Yowyowyow... ik ben zo moe of iets, en dat is omdat ik nu eenmaal geen drie maal zeven meer ben, en in het midden van de week uitgaan eigenlijk iets te hoog gegrepen is. Maar onze baasjes van het beste ziekenfonds van de hele wereld organiseren een Nieuwjaarsreceptie voor de liefste personeelsleden van het beste ziekenfonds van de hele wereld, dus we kunnen dat uiteraard niet afslaan. Vorig jaar was het toppie dus wilden wij daar nu ook wel zeker bijzijn. Kwart na drie stoppen met werken, whoopwhoop. Te voet naar het ICC, een megapoepchique zaal inclusief poepchique aula. Eerst de directeuren aan het woord. Een uurtje opletten. Conclusie, we zijn wij toch wel goed bezig, of dat is toch hetgeen ik daarover onthouden heb. Er worden vijf ballen in de zaal geshot, nadien komt uit dat diegenen die een bal heeft gevangen naar een voetbalmatch mag van AA Gent... chance dat ik dat niet wist of ik had naar die bal gedoken gelijk mijn leven er vanaf hing. De ballen vlogen in de andere richting, en dat was ook onze algemene directeur niet ontgaan, hij vroeg om de laatste bal in onze richting de schieten en er werd een poging ondernomen om de bal in onze richting te shotten, maar voetballen is niet iedereen gegeven dus vloog hij weer naar de andere kant van de zaal :-)) Soit, ik geraak er zo ook wel hoor... ik weet intussen waar ik moet zijn :-)
Nadien begonnen de festiviteiten. Er werden plateaus aangevoerd met aperitief, 15 glazen wijn en drie glaasjes fruitsap... je was dus al bijna verplicht van wijn te pakken. Ik neem aan dat iedereen wel al een beetje van een hongerken had. Aja, geen vieruurke gehad he... Bij sommigen komt een glaasje wijn dan wel hard aan, hahaha... er wordt een buffetje van voorgerechtjes aangevoerd. Tartaar van vlees (vraag me niet welk soort), sneetje rauwe zalm, carpaccio van rundvlees... ik ga voor de carpaccio (gewoon omdat dat het meeste was, woehahaha, intussen zat ik wel scheel van den onger)
beetje bijkruiden met peper en zout, ZALIG!!! Nadien werden nog een paar standjes voorzien, voor de iets groteren honger, hamburgers, pizza, pasta... ik ga voor de vegetarische pasta, en ik overdrijf een beetje met de parmezaan... superlekkerrrrrrr... drank à volonte. De knappe garçon van vorig jaar was nergens te bespeuren, dzjuu...
De DJ zet aan met een paar eighties hits en in een paar tellen staat de dansvloer eivol, en dat is voor de rest van de avond zo gebleven. Je kijkt rond en je ziet collega's die je wel kent, maar waar je zeker van bent dat zij jou niet kennen, en dat is wel handig... Omgekeerd zal het dan ook wel zo zijn zeker. Dat er een beetje geroddeld wordt moet he, aja, het is dan ook de enige keer dat je je ne keer volledig kan laten gaan. Alhoewel, ne keer ik op de dansvloer stond mocht ik er niet meer af van Kris Meert. Die had waarschijnlijk wa gepakt... dienen bleef maar springen en dartelen over dienen vloer.... hahaha... die bleef maar gaan, maar, deze morgen deden zijn voeten even zeer of de mijne, nie pleuje!!!
Ik had het gevoel dat het half drie 's nachts was, en het was pas half twaalf, maar dat komt ervan als dat feestje wordt ingezet om 18u... Intussen nog een dessertbuffetje...
Je ziet dan ook meteen welke collega tegen de drank kan en welke niet... bij de rockhits komen de oudere knarretjes een beetje luchtgitaar spelen op de dansvloer en andere hebben dan meer gevoel voor ritme dan je had durven denken. Hoe later op den avond, hoe meer mensen zich wagen aan een danspasken... Wat heb ik geleerd? Als je een kort kleedje aanhebt dans je beter niet met je handjes in de lucht, want dan gaat je kleedje omhoog en we zijn nog steeds het Christelijk ziekenfonds, hihihi... Ik heb me KEIhard geamuseerd!! Ik tel al af naar volgend jaar!!! En we hebben nog een nieuwjaarsgeschenk gekregen ook en tegenwoordig is dat een megahip concept! Je kan kiezen uit vijf geschenken, (uiteraard van dezelfde waarde) maar zo is er voor iedereen wat wils... En Wiewie heeft een drankkaart gescoord voor de beste voetbalploeg van de hele wereld... Maar dan moesten we eigenlijk nog terug naar de parking van het werk (door 't Citadelpark) Toch een kwartierke (door)stappen. Gelukkig mag ik ook al eens chance hebben en aan de vestiaire staat een collega die met de auto is en bij toeval nog langs het werk moet en bij toeval nog twee plaatsjes heeft in haren auto (mercie Christie ;-)) Mijn voetjes waren je uiterst dankbaar, ik voelde al een krampke opkomen in mijn kuiten ook, en mijn tinitus brak net niet door. (oordopkes uitdelen op festivals, zo zijn we wel, maar op onze eigen feestje laten we die gewoon achterwege.)
De meme en de pepe waren de thuiswachters van dienst... maar die zijn in pensioen, en die moeten niet vroeg opstaan, en die bleven dan nog een beetje plakken... dus pas om half één in mijn beddeken. Jan is nog maar 45 graden gekanteld of die slaapt al, na een kwartierke zoeken zie ik de knappe man met de geile hamer en ook ik ga naar Kuifjesland...
Vandaag was de sfeer dan ook wel opperbest... Uit beleefdheid wordt er wel eens gevraagd of we al bekomen zijn... we zijn het er over eens, zo een leuke party, daar willen we geen jaar op wachten, en ik was niet alleen met gekneusde voetkussentjes... Toppie-party, Toppie-dj, Toppie-collega's, Toppie-ziekenfonds!!!!!!!
Vandaag is mijn zus haren kleinen jarig (de Milan gelijk dat we zeggen). Het feestje wordt een beetje uitgesteld wegens te drukke agenda maar vandaag toch bij wijze van verassing al langgeweest. Hij wordt opgehaald van de muziekschool en wij staan in de keuken weggestoken met de taart inclusief kaarsjes op hem te wachten. De deur gaat open en hij komt binnen. Wij zijn muisstil. Hij zet één stap vooruit "Is tante Sylvie hier?" WTF ??? Ik:"oe kunde gij dat nu weten" hij: "ik riek da!" Ik:"Wablieft!!" Hij zo zeer of kijken "jamaar is goed bedoeld he, ik riek het aan je parfum"
scherp neusken dienen kleine, dat heeft hij alvast niet van ons vader... Tegen dat die een brandgeurke riekt staat het huis in lichterlaaie...
Ik rij met mijn Nautje naar huis want ik moet naar de academie en Manau moet nog wat Franse teksten lezen (zij liever of ik zunne) we staan aan de afslag van Vinderhoute en ik moet naar voor hangen om te zien of er een auto afkomt. Ik hoor een toeter en ik begin te reclameren tegen de auto achter mij "wat is 't moatjen, gaat het niet rap genoeg" Manau schiet daar nu toch in nen slappe lach... Het was mijn eigen tuuter... mijn D-cup had de toeter in het naar voor hangen geactiveerd!! Allee, nog chance dat ik niet uitgestapt was... ;-p
Soit, ik denk dat ik ne keer vroeg in mijn bedje ga... een voetmassage zou me deugd doen... wat zeg ik, een volledige massage zou vele beter zijn...
Ik zie jullie graag morgen weer, met meer weer...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten