Nog steeds Beekse Fiestas...
Deze avond werd ik ontmaagd in de BINGO-wereld... De tente zat echt O-VER-VOL!! Ik was zelfs een beetje zenuwachtig!!
Moet er nog salami zijn?? :-) Tja, als je een multinational van een salamifabriek in de straat hebt... dan lust je maar beter een salamietjen.
Voor mij werd het meteen het duurste potje Bingo ever!!! Ube wou om zijn bommetjes naar huis, wij zaten in de tent rechtover de deur...
ik:"Ube, zie dat je de sleutel terug meehebt want papa heeft ze niet bij he"
Ube: "jaja"...
Na een kwartier ga ik op zoek naar Ube...
ik:" Zeg, waar is de sleutel?"
Ube: "Welke sleutel??"
GRRRRR... de sleutel die op de salontafel lag... Daar stonden we dan, geen raamkes die openstonden en de sleutel zal op de achterdeur aan de binnenkant. En daar sta je dan, zo stom. Buitengesloten. Op zo een moment kan ik niet helder denken en zie het zo voor mij dat ik 300 euro zal moeten betalen... Ik was zooo boos op Ube!! En achteraf had ik daar natuurlijk weer spijt van. Slotenmaker mogen bellen, die stond er wel binnen het half uur. Vriendelijke man die op een 20 seconden met een speciaal papierken mijn deur opendeed... beetje beangstigend. Wij hebben normaal een driepuntslot (antidiefstal) maar wij deden onze deur nooit op slot, sjuust toetrekken... Ik zei nog dat het nog maar best was want dat hij anders mijne deur in frieten moest zagen. Hij zei dat moest ik ze op slot doen dat ik dan sowieso mijne sleutel zou meehebben... touché... Dus daar komt nu wel verandering in! Hij zei ook dat we 's nachts onze deur moesten toedoen. Dus aan alle inbrekers, nu zijn jullie te laat, ge hebt uw keure gehad... Bij Wiewie geraak je niet meer binnen!! ('t schijnt dat ze daar niet aan beginnen (de boeven) aan een veiligheidsslot.
Dat lolleken heeft mij 74 euro gekost. Ik moet zeggen dat piekt een beetje maar het viel al bij al nog mee. Aja, 't was half tien 's avonds. En in mijn paniek dacht ik dat dat 300 euro zou zijn. Dan nog moeten bewijzen dat het weldegelijk mijn huisje was want tegenwoordig staat het adres niet meer op je paspoort.
Ik vroeg hoeveel keer dat zo gemiddeld voorvalt dat iemand zijn deur toekletst. In de week gemiddeld drie keer per dag, in 't weekend tot vijf keer per dag. Goe verdient denk ik dan... Allee, ge moet natuurlijk ook de nafte meetellen he... en hij was niet gepikeerd of zo dat ik hem opgeroepen heb. Hij zei me ook nog dat sommige brandverzekeringen daarin tussenkomen. Dus ik ga dat wel ne keer proberen zunne... al peis ik dat ik niet zoveel chance zal hebben dat ik op verzekeringsgebied in de prijzen zal vallen. Zo was mijn muur een paar jaar geleden eens doorweekt. Op twee dagen ergens in augustus was zodanig veel regen gevallen dat het water langs de binnenkant van de muren stroomde. Muurtje was oververzadigd! De brandweer kwam efkes kijken maar zijn konden niets doen... (tijdens onze verbouwing) Verzekering kwam NIET tussen. Het water moest van boven komen (dak) of van beneden (uit de grond), maar niet van de zijkant... daar sta je dan... tssss... Nog van de trap gestuikt omdat die kletsnat was. Jan was wel verschoten, het enige wat hij kon uitbrengen was "Gij lompen os" en dat terwijl ik met een okselverrekking halverwege de trap aan de leuning hing. Mijn gat zag paars/zwart/geel/blauw!!! De grootste tube Hirudoid zalven gekocht (groot gat = grote blauwe plek :-))
Dus heb ik twee flessen Augustijn en twee salami's voor 94 euro gewonnen met de Bingo... had ik er naar de winkel om geweest ik had zes flessen Augustijn en 20 salami's. En was ik Jezus had ik Augustijn en Salami om vijfduizend mensen eten en drinken te geven? Toch?? De parabel van de deur die uit zichzelf openging moet helaas nog geschreven worden.
Sebiet begint hier nog een optreden dus Wiewie zal niet te veel moeten maffen...
Ach, dat hebben we ook weeral gehad denk ik dan... Dat ik nooit rijk zal worden, daar leg ik me dan gewoon maar bij neer.
Vanaf nu ligt de sleutel onder de mat... woehahaha, we hebben zelfs geen mat.
Zo fris of een hoentje zal niet voor morgen zijn...
Doeikes!!
maandag 4 juli 2016
zondag 3 juli 2016
De Beekse Feestennnnnn...
Ieder wijkje of dorpje viert wel eens feest. En dat is hier op Beke-Waarschoot niet anders... Mijn straatje is dus de scheidingslijn tussen het mooie Zomergem en het nog mooiere Waarschoot (hahaha valt het op dat ik aan de kant van Waarschoot woon?? :-p) Je betaalt er zelfs 12 euro polderbelasting voor de Polders die er niet zijn... Zo gaat dat tegenwoordig... Maar dat zorgt dus voor heel wat verwarring. Aja, de enen kant van het straat is "Beke" in Waarschoot de overkant is "Oude Staatsbaan" in Zomergem. Zelfs ik geraakte daarvan helemaal over mijn theewater toen ik de brandweer moest bellen voor een auto die in lichterlaaie stond "U spreekt met Sylvie Rijsselaere uit Waarschoot, er staat hier een auto in brand, en die staat wel in Zomergem" ik peis dat die aan de lijn dacht dat ik gedronken had... Soit, ze kwamen toch blussen hoor, met vier brandweerwagens. Ik bleef achter de muur staan en af en toe voorzichtig eens piepen want ik dacht dat een fikkende auto wel eens kon ontploffen. Ne keer ik over heel de baan een dik schuimtapijt zag was ik gerust :-)
Het anders zo vredige en rustige Beke wordt één weekend in het jaar the place to be voor de "Beekse Feesten" te vergelijken met de Genste Feesten maar dan in de kabouterversie.
De feesttent staat hier dan ook in vogelvlucht op 50 meter van mijn deur dus mijn nachtrust is er al sinds vrijdag aan voor de moeite... Slapen met oordopjes is niet zo handig, dan hoor ik echt wel mijn eigen tinitus en nog een heel klein beetje van de lage bastonen. Dan midden in de nacht die toepen weer uit je oor vijzen en na de derde keer vaststellen dat het feestje gedaan is. De zaterdag Rommelmarkt. Mijne wekker om kwart voor zeven, ik hoorde de regen op het dak grrrr... na een kwartierke was het toch gedaan... ik had gehoopt op een droge dag, maar ja, dat zijn we intussen wel al gewoon. Niet zo veel volk, maar al bij al nog goed verkocht... Man:"normaal is het drie euro, ik koop het voor 2,5 euro" ik "ok" hij: "heb je mij een zakske" ik:"oké, maar dan is het weer drie euro" woehaha!!! Ineens een regenbui, echt waar in drie seconden viel het water met bakken uit de lucht. Wiewie had een grote plastiek klaarliggen dus in twee seconden was ons kraamke waterdicht (wijzelf kletsnat ahum) en na vijf minuten scheen een flauw zonnetje alweer... Na een tweede regenvlaag dan toch ons kraamke opgeruimd (zal tegen 14u geweest zijn)
Bwaaaa, ik vond het nog wel wijs. Ene kleinen werkte wel op mijn systeem, hij bleef maar vragen hoeveel alles kostte terwijl ik moeite had gedaan om op alles prijsjes te kleven. Hij moest me 50 cent betalen en haalde een hoop rostjes uit zijnen zak. Ik heb dan maar gezegd dat 30 cent goed was... En hij dacht dat ik alles voor 30 cent zou wegdoen... de kleine snoodaard. Toen hij dan nog zonder gene zei dat hij die centjes had gepakt heb ik hem wel extra goed in de gaten gehouden. Ik had een grabbelton met allemaal spulletjes van 50 cent, er lag een muziekeend in, zo een knuffelke dat muziek maakte, hij heeft er zeker 20 keer op geduwd toen ik het een beetje op mijn heupen kreeg... Hij heeft het nadien nog gekocht voor 25 rostjes van 2 cent... hihihi.
