vrijdag 6 april 2018

Mijn eerste week... testfiets

De eerste week is al voorbij!! Mijn mondhoekjes staan al een klein beetje naar beneden.  Dat gaat verdorie weer veel te snel!!  Zonet in een stralend zonnetje naar huis gefietst.
Vandaag kreeg ik meerdere keren de vraag van de collega's hoe het met mijn gat was.  jamaar, #metoo he!!! hahaha.  het gaat al veel beter dank u.  Al moet ik toch nog een beetje op mijn zadel schuifelen en me af en toe eens in een andere pose zetten, maar het schijnt dat dat normaal is en in orde komt.  Ik kocht mij voor 9 euro een hoesje in den decatlon, zo een gel-overtrekje, het is iets beter :-) al weet ik niet of het door dat overtrekje komt of door de gewenning, al zou dat wel al snel zijn.
De eerste morgen, de woensdag zag ik onderweg een fazant en een reiger !!!(die zat echt op twee meter afstand ik zweer het u, ik had nog nooit een reiger van zo dichtbij gezien en ik geraak nogal snel onder de indruk) Ik heb 's morgens een vast ochtendritueel. Ik hang mijn badge om in te prikken met zijn katrolleke aan mijn broekzak.  (lees, eerste moet ik thuis zoeken waar ik hem alweer gelaten heb) Bij mijn eerste rit was dat blijkbaar beginnen flapperen en toen ik met veel schwung en enthousiasme wou inprikken had ik nog enkel het katrolleke en het plastiekje... mijn badge was zijwaarts uit mijn bagdehouder gevlogen van te uitbundig te fietsen.  De lieve mensen van de personeelsdienst vonden het gelukkig niet zo erg... Vermoedelijk ligt hij ergens in de vaart... als je ooit een reiger ziet met een badge in zijn pollen, 't is de mijnen.
Onze toeristische route is een beetje omweg. Maar knal tussen de velden rijden is wel supermooi, maar de wind is nogal van ijzige kwaliteit, dus is het nodig dat je iets op je oren zet of die reiger is er ook mee weg ;-)  Ik vind het soms wel erg om mensen voorbij te steken die tegen de wind aan het vechten zijn, bijna rechtstaan op hun trappers om vooruit te gaan... aja, ik was ooit ook zo een sukkelaarken. Ik hoor die in mijn hoofdje even hard vloeken of ik deed toen iemand mij voorbijstak met een elektrische fiets.
Ik vind het leuk om te zien dat we dat nu met zoveel collega's samen doen, het zicht in de ondergrondse parking is echt grappig, al die fietsen die als witte paradepaardjes naast elkaar staan.
Donderdagmorgen was het iets minder plezant, regen vanaf het thuisfront tot in Gent!! Maar we waren er op voorzien.  Het is bewezen dat zowel de buienradar of buienalarm-app er ook wel eens ferm naast kunnen zitten.   Ik moet toch eerlijk zeggen dat ik wel een beetje moe-er ben als ik 's avonds thuiskom.  Ik was dat eigenlijk niet gewoon om te fietsen en dan ineens twee keer per dag (al is het met een batterijtje) ik voel het toch hoor!! MAAR... Ik ben nog steeds heel enthousiast... De eerste dag dat ik weer in de wagen ga moeten zitten naar het werk zal mijn lipke naar beneden hangen hoor...Hoezo?? Mogen we al onze fiets bestellen?!?  Ik ben al onderweg!!!

Aan iedereen een fijn weekend en ze kunnen zien dat we het lenteweer krijgen dat ze ons hebben beloofd!! ;-)

Sylvie



Geen opmerkingen:

Een reactie posten