P-UBE-R!!!

Tja, misschien hadden we een andere naam moeten kiezen... Want zet er een "P" voor en een "R" achter en je zit in de categorie van de puber. Onzen Ube heeft het deze avond nu toch eens zooo zwaar uitgehangen...  Ik dacht dat ik ging ontploffen!! Waar is dat handboek "Pubers voor dummies??"
Soms zit hij aan tafel en eet hij echt bijna niets, 150 uitvluchten om niet te moeten eten. Als ik brul dat het eten klaar is zie ik meestal onmiddellijk aan zijn totjen hoe laat het is... Ik kan dan wel al inschatten hoe de maaltijd zal verlopen.  Deze avond boterhammetjes.  Hij at zeven boterhammen!!! En hij was van zin om nog eentje achterover te slaan, jaja, met choco schuift dat nogal goed binnen.  Dus hij kreeg geen niet meer (hupla, hier word ik wss gebombardeerd tot slechte moeder :-))
Maar echt waar dat kon niet van de honger zijn, en ik ken dat, tegen dat hij in zijn bedde moet krijgt hij acute maagpijn...
Oke, op zich maakte hij er geen probleem van tot een uur of zeven... "Mama, mag ik een banaan want ik heb superveel honger"  Hallo??? "Nee, Ube" Die is heeft nu toch een zaagske gespannen... Echt waar, NIET afgeven he... als hij het geen 50 keer gevraagd heeft was het 70 keer.  Hij begon gelijk al in het snotje te hebben dat zijn gezaag niet veel effect had.  Dus gooide hij het over een andere boeg.  U:"Dan ga ik mij pleegouders zoeken"
W(wiewie): "Hoe ga je dat doen?"
U:"Ik ga dat zoeken op het internet want ik mag hier niets"
W: "ik dacht dat je deze middag naar een vriendje gaan spelen bent?"
Intussen ook al wat een felle mond tegen Jan opgezet.  Het feit dat hij telkens weer opnieuw een antwoordje gaf deed mijn bloed echt KO-KEN!! Echt waar, ik had hem bijna een lappetette gegeven waar hij nog heel zijn leven ging aan denken.
W:"Als het hier toch zo slecht is, dan moet ge uw valieske pakken en op een ander gaan wonen he"
U:"goed idee, hoe rapper ik hier weg ben hoe beter"
En hij gaat naar boven. Ik hoor wat gestommel en hij komt terug naar beneden. Hij heeft een valieske gemaakt en hij vraagt of ik hem ga voeren. Ik kijk naar Jan en efkes schieten we bijna in de lach dus ik ga vlug in de keuken en ik zeg dat hij zijn plan maar moet trekken.
Manau kijkt toe en zegt droogjes dat hij misschien beter een broek kan aandoen voor hij buitengaat.
Hij is vastberaden hoor, broek, kousen, schoenen aan en hij gaat naar de gang en smijt de deur toe.  Ik ga stiekem in de keuken staan en ik zie hem niet op de oprit, hij stond nog steeds in de gang en komt terug binnen "ik ben weg hoor" onderaan de deur is er zo een klein spleetje en ik zie dat hij tot drie keer toe de deur op en en dicht doet... na drie pogingen slaat hij voor de tweede keer de voordeur dicht.  Hij gaat tegen de garagepoort staat zodat we hem niet zien (denkt hij) hij trekt zijnen buik in en hij blijft daar staan.  Jan neemt de wacht over want Wiewie was aan het strijken.  