek geleend en daar nogal opzichtig ne pak sjieken als bladwijzer tussengestoken en naast mijnen nonkel gaan staan in de hoop dat hij zou zeggen "wat voor nen bladwijzer is me dat." Die keek zelfs nog niet naar mijnen boek, ik had er bijna nen pollepel tussengestoken... grrr... Iemand ging recht voor de raap "zeg eens Kathedraal" waarop Pascal herhaalt "Kathedraal, waarom?" woehahaha... ach... het zorgde voor de nodige complotten, en samenzweringen, maar 't was wreed wijs!
Op zaterdag doet iedereen een activiteit naar interesse, sommige gaan wandelen, bezoeken een museum, zoals vorig jaar waren we graag gaan kajakken maar met die bacteriën in de veel te laag staande watertjes waar meerder jeugdkampen door afgeblazen zijn, waren we gelijk niet te happig... We hebben dus een doolhofparkoer gedaan in een maïsveld, zo met opdrachtjes en toneeltjes... was nog tofkes...
De zaterdagavond was er Karaoke... ik had eigenlijk gedacht dat dat wat saai zou zijn, dat niemand zou durven gaan zingen, maar euh, ambiance ee... iedereen zat gewoon mee te zingen, ("iedereen zat" mee te zingen, er waren er inderdaad die al een beetje dieper in het glaasje gekeken hadden dan den anderen, hihihi) en we hadden al snel door dat er niet al te grote zangtalenten tussenzaten, dus de lat lag eerder megalaag dan megahoog... een paar limoncellootjes erbij en iedere vorm van gène smelt als nen lekkere coupe aardbei voor de zon... De harde kern blijft heel lang op, de kern met jonge kinderen is heel vroeg op, dus is het maar een paar uurtjes stil per nacht...  mijn slaappatroon is wel een beetje ontregeld, maar dat neem ik er graag bij. De zondag sta ik op, ik kom in de keuken, blijkt het half elf te zijn.. Niemand verschiet daarvan, want ik ben niet de enige... Zijn ze daar al bezig met de barbecue... ik eet mijn pistoletje op, dat zit nog niet halverwege mijn slokdarm en ik krijg mijn voorgerechtje al, en een uurke nadien is BBQ... Dan dessert en 's avonds TOMAAT (GRIJZE) GARNAAL!!! Jaja, zo op een 20ste editie mag er als eens decadent gedaan worden... en euh, zo geen tomaat die amper uitgehold is ee of zo sjuust zat hoedje afgesneden en zelfs niet uitgehold, of dat er 20 eieren onder gemengd zijn om weg te steken dat er amper garnalen inzitten he, zuiver, helemaal vol, met zelfs nog garnalen ernaast om er eens helemaal over te gaan... met een beetje coctailsaus (en er zat drank ik ook peis ik)
Eigenlijk is dat een weekend van fameuze overdaad, van de vrijdag tot de maandagmorgen is dat eigenlijk eten en drinken... de zondag kan ik zo al een colaatje gebruiken om mijn maag een beetje te ondersteunen, maar zolang ik niet moet overschakelen op de  motilium ca va ee... Er werd zelfs door de harde kern geopperd om tegen een uur of één ('s nachts) nog een bitterballeke te bakken, (die kregen alweer een hongerken) woehaha, dat idee werd in de ideeënbus gepropt, ik ben es benieuwd...
Ube zou zijn valiesje zelf maken, het was initieel de bedoeling dat ik dat nog eens zou controleren maar ik ben dat vergeten... dus... "mama, ik heb maar één t-shirt mee" hahaha, gelukkig is 't nog genen stinker... vier dagen in dezelfde T-shirt :-)
Dat ik zo nog eens het babytje van mijn nicht wil vastpakken of animeren voor een half uurtje, of da baaske een half uurke vasthou terwijl hij een muizeslaapke doet, daar ben ik nog voor te vinden (hij lag wel superzacht natuurlijk, (voor een keer was dat een voordeel)) maar ik ben toch blij dat ik niet diegene meer ben die 's nuchtings vroeg als eerste moet opstaan omdat mijn koterkes moeten eten of die heel mijn inboedel moet verhuizen... Het was dus weer keiplezant...
Soit, op naar de 21ste editie!! :-p

Dat ik morgen weer moet gaan werken is natuurlijk iets minder... vanavond eerst nog kijken naar Thuis, want ik vraag mij nu af hoe het met Waldek zijnen nek is, die heeft daar zo twee maand op dienen gekantelde stoel gelegen... en daarna zal ik al richting mijn bedje schuiven denk ik...

