Howhowhow, mijn weegschaal begint kuren te krijgen geloof ik... of het kan ook zijn dat ik algelijk weer een ferme scheut ben bijgekomen. Grrr, drie weken geleden vier kilo af (deels door ziekte), nu vijf en ne klets er weer bij... dat kan hier echt niet meer door de spreekwoordelijke beugel. Het is niet vijf voor twaalf, maar het is eigenlijk als twintig na twaalf. Keer op keer moet ik zo zeggen, "man, ik heb nog nooit zoveel gewogen" Maar ja, ik weet wel hoe ik dat moet aanpakken hoor, maar het verschil tussen weten hoe en blijven volhouden is immens! Ik eet graag en ik kook graag, dat is een feit, maar het is nu niet dat ik hier hele dagen zit te schransen ook zunne. Volgens mij verdik ik zelfs gewoon van naar eten te kijken of aan eten te denken!! Qua erfelijkheid heb ik dan misschien ook wel de verkeerde kaart getrokken, en neeeeee ik moet mij daar niet achter wegsteken, maar jaaaaaaa, dat bemoeilijkt het nu sjuust wel... En ik geef ook toe dat ik niet op de eerste rij stond als het "karakter" werd uitgedeeld. Alhoewel, bij het "lieve karakter" stond ik redelijk vanvoor (woehahaha)
Tijd voor actie!! Ingeschreven bij de Weewee (Weightwatchers) daar kruipt wel wat tijd in maar ik heb een beetje structuur en controle nodig. En ook heel af en toe ne keer een uitspattingske en infeite met dat systeem kan dat wel (anders hou ik dat geen meter uit) En een beetje controle ook he, aja, vroeger bij de diëtiste (jaja, ook al gedaan hoor een paar jaar geleden) om de veertien dagen controle, okee, de eerste week niet naar kijken en de tweede week scheel van den onger om dat weer goed te krijgen.
Donderdag was het D-day... Ik moest dus weer inschrijven, en dat was niet de eerste keer. Dan moet je een kotje aanvinken "ik was ooit al lid van WW. Even overwoog ik om mijn naam iets anders te schrijven en dan dat kotteke niet aan te vinken, maar allee, ik ben niet de enige die haar almets ne keer moet herpakken, zo werd mij bevestigd door WW-consulente. Gelukkig word je nooit gediskwalificeerd wegens " te veel pogingen"
Was ik een stuk speelgoed ik was zeker ne jojo, maar wel geen gewoontjen ee, zo een vlindermodelleke waar je van die trucjes mee kunt doen :-) Eentje met wit en blauwe streepjes en met een indiaantje op (Buffalooooo ;-))
Steek ik iets in mijn mondje, plakt het sebiets aan mijn kontje... en ik heb verkleinwoordjes gebruikt of anders klinkt het gelijk nog erger dan het al is... tssss.
Ik heb er al eens over nagedacht van een pulle tec7 in mijn mond te gieten, alle poriën dicht van aan mijnen slokdarm tot mijnen endeldarm, geen opname meer van calorieën en vetten (die onmiddellijk worden omgezet in cellulitis), gewoon, alles van de ingang naar den uitgang.
Dat ik een ganse dag op nen bureaustoel zit doet er ook geen goed aan natuurlijk. Ik zou zo nen bal moeten hebben dat ik een beetje kan bewegen binst dat ik zit te bellen naar al onze lieve leden van het beste ziekenfonds van de hele wereld. Maar mezelf kennende zou ik daar in mijn enthousiasme ook wel af en toe een afflikkeren. Lopen is momenteel geen optie wil ik nog iets van mijn knieschijven overhebben... Zwemmen... mja...
Alhoewel ik ooit eens een verhaaltje heb gehoord van mijn juf van de pedicureklas. Wiewie heeft een jaar of tien geleden een jaartje pedicure gevolgd, wel moeten stopzetten voor de kindjes, maar dat is niet zo erg. Stage gedaan in het rusthuis, ik vond dat leutig, zo met een mesje eksteroogjes zo diep mogelijk uitsnijden (zonder bloed ee) die ouwetjes met eelsplekjes kregen weer superzachte babyvoetjes. Soit, op een moment verteld zij een verhaal van een man met een negenoog (soorte van steenpuist) op zijnen voet dus ze ging dat daags nadien gaan bekijken. Hij belde haar 's avonds terug "het is al oké, ik ben gaan zwemmen en ze is vanzelf opengegaan!!! EIKES!!!!! Hoe vadsig is dat! Het was trouwens in de Palestra in Deinze, hahahaha...
En dan nog maar niet te denken aan al die andere lichaamssappen die in dat bad terechtkomen... leve de chloor :-)
Desalniettemin moet ik dus een beetje "Die-eten", ik vraag me nog steeds af waarom dat niet met een "n" begint "Nie-eten".
Het zou dus kunnen dat ik binnenkort ne keer uwen neus afbijt terwijl dat eigenlijk niet nodig is... ik vrees dat mijnen gemoedstoestand af en toe ne keer zal schommelen. (mocht ik dan toch genen jojo zijn, was ik dan maar ne schommel, maar met zo een kasteelken en klimmuurken aan he) Vroeger hadden wij thuis ne schommel en als je te hard ging dan kwam die buize zo wat uit de grond... Mijn lieve zus heeft eens te hoog geschommeld en kwam mee haar klieken en klakken tussen de sperren terecht, volgens mij heeft ze dan haren arm gebroken maar dat weet ik niet meer zo goed, hihihi.
Mijn zus en ik moesten vroeger ook al eens de afwas doen, en ik moest altijd afdrogen, grrrr... Op ne keer waren wij alleen thuis en ze geeft mij nen duw met haar gat waardoor ik tegen de stove val en die valt gewoon uit de muur!! hahaha... Wij naar de buren om dat weer recht te krijgen maar de glaasjes waren kapot en aan de binnenkant zaten zo van die sierwafeltjes en die waren ook kapot dus hebben we dat algelijk moeten opbiechten :-)
We wijken af... Dus voorlopig zie ik dat hier nog wel zitten, maar voor hoe lang? That's the question...
Caloriearme groetjes en verse groentjes
S
zaterdag 11 juni 2016
zondag 29 mei 2016
Wiewie en Karma in het subtropisch zwembad...
Na een weekje paraplu in mijn zetel te liggen had ik zin in een beetje avontuur. Mijn maagsken, tja, dat moet nog een beetje herstellen, maar dat is hier al megagoed doenbaar...
En de kleine Van Daele zaagt mijn oren af om nog eens te gaan zwemmen. Tja, dat zie ik eigenlijk wel zitten, maar niet in een saai zwembad baantjes trekken he, neenee, ik wil een beetje actie op de redactie...
Roosebroeken... Mja, is wel tof, maar dat ziet daar altijd zwart van het volk!! (en ja, dat is een uitdrukking die wil zeggen dat er enorm veel volk is, dus ik heb het niet over de huidskleur van de aanwezigen... tsssss)
En in die glijbanen in de pikkedonker durf ik al niet, dus schiet er enkel nog dat doolhof slierbanerij over...
Dus googlen we efkes op het net, Subtropisch bad in Oostduinkerke... (Sunparks) Check!! Vanaf 13 u kan je een halve-dag-ticket kopen en de GPS zegt dat we om 12:58 toekomen... I-de-aal!!!
't Is wel een eindeke rijden, maar onze lieve Peugeot voert ons zonder morren en sputteren tot ginder.
We rijden de parking op en stappen naar de ingang, er komen twee koppels op ons af en ze vragen of wij al ticketjes hebben, we zeggen nee, en krijgen hun ticket!! Ze hebben een dagticket gekocht en daar mag je heel de dag zomaar mee binnen en buiten!! Maar ze twijfelen of het gaat lukken. Okee, we gaan langs de ingang en proberen zo onopvallend mogelijk of het lukt, ik heb twee tickets en Jan heeft er twee. Jan gaat binnen, vergeet het andere aan Manau te geven en weet niet meer welk hij heeft gebruikt... grrrrrr... Op goed geluk geeft hij haar het nog niet gebruikte ticket. Dus hebben wij eigenlijk gratis weesten plonzen... En eigenlijk ook weer niet, die andere mensen hebben onze zwembeurt betaald. Eigenlijk is het een dom systeem, voor 13u kan je geen halve-dagticket kopen, al moet dat toch lukken om dat in te stellen dat ze bijvoorbeeld voor half één terug moeten buitenzijn?
Anyway, Wiewie mag ook al eens chance hebben, toch??
Een heel fijn zwembad, voilà, in ruil voor de gratis zwembeurt geef ik hier zelfs goeie commentaar voor hun zwemfaciliteiten, hahaha... lekker warm, verschillende glijbanen, (en twee waar ik niet indurfde wegens te lang en ikke beetje claustrofobisch... Die ene kon je niet in rechtzitten peis ik dus wil ik maar zeggen dat het een smal buiske was... (zelfs de buizen op mijn rapport waren groter) Properkes, maar op sommige plaatsen toch wel wat gladjes. Jan schiet van een trapje dat in een plonsbadje uitkomt en ik lach mij een kriek, ik zeg nog "voilà, dat komt ervan als ge naar de pedicure gaat" (al was het wel lang geleden) gelukkig heeft niemand het gezien...Maar ik had pech want Karma was er ook...wat denkt ge, nadien ben ik tot DRIE keer toe van ne trap gesloren, en altijd nen anderen trap waar er wel veel volk stond. Mijn gat ziet morgen zeker en vast blauw, maar ik ben al blij dat ik niet op mijn staartebeentje ben getoeterd. Mijn spectaculairste val was toen we aan het wachten waren op Manau en Jan die de megalange buisglijbaan deden. Ik wil mij in het bad zetten waar ze in uitkomen, en daar ga ik weer, in één second op mijn gat op dat trapken, en ben ik dan kwaad op mezelf want door mijnen gil heeft iedereen het weer gezien... Ube vraagt eerst of het gaat en begin dat te lachen (op zich is hij dus wel goed gekweekt) Ne meter van mij staat er ne gast ('t kost mijnen kleinen geweest zijn) die stond zijn lach nu toch eens te onderdrukken, en zo naar de andere kant aan het kijken... hihihi... mijn hand deed nu wel een beetje zeer, maar intussen is het al over...
