Hallo vriendjes, en vriendinnetjes, we komen er weer aan!
Halle vriendjes, en vriendinnetjes, 't is Bassie en Adriaan!
Het belooft een rustig weekend te worden, en dat is maar goed ook... Hoe moe kan een mens zich toch voelen!! Het spreekwoordelijke vallen van de bladeren is toch al een tijdje voorbij?? De slapeloze nachten eisen zijn tol, al ga ik er niet meer verder op in hoe dat komt...
Deze middag kwam ik thuis, na een heerlijke spaghetti Kastart... je komt vandaag dus beter niet te dicht bij me in de buurt want ze durven nogal overdrijven met de look in de legendarische spaghettisaus "Kastart"... Gezien ik alleen thuis was (ook eens zalig om te genieten van de rust... ) placeerde ik mij algauw even in de zetel. Kou dat ik had!! Het was volgens mijnen thermostaat toch 21 graden... alhoewel, ik trek het toch wel wreed in twijfel. Ik voelde mij stillekesaan wegglijden in een klein roesje wat men in Spanje een Siestatje noemt. Maar ineens leek het of mijn lijf gewoon uitviel!!! Alles werd zwart! Ik schrok me rot en met een kreet schoot ik wakker en sprong ik recht. Mijnen hartslag ging efkes in overdrive... Dat was eigenlijk zo verschietachtig dat ik naar Jan gebeld heb. Ik heb al schrik om vanavond ik slaap te vallen... Achteraf gezien was ik blij dat het volledig zwart was en dat ik geen licht zag dat een beetje weg had van een tunnel!!! Ge kunt dat zo hebben dat je in je eerste momenten dat de slaap je overmeestert, dat je droomt dat je ergens valt en dat je toch ineens een serieuze stuip doet in het echt ook waardoor je weer wakker bent... Ofwel denk je nu dat ik gek ben, ofwel weet je wel wat ik bedoel. Hoezo wil dat zeggen dat ik een beetje spanning ervaar in mijn onderbewustzijn?? Tja, je zou van minder... Ne mens zit toch raar ineen he... een handleidingske zou welkom zijn.
Ik peis dat ik (deels) gevonden heb hoe het komt dat mijn energiefactuur de hoogte is ingeschoten. Als ik onder mijn dampkappe sta, bevries ik bijna. Der komt daar nui toch nen trok uit!!In de keuken is het ook altijd een paar graden minder dan ik de rest van ons stulpken. Als ik iets sta te bakken, worden de hete dampen gewoon naar beneden geblazen... (tenzij ik ze aansteek natuurlijk) Nog chance dat ik niet op gazze kook, of mijn vlammeke waaide uit!! En nog meer chance dat mijn haar met een speldje vastzit of het waait in mijn gezicht en ik zie geen steek niet meer... Die buize die door het dak gaat moest dan ook volgens de voorschriften van de keukenbouwer aan bepaalde afmetingen voldoen. Mee een beetje ruize kan ik erdoor, azo nen diameter dat die buize heeft!! En op het einde komt dat uit ons dak en staat daar zo een daksken op (aja, zoniet had ik bij iedere regenbui een binnenhuiswaterval). De wind van over de weilanden achter ons (inclusief de uitlaatgassen van het verkeer op de N9) wordt rechtstreeks door dat spel op mijn eten gekatapulteerd!! Ik meen dat de buis volproppen mee wa keukenhanddoeken niet sebiets een oplossing kan betekenen... ik denk er over na... Dus zalle kik wel stoken!!
Ik heb hier nog een paar cadeaubonnekes liggen zie, morgen eens op incassatietocht... mijn persoonlijke uitdaging is mijn bonnekes opdoen en den opleg zo klein mogelijk te houden :-)
Ik ga proberen om van mijn weekend te genieten in de breedste zin van het woord, ik hoop voor jullie hetzelfde... En nee, na het lezen van mijnen epistel heb je voor de 31 ste keer niets zinnigs bijgeleerd, hahaha...
Dag Vriendjes, en vriendinnetjes, dat was het dan alweer. Dag vriendjes, en vriendinnetjes, tot de volgende keer maar weer!! (Bassie en Adriaan)
Groetjes
Sypylviepie... (hoezo je kent de pi-taal niet?? Zal het bij gelegenheid ne keer demonstreren)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten