Gent - Standard

Ooooh, we mogen nog eens naar de voetbal!!! En dan nog eens van mijn favoriet ploegje al is dat momenteel niet zo een ploegje om over te stoefen.  Hoe het komt dat ik eigenlijk voor de Buffalootjes ben??  Tja, dat is zo een beetje toevallig gekomen.  Jan is voor Anderlecht en dat zou maar saai zijn moest ik dan ook voor Anderlecht zijn, we moeten al genoeg overeenkomen en in dezelfde richting kijken... Daarbij, Anderlecht superslecht want de kieper staat niet recht... en dan zo alletwee met ne paarse sjaal... hahaha, ze zijn wel beter bezig dan de shotterkes van Gent... Gent, aja, ik ben in Gent geboren, weliswaar een paar maandjes te vroeg waardoor ik twee keer gedoopt ben, een keer in nood want ik zag er niet zo goed uit, en nadien nog eens in 't echt. Vandaar dat ik zo een heilig boontje ben... (jaaaa, met de H naar boven en niet met de G naar beneden!), Gent is het dichtste en blauw en wit vind ik nog schone kleurkes ook. Zo allemaal redenen die "geen bal" met voetbal te zien hebben...
Ik zou ook nog voor Brugge kunnen kiezen hebben, Brugge is ook een mooi stadje, vooral op zundag omdat de winkeltjes open zijn. (zundag, ge weet wel, met de zun van de zunne) Al moet ik nu wel zeggen dat die Megan uit Temptation Island nu het West-Vlaams niet echt gepromoot heeft, dzju da kind kost niet klappen.
Voor Oostende zou ook nog gekunnen hebben, zo eens naar 't zeetje is ook altijd leuk, maar ik ben allergisch aan een Oostends vispanneken, vooral als er kreeftenaftreksels in verwerkt zijn. En Standard... tja, op voorhand mijn excuses aan de Standard-fans, maar als ik aan Standard denk dan denk ik meteen aan "Bal Marginal" en dan heb ik het vooral over de supporters.  Ook gisteren moest er een vuurpijlke en een bommeke afgeschoten worden, begrijpen wie begrijpen kan... alhoewel, ik werd van heel ver gefouilleerd, tot aan mijn gat.  Ik kon op 't gemak twee pijlen dynamiet rond mijn kuiten getaped hebben. Ik ga niet zo veel naar de voetbal maar nu heb ik echt enkele cruciale fases gemist omdat ik echt met open mond zat te kijken naar de bezoekende supporters.  En zo is dat in het echt, geen herhalingen, als ge't niet gezien hebt, tons ben je de pineut.  Zelfs al had ik geen enkel vetrolleke hangen, geen haar op mijn hoofd die er aan zou denken om mijn bovenstuk uit te zwieren bij een temperatuur van 11 graden.  Oh nee, helaas geen six-pacs maar een stelletje hangbuikzwijnen die over de reling scandeerden met de vuisten wild in het rond in de bezoekersspietje van de tegenpartij.  De bonobo's in de zoo van Antwerpen leken mij een pak rustiger dan dat zootje ongeregeld.  Op een bepaald moment zongen ze "waar is dat feestje, hier is dat feestje" okee, hun humor kon ik wel smaken. De scheidsrechter zijn favoriete kleur was rood, en niet blauw-wit dat was zelfs voor een buitenstaander o-ver-duidelijk.
Bij het arriveren in het mooiste stadion van de hele wereld voelde ik de miezerbui al hangen, rij 27!!! Ik stap op de trap en voel wat angstzweet zich meester van mij maken.  De voorlaatste rij, ik draai mij om en grijp naar de stoeltjes en schuif door. Ik zit helemaal tegen mijn leuning geplakt en leun daarbij nog naar achter.  De eerste paar minuten zat ik echt met een draaierig hoofd, dat was keihoog. Ik dacht niet dat ik het zou uithouden, maar eens er wat volk kwam zitten leek het minder erg.
We waren goed begonnen, maar dus niet gewonnen... Als ik aanwezig ben, dan durf ik ook al eens eens binnensmonds vloekje te laten ontsnappen, maar er zijn er bij die over de rooie gaan als dienen scheids een fout niet fluit of een actie overdreven aanpakt.  Zo, heel wat commotie over de videoref vandaag, maar daarmee zijn we dus niet geholpen.
Tegen half twaalf in mijn bedje, mijn slaappilleke was om half zeven dus nog niet uitgewerkt, ik had Jan bijna een muilpeer verkocht toen hij mij wakker maakte.  Vandaag maakte ik geen brug (lees: ik had daar weeral niet aan gedacht en tegen dat mijnen frank viel hadden al mijn collega's al congé gevraagd, hahaha) Gelukkig viel het weer tegen (al is dat wel een beetje egoïstisch, maar was het nu 25 graden geweest ik had het lastiger gehad) Het was een rustige werkdag en dat mag ook wel eens.
Overmorgen wordt mijn kakkernestje  13 jaar.  13 jaar geleden dat ik al spuigend bevallen ben.  Hij mag dan ook nog eens in den hoek staan want hij dacht ten eerste dat hij al een pamperke aanhad nog voor hij het levenslicht zag en ten tweede is hij ook voor het grootste deel verantwoordelijk voor mijn overgewicht... :-p Als straf geen feestje en gene cadeau ;-)

Zo, geniet van jullie vrije dag... en als je moet werken moet ge niet neuten want met een beetje chance is dat dubbel betaald, hahaha...

See joew later...  (als 't God belieft)
Wiewie koekenrond...

De laatste dagen... testkaravaan..

Nog twee dagen te "Testkaragaan", hahahahaha.  Dat wil zeggen nog drie ritjes op mijn witte machine.  We zijn al (h)echte vriendjes geworden!! Mijn poep stond alle helemaal in de vorm van het zadel (of toch bijna).  Ik moet wel eerlijk toegeven, het was leutiger als het vakantie was.  Vooral in het centrum van Gent. Normaal rijd ik gezwind tot in de garage van het werk, pas als ik daar toekom schiet ik in een zweetmodus.  Aja, heel de weg was vrij dus ik kon heerlijk op dezelfde cadans op mijn trappertjes duwen.  Vanaf vorige maandag ziet dat er net iets anders uit, ik vertrek ook een beetje later dus rijd ik rond 8:15 aan de Coupure!!  Dat is daar superdruk!! Dat is dus meer remmen dan rijden. Ik stel mij in de ouders hun plaats die daar met hun kindjes op kleine fietsjes rijden en het zweet breekt me vanaf dan al uit!! Toch een beetje een stressfactor op het laatste stukje fietsroute.  Ik neem me voor om vanaf daar een cool-down periode in te lassen en gewoon mee te rijden met de flow, niet te veel manoeuvres doen... Daar hangt toch heel wat boerenchance in de lucht van tijd tot tijd dat daar niet meer accidenten gebeuren (en 't is nochtans Gent en niet Brugge, #boerenchance hahahahaha) Ik durf al eens een welgemeend vloekje laten ontsnappen als het verkeer mij tegenwerkt.  (ook op het werk, maar mijn collega's kijken daar al niet meer van op ;-)) In de auto is dat niet zo erg, aja, niemand die het hoort, dat is dus nog een werkpuntje, hihihi
Gisteren kreeg ik onderweg een appeltje, een actie "Hoffelijk zijn in het verkeer" Het verkeerslicht stond op groen, ik neem de appel aan en zeg mercie, ik wil doorrijden en reed tewee door het rood... alla chance mocht ik het appeltje houden.

We hebben het wel getroffen, deze week is het nog prachtig weer.  Ik geniet daar zo erg van!! Eigenlijk vergeet je hoe schoon de natuur is, en nee, ik ga nu geen veganist worden, ik ga geen sandalen vlechten uit paardenstaart of een trui breien met een draad die ik rechtstreeks van een schaapje piets of mijn haar wassen met zelfgemaakte eiershampoo... Maar soms zie je van die tafereeltjes waar ik dusdanig van onder de indruk ben en soms zelfs een beetje geëmotioneerd. Gewoon een beetje tijd om rond te kijken.  De waterkiekskes dat zijn mijn maatjes en onderweg is er een koetje dat bijna niet meer recht geraakt.  Toen ik (alleen) passeerde zat het op zijn knietje en ik riep "komaan doe je best" en twee meter verder zat een koppel op een bankje. Die dachten waarschijnlijk dat ik een vijsje los heb.  Stiekem ben ik een koeienfluisteraar, maar aan dat fluisteren moet ik nog werken.  Ik passeer ook een weide met schaapjes en lammetjes, als ik "eila" roep beginnen die gelijk zot over de weide te huppelen... "Sylvie groet de dingen"
Nog drie keer en dan is het aftellen tot mijn persoonlijke fiets er is, en ik heb hem vandaag al zien rijden, 't is te zeggen, hetzelfde model met een ander vrouwtje op.  Oooooh, ik zat verzekers te lachen, ik zag mezelf al op het nieuwe vehikel trappen, yip, ik heb de juiste keuze gemaakt!
Vrijdag moeten we onze testfietsjes afgeven en wordt er een gezond drankje voorzien ter afsluiting van dit project.  Ik hoop toch dat er wat alcohol inzit om het verdriet wat te verzachten :-) Vrijdagavond wil je mijn gezicht niet zien terwijl ik in de wagen zit, en maandagmorgen zal het nog erger zijn.
Ik tel al af naar het echte werk... Mercie aan de mensen van de werkgroep mobiliteit van het beste gezondheidsfonds van de hele wereld... het was supertof!!! ... And the best is yet to come... :-p

Sylvie

PS: Is dat nu toevallig dat dat heel de tijd in het nieuws komt dat de lease-elektrische-fietsen in opmars zijn, of is dat mijn gedacht?

Met de elektrische fiets is het twee keer ne niets...

Nog steeds in volle testingsfase met de fietsjes van de heuse Testkaravaan.  Vandaag had ik een dagje congé, maar het was mooi weer en het kriebelde alweer om mijn wit-ijzeren-van-batterij-voorziene-paardje te bestijgen.   Mijn poep had een paar dagen kunnen recupereren. Ik besluit om Jan gewoon te gaan ophalen met de fiets in Gent.  Ik zweer het, met een gewone fiets zou ik er niet aan beginnen hoor!! En moest het regenen ook al helemaal niet.  40 kilometer (heen en terug), dat is zo gepiept!!

Jan werkt "per toeval" ook bij CM, woont "per toeval" ook al 16 jaar onder mijn dak, en doet "per toeval" ook mee met de Testkaravaan.  Maar voorlopig heeft hij nog geen fiets besteld dus zie ik voorlopig de besparing op de nafte aan mijn neus voorbijgaan.  Ik neem de route dwars door de Bourgoyen alwaar ik me wreed misreden heb.  Maar no stress, ik sta niet op uur.
Op terugweg valt het mij op dat er heel wat beesten in de lucht hangen.  Langs de Lieve rijden we zeker de 25km/u en echt,  het volledige insectenboek van Erik knalt met een heuse snelheid en redelijk hard op mijn gezicht.  Had ik mijn mond opengedaan ik had gegeten tegen dat ik thuiskwam.  à la chance dat ik nog geen reigers of fazanten tegen mijnen theater heb gehad... Ik begon te denken dat mijn gezicht er zou uitzien zoals de kapoo van onzen auto na een vakantie, zo met kapotgespatte vliegjes en al...  dat deed nog zeer ook soms... Jan heeft onderweg toch wel wat beesten uit mijn pruik gevist... (daar heeft hij dus geen last van, ahum) Ik dacht even om nog een extra spatbord te bestellen type paintball, zo een doorzichtige plaat voor je gezicht :-)
We moeten nog langs het postkantoor van het mooie Waarschoot want er is een PANINI-boek voor Jan toegekomen (aja, echte verzamelaars sturen dat op tussen twee kartons, in bubbelkesplastiek en tons krijgt de facteur dat niet in de boate) en terwijl we dwars door Waarschoot tsjeezen zien we onze collega Henrick Roels en zijn vrouwje Katty op het terras... Dit vroeg om een acute testing of de remblokjes nog marcheerden :-) Tjaaaaaa, om vier uur in Gent vertrokken en om half zeven thuis... De kinderen die ons opbellen waar we blijven... het gaat de goede kant op, hahaha....die Testkaravaan, daar klinken we op!!! Let vooral op de vier fietsen op de achtergond ;-)

Ooooooh, er zijn zoveel avonturen te beleven als je met de fiets naar het werk gaat, ik zou het al niet meer kunnen missen, en dat is maar goed ook want ik denk dat mijnen vers bestelde fiets intussen al in de maak is :-) 

Na de testing ga ik jullie niet meer lastigvallen hoor met mijn onzinnige praatjes, hahaha

Intussen gerodeerde groetjes

Sylvie

ZOOO een toffe dag!

Ik had ZOOOOOO een toffe dag vandaag... en mijn woordspeling vertelt meteen waar ik gezeten heb!! Het was al zeker 9 jaar geleden dat ik er nog eens was, in de dierentuin van Antwerpen.  Ik kijk twee keer in de week naar een programma, het ene gaat over die dierentuin in Antwerpen en een ander programma verschillende dierentuinen in Europa.  En ik begon een beetje goesting te krijgen om nog eens te gaan.  En de kindjes zagen dat ook nog wel zitten. Het was dus eigenlijk een uitje voor de mama :-)  Een B-Dagtrip.  Autootje parkeren aan Gent Dampoort en het treintje tot aan de voordeur van de dierentuin.  Ik weet dat die diertjes in gevangenschap houden niet zo lief is, maar ik heb toch weer heel de dag vol verwondering doorgebracht.  De beestjes worden er wel goed verzorgd, we zagen heel veel mensen in de weer om de diertjes eten te geven en de kotjes proper te maken. Stel je voor dat je per abuis een deurtje laat opstaan en ineens staat daar een nijlpaard achter je, of ne puma... Of terwijl je de hapjes verstopt hoor je het gegrom van ne beer achter je... Ik vind dus dat die medewerkers ne risicopremie mogen krijgen.

Ik vind het heel boeiend om nen olifant vanop 4 meter afstand te zien, of ne giraf op een paar meter en ook bij die apen zou ik me eigenlijk in een stoeleke kunnen placeren en mij daar een paar uurkes gewoon zetten kijken.  Dat nieuwe verblijf is echt heel mooi. Er hing wel een plakkaatje dat je geen oogcontact mocht maken met de apen.  Ik vond dat wel een beetje vreemd en toch een beetje beangstigend tegelijkertijd.  Ik durfde bijna niet te kijken. Toen de kindjes klein waren moest dat nogal vooruitgaan, aja, die beesten moeten elkaar opvolgen aan een behoorlijk tempo of de interesse zakt onder nul. Nu was dat echt zaaaa-lig!!  Soms eens een bordje lezen, ne keer efkes blijven kijken tot de koppigen okapi uit zijn kot kwam.  No pressure of niets. Uitstapjes met grote kindjes is veel leuker!! Ooooh, ik zie de mensen met de buggy's de kindjes proberen animeren, want voor dienen prijs kan je ook niet na twee uren naar huis gaan.  Bijvoorbeeld bij de nachtdiertjes was het soms een uitdaging om de mini zwarte kikker te spotten in het struikgewas.  Vroeger moest je het gewoon na twee seconden opgeven. De zwarte weduwe zat dan weer heel opvallend in haar kot en toen sprong ik een halve meter omhoog.  Ook bij de Luiaard maakte Manau een verschietsprongetje en van 't verschot sprong ik dan maar mee...  We waren hem aan het zoeken en hij hing bij wijze van spreken boven ons hoofd. Bij de vissen kon je toch eens de tijd nemen om te zien welk viske diene lelijkaard was, en welk dat schattig lief zwemmertje.  Of bij het nijlpaard die onder water zit gewoon wachten tot zijnen adem op is en hij naar boven komt om bij te happen. Oooh, eigenlijk zouden ze met buggykindjes gewoon nog een beetje wachten om naar de dierentuin te gaan ;-) Bij de zeehondenshow liep het toch een beetje in het 100. Blijkbaar vinden ze dat er 750 man kan kijken naar die show, maar volgens mij hebben ze dat toch een beetje verkeerd ingeschat. Iedereen zat precies gelijk haringen in een ton, en haringen is nu hetgeen die zeehonden graag eten. Mocht er daar iets gebeuren dat is een groot drama!!  Ik overweeg toch om eens een heel vriendelijk mailtje te sturen.  Dat iedereen op één rij staat om aan te schuiven en dat er toch mensen zijn die zo boertig zijn om gewoon halverwege de rij er zich tussen te wurmen daar krijg ik het gorillaschijt van.  Met een kleine aanmoediging kreeg ik Jan zover om daar es iets over te zeggen. ze trok zich daar geen olifantenfluit van aan. (en ik heb het gezien, dat is een serieuze fl...) Enfin, ik voegde er dan toch aan toe dat ze alleszins achter mij zou binnengaan, en zo geschiede het.  Iedereen welkom in de Zoo, dus ook de marginale types, die uren in de wind stinken naar den drank, die bij de nachtdieren, waar men om stilte vraagt, moeten roepen, en waar het juffrouwke een tsjoezeplek in haren nek heeft... je hoopte dus eerder de pijlgifkikker te spotten dan een bloedzuiger.  Dat slenteren, daar word je keimoe van!!
Vorige zaterdag heb ik een iets te lange wandeling gedaan en aan de achter-buitenkant van mijn hieltjes had ik onder mijn eeltlaagje twee blijntjes.  Wat wil je, ik had meer dan 25.000 stappen gezet.  Gisteren had ik op mijn sletsen rondgelopen. Jan had gepoogd de blijntjes uit te stekken maar hij geraakte niet door mijn olifantenvelletje ter hoogte van mijn hiel.   Vandaag een hele dag geslenterd, 16.000 stapjes en ik moet zeggen dat deed toch wel keiveel zeer.  Zonet heeft hij mij gemarteld en heeft hij ze toch opengestekt.  Nu met een naaldje met zo een bolleken op, zodat hij goed kon doorduwen.  En dan heeft hij op mijn blaartjes geduwd om dat vocht daar uit te krijgen, ik heb het uitgeschreeuwd. Nu zit den erteklop in mijn hieltjes, een dikke laag isobetadine en twee compreskes.  Ik ben benieuwd wat dat morgenvroeg gaat geven.
"ZOOOOO", hahaha, ik had een supertoffe dag!! Morgen nog een dagje congé, ik zal alleszins geen kilometers doen, althans niet te voet.

