Wiewie gaat naar Werchter Classic

Okee, hier hebben we dan wel weer lang naar uitgekeken.  Eindelijk is het zover, en euh, we mogen al eens chance hebben want de weergoden staan aan onze kant!  Maar om 4 uur 's morgens had ik een tegenvaller... Ik moest een plasje doen, ik zet mij recht in mijn bed en heel de kamer begint te dansen, m.a.w. ik ben superdraaierig.  Ik denk dat ik misschien te rap ben rechtgesproken en leg me weer neer. Maar ik moest echt wel dringend dus doe ik een tweede poging.  Ik zet en stel mij recht en de kamer beweegt weer, ik moet bijna overgeven en 't koud zweet breekt mij uit.  Ik sla bijna met mijn klieken en klakken naast het bed, dus ik probeer langs de muur te lopen maar dat lukt niet goed.  Plasje gedaan intussen heb ik het idee dat ik een basseintje kan gebruiken.  Ik verwittig Jan efkes en probeer nog een tukje te doen. Als ik neerlig is het immers oké.  Tja, en het zou er om doen maar na een half uurke moet ik weer piesen...grrrr... net hetzelfde, Deze keer gaat Jan mee om mij te ondersteunen. Hij belt naar den dokter en die denkt dat ik een lage bloeddruk heb... Ik heb nooit een lage bloeddruk, volgens mij is het iets in mijn hoofd met mijn evenwicht.  Ik denk efkes dat mijn ingebouwde oorprothese misschien is losgeschoten. Ik ben wel een beetje in paniek.  Vandaag ook een leutig festival op het programma.  Na nog een vijftal pogingen en vijf uur later geraak ik redelijk deftig uit mijn bed en ik zweef een beetje.   Den dokter passeert en hij geeft me medicatie tegen draaiingen.  Ik ga naar den apotheek en zij raadt me aan van de bijsluiter NIET te lezen.  Dat vond ik al uiterst verdacht.  Zij vertelde mij dan wel waarom.  Ik vroeg toch maar eens aan de dokter van wacht of ik naar het festival zou optrekken waarop hij droog antwoord "pakt maar die medicatie, ofwel sta je over een paar uur te spuigen ofwel is het over"

Dus met een cola in de hand vertrekken we, iets later dan voorzien om mijn maatjes op te halen.
Uiteraard een megafile aan de Wegenwerken ergens rond Wetteren. Maar naar daarna rijden we vlotjes naar de parking van het station in Leuven waar we op één van de vele pendelbussen stappen...
Als we uit de bus stappen op zo'n 2 km van het terrein horen we de klanken van "The Van Jets" tegen dat we op het terrein zijn zetten ze hun laatste nummers in.  Al goed en wel dat we daar allemaal door zo een metaaldetector moeten maar daardoor staat er net voor de ingang zeker 2000 man om aan te schuiven om naar binnen te gaan, mocht het daar ne zot in zijne kop krijgen het zou niet te overzien zijn.  Efkes kijk ik in het rond naar verdachte individuen maar ik concentreer me algauw weer op de muziek.  Voor wat ik er van gehoord heb en op de laatste twee nummers die ik gezien heb kan ik toch zeggen dat "The Van Jets" goe bezig zijn.  Het eerste optreden hebben we gemist, maar ik kende dat eigenlijk niet.  We bestellen drankbonnekes, ik weet nu niet of ik in ne put stond maar dat loketplankje kwam ter hoogte van ergens tussen mijn borst en schouders, dus riep ik mijn bestellin in het gleufje waar ge normaal uw geld moet doorgeven, de twee mensen naast hem schieten in de lach en kijken me aan.  De (terzake: knappe) bonnetjesverkoper moet hiermee ook wel lachen, ik besef dat ik mijn oordoppen al aanheb en dat ik misschien daardoor net iets te enthousiast brulde.  De gaatjes in het glas (zo gelijk bij de bank en de post) waar je normaal dient door te spreken) waren zo hoog in het glas voorzien dat ik daar met de meeste moeite niet aankon.  De knappe bonnetjesman geeft met mijn bonnetjes met zijn grootste glimlach en ik voel me precies kabouter Wiewie.  Het bakje om te betalen met bancontact kwam bijna aan mijne kin.  (ofwel stond ik aan het grote-mensen-loket)
Simply red... een klokke van een stem he, hij blijft me omverblazen.  Het is zo een beetje van een veralgemening waar ik wel enige waarheid in herken dat de artiesten altijd beginnen met een paar "onbekendere" nummers om dan tegen het einde af te sluiten met de grote hits die iedereen kent.  En dat was bij de Mick niet anders.  "If you don't know me by now" zijn meligste doch schoonste nummer als afsluiter... ik kreeg kiekenvel en dat bij bloedhete temperaturen.  Ik sta net voor Jan, of Jan staat net achter mij, (gelijk ge wilt he) en een dame pakt hem vast om mee te dansen... Hij is volledig van de kaart, en begint sebiet tegen mij... in plaats van dat mens ne keer een hoogtepuntje te bezorgen (dansen he, you dirty minds) had het een jong kipke geweest hij was er volledig voor gegaan.  Maar verbrande lijven dat ik daar gezien heb... tssss... de madam voor mij had een t-shirt aan met zo een bloedrode rand in haar nek, ik had zin om met mijnen zonnemelk daar een speetingske op te doen...Lionel Richie... moet er nog botox zijn?? In het begin trok het op niets, hij zong in zijne micro en trok zo heel de tijd da spel naar beneden, dus als hij uithaalde duwde hij de microfoon naar beneden tot de hoogte van zijnen navel en dat hoorde je natuurlijk niet.  De funky muziek kon me wel heel het optreden bekoren.  Naar het einde toe kreeg hij algelijk nog de hele weide mee!!!
Op een festival krijg je nog al eens een hongerke dus zijn we bij mijnen maat Jeroentje Meus geweest achter ne hot dog van een hoger niveau... 3 bonnekes... dat is dus 9 euro, dat is niet min zou je zo zeggen, maar voor ne friet mee mayo was het zes euro een een hamburgerkot (wel met gegrilde hamburgers) vroeg twaalf euro!!  Echt waar, Würst was de juiste keuze, tot twee keer toe... ne keer 's middags en ne keer 's avonds.  (ciabatta, worst, pesto, tomatentapenade, pijnboompitjes, ruccola) en de tweeden (ciabatta, worst, bearnais, tomatentapenade, spekjes)

Zo een minifleske cola, ge weet wel van die één-slok-flesjes, 3 euro, maar dat is potverdikke 120 frank!!! Op mijn werk is 't in de automaat 70 cent voor 33cl en daar kan ik al over neuten.  Dus euh, dienen Schuermans moet ze nogal scheppen peis ik.  Een beetje een beachversie dit jaar, tonnen zand op da ges gezwierd... was speciaal, maar het stonk bij momenten wel enorm!! Als je in de massa loopt en er passeert enen met zijn armen vol pinten in zijn handen boven zijn hoofd, en je neus wordt bijna onder zijn oksel geduwd... tjaaa... maar we gaan niet pleuen...
Dan was het aan "slaapwel Del Rey", ik bedoel "Lana Del Rey" OMG, wat voor zagerij was me dat?  Voor de mannen was het nog een schoon kind, kort kleedje, en ik moet zeggen, ze mag er wezen, maar euh, BORING... en van de omstaanders hoorde ik dat ze er ook geen fluit aan vonden. ik was dus al van vier uur wakker en dit zorgde echt voor een megadip.  Dus zijn we maar voor de tweede keer bij Jeroentje geweest... was weer O-ver-heerlijk... ze mogen daar flink doordraaien in zijn kot zunne!!!
En dan... The BOSS... ik moet zeggen zijnen entree vond ik drie jaar geleden wel beter... maar euh, die speelt, gaat en blijft gaan... de laatste noten van zijn lied zijn nog bezig of "one, two-three" en een volgend nummer wordt al ingezet.  2 uur en drie kwart heeft hij doorgetrokken... Was het niet dat mijn voeten wreed zeer deden mocht hij van mij nog een uurke verdergegaan hebben.  Schone vent he... fjuuuuw...

Lionel en Bruce zijn van hetzelfde jaar... maar euh, meneer Springsteen ziet er nog altijd heerlijk uit...en Lionel... tja, die heeft gewoon dikke lippen, hihihi...
Zijn styling beviel me ook helemaal, volgens mij kon Jani daar niets verkeerd over zeggen.  En ja, als we het dan eens over het publiek moeten hebben, niet te veel pubers maar eerder een beetje een ouder publiek... jaja, mezelf inclusief... Ik dacht vorige week nog dat ik 38 moest worden, maar ik zit al aan de 39 in september... Soit, Bruce en zijn E-Street-band lieten me weeral blijken waarvoor ik in de eerste plaats gekomen was... Mijn voeten deden wel keiveel zeer.
Dan de uittocht... 65.000 man door een smal straatje sturen, dat duurt wel even... Meer dan een uur schoorvoetend staan aanschuiven voor een bus van de Lijn.  Zeker geen klachten over de dienstverlening hoor, de bussen stonde constant aan te schuiven om festivalgangers op de laden en in Leuven af te smijten.  Maar ja, de uittocht is nu voor iedereen op hetzelfde moment.  Ik had zin om te kruipen... vandaag doen mijn voeten nog zeer!! Dan nog zonder file naar huis en om kwart voor vijf lag ik in mijn bedje, nog een kwartierke mijn pijnscheuten in mijn voeten moeten ondergaan, en dan slapen, tot mijn dochter een bericht stuurt dat ze vroeger gaan aankomen dan voorzien.  Nadien ook nog van de mama van haar vriendinnetje die me zou oppikken. Ik probeer mijn wekker te verzetten van 7:55 naar 6:55 en dat ging uiterst moeizaam.  Het felle licht van mijn Iphone kon ik niet aan!! (alhoewel hij op de donkerste stand staat, ikke gevoelige oogskes, hahaha) Ik kon dus nog 20 minuten slapen ik ik voelde mij echt wel Zombie-nation. Mijn oogjes trilden een beetje bij het opstaan.  Vandaag moet je mij niet te veel vragen... want het gaat allemaal een beetje traag.  Mijn dochter komt zonet uit haar bedje gestrompeld, die heeft vier uurtjes doorgetrokken... Kazou kampen zijn leuk maar vermoeiend!! :-)
Naar Werchter Classic gaan is ook leuk, maar ook vermoeiend, al ligt dat dan eerder aan het feit dat we oud worden zeker...
Op naar de volgend editie!!!

Klassieke oververmoeidheid-hielspoor-groetjes
Wiewie