Op de melodie van Mega Mindy heet ik jullie welgekomen op mijn blogje:
"Liefste dag(blog)boek, ik draag veel geheimen met me mee,
Ik ben verlief op Matthew Bellamy, daarvan heeft hij geen idee,
Opa is een slechthorende gepensioneerde, de beste die ik ken,
Dat weet niemand, want niemand weet dat mega-wiewie ben..."
Het was me een bewogen dagje gisteren... ik had een dagje verlof want mijn treutjen (lees: mijn lieve dochter) werd 15 jaar... En dat ik nu geen schoenen meer heb waar ik groter mee ben dan haar... en op van die stiletto's van 10 cm ga ik mij nu echt wel niet kunnen rechthouden... Croissantjes afgebakken tegen dat ze opstond, verkeerd ingeschat uiteraard, dus heeft ze warme croissants moeten eten, hahaha, maar ik hoorde haar niet klagen... Tja, verjaren in de examens is geen pretje, maar dat feestje wordt ZEKER ingehaald, dat staat vast...
Mijn lieve mama is gisteren ook geopereerd, deze keer in het UZ in Gent i.p.v. in Alma in Eeklo... Ik hoop dat ze nu eindelijk doorheeft dat ze daar nooit meer moet zijn, toch zeker niet bij dienen slachter van ne dokteur, maar ja, mijn moetie is van de generatie dat "den dokter altijd gelijk heeft". Nu begon ze zich toch wat vragen te stellen als zijn assistente haar fluisterde dat ze toch beter eens voor een tweede opinie zou gaan. Gedurende tien maanden om de drie weken bij de "SPECIALIST" (zo noemen ze dat dan) om haar te laten "leegtrekken", ja letterlijk... Mijn moeder vroeg om een scan en hij bleef beweren dat het goedkwam. Hij was de enige die verbetering zag... Den onnozelaar!
Gelukkig is ze nu in goede handen, iemand die luistert... Ze zou geopereerd worden begin januari, maar het vocht bleef zicht ophopen in haar buik, dus werd er aangeraden om de operatie te vervroegen want dat blijven prikken in dienen buik kan ernstige besmetting veroorzaken of het vocht kan in heel haar buik verderlopen en infecteren... Ja, in Eeklo maakten ze daar nochtans geen probleem van...Soit, niet zo interessant voor jullie... al wil ik nog een iets absurd vertellen. Diene prutser uit Eeklo nam een echo, zette drie kruisjes met stylo!! op mijn ma haar buik, stampte daar een piekuur in en begon als ne zot te duwen op haren buik op het vocht er uit te krijgen. Ontsmetting, niet nodig hoor!! Een plakkerke er op en klaar is Kees. In het UZ vliegt hare vent buiten (om besmetting te voorkomen), heel haren buik wordt ingewreven met isobetadine, zo nen specialen groenen operatiedoek, een speciale spuit met darmke wordt met de grootste zorg het vocht uitgehaald. De verpleegster was mega-ongerust dat dat vocht niet helder was... maar ja... Begint daar ne keer tegen te discussiëren, ge kunt gij dat toch niet winnen he... pfffff... Consultaties aanrekenen kon hij goed, maar daar blijft het bij.
Dan efkes alle zorgen vergeten want er staat een optredentje van Florence and the Machine in mijn agenda!! Check!!!
