Zo één keer in het jaar krijgen wij van onze werkgever ons "zakgeld" en mogen wij bij wijze van "teambuilding" ne keer iets leuks doen, maar eigenlijk valt het meer onder de noemer van "Incentive" ge moet maar ne keer een googleke doen om te zien wat het verschil is, maar eigenlijk is dat de beloning voor ons werk :-) Voor alle duidelijkheid, dit wordt niet betaald door het lidgeld dat jullie betalen hoor, hahaha...
En elk jaar opnieuw zoeken we naar iets leuks, en elk jaar amuseer ik mij ten top, en het is fijn als we ons allemaal amuseren, maar ik ben vooral blij als ik zelf de tijd van mijn leven heb :-)
Eigenlijk zou eten en drinken (met mate(n)) al genoeg zijn, maar het is de bedoeling dat je toch iets van activiteit doet ook... Dus we gaan naar de Kerstmarkt, een schaatske doen, en iets eten...
Ik zeg nu niet dat ik stress heb om zo een activiteitje te doen, maar ik kijk daar toch met het nodige enthousiasme naar uit! Allee, moest er al sprake zijn om in het reuzenrad te gaan zou mijn enthousiasme al met de helft geminderd zijn. Voor 500 euro krijgt ge mij daar nog niet in...(punt één, ik moet zeker naar 't WC als ik vanboven zit, punt twee: hoogtevrees vanaf 3 meter en punt drie: mijn dochter heeft één keer de krant gehaald toen ze hen vergeten waren bovenaan da rad een paar jaar geleden...) maar blijkbaar is dat nogal redelijk kostelijk dus niemand heeft interesse... OEF... Maar in de ochtend liep het al een beetje mis... Een dubbele knieval op den bus wegens lompen buschauffeur, ik doe de Lijn een proces aan tssss... Dan loop ik langs een voetpad dat op 50 meter evenveel keer onderbroken is door werken en ik sla mijnen voet om, ik doe Stad Gent ook een proces aan tssss... Ca va wel allemaal, maar ne keer ik neerzat begon dat wel allemaal stijf te worden en even vreesde ik dat mijn schaatspartijtje aan mijnen neus ging voorbij gaan. Ik had het gevoel dat mijnen voet een beetje loshing maar het ging wel. Om half vijf sluiten we ons computertjes af en off we gooooo... Ik een extra paar kousjes klaargelegd voor in de schaatsen... en vergeten, ik had een muts klaar gelegd... en vergeten, ik had handschoenen klaargelegd... en vergeten...grrrrr... mijn RAM geheugen zit vol... Gelukkig is een ne SIX onderweg en ik scoor met daar voor een prijsje een stelletje wantjes en een mutsken... (Lees Iphone-proof-wantjes, kan je swipen terwijl je ze aanhebt) Ik heb het onmiddellijk een paar graadjes warmer. Ala chance want om te schaatsen zijn handschoenen verplicht (al peis ik niet als er enen over uw poten schaatst dat dat helpt als ge een handschoentje aanhebt...) We wringen ons in die plastieken schaatsen en ik voel al meteen dat mijn bloedtoevoer een beetje wordt afgesneden... Echt waar schaatsen verleer je niet, het was 20 jaar geleden en na enkel zachte streeltjes over het ijs lukte dat wel weer... Aan pirouettes heb ik mij niet gewaagd. En ook de andere collega's konden wel hun plan trekken op het ijs. Maar na tien minuten begonnen we tegen elkaar te zagen dat ons voeten en scheenbeen zeer deden... maar euh, geen mieten bij CM, we hebben het drie kwartier volgehouden. Op facebook verscheen een foto van mezelf en een pinguin voor de kleutertjes, nu zeggen dat de pinguin gefotoshopt is, daar zou mijnen neus langer van worden, maar ik kan voor alle duidelijkheid ook wel schaatsen zonder hulpmiddeltje. Al vond ik de pinguin wel schattig... Valpartijen bleven uit (ik had mijn part al gehad natuurlijk)... Maar van schaatsen krijg je ENORM veel dorst! Mijn collega's smijten zich in de gluwein maar echt waar dat is niet te drinken... bweirk... Ik sluip nog even met een collega langs het kraam van "De Klok" en wij kopen ons daar de besten advocaat van de hele wereld...en daarna gaan we eten in 't Vosken... Keilekkerrrrrrrrr... Eigenlijk was het dan al half acht dus hadden we ook al een hongerken... toen er nootjes op tafel kwamen waren we dan ook precies een bende kinders, piesnootjes of niet... Mijn gerechtje was superlekker en bij de rest zag het er ook wel lekker uit, maar ik eet natuurlijk bijna alles graag (behalve rozijn, kikkerbillen, ingewanden...) De eerste keer in mijn leven dat het koordje van mijn theezakje schiet waardoor het bijna in mijnen decolleté beland... 't is eens iets anders dan een kersepittekussentje...Het was een gezellige boel en de afwezigen hebben ongelijk... Het was keiof, we hebben goed gelachen... ik heb zelfs de slappe lach gehad en ik verzeker je, na een rijkelijke maaltijd is dat niet om mee te lachen (=contradictie) maar eigenlijk speelde de vermoeidheid me ook wel parten... Lachen met iemand die met zijn hoofd tegen de muur botst is normaliter niet zooooo plezant, en toch... en er werd een pact gesloten... "what happens at the teambuilding stays at the teambuilding" Dus sorry, maar de heerlijke vijf sterrenroddels met een zalfje van interessante wist-je-datjes en een vleugje van onuitputtelijke fantasie mag ik jullie niet verklappen... toen ik tegen elven thuiskwam zat mijn eten nog in mijne slokdarm en ik vreesde voor een slechte nacht, maar ik had mijn kussen nog niet getaakt of ik lag al te snurken (zonder geluid) Deze morgen heeft het een klein beetje gepiekt... En ik ben zo stijf of een planke die nog eens met stijfsel van Remy is ingespoten...
Desalniettemin, ik kijk al uit naar volgend jaar ziede... Ik ga zeeeeker mee... :-) Vanavond een beetje vroeger in mijn bedje ziede... Ik tel al af naar een rustig weekend... misschien sjuust wa Kerstdecoratie uithalen en Aiki Noedels eten, dan heb je maar één lepel af te wassen hahahaha
Kerstgroetjes en rendiersproetjes
S
Geen opmerkingen:
Een reactie posten