maandag 7 mei 2018

(fiets)kers op de (leasing)taart...

Bij deze beloof ik plechtig dat dit het laatste fietsblogje is dat ik op jullie loslaat.  Lezen is uiteraard geen verplichting!! Mei is al rijkelijk bezaaid met hoogdagen, maar vandaag was het voor mij persoonlijk een überhoogdag!! 7 mei is vanaf heden "Nationale-Sylvie-heeft-een-leasefiets-dag!!"

Om 16:30u mocht ik mijn tweewieler ophalen in de winkel in Astene, om het voertuig te roderen was ik van plan om ermee naar het mooie Waarschoot te fietsen. Vanaf 15u werd ik zo een klein beetje zenuwachtig, je weet wel, zo een beetje "excited".  Het verkeer viel voor één keer mee en we kwamen een paar minuten te vroeg toe.  Een vriendelijke medewerker kwam ons tegemoet.  Ik gaf mijn naam en vertelde waarvoor ik kwam, ik durf te wedden dat hij doorhad hoe hard ik naar dit moment uitkeek!! Hij ging naar de achterkant van de winkel en mijn hart ging nogal... een vreugdehartkloppingske vond plaats toen hij met mijn keimooie fiets binnen kwam!! In theorie is het dus nog niet mijn fiets maar van de vélowinkel, maar allee, zo is mijn huisje ook nog lang niet van mij maar van de bank... Mijn (veel te dure) zakjes hingen aan weerskanten en ik heb nu eens zoooo goed gekozen!! Ik lachte zo breed dat ik er spleetogen van kreeg en het vreugdetraantje werd daardoor uitgesmeerd over mijn oog waardoor ik het nog net niet hoefde weg te pinken, hahaha, (dat laatste is wat overdreven, maar ik was dus wel zooo blij!) De jongeman geeft mij de nodige uitleg en ik sta te popelen om dat ijzeren paardje te betreden. Nog even ondertekenen (ik heb eerlijk gezegd niet gezien wat ik ondertekend heb, al denk ik dat het een kopie van de offerte was, ik zat al volledig op mijnen velo!)  De helm uit de doos gehaald, dat felblauw is misschien wel een tikkeltje te fel, maar ze kunnen mij maar gezien hebben!! Ne flikkerlicht op mijn achterhoofd voor als het donker is.  Ik span het bandje aan, en ik ben blij dat ik geen adamsappel heb want het spant gelijk een beetje aan mijn keel.
Ik heb gehoord dat er reeds meer dan 50 fietsen zijn verkocht, ik hoop maar dat er ook 50 helmen zijn besteld.  Het is niet omdat jij kan fietsen dat iedereen kan fietsen, of dat iedereen kan autorijden.  Ik heb al ne keer een dubbele schedelbreuk gehad door nen brommer  (ah, nu zie ik jullie met jullie ogen draaien, vandaar dat ze soms eens raar doet :-) nee, ik had geen helm aan want ik was te voet) het was geen lachertje en het is bewezen dat een helm vele keren het verschil maakt.  Pas op, ik moet mij daar niet mee moeien maar nu ik dat gezegd heb ben ik moreel verplicht om mijn helm zelf altijd op te zetten, en dat was nu de bedoeling... Dat heet dus een voornemen. Voor mij maakt het niet echt verschil mijn haar staat sowieso in de lucht, of ik nu een helm aandoe of niet.
Na den uitleg zet de medewerker mijn zadel op de vermoedelijk juiste hoogte en ik mag vertrekken!! Ik trek werkelijk op, ik stond bijna op mijn achterwiel!! Twee dames lopen op het fietspad en ik wil bellen, maar ik weet de bel niet staan!!! Het duurde dus twee seconden eer ik mijn bel gevonden heb, tja, zwart op zwart en intussen snelheid minderen, de voetgangsters inschatten... Ik zweefde als een mesje in een pakje zachte boter over het wegdek... Mijn zadel zat supergoed, als zal ik het morgen wel een beetje voelen, maar het is al tien keer beter of het zadeltje bij de testkaravaan.  Ik kwam thuis en ik was niet kapotgefietst. Morgen moet ik naar de chiropractor en ik zou rechtstreeks kunnen rijden maar ik kom eerst naar huis en rij dan met mijn gewone fiets, mijn grootste angst is dat ze mijn supermooie machine gaan stelen.  "The beast" van Trump verdwijnt in het niets als ik naar mijn fiets kijk, "The Beast van Wiewie" dat is pas een geöliede machine!! :-)
Aan alle collegaatjes die er nog over nadenken zet eens een voor- en nadelen in een tabelleken. Als ge wat voordelen te kort komt moet ge mij maar ne keer bellen!! Doe ne keer zot!! Niet denken maar doen... (inclusief helm ;-)) En ik ben niet voor niets met mijn dik gat op den teevee geweest :-)
Binnen twaalf uurkes mag ik mijn poepsjieke ijzerwinkel weer bestijgen.  Ik tel al af... Ik heb gehoord dat er veel zijn met dezelfde fiets dus heb ik alvast een wit nepblommeken aan mijn stuur gehangen. "Dus zie je een bloemetje van witte zijde, dan moogt ge met dendienen niet rijde(n)!!!"

Ik hoop dat iedereen zijn/haar fietsje vlug krijgt en dat je er even blij mee bent of ik :-)
Drie kussen voor het beste gezondheidsfonds van de hele wereld!! Mercie voor de organisatie Katrien en de werkgroep "mobiliteit"... een kort applaus voor mezelf dat ik een supermooie fiets gekozen heb...

Sylvie
PS, heb ik al gezegd dat ik er keiblij mee ben??? :-p




Geen opmerkingen:

Een reactie posten