Hij loopt efkes af den oprit en dan terug. Dan loopt hij zo heel stil al sluipend terug naar de voordeur want anders hoor je de steentjes kraken... Eigenlijk is dat wel hilarisch..Langs den enen kant denk ik dan, kijk daar de fellen... maar godverdorie... Ik zuu dat ne keer moeten proberen hebben in mijnen tijd.  En hij heeft hier echt nie te klagen zunne.  Voor een geweigerde banaan stond die dus met zijn valies aan de deur.  Na 40 minuten!!! is Jan dan toch naar buiten gegaan en kwam hij zogezegd dik tegen zijn zin naar binnen omdat "hij moest".  Maar ik durf te wedden dat hij in zijn hartje blij was dat hij terug binnen was.  En hij begint opnieuw te zagen.  En dan schiet ik in een misschien niet verantwoorde colère, "weet ge wat Ube, ik zal gewoon doorgaan dat ik van je gezaag vanaf ben" en ik ben vertrokken met de wagen. Eerst dieseltankske dan zonnebankske.  Ik steek mijn kaart in da spel, dus dan schiet de zonnebank na vijf minuten aan en mijnen telefoon gaat. GRRRRR, timing alles behalve schitterend.  Ube heeft de telefoon naar boven gesmokkeld en zit te bellen vanop zijn bed "Sorry mama" overgoten met een sausje van welgemeende bleitinge.  En intussen zie ik de seconden aftellen op ze nep-zonnestraaltjes-machine... Ik blijf toch nog een beetje boos maar stel hem gerust dat ik straks naar huis kom.  Dus heb ik nu genoten van die tien minuten ontspanning??... bij nee waar... Ik kom thuis en hij doet de deur open.  Hij verwacht dat ik al alles vergeten ben, maar ik ben nog steeds een beetje kort.  Zoen gegeven, naar bed gestuurd en gezegd dat zijn straf nog zal volgen.  Daar denk ik nu dus nog even over na... twee weken geen multimedia denk ik... Of geen bananen voor de rest van zijn leven!!
Ik ben verschrikkelijk moe en dat maakt mijn lontje al wat korter... ik heb vandaag dan ook een kuisingske gedaan, en ja, daar heb ik wel voldoening van.  De kasten mooi afgekuist en alles weggedaan wat er niet moet opliggen.  Jan komt thuis en ineens ligt den dressoir weer vol (zonnebril, oortjes voor Ipod, hoed, gsm, portefeuille, puffer, doosje van de puffer)  Aaargh... Tja, dan moet ik beginnen zagen he, al is hij maar vijf minuten thuis...
EN, ik heb geen aandelen bij Mylène, MAAR dienen dweil die ik mij heb gekocht is een plezier om mee te kuisen!! Die oranje dweilkes, als je na het natte dweilen daar nog eens overgaat moet je dat om de drie vierkante meter uitwringen omdat dat sebiet "verzadigd" is.  Met dienen dweil van Mylène?? Ik peis dat ge daar een sporthalle mee kunt droogdweilen (al is dat misschien een pieteke overdreven)
Eigenlijk zou ik nu wel een chipke kunnen eten, wat zegt ik, ik zou ne hele zak kunnen opeten :-p Maar ik ga het maar niet doen, ah nee he, want ik heb zelfs gene in huis... Ik zou een banaantje kunnen eten (op de rand van Ube zijn bed), maar dat zou misschien wel grof zijn.  hahaha