Ik vind zo wel dat je het verschil ziet tussen professionele rommelmarktkramerkes en de amateurkes ;-) Ik verkocht een setjes van tassen en ondertasje voor een euro. De man zei "ik weet nog niet of ik mijn kraam ga opzetten gezien het weer" Ik zag het zo gebeuren dat hij die tassen in zijn kot ging verkopen voor 2 euro.. Ik stuurde Ube en Emma bij wijze van detective op pad... Nee, ze stonden niet in zijn kot, hij was ze volop aan het testen en was er zijn koffie uit aan 't drinken :-)
Eén iemand vond het nodig om mijnen kleinen geld af te troggelen voor een truitje van de voetbal. Ube had zijn centjes meegenomen en ging een toerke doen. 25 euro!!! Heeft hij betaald. De profiteur, chance dat ik niet wegkon bij mijn kot, en Jan, tja, die is ook fel van verre maar verre van fel. Toen we het ticketje in de nek omhoog deden stond er nochtans 20 Euro op getekend (wat ook nog genoeg was zunne!)... Tssss... als ge moet verdienen door de kinderen er eigenlijk op te leggen, chapeau ... Ube en een vriendje zijn dan een paar keer gaan schieten aan 't schietkot. Ze mochten dan een prijsje kiezen... Komen ze niet thuis met ne kruisboog!!! "WARNING, THIS IS NOT A TOY" Ube en zijn maatje zijn 11 en 10 jaar, en nee, ze lijken geen 18!! Ik was eigenlijk "not amused" hoor.. Dat dat überhaupt in zo een kot staat!!! Jan en de papa van 't vriendje hebben dat getest op een plank en die pijlen schoten daar los door!!! Moesten dat nu nog van die pijltjes zijn met een zuignapken op dan zou ik daar ook geen spel van maken. Nee, echte ijzeren punten!! Daarmee schiet je echt door ne kop! Met dat pakje bommetjes kon ik nog leven. De tijd dat je eendjes kon vissen en dat de puntjes werden geteld die onderaan uw kwekkerke stond is ook al lang gepasseerd, nu is het gewoon, geef je 5 euro is kiezen uit de onderste rij, 10 euro uit de tweede rij en zo verder. De charme van eendjes met weinig punten terug aan je haak te hangen en onopgemerkt terug te zetten is voorbij. Deze nacht weer niet te veel geslapen... We waren aan eten met onze maatjes (Amai, ik heb daar een biefstuk gegeten, chance dat de Weight Watchers niet bij ons aan de tafel zaten, tja, als je 24 euro betaalt kan je dat wel niet laten liggen natuurlijk) en nadien nog in nen cocktailbar een slaapmutske gedronken (Wiewie alcoholvrije cocktail om alle misverstanden uit de weg te gaan) En dan weer mijn lieve oordopjes gebruikt. Ik had nu toch een hoofdpijnaanval... 's morgens was er een soorte van mototreffen en als die starten moeten die allemaal eens volle gas gaan... dus tussen als dat "boys with their toys" toch nog een paar keer mafgewijs weggeweest... en dan was het ineens elf uur!! Lekker marginaal!!! Ik strompel uit mijn bed recht naar de medicijnkast en nam de neurofen tot mij... Om half twaalf receptie met om 14u BBQ. Ik zag er een beetje verfrommeld uit. Den eersten die ik tegenkwam "zijde nog niet lang uit ui bedde misschien??" Ahum... Nog marginaler dus... Beetje buitengezeten in leuke companie en dat was mijn doorkomst wel hoor. En als ik eten riek dan ben ik er helemaal door!! De Weightwatchers deden niet echt mee vandaag en gisterenavond... Maar kijk, ze sturen mij al op het rechte pad zodat ik er morgen weer volledig kan voor gaan!! Morgenavond Bingo-night!!! Ik zie dat hier al supergoe zitten!! En aan de companie zal 't weer niet mankeren!!
Ik ga niet naar huis zonder ne salami, ik zweer het!! Allee, vanavond nog eens letterlijk kermisse in mijne bedde en morgen ook nog en dan hopelijk dinsdag een rustig nacht (tenzij Frank Deboosere nog eens op een onweerke gaat trakteren) ik lig hier groggy in mijnen zetel.
Ik wens jullie allemaal een fijne nachtrust, en als ge kunt, slaap dan ook een beetje extra voor Wiewie want die zal het nodig hebben :-p
Ik wil jullie al verwittigen, morgen wordt dat een bad hairday in combo met wallen waar de regering binnenkort nog een taks op kan heffen... De Wiewie-wallen-taks... (die zijn tenminste duidelijk waarneembaar in tegenstelling tot de Polders)
Maar, ik zie jullie nog altijd even graag!! (hetzij met kleine oogskes)
Groetjes
Wallige Wiewie
Het anders zo vredige en rustige Beke wordt één weekend in het jaar the place to be voor de "Beekse Feesten" te vergelijken met de Genste Feesten maar dan in de kabouterversie.
De feesttent staat hier dan ook in vogelvlucht op 50 meter van mijn deur dus mijn nachtrust is er al sinds vrijdag aan voor de moeite... Slapen met oordopjes is niet zo handig, dan hoor ik echt wel mijn eigen tinitus en nog een heel klein beetje van de lage bastonen. Dan midden in de nacht die toepen weer uit je oor vijzen en na de derde keer vaststellen dat het feestje gedaan is. De zaterdag Rommelmarkt. Mijne wekker om kwart voor zeven, ik hoorde de regen op het dak grrrr... na een kwartierke was het toch gedaan... ik had gehoopt op een droge dag, maar ja, dat zijn we intussen wel al gewoon. Niet zo veel volk, maar al bij al nog goed verkocht... Man:"normaal is het drie euro, ik koop het voor 2,5 euro" ik "ok" hij: "heb je mij een zakske" ik:"oké, maar dan is het weer drie euro" woehaha!!! Ineens een regenbui, echt waar in drie seconden viel het water met bakken uit de lucht. Wiewie had een grote plastiek klaarliggen dus in twee seconden was ons kraamke waterdicht (wijzelf kletsnat ahum) en na vijf minuten scheen een flauw zonnetje alweer... Na een tweede regenvlaag dan toch ons kraamke opgeruimd (zal tegen 14u geweest zijn)
Bwaaaa, ik vond het nog wel wijs. Ene kleinen werkte wel op mijn systeem, hij bleef maar vragen hoeveel alles kostte terwijl ik moeite had gedaan om op alles prijsjes te kleven. Hij moest me 50 cent betalen en haalde een hoop rostjes uit zijnen zak. Ik heb dan maar gezegd dat 30 cent goed was... En hij dacht dat ik alles voor 30 cent zou wegdoen... de kleine snoodaard. Toen hij dan nog zonder gene zei dat hij die centjes had gepakt heb ik hem wel extra goed in de gaten gehouden. Ik had een grabbelton met allemaal spulletjes van 50 cent, er lag een muziekeend in, zo een knuffelke dat muziek maakte, hij heeft er zeker 20 keer op geduwd toen ik het een beetje op mijn heupen kreeg... Hij heeft het nadien nog gekocht voor 25 rostjes van 2 cent... hihihi.
Ik vind zo wel dat je het verschil ziet tussen professionele rommelmarktkramerkes en de amateurkes ;-) Ik verkocht een setjes van tassen en ondertasje voor een euro. De man zei "ik weet nog niet of ik mijn kraam ga opzetten gezien het weer" Ik zag het zo gebeuren dat hij die tassen in zijn kot ging verkopen voor 2 euro.. Ik stuurde Ube en Emma bij wijze van detective op pad... Nee, ze stonden niet in zijn kot, hij was ze volop aan het testen en was er zijn koffie uit aan 't drinken :-)
Eén iemand vond het nodig om mijnen kleinen geld af te troggelen voor een truitje van de voetbal. Ube had zijn centjes meegenomen en ging een toerke doen. 25 euro!!! Heeft hij betaald. De profiteur, chance dat ik niet wegkon bij mijn kot, en Jan, tja, die is ook fel van verre maar verre van fel. Toen we het ticketje in de nek omhoog deden stond er nochtans 20 Euro op getekend (wat ook nog genoeg was zunne!)... Tssss... als ge moet verdienen door de kinderen er eigenlijk op te leggen, chapeau ... Ube en een vriendje zijn dan een paar keer gaan schieten aan 't schietkot. Ze mochten dan een prijsje kiezen... Komen ze niet thuis met ne kruisboog!!! "WARNING, THIS IS NOT A TOY" Ube en zijn maatje zijn 11 en 10 jaar, en nee, ze lijken geen 18!! Ik was eigenlijk "not amused" hoor.. Dat dat überhaupt in zo een kot staat!!! Jan en de papa van 't vriendje hebben dat getest op een plank en die pijlen schoten daar los door!!! Moesten dat nu nog van die pijltjes zijn met een zuignapken op dan zou ik daar ook geen spel van maken. Nee, echte ijzeren punten!! Daarmee schiet je echt door ne kop! Met dat pakje bommetjes kon ik nog leven. De tijd dat je eendjes kon vissen en dat de puntjes werden geteld die onderaan uw kwekkerke stond is ook al lang gepasseerd, nu is het gewoon, geef je 5 euro is kiezen uit de onderste rij, 10 euro uit de tweede rij en zo verder. De charme van eendjes met weinig punten terug aan je haak te hangen en onopgemerkt terug te zetten is voorbij. Deze nacht weer niet te veel geslapen... We waren aan eten met onze maatjes (Amai, ik heb daar een biefstuk gegeten, chance dat de Weight Watchers niet bij ons aan de tafel zaten, tja, als je 24 euro betaalt kan je dat wel niet laten liggen natuurlijk) en nadien nog in nen cocktailbar een slaapmutske gedronken (Wiewie alcoholvrije cocktail om alle misverstanden uit de weg te gaan) En dan weer mijn lieve oordopjes gebruikt. Ik had nu toch een hoofdpijnaanval... 's morgens was er een soorte van mototreffen en als die starten moeten die allemaal eens volle gas gaan... dus tussen als dat "boys with their toys" toch nog een paar keer mafgewijs weggeweest... en dan was het ineens elf uur!! Lekker marginaal!!! Ik strompel uit mijn bed recht naar de medicijnkast en nam de neurofen tot mij... Om half twaalf receptie met om 14u BBQ. Ik zag er een beetje verfrommeld uit. Den eersten die ik tegenkwam "zijde nog niet lang uit ui bedde misschien??" Ahum... Nog marginaler dus... Beetje buitengezeten in leuke companie en dat was mijn doorkomst wel hoor. En als ik eten riek dan ben ik er helemaal door!! De Weightwatchers deden niet echt mee vandaag en gisterenavond... Maar kijk, ze sturen mij al op het rechte pad zodat ik er morgen weer volledig kan voor gaan!! Morgenavond Bingo-night!!! Ik zie dat hier al supergoe zitten!! En aan de companie zal 't weer niet mankeren!!