We vertrekken om half zeven, knal in de file in Gentbrugge, we zaten nog geen tien minuten in den otto... dan nog in Antwerpen aan den afrit ook nog megalang aangeschoven... ten negenen komen we aan bij mijn favoriete paleis... staat er nog megaveel volk buiten, diene verkeerschaos heeft zijn best gedaan. De mensen van het middenplein moeten langs de zij-ingang... Heel mijn mini-sjakosj binnenstebuiten gekeerd, gefouilleerd op mijnen buik, onder mijn veste... Ik weet niet als ik er uitzie als een potentiële terrorist, maar het geeft me toch een veilig gevoel... Aja, want het leger is weer naar huis. Het is redelijk frisjes buiten dus dat heeft sebiets effect op mijn blaas. Staat er nu toch een rij van 50 man (vrouw) aan te schuiven aan die WC's??? Tssss, en voorkruipers... ik heb daar ene op haren schouder getikt en vriendelijk, doch dwingend verzocht om achteraan aan te schuiven i.p.v. voor te kruipen. We komen eindelijk toe op het middenplein en het voorprogramma is gedaan... op zich niet zo heel erg. We staan halverwege de zaal en ik sta tussen nen keilange kerel en zijn lief te kijken en ik zie het podium als ik op mijn tippen sta, en ik heb perfect zicht op het grote scherm. Yip, dat wordt mijn plaatsje... Kijk, en dat is nu elke keer hetzelfde, net voor het optreden begint komt er een blondine (ne kop groter of mij) mee haar lief (twee koppen groter of mij) en die komt voor mij staan "ja, hier zie je het goed"... NO WAY, ik tik op haren schouder "zou je je wel ne keer achter mij willen stellen aub!!" Allee, ze zegt sorry en ze stelt zich achter mij (dus ze ziet het nog even goed) ik kan mijn jeukende vuisten terug laten zakken, lol!!! Ik heb al voor minder gevochten nondedjuu...
En dan is ze daar zunne Florence met haar Machine... wa een topwijf!! Azo een lijntje, daar zou ik voor tekenen, en schoon gekleed... En als ze haar schuur opentrekt komt mijn haar recht!! Met het grootste gemak zingt die zooo schoon!!! Ze doet een sprintje van de ene kant van het podium naar het andere terwijl ze aan het zingen is... Peisde dat je dat hoort?? Dat die één seconde buiten adem is??
Moest ik dat doen dan... neeeee, laat ik daar maar niet verder op ingaan... :-)
Ze zingt bijvoorbeeld "to wreck" terwijl ze zingt en loopt, dat klinkt als "to wreeeeeeeeeeeeeck", bij mij zou dat klinken als "to wre-e-e-e-e-e-e-eck" ....soit als ge 't niet verstaat wil ik het bij gelegenheid wel ne keer voordoen :-)
Ne wreed wijzen achtergrond trouwens, zo een glittergordijn mee vierkantjes... Er is een beetje van nen hoek af, maar zingen dat dat mens kan, en die moet zo geen moeite doen, ik ben daar wel jaloers van... Rondom mij staan wat mensen mee te zingen die toch beter hun muil zouden houden, ik begrijp dat er veel lawaai is, maar die moeten dat toch ook zelf horen dat dat kattegejank is?? Hoezo zitplaatsen?? Volgens mij heeft iedereen het hele optreden rechtgestaan... Ik denk dat dat één van de weinige Artiesten (met een grote "A") is die live zo sterk kan zingen! Op een bepaald moment speelt een harp en het is muisstil... Op het einde roept ze op om allemaal iets uit te trekken en er mee te zwieren, haha vond ik de max... en mekaar eens goe vast te pakken, dus heb ik mijn zusje eens goe vastgepakt :-) en dan is dat optreden uiteraard veel te rap naar mijn goesting gedaan... :-(( OP terugweg alweer een verkeersinfarct getrotseerd... tegen dat je daar weggeraakt...tsssss... In den auto zo hard moeten lachen, ik dacht dat ik ging doodgaan, ik moest mij rechtzetten en in de deur nijpen, ik dacht dat ik openscheurde van 't lachen!!! ik smaakte zelfs gal in mijnen mond, dus ik peis dat ik het echt bijna aan mijnen rekker was... Tja, dat komt ervan als we het over onze cursus Afrikaans Dansen hebben in het Beukenhof twintig jaar geleden... memoriesssssss...
Zoooo, dat was het dan alweer...
Wiewie scheurbuik groet jullie...
x
Geen opmerkingen:
Een reactie posten