Zo voor nen zondagavond kan dat wel tellen... pffff... Gelukkig is er morgen nog een halve Wiewie-dag, want in de namiddag word ik klant bij telenet. Ik ben benieuwd, hopelijk moet ik mij dan niet meer aan de voordeur (bij voorkeur buiten) gaan stellen als ik wil bellen met mijne gsm.  Ik heb den indruk dat ik in nen bunker woon... Als ge in de keuken lekker dicht tegen de ruite plakt lukt het ook nog net...

Bananegroetjes

Wiewie gaat naar Adele

Hello, it's me, I was wondering if after all these years you'd like to meet... :-)))

Jaaaaa, mijn partner in crime Kris Meert, zijn mama en ik gaan ons nog ne keer naar het Sportpaleis in Antwerpen begeven, je weet wel, die twee grote concertzalen naast elkaar waar niet voldoende parkeercapaciteiten zijn...grrrr... We zijn drie uur en een half op voorhand vertrokken, ruim op tijd zou je denken?? Tarara, sjuust op tijd. Tsssss, ik vraag mij af hoe een file eigenlijk begint, is dat ne duts die vooraan rijdt of waar begint een file.  Dan de parking vlak naast den afrit was "gesloten", ze hebben die volledig omgeploegd, dus er werd daar duchtig van vakken verwisseld omdat dat mijn inziens niet werd aangeduid.  Dus dan stond je voor het rood, dan voor het groen, dan weer rood en was je geen centimeter opgeschoven door de vakjeswisselaars.  Aarg, de fliekjes lieten dan ook nog maar in een "groene verkleerslichtsessie" drie auto's per keer door, want anders liep het kruispunt vol. Dan van vier vakken naar twee, en net om de bocht hadden ze ook nog een putje in de baan gemaakt, dus dan nog eens van twee vakken naar één!!! Geen wonder dat dat daar een verkeersinfact van jewelste was!!  50 flikken op één kruispunt, maar ze zouden toch beter ne keer brainstormen om dat in betere banen te leiden (letterlijk) Wiewie heeft eventjes haar geduld verloren, maar de mama van Kris begreep mij maar al te goed :-)  Kris bleef nog rustig tot in het frietkot, hihi, iedereen heeft wel eens een uitbarstingsken... Hij had ook gelijk hoor, zo amateuristisch met post-it plakkerkes, en dan werd 23 eerder bediend dan ons, en wij hadden 22... Wat hebben we geleerd, ga je 's avonds naar het sportpaleis dan neem je best in de namiddag verlof en vertrek je om 14u.  En dan ook al verlof pakken om je ticketjes te bestellen want die worden ook altijd in de voormiddag van ne weekdag verkocht, ja hoor, goe bezig... Ik eis "concertverlof" :-)
Desalnietemin dat we dus de klapdeuren binnenkwamen van het balkon en de eerste noten van "Hello" weerklonken.  Dus dan nog ons plaatsje zoeken... en er waren veeeeeeel mensen te laat geloof me.
Eén voordeel, de lichten waren al uit en ik zag niet hoe hoog ik wel zat.  Alhoewel, een beetje opgejaagd op onze stoel plaatsgenomen en ik zag haar in de diepte staan... Mijzelf een beetje moeten oppeppen dat ik bij Justin Bieber even hoog zat, dat ik mij niet moest aanstellen, en dat het ook zoooo hoog niet was... tarara.  Volgens mij als ik rechtstond en mijn hand uitstak kwam ik aan den plafond (allee, twintig Wiewietjes op elkaar en dan zou ik er aankunnen) Het hielp niet als ze na het tweede nummer de lichten aanstaken... fjuuw, Maar ik heb er mij overgezet.  Maar op de eerste rij van dat balkon?? Neee, dat zou absoluut niet lukken, zelfs voor Muse niet, en dan weet je wel dat ik het meen ee...
Adele, ik wou haar op een valse noot betrappen na al dat lof van de vorige concerten, maar nee jong, dat topwijf heeft feilloos gezongen, het was prachtig!! Ik heb de clip van "Hello" gezien en ik had het vermoeden dat dat nogal wat was aan gefotoshopt, maar euh, ik zag net hetzelfde op het grote scherm.  Die is echt superknap, zelfs al zingt ze al die hoge noten, die blijft echt gracieus, de emotie staat op haar gezicht af te lezen, echt kippenvel!!!  Zij krijgt dus op haar eentje het ganse sportpaleis stil, en als ze vraagt om de gms lichtjes aan te steken, tja, dat is adembenemend!! Zij is dus ook wel supergrappig!!  en ook een beetje dramaqueen gelijk ze zelf zegt. En dienen vettige lach, daar word je gewoon vrolijk van!! Haar fans komen duidelijk op de eerste plaats. Zo deed ze een selfie-sessie door haar te bukken en gekke bekken te trekken :-) Maar het is een fameuze babbelette zunne, en niettegenstaande haar parleetjes uiterst amusant waren had ik liever misschien net iets minder praatjes en wat meer gezang gehoord.  Maar dat is dan ook het minuscule minpuntje.  Maar in onze nabespreking in den otto dachten we er misschien aan dat het niet okee is voor haar stem om een uur en driekwart aan één stuk te zingen.  En dan was er ineens een gat in het dak en stond ze in de regen (set Fire to the Rain) :-)  superwijs gedaan, maar het verrassingseffect was er al af he, want supertoffe Siska van Stubru moest na het eerste concert van Adele iemand opbellen die dan alles verklapt wat ze zegt en wat er gebeurt!!  Tssss... kalle (Siska, niet Adele!).  Bij Muse heeft ze mij dat ook geflikt. De volgende keer dien ik klacht in.
Dat mijn haar rechtkwam heb ik al gezegd, dat mijn oogvochtproduktie bij momenten de hoogte inschoot was een gevolg van al die emotie in haar nummers. Misschien daarom dat ze af en toe wat lollekes maakte tussen haar nummers om te maken dat er geen 18000 man al bleitend en met een depressie naar huis ging.  Kortom, het was veeeeeel te snel gedaan!!
Wie die supersympathieke Adele ne keer in een wreed wijs filmke wilt zien (Carpool Karaoke)

https://www.youtube.com/watch?v=Nck6BZga7TQ
Je hebt dat trouwens ook met Justin Bieber wreed wijs... (jaja, je leest het goed, "Justin Bieber" en "wreed wijs" in één zin :-) https://www.youtube.com/watch?v=Dx06c0ZEBMk

Na het concert iedereen laten voorgaan en nog iets gedronken, en geloof het of niet, we reden gezwind en zonder file naar huis, en dat was maar goed ook want ik moest werken vandaag.  In mijn bedje gedoken tegen 00:25... en dan niet kunnen slapen... want ik lag alleen, en ik hoorde vanalles wat ik niet moest horen... met één oog open dus... ge moet daarvoor zo oud geworden zijn... Wiewie den broekschijter.   Deze nacht hopelijk beter.

Zij die binnenkort een joekel van een koortsblaas zal ontwikkelen groet u...

x

TROP is TROP en te veel is te veel...

Howhowhow, mijn weegschaal begint kuren te krijgen geloof ik... of het kan ook zijn dat ik algelijk weer een ferme scheut ben bijgekomen.  Grrr, drie weken geleden vier kilo af (deels door ziekte), nu vijf en ne klets er weer bij... dat kan hier echt niet meer door de spreekwoordelijke beugel.  Het is niet vijf voor twaalf, maar het is eigenlijk als twintig na twaalf.  Keer op keer moet ik zo zeggen, "man, ik heb nog nooit zoveel gewogen" Maar ja, ik weet wel hoe ik dat moet aanpakken hoor, maar het verschil tussen weten hoe en blijven volhouden is immens!  Ik eet graag en ik kook graag, dat is een feit, maar het is nu niet dat ik hier hele dagen zit te schransen ook zunne.  Volgens mij verdik ik zelfs gewoon van naar eten te kijken of aan eten te denken!!  Qua erfelijkheid heb ik dan misschien ook wel de verkeerde kaart getrokken, en neeeeee ik moet mij daar niet achter wegsteken, maar jaaaaaaa, dat bemoeilijkt het nu sjuust wel...  En ik geef ook toe dat ik niet op de eerste rij stond als het "karakter" werd uitgedeeld.  Alhoewel, bij het "lieve karakter" stond ik redelijk vanvoor (woehahaha)
Tijd voor actie!! Ingeschreven bij de Weewee (Weightwatchers) daar kruipt wel wat tijd in maar ik heb een beetje structuur en controle nodig.  En ook heel af en toe ne keer een uitspattingske en infeite met dat systeem kan dat wel (anders hou ik dat geen meter uit) En een beetje controle ook he, aja, vroeger bij de diëtiste (jaja, ook al gedaan hoor een paar jaar geleden) om de veertien dagen controle, okee, de eerste week niet naar kijken en de tweede week scheel van den onger om dat weer goed te krijgen.
Donderdag was het D-day... Ik moest dus weer inschrijven, en dat was niet de eerste keer. Dan moet je een kotje aanvinken "ik was ooit al lid van WW.  Even overwoog ik om mijn naam iets anders te schrijven en dan dat kotteke niet aan te vinken, maar allee, ik ben niet de enige die haar almets ne keer moet herpakken, zo werd mij bevestigd door WW-consulente.  Gelukkig word je nooit gediskwalificeerd wegens " te veel pogingen"
Was ik een stuk speelgoed ik was zeker ne jojo, maar wel geen gewoontjen ee, zo een vlindermodelleke waar je van die trucjes mee kunt doen :-) Eentje met wit en blauwe streepjes en met een indiaantje op (Buffalooooo ;-))