Bijna indigestieuze groetjes
Wiewie

14/08/17 - Lokerse Feesten

De laatste keer dit jaar dat ik richting Lokeren trek... voor de feesten althans! Ik denk er aan om mij volgend jaar een combipas aan te schaffen en een week congé :-p
Aja, de Gentenaars nemen congé tijdens de Gentse feesten, de Aalstenaars tijdens Carnaval, en Wiewie... tja, de Beekse feesten liggen nu in 't weekend en voor nen Yves Segers ga ik nu toch genen congé pakken ook :-)
Het is een vrijdagavond en het spel is uitverkocht! School is Cool/Warhola/Bazart/Oscar... dus er belooft een parkeercrisis aan vooraf te gaan... Ik begrijp dat ze graag hebben dat iedereen met het treintje komt, maar als je niet in de buurt woont van een stationnetje, of je een stationnetje hebt in het hol van pluto (Waarschoot) waar je al 40 minuten op de trein zit tegen dat je in Gent en absoluut geen trein om terug te keren, en als het maar 30 minuten met de auto is... welja... Shuttlebussen zijn ook wel een goed idee, maar na het optreden sta je er meestal nog een uur aan te schuiven, en tegen dan ben ik al letterlijk thuis (is gebleken) 15.000 man op één pleintje, lekker gezellig, dat wel...
Ik geef toe dat ik in het verkeerd geen geduld heb, ik krijg het apeschijt aan mensen die 50 rijden waar je 70 mag, die creëren echt file!! Ik krijg een boete als ik drie per uur te snel rijd, awel, laat die ook maar eens lekker dokken "obstructie van het verkeer"  Als ik in de auto zit wil ik graag een beetje affeceren... Aan het station kunnen we met een beetje geluk parkeren want het staat daar afgeladen vol.  We wachten op de rest van de companie, we stekken een frietje (vond ik persoonlijk geen hoogvlieger, ze waren te dun en te geel, voor de rest ben ik de gemakkelijkste van heel de wereld, hahaha) School is Cool is al een tijdje bezig eer we binnen zijn, aja, eten, plassen, bonnekes scoren, plaatsje zoeken... Ik kan hun muziek best wel versmaden hoor!! Een zootje ongeregeld op het podium :-p Zie je mijn foto?? En de paarse vlek?? Ik denk dat dat mijn aura is, hahaha...
Warholaaaaaaa, (Oliver Symons, eveneens de toetsenist bij Bazart) voor mij de verrassing van de avond!! Momenteel hebben ze één hit, maar ik kon me he-le-maal vinden in de set die ze speelden.  Yip, als ik dat ceedeeken tegenkom ligt dat in het winkelmandje van Wiewie!!  Diegene die het publiek het meeste meekreeg was ongetwijfeld de Mathieu van Bazart.  Veel nieuwe nummers heeft hij niet gespeeld, dus dan kan het publiek vanzelfsprekend beter meekwijlen ;-)
Dan, de headliner van de avond "Oscar and the Wolf"  OMG!!! Die komt op en ik kon zijn vestimentaire keuze niet plaatsen. We zijn de Max gewoon in van die tapijtjes, dat is een feit of al eens een lang jasje met een swarofski-steentje in... Ik was geshockeerd!! Ik werd er zo door afgeleid dat ik de eerste nummers nodig had om te bekomen!  En dan nog met zonnebril?! connectie met publiek = min honderd! Mijn lieve 16-jarige dochter wees er mij op dat hij alles wat in de mode was had gecombineerd (oranje, legerstofjes, doorkijkglitterstofjes en lange jassen, maar die moesten dan eerder in bont zijn, ahum) ik vond het een beetje een misser in de mode. Gelukkig tijdens Joaquim zwiert hij de zonnebril af en ook de slaapzak die rond hem gedrapeerd was.  Zo, dat was al een pak beter!!  Hij speelt heel wat nieuwe nummers en die liggen meer dan in lijn met de verwachting hoor... Er wordt vanalles in de lucht geblazen, papiertjes, slingers, rook, luchtbellekes met rook, vuur,... Die slingers waren best wel grappig, die werden de lucht ingeschoten en dat was buiten het rukwindje gerekend, dus werden die meteen tegen den decor gekatapulteerd woehaha... Toen ze de vuurfonteinen in gang staken hoopte ik dat een zelfde mistralleke heel dat podium niet in lichterlaaie zou vliegen. Trouwens ofwel stond dienen die dat moest bedienen te slapen, ofwel was er wat vertraging tussen het duwen op het vuur-knopje en de effectieve vlam want wreed ritmisch was het niet... MAAR!!! Het was uiteraard weer veel te vroeg gedaan, behalve voor mijn voetjes.
Tegen drie uur lag ik in mijn bedje en Jan zou om half vier opstaan om op "voetbalweekend" te vertrekken... En Ube, die wordt wakker op zijn gewoon uur he, dus het werd een kort nachtje... geeuw... veel bewegen vandaag zit er dus niet in!

Ik voel toch wel dat die nieuwe voordeur in de maak is hoor!!

Luie zetel-groetjes
x

08/08/17 Lokerse feesten

O ja, die feestjes in Lokeren, daar kan ik nu eens niet genoeg van krijgen. Vandaag met een paar collega's en Jan, maar in theorie is dat dus ook een collega...
We vertrekken na het werk richting Lokeren, van Gent naar Lokeren langs de Oude Baan... waar je op sommige stukken 70 mag, maar nen duts 50 rijdt... en je er niet voorbij kan... en met lichten, en dat blijft duren... soit, ruim op tijd komen we nog toe hoor...
We eten een Spitbakje, zo een bakje met gebakken patatjes, SLA en TOMAAT!! beenham, geroosterde uitjes en ne klets mayonaise... Traditie heet dat!
Intussen horen we Tamino soundchecken en ik hoor al dat dat in orde gaat zijn...
We staan vanvoor want er is bijna geen volk. De zon schijnt efkes maar de buienradar voorspelde niet veel goed, en later zal blijken dat die nog gelijk had ook... Awoe Frank Deboosere!!!

TAMINOOOOOOO, dat is nen engel he, zo met een mooie stem en qua uiterlijk mag hij er ook wel zijn.  Zowel Tom als ik proberen ne foto te trekken maar zijn gezicht is een witte vlek, volgens mij had die reflecterende dagcrème aan zodat een foto nemen onmogelijk was... Jan vergelijkt hem met een Egyptische vampier en ik reageer een beetje te enthousiast en krijg een kwade blik hihihi...
Je moet er wel voor zijn he, sommige mensen vinden dat een beetje van een zaag, ik vind dat top, maar niet voor elk moment van de dag, je moet wel in de moooood zijn voor zijn muziek ee, en Wiewie was in de mood, das zeker da!!  ik kreeg echt wel kippenvel als zijn stem de hoogte inschoot! Aftellen naar zijn optreden in den AB... Zijn muzikant Tom Pintens kende ik van zien he, van de formatie "Zita Swoon"!! En die zit ook blijkbaar in dat zesde metaal...
De regenwolkjes waren ook in de mood zunne... we werden getrakteerd op een veel te lang durende regenbui... Gelukkig voor 2,75 euro ne poncho gescoord in de HEMA... (lees: dat is ook maar een stuk plastiek met vier gaten in... "Het zesde metaal"... ik kende dat niet echt, maar ik heb het niet voor zingen in het dialect, maar dan nog liever West-Vlaams dan Antwerps... Ik zocht naar de ondertitels maar ik heb ze niet gevonden, hahaha...  aan alle West Vlaamse vriendjes die op hun teentjes getrapt zijn, stuur mij een berichtje en ik zal het  op gepaste wijze goedmaken zunne... hahaha Ik heb sommige stukjes niet verstaan maar dat is niet erg want bij Bazart versta ik ook niet alles :-)) Ik moet zeggen het heeft me positief verrast!! Goeie muziek en da pipootjen op da podium heeft dat goed gezongen... ik heb zelfs een beetje staan meeswingen (en ik bedoel swingen van dansen ee, en niet van swingers, woehaha)
Een tuute werkte wreed op mijnen teen... hoeveel keer kun je toch "woehoew" roepen... normaal doe je dat tussen de nummers en niet heel den tijd te pas en te onpas...nog maar een bewijs dat den ene toch niet veel nodig heeft om tot een hoogtepunt te komen... tssss...