Ik ga niet naar huis zonder ne salami, ik zweer het!! Allee, vanavond nog eens letterlijk kermisse in mijne bedde en morgen ook nog en dan hopelijk dinsdag een rustig nacht (tenzij Frank Deboosere nog eens op een onweerke gaat trakteren) ik lig hier groggy in mijnen zetel.
Ik wens jullie allemaal een fijne nachtrust, en als ge kunt, slaap dan ook een beetje extra voor Wiewie want die zal het nodig hebben :-p
Ik wil jullie al verwittigen, morgen wordt dat een bad hairday in combo met wallen waar de regering binnenkort nog een taks op kan heffen... De Wiewie-wallen-taks... (die zijn tenminste duidelijk waarneembaar in tegenstelling tot de Polders)
Maar, ik zie jullie nog altijd even graag!! (hetzij met kleine oogskes)
Groetjes
Wallige Wiewie
zondag 19 juni 2016
P-UBE-R!!!
Tja, misschien hadden we een andere naam moeten kiezen... Want zet er een "P" voor en een "R" achter en je zit in de categorie van de puber. Onzen Ube heeft het deze avond nu toch eens zooo zwaar uitgehangen... Ik dacht dat ik ging ontploffen!! Waar is dat handboek "Pubers voor dummies??"
Soms zit hij aan tafel en eet hij echt bijna niets, 150 uitvluchten om niet te moeten eten. Als ik brul dat het eten klaar is zie ik meestal onmiddellijk aan zijn totjen hoe laat het is... Ik kan dan wel al inschatten hoe de maaltijd zal verlopen. Deze avond boterhammetjes. Hij at zeven boterhammen!!! En hij was van zin om nog eentje achterover te slaan, jaja, met choco schuift dat nogal goed binnen. Dus hij kreeg geen niet meer (hupla, hier word ik wss gebombardeerd tot slechte moeder :-))
Maar echt waar dat kon niet van de honger zijn, en ik ken dat, tegen dat hij in zijn bedde moet krijgt hij acute maagpijn...
Oke, op zich maakte hij er geen probleem van tot een uur of zeven... "Mama, mag ik een banaan want ik heb superveel honger" Hallo??? "Nee, Ube" Die is heeft nu toch een zaagske gespannen... Echt waar, NIET afgeven he... als hij het geen 50 keer gevraagd heeft was het 70 keer. Hij begon gelijk al in het snotje te hebben dat zijn gezaag niet veel effect had. Dus gooide hij het over een andere boeg. U:"Dan ga ik mij pleegouders zoeken"
W(wiewie): "Hoe ga je dat doen?"
U:"Ik ga dat zoeken op het internet want ik mag hier niets"
W: "ik dacht dat je deze middag naar een vriendje gaan spelen bent?"
Intussen ook al wat een felle mond tegen Jan opgezet. Het feit dat hij telkens weer opnieuw een antwoordje gaf deed mijn bloed echt KO-KEN!! Echt waar, ik had hem bijna een lappetette gegeven waar hij nog heel zijn leven ging aan denken.
W:"Als het hier toch zo slecht is, dan moet ge uw valieske pakken en op een ander gaan wonen he"
U:"goed idee, hoe rapper ik hier weg ben hoe beter"
En hij gaat naar boven. Ik hoor wat gestommel en hij komt terug naar beneden. Hij heeft een valieske gemaakt en hij vraagt of ik hem ga voeren. Ik kijk naar Jan en efkes schieten we bijna in de lach dus ik ga vlug in de keuken en ik zeg dat hij zijn plan maar moet trekken.
Manau kijkt toe en zegt droogjes dat hij misschien beter een broek kan aandoen voor hij buitengaat.
Hij is vastberaden hoor, broek, kousen, schoenen aan en hij gaat naar de gang en smijt de deur toe. Ik ga stiekem in de keuken staan en ik zie hem niet op de oprit, hij stond nog steeds in de gang en komt terug binnen "ik ben weg hoor" onderaan de deur is er zo een klein spleetje en ik zie dat hij tot drie keer toe de deur op en en dicht doet... na drie pogingen slaat hij voor de tweede keer de voordeur dicht. Hij gaat tegen de garagepoort staat zodat we hem niet zien (denkt hij) hij trekt zijnen buik in en hij blijft daar staan. Jan neemt de wacht over want Wiewie was aan het strijken. Hij loopt efkes af den oprit en dan terug. Dan loopt hij zo heel stil al sluipend terug naar de voordeur want anders hoor je de steentjes kraken... Eigenlijk is dat wel hilarisch..Langs den enen kant denk ik dan, kijk daar de fellen... maar godverdorie... Ik zuu dat ne keer moeten proberen hebben in mijnen tijd. En hij heeft hier echt nie te klagen zunne. Voor een geweigerde banaan stond die dus met zijn valies aan de deur. Na 40 minuten!!! is Jan dan toch naar buiten gegaan en kwam hij zogezegd dik tegen zijn zin naar binnen omdat "hij moest". Maar ik durf te wedden dat hij in zijn hartje blij was dat hij terug binnen was. En hij begint opnieuw te zagen. En dan schiet ik in een misschien niet verantwoorde colère, "weet ge wat Ube, ik zal gewoon doorgaan dat ik van je gezaag vanaf ben" en ik ben vertrokken met de wagen. Eerst dieseltankske dan zonnebankske. Ik steek mijn kaart in da spel, dus dan schiet de zonnebank na vijf minuten aan en mijnen telefoon gaat. GRRRRR, timing alles behalve schitterend. Ube heeft de telefoon naar boven gesmokkeld en zit te bellen vanop zijn bed "Sorry mama" overgoten met een sausje van welgemeende bleitinge. En intussen zie ik de seconden aftellen op ze nep-zonnestraaltjes-machine... Ik blijf toch nog een beetje boos maar stel hem gerust dat ik straks naar huis kom. Dus heb ik nu genoten van die tien minuten ontspanning??... bij nee waar... Ik kom thuis en hij doet de deur open. Hij verwacht dat ik al alles vergeten ben, maar ik ben nog steeds een beetje kort. Zoen gegeven, naar bed gestuurd en gezegd dat zijn straf nog zal volgen. Daar denk ik nu dus nog even over na... twee weken geen multimedia denk ik... Of geen bananen voor de rest van zijn leven!!
Ik ben verschrikkelijk moe en dat maakt mijn lontje al wat korter... ik heb vandaag dan ook een kuisingske gedaan, en ja, daar heb ik wel voldoening van. De kasten mooi afgekuist en alles weggedaan wat er niet moet opliggen. Jan komt thuis en ineens ligt den dressoir weer vol (zonnebril, oortjes voor Ipod, hoed, gsm, portefeuille, puffer, doosje van de puffer) Aaargh... Tja, dan moet ik beginnen zagen he, al is hij maar vijf minuten thuis...
EN, ik heb geen aandelen bij Mylène, MAAR dienen dweil die ik mij heb gekocht is een plezier om mee te kuisen!! Die oranje dweilkes, als je na het natte dweilen daar nog eens overgaat moet je dat om de drie vierkante meter uitwringen omdat dat sebiet "verzadigd" is. Met dienen dweil van Mylène?? Ik peis dat ge daar een sporthalle mee kunt droogdweilen (al is dat misschien een pieteke overdreven)
Eigenlijk zou ik nu wel een chipke kunnen eten, wat zegt ik, ik zou ne hele zak kunnen opeten :-p Maar ik ga het maar niet doen, ah nee he, want ik heb zelfs gene in huis... Ik zou een banaantje kunnen eten (op de rand van Ube zijn bed), maar dat zou misschien wel grof zijn. hahaha
Soms zit hij aan tafel en eet hij echt bijna niets, 150 uitvluchten om niet te moeten eten. Als ik brul dat het eten klaar is zie ik meestal onmiddellijk aan zijn totjen hoe laat het is... Ik kan dan wel al inschatten hoe de maaltijd zal verlopen. Deze avond boterhammetjes. Hij at zeven boterhammen!!! En hij was van zin om nog eentje achterover te slaan, jaja, met choco schuift dat nogal goed binnen. Dus hij kreeg geen niet meer (hupla, hier word ik wss gebombardeerd tot slechte moeder :-))
Maar echt waar dat kon niet van de honger zijn, en ik ken dat, tegen dat hij in zijn bedde moet krijgt hij acute maagpijn...
Oke, op zich maakte hij er geen probleem van tot een uur of zeven... "Mama, mag ik een banaan want ik heb superveel honger" Hallo??? "Nee, Ube" Die is heeft nu toch een zaagske gespannen... Echt waar, NIET afgeven he... als hij het geen 50 keer gevraagd heeft was het 70 keer. Hij begon gelijk al in het snotje te hebben dat zijn gezaag niet veel effect had. Dus gooide hij het over een andere boeg. U:"Dan ga ik mij pleegouders zoeken"
W(wiewie): "Hoe ga je dat doen?"
U:"Ik ga dat zoeken op het internet want ik mag hier niets"
W: "ik dacht dat je deze middag naar een vriendje gaan spelen bent?"
Intussen ook al wat een felle mond tegen Jan opgezet. Het feit dat hij telkens weer opnieuw een antwoordje gaf deed mijn bloed echt KO-KEN!! Echt waar, ik had hem bijna een lappetette gegeven waar hij nog heel zijn leven ging aan denken.
W:"Als het hier toch zo slecht is, dan moet ge uw valieske pakken en op een ander gaan wonen he"
U:"goed idee, hoe rapper ik hier weg ben hoe beter"
En hij gaat naar boven. Ik hoor wat gestommel en hij komt terug naar beneden. Hij heeft een valieske gemaakt en hij vraagt of ik hem ga voeren. Ik kijk naar Jan en efkes schieten we bijna in de lach dus ik ga vlug in de keuken en ik zeg dat hij zijn plan maar moet trekken.
Manau kijkt toe en zegt droogjes dat hij misschien beter een broek kan aandoen voor hij buitengaat.
Hij is vastberaden hoor, broek, kousen, schoenen aan en hij gaat naar de gang en smijt de deur toe. Ik ga stiekem in de keuken staan en ik zie hem niet op de oprit, hij stond nog steeds in de gang en komt terug binnen "ik ben weg hoor" onderaan de deur is er zo een klein spleetje en ik zie dat hij tot drie keer toe de deur op en en dicht doet... na drie pogingen slaat hij voor de tweede keer de voordeur dicht. Hij gaat tegen de garagepoort staat zodat we hem niet zien (denkt hij) hij trekt zijnen buik in en hij blijft daar staan. Jan neemt de wacht over want Wiewie was aan het strijken. Hij loopt efkes af den oprit en dan terug. Dan loopt hij zo heel stil al sluipend terug naar de voordeur want anders hoor je de steentjes kraken... Eigenlijk is dat wel hilarisch..Langs den enen kant denk ik dan, kijk daar de fellen... maar godverdorie... Ik zuu dat ne keer moeten proberen hebben in mijnen tijd. En hij heeft hier echt nie te klagen zunne. Voor een geweigerde banaan stond die dus met zijn valies aan de deur. Na 40 minuten!!! is Jan dan toch naar buiten gegaan en kwam hij zogezegd dik tegen zijn zin naar binnen omdat "hij moest". Maar ik durf te wedden dat hij in zijn hartje blij was dat hij terug binnen was. En hij begint opnieuw te zagen. En dan schiet ik in een misschien niet verantwoorde colère, "weet ge wat Ube, ik zal gewoon doorgaan dat ik van je gezaag vanaf ben" en ik ben vertrokken met de wagen. Eerst dieseltankske dan zonnebankske. Ik steek mijn kaart in da spel, dus dan schiet de zonnebank na vijf minuten aan en mijnen telefoon gaat. GRRRRR, timing alles behalve schitterend. Ube heeft de telefoon naar boven gesmokkeld en zit te bellen vanop zijn bed "Sorry mama" overgoten met een sausje van welgemeende bleitinge. En intussen zie ik de seconden aftellen op ze nep-zonnestraaltjes-machine... Ik blijf toch nog een beetje boos maar stel hem gerust dat ik straks naar huis kom. Dus heb ik nu genoten van die tien minuten ontspanning??... bij nee waar... Ik kom thuis en hij doet de deur open. Hij verwacht dat ik al alles vergeten ben, maar ik ben nog steeds een beetje kort. Zoen gegeven, naar bed gestuurd en gezegd dat zijn straf nog zal volgen. Daar denk ik nu dus nog even over na... twee weken geen multimedia denk ik... Of geen bananen voor de rest van zijn leven!!
Ik ben verschrikkelijk moe en dat maakt mijn lontje al wat korter... ik heb vandaag dan ook een kuisingske gedaan, en ja, daar heb ik wel voldoening van. De kasten mooi afgekuist en alles weggedaan wat er niet moet opliggen. Jan komt thuis en ineens ligt den dressoir weer vol (zonnebril, oortjes voor Ipod, hoed, gsm, portefeuille, puffer, doosje van de puffer) Aaargh... Tja, dan moet ik beginnen zagen he, al is hij maar vijf minuten thuis...
EN, ik heb geen aandelen bij Mylène, MAAR dienen dweil die ik mij heb gekocht is een plezier om mee te kuisen!! Die oranje dweilkes, als je na het natte dweilen daar nog eens overgaat moet je dat om de drie vierkante meter uitwringen omdat dat sebiet "verzadigd" is. Met dienen dweil van Mylène?? Ik peis dat ge daar een sporthalle mee kunt droogdweilen (al is dat misschien een pieteke overdreven)
Eigenlijk zou ik nu wel een chipke kunnen eten, wat zegt ik, ik zou ne hele zak kunnen opeten :-p Maar ik ga het maar niet doen, ah nee he, want ik heb zelfs gene in huis... Ik zou een banaantje kunnen eten (op de rand van Ube zijn bed), maar dat zou misschien wel grof zijn. hahaha
Zo voor nen zondagavond kan dat wel tellen... pffff... Gelukkig is er morgen nog een halve Wiewie-dag, want in de namiddag word ik klant bij telenet. Ik ben benieuwd, hopelijk moet ik mij dan niet meer aan de voordeur (bij voorkeur buiten) gaan stellen als ik wil bellen met mijne gsm. Ik heb den indruk dat ik in nen bunker woon... Als ge in de keuken lekker dicht tegen de ruite plakt lukt het ook nog net...