Er waren ook zo van die golven, megawijs, dan spring je zo lekker mee in de flow, als de golf weg ik kan je staan, en als de golf er is spring je omhoog, en dat gaat, en dat gaat zelfs goed... tot Ube aan mij komt hangen omdat hij niet meer kan... en dan begin ik te springen als de golf er niet is en sta ik op de grond als die golf over mijnen kop slaat, en dan verslik ik mij... En gisteren heb ik naar Titanic gekeken... Maar kom, Ube bleef wel lekker met zijn kopke boven zenne... Dan was er ook zo een gang met stroomversnelling. Aan die gaten waar den druk uitkwam deed dat wel zeer, de eerst keer zo met mijn nieren voor zo een spel gepasseerd, dat is echt wel keihard, dan een paar keer met mijn cellulitis er voorgehangen, deed ook zeer, maar ge weet nooit waar 't goed voor was... :-)
Dan een wijze glijbaan geprobeerd die open was aan de bovenkant, dus die ging zeker niet overkop... :-p maar aan speed geen gebrek... Tot vijf keer toe geprobeerd om daar elegant uit te komen, maar ik heb het moeten opgeven... Je wordt daar gewoon uitgekatapulteerd!!! Dan nog een steil baantje van ne meter of drie, als je in het bad komt krijg je een waterverplaatsing dat is ongezien, en als er zo een paar ouders met baby's in de buurt dobberen en jij komt daar dan van da spel en iedereen krijgt een douche.. tja... maar euh, ge kunt nu peinzen wat ge wilt, maar zelf bij onzen Ube was het ook al een doucheken zunne... Van douche gesproken, dat was nu wel sjuust een beetje te heet dat water... En, er was niet zoveel volk, dus dat was wel ne meevaller. Voor de algemene beleving van het zwembad geeft ik een negen op elf!! Ik zie je al denken, hoezo op elf?? Jaaaa, vroeger kregen wij altijd punten op tien, of op twintig, of ne keer op vijf... tegenwoordig is dat op een willekeurig getal, dan komt Manau thuis, ik heb 13 op 17... en dan sta ik daar... tegen dat ik in mijn hoofd uitgerekend heb hoeveel dat op tien is, is 't eten al gereed. :-) Of ne keer op 13, of ne keer op 24...
Desalniettemin, we hebben ons super geamuseerd!!
Morgen gaat Jantje werken, en de kids gaan naar school... = WIEWIE-DAG!!!!!!
Geniet nog van jullie zondagavond en ik wens jullie alvast een heel fijne werkweek...
Groetjes
x
En de kleine Van Daele zaagt mijn oren af om nog eens te gaan zwemmen. Tja, dat zie ik eigenlijk wel zitten, maar niet in een saai zwembad baantjes trekken he, neenee, ik wil een beetje actie op de redactie...
Roosebroeken... Mja, is wel tof, maar dat ziet daar altijd zwart van het volk!! (en ja, dat is een uitdrukking die wil zeggen dat er enorm veel volk is, dus ik heb het niet over de huidskleur van de aanwezigen... tsssss)
En in die glijbanen in de pikkedonker durf ik al niet, dus schiet er enkel nog dat doolhof slierbanerij over...
Dus googlen we efkes op het net, Subtropisch bad in Oostduinkerke... (Sunparks) Check!! Vanaf 13 u kan je een halve-dag-ticket kopen en de GPS zegt dat we om 12:58 toekomen... I-de-aal!!!
't Is wel een eindeke rijden, maar onze lieve Peugeot voert ons zonder morren en sputteren tot ginder.
We rijden de parking op en stappen naar de ingang, er komen twee koppels op ons af en ze vragen of wij al ticketjes hebben, we zeggen nee, en krijgen hun ticket!! Ze hebben een dagticket gekocht en daar mag je heel de dag zomaar mee binnen en buiten!! Maar ze twijfelen of het gaat lukken. Okee, we gaan langs de ingang en proberen zo onopvallend mogelijk of het lukt, ik heb twee tickets en Jan heeft er twee. Jan gaat binnen, vergeet het andere aan Manau te geven en weet niet meer welk hij heeft gebruikt... grrrrrr... Op goed geluk geeft hij haar het nog niet gebruikte ticket. Dus hebben wij eigenlijk gratis weesten plonzen... En eigenlijk ook weer niet, die andere mensen hebben onze zwembeurt betaald. Eigenlijk is het een dom systeem, voor 13u kan je geen halve-dagticket kopen, al moet dat toch lukken om dat in te stellen dat ze bijvoorbeeld voor half één terug moeten buitenzijn?
Anyway, Wiewie mag ook al eens chance hebben, toch??
Een heel fijn zwembad, voilà, in ruil voor de gratis zwembeurt geef ik hier zelfs goeie commentaar voor hun zwemfaciliteiten, hahaha... lekker warm, verschillende glijbanen, (en twee waar ik niet indurfde wegens te lang en ikke beetje claustrofobisch... Die ene kon je niet in rechtzitten peis ik dus wil ik maar zeggen dat het een smal buiske was... (zelfs de buizen op mijn rapport waren groter) Properkes, maar op sommige plaatsen toch wel wat gladjes. Jan schiet van een trapje dat in een plonsbadje uitkomt en ik lach mij een kriek, ik zeg nog "voilà, dat komt ervan als ge naar de pedicure gaat" (al was het wel lang geleden) gelukkig heeft niemand het gezien...Maar ik had pech want Karma was er ook...wat denkt ge, nadien ben ik tot DRIE keer toe van ne trap gesloren, en altijd nen anderen trap waar er wel veel volk stond. Mijn gat ziet morgen zeker en vast blauw, maar ik ben al blij dat ik niet op mijn staartebeentje ben getoeterd. Mijn spectaculairste val was toen we aan het wachten waren op Manau en Jan die de megalange buisglijbaan deden. Ik wil mij in het bad zetten waar ze in uitkomen, en daar ga ik weer, in één second op mijn gat op dat trapken, en ben ik dan kwaad op mezelf want door mijnen gil heeft iedereen het weer gezien... Ube vraagt eerst of het gaat en begin dat te lachen (op zich is hij dus wel goed gekweekt) Ne meter van mij staat er ne gast ('t kost mijnen kleinen geweest zijn) die stond zijn lach nu toch eens te onderdrukken, en zo naar de andere kant aan het kijken... hihihi... mijn hand deed nu wel een beetje zeer, maar intussen is het al over...
Er waren ook zo van die golven, megawijs, dan spring je zo lekker mee in de flow, als de golf weg ik kan je staan, en als de golf er is spring je omhoog, en dat gaat, en dat gaat zelfs goed... tot Ube aan mij komt hangen omdat hij niet meer kan... en dan begin ik te springen als de golf er niet is en sta ik op de grond als die golf over mijnen kop slaat, en dan verslik ik mij... En gisteren heb ik naar Titanic gekeken... Maar kom, Ube bleef wel lekker met zijn kopke boven zenne... Dan was er ook zo een gang met stroomversnelling. Aan die gaten waar den druk uitkwam deed dat wel zeer, de eerst keer zo met mijn nieren voor zo een spel gepasseerd, dat is echt wel keihard, dan een paar keer met mijn cellulitis er voorgehangen, deed ook zeer, maar ge weet nooit waar 't goed voor was... :-)
Dan een wijze glijbaan geprobeerd die open was aan de bovenkant, dus die ging zeker niet overkop... :-p maar aan speed geen gebrek... Tot vijf keer toe geprobeerd om daar elegant uit te komen, maar ik heb het moeten opgeven... Je wordt daar gewoon uitgekatapulteerd!!! Dan nog een steil baantje van ne meter of drie, als je in het bad komt krijg je een waterverplaatsing dat is ongezien, en als er zo een paar ouders met baby's in de buurt dobberen en jij komt daar dan van da spel en iedereen krijgt een douche.. tja... maar euh, ge kunt nu peinzen wat ge wilt, maar zelf bij onzen Ube was het ook al een doucheken zunne... Van douche gesproken, dat was nu wel sjuust een beetje te heet dat water... En, er was niet zoveel volk, dus dat was wel ne meevaller. Voor de algemene beleving van het zwembad geeft ik een negen op elf!! Ik zie je al denken, hoezo op elf?? Jaaaa, vroeger kregen wij altijd punten op tien, of op twintig, of ne keer op vijf... tegenwoordig is dat op een willekeurig getal, dan komt Manau thuis, ik heb 13 op 17... en dan sta ik daar... tegen dat ik in mijn hoofd uitgerekend heb hoeveel dat op tien is, is 't eten al gereed. :-) Of ne keer op 13, of ne keer op 24...
Desalniettemin, we hebben ons super geamuseerd!!
Morgen gaat Jantje werken, en de kids gaan naar school... = WIEWIE-DAG!!!!!!
Geniet nog van jullie zondagavond en ik wens jullie alvast een heel fijne werkweek...
Groetjes
x
vrijdag 27 mei 2016
Wiewie en Alma (AZ)
Ik had gehoopt dat ik mij rond deze tijd al heel wat beter zou voelen, maar ik heb de indruk dat er niet veel schot komt wat betreft het beterschap. En dat werkt serieus op mijn heupen (en geloof me, ik heb serieuze heupen)
Deze nacht een waar dieptepunt beleefd, iets na middernacht kreeg ik enorme buikkrampen, ik wist me geen houding aan de nemen, dat deed zo verschrikkelijk zeer! Tja, dat heeft er waarschijnlijk mee te zien dat ik al een paar dagen niet meer eet en dat het al vijf dagen geleden was dat ik eens langer dan een plasje op 't wc gezeten heb.
Ik begin te wenen van de zeer en ik sla ook een beetje in paniek. Als ik mij dan toch een beetje wil weren word ik zo onpasselijk, ik had het gevoel dat ik door druk op mijn darmen te zetten dat mijn eten naar boven werd gestuwd, ik moest bijna wurgen. Dus nog een zweetaanval erbij. Ik riep zachtjes vanuit de badkamer naar de grote Van Daele maar die lag zodanig diep te slapen dat de kleinste Van Daele ineens bij mij kwam. Hij is dan de papa even gaan wakkermaken.
En dan de "one-liners" van Jan..."ge kunt kijken als 't morgenvroeg niet gedaan is kan je naar den dokter gaan" en "ge kunt nu toch niet bellen voor een krampke"
Een krampke??? WTF??? Ik viel bijna flauw van de zeer! Dus kreeg hij de volle laag, en chance dat ik niet rechtkon of hij kreeg nog een muilpeer erbij.
Eens hij de slapers uit zijn ogen had gewreven zag hij toch dat dat niet normaal was, en hij heeft het noodnummer gebeld en overlegd of hij nu een dokter zou laten komen, maar blijkbaar hebben ze toch een ambulance gestuurd. Ik wist niet hoe ik mij moest leggen of zetten, mijnen buik ging precies openscheuren, en nee, ik ben niet van het kleinzerige type. Als ik geen 1000 keer "ai" heb gezegd was het beslist 2000 keer.
Ze kwamen toe, gelukkig zonder sirene, en ik strompel zelf mee tot aan de ambulance. Ik verontschuldig mij dat ze voor zoiets moeten uitrukken, maar ze zijn heel vriendelijk en ze zeggen dat ze ook wel zien dat ik enorm veel pijn heb. Ik krijg meteen een vingerhoedje met een draadje op mijne vinger gezet en ik hoor mijn hartslag. De juffrouw zegt dat mijn hart een beetje te snel slaat maar dat dat van de pijn is. Tussen twee krampen door vertraagt mijn hartslag weer. Ze vraagt een paar keer of ik toch niet het gevoel heb of ik ga flauwvallen dus wreed veel kleur zal ik niet gehad hebben. Ik krijg meteen een pijnstiller eens we aangekomen zijn. En ik lig daar ineens, helemaal alleen achter een gordijntje. Jan moest thuisblijven voor de kids. Ze overlopen een vragenlijstje, en ze vragen om me te zeggen op een schaal van 0 tot 10 hoeveel zeer ik heb. Ik wil een tien uitschreeuwen, maar ik zeg toch maar een negen. Dan of ik zwanger ben... Ik zeg "nee" waarop zei zegt "ben je zeker" ik dacht, ge gaat mij dat nu toch niet aandoen zekers... De verpleegster trekt bloed in drie stappen, de eerste keer dat iemand zegt dat ik slechte aders heb, maar ze mogen mijn stekken met die naald zoveel als ze willen, daar ben ik niet bang van, en in vergelijking me de zeer, geef ik voor een prikske een 3 op de pijnschaal... normaal krijg ik alleen maar complimenten over mijn gemakkelijke aders. Maar, ze was supervriendelijk. De pijnstiller doet snel zijn werk, alhoewel als een kramp opzet voel ik het nog serieus.
Er wordt een Engelssprekende man binnengebracht die geboeid is aan armen en benen... Hij heeft snijwonden en wil ze niet laten hechten zolang hij de boeien niet mag afdoen. Hij staat vlak bij mijn gordijntje en ik heb een beetje schrik. Ik hoop dat ze niet op zijn smeekbede ingaan, want hij beloofd dat hij zijn manieren gaat houden. De dokter was gelukkig ne wreed grote man en hij liet duidelijk weten dat er niet met zijn voeten wordt gespeeld.
Ze willen mij onder de scanner steken met contrastvloeistof, maar dat heb ik geweigerd. Ik lag daar alleen, en toen hij mij begon te ondervragen over allergieën aan voedsel en dat ik het warm zou krijg en mij een beetje raar zou voelen, tja, dat zag ik niet gebeuren, ik voelde mij al raar en mottig genoeg.
Ik krijg een specifieke behandeling die begint met "lave" en rijmt op "centje". En ook een bedpan?? Neenee, dat zal genen waar zijn, daar ne keer op plassen wil ik doen, maar ik kan stappen dus ik ga niet op die bedpan voor de iets grotere boodschap en zeker niet als daar dingen uitkomen van vijf dagen geleden. Dus ik mag "onder begeleiding" naar de WC. Dat is gewoon mijn redding geweest!!
Ik bespaar jullie de details, maar om jullie een idee te geven... versteende Zweedse ballekes uit den ikea... EN ik had er nochtans gene gegeten, en de volgende keer dat je dat eet ga je aan mij denken :-)
Nu kan ik er misschien een grapje over maken, maar amai, ik heb wreed afgezien. Na een paar uur mag ik dus naar huis. Ik zeg nog eens tegen de verpleegster dat ze heel erg bedankt is, en zeg nog eens sorry dat ik hen heb lastiggevallen met mijn misschien banaal probleem. Ik ben nog schijte-ongemakkelijk, maar ik zeg het niet te veel of ze houden mij daar nog ook. Maar ze blijft gemeend vriendelijk en verstaat zeker waarom ik er was en "daar zijn we voor, geen probleem" Misschien denk ik stiekem dat ze liever iemand hebben die braaf is (ikke) dan ne weerspannigen vechtersbaas... Ik krijg nog een lijstje opgesomd met dingen die ik best niet eet de komende dagen.
4:20 en ik lig terug in mijn bed. Mijn buikske is minder gespannen, maar ik voel mijn darmen wel liggen. Deze pijn is nu wel nog uit te houden.
Deze morgen sta ik op en de misselijkheid is er nog hoor, what else. Als 't morgen niet beter is mag ik terug naar mijnen dokter. Dat is hier geen gewoon buikgriepke zunne, maar toch al eentje van de venijnige soort...
Geen opera en geen supergezellig etentje dit weekend... Pffffff... Ik hou me nog een beetje op mijn gemakske... Het moet toch een gewoon virusje zijn, gezien je geen acuut probleem kan ontwikkelen in de darmen en maag tezelfdertijd?? Ik drink een beetje aquarius op aanraden van een collega... dat is een welgekomen afwisseling na al die cola. Mijn buik maakt enorm veel lawaai, ik hoop dat dat een goed teken is, ik moet bijna de tv luider zetten.
De factuur... tja, die zal ik wel krijgen zeker. Gezien ik niet weet of ik op een spontane manier aan dezelfde "verlichting" zou geraakt zijn, trek ik mij dat nu eens niet aan.
Mijn pijngrens werd alleszins serieus overschreden...
Zo, dat hebben we ook weer gehad... ik ga toch liever naar Bobbejaanland,...
Groetjes
Misselijke Wiewie
Deze nacht een waar dieptepunt beleefd, iets na middernacht kreeg ik enorme buikkrampen, ik wist me geen houding aan de nemen, dat deed zo verschrikkelijk zeer! Tja, dat heeft er waarschijnlijk mee te zien dat ik al een paar dagen niet meer eet en dat het al vijf dagen geleden was dat ik eens langer dan een plasje op 't wc gezeten heb.
Ik begin te wenen van de zeer en ik sla ook een beetje in paniek. Als ik mij dan toch een beetje wil weren word ik zo onpasselijk, ik had het gevoel dat ik door druk op mijn darmen te zetten dat mijn eten naar boven werd gestuwd, ik moest bijna wurgen. Dus nog een zweetaanval erbij. Ik riep zachtjes vanuit de badkamer naar de grote Van Daele maar die lag zodanig diep te slapen dat de kleinste Van Daele ineens bij mij kwam. Hij is dan de papa even gaan wakkermaken.
En dan de "one-liners" van Jan..."ge kunt kijken als 't morgenvroeg niet gedaan is kan je naar den dokter gaan" en "ge kunt nu toch niet bellen voor een krampke"
Een krampke??? WTF??? Ik viel bijna flauw van de zeer! Dus kreeg hij de volle laag, en chance dat ik niet rechtkon of hij kreeg nog een muilpeer erbij.
Eens hij de slapers uit zijn ogen had gewreven zag hij toch dat dat niet normaal was, en hij heeft het noodnummer gebeld en overlegd of hij nu een dokter zou laten komen, maar blijkbaar hebben ze toch een ambulance gestuurd. Ik wist niet hoe ik mij moest leggen of zetten, mijnen buik ging precies openscheuren, en nee, ik ben niet van het kleinzerige type. Als ik geen 1000 keer "ai" heb gezegd was het beslist 2000 keer.
Ze kwamen toe, gelukkig zonder sirene, en ik strompel zelf mee tot aan de ambulance. Ik verontschuldig mij dat ze voor zoiets moeten uitrukken, maar ze zijn heel vriendelijk en ze zeggen dat ze ook wel zien dat ik enorm veel pijn heb. Ik krijg meteen een vingerhoedje met een draadje op mijne vinger gezet en ik hoor mijn hartslag. De juffrouw zegt dat mijn hart een beetje te snel slaat maar dat dat van de pijn is. Tussen twee krampen door vertraagt mijn hartslag weer. Ze vraagt een paar keer of ik toch niet het gevoel heb of ik ga flauwvallen dus wreed veel kleur zal ik niet gehad hebben. Ik krijg meteen een pijnstiller eens we aangekomen zijn. En ik lig daar ineens, helemaal alleen achter een gordijntje. Jan moest thuisblijven voor de kids. Ze overlopen een vragenlijstje, en ze vragen om me te zeggen op een schaal van 0 tot 10 hoeveel zeer ik heb. Ik wil een tien uitschreeuwen, maar ik zeg toch maar een negen. Dan of ik zwanger ben... Ik zeg "nee" waarop zei zegt "ben je zeker" ik dacht, ge gaat mij dat nu toch niet aandoen zekers... De verpleegster trekt bloed in drie stappen, de eerste keer dat iemand zegt dat ik slechte aders heb, maar ze mogen mijn stekken met die naald zoveel als ze willen, daar ben ik niet bang van, en in vergelijking me de zeer, geef ik voor een prikske een 3 op de pijnschaal... normaal krijg ik alleen maar complimenten over mijn gemakkelijke aders. Maar, ze was supervriendelijk. De pijnstiller doet snel zijn werk, alhoewel als een kramp opzet voel ik het nog serieus.
Er wordt een Engelssprekende man binnengebracht die geboeid is aan armen en benen... Hij heeft snijwonden en wil ze niet laten hechten zolang hij de boeien niet mag afdoen. Hij staat vlak bij mijn gordijntje en ik heb een beetje schrik. Ik hoop dat ze niet op zijn smeekbede ingaan, want hij beloofd dat hij zijn manieren gaat houden. De dokter was gelukkig ne wreed grote man en hij liet duidelijk weten dat er niet met zijn voeten wordt gespeeld.
Ze willen mij onder de scanner steken met contrastvloeistof, maar dat heb ik geweigerd. Ik lag daar alleen, en toen hij mij begon te ondervragen over allergieën aan voedsel en dat ik het warm zou krijg en mij een beetje raar zou voelen, tja, dat zag ik niet gebeuren, ik voelde mij al raar en mottig genoeg.
Ik krijg een specifieke behandeling die begint met "lave" en rijmt op "centje". En ook een bedpan?? Neenee, dat zal genen waar zijn, daar ne keer op plassen wil ik doen, maar ik kan stappen dus ik ga niet op die bedpan voor de iets grotere boodschap en zeker niet als daar dingen uitkomen van vijf dagen geleden. Dus ik mag "onder begeleiding" naar de WC. Dat is gewoon mijn redding geweest!!
Ik bespaar jullie de details, maar om jullie een idee te geven... versteende Zweedse ballekes uit den ikea... EN ik had er nochtans gene gegeten, en de volgende keer dat je dat eet ga je aan mij denken :-)
Nu kan ik er misschien een grapje over maken, maar amai, ik heb wreed afgezien. Na een paar uur mag ik dus naar huis. Ik zeg nog eens tegen de verpleegster dat ze heel erg bedankt is, en zeg nog eens sorry dat ik hen heb lastiggevallen met mijn misschien banaal probleem. Ik ben nog schijte-ongemakkelijk, maar ik zeg het niet te veel of ze houden mij daar nog ook. Maar ze blijft gemeend vriendelijk en verstaat zeker waarom ik er was en "daar zijn we voor, geen probleem" Misschien denk ik stiekem dat ze liever iemand hebben die braaf is (ikke) dan ne weerspannigen vechtersbaas... Ik krijg nog een lijstje opgesomd met dingen die ik best niet eet de komende dagen.
4:20 en ik lig terug in mijn bed. Mijn buikske is minder gespannen, maar ik voel mijn darmen wel liggen. Deze pijn is nu wel nog uit te houden.
Deze morgen sta ik op en de misselijkheid is er nog hoor, what else. Als 't morgen niet beter is mag ik terug naar mijnen dokter. Dat is hier geen gewoon buikgriepke zunne, maar toch al eentje van de venijnige soort...
Geen opera en geen supergezellig etentje dit weekend... Pffffff... Ik hou me nog een beetje op mijn gemakske... Het moet toch een gewoon virusje zijn, gezien je geen acuut probleem kan ontwikkelen in de darmen en maag tezelfdertijd?? Ik drink een beetje aquarius op aanraden van een collega... dat is een welgekomen afwisseling na al die cola. Mijn buik maakt enorm veel lawaai, ik hoop dat dat een goed teken is, ik moet bijna de tv luider zetten.
De factuur... tja, die zal ik wel krijgen zeker. Gezien ik niet weet of ik op een spontane manier aan dezelfde "verlichting" zou geraakt zijn, trek ik mij dat nu eens niet aan.
Mijn pijngrens werd alleszins serieus overschreden...
Zo, dat hebben we ook weer gehad... ik ga toch liever naar Bobbejaanland,...
Groetjes
Misselijke Wiewie
dinsdag 24 mei 2016
Uit verveling...
Het is dinsdagavond rond acht uur en ik verveel me te pletter. Ik voel me zo mottig, maar zelfs te mottig om te slapen. Het is eigenlijk van zondagnamiddag al bezig, ik voelde me ineens zo ongemakkelijk, ik dacht gewoon dat er mij iets misvallen was, dus 's avonds niets meer gegeten en ik dacht zo waar dat het de maandag (op Wiewiedag nota bene) zou over zijn. Maar 's ochtends werd ik wakker en dat was eigenlijk nog geen haar beter... sjuust een yoghurtje gegeten, wat mij dan ook nog zwaar misvallen is (en nie kunnen spuigen he). Zodus begin ik aan een cola-marathon. Om 17u een afspraak bij de dermatologe die mij nog eens een piekuur geeft met cortisone in mijn litteken in mijnen decolleté. Slechter kon ik mij algelijk niet meer voelen. Maar net voor ik binnenga kan ik nui toch twee boeren laten, amai dat kan deugd doen. Tja, ik zeg het gelijk het is he, je hoeft niet zo geshockeerd te zijn :-)
We rijden naar huis en Jantje eet met de kids en ik verwijder mij van de keukentafel, gauw, dat is pas grof! Ik eet een boterhammetje met confituur want mijn maag grolt en ik denk dat het van den honger is. OMG dat is mij nu weer zoooo misvallen, ik heb het gevoel dat ik vijf gangen heb gegeten en dat ik mij laten gaan heb in het dessertbuffet... tja, dan is dat mijn eigen schuld en heb ik er nog plezier aan gehad. Helaas was het niet zo. Ik drink wa cola in de hoop een boerke op te wekken want ja, dat zou pas een verlichting zijn... Maar nee hoor, de boerkes gaan maar tot aan mijn strot maar willen niet tot uiting komen en mijn maag begint van haren tak te maken...Ik ga er van uit dat het de volgende dag in orde zou zijn, aja, normaal is dat toch na 48 uur beter? En natuurlijk, het moet, want ik moet naar een topoptreden!! Mumford And Sons met de immer knappe Marcus Mumford...Vergeet het, ik moet in de vroege ochtenduurtjes een plasje doen en terwijl ik mij rechtzet kantelt mijn maag en ik besef dat het nog niet voor vandaag zal zijn. Ik bel naar mijn zusje dat ze een stand-in moet zoeken en ik moet forfait geven op het werk. Ik eet een yoghurtje... van zodra ik een tijdje rechtzit word ik mottiger met de moment en den dokter laat even op zich wachten. Van te weinig te eten staat mijn bloeddrukje wat aan de lage kant. Ik moet dus blijven liggen in de zetel. Gisteren kon ik tenminste nog een beetje schilderen tussendoor... Dan kijken we maar wat TV... En laat het nu vooral de programma's zijn voor mensen met een laag IQ, maar dat komt nu wel goed van pas. "Ex on the beach" :-) Je zet een bende vrijgezellen en wat drank in een villa ergens waar het altijd 30 graden is zodat iedereen hele dagen in bloot lijf en bikini loopt en drop dan keer per keer een ex in dat kot... Jaloezie en hoererij ten top!! Een bende zotte vrouwen en wat hitsige venten...Topprogramma!! Four weddings USA, vier grieten die naar mekaars trouwfeest gaan en nadien mekaar moeten beoordelen (zo een beetje gelijk "komen eten", maar dan mee trouwfeesten) Je ziet de afgunst in hun ogen van zodra er een hoogtepunt is op het andere feest dat zij niet konden evenaren. Ze zijn altijd wreed content zunne maar geven wel maximum 5 of 6 op 10... Dat eten zag er nochtans wreed lekker uit!! (al is dat voor nu even niet) En dan nog Catfish he, van relaties op het internet en dan chatten ze een paar jaar met ne gast die geen skype heeft, genen telefoon (en nee, dat vinden ze niet verdacht) en dan komt het uit dat diene knappe gast niet het fitnessmodel van op de foto is maar ne serieuze lelijkaard is, of nog erger, dat het gewoon een vrouw is... hahaha, hilarisch... Zoooo naïef ben ik nu ook niet... Of toch...
Voor de rest voel ik me ook niet zo toppie...
Ik stel mij op de weegschaal en hoppa, 3 kilo minder, maar ik maak me geen illusies, volgende week zijn die er weer bij met nog een extra bonus! Mocht ik nu eens een maand buikgriep hebben zit ik aan mijn streefgewicht, ik zou dan wel zwaar depressief zijn, want niet kunnen eten werkt ook wel een beetje op mijn gemoedstoestand, en geloof me, ik zou best wel een beetje kunnen emo-eten nu...
Ik drink nog wat cola en heb het gevoel dat het niet verder naar beneden stroomt dan mijn adamsappel (mocht ik die hebben). De buscopan doet zijn werk en de krampen zijn al iets beter. Daarsjuust een douckeke gepakt, en dat is een beetje van mijn doorkomste... Ik heb het gevoel dat ik straks niet ga kunnen slapen want ik heb niets gedaan vandaag!
En ik krijg de opmerking van mijnen kleinen "als ge ziek zijt kunde niet op de computer ook he" Ik lig wel neer en ik kan ook blind typen, hahaha... dit zegt hij vooral uit frustratie omdat hij eergisteren een beetje een te felle bek heeft opgezet en hij nu een week zijn Ipad en gsm (zonder sim-kaart) kwijt is... Hij zit zich dus te verlekkeren omdat ik iets van multimedia op mijn schoot heb.
Ik zou een bak frieten, ne spaghetti Kastart of ne lekkere pita nooit afslaan, maar vandaag wel, en ik peis morgen ook... Van ne Spaghetti Kastart ben ik sowieso een beetje oversmeten, vooral van dienen look, is me ineens opgevallen, na een pita had ik dat ook en wat zit er in er pitasaus én Kastart??? LOOK en VEEL!!!
Hoezo valt het op dat ik mij verveel?? Ik zou zeggen kom mij eens een bezoekje brengen, maar doe dat maar niet gezien het om een virusje gaat, ik hoop al dat ik niemand heb aangestoken hier in huis, ander wordt dat hier een vicieus cirkelken.
Ik hoop nu echt wel dat het morgen beter is!!
Ik zuu geld geven voor een boerken!! (en nee, ik heb het niet over een supporter van Club Brugge:-)
Vrijdag gaat Wiewie voor de eerste keer naar nen Opera... dat zal wat anders zijn, de eerste keer doet altijd zeer... hihihi...
buscopangroetjes en motiliumkusjes
Wiewie
We rijden naar huis en Jantje eet met de kids en ik verwijder mij van de keukentafel, gauw, dat is pas grof! Ik eet een boterhammetje met confituur want mijn maag grolt en ik denk dat het van den honger is. OMG dat is mij nu weer zoooo misvallen, ik heb het gevoel dat ik vijf gangen heb gegeten en dat ik mij laten gaan heb in het dessertbuffet... tja, dan is dat mijn eigen schuld en heb ik er nog plezier aan gehad. Helaas was het niet zo. Ik drink wa cola in de hoop een boerke op te wekken want ja, dat zou pas een verlichting zijn... Maar nee hoor, de boerkes gaan maar tot aan mijn strot maar willen niet tot uiting komen en mijn maag begint van haren tak te maken...Ik ga er van uit dat het de volgende dag in orde zou zijn, aja, normaal is dat toch na 48 uur beter? En natuurlijk, het moet, want ik moet naar een topoptreden!! Mumford And Sons met de immer knappe Marcus Mumford...Vergeet het, ik moet in de vroege ochtenduurtjes een plasje doen en terwijl ik mij rechtzet kantelt mijn maag en ik besef dat het nog niet voor vandaag zal zijn. Ik bel naar mijn zusje dat ze een stand-in moet zoeken en ik moet forfait geven op het werk. Ik eet een yoghurtje... van zodra ik een tijdje rechtzit word ik mottiger met de moment en den dokter laat even op zich wachten. Van te weinig te eten staat mijn bloeddrukje wat aan de lage kant. Ik moet dus blijven liggen in de zetel. Gisteren kon ik tenminste nog een beetje schilderen tussendoor... Dan kijken we maar wat TV... En laat het nu vooral de programma's zijn voor mensen met een laag IQ, maar dat komt nu wel goed van pas. "Ex on the beach" :-) Je zet een bende vrijgezellen en wat drank in een villa ergens waar het altijd 30 graden is zodat iedereen hele dagen in bloot lijf en bikini loopt en drop dan keer per keer een ex in dat kot... Jaloezie en hoererij ten top!! Een bende zotte vrouwen en wat hitsige venten...Topprogramma!! Four weddings USA, vier grieten die naar mekaars trouwfeest gaan en nadien mekaar moeten beoordelen (zo een beetje gelijk "komen eten", maar dan mee trouwfeesten) Je ziet de afgunst in hun ogen van zodra er een hoogtepunt is op het andere feest dat zij niet konden evenaren. Ze zijn altijd wreed content zunne maar geven wel maximum 5 of 6 op 10... Dat eten zag er nochtans wreed lekker uit!! (al is dat voor nu even niet) En dan nog Catfish he, van relaties op het internet en dan chatten ze een paar jaar met ne gast die geen skype heeft, genen telefoon (en nee, dat vinden ze niet verdacht) en dan komt het uit dat diene knappe gast niet het fitnessmodel van op de foto is maar ne serieuze lelijkaard is, of nog erger, dat het gewoon een vrouw is... hahaha, hilarisch... Zoooo naïef ben ik nu ook niet... Of toch...
Voor de rest voel ik me ook niet zo toppie...
Ik stel mij op de weegschaal en hoppa, 3 kilo minder, maar ik maak me geen illusies, volgende week zijn die er weer bij met nog een extra bonus! Mocht ik nu eens een maand buikgriep hebben zit ik aan mijn streefgewicht, ik zou dan wel zwaar depressief zijn, want niet kunnen eten werkt ook wel een beetje op mijn gemoedstoestand, en geloof me, ik zou best wel een beetje kunnen emo-eten nu...
Ik drink nog wat cola en heb het gevoel dat het niet verder naar beneden stroomt dan mijn adamsappel (mocht ik die hebben). De buscopan doet zijn werk en de krampen zijn al iets beter. Daarsjuust een douckeke gepakt, en dat is een beetje van mijn doorkomste... Ik heb het gevoel dat ik straks niet ga kunnen slapen want ik heb niets gedaan vandaag!
En ik krijg de opmerking van mijnen kleinen "als ge ziek zijt kunde niet op de computer ook he" Ik lig wel neer en ik kan ook blind typen, hahaha... dit zegt hij vooral uit frustratie omdat hij eergisteren een beetje een te felle bek heeft opgezet en hij nu een week zijn Ipad en gsm (zonder sim-kaart) kwijt is... Hij zit zich dus te verlekkeren omdat ik iets van multimedia op mijn schoot heb.
Ik zou een bak frieten, ne spaghetti Kastart of ne lekkere pita nooit afslaan, maar vandaag wel, en ik peis morgen ook... Van ne Spaghetti Kastart ben ik sowieso een beetje oversmeten, vooral van dienen look, is me ineens opgevallen, na een pita had ik dat ook en wat zit er in er pitasaus én Kastart??? LOOK en VEEL!!!
Hoezo valt het op dat ik mij verveel?? Ik zou zeggen kom mij eens een bezoekje brengen, maar doe dat maar niet gezien het om een virusje gaat, ik hoop al dat ik niemand heb aangestoken hier in huis, ander wordt dat hier een vicieus cirkelken.
Ik hoop nu echt wel dat het morgen beter is!!
Ik zuu geld geven voor een boerken!! (en nee, ik heb het niet over een supporter van Club Brugge:-)
Vrijdag gaat Wiewie voor de eerste keer naar nen Opera... dat zal wat anders zijn, de eerste keer doet altijd zeer... hihihi...
buscopangroetjes en motiliumkusjes
Wiewie
zaterdag 14 mei 2016
Euro-ikgeefmijnbuurlanddemeestepunten-festival
Eén keer per jaar is het zover, het Eurovisiesongfestival... en ik begrijp nog steeds niet waarom sommige landen meedoen, die verre buiten de Europese regionen op de wereldbol plakken.
Vorige jaren veel vrouwen in overdreven veel wind met veel te diepe decolletés, maar dit jaar is die precies niet meer in trek! Nee, dit jaar zijn het de lange rokken met ne spit tot aan het onderbroek... En ik denk dat Swarofski hoofdsponsor is want in de kledij komen regelmatig overdreven veel diamantjes aan te pas.
Het liedje van Lauratjen vind ik enorm aanstekelijk, en dat is fijn. Als ik sommige acts zie kan ik mij niet inbeelden dat je daar kunt achterstaan als landgenoot, toch?? Zo een trage, zaagachtige ballade bijvoorbeeld... SAAAAAAI...
"What's the pressure..." Het zit al een week in mijnen kop... En in Jan zijne kop ook, en die moet dat dan in zijn hoogste facetstem kweet niet hoe luid nazingen en hij beseft niet hoe vals dat wel is... Ik moet altijd een beetje aan Selina Gomez denken als ik Laura zie, die is nu ook al iets ouder maar die blijft haar babyfaceke behouden...
We zitten dus met zessen te kijken naar het spektakel, de kinderen van mijn zusje blijven hier een nachtje crashen. Toen we in de auto naar hier kwamen via blauwtand (bleutooth) naar het nummer van Rusland zitten luisteren en heel de achterbank zong dat gewoon mee?? Maar dat is hier dus geen 10 seconden stil ee, iedereen moet hier al ne keer een commentaarke geven over nen baard, nen dikke kin, een lelijk kleed...
Maar kom, ze heeft dat wel supergoed gedaan, en ik zou 't niet durven zunne, de halve wereld kijkt mee!!
De commentaren van Peter Van de Veire is schitterend, ik lach mij een breuk!! De helft van de keer hoor ik het niet omdat de jeugd zich hier moet wakkerhouden door constant te zitten tetteren :-) En niemand wil toegeven dat hij eigenlijk liever naar zijn bedde wil... Ik herken de presentator van vorig jaar, maar hoe hard ik ook nadenk, ik kan mij dat nummer helemaal niet meer herinneren. Maar, hij mag er best wezen... als hij zijn hemd tons nog opentrekt, is dat nummer ook helemaal niet meer belangrijk :-)
Die presentatrice heeft waarschijnlijk wel 10 verschillende kostuums aangehad.
1) België!! Our 12 points go to... Ik hoop het, maar ik peis van niet...
2) Tsjechie een rockzangeres met een wit kleed dat paars wordt... pfff... Ze had toch beter een ander nummerke gekozen zunne, weer dat typische Eurosongkattegejank van de bovenste plank!!
3) Nederland, die heeft een tatoeage op zijn keel, ik was er zo van afgeleid dat ik niet meer weet hoe dat nummer klinkt. Dat moet wel wreed zeer gedaan hebben toch!!
4) Azarbeidjan, vleeskleurig pakje, maar wel een knappe madam... en een bende romeinen op de achtergrond...
5) Hongarije, een schone vent die een beetje schreeuwde, hij kon zo meedoen met de Chippendales, een jeansbroek die gescheurd is en witte shirt... zijn drie bruingebroekte achtergrondzangers waren serieus overgechoreografeerd dat het bijna schaamtelijk was.
6) Italië, ze hebben de zus van Voiletta gestuurd en die was nog bezig in haren lochtink. Van horen zeggen dat die veel kans maakt?? Ik vond er niets aan hoor... Die zwevende groensels vond ik geen meerwaarde.
7) Israël, leek als twee druppels water op Niki Vankets, en daarmee is alles gezegd. Veel vuur op de achtergrond, chance dat dat kot niet in brand vloog...
8) Bulgarije met haar kostuum verlicht ge heel 't Sint Pietersplein in Gent. Maar het airke kon mij wel bekoren.
9) Zweden... saaaai, en volgens mij plagiaat van de bovenste plank. Die hebben dit jaar te veel geïnvesteerd en willen dit jaar zeker niet winnen denk ik. Zolang er maar Zweedse ballekes zijn in Ikea...
10) Duitsland, die kleine kwam zo uit film Wrecked Ralp, mee wa spekken aan haar armen en een raar pruuksken op.
11) Frankrijk, Leutig en gelukkig niet in het Fans...
12) Polen, Kwam uit de film "Interwieuw with the Vampire", trok op niet veel en zijn haargroei was zoooo demodé... eikes, jaaa, zijn lang gekruld haar inclusief ne lelijke snor...
13) Australië, Ne chinees met nen diamanten armband en schoot de hoofdvogel af met de blingbling op haar kleed op ne zwarten blok ook van glitters voorzien, ik zoek efkes mijnen zonnebril..
14) Cyprus Hardrockers, wreed wijs liedje, tralies op het podium, wel een beetje kinky :-)
15) Servië Mortitia van the Adams Family in een lederen pakske die wat staat te kronkelen rond haren micro. Voor de zang geeft ik een tien... op honderd...
16) Litouwen een eenmansboysband, tja, moest ik nu 12 jaar zijn zou ik nog naar de gazettewinkel lopen voor ne Joepie en ne poster van dienen kerel aan mijne muur plakken.
17) Kroatië Raar kleed en wreed lelijk kapsel, ge legt ne geodriehoek op uw voorhoofd en ge knipt uwen froufrou in ben hoek.
18) Rusland vond ik nu zelf ook wel heel mooi, vooral de visuele effecten waren schitterend en intussen kan ik ook al een stuk meezingen, blijkbaar een grote kanshebber, en ik kan het goed geloven.
19) Spanje, een tegenvaller, want die valt op de grond en ik ontwikkel een aanval van slappe lach, maar tezelfdertijd gaat de licht uit en blijkt dat een deel van de act...
20) Letland, een beetje een overdreven ventje, ik werd er zenuwachtig van.
21) Oekraine, deed me echt wel denken aan Loraine van een paar jaar geleden, de bewegingen en al
22) Malta, d grootste cupmaat van de avond... :-) Concurrentie voor Mariah Carey...
23) Georgia, vind ik nog wijs zunne, klinkt een beetje als Placebo, niet echt typisch Eurosong, maar ik zou een optredentje van die gasten echt wel smaken! En Jan zegt terecht dat het halverwege als 't nummer ontploft op Goose trekt... (voor één keer heeft hij gelijk)
24) Oostenrijk... OMG toch een beetje wind, een pastelkleurig barbiejurkje, met assortie oogschaduw en een liedje dat op niets trekt, hopelijk blijft het niet in mijn hoofd hangen.
25) Verenigd Koninkrijk, ze hebben duootje gestuurd, jonge kereltjes maar niet overtuigend.
26) Armenië, schoon badpak met langen mouwen, maar haar ogen en wenkbrauwen zijn zoooo getekend en lijken van een uur van gebotoxd... Ja, van zo een lijntje ben ik sjaloes, maar daar blijft het bij.
En dan, special guest Justin Timbelake, die mag ook wel ne keer nen nipplegate komen doen bij... Rijsselaere, hou je manieren!! :-p Mijn 13 punten gaan naar Justiiiiiiin... en blijkbaar gaat het dak er daar wel af ook...
Maar nu mogen ze toch beginnen aan de puntenverdeling ook hoor, ik begin een vaakske te krijgen, maar eerst krijgen we nog een paar keer een overzicht, kwestie als je lichte vorm van dementie hebt. Nog wel een leuk intermezzo over de winnaars van de voorbije jaren en wat je moet doen om Eurosong te winnen, ineens een Kuifje op het podium en dat begreep ik niet zo goed ;-)
Zo nu moet ik mijn blogje beëindigen, want sebiets zijn het de punten, en ik moet in mijnen zetel kunnen nijpen van de spanning!!! STRESSSSSSS... :-)
Wiewie met licht verhoogde hartslag groet jullie ;-)
Vorige jaren veel vrouwen in overdreven veel wind met veel te diepe decolletés, maar dit jaar is die precies niet meer in trek! Nee, dit jaar zijn het de lange rokken met ne spit tot aan het onderbroek... En ik denk dat Swarofski hoofdsponsor is want in de kledij komen regelmatig overdreven veel diamantjes aan te pas.
Het liedje van Lauratjen vind ik enorm aanstekelijk, en dat is fijn. Als ik sommige acts zie kan ik mij niet inbeelden dat je daar kunt achterstaan als landgenoot, toch?? Zo een trage, zaagachtige ballade bijvoorbeeld... SAAAAAAI...
"What's the pressure..." Het zit al een week in mijnen kop... En in Jan zijne kop ook, en die moet dat dan in zijn hoogste facetstem kweet niet hoe luid nazingen en hij beseft niet hoe vals dat wel is... Ik moet altijd een beetje aan Selina Gomez denken als ik Laura zie, die is nu ook al iets ouder maar die blijft haar babyfaceke behouden...
We zitten dus met zessen te kijken naar het spektakel, de kinderen van mijn zusje blijven hier een nachtje crashen. Toen we in de auto naar hier kwamen via blauwtand (bleutooth) naar het nummer van Rusland zitten luisteren en heel de achterbank zong dat gewoon mee?? Maar dat is hier dus geen 10 seconden stil ee, iedereen moet hier al ne keer een commentaarke geven over nen baard, nen dikke kin, een lelijk kleed...
Maar kom, ze heeft dat wel supergoed gedaan, en ik zou 't niet durven zunne, de halve wereld kijkt mee!!
De commentaren van Peter Van de Veire is schitterend, ik lach mij een breuk!! De helft van de keer hoor ik het niet omdat de jeugd zich hier moet wakkerhouden door constant te zitten tetteren :-) En niemand wil toegeven dat hij eigenlijk liever naar zijn bedde wil... Ik herken de presentator van vorig jaar, maar hoe hard ik ook nadenk, ik kan mij dat nummer helemaal niet meer herinneren. Maar, hij mag er best wezen... als hij zijn hemd tons nog opentrekt, is dat nummer ook helemaal niet meer belangrijk :-)
Die presentatrice heeft waarschijnlijk wel 10 verschillende kostuums aangehad.
1) België!! Our 12 points go to... Ik hoop het, maar ik peis van niet...
2) Tsjechie een rockzangeres met een wit kleed dat paars wordt... pfff... Ze had toch beter een ander nummerke gekozen zunne, weer dat typische Eurosongkattegejank van de bovenste plank!!
3) Nederland, die heeft een tatoeage op zijn keel, ik was er zo van afgeleid dat ik niet meer weet hoe dat nummer klinkt. Dat moet wel wreed zeer gedaan hebben toch!!
4) Azarbeidjan, vleeskleurig pakje, maar wel een knappe madam... en een bende romeinen op de achtergrond...
5) Hongarije, een schone vent die een beetje schreeuwde, hij kon zo meedoen met de Chippendales, een jeansbroek die gescheurd is en witte shirt... zijn drie bruingebroekte achtergrondzangers waren serieus overgechoreografeerd dat het bijna schaamtelijk was.
6) Italië, ze hebben de zus van Voiletta gestuurd en die was nog bezig in haren lochtink. Van horen zeggen dat die veel kans maakt?? Ik vond er niets aan hoor... Die zwevende groensels vond ik geen meerwaarde.
7) Israël, leek als twee druppels water op Niki Vankets, en daarmee is alles gezegd. Veel vuur op de achtergrond, chance dat dat kot niet in brand vloog...
8) Bulgarije met haar kostuum verlicht ge heel 't Sint Pietersplein in Gent. Maar het airke kon mij wel bekoren.
9) Zweden... saaaai, en volgens mij plagiaat van de bovenste plank. Die hebben dit jaar te veel geïnvesteerd en willen dit jaar zeker niet winnen denk ik. Zolang er maar Zweedse ballekes zijn in Ikea...
10) Duitsland, die kleine kwam zo uit film Wrecked Ralp, mee wa spekken aan haar armen en een raar pruuksken op.
11) Frankrijk, Leutig en gelukkig niet in het Fans...
12) Polen, Kwam uit de film "Interwieuw with the Vampire", trok op niet veel en zijn haargroei was zoooo demodé... eikes, jaaa, zijn lang gekruld haar inclusief ne lelijke snor...
13) Australië, Ne chinees met nen diamanten armband en schoot de hoofdvogel af met de blingbling op haar kleed op ne zwarten blok ook van glitters voorzien, ik zoek efkes mijnen zonnebril..
14) Cyprus Hardrockers, wreed wijs liedje, tralies op het podium, wel een beetje kinky :-)
15) Servië Mortitia van the Adams Family in een lederen pakske die wat staat te kronkelen rond haren micro. Voor de zang geeft ik een tien... op honderd...
16) Litouwen een eenmansboysband, tja, moest ik nu 12 jaar zijn zou ik nog naar de gazettewinkel lopen voor ne Joepie en ne poster van dienen kerel aan mijne muur plakken.
17) Kroatië Raar kleed en wreed lelijk kapsel, ge legt ne geodriehoek op uw voorhoofd en ge knipt uwen froufrou in ben hoek.
18) Rusland vond ik nu zelf ook wel heel mooi, vooral de visuele effecten waren schitterend en intussen kan ik ook al een stuk meezingen, blijkbaar een grote kanshebber, en ik kan het goed geloven.
19) Spanje, een tegenvaller, want die valt op de grond en ik ontwikkel een aanval van slappe lach, maar tezelfdertijd gaat de licht uit en blijkt dat een deel van de act...
20) Letland, een beetje een overdreven ventje, ik werd er zenuwachtig van.
21) Oekraine, deed me echt wel denken aan Loraine van een paar jaar geleden, de bewegingen en al
22) Malta, d grootste cupmaat van de avond... :-) Concurrentie voor Mariah Carey...
23) Georgia, vind ik nog wijs zunne, klinkt een beetje als Placebo, niet echt typisch Eurosong, maar ik zou een optredentje van die gasten echt wel smaken! En Jan zegt terecht dat het halverwege als 't nummer ontploft op Goose trekt... (voor één keer heeft hij gelijk)
24) Oostenrijk... OMG toch een beetje wind, een pastelkleurig barbiejurkje, met assortie oogschaduw en een liedje dat op niets trekt, hopelijk blijft het niet in mijn hoofd hangen.
25) Verenigd Koninkrijk, ze hebben duootje gestuurd, jonge kereltjes maar niet overtuigend.
26) Armenië, schoon badpak met langen mouwen, maar haar ogen en wenkbrauwen zijn zoooo getekend en lijken van een uur van gebotoxd... Ja, van zo een lijntje ben ik sjaloes, maar daar blijft het bij.
En dan, special guest Justin Timbelake, die mag ook wel ne keer nen nipplegate komen doen bij... Rijsselaere, hou je manieren!! :-p Mijn 13 punten gaan naar Justiiiiiiin... en blijkbaar gaat het dak er daar wel af ook...
Maar nu mogen ze toch beginnen aan de puntenverdeling ook hoor, ik begin een vaakske te krijgen, maar eerst krijgen we nog een paar keer een overzicht, kwestie als je lichte vorm van dementie hebt. Nog wel een leuk intermezzo over de winnaars van de voorbije jaren en wat je moet doen om Eurosong te winnen, ineens een Kuifje op het podium en dat begreep ik niet zo goed ;-)
Zo nu moet ik mijn blogje beëindigen, want sebiets zijn het de punten, en ik moet in mijnen zetel kunnen nijpen van de spanning!!! STRESSSSSSS... :-)
Wiewie met licht verhoogde hartslag groet jullie ;-)
maandag 9 mei 2016
Bobbie-Jane zonder Bobbie Jane...
Het is moederkesdag, en dan doen we iets leuks met de mama (met mezelf) en de mama doet graag nog eens onnozel, dus gaan we naar het pretpark :-) Ube is net verjaard, dus het was ook nog een beetje voor zijn verjaardag. En zijn favoriete park is Bobbejaanland. Mijn kortingsbonnekes liggen nog op mijn werk (goe bezig) maar via nen Hollandse website kan Jan de tickets bestellen aan 12 euro per ticket goedkoper!
Dus zetten we aan richting Lichtaart. We vertrekken om 8:00 want het spel gaat om 10u open en het is een uur en twintig minuten rijden en ik reken ook op wat file...
Om half tien komen we daar toe, geen file te bespeuren en we rijden tot aan de voordeur!! Twee rijen auto's op de parking en that's it. De paniek dat het park misschien gesloten is overvalt me efkes, maar nee hoor. Onze rugzakjes worden doorzocht door de security en we mogen verder.
Een kleine opmerking, het park is open van 10u tot 18u, maar de attracties gaan open van 10:15 of 10:30 en sluiten om 17:45 en sommige zelfs om 17:30!! Grrrrr...
Eerste spel zijn de boomstammekes, zonder te lopen staan we als eerste aan te schuiven, ik heb mijn twijfels, ik zag het toch liever getest door andere bezoekers. Mocht er sprake zijn van vandalisme en ze hebben het remsysteem uit de afdaling gehaald, of die doet het ineens niet door metaalmoeheid of is misschien wel vastgeroest... Ik zie ons al met dienen boot uit het parkoer vliegen... (ikke beetje veel fantasie soms...)
Er is bijna geen volk, maximum wachttijd 5 minuten in de namiddag iets meer volk en één keer een kwartier gewacht, en soms gewoon niet wachten, sebiet aan ons, en zelfs es mogen blijven zitten ook :-) Echt waar, dat is nen droom!! Toen ik zat te wachten aan de Tyfoon een foto getrokken van het park... "zoek het andere volk"... Je zou denken dat ik voor 22 euro dat hele park heb afgehuurd!!!
Het was warm dus aan de waterattracties het meeste volk. We staan aan te schuiven, en er komt nen kleinen af met zijn grote broer of nonkel peis ik. Dienen kleine kruipt voor zonder boe of ba, ze staan te doen of zijn familie vanvoor in de rij staat. Een gezin een beetje voor ons twijfelt of ze hem zouden voorlaten, ik hoor hen iets zeggen van voorsteken...We staan in de hoogte aan te schuiven. Ineens zien we dat bootje passeren en diene kleinen zit er alleen in!!!! Nee, geen familie, ook niet voor of achter hem, want je zag meteen wie van zijn familie was zonder daar verder op in te gaan... en het is weeral maar één volkje dat zich dat permitteert!! Tsss... Ik had hem tewee uit dienen boot gesnokt.
Jan vraagt of Bobbejaan Schoepen nog steeds in zijnen otto rondrijdt door het park... ik vraag me nu nog steeds af of hij dat meende of niet... Volgens mij is dat nu wa moeilijk...
Tegen het einde van de dag staat er 50 liter water in die bootjes en mijn allstarkes zijn kletsnat, en mijn kousen ook en dan zou je al eens een blijntje ontwikkelen.
Op de glijbaan met de rubberbootjes moet je zo een lange ijzeren trap op voor je in het "huisje" bovenaan komt. Ne keer dat ik in dat kot sta ben in gerust, maar als ik op dienen trap sta aan te schuiven krijg ik hartkloppingen van de schrik. Manau en ik in nen boot, en Ube en Jan in nen boot. Manau en ik wegen het meest en zijn het rapste weg ook :-) Jan komt met Ube net achter ons in de glijbaan naast ons, helemaal in ons gespets... Jan nat tot aan zijn gat... hahaha, en die heeft nooit in de chiro gezeten dus er kwam een beetje drama aan te pas. Ik tewee ook een natte broek van de slappe lach...
Ik denk dat ze het water van den Indiana Jones, dringend eens mogen verversen. Dat zijn de boomstammekes overdekt! Als je daar binnenkomt riek je de muffe geur van het water al. En daar kom je ook nog een zeiknat uit , geen enkele wasverzachter kan die geur maskeren. In de afdaling zit je dan meestal te roepen met je bek wagenwijd open, maar euh, ik heb hem toch maar dichtgedaan, volgen mij kan je daar ne salmonella opdoen.
Op dienen Speedy Bob ga ik nooit nie meer... ik zweer het, ik heb mij ne schrik op gedaan! Die karretjes maken tot acht keer ne bocht van 180 graden op 10 meter hoogte, ik meen dat die kerre er ging afschieten. Ik voelde dat toch lichtjes naar buiten kantelen. Je wordt bijna uit het karretje gezwierd omdat het zo snel gaat. Het feit dat Jan zegt dat hij ook dacht dat dat karreke gelijk wa omhoog kwam deed er ook geen goe aan natuurlijk.
's middags een slaatje gegeten voor niets, aja, ze hadden daar zo een sukkeltje aan de kassa gezet (ik had er wel compassie mee, die had duidelijk genen uitleg gekregen) Hij zocht heel lang naar de dingen op zijn kassa, er was er ook maar eentje open, en de mensen met warm eten die moesten koud eten wegens de lange wachttijd. Hij probeerde een potje pringels in de scannen voor dienen kleine met papa voor ons en dat lukte niet. Dienen kleinen pakt dat potje uit zijn handen en nog voor de papa kon ingrijpen toont dienen kleine hoe hij dat potje moet houden om de kunnen scannen. Ik moest toch efkes lachen in mijn binnenste...
Ik was voorzien van zonnecrème, maar er liepen er daar rond... Manneken, ik denk dat ze vandaag kunnen beginnen pellen... Maar echt, zo rood of iets... Zelfs dienen mens van de attractie zei of hij hem beter er niet zou inwrijven, maar hij vond het niet nodig... Tssss...
In Bobbejaanland heb je natuurlijk niet zoveel kleine gastjes gelijk in Plopsa, en als er dan kleintjes bijzijn doen ze die grotere attracties niet.
En als ik nog eens mag stoefen, ik heb echt twee felle gastjes, die durven meer dan mij!! Manau was al nen durfal, en Ube loopt gewoon mee in haar kielzog, samen aanschuiven op de roetsjbaan die vier keer overkop gaat en moeder zit te wachten :-)
Kortom, we hebben heel veel attracties kunnen doen, ik had dat goed ingeschat :-) applaus voor mezelf! Op terugweg een beetje file gehad en twee tieners die op de achterbank liggen te maffen... (met de bekjes open) en dan glimlach ik en slaat mijn hartje over...
Ik had dus eigenlijk wel een heel gezellige mamaatjes-dag...
Ziezo... nu back to reality... beetje kuisen... dat is al heel wa minder :-)
Misschien moet ik gewoon ne keer naar Nancy bellen van in Thuis.
Of zou ik toch nog een beetje genieten van het mooie weer...
Jaaaaaaaa... ik ga voor het laatste... hahahaha
Zonnige groetjes
Dus zetten we aan richting Lichtaart. We vertrekken om 8:00 want het spel gaat om 10u open en het is een uur en twintig minuten rijden en ik reken ook op wat file...
Om half tien komen we daar toe, geen file te bespeuren en we rijden tot aan de voordeur!! Twee rijen auto's op de parking en that's it. De paniek dat het park misschien gesloten is overvalt me efkes, maar nee hoor. Onze rugzakjes worden doorzocht door de security en we mogen verder.
Een kleine opmerking, het park is open van 10u tot 18u, maar de attracties gaan open van 10:15 of 10:30 en sluiten om 17:45 en sommige zelfs om 17:30!! Grrrrr...
Eerste spel zijn de boomstammekes, zonder te lopen staan we als eerste aan te schuiven, ik heb mijn twijfels, ik zag het toch liever getest door andere bezoekers. Mocht er sprake zijn van vandalisme en ze hebben het remsysteem uit de afdaling gehaald, of die doet het ineens niet door metaalmoeheid of is misschien wel vastgeroest... Ik zie ons al met dienen boot uit het parkoer vliegen... (ikke beetje veel fantasie soms...)
Er is bijna geen volk, maximum wachttijd 5 minuten in de namiddag iets meer volk en één keer een kwartier gewacht, en soms gewoon niet wachten, sebiet aan ons, en zelfs es mogen blijven zitten ook :-) Echt waar, dat is nen droom!! Toen ik zat te wachten aan de Tyfoon een foto getrokken van het park... "zoek het andere volk"... Je zou denken dat ik voor 22 euro dat hele park heb afgehuurd!!!
Het was warm dus aan de waterattracties het meeste volk. We staan aan te schuiven, en er komt nen kleinen af met zijn grote broer of nonkel peis ik. Dienen kleine kruipt voor zonder boe of ba, ze staan te doen of zijn familie vanvoor in de rij staat. Een gezin een beetje voor ons twijfelt of ze hem zouden voorlaten, ik hoor hen iets zeggen van voorsteken...We staan in de hoogte aan te schuiven. Ineens zien we dat bootje passeren en diene kleinen zit er alleen in!!!! Nee, geen familie, ook niet voor of achter hem, want je zag meteen wie van zijn familie was zonder daar verder op in te gaan... en het is weeral maar één volkje dat zich dat permitteert!! Tsss... Ik had hem tewee uit dienen boot gesnokt.
Jan vraagt of Bobbejaan Schoepen nog steeds in zijnen otto rondrijdt door het park... ik vraag me nu nog steeds af of hij dat meende of niet... Volgens mij is dat nu wa moeilijk...
Tegen het einde van de dag staat er 50 liter water in die bootjes en mijn allstarkes zijn kletsnat, en mijn kousen ook en dan zou je al eens een blijntje ontwikkelen.
Op de glijbaan met de rubberbootjes moet je zo een lange ijzeren trap op voor je in het "huisje" bovenaan komt. Ne keer dat ik in dat kot sta ben in gerust, maar als ik op dienen trap sta aan te schuiven krijg ik hartkloppingen van de schrik. Manau en ik in nen boot, en Ube en Jan in nen boot. Manau en ik wegen het meest en zijn het rapste weg ook :-) Jan komt met Ube net achter ons in de glijbaan naast ons, helemaal in ons gespets... Jan nat tot aan zijn gat... hahaha, en die heeft nooit in de chiro gezeten dus er kwam een beetje drama aan te pas. Ik tewee ook een natte broek van de slappe lach...
Ik denk dat ze het water van den Indiana Jones, dringend eens mogen verversen. Dat zijn de boomstammekes overdekt! Als je daar binnenkomt riek je de muffe geur van het water al. En daar kom je ook nog een zeiknat uit , geen enkele wasverzachter kan die geur maskeren. In de afdaling zit je dan meestal te roepen met je bek wagenwijd open, maar euh, ik heb hem toch maar dichtgedaan, volgen mij kan je daar ne salmonella opdoen.
Op dienen Speedy Bob ga ik nooit nie meer... ik zweer het, ik heb mij ne schrik op gedaan! Die karretjes maken tot acht keer ne bocht van 180 graden op 10 meter hoogte, ik meen dat die kerre er ging afschieten. Ik voelde dat toch lichtjes naar buiten kantelen. Je wordt bijna uit het karretje gezwierd omdat het zo snel gaat. Het feit dat Jan zegt dat hij ook dacht dat dat karreke gelijk wa omhoog kwam deed er ook geen goe aan natuurlijk.
's middags een slaatje gegeten voor niets, aja, ze hadden daar zo een sukkeltje aan de kassa gezet (ik had er wel compassie mee, die had duidelijk genen uitleg gekregen) Hij zocht heel lang naar de dingen op zijn kassa, er was er ook maar eentje open, en de mensen met warm eten die moesten koud eten wegens de lange wachttijd. Hij probeerde een potje pringels in de scannen voor dienen kleine met papa voor ons en dat lukte niet. Dienen kleinen pakt dat potje uit zijn handen en nog voor de papa kon ingrijpen toont dienen kleine hoe hij dat potje moet houden om de kunnen scannen. Ik moest toch efkes lachen in mijn binnenste...
Ik was voorzien van zonnecrème, maar er liepen er daar rond... Manneken, ik denk dat ze vandaag kunnen beginnen pellen... Maar echt, zo rood of iets... Zelfs dienen mens van de attractie zei of hij hem beter er niet zou inwrijven, maar hij vond het niet nodig... Tssss...
In Bobbejaanland heb je natuurlijk niet zoveel kleine gastjes gelijk in Plopsa, en als er dan kleintjes bijzijn doen ze die grotere attracties niet.
En als ik nog eens mag stoefen, ik heb echt twee felle gastjes, die durven meer dan mij!! Manau was al nen durfal, en Ube loopt gewoon mee in haar kielzog, samen aanschuiven op de roetsjbaan die vier keer overkop gaat en moeder zit te wachten :-)
Kortom, we hebben heel veel attracties kunnen doen, ik had dat goed ingeschat :-) applaus voor mezelf! Op terugweg een beetje file gehad en twee tieners die op de achterbank liggen te maffen... (met de bekjes open) en dan glimlach ik en slaat mijn hartje over...
Ik had dus eigenlijk wel een heel gezellige mamaatjes-dag...
Ziezo... nu back to reality... beetje kuisen... dat is al heel wa minder :-)
Misschien moet ik gewoon ne keer naar Nancy bellen van in Thuis.
Of zou ik toch nog een beetje genieten van het mooie weer...
Jaaaaaaaa... ik ga voor het laatste... hahahaha
Zonnige groetjes
zaterdag 7 mei 2016
Wiewie goes Tupperware
Eindelijk ne keer vijf minuten in mijn zeteltje... Dat ik geen krak ben in mijn agendabeheer is weer eens bewezen... Een hele tijd geleden had mijn collegaatje Carmen eens gevraagd om es een Tupperwareke te mogen geven bij mij thuis. Gezien ik steeds bereid ben om jong beginnend ondernemingstalent van mijn medemens aan te moedigen had ik daar volmondig mee ingestemd. Ik had dat dus NIET in mijn I-agenda (aaifoon) geschreven en zelfs niet op de kalender bij ons thuis. Dit plastieken-potjes-festijntje zou plaatsvinden op 6 mei... Onzen Ube verjaart en daar hoort een feestje bij voor de familie, dus ik pak de kalender en ik bel iedereen op, awel 6 mei, is dat goed tegen ten twaalven?? Ik schrijf deze party wel op de kalender, zo weet ik wanneer ik die lieve mensen van collect & gay weer aan het werk mag zetten. Ik krijg een mailtje van Carmen "ik kom je de uitnodigingen straks binnensteken voor de Tupperware..." WTF!!! Dzjuuuuu... Nie neuten, nie pleuen, we laten gewoon alles doorgaan!! Van Wiewie naar Tiewie (=tupperware-wiewie)
Dus de mensen van de colruyt kregen een serieus boodschappenlijstje, en weet je wat het ergste is, ik bestelde twee partyboxen wijn en daardoor verviel mijn servicekost... dus die hebben mijn kweet niet hoe grote commissies klaar moeten zetten voor niets... Oe wreed is da!!!
Als ze bij colruyt het gevraagde artikel niet meer hebben voorzien ze een alternatief, dan mag je bij afhaling kiezen of je voor het andere product gaat of niet... Zo werd er gezegd dat mijn tomaten niet van het merk "BONI" waren maar van het merk "Everyday" ... voor mij maakt dat geen bal uit... en werd er in plaats van een zakje Maltesers van 300g eentje van 400g meegegeven want er was 100 gr gratis... Ik dacht dat hij aan het zwanzen was... Ik zie 't mij al zeggen "100gr gratis?? Dan ga ik ze niet meenemen zunne" :-)
Gezien de feestjes met de familie nogal durven uitlopen had ik maar één missie, hen buitenkrijgen voor mijn genodigden opdaagden voor de kwaliteitsopbergdoosjes en zoveel meer... En liefst met een beetje speling tussen zodat ik de ravage in de keuken enigszins kon camoufleren... = Niet geslaagd, mijn feestgangers zijn vertrokken om 18:57 en de Tupperware demonstratrice bij uitstek stond hier om 19:00...
Er zou een beetje time-management aan te pas komen, dus moest ik den donderdag om 7:00 opstaan... A la chance dat ik 's middags mijn volk buiten kon ontvangen. Jan zou de barbecue aansteken voor wat hapjes en het vlees van het hoofdgerecht. Ik had in gedachten om een looksausje te maken (mayo-yoghurt-look-bieslook) en een gambatje op de BBQ als hapje... Ik had die monstergarnalen de dag voordien uit de diepvries gehaald... dus moest ik dienen kop daar aftrekken en dat zeegedierte op een satéstokske spietsen... Ik trek diene kop daar af en er hangt daar zo een geeloranje smurrie aan, eikes, dat waren wss zijn kleine hersenen of zo... en die keken zo nog naar mij...Ik had er drie gedaan en mijn huig schoot in wurgmodus, dus heeft Jan die 17 andere "een kopje kleiner gemaakt..." Verstand op nul en ne satestok in ulder gat. Dan nog een hapje of vijf (wegens geen voorgerecht) en dan "kalfslapje met pasta (linguini) en gekonfijte tomaten" Dus eigenlijk een sausje met verse tomaten, chilipeper, sjalot, zwarte olijven, kappertjes... Hij heeft mij weer liggen, den Jeroen Meus, die verse tomatensausjes smaken altijd te veel naar "tomaten" dus een beetje moeten toveren met kruiden om de zuurgraad een beetje te doen dalen. Mijn lieve zus haar smaakpapilen erbij gehaald om alles op punt te stellen... Ik had zwarte olijven gekocht mét pit... en Jeroentje had er zonder pit., grrrrr... Ik had dus pech... ik mocht dus nog ieder olijfje ontpitten... dus met een mesken, gelijk ge een patatje schilt rond het pitje snijden #bezigheidstherapie... Eten maken werkt dus therapeutisch... ik schiet nooit in paniek, everything under control! ;-)
Twee confituurtaarten gebakken en had ik er drie gebakken, ze waren ook op geweest... Voor mijnen eerste keer waren ze nu stoeferkesgewijs wel heel lekker... Bladerdeegje, een klein beetje cakedeeg op opensmeren, dan je confituur met een beetje water aanlengen zodat het uitstrijkbaar wordt en tons karootjes leggen met de rest van de bladerdeeg, nog een eigeelken er op en in den oven...
Voor wie nog een gaatje had, was er nog een ijsje met aardbeien en slagroom...
Tussendoor laat ik mijn vaatwasje al een paar keer draaien...
Terwijl Tupperware-Carmen er al was vlug de hapjes op tafel gezwierd en nog zeer nen anderen t-shirt aangedaan want ik had wreed gesmost tijden het koken, maar ik ben lekker thuis dus dat steekt niet zo nauw...
Toen ik neerzat deden mijn pootjes wel heel veel zeer, van mijn hieltjes tot mijn knietjes...
Toen mijn genodigden (vriendjes, vriendinnetjes, collegaatjes, neefje...) er waren begon Jan nui toch de keuken verder op te ruimen, ik kreeg tewee een geraaktheid, als mijn moeder komt doet hij dat dus ook ee... Zo een beetje de indruk geven dat hij de nieuwe man bij uitstek is... tssss... hij heeft ons wel voorzien van drank en kwam over mijnen schouder stiekem meekijken naar mijnen bestelbon, de geniepigaard... Soit, ik had een evenementje aangemaakt op Facebook, en er waren heel wat mensen die niet konden komen (die niet weten wat ze gemist hebben, hihihi, want het was wel best gezellig en plezant) maar die konden wel iets gebruiken uit de catalogus waar ik zo teleurgesteld in was omdat de knoflookpers er niet meer instaat... (mijne favoriet!!!!) Dus had ik een topverkoop!!! (bij deze aan iedereen die iets heeft besteld een welgemeende mercie...)En dat is niet alleen plezant voor Carmen, maar ook voor mij, want ik was de "gastvrouw-met-zere-voeten" en dan krijg je lekker veel cadeautjes en een waardebon... Ik zag 72 Tupperware-sterren boven Beke die avond :-p Ik heb vooral gehoord dat ik nog altijd even braaf ben als toen ik een speelclupperke was in de Chiro :-) Zo zie je maar... hahaha
Om 00:00 zat het er op... dan nog snel naar "Thuis" gekeken want ja, zie dat ik een spoiler-alert lees op Facebook, dat kan niet zijn ee... Vandaag een beetje van teen naar tander en morgen een dagje Bobbie-Jane (Bobbejaanland) Ik hoop dat iedereen die met het mooie weer naar een pretpark wou al geweest is en dat er morgen veel communiefeestjes zijn zodat we niet al te lang moeten aanschuiven...
Ik krijg nu al een hoogtevreesaanvalletje... Misschien moet ik nog naar de nachtwinkel om een tenatjen... hahaha...
Ziezo ik denk dat ik mijn slaapnestje ruik,
Zien dat ik niet in de zetel in een slaapje stuik,
Of mijnen voet van de moegte verstuik,
Of mijnen dagcreme als tandpasta gebruik,
Ik heb gelijk een goestjen in ne wafel van Luik,
Niet op mijnen rug draaien want ik slaap op mijnen buik,
Morgenvroeg kan ik weer geen weg met mijn pruik,
Zien dat ik straks niet op mijnen bestekkoffer duik...
Slaapwel, van het liefste KUIK(entje van de hele wereld :-))
Dus de mensen van de colruyt kregen een serieus boodschappenlijstje, en weet je wat het ergste is, ik bestelde twee partyboxen wijn en daardoor verviel mijn servicekost... dus die hebben mijn kweet niet hoe grote commissies klaar moeten zetten voor niets... Oe wreed is da!!!
Als ze bij colruyt het gevraagde artikel niet meer hebben voorzien ze een alternatief, dan mag je bij afhaling kiezen of je voor het andere product gaat of niet... Zo werd er gezegd dat mijn tomaten niet van het merk "BONI" waren maar van het merk "Everyday" ... voor mij maakt dat geen bal uit... en werd er in plaats van een zakje Maltesers van 300g eentje van 400g meegegeven want er was 100 gr gratis... Ik dacht dat hij aan het zwanzen was... Ik zie 't mij al zeggen "100gr gratis?? Dan ga ik ze niet meenemen zunne" :-)
Gezien de feestjes met de familie nogal durven uitlopen had ik maar één missie, hen buitenkrijgen voor mijn genodigden opdaagden voor de kwaliteitsopbergdoosjes en zoveel meer... En liefst met een beetje speling tussen zodat ik de ravage in de keuken enigszins kon camoufleren... = Niet geslaagd, mijn feestgangers zijn vertrokken om 18:57 en de Tupperware demonstratrice bij uitstek stond hier om 19:00...
Er zou een beetje time-management aan te pas komen, dus moest ik den donderdag om 7:00 opstaan... A la chance dat ik 's middags mijn volk buiten kon ontvangen. Jan zou de barbecue aansteken voor wat hapjes en het vlees van het hoofdgerecht. Ik had in gedachten om een looksausje te maken (mayo-yoghurt-look-bieslook) en een gambatje op de BBQ als hapje... Ik had die monstergarnalen de dag voordien uit de diepvries gehaald... dus moest ik dienen kop daar aftrekken en dat zeegedierte op een satéstokske spietsen... Ik trek diene kop daar af en er hangt daar zo een geeloranje smurrie aan, eikes, dat waren wss zijn kleine hersenen of zo... en die keken zo nog naar mij...Ik had er drie gedaan en mijn huig schoot in wurgmodus, dus heeft Jan die 17 andere "een kopje kleiner gemaakt..." Verstand op nul en ne satestok in ulder gat. Dan nog een hapje of vijf (wegens geen voorgerecht) en dan "kalfslapje met pasta (linguini) en gekonfijte tomaten" Dus eigenlijk een sausje met verse tomaten, chilipeper, sjalot, zwarte olijven, kappertjes... Hij heeft mij weer liggen, den Jeroen Meus, die verse tomatensausjes smaken altijd te veel naar "tomaten" dus een beetje moeten toveren met kruiden om de zuurgraad een beetje te doen dalen. Mijn lieve zus haar smaakpapilen erbij gehaald om alles op punt te stellen... Ik had zwarte olijven gekocht mét pit... en Jeroentje had er zonder pit., grrrrr... Ik had dus pech... ik mocht dus nog ieder olijfje ontpitten... dus met een mesken, gelijk ge een patatje schilt rond het pitje snijden #bezigheidstherapie... Eten maken werkt dus therapeutisch... ik schiet nooit in paniek, everything under control! ;-)
Voor wie nog een gaatje had, was er nog een ijsje met aardbeien en slagroom...
Tussendoor laat ik mijn vaatwasje al een paar keer draaien...
Terwijl Tupperware-Carmen er al was vlug de hapjes op tafel gezwierd en nog zeer nen anderen t-shirt aangedaan want ik had wreed gesmost tijden het koken, maar ik ben lekker thuis dus dat steekt niet zo nauw...
Toen ik neerzat deden mijn pootjes wel heel veel zeer, van mijn hieltjes tot mijn knietjes...
Toen mijn genodigden (vriendjes, vriendinnetjes, collegaatjes, neefje...) er waren begon Jan nui toch de keuken verder op te ruimen, ik kreeg tewee een geraaktheid, als mijn moeder komt doet hij dat dus ook ee... Zo een beetje de indruk geven dat hij de nieuwe man bij uitstek is... tssss... hij heeft ons wel voorzien van drank en kwam over mijnen schouder stiekem meekijken naar mijnen bestelbon, de geniepigaard... Soit, ik had een evenementje aangemaakt op Facebook, en er waren heel wat mensen die niet konden komen (die niet weten wat ze gemist hebben, hihihi, want het was wel best gezellig en plezant) maar die konden wel iets gebruiken uit de catalogus waar ik zo teleurgesteld in was omdat de knoflookpers er niet meer instaat... (mijne favoriet!!!!) Dus had ik een topverkoop!!! (bij deze aan iedereen die iets heeft besteld een welgemeende mercie...)En dat is niet alleen plezant voor Carmen, maar ook voor mij, want ik was de "gastvrouw-met-zere-voeten" en dan krijg je lekker veel cadeautjes en een waardebon... Ik zag 72 Tupperware-sterren boven Beke die avond :-p Ik heb vooral gehoord dat ik nog altijd even braaf ben als toen ik een speelclupperke was in de Chiro :-) Zo zie je maar... hahaha
Om 00:00 zat het er op... dan nog snel naar "Thuis" gekeken want ja, zie dat ik een spoiler-alert lees op Facebook, dat kan niet zijn ee... Vandaag een beetje van teen naar tander en morgen een dagje Bobbie-Jane (Bobbejaanland) Ik hoop dat iedereen die met het mooie weer naar een pretpark wou al geweest is en dat er morgen veel communiefeestjes zijn zodat we niet al te lang moeten aanschuiven...
Ik krijg nu al een hoogtevreesaanvalletje... Misschien moet ik nog naar de nachtwinkel om een tenatjen... hahaha...
Ziezo ik denk dat ik mijn slaapnestje ruik,
Zien dat ik niet in de zetel in een slaapje stuik,
Of mijnen voet van de moegte verstuik,
Of mijnen dagcreme als tandpasta gebruik,
Ik heb gelijk een goestjen in ne wafel van Luik,
Niet op mijnen rug draaien want ik slaap op mijnen buik,
Morgenvroeg kan ik weer geen weg met mijn pruik,
Zien dat ik straks niet op mijnen bestekkoffer duik...
Slaapwel, van het liefste KUIK(entje van de hele wereld :-))
Abonneren op:
Posts (Atom)