Jaaaa, ik kan dit blogje niet beginnen zonder het eens over mijn allersympathiekste buffalootjes te hebben he... Woensdag met mijn partner in crime Kris Meert nog eens een bezoekje gebracht aan de Ghelamco, je weet wel, het mooiste stadium van de hele wereld... (gespijbeld van de academie, ze brengen mij op het slechte pad!) Terwijl Kris zich in zijn thermisch ondergoed wurmt op de achterbank, zoek ik een parkeerplaats... meestal doe je dan beter een jeans aan die niet aansluitend is ;-) ik zie zijn voeten in mijn ooghoek passeren... Na een kwartierke rondrijden voor parking staat er ineens een madamke op de baan en die doet teken dat we op haren oprit mogen staan... VOOR 5 EURO!!! hahaha, dat hebben we dan maar gedaan, dat heet dus een win-win-situatie zekers...Aan de fouillering zijn we intussen wel gewend... Het is dus zo dat de mannen gefouilleerd worden door de mannen en de vrouwen moeten bij de vrouwen... Ik moet nu eerlijk zeggen dat ik meer schrik had van dat vrouwmens dan van dienen vent... ahum... :-)
Het is verschrikkelijk koud!! Ik heb acht laagjes aan, maar aan de tweeden helft krijg ik toch een beetje last van onderkoelingsverschijnselen. Mijn gezicht is zelfs een beetje gesprongen van de koude... Als ik de dag nadien mijnen dagcreme aandoe (jaja, verplicht vanaf 30 jaar) piekt het enorm!
Ik had al sebiet in het snotje dat het een moeilijke bedoening zou worden, die Duitsers die vlogen er in voor 150%. Ik was bijna opgelucht dat ze zich de eerste helft rechtgehouden hebben toen ineens dat doelpunt viel... Grrrr... maar ik durf ook wel toe te geven dat de lieverdjes van AA Gent niet echt in het spel zaten... er werd meermaals naar nen Duitser gepast in plaats van naar een maatje uit eigen ploeg, (alhoewel er een ENORM kleurverschil zat in de kostuumkes) of er werd een trap gegeven naar een plaatsje op het veld waar bij toeval niemand stond... Tssssss... De moed nog niet opgegeven, maar dan bij de start van de tweede helft ging het ineens mis. 0-2, en dan die 0-3... Ik begon al te denken aan een horrorscenario van 0-7... Manneken, dan kruip je gewoon naar den auto denk ik... Mijn traantjes zouden vastvriezen aan mijn kaakjes... En het ergste vanal, nog steeds terreurdreigingsniveau 3, dus ik had geen handtas om mijn vlagje, sjaal en mutsen in weg te moffelen... hahaha... Kris en ik spreken af dat we sowieso een frietje gaan stekken na de match, ofwel een troostfrietjen ofwel een overwinningsfrietjen, het werd geen van beiden, het was een we-zijn-content-dat-ze-zo-goe-weeregekomen-zijn-frietjen.Er zaten 20 Duitsers in ons vak??? Ja zunne, rechtspringen deden ze... Al vond ik dat nu wel wreed raar. Maar het was geen risicomatch zeker? En dan blijven de vuistjes in de zakjes zitten :-) We zaten redelijk dicht bij het bezoekersvak, en gezien de stand 0-3 waren de Gentsupporters (ook ik) toch redelijk stil (behalve tegen dienen oelewapper van nen arbiter mee zijn oogklepkes op) De Duiten waren aan het meezingen en trommelen, toen ik er mijzelf op betrapte dat ik zat mee te wiegen en met mijn hoofd te schudden op hun gezangen!! Hahaha... Ik hoopte op één doelpuntje van de Buffalookes, en zeker niet op nog eentje van de tegenpartij... Maar dan, 10 minuten voor het einde werd het veld betoverd met blauw-witte magie!!! Kums schiet hem in de goale en Coulibaly doet het nog eens over!! Ik zweer het, had de match nog 5 minuten langer geduurd het was 3-3 geworden... Ze vielen er door zunne, de indiaantjes, sjuust een pieteke te laat... Maar mijn hartje kleurt nog steeds blauw-wit hoor...
