Vandaag was ik plotsklaps (hihi, zo een leutig woordje, ik wist niet dat ik het kende en het schiet hier zomaar in mijn hoofdje te binnen) in het bezit van een heuse keiverse koetong.
Ik lust dat wel hoor, en dan nog liefst als dat al in schellekes op mijn bord ligt met een laagje madeirasaus op met champignontjes en vergezeld van een toefke puree.
Als ik dat dan eet is het vooral verstand op nul, voor je het weet ben je aan het muilen met een koe, vooral als je die papillekes voelt met je tong... beikes...
Dat spel zit in een plastiekzakje en ik krijg de raad als ik dat wil invriezen dat ik dat eerst efkes moet laten weken in een bak met koud water.
Dus ik was mijne spoelbak netjes uit, vul hem met koud water en ik laat dat stuk spier uit het zakje in 't water slieren. Ik kijk ernaar en mijn huig wordt geprikkeld. OMG ik moet dat nog uit dienen bak krijgen ook nog!
Ik ben genen held zunne, als ik de vol-au-vent van Jeroentje Meus maak sta ik ook te wurgen als ik dat kieken moet scheen en ik de beentjes hoor kraken. Of als ik in de vroegte voor Kerstavond een reeënstoofpotje moest maken en ik dat Bambietje begon aan te stoven, maar stinken dat dat deed!!! Ik had bijna heel den boel weggekapt, dat ik niet gegeten had speelde niet in mijn voordeel. Soit, eens het vleesje lag te pruttelen in de de wijn begon dat gelijk wel goe te rieken. Ik heb er niet van gegeten maar mijn gasten waren content (eigen stoef stinkt ook maar daar moet ik niet van wurgen)
Desalniettemin ligt die Koetong nog steeds te pootjebaden in mijnen spoelbak.
Ik besef dat dat niet gaat lukken dat ik dat zelf ga klaarmaken want dat moet ge daar op een bepaald moment een vlies van die tong doen, dus gooi ik het op een akkoordje met mijn mama, zij gaat dat spel prepareren en mij dan terugbezorgen. Die homp moet dus nog in een diepvrieszakske geraken.
Ik roep Manau om mijn te komen helpen maar het enige wat zij doet is nog meer tieren en nog harder staan wurgen. En Ube, tja, dienen wil er perse ne keer aankomen maar dat duurt een half uur en hij raakt met zijn vingertop het wateroppervlak aan.
Het is gelijk ne horrorfilm, "The Fog", "The Lift" en nu "The Tongue"
Maar dan... Eureka!!! Een Barbequetang!!! Ik wil die tong bij het voorste stuk pakken maar dat weegt zo zwaar dus dat lukt niet echt. Ik plooi heel die tang open en pak dat orgaan bij het dikste gedeelte. Ube beloofde om het diepvrieszakje open te houden maar van zodra ik nader laat hij dat vaneigens los. Ik forceer mijn hand door keihard in die tang te nijpen en met mijn andere hand dat zakje daar over de trekken. Ik doe een schietgebedje dat die tong niet op de grond toetert. Die zou zo ineens een stuiptrekkingske krijgen, brrrr, dat wil je niet meemaken, of dat die ineens aan mijne kaake lekt... aaargh!!!!
Soit, het is gelukt, ze zit in de diepvries.
Ik hoop tegen dat ze gereed is dat ik mijn trauma heb verwerkt.
Ik ben een beetje hobbykok met beperkingen he... ik zal ook nooit een forel gereedmaken want je moet dienen kop daar aanlaten en stel nu eens dat diene vis een oogske trekt als hij op je bord ligt...
Hopelijk heb ik sebiet geen geen nachtmerrie, je weet wel zo een merrie die met haar tong uit haar bek hangt... ik kijk nog efkes naar TV voor ik in mijn bedje kruip om mijn gedachten wat te verzetten...
Ik wens jullie allemaal (en vooral mezelf) een fijne nachtrust...
x
Geen opmerkingen:
Een reactie posten