Steek ik iets in mijn mondje, plakt het sebiets aan mijn kontje... en ik heb verkleinwoordjes gebruikt of anders klinkt het gelijk nog erger dan het al is... tssss.
Ik heb er al eens over nagedacht van een pulle tec7 in mijn mond te gieten, alle poriën dicht van aan mijnen slokdarm tot mijnen endeldarm, geen opname meer van calorieën en vetten (die onmiddellijk worden omgezet in cellulitis), gewoon, alles van de ingang naar den uitgang.
Dat ik een ganse dag op nen bureaustoel zit doet er ook geen goed aan natuurlijk.  Ik zou zo nen bal moeten hebben dat ik een beetje kan bewegen binst dat ik zit te bellen naar al onze lieve leden van het beste ziekenfonds van de hele wereld.  Maar mezelf kennende zou ik daar in mijn enthousiasme ook wel af en toe een afflikkeren.  Lopen is momenteel geen optie wil ik nog iets van mijn knieschijven overhebben...  Zwemmen... mja...
Alhoewel ik ooit eens een verhaaltje heb gehoord van mijn juf van de pedicureklas.  Wiewie heeft een jaar of tien geleden een jaartje pedicure gevolgd, wel moeten stopzetten voor de kindjes, maar dat is niet zo erg.  Stage gedaan in het rusthuis, ik vond dat leutig, zo met een mesje eksteroogjes zo diep mogelijk uitsnijden (zonder bloed ee) die ouwetjes met eelsplekjes kregen weer superzachte babyvoetjes.  Soit, op een moment verteld zij een verhaal van een man met een negenoog (soorte van steenpuist) op zijnen voet dus ze ging dat daags nadien gaan bekijken. Hij belde haar 's avonds terug "het is al oké, ik ben gaan zwemmen en ze is vanzelf opengegaan!!!  EIKES!!!!!  Hoe vadsig is dat! Het was trouwens in de Palestra in Deinze, hahahaha...
En dan nog maar niet te denken aan al die andere lichaamssappen die in dat bad terechtkomen... leve de chloor :-)
Desalniettemin moet ik dus een beetje "Die-eten", ik vraag me nog steeds af waarom dat niet met een "n" begint "Nie-eten".
Het zou dus kunnen dat ik binnenkort ne keer uwen neus afbijt terwijl dat eigenlijk niet nodig is... ik vrees dat mijnen gemoedstoestand af en toe ne keer zal schommelen.  (mocht ik dan toch genen jojo zijn, was ik dan maar ne schommel, maar met zo een kasteelken en klimmuurken aan he)  Vroeger hadden wij thuis ne schommel en als je te hard ging dan kwam die buize zo wat uit de grond... Mijn lieve zus heeft eens te hoog geschommeld en kwam mee haar klieken en klakken tussen de sperren terecht, volgens mij heeft ze dan haren arm gebroken maar dat weet ik niet meer zo goed, hihihi.
Mijn zus en ik moesten vroeger ook al eens de afwas doen, en ik moest altijd afdrogen, grrrr... Op ne keer waren wij alleen thuis en ze geeft mij nen duw met haar gat waardoor ik tegen de stove val en die valt gewoon uit de muur!! hahaha... Wij naar de buren om dat weer recht te krijgen maar de glaasjes waren kapot en aan de binnenkant zaten zo van die sierwafeltjes en die waren ook kapot dus hebben we dat algelijk moeten opbiechten :-)
We wijken af... Dus voorlopig zie ik dat hier nog wel zitten, maar voor hoe lang? That's the question...

Caloriearme groetjes en verse groentjes
S