Gisteren naar onze hoofdstad voor een optreden van Jasper Steverlinck. File in dienen tunnel, dat bleef maar duren... ik kreeg bijna een claustrofobische aanval! Ik zag plakaatjes aan de muur, naar links 150 meter, naar rechts 350 meter, dus ik dacht dat we er bijna waren, no way, dat waren de bordjes naar de dichtstbijzijnde nooduitgang...!! Ik onderzocht de staat van de tunnel en het was geen geruststelling hoor... Maar kom, je moet er iets voor over hebben zeker... mocht dat in de Gottardtunnel gebeuren moogde mij afvoeren... De Jasper, da was nu nog eens lang geleden!! Vroeger was ik een brokke van ne groupie en deed ik meerdere optredens van Arid... En laat diene Jasper er nu toch wel weer even knap uitzien dan 15 jaar geleden (weer met de lange haartjes) Ik krijg echt kiekenvel als die zijn o-zo-herkenbare schuur opentrekt!! Nieuwe nummers, oude nummers, Arid-nummers... sommige nummers helemaal solo andere ook met een paar jonkies als muzikanten.
Eerst het voorprogramma Milo Meskens, ik moet zeggen, hij heeft me echt verbaasd, nog nooit van dat typeke gehoord, maar die had een wreed schone stem... en die staat nu vandaag op nr 1 in de afrekening... tja, ik kende het nummer wel, maar wist niet dat het van hem was... Wel wreed verlegen, maar dat snap ik wel... Het was in den Botanique te doen. (Zaal orangerie) ne man of 500 zeker?? Een ouder publiek hoor, ik denk toch dat ik bij de jongste was... En veel Franstaligen... dus ik sta op de derde rij en heb rondom mij 30 cm, geen geduw of niets, i-de-aal!! Er zijn veel koppeltjes, ik ben er met Jan... je zou denken, dus ook een koppel, tarara!!! Mijn voeten deden wa zeer, en mijne rug ook, en ik laat me een beetje naar achter vallen om efkes tegen Jan te leunen (die stond achter mij)... en die zet een stap achteruit... ... ... Ik ga nu niet zeggen dat ik bijna met mijn gat op de grond zat, maar dat is nu weer ne keer typisch ne vent zekers... tsssss... Hij heeft het proberen goedmaken, maar euh, dat was grandioos te laat, vanaf dienen moment heb ik de kwijl gewoon ongegeneerd laten vloeien terwijl ik naar het optreden keek... Ik zag het ook wel enorm goed, alhoewel ik wreed naar omhoog moest kijken en ik heb bijna ne whiplash opgelopen! Knappe gast, en die hoge noten die vloeien gewoon uit zijn fantastische keelgat... Heel wat trage nummertjes... intiem concertje gelijk damme zeggen... En uiteraard veel te vlug gedaan!!
Vanavond Quiz van het Oudercomité!!! Het belooft weer een spannende avond te worden... Wiewie heeft haren rode stylo al klaargelegd!! Whoopwhoop, de jury heeft altijd gelijk!! :-)
Ik ben zoooo fier en dankbaar aan mijn lieve oudercomité collegaatjes... af en toe schiet de voorzitster (ikke) eens in paniek en dan stellen zij mij gewoon gerust... Iedereen is gewoon keihard gemotiveerd!! Ik wrijf ik mijn pollekes met zo een toffe ploeg!!
Mijn 20 liter preisoep is bijna gereed!!! Dus moet ik gaan mixennnnnnnnn...
Dus zeg ik met mijn grootste glimlach "tot later"
hopelijk smaakt mijn soepe naar prei en niet naar water...
:-)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten