Plagiaat... wat voor een vreemd woord is dat eigenlijk... maar kom, ze hebben het uitgevonden als iemand zonder toestemming (lees: te betalen) iets piekt van nen anderen...
Deze week nog op StuBru, verschillende liedjes laten horen die toch ENORM goed op elkaar leken... maar dan vraag ik mij af... do-re-mi-fa-sol-la-si, zoveel noten zijn er niet, op den duur kan je toch niet anders dan eenzelfde deuntje uitvinden?? Dus binnenkort is het gedaan met nieuwe liedjes??Van nieuwe liedjes geklapt... binnenkort komt de nieuwste van MUSE uit... whoop whoop!!
Hoe zit het dan met boeken?? Het kan toch niet anders dat de verhaallijnen op den duur gelijklopen?
Gisteren een boekje gelezen "verslaafd aan jou" en ik moet zeggen, de gelijkenissen met het verhaal van "50 tinten..." waren toch wel meer dan toevallig peis ik. Ik dacht bijna dat ik hetzelfde verhaal aan het lezen was, weliswaar iets andere verwoordingen. Het is dan ook wel zo dat beide boeken gekend staan om het "vanaf-achttien-jaar-gehalte"
Onschuldig meisje valt als een blok voor een knappe jonge (geile zoals omschreven) man met krullen. Ze zien hem beiden als een "gevaar" maar kunnen er niet aan weerstaan. Allebei struikelen ze bij de eerste ontmoeting (goe bezig). Allebei de kantoren bevinden zich op het hoogste verdiep zodat er in de lift (waar ze dan ook lang inzitten) het decor is voor wat chemie (en meer) tussen de hoofdpersonnages. In beide verhalen is het een kwestie van toegevingen doen ten opzichte van elkaar. In beide verhalen is het voor de mannen - die al met heel wat dames het bed hebben gedeeld puur voor de sex - de eerste keer dat er echte liefde aan te pas komt (zakdoek aub) De vrouwtjes worden in de verhaaltjes wel meer dan deftig "gesoigneerd" door hun hotties, op sexueel vlak, maar ook door het feit dat hij kleren koopt voor haar en haar overstelpt met cadeautjes en laten we vooral de portie overbezorgdheid van de mannen niet vergeten, of is het extreme jaloezie? Dat de onverzadigbare bink dan in zijn bloot lijf met een pyjamabroek die losjes over zijn heupen hangt rondloopt, staat letterlijk in beide boeken. Of is dat een trigger in ons brein dat vrouwtjes daar extreem opgewonden van worden? Awel ja zeker :-) De rijke zakenmannen (die allebei de helft van de hotels in de buurt op hun naam staan hebben) hebben een overdreven obsessie voor hun jonge veroveringen en beiden laten ze hun vriendinnetjes uitgebreid traceren in hun doen en hun laten.
In beide verhalen komt een "vriendinneke" uit het verleden een bijrolleke spelen wat voor vuurwerk zorgt in de verhaaltjes. Ze worden allebei met een goeie portie sex gerustgesteld... (hoe naïef kunnen wij toch zijn :-)) De ongewenste vriendinnekes zijn een doorn in het oog van de jonge kipkes, maar beide mannen kunnen de dames uit het verleden niet loslaten door hetgeen ze samen hebben meegemaakt, en daarom moeten de nieuwe vlammekes daar maar mee zien om te gaan...
50 tinten vond ik toch beter omdat het verhaal wel iets spannender is. Bij "verslaafd aan jou" zag ik dat ik bijna uitgelezen was (nog 10 pg) te gaan en er is niets meer gebeurd wat ik dan weer als een teleurstelling zag. Bij 50 tinten eindigde het boek verschrikkelijk spannend, zodat ik sebiet het andere zou lezen. Langs de andere kant, Christian Grey had misschien net iets te veel SM attributen in zijn schuif liggen, en bij het derde boek las ik diagonaal over de meest expliciete scenes (tegen dan wist ik wel hoe het in zijn werk ging, gniffel gniffel) terwijl Gideon Cross geen attributen van doen had om zijn lief naar hogere sferen te brengen. Is dat trouwens wetenschappelijk al eens uitgezocht hoeveel orgasmes iemand na elkaar kan hebben, want als ik die boeken moet geloven, ahum :-)
MAAR, ik heb nog twee boeken van Sylvia Day en ja, ik ga ze wel lezen, ik weet niet of ze zoals bij 50 tinten een vervolg zijn op het eerste, dat zal ik vlug genoeg doorhebben...
Ah, een boek is en blijft nog steeds ontspanning, heb er evenveel van genoten als het boek van Khaled Hosseini, als is dat toch wel een zwaar beladen verhaal waar ik toch mijnen zakdoek van doen had (man dat was triestig), bij Dimitri verhulst had ik ook een zakdoek van doen, maar dat was toch eerder omdat ik huilde van het lachen.
Als iemand per toeval de 50-tinten eens wil lezen... ik heb ze hier staan he...
Moest die van Nederlands van toen ik in het middelbaar zat nu mijn boekbespreking lezen, ze zou fier zijn op mij... :-) (of sjuust niet, hahahaha)
Een fijne zondag!!
x
Geen opmerkingen:
Een reactie posten