Het was de bedoeling dat ik in het gezelschap van Jantje naar Suikerrock zou gaan in de suikerstad Tienen, maar Jantje werd overmeesterd door een Hernia, en het was algelijk geen Rimpelrock, want gelijk Jan hier de laatste dagen rondliep leek hij een peetjen van 70 jaar... Drugs op festivals zijn niet toegestaan dus zijnen brufen zou hij moeten thuislaten :-))
Dus ging mijn lieve dochter mee als Chinese vrijwilliger... We vertrekken tegen ten twaalven, dankzij ING is er een GRATIS parkeerplaats voor ons gereserveerd, juij!!! (en ik zij nog niet eens klant bij ING) Mijn dochter speelt DJ onderweg, en ik moet zeggen, van al de liedjes die ze laat horen kende ik bijna geen enkel, Studio-Brussel-niveau = nul... ik besef algauw dat het programma op Suikerrock voor haar als vernieuwend kan beschouwd worden... We kochten in Italie een mega-doos tictacskes en we kwamen tot de constatatie dat er altijd 8 tegelijk uit het doosje kwamen..., dus moesten we er ook 8 in ons mondje steken ee aja, eens je ze hebt aangeraakt... en bij Manau zaten die dan vast in haar ijzerwinkel...hihi...
We passeerden Zaventem en ik keek door de ruit of ik geen vliegertjes kon spotten, 't is niet omdat ik er niet indurf dat ik het niet leuk vind om er eentje te zien ee... Nope, geen vliegers gezien, maar ik moest ook wel op mijn baane letten ook he...
We komen aan in Tienen en gaan eten in hetzelfde Italiaans restaurantje of vorig jaar... Daar krijg je een speciaal armbandje en mag je de rest van de dag voor niets gaan piesen, joepie!!! :-) Voor mijn dochter was dit geen aanwinst want zij is dus maar één keer naar de wc geweest op heel den dag... ik vraag me luidop af hoe ze dat doet en ik krijg als antwoord "'t is niet omdat gij maar een blaasken hebt van een pindanoot dat..." owkeej... we zullen eens klappen als mijn miss-ken met een niersteentje zit... alhoewel ze evenveel gedronken heeft of mij... :-)
We gaan op het terrein en we staan eigenlijk I-de-aal... vlak voor de loper van het podium, en Manau wou dat perfecte plaatsje niet meer laten schieten...
Op terugweg hebben we ons dagje eens overlopen en punten gegeven, en we kwamen nog redelijk goed overeen, onze punten werden als volgt verdeeld!
Our twelve points goes to: OSCAR&THE WOLF, tjaaaaa, dat is ook de hoofdreden waarom we de zaterdag zijn gekomen. Hij had weer een kostuumke aan dat hem op het lijf geschreven was, hij zweefde over gans het podium en als hij lacht en je kijkt toevallig naar het grote scherm moet je moeite doen om niet in zwijm te vallen... De man van het Rode Kruis die het dichtste bij ons stond was wel al een jaar of 65, dus ons laten reanimeren, nee, dat stond niet direct op ons verlanglijstje... Manau was in haar nopjes en ze stond zij mee te zingen gelijk ne niet, ze kon de teksten beter of mij, dus heb ik haar wa kletsen verkocht, hihi... Met je mond open staan kijken naar een gast van 24, het is bijna strafbaar voor mijne leeftijd... Manau schrok zich een hoedje dat de zanger eigenlijk Max noemt en niet Oscar... "Ah, daarmee dat daar op een kartonneke staat "Max is de max"... die jeugdige naïviteit toch... En vandaag begon ze er weer over dus ze is er echt niet goed van ... :-)
Het tweede beste optreden was van "THE VAN JETS" Echt waar, ik ga mij achter dienen CD, veel liedjes die je eigenlijk wel kent. Maar wat voor een arrogantie!!! Het ging hem wel af en hij was wel lief en vriendelijk tegen het publiek hoor, en een praatje tussendoor en al... sympathieke gast, crimineel wijze outfit, maar der is wel nen oek af! Echt toppie, mijn dochter leek toen ook nog enthousiast (en ja hoor, vanaf nu gaat het bergaf voor mijnen puber :-))