Lege blijntjes op mijn voetjes,
Zwart-wit gestreepte zebra-koetjes
De apen leken niet echt brave zoetjes,
Leeuw en leeuwin waren verzekers ook geen doetjes,
Ik ben nu wel supermoetjes,
Dus sluit ik af met vele lieve groetjes,

Sylvie

Mijn eerste week... testfiets

De eerste week is al voorbij!! Mijn mondhoekjes staan al een klein beetje naar beneden.  Dat gaat verdorie weer veel te snel!!  Zonet in een stralend zonnetje naar huis gefietst.
Vandaag kreeg ik meerdere keren de vraag van de collega's hoe het met mijn gat was.  jamaar, #metoo he!!! hahaha.  het gaat al veel beter dank u.  Al moet ik toch nog een beetje op mijn zadel schuifelen en me af en toe eens in een andere pose zetten, maar het schijnt dat dat normaal is en in orde komt.  Ik kocht mij voor 9 euro een hoesje in den decatlon, zo een gel-overtrekje, het is iets beter :-) al weet ik niet of het door dat overtrekje komt of door de gewenning, al zou dat wel al snel zijn.

De eerste morgen, de woensdag zag ik onderweg een fazant en een reiger !!!(die zat echt op twee meter afstand ik zweer het u, ik had nog nooit een reiger van zo dichtbij gezien en ik geraak nogal snel onder de indruk) Ik heb 's morgens een vast ochtendritueel. Ik hang mijn badge om in te prikken met zijn katrolleke aan mijn broekzak.  (lees, eerste moet ik thuis zoeken waar ik hem alweer gelaten heb) Bij mijn eerste rit was dat blijkbaar beginnen flapperen en toen ik met veel schwung en enthousiasme wou inprikken had ik nog enkel het katrolleke en het plastiekje... mijn badge was zijwaarts uit mijn bagdehouder gevlogen van te uitbundig te fietsen.  De lieve mensen van de personeelsdienst vonden het gelukkig niet zo erg... Vermoedelijk ligt hij ergens in de vaart... als je ooit een reiger ziet met een badge in zijn pollen, 't is de mijnen.
Onze toeristische route is een beetje omweg. Maar knal tussen de velden rijden is wel supermooi, maar de wind is nogal van ijzige kwaliteit, dus is het nodig dat je iets op je oren zet of die reiger is er ook mee weg ;-)  Ik vind het soms wel erg om mensen voorbij te steken die tegen de wind aan het vechten zijn, bijna rechtstaan op hun trappers om vooruit te gaan... aja, ik was ooit ook zo een sukkelaarken. Ik hoor die in mijn hoofdje even hard vloeken of ik deed toen iemand mij voorbijstak met een elektrische fiets.
Ik vind het leuk om te zien dat we dat nu met zoveel collega's samen doen, het zicht in de ondergrondse parking is echt grappig, al die fietsen die als witte paradepaardjes naast elkaar staan.
Donderdagmorgen was het iets minder plezant, regen vanaf het thuisfront tot in Gent!! Maar we waren er op voorzien.  Het is bewezen dat zowel de buienradar of buienalarm-app er ook wel eens ferm naast kunnen zitten.   Ik moet toch eerlijk zeggen dat ik wel een beetje moe-er ben als ik 's avonds thuiskom.  Ik was dat eigenlijk niet gewoon om te fietsen en dan ineens twee keer per dag (al is het met een batterijtje) ik voel het toch hoor!! MAAR... Ik ben nog steeds heel enthousiast... De eerste dag dat ik weer in de wagen ga moeten zitten naar het werk zal mijn lipke naar beneden hangen hoor...Hoezo?? Mogen we al onze fiets bestellen?!?  Ik ben al onderweg!!!

Aan iedereen een fijn weekend en ze kunnen zien dat we het lenteweer krijgen dat ze ons hebben beloofd!! ;-)

Sylvie

De testkaravaan komt er aan!!

Vorig jaar mochten we al eens een weekje een elektrische fiets testen. Ik heb daar ontzettend van genoten... en alhoewel het een voorproefje was van het uiteindelijke leasingsprogramma vond ik het achteraf gezien een beetje grof... zo van "riekt gij maar al eens aan de chocolade, over een paar maanden mag je er dan eens van bijten ook" hahaha... ik begrijp natuurlijk dat zo een nieuw projectje heel veel voorbereiding vergt... Maar nu komt het wel superdicht bij.  Vanaf vandaag mogen we DRIE weken ne velo testen dankzij de testkaravaan, de provincie komt een lading fietsen afzwieren en off we go, met een contract en al!! Je moet en je zal drie keer in de week met de fiets komen zelfs al is er een orkaan!! En je zal voor de fiets zorgen gelijk een goede huisVADER (dat stond letterlijk in het contract) ik voel mij hier serieus achteruit gestoken... In de voormiddag worden de fietsen verdeeld, het zijn witte!! Ik tel al af naar 15:30u om zo snel mogelijk naar huis te gaan! Oooh, het deuntje van Alfred Jodocus Kwak speelt in mijn hoofd "ik ben vandaag zo vrolijk" :-) Ze voorspelden niet veel goeds qua weer, dus had ik mij al ingesteld op een kletsnatte thuiskomst... Tegen 15u beginnen de wolken samen te klitten en het ziet er redelijk dreigend uit.  Maar ik mag al eens chance hebben en als ik mijn garage binnenrij beginnen er druppeltjes uit de lucht te vallen, maar 't heeft absoluut niet lang geduurd.

Ik heb wel zeer aan mijn poep, morgenvroeg als ik mij op datzelfde zadel zet zal ik het geweten hebben... Misschien moet ik een côte à l'os uit mijn diepvries halen gelijk de coureurs, of misschien toch beter een rumsteak, want het valt me net in dat een côte à l'os een beentje heeft.
Ik heb er echt van genoten!!!! Het is echt een keigoeie fiets! Ik heb mij NIET opgejaagd, en ik denk dat ik niet echt rood zag van de inspanning, maar als ik stilval, tja, tons komt de zweetaanval pas! Ik reed op standje eco in centrum Gent, maar toen ik langs de Lieve reed vond ik mezelf zodanig sportief dat ik het standje "sport" heb gekozen!! Ik dacht dat ik toch al keisnel aan het fietsen was en ik zag 15 op mijn boordcomputertje. Ik dacht dat kan nu toch niet?? Toen zag ik in minuscule lettertjes Mih... tssss... Dat stond dus op Miles, een beetje prutsen en intussen niet in de Leie pletsen...
Binnenkort is het dan voor echt, dan mogen ons eigen modelleke kiezen. Ge kunt het zo zot niet bedenken, de enige voorwaarde is, is dat dat ding twee wielen heeft en dat ge er niet mee moet gaan tanken. In mijn vorige testperiode fietste ik gezwind langs de Lieve en ik werd nog voorbijgestoken door een paar Speed Pedelecs.  Ik heb een beetje van een zware (doch verantwoordelijke) voet, dus dat leek me wel wat. Maar ik vind dat nu eigenlijk heel lelijke fietsen.  Dat is precies ne poutrel (zo een ijzeren balk om nen bouw te stutten) tussen het stuur en de trappers, en dat stuur en diene zijspiegel dat lijkt me zo breed en vooral om overal aan te blijven haperen aan tegenliggers, auto's, in de maïs... En volgens mij kan dat niet meer naast den auto in mijn garage... Het is ook zo een fiets die al neigt naar een citybike, daarmee bedoel ik dat je zo wat naar voor zit... Ik heb echt in twijfel gestaan.
We mogen kiezen uit een online-catalogus, maar zo ne keer in het echt gaan kijken is toch veel leuker, (Bij Ikea is dat ook zo natuurlijk) dus zijn we naar de fietswinkel gereden en 't was nog sjuust opendeurweekend ook.  (helaas zonder Zweedse ballekes)
Ik kwam binnen in de winkel, ik draaide me naar links en ik zag hem staan... zo een mooie fiets!!! Nen blauwen met bruin zadel en bruine handvatjes.  Ik had de indruk dat hij een beetje licht gaf, zo hard sprong hij mij in het oog... ik keek naar de andere fietsen maar die ene blauwen trok zo mijn aandacht!! De lieve meneer van de winkel luisterde aandachtig naar mijn vragen.  Ik leg hem uit dat ik niet persé 40 wil rijden, maar dat de fiets uit de vorige testperiode afremde toen ik 26km/u reed.  Er bestaat een type fiets die net ietsiepietsie rapper kan, is legaal, maar valt niet onder "fietsen met een nummerplaatje", maar die hebben ze enkel in het grijs... 50% van de fietsen zijn grijs!!!... Mijn eerste fiets was grijs, aja, met mijn communiecenten om ne fiets naar de Makro. Zo was dat vroeger, ofwel kreeg je ne Parker-stylo ofwel geld voor ne fiets... in de Makro hadden ze verschillende fietsen, grijs, grijs en nog eens grijs (fifthy bikes of grey).  De slechtste fiets ooit, mijn pa heeft verzekers elke week aan dienen fiets moeten sleutelen en het is een wonder dat ik mijn voortanden nog heb want de keren dat ik door mijn versnelling ben geschoten zijn niet te tellen, en was ik een jongen dan zong ik nu zeker in de opera (castraat). De schaafwonden aan mijn knieën van over den asfalt te schuren  door op mijn buis te toeteren zijn intussen helemaal verdwenen.  Ik denk dus dat ik daarom een fobie heb voor grijze fietsen en dat verklaart ook waarom ik schrik heb van die zware balk bij de Speed Pedelecs, hahaha...
Ik zit dus nog volop in een beetje keuzestress, ofwel de grijze fiets die iets rapper kan, ofwel de mooie blauwe fiets van mijn dromen die 26km/u kan... Speed or Beauty...
En dan vraag ik mij af, waarom wil ik eigenlijk zo rap gaan?? Op de afstand dat ik buzze kan geven is immers maar 8 km van de 16km... dat maakt nu toch niet zoveel uit?  Waarom wil ik met de fiets maar dan toch zo rap mogelijk thuis zijn?... Ah, dat is nu eens de schuld van de opgejaagde maatschappij ziede... Als het mooi weer is moet ik eigenlijk een beetje genieten nondedju!! Het zal nu toch niet op die vijf minuten steken denk ik dan als ik de mooie blauwe fiets voor mijn ogen zie.  Maar ik weet ook als het eens water gaat gieten ga ik mij dat wel een beetje beklagen.  Hoe hard ik mij dat zal beklagen zal dan ook te zien zijn of ik naar het werk ga, of als ik op terugweg ben.
Het is een leasefiets, dus wil dat zeggen een klein beetje centjes afgeven aan de werkgever (nog steeds van het beste/grootste gezondheidsfonds van de wereld) maar ook een beetje fietsvergoeding krijgen... het is een beetje geven en meer terugkrijgen, zeker als ik de nafte meetel die ik ga uitsparen... Onze wagen is nogal nen dorstigaard...
Als ik er op het moment van de waarheid, dus als we mogen bestellen, niet aan uit geraak of ik voor de mooie blauwe of de rappe grijze ga zal ik strootje trek moeten doen, maar als het de rappen grijzen zal zijn denk ik dat ik nog eens zal hertrekken, hihihi...
Enfin, het wordt hier stilaan tijd dat het eens begint te zomeren want het is wel een beetje overdreven met dat slecht weer... Door de wind, door de regen, dwars door alles heen (Ingeborg heeft er een liedje over) maar toch liever zonder regen, dienen wind?? Poeha, daar draai ik mijn hand niet voor om, daar fiets ik met het grootste gemak door (als ik hem niet vergeten opladen ben)

Nog steeds enthousiaste sportstand groetjes
Sylvie