Sorry, het belooft een lang verslagske te worden, allee, ik heb gelijk een voorgevoel want wat ik vanavond gezien heb, dat was gewoon subliem, ik heb dus heel de tijd met mijn bek opengezeten van verwondering, van het ongeloof, van de schrik, van erlewoase, ... Fjuuw...
Quidam, één van de voorstellingen van Cirque Du Soleil = topklasse. Diegene die er niet bijwaren hadden meer dan ongelijk! We hadden dan ook de betere plaatsen (allee, veel hoger moest het toch niet zijn zunne, want ik kreeg al wa last van angstzweet. (reukloos angstzweet meneer Haegeman!!)
Heb ik al gezegd dat het met het personeel was van het beste en grootste ziekenfonds van België??
Ja maat, dat zijn spieren op dat podium en geen grammere vet (ikke sjaloes)... en wat een kracht!! Dat is niet te omschrijven. Ik was gewoon sebiets mee in het hele gebeuren. Ne vent in een ijzeren wiel, oké op zich niet speciaal als je het niet hebt gezien, maar wat en kracht, en die moet nogal opletten want 20 cm te ver en die dondert met heel zijn spel van dat podium, en dat blijven draaien, ik werd er bijna misselijk van, ik peis dat die niet sjuust voor zijn act een Kastarke moet doen. Dan een madamken die aan een stuk stof hing te kronkelen, op zich doe ik dat ook in mijn gordijnen zunne, daar niet van, hahahaha, maar op zo een hoogte, volgens mij was dat zeker 5 meter ? Enen keer miswikkelen en die ligt met haar muil op de grond, en ik zweer het, dat wil ik liever niet zien. Drie dametjes die aan nen hoepel aan het turnen waren, op een bepaald moment enkel met de wreef van hun voeten over dienen hoepel en draaien maar, als die ooit eens een kramp gaan krijgen op het verkeerde moment komt dat ook niet goed. Gelukkig zat de spot wat in mijn ogen, mocht het misgegaan zijn, had ik het waarschijnlijk niet gezien door de zwarte vlek in mijn ogen. Een jongleurken, schoon chineesken, mee drie tollen (of hoe heet je dat) tegelijk, die smeet die stokken en al in de lucht, okee, ge kunt u concentreren, maar zoiets kan toch altijd misgaan op het moment zelf ook he, maar het was een feilloos parkoer. Vijf acrobaten die in twee seconden zonder enige moeite op een koord naar den blafon klimmen... Volgens mij staat er elke dag spinazie op het menu. Ben toch een paar keer op Jan zijnen schoot gesprongen van 't verschieten zunne, zich van die koorde laten vallen, tot 10 cm boven de grond... een misrekeningsken of nen onnozelaar die met die koorden heeft gefoefeld en hun gebit is er aan voor de moeite;.. Het probleem was soms dat je een paar ogen te kort kwam, keek je vooraan, dan miste je een beetje wat achteraan gebeurde en omgekeerd. Start to spring, hoe spring je met twintig tegelijk in zes springtouwen, hmm, hier kwam wel wat rekenwerk aan te pas denk ik. En ze smijten zij mekaar daar in de lucht gelijk het nen niets is... Maar alles mooi afgewerkt, mooie kostuums, schitterende overgang van het enen in het andere gebeuren alles onder leiding van een live orkestje. Ik zou zeggen, ik zuu onmiddellijk teruggaan, maar dat trekt mijnen bruinen niet.
Ik ga in mijn bedje, nog een beetje dromen van al die mannelijke spieren, okee, er waren ook veel vrouwelijke spieren maar die laat ik over voor Jantjen.
Hard gelachen met Ube op weg naar Rijsel toen ik over de colruyt bezig was. "mama, doe je dan een collect en gay" woehaha, hij ziet alle mensen graag, en dat heeft hij van de mama eeeee...
Hoezo, was dit geen ideale vrijdag om een rustig weekend in te zetten?? Dat is zeker dat... Morgen kerstversiering hangen/leggen/stellen of anders is 't de moeite nie meer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten