Parijs - Roubaix...

De wielerklassiekers... het is niet sebiets mijnen dada, maar euh, sedert vorige week liet Jan al een paar keer vallen dat hij wel naar één van die klassiekers wou gaan kijken.  Ik gebaarde mij nog van niets in de hoop dat hij het zou vergeten... NO WAY... hij vroeg het dan aan de kinderen of ze zin hadden en ik deed nog een schietgebedje dat ze dat niet zouden zien zitten, maar alweer niet veel chance ('t is gelijk bij de voetbal gisteren, ook niet veel chance gehad... tsss)
Ik hoor het hem nog zeggen "het is maar een uurke rijden"  Dat is weer typisch, als het iets is wat hij leuk vindt gaat hij nog eens alles minimaliseren, en het feit dat hij het verkleinwoord van "uur" gebruikt ga ik ervan uit dat het een 50-tal minuutjes is... Nee jong, hij wist natuurlijk dat de GPS het meteen zou verraden, EEN VOL UUR EN EEN KWARTIER!!! Op de GPS althans, in het echt een uur een half!!! GRRRR...
Hij wil vroeg genoeg vertrekken want er is een "publiciteitscaravaan" en hij maakt mij en de kinderen  wijs dat er dan KWEET NIET HOEVEEL uitgesmeten wordt.  We zijn zo ooit eens naar de Ronde Van Frankrijk gaan kijken en dat was echt wel de moeite!! Nu bestond die publiciteitscaravaan uit 5 wagens!!! Drie klakken, twee gazetten (tons nog in 't Frans), wat spekken van Haribo...
Dus staan wij daar 2,5 uur op voorhand...grrrrr...Gelukkig komt het zonneke af en toe mijnen neus ontdooien want we staan daar wreed in de wind. Stoeltjes... vergeten, dus we zitten op een deken, maar na een tijdje begint dat wa klam te worden van de natte ondergrond en ik voel het tot aan mijn gat.
Piesen kan, Jan toont ons een wegje, als je langs daar gaat kan je daar een plasje doen, hij wijst naar een groepje bomen aan de overkant van de vallei!!! Als ik daarnaartoe moet, moet ik alweer vertrekken voor mijn volgende pieske tegen dat ik terugben... dus ga ik voor optie twee: ik zet de twee deuren van de auto open en hang met mij met mijn gat boven de tengels ... dat het mogelijk is dat er iemand aan de andere kant van het veld met een verrekijker zit te loeren, moet ik er dan maar bijnemen.  Ik ga sowieso vroeg genoeg zodat de helikopter nog niet in de buurt is!  Van tengels gesproken, ik heb mij aan mijn hand getengeld en ik was vergeten hoeveel zeer dat dat deed... Pieken moatjen!!! Ik was aan het wachten op "RODANIA, PAMPAMPAMPAM", maar dienen doet niet mee in Frankrijk :-)
En "tete de la course" heb ik ook niet gezien, die zie je enkel maar op TV... ik peis dat hij geblesseerd was, hihihi
Dan komt er wat beweging, de auto's komen aangevlogen uit de bocht de kasseistrook op.  En laat dat nu een kasseistrook zijn waar de buitenkant van de baan heel wat lager ligt dan het midden dat gelijk  een bult is... dus al die klassebakken vol met reclame van de desbetreffende ploegen schrapen met de onderkant van de wagen over de kasseien... it's a shame... En dan zijn ze daar, diegene waarvoor we gekomen zijn. Ik neem het fototoestel ter hand en ik zweer het, IEDEREEN die meefietste heb ik getrokken!! (247 foto's, of gelijk ze in Deinze zeggen FOTOOTS, hahaha)
Ik heb mijn lesjes geleerd en heb op voorhand het zwarte schijfken van het fototoestel gehaald... tijdens de ronde van Frankrijk vorig jaar wou ik één foto van Gilbert... Het was een tijdrit, laaaaang wachten, (wel schitterend weer) hij komt afgefietst, ik kijk door het fototoestel, ik zie genen bal, gevolg: genen foto en Gilbert en ik heb hem zelfs niet gezien... ja, nog sjuust zijn gat... grrrr...

Dat Cancellara mijnen favoriet is, dat was geen geheim, dat ik Sagan ook wel een knapperd vind durf ik ook wel te zeggen... dus ben ik superfier op mijne foto :-)
Eila, die vliegen dus wel voorbij he... Leve de "ik-trek-met-de-sport-functie-op-het-fototoestel = blijven duwen is blijven trekken...
Tussen de renners door passeren weer tientallen wagens met fortuinen aan fietsen op hun dak... Ik vraag mij af of het niet een beetje overdreven is...
De helikopter slingert boven het veld en ik vraag aan Jan of dat wel normaal is... blijkbaar wel, want een beetje verder is het parkoer een wirwar van kleine haarspelbochtjes in het veld...  En dan komt nog een groepje wielrenners, en na een paar minuten weer, en dan weer een paar... en dan begin ik te denken, moest ik zover achterzitten zou ik er de brui aan geven. Manau en Emma tieren toch om de achterkomers aan te moedigen en Ube tiert mee gelijk een meisken...
We gaan naar den auto en rijden ik peis ne meter of 500... we staan stil, de koers is teruggekeerd en nu moeten we wachten...
Jan luistert op de radio naar de koers, in die slotfase kreeg ik bijna een hartaanval!! Dat is toch niet te doen?? Dat is gelijk de voetbal volgen op de radio...pffff... op de autosnelweg richting RIJSEL zit alles toe want ze moesten perse een botsingske doen en een ander voertuigje heeft vuur gevat!! (RIJSEL... misschien ben ik gewoon van Rijsel, aja RIJSSELAERE... :-)
Met dit staaltje van onzinnige praat laat ik jullie nog even genieten van het weekend...

Toedeloew!