Hij werd aangekondigd als een blonde God met een gouden strot, wat ik wel heel grappig vond, maar dat was niet overdreven TOM ODELL... hallokes... wat een entertainer, wat een stem... wat een jonkie, het kon ook bijna mijnen kleinen geweest zijn... klokke van een stem, manneke... en die sprong dan ook gewoon gezwind op zijn piano... ik dacht dat het nogal trage nummers zouden zijn maar er zat wel wa schwung in!!! Ik overweeg om een CD ke te kopen...
Nog efkes blijven zitten voor Ben Harper, maar mijn voeten waren kapot, ik was wel wa moe, en na een half liedje had ik al in het snotje dat de mogelijkheid er in bestond dat ik gewoon tegen mijn voorganger in slaap zou stuiken... geeuw...we moesten misschien nog moeite gedaan hebben om te blijven, wie weet kwam het nog op gang, maar ik zag dat ze het zonder mij ook wel zouden kunnen...
Toch, mijn lieve kindjes vandaag niet gezien :-( want moeder moest weer zonodig de bloemekes buitenzetten... ik zal ze van t weekend ne keer verwennen :-s
't es nog al nie naar de wuppe, maar ik ga wel in mijn bedde...

Zo aftellen naar vrijdag voor School is Cool (Not) Warhola (Aloha) Bazart, en Oscar en de geile wolven...
Druk,druk,druk hahaha!!!

Groetjes
Wiewie

Lokerse Feesten - Dag 1

Lokerse Feesten, ik kijk daar toch wel elk jaar een beetje naar uit... Ik vind dat supergezellig en nu zal ik menig Gentenaar op de teentjes trappen maar ik vind dat toffer of de Gentse Feestjes...
Ook gewoon omdat de groepen veel beter zijn en centraal gegroepeerd zitten op één pleintje (twee als je de Fonnefeesten meetelt)

Deze keer in het gezelschap van mijn zusje die ik ga oppikken in het mooie Drongen.  Ik bel aan en we hebben dezelfde teneu aan, jeans met zwarte t-shirt... NIET afgesproken!
We rijden tot aan het station in Lokeren en helemaal op het eind van de parking zijn nog enkele plaatskes... Je voelt wss al aankomen dat dat op terugweg mijn voeten niet ten goede kwam.
Aan de loketten om je ticketjes te ruilen voor een armbandje van onscheurbaar papier staat een massa volk die dan ook de doorgang serieus blokkeert.  We horen de Equal Idiots maar staan nog buiten.
Ik word gefouilleerd door een meisje... die wreef enkel eens over mijne rug... oftewel zag ik er nu niet uit als een vechtersbaas of terrorist, ofwel heeft het toch niet veel nut dat die daar staan.
Als we toekomen op het plein zijn de Equal Idiots sjuust klaar met hun set, dus gaan we naar de "chill zone" wat een uitvinding, houten bankjes en blokken om op te zitten op een tapijtje van kunstgras,keigezellig!! Iets drinken en eten en ne keer naar 't wc... Er staat een doosje voor een vrije bijdrage maar de WC's zijn piekfijn in orde, proper, reukloos... dus wil ik daar wel een beloningske voor geven maar ik heb enkel een stuk van twee euro... ik zeg tegen de WC-madam "ik ga er 2 euro insteken maar straks kom ik nog ne keer plassen en steek ik er niets in he, 't is maar dat je dan niet denkt dat ik ne gierigaard ben" Ze lacht en zegt dat ze het gaat onthouden tot ik nog es kom.   Millionaire ken ik niet, maar ik zie ineens ne vent opkomen en ik zeg dat dienen wreed goed trekt op Tim Vanhamel, waarop mijn sissie bevestigt dat hij het is...  (ik ken hem enkel van de formatie Magnus met de grootste bloaze van Antwerpen Tom Barman) Ja, dat is schoon voor het oog, maar hij kreeg het volk het eerste kwartier toch niet goed mee, naar het einde toe was er een kleine beterschap.  Tijdens het optreden geraakt mijn teennagel van mijn klein teentje vast aan mijn tweede teen. Je weet wel zo een hoekje van die nagel. Ik probeer mijn tenen te spreiden maar in ne schoen lukt dat niet zo goed en dat begint nu toch op mijn kl... te werken. Mijn zus stelt voor om naar 't rode Kruis te gaan en gezien ik elke maand 10 euro stort mogen ze wel eens wat terugdoen :-) Er zitten twee jonkies aan de ingang en ik leg mijn akkefietje uit.  Hij zegt dat ik hem moet volgen tot aan de rode-kruis-post (heel da plein over tussen dat volk) ikke in zijn kielzog, ik zag menig blikken van mensen zich afvragen wat ik voorhad... Ik zag er betrekkelijk goed uit, en daarmee wil ik dus zeggen dat ik niet wit of groen zag, niet zat en al zeker niet dat ik elk moment kon flauwvallen.  Ik krijg ne nagelknipper in twee formaten maar met het kleine exemplaar kan ik dat vervelend hoekje afknippen. in de teen ernaast hangt mijn vel al los maar er is geen bloed te zien, de rode kruiser staat er toch op om dat even te ontsmetten en ik krijg ook een lakske... een A4 blad ingevuld en ik mag beschikken. Hij moet een vermoedelijke diagnose opschrijven maar daarmee wacht hij tot ik weg ben "plantrekker kan haar teennagels niet knippen"
Lokerse Feesten is leutig, gezellig en als het weer goedzit (gelijk gisteren) dan kan er al niet veel misgaan, behalve het overdreven overstemmend geroezemoes van de aanwezigen.  Het was er echt over!!! Ik snap dat je eens iets wilt zeggen, maar sommigen staan zelfs gewoon met hun rug naar het podium. Als ik iets zei tegen mijn zusje boog ik naar haar toe en deed moeite om tegen haar oordopje te brullen.  Twee vrouwtjes naast mijn zus bleven op een halve meter van elkaar staan en schreeuwden nu heel te tijd om hun oninteressante leven te vertellen. Dat werkt zodanig op mijn zus haar heupen dat ik begon te hopen dat het haar niet zou ontschieten in de vorm van een muilpeer...
Pixies was blijkbaar een gemeenschappelijke interesse en dan was het al veel beter (oftewel was iedereen uitverteld)
Black Box Revelation vond ik top!!!  Dan een beetje naar voor geschoven van de Pixies, maar er waren wel duidelijk meer venten dan vrouwen... en die zijn doorgaans iets groter dan mij, dus ik was er weer aan voor de moeite.  Gelukkig goed zicht op de grote schermen.  En dan Frances (Frank) Black... dat was zo een beetje met Ups en downs gelijk ze zeggen... Niet top, maar zeker geen flop...
De bassiste, tevens zangeres zong nu toch zo vals, ik vroeg me af of ze daarom deed... Ik kan echt beter zingen als is het bij mij ook al niet veel soeps. (van soep gesproken, het is 12 uur gepasseerde en een tasje soep -t ype tomatensoep mee ballekes - zou ik wel kunnen verteren)