Bananegroetjes
donderdag 16 juni 2016
Wiewie gaat naar Adele
Hello, it's me, I was wondering if after all these years you'd like to meet... :-)))
Jaaaaa, mijn partner in crime Kris Meert, zijn mama en ik gaan ons nog ne keer naar het Sportpaleis in Antwerpen begeven, je weet wel, die twee grote concertzalen naast elkaar waar niet voldoende parkeercapaciteiten zijn...grrrr... We zijn drie uur en een half op voorhand vertrokken, ruim op tijd zou je denken?? Tarara, sjuust op tijd. Tsssss, ik vraag mij af hoe een file eigenlijk begint, is dat ne duts die vooraan rijdt of waar begint een file. Dan de parking vlak naast den afrit was "gesloten", ze hebben die volledig omgeploegd, dus er werd daar duchtig van vakken verwisseld omdat dat mijn inziens niet werd aangeduid. Dus dan stond je voor het rood, dan voor het groen, dan weer rood en was je geen centimeter opgeschoven door de vakjeswisselaars. Aarg, de fliekjes lieten dan ook nog maar in een "groene verkleerslichtsessie" drie auto's per keer door, want anders liep het kruispunt vol. Dan van vier vakken naar twee, en net om de bocht hadden ze ook nog een putje in de baan gemaakt, dus dan nog eens van twee vakken naar één!!! Geen wonder dat dat daar een verkeersinfact van jewelste was!! 50 flikken op één kruispunt, maar ze zouden toch beter ne keer brainstormen om dat in betere banen te leiden (letterlijk) Wiewie heeft eventjes haar geduld verloren, maar de mama van Kris begreep mij maar al te goed :-) Kris bleef nog rustig tot in het frietkot, hihi, iedereen heeft wel eens een uitbarstingsken... Hij had ook gelijk hoor, zo amateuristisch met post-it plakkerkes, en dan werd 23 eerder bediend dan ons, en wij hadden 22... Wat hebben we geleerd, ga je 's avonds naar het sportpaleis dan neem je best in de namiddag verlof en vertrek je om 14u. En dan ook al verlof pakken om je ticketjes te bestellen want die worden ook altijd in de voormiddag van ne weekdag verkocht, ja hoor, goe bezig... Ik eis "concertverlof" :-)
Desalnietemin dat we dus de klapdeuren binnenkwamen van het balkon en de eerste noten van "Hello" weerklonken. Dus dan nog ons plaatsje zoeken... en er waren veeeeeeel mensen te laat geloof me.
Eén voordeel, de lichten waren al uit en ik zag niet hoe hoog ik wel zat. Alhoewel, een beetje opgejaagd op onze stoel plaatsgenomen en ik zag haar in de diepte staan... Mijzelf een beetje moeten oppeppen dat ik bij Justin Bieber even hoog zat, dat ik mij niet moest aanstellen, en dat het ook zoooo hoog niet was... tarara. Volgens mij als ik rechtstond en mijn hand uitstak kwam ik aan den plafond (allee, twintig Wiewietjes op elkaar en dan zou ik er aankunnen) Het hielp niet als ze na het tweede nummer de lichten aanstaken... fjuuw, Maar ik heb er mij overgezet. Maar op de eerste rij van dat balkon?? Neee, dat zou absoluut niet lukken, zelfs voor Muse niet, en dan weet je wel dat ik het meen ee...
Adele, ik wou haar op een valse noot betrappen na al dat lof van de vorige concerten, maar nee jong, dat topwijf heeft feilloos gezongen, het was prachtig!! Ik heb de clip van "Hello" gezien en ik had het vermoeden dat dat nogal wat was aan gefotoshopt, maar euh, ik zag net hetzelfde op het grote scherm. Die is echt superknap, zelfs al zingt ze al die hoge noten, die blijft echt gracieus, de emotie staat op haar gezicht af te lezen, echt kippenvel!!! Zij krijgt dus op haar eentje het ganse sportpaleis stil, en als ze vraagt om de gms lichtjes aan te steken, tja, dat is adembenemend!! Zij is dus ook wel supergrappig!! en ook een beetje dramaqueen gelijk ze zelf zegt. En dienen vettige lach, daar word je gewoon vrolijk van!! Haar fans komen duidelijk op de eerste plaats. Zo deed ze een selfie-sessie door haar te bukken en gekke bekken te trekken :-) Maar het is een fameuze babbelette zunne, en niettegenstaande haar parleetjes uiterst amusant waren had ik liever misschien net iets minder praatjes en wat meer gezang gehoord. Maar dat is dan ook het minuscule minpuntje. Maar in onze nabespreking in den otto dachten we er misschien aan dat het niet okee is voor haar stem om een uur en driekwart aan één stuk te zingen. En dan was er ineens een gat in het dak en stond ze in de regen (set Fire to the Rain) :-) superwijs gedaan, maar het verrassingseffect was er al af he, want supertoffe Siska van Stubru moest na het eerste concert van Adele iemand opbellen die dan alles verklapt wat ze zegt en wat er gebeurt!! Tssss... kalle (Siska, niet Adele!). Bij Muse heeft ze mij dat ook geflikt. De volgende keer dien ik klacht in.
Dat mijn haar rechtkwam heb ik al gezegd, dat mijn oogvochtproduktie bij momenten de hoogte inschoot was een gevolg van al die emotie in haar nummers. Misschien daarom dat ze af en toe wat lollekes maakte tussen haar nummers om te maken dat er geen 18000 man al bleitend en met een depressie naar huis ging. Kortom, het was veeeeeel te snel gedaan!!
Wie die supersympathieke Adele ne keer in een wreed wijs filmke wilt zien (Carpool Karaoke)
https://www.youtube.com/watch?v=Nck6BZga7TQ
Je hebt dat trouwens ook met Justin Bieber wreed wijs... (jaja, je leest het goed, "Justin Bieber" en "wreed wijs" in één zin :-) https://www.youtube.com/watch?v=Dx06c0ZEBMk
Na het concert iedereen laten voorgaan en nog iets gedronken, en geloof het of niet, we reden gezwind en zonder file naar huis, en dat was maar goed ook want ik moest werken vandaag. In mijn bedje gedoken tegen 00:25... en dan niet kunnen slapen... want ik lag alleen, en ik hoorde vanalles wat ik niet moest horen... met één oog open dus... ge moet daarvoor zo oud geworden zijn... Wiewie den broekschijter. Deze nacht hopelijk beter.
Zij die binnenkort een joekel van een koortsblaas zal ontwikkelen groet u...
x
Jaaaaa, mijn partner in crime Kris Meert, zijn mama en ik gaan ons nog ne keer naar het Sportpaleis in Antwerpen begeven, je weet wel, die twee grote concertzalen naast elkaar waar niet voldoende parkeercapaciteiten zijn...grrrr... We zijn drie uur en een half op voorhand vertrokken, ruim op tijd zou je denken?? Tarara, sjuust op tijd. Tsssss, ik vraag mij af hoe een file eigenlijk begint, is dat ne duts die vooraan rijdt of waar begint een file. Dan de parking vlak naast den afrit was "gesloten", ze hebben die volledig omgeploegd, dus er werd daar duchtig van vakken verwisseld omdat dat mijn inziens niet werd aangeduid. Dus dan stond je voor het rood, dan voor het groen, dan weer rood en was je geen centimeter opgeschoven door de vakjeswisselaars. Aarg, de fliekjes lieten dan ook nog maar in een "groene verkleerslichtsessie" drie auto's per keer door, want anders liep het kruispunt vol. Dan van vier vakken naar twee, en net om de bocht hadden ze ook nog een putje in de baan gemaakt, dus dan nog eens van twee vakken naar één!!! Geen wonder dat dat daar een verkeersinfact van jewelste was!! 50 flikken op één kruispunt, maar ze zouden toch beter ne keer brainstormen om dat in betere banen te leiden (letterlijk) Wiewie heeft eventjes haar geduld verloren, maar de mama van Kris begreep mij maar al te goed :-) Kris bleef nog rustig tot in het frietkot, hihi, iedereen heeft wel eens een uitbarstingsken... Hij had ook gelijk hoor, zo amateuristisch met post-it plakkerkes, en dan werd 23 eerder bediend dan ons, en wij hadden 22... Wat hebben we geleerd, ga je 's avonds naar het sportpaleis dan neem je best in de namiddag verlof en vertrek je om 14u. En dan ook al verlof pakken om je ticketjes te bestellen want die worden ook altijd in de voormiddag van ne weekdag verkocht, ja hoor, goe bezig... Ik eis "concertverlof" :-)
Desalnietemin dat we dus de klapdeuren binnenkwamen van het balkon en de eerste noten van "Hello" weerklonken. Dus dan nog ons plaatsje zoeken... en er waren veeeeeeel mensen te laat geloof me.
Eén voordeel, de lichten waren al uit en ik zag niet hoe hoog ik wel zat. Alhoewel, een beetje opgejaagd op onze stoel plaatsgenomen en ik zag haar in de diepte staan... Mijzelf een beetje moeten oppeppen dat ik bij Justin Bieber even hoog zat, dat ik mij niet moest aanstellen, en dat het ook zoooo hoog niet was... tarara. Volgens mij als ik rechtstond en mijn hand uitstak kwam ik aan den plafond (allee, twintig Wiewietjes op elkaar en dan zou ik er aankunnen) Het hielp niet als ze na het tweede nummer de lichten aanstaken... fjuuw, Maar ik heb er mij overgezet. Maar op de eerste rij van dat balkon?? Neee, dat zou absoluut niet lukken, zelfs voor Muse niet, en dan weet je wel dat ik het meen ee...
Adele, ik wou haar op een valse noot betrappen na al dat lof van de vorige concerten, maar nee jong, dat topwijf heeft feilloos gezongen, het was prachtig!! Ik heb de clip van "Hello" gezien en ik had het vermoeden dat dat nogal wat was aan gefotoshopt, maar euh, ik zag net hetzelfde op het grote scherm. Die is echt superknap, zelfs al zingt ze al die hoge noten, die blijft echt gracieus, de emotie staat op haar gezicht af te lezen, echt kippenvel!!! Zij krijgt dus op haar eentje het ganse sportpaleis stil, en als ze vraagt om de gms lichtjes aan te steken, tja, dat is adembenemend!! Zij is dus ook wel supergrappig!! en ook een beetje dramaqueen gelijk ze zelf zegt. En dienen vettige lach, daar word je gewoon vrolijk van!! Haar fans komen duidelijk op de eerste plaats. Zo deed ze een selfie-sessie door haar te bukken en gekke bekken te trekken :-) Maar het is een fameuze babbelette zunne, en niettegenstaande haar parleetjes uiterst amusant waren had ik liever misschien net iets minder praatjes en wat meer gezang gehoord. Maar dat is dan ook het minuscule minpuntje. Maar in onze nabespreking in den otto dachten we er misschien aan dat het niet okee is voor haar stem om een uur en driekwart aan één stuk te zingen. En dan was er ineens een gat in het dak en stond ze in de regen (set Fire to the Rain) :-) superwijs gedaan, maar het verrassingseffect was er al af he, want supertoffe Siska van Stubru moest na het eerste concert van Adele iemand opbellen die dan alles verklapt wat ze zegt en wat er gebeurt!! Tssss... kalle (Siska, niet Adele!). Bij Muse heeft ze mij dat ook geflikt. De volgende keer dien ik klacht in.
Dat mijn haar rechtkwam heb ik al gezegd, dat mijn oogvochtproduktie bij momenten de hoogte inschoot was een gevolg van al die emotie in haar nummers. Misschien daarom dat ze af en toe wat lollekes maakte tussen haar nummers om te maken dat er geen 18000 man al bleitend en met een depressie naar huis ging. Kortom, het was veeeeeel te snel gedaan!!
Wie die supersympathieke Adele ne keer in een wreed wijs filmke wilt zien (Carpool Karaoke)
https://www.youtube.com/watch?v=Nck6BZga7TQ
Je hebt dat trouwens ook met Justin Bieber wreed wijs... (jaja, je leest het goed, "Justin Bieber" en "wreed wijs" in één zin :-) https://www.youtube.com/watch?v=Dx06c0ZEBMk
Na het concert iedereen laten voorgaan en nog iets gedronken, en geloof het of niet, we reden gezwind en zonder file naar huis, en dat was maar goed ook want ik moest werken vandaag. In mijn bedje gedoken tegen 00:25... en dan niet kunnen slapen... want ik lag alleen, en ik hoorde vanalles wat ik niet moest horen... met één oog open dus... ge moet daarvoor zo oud geworden zijn... Wiewie den broekschijter. Deze nacht hopelijk beter.
Zij die binnenkort een joekel van een koortsblaas zal ontwikkelen groet u...
x
zaterdag 11 juni 2016
TROP is TROP en te veel is te veel...
Howhowhow, mijn weegschaal begint kuren te krijgen geloof ik... of het kan ook zijn dat ik algelijk weer een ferme scheut ben bijgekomen. Grrr, drie weken geleden vier kilo af (deels door ziekte), nu vijf en ne klets er weer bij... dat kan hier echt niet meer door de spreekwoordelijke beugel. Het is niet vijf voor twaalf, maar het is eigenlijk als twintig na twaalf. Keer op keer moet ik zo zeggen, "man, ik heb nog nooit zoveel gewogen" Maar ja, ik weet wel hoe ik dat moet aanpakken hoor, maar het verschil tussen weten hoe en blijven volhouden is immens! Ik eet graag en ik kook graag, dat is een feit, maar het is nu niet dat ik hier hele dagen zit te schransen ook zunne. Volgens mij verdik ik zelfs gewoon van naar eten te kijken of aan eten te denken!! Qua erfelijkheid heb ik dan misschien ook wel de verkeerde kaart getrokken, en neeeeee ik moet mij daar niet achter wegsteken, maar jaaaaaaa, dat bemoeilijkt het nu sjuust wel... En ik geef ook toe dat ik niet op de eerste rij stond als het "karakter" werd uitgedeeld. Alhoewel, bij het "lieve karakter" stond ik redelijk vanvoor (woehahaha)
Tijd voor actie!! Ingeschreven bij de Weewee (Weightwatchers) daar kruipt wel wat tijd in maar ik heb een beetje structuur en controle nodig. En ook heel af en toe ne keer een uitspattingske en infeite met dat systeem kan dat wel (anders hou ik dat geen meter uit) En een beetje controle ook he, aja, vroeger bij de diëtiste (jaja, ook al gedaan hoor een paar jaar geleden) om de veertien dagen controle, okee, de eerste week niet naar kijken en de tweede week scheel van den onger om dat weer goed te krijgen.
Donderdag was het D-day... Ik moest dus weer inschrijven, en dat was niet de eerste keer. Dan moet je een kotje aanvinken "ik was ooit al lid van WW. Even overwoog ik om mijn naam iets anders te schrijven en dan dat kotteke niet aan te vinken, maar allee, ik ben niet de enige die haar almets ne keer moet herpakken, zo werd mij bevestigd door WW-consulente. Gelukkig word je nooit gediskwalificeerd wegens " te veel pogingen"
Was ik een stuk speelgoed ik was zeker ne jojo, maar wel geen gewoontjen ee, zo een vlindermodelleke waar je van die trucjes mee kunt doen :-) Eentje met wit en blauwe streepjes en met een indiaantje op (Buffalooooo ;-))
Steek ik iets in mijn mondje, plakt het sebiets aan mijn kontje... en ik heb verkleinwoordjes gebruikt of anders klinkt het gelijk nog erger dan het al is... tssss.
Ik heb er al eens over nagedacht van een pulle tec7 in mijn mond te gieten, alle poriën dicht van aan mijnen slokdarm tot mijnen endeldarm, geen opname meer van calorieën en vetten (die onmiddellijk worden omgezet in cellulitis), gewoon, alles van de ingang naar den uitgang.
Dat ik een ganse dag op nen bureaustoel zit doet er ook geen goed aan natuurlijk. Ik zou zo nen bal moeten hebben dat ik een beetje kan bewegen binst dat ik zit te bellen naar al onze lieve leden van het beste ziekenfonds van de hele wereld. Maar mezelf kennende zou ik daar in mijn enthousiasme ook wel af en toe een afflikkeren. Lopen is momenteel geen optie wil ik nog iets van mijn knieschijven overhebben... Zwemmen... mja...
Alhoewel ik ooit eens een verhaaltje heb gehoord van mijn juf van de pedicureklas. Wiewie heeft een jaar of tien geleden een jaartje pedicure gevolgd, wel moeten stopzetten voor de kindjes, maar dat is niet zo erg. Stage gedaan in het rusthuis, ik vond dat leutig, zo met een mesje eksteroogjes zo diep mogelijk uitsnijden (zonder bloed ee) die ouwetjes met eelsplekjes kregen weer superzachte babyvoetjes. Soit, op een moment verteld zij een verhaal van een man met een negenoog (soorte van steenpuist) op zijnen voet dus ze ging dat daags nadien gaan bekijken. Hij belde haar 's avonds terug "het is al oké, ik ben gaan zwemmen en ze is vanzelf opengegaan!!! EIKES!!!!! Hoe vadsig is dat! Het was trouwens in de Palestra in Deinze, hahahaha...
En dan nog maar niet te denken aan al die andere lichaamssappen die in dat bad terechtkomen... leve de chloor :-)
Desalniettemin moet ik dus een beetje "Die-eten", ik vraag me nog steeds af waarom dat niet met een "n" begint "Nie-eten".
Het zou dus kunnen dat ik binnenkort ne keer uwen neus afbijt terwijl dat eigenlijk niet nodig is... ik vrees dat mijnen gemoedstoestand af en toe ne keer zal schommelen. (mocht ik dan toch genen jojo zijn, was ik dan maar ne schommel, maar met zo een kasteelken en klimmuurken aan he) Vroeger hadden wij thuis ne schommel en als je te hard ging dan kwam die buize zo wat uit de grond... Mijn lieve zus heeft eens te hoog geschommeld en kwam mee haar klieken en klakken tussen de sperren terecht, volgens mij heeft ze dan haren arm gebroken maar dat weet ik niet meer zo goed, hihihi.
Mijn zus en ik moesten vroeger ook al eens de afwas doen, en ik moest altijd afdrogen, grrrr... Op ne keer waren wij alleen thuis en ze geeft mij nen duw met haar gat waardoor ik tegen de stove val en die valt gewoon uit de muur!! hahaha... Wij naar de buren om dat weer recht te krijgen maar de glaasjes waren kapot en aan de binnenkant zaten zo van die sierwafeltjes en die waren ook kapot dus hebben we dat algelijk moeten opbiechten :-)
We wijken af... Dus voorlopig zie ik dat hier nog wel zitten, maar voor hoe lang? That's the question...
Caloriearme groetjes en verse groentjes
S
Tijd voor actie!! Ingeschreven bij de Weewee (Weightwatchers) daar kruipt wel wat tijd in maar ik heb een beetje structuur en controle nodig. En ook heel af en toe ne keer een uitspattingske en infeite met dat systeem kan dat wel (anders hou ik dat geen meter uit) En een beetje controle ook he, aja, vroeger bij de diëtiste (jaja, ook al gedaan hoor een paar jaar geleden) om de veertien dagen controle, okee, de eerste week niet naar kijken en de tweede week scheel van den onger om dat weer goed te krijgen.
Donderdag was het D-day... Ik moest dus weer inschrijven, en dat was niet de eerste keer. Dan moet je een kotje aanvinken "ik was ooit al lid van WW. Even overwoog ik om mijn naam iets anders te schrijven en dan dat kotteke niet aan te vinken, maar allee, ik ben niet de enige die haar almets ne keer moet herpakken, zo werd mij bevestigd door WW-consulente. Gelukkig word je nooit gediskwalificeerd wegens " te veel pogingen"
Was ik een stuk speelgoed ik was zeker ne jojo, maar wel geen gewoontjen ee, zo een vlindermodelleke waar je van die trucjes mee kunt doen :-) Eentje met wit en blauwe streepjes en met een indiaantje op (Buffalooooo ;-))
Steek ik iets in mijn mondje, plakt het sebiets aan mijn kontje... en ik heb verkleinwoordjes gebruikt of anders klinkt het gelijk nog erger dan het al is... tssss.
Ik heb er al eens over nagedacht van een pulle tec7 in mijn mond te gieten, alle poriën dicht van aan mijnen slokdarm tot mijnen endeldarm, geen opname meer van calorieën en vetten (die onmiddellijk worden omgezet in cellulitis), gewoon, alles van de ingang naar den uitgang.
Dat ik een ganse dag op nen bureaustoel zit doet er ook geen goed aan natuurlijk. Ik zou zo nen bal moeten hebben dat ik een beetje kan bewegen binst dat ik zit te bellen naar al onze lieve leden van het beste ziekenfonds van de hele wereld. Maar mezelf kennende zou ik daar in mijn enthousiasme ook wel af en toe een afflikkeren. Lopen is momenteel geen optie wil ik nog iets van mijn knieschijven overhebben... Zwemmen... mja...
Alhoewel ik ooit eens een verhaaltje heb gehoord van mijn juf van de pedicureklas. Wiewie heeft een jaar of tien geleden een jaartje pedicure gevolgd, wel moeten stopzetten voor de kindjes, maar dat is niet zo erg. Stage gedaan in het rusthuis, ik vond dat leutig, zo met een mesje eksteroogjes zo diep mogelijk uitsnijden (zonder bloed ee) die ouwetjes met eelsplekjes kregen weer superzachte babyvoetjes. Soit, op een moment verteld zij een verhaal van een man met een negenoog (soorte van steenpuist) op zijnen voet dus ze ging dat daags nadien gaan bekijken. Hij belde haar 's avonds terug "het is al oké, ik ben gaan zwemmen en ze is vanzelf opengegaan!!! EIKES!!!!! Hoe vadsig is dat! Het was trouwens in de Palestra in Deinze, hahahaha...
En dan nog maar niet te denken aan al die andere lichaamssappen die in dat bad terechtkomen... leve de chloor :-)
Desalniettemin moet ik dus een beetje "Die-eten", ik vraag me nog steeds af waarom dat niet met een "n" begint "Nie-eten".
Het zou dus kunnen dat ik binnenkort ne keer uwen neus afbijt terwijl dat eigenlijk niet nodig is... ik vrees dat mijnen gemoedstoestand af en toe ne keer zal schommelen. (mocht ik dan toch genen jojo zijn, was ik dan maar ne schommel, maar met zo een kasteelken en klimmuurken aan he) Vroeger hadden wij thuis ne schommel en als je te hard ging dan kwam die buize zo wat uit de grond... Mijn lieve zus heeft eens te hoog geschommeld en kwam mee haar klieken en klakken tussen de sperren terecht, volgens mij heeft ze dan haren arm gebroken maar dat weet ik niet meer zo goed, hihihi.
Mijn zus en ik moesten vroeger ook al eens de afwas doen, en ik moest altijd afdrogen, grrrr... Op ne keer waren wij alleen thuis en ze geeft mij nen duw met haar gat waardoor ik tegen de stove val en die valt gewoon uit de muur!! hahaha... Wij naar de buren om dat weer recht te krijgen maar de glaasjes waren kapot en aan de binnenkant zaten zo van die sierwafeltjes en die waren ook kapot dus hebben we dat algelijk moeten opbiechten :-)
We wijken af... Dus voorlopig zie ik dat hier nog wel zitten, maar voor hoe lang? That's the question...
Caloriearme groetjes en verse groentjes
S
zondag 29 mei 2016
Wiewie en Karma in het subtropisch zwembad...
Na een weekje paraplu in mijn zetel te liggen had ik zin in een beetje avontuur. Mijn maagsken, tja, dat moet nog een beetje herstellen, maar dat is hier al megagoed doenbaar...
En de kleine Van Daele zaagt mijn oren af om nog eens te gaan zwemmen. Tja, dat zie ik eigenlijk wel zitten, maar niet in een saai zwembad baantjes trekken he, neenee, ik wil een beetje actie op de redactie...
Roosebroeken... Mja, is wel tof, maar dat ziet daar altijd zwart van het volk!! (en ja, dat is een uitdrukking die wil zeggen dat er enorm veel volk is, dus ik heb het niet over de huidskleur van de aanwezigen... tsssss)
En in die glijbanen in de pikkedonker durf ik al niet, dus schiet er enkel nog dat doolhof slierbanerij over...
Dus googlen we efkes op het net, Subtropisch bad in Oostduinkerke... (Sunparks) Check!! Vanaf 13 u kan je een halve-dag-ticket kopen en de GPS zegt dat we om 12:58 toekomen... I-de-aal!!!
't Is wel een eindeke rijden, maar onze lieve Peugeot voert ons zonder morren en sputteren tot ginder.
We rijden de parking op en stappen naar de ingang, er komen twee koppels op ons af en ze vragen of wij al ticketjes hebben, we zeggen nee, en krijgen hun ticket!! Ze hebben een dagticket gekocht en daar mag je heel de dag zomaar mee binnen en buiten!! Maar ze twijfelen of het gaat lukken. Okee, we gaan langs de ingang en proberen zo onopvallend mogelijk of het lukt, ik heb twee tickets en Jan heeft er twee. Jan gaat binnen, vergeet het andere aan Manau te geven en weet niet meer welk hij heeft gebruikt... grrrrrr... Op goed geluk geeft hij haar het nog niet gebruikte ticket. Dus hebben wij eigenlijk gratis weesten plonzen... En eigenlijk ook weer niet, die andere mensen hebben onze zwembeurt betaald. Eigenlijk is het een dom systeem, voor 13u kan je geen halve-dagticket kopen, al moet dat toch lukken om dat in te stellen dat ze bijvoorbeeld voor half één terug moeten buitenzijn?
Anyway, Wiewie mag ook al eens chance hebben, toch??
Een heel fijn zwembad, voilà, in ruil voor de gratis zwembeurt geef ik hier zelfs goeie commentaar voor hun zwemfaciliteiten, hahaha... lekker warm, verschillende glijbanen, (en twee waar ik niet indurfde wegens te lang en ikke beetje claustrofobisch... Die ene kon je niet in rechtzitten peis ik dus wil ik maar zeggen dat het een smal buiske was... (zelfs de buizen op mijn rapport waren groter) Properkes, maar op sommige plaatsen toch wel wat gladjes. Jan schiet van een trapje dat in een plonsbadje uitkomt en ik lach mij een kriek, ik zeg nog "voilà, dat komt ervan als ge naar de pedicure gaat" (al was het wel lang geleden) gelukkig heeft niemand het gezien...Maar ik had pech want Karma was er ook...wat denkt ge, nadien ben ik tot DRIE keer toe van ne trap gesloren, en altijd nen anderen trap waar er wel veel volk stond. Mijn gat ziet morgen zeker en vast blauw, maar ik ben al blij dat ik niet op mijn staartebeentje ben getoeterd. Mijn spectaculairste val was toen we aan het wachten waren op Manau en Jan die de megalange buisglijbaan deden. Ik wil mij in het bad zetten waar ze in uitkomen, en daar ga ik weer, in één second op mijn gat op dat trapken, en ben ik dan kwaad op mezelf want door mijnen gil heeft iedereen het weer gezien... Ube vraagt eerst of het gaat en begin dat te lachen (op zich is hij dus wel goed gekweekt) Ne meter van mij staat er ne gast ('t kost mijnen kleinen geweest zijn) die stond zijn lach nu toch eens te onderdrukken, en zo naar de andere kant aan het kijken... hihihi... mijn hand deed nu wel een beetje zeer, maar intussen is het al over...