"WILLOW" Een Leuvense band, klinkt beetje alternatief, maar ideaal om een festivalleke te openen als het terrein nog maar met een derde gevuld staat, op zich kende ik enkel de laatste twee nummerkes maar ik heb me niet verveeld!! De zon brandde kweet niet hoe hard, en ge staat gij daar knal in de zon, mijnen gilet over mijnen kop geknoopt, gezien ik onlangs nog werd geconfronteerd met een bijna zonneslag...en ik had zelfs zonnecreme mee!! Er kwamen regelmatig twee lieve dametjes rond met drankjes voor de mensen die vooraan stonden... Bij het voorlaatste optreden stond er ne vent van de organisatie naast ons, Manau en ik hadden een frietje gestekt en ons bekskes plakten toe... ik vraag aan dienen vent met walkie-talkie of de drankdametjes nog eens langskwamen (was intussen wel donker)... hij zei dat hij het niet wist... twee minuten later kwam hij Manau en mij twee colaatjes brengen.. VEUR NIETS!!! dat was wel supervriendelijk!! Hij wou niet dat we zouden flauwvallen... tja, als hij mij over die afsluiting moet trekken kon hij bij Jan gaan zitten (ook mee nen Hernia)
MAGNUS, 't is spijtig dat dienen Tom Barman daar deel van uitmaakt, wa voor nen egotripper is me dat, beikes, hoe dik kan je nek zijn!! Vol van zijneigen! Een man naast mij vraagt mij wat ik van de band vind... Ik wou sjuust zeggen dat ik dienen Barman niet afkan en zeker met zijn overdreven Antwerps accent dat meer wegheeft van het taaltje van Astrid Bryan, maar ik herken ook wel een vleugje Antwerps in mijn buurman zijn stem en ik hou maar mijnen mond wat het dialect betreft, maar hij geeft me gelijk. Die deed alsof hij de headliner was en iedereen speciaal voor hem was gekomen. Ik heb me dan maar gefocust op de andere zanger/muzikant Tim Vanhamel, en als dendienen geen roze olifantjes zag... ... gelukkig voor hem doet zot zijn geen zeer... zalig om naar te kijken. De muziek was wel schitterend, mja, als ik dat plaatje zie liggen in de fnac of zo, ik zou wel geneigd zijn om dat in mijn denkbeeldig karretje te leggen (aja, in de fnac edde geen karretjes)
THE SUBS "this is the face, the face of the planet" was het enige nummer dat ik kende en zo op klaarlichten dag een DJ-set... nieje, 't was niet mijn ding... Maar als ik al eens zat zou zijn, in de late uurtjes in een cafe of op een fuifken, tja, dat zou al heel iets anders zijn en zou ik wel een danske placeren. Er was zeker en vast iets mis met zijnen micro want die stond hem ne rode kop te brullen en wij hoorden niets...
We hebben "THE SISTERS OF MERCY" dan maar het minste punten gegeven. Het publiek werd een beetje crazy... Zatte venten die in elkaars nekje en in bloot bovenlijf vol overgave (lees met een beetje te veel overgave, want het werd een beetje angstaanjagend) de teksten zaten mee te brullen in volledige extase. De security gaf het dan ook na tien minuten op om ze te berispen dat stage-diven en in 't nekje zitten niet mag... Donker, en veel rook... Mja, wel een paar liedjes die ik herkende, en een knap gitaristje, Manau vond er niet veel aan en keek haar ogen uit... Grote schermen waar menig bloederige scenes met af en toe wat porno werden getoond... Manau wou zeggen dat ze een trauma had opgelopen van het optreden van TSOM, "ik ben er wel mentaal door geschaafd :-)"
Ik kreeg wel 't schijt, ik wou met mijn vijf drankbonnekes die ik overhad colaatjes kopen om mee te nemen naar huis want inruilen mag niet... Maar ze moesten de dopjes er af doen, wat ik dikke zever vond en ik heb het hen gezegd ook!! Smeerlappen!! Soit, dan nog een minitripje naar de parking en tegen half drie waren we thuis... Voor herhaling vatbaar??? 't zal wel zijn!!!
Vanavond ne keer vroeg in mijn bedje want Rijsselaere kan daar niet zo goed meer tegen...
Maar het is wel een feit, optredentjes en festivallekes doen is gewoon het leukste wat er bestaat!!! #durehobby
Zoete groetjes
Geen opmerkingen:
Een reactie posten