Op een bepaald moment had ik toch de indruk dat de rookmachine in overdrive was geschoten. je zag eigenlijk niets meer, en ik vond dat er in de rook, die toch wit hoort te zijn, toch een redelijk bruin schakkeringske inzat.  Ik zag dat er nog mensen waren die dat nu gelijk wel een tikkeltje overdreven vonden.  Ik hoopte niet op een dringende evacuatie want mijn voeten deden echt te veel zeer, die waren nog niet bekomen van Dinsdag.  Soit, zonder pompiers is dat toch gestopt.  Even onverwacht gestopt als het optreden zelf... ineens was de Frank weg... stipt om 1u.   Die heeft zelfs niets gezegd... tenzij ik zodanig afgeleid was door de rookontwikkeling dat ik het niet zou gehoord hebben.
Zo, ik heb een fijne avond gehad, maar de lat lag nog hoog van het optreden van U2 he :-) Maar goed gelachen met mijn lieve zus, alleen daarvoor geef ik al 10/10...
Vlug proberen recupereren tegen dinsdag want ik voel een klein oververmoeidheidskeelpijntje opkomen.
Geniet van jullie weekend!!! Er staat hier nog een boekenkastje van Ikea dat ineen moet gestoken worden en de kabouterkes zullen het verzekers niet doen... In dit geval is Jan ook ne kabouter...

Plopperdeplopperdeplop!!!Kabouter Wiewie zal dat hier ne keer gaan forceren ziede...

Wiewie gaat naar U2

Het was toch wel weer een avondje om in te kaderen! Krissy, Bartie, Peggy en ik (de voorwaarde om mee te gaan was dat je naam op een "ie"-kank eindigde :-p) zouden naar U2 gaan kijken.  Special thanks aan Peggy die voor de fel begeerde ticketjes heeft gezorgd...
Na een half dagje werken gaan we nog snel een lunchke doen en we zetten aan richting Brussel... Aja, op tijd zijn is de boodschap want 50000 mensen op één plaats krijgen, daar kan wel eens een fileke aan voorafgaan.  Maar we zijn schoon op tijd.  Op het ticket staat dat Parking C (die toch een capaciteit heeft van 10.000 auto's volgens tinternet) moeilijk bereikbaar is... Maar blijkt dat dat spel gewoon toe is!!!! Dat raakt nu toch kant noch wal... we rijden voorbij een mega-grote lege parking!! Die was dus perfect toegankelijk?? Soit, we zijn vroeg dus maken ons geen zorgen.  Nergens kon je op straat parkeren want er stonden verkeersbordjes, als ik geen 100"verboden parkeerbordjes" heb gezien waren het er 200... We parkeren ons dus aan de zwemkom... Diegene die nog een zwemmeke wilden doen waren er aan voor de moeite, er waren na ons nog 14 plaatsen beschikbaar, en 't was nog maar 14u... We beginnen te stappen en al snel bleek dat we in de verkeerde richting bezig waren, dus heel dat stadion rond... als ik het met een klok kan voorstellen, je moet van negen uur naar elf uur, maar je gaat niet langs tien uur hoor, nee, je gaan via 8, 7, 6, 5... Enfin, we geraken in de wachtrij.  Het is redelijk warm en we staan eigenlijk wel scheel van den dorst.  De wachtrij bestaat uit drie sluizen, in de eerste sluis mocht je precies wel drinken (dat waren de die-hards die er al van de avond voordien stonden) in sluis twee mocht je niet drinken noch eten, en in de derde sluis werd alles achtergelaten omdat je het toch moest afgeven.  We pieken daar een flesje spa die nog niet open was... en we geraken in de tweede sluis... wachten en vergaan van den dorst.  (eerste slechte punten voor de organisatie zijn binnen) Ik zie alleen maar grote mensen rondom mij.  Die Holanders (het zat vergeven van de Hollanders) die zijn gewoon veel te groot,  veel te luidruchtig, veel te aanwezig... die zouden ze beter in een vak apart zetten (achteraan). Geintje!!! Ik heb niets tegen Nederlandertjes hoor, behalve op een optreden van U2 :-)   Ik stond op de voetpad (verhoogde stoep) die Hollanders stonden naast mij, dus naast de stoeprand en ik kwam aan hun schouders, als ik van de stoeprand ging kwam ik aan hun tepels (niet letterlijk he, hahaha) Die man naast mij moet er een beetje om lachen en ik vermeld dat ik mij toch iets strategische zal moeten opstellen of ik zie genen bal...ik moet zeggen, de tijd passeerde snel.  Later dan voorzien mogen we dan naar binnen. Zo met een lint en heel wat security mogen we zachtjes vooruit, op zich een goed systeem maar we leken wel een stukje veestapel die naar de wei werden gedreven.  De Hollanders waren de kalveren en ik was een stukje mals en sappig Belgisch Rund wit-blauw type dikbil, woehahaha... Met een bearnaisesauske niet te versmaden dus...
Dan is het efkes lopen en dan sta je ineens op het einde van de catwalk, keivooraan!! Vooral dank aan de drie routinees uit mijn gezelschap.  Er lopen zo van die pipootjes rond met jupiler... pffff... ik kon wel een waterke gebruiken.  Mijn voeten doen keiveel zeer... rondlopen is nog ca va, maar zo stilstaan, dat is nefast voor de hielspoortjes van Wiewie...  Eerst nog de helft van "did you say fuck Oasis?" En dan Bono en zijn maatjes... We hebben ze dus wel van heeeeel dichtbij gezien en dat is wreed wijs... maar na een uurke kon ik niet meer!! Ik dacht dat ik een krampe ging krijgen.. Ik ben dus door de menigte naar achter geschoven,  en het tweede deel samen met Bartie vanaf de laatste rij beleefd... En weet ge wat, dat was ook wreed wijs want dan komen de grote schermen veel beter tot hun recht en heb je heel mooi overzicht... (zelfs al zat ik op mijn gat) een nummerke of twee... sjuust gepast gerecupereerd om de grote hits weer mee te springen (en je hebt nog meer plaats ook vanachter) Het was een super concert... die rakkers staan natuurlijk al jaren op het podium, maar hallo... topshow!! Ik was bijna vergeten hoe goeie muziek die gemaakt hebben!! TOPTOPTOP... De sfeer zat helemaal goed... De kotjes van de drankbonnekes sluiten om 22:45 dus als je het concert uitkeek, dan kon je daarna op je kin kloppen... (weeral punten af voor de organisatie) ik koop dus al de bonnetje voor eten en drinken want de helft van ons bendeke van vier staat nog vooraan.
Na het optreden stekken we een frietje omdat dat moet, 's middags en slaatje met asperges gegeten dus da compenseert ;) en we wilden om drank gaan.. MAAR DAT KOT WERD GESLOTEN!!! 'k weet niet hoeveel mensen misnoegd, aja, iedereen had nog bonnekes!!! Dus na die frieten genen drank en ik had nogal royaal met het zout gestrooid, zelfs tot op Peggy haar schoenen... van miserie toch nog ne callipo (waterijs) kunnen scoren, om toch een beetje onze dorst te lessen en nog wa bonnekes op te doen, maar daar plakte je bek wel van toe!  In zo een eetkot langs de straat dan nog een drankske kunnen kopen... Volgens mij liepen er van die 50.000 mensen, zeker 30.000 gedehydrateerd... We strompelen terug naar de parking en daar staat nu toch een rij aan te schuiven aan één (!!!!!) betaalautomaat!  Ik kon wel bleiten, maar... tegen dat we onzen tickee hadden zouden de files wel al weg zijn... = positive thinking... 50 minuten aanschuiven om zes euro te betalen... dat ze dan toch daar een vakantiejobberke aan diene slagboom zetten die contact afrekent in het afrijden, nee zunne... Nadien zonder file naar huis... En met cruise-controle want mijn voetzoolkes konden geen druk meer uitoefenen :-) Om tien na twee liet ik mij in mijne zetel stuiken en deed ik mijn schoentjes uit... Ook dat was een hoogtepunt, hahaha... nog chance dat we een stevige trapleunig hebben want ik heb mij naar boven gesleurd... Ik zou willen zeggen dat ik nadien als een roosje in slaap ben gevallen maar dat verliep net iets anders...
Tegen vrijdag moet ik gerecupereerd zijn... laat de Lokerse Feesten maar komen, ik ben er (tegen dan hopelijk) klaar voor!!!

Dus mijn lieve zoetjes,
zelfs al heb ik wa last aan mijn voetjes,
werden we geleid als een bende koetjes,
voel ik me wel een beetje moetjes,
sluit ik af met heel veel lieve groetjes

x