30 dagen zonder klagen... ik heb daar zo een beetje mijn bedenkingen bij. 't is niet omdat ik eens klaag over het weer dat ik niet positief ben ingesteld, toch?? Zolang je er maar geen drama van maakt... Soit, diegene die meedoen aan 30 dagen zonder klagen in de breedste zin van het woord... Stop maar al met lezen want ik ga klagen... en zagen... en jammeren, want ik voel mij niet goed en dan is dat gepermitteerd me dunkt!
Vrijdag naar de dokter geweest. Twee opties, ofwel had ik een ontsteking van de bovenste luchtwegen, ofwel had ik per abuis zo een sirenefluitje (type foto) ingeslikt. Gezien dit uitgesloten was klopten we af op het eerste. Nog chance dat mijn mossel bij het uitspuwen in mijn sjaalkraag was beland, zo kon ik beschrijven aan de dokter hoe mijn fluimen er uitzagen. Ik liep daar toch al een paar daagskes mee en ik nam al siroop. Gezien dit niet echt veel soelaas bracht was een antibioticakuur noodzakelijk. Intussen een gesprekje gehad over mijn slaapprobleem... Ik heb geen RUST-knopje... adrenaline zorgt ervoor dat ik niet slaap. En ik heb een klein beetje hulp gekregen onder de vorm van tabletjes die ik niet te lang achter mekaar mag nemen, dus niet in het weekend. Ik ben een kei in het beschrijven wat en hoe ik mij voel. Ik denk dat mijn dokter soms denkt dat er een vijsje loszit ook... Gisteren voelde ik me nog steeds betoeterd, dus moest ik teruggaan, met antibiotica zou dit normaal moeten beteren, en intussen stond mijnen bloeddruk wat aan de lage kant ook, terwijl dat de vrijdag nog niet zo was... Dus een beetje bloed getrokken... ooooh, ik heb zo mooi rood bloed, ik ben er zelfs een beetje fier op! Ik was net verlost van mijn koorstblazen die in mijn mondhoeken stonden waardoor ik er uitzag zoals "The Joker" of er bieden zich intussen DRIE nieuwe exemplaren aan, twee op mijn bek en eentje onder mijn neusgat. (dat bevordert het snuiten...NOT!! Maar ik heb een anti-kootsblaas-kuurtje gehad (niet terugbetaald door het beste gezondheidsfonds) maar die mag ik pas doen als ik weer beter ben... een koortsblaas is een ziekte gespaard??? Tot zover deze lariekoek.
Ik heb koorst, en dat is uiterst ongewoon, ik ben geen koortsmadam. Ooit, toen ik zes jaar was heeft er iemand tegen mijnen kop gereden met zijne brommer (hij was wel zo vriendelijk om mij thuis af te geven maar verdween met de noorderzon). Dubbele schedelbreuk (jaja, ik zie jullie al denken, vandaar dat...) Ik mocht toen absoluut geen koorts krijgen omdat de hersenen, jawel die heb ik, niet mogen uitzetten en ik had ook wel een overgevoeligheid voor koorststuipen. Dus ik heb zes jaar pillekes genomen, elke dat twee 's nuchtings en twee 's avonds. Dus volgens mij weet mijn lijf niet goed wat koorts is :-) gelukkig... Maar nu zit ik er dus wel mee en ik voel me mottig. Ben al vier keer moeten stoppen met schrijven. Naar tv kijken is te lastig, na den intro lig ik al te knurren. Ik probeerde al een paar keer naar Salamander te kijken maar ik kan gewoon niet volgen. Dus kijk ik naar "achter gesloten deuren" en "DR. Phil"
Ik verveel mij!!! En ja, nu heb ik compassie met mezelf :-( Dat zetelen is niets voor mij... geloof het of niet, maar ik ga veel liever werken, met een paar fijne collega's en mijn kerstroosje rondom mij...
Ik heb afgesproken met mezelf dat ik vandaag en morgen nog in de zetel blijf, maar dat ik donderdag mss een heel klein beetje ga strijken. Daarnet de vaatwas leeggemaakt en ik moest mij leggen... Dus we gaan nog niet te zot doen.
Zo, ik hoop dat iedereen nu lekker veel compassie heeft met mij, hihihi...
Ik ga nog een dafalgantje binnenkappen en nog een beetje uitzieken...
Groetjes en vooral geen kusjes
Sylvie
Geen opmerkingen:
Een reactie posten