Er waren ook zo van die golven, megawijs, dan spring je zo lekker mee in de flow, als de golf weg ik kan je staan, en als de golf er is spring je omhoog, en dat gaat, en dat gaat zelfs goed... tot Ube aan mij komt hangen omdat hij niet meer kan... en dan begin ik te springen als de golf er niet is en sta ik op de grond als die golf over mijnen kop slaat, en dan verslik ik mij... En gisteren heb ik naar Titanic gekeken... Maar kom, Ube bleef wel lekker met zijn kopke boven zenne... Dan was er ook zo een gang met stroomversnelling. Aan die gaten waar den druk uitkwam deed dat wel zeer, de eerst keer zo met mijn nieren voor zo een spel gepasseerd, dat is echt wel keihard, dan een paar keer met mijn cellulitis er voorgehangen, deed ook zeer, maar ge weet nooit waar 't goed voor was... :-)
Dan een wijze glijbaan geprobeerd die open was aan de bovenkant, dus die ging zeker niet overkop... :-p maar aan speed geen gebrek... Tot vijf keer toe geprobeerd om daar elegant uit te komen, maar ik heb het moeten opgeven... Je wordt daar gewoon uitgekatapulteerd!!! Dan nog een steil baantje van ne meter of drie, als je in het bad komt krijg je een waterverplaatsing dat is ongezien, en als er zo een paar ouders met baby's in de buurt dobberen en jij komt daar dan van da spel en iedereen krijgt een douche.. tja... maar euh, ge kunt nu peinzen wat ge wilt, maar zelf bij onzen Ube was het ook al een doucheken zunne... Van douche gesproken, dat was nu wel sjuust een beetje te heet dat water... En, er was niet zoveel volk, dus dat was wel ne meevaller. Voor de algemene beleving van het zwembad geeft ik een negen op elf!! Ik zie je al denken, hoezo op elf?? Jaaaa, vroeger kregen wij altijd punten op tien, of op twintig, of ne keer op vijf... tegenwoordig is dat op een willekeurig getal, dan komt Manau thuis, ik heb 13 op 17... en dan sta ik daar... tegen dat ik in mijn hoofd uitgerekend heb hoeveel dat op tien is, is 't eten al gereed. :-) Of ne keer op 13, of ne keer op 24...
Desalniettemin, we hebben ons super geamuseerd!!
Morgen gaat Jantje werken, en de kids gaan naar school... = WIEWIE-DAG!!!!!!
Geniet nog van jullie zondagavond en ik wens jullie alvast een heel fijne werkweek...
Groetjes
x
En de kleine Van Daele zaagt mijn oren af om nog eens te gaan zwemmen. Tja, dat zie ik eigenlijk wel zitten, maar niet in een saai zwembad baantjes trekken he, neenee, ik wil een beetje actie op de redactie...
Roosebroeken... Mja, is wel tof, maar dat ziet daar altijd zwart van het volk!! (en ja, dat is een uitdrukking die wil zeggen dat er enorm veel volk is, dus ik heb het niet over de huidskleur van de aanwezigen... tsssss)
En in die glijbanen in de pikkedonker durf ik al niet, dus schiet er enkel nog dat doolhof slierbanerij over...
Dus googlen we efkes op het net, Subtropisch bad in Oostduinkerke... (Sunparks) Check!! Vanaf 13 u kan je een halve-dag-ticket kopen en de GPS zegt dat we om 12:58 toekomen... I-de-aal!!!
't Is wel een eindeke rijden, maar onze lieve Peugeot voert ons zonder morren en sputteren tot ginder.
We rijden de parking op en stappen naar de ingang, er komen twee koppels op ons af en ze vragen of wij al ticketjes hebben, we zeggen nee, en krijgen hun ticket!! Ze hebben een dagticket gekocht en daar mag je heel de dag zomaar mee binnen en buiten!! Maar ze twijfelen of het gaat lukken. Okee, we gaan langs de ingang en proberen zo onopvallend mogelijk of het lukt, ik heb twee tickets en Jan heeft er twee. Jan gaat binnen, vergeet het andere aan Manau te geven en weet niet meer welk hij heeft gebruikt... grrrrrr... Op goed geluk geeft hij haar het nog niet gebruikte ticket. Dus hebben wij eigenlijk gratis weesten plonzen... En eigenlijk ook weer niet, die andere mensen hebben onze zwembeurt betaald. Eigenlijk is het een dom systeem, voor 13u kan je geen halve-dagticket kopen, al moet dat toch lukken om dat in te stellen dat ze bijvoorbeeld voor half één terug moeten buitenzijn?
Anyway, Wiewie mag ook al eens chance hebben, toch??
Een heel fijn zwembad, voilà, in ruil voor de gratis zwembeurt geef ik hier zelfs goeie commentaar voor hun zwemfaciliteiten, hahaha... lekker warm, verschillende glijbanen, (en twee waar ik niet indurfde wegens te lang en ikke beetje claustrofobisch... Die ene kon je niet in rechtzitten peis ik dus wil ik maar zeggen dat het een smal buiske was... (zelfs de buizen op mijn rapport waren groter) Properkes, maar op sommige plaatsen toch wel wat gladjes. Jan schiet van een trapje dat in een plonsbadje uitkomt en ik lach mij een kriek, ik zeg nog "voilà, dat komt ervan als ge naar de pedicure gaat" (al was het wel lang geleden) gelukkig heeft niemand het gezien...Maar ik had pech want Karma was er ook...wat denkt ge, nadien ben ik tot DRIE keer toe van ne trap gesloren, en altijd nen anderen trap waar er wel veel volk stond. Mijn gat ziet morgen zeker en vast blauw, maar ik ben al blij dat ik niet op mijn staartebeentje ben getoeterd. Mijn spectaculairste val was toen we aan het wachten waren op Manau en Jan die de megalange buisglijbaan deden. Ik wil mij in het bad zetten waar ze in uitkomen, en daar ga ik weer, in één second op mijn gat op dat trapken, en ben ik dan kwaad op mezelf want door mijnen gil heeft iedereen het weer gezien... Ube vraagt eerst of het gaat en begin dat te lachen (op zich is hij dus wel goed gekweekt) Ne meter van mij staat er ne gast ('t kost mijnen kleinen geweest zijn) die stond zijn lach nu toch eens te onderdrukken, en zo naar de andere kant aan het kijken... hihihi... mijn hand deed nu wel een beetje zeer, maar intussen is het al over...
Er waren ook zo van die golven, megawijs, dan spring je zo lekker mee in de flow, als de golf weg ik kan je staan, en als de golf er is spring je omhoog, en dat gaat, en dat gaat zelfs goed... tot Ube aan mij komt hangen omdat hij niet meer kan... en dan begin ik te springen als de golf er niet is en sta ik op de grond als die golf over mijnen kop slaat, en dan verslik ik mij... En gisteren heb ik naar Titanic gekeken... Maar kom, Ube bleef wel lekker met zijn kopke boven zenne... Dan was er ook zo een gang met stroomversnelling. Aan die gaten waar den druk uitkwam deed dat wel zeer, de eerst keer zo met mijn nieren voor zo een spel gepasseerd, dat is echt wel keihard, dan een paar keer met mijn cellulitis er voorgehangen, deed ook zeer, maar ge weet nooit waar 't goed voor was... :-)
Dan een wijze glijbaan geprobeerd die open was aan de bovenkant, dus die ging zeker niet overkop... :-p maar aan speed geen gebrek... Tot vijf keer toe geprobeerd om daar elegant uit te komen, maar ik heb het moeten opgeven... Je wordt daar gewoon uitgekatapulteerd!!! Dan nog een steil baantje van ne meter of drie, als je in het bad komt krijg je een waterverplaatsing dat is ongezien, en als er zo een paar ouders met baby's in de buurt dobberen en jij komt daar dan van da spel en iedereen krijgt een douche.. tja... maar euh, ge kunt nu peinzen wat ge wilt, maar zelf bij onzen Ube was het ook al een doucheken zunne... Van douche gesproken, dat was nu wel sjuust een beetje te heet dat water... En, er was niet zoveel volk, dus dat was wel ne meevaller. Voor de algemene beleving van het zwembad geeft ik een negen op elf!! Ik zie je al denken, hoezo op elf?? Jaaaa, vroeger kregen wij altijd punten op tien, of op twintig, of ne keer op vijf... tegenwoordig is dat op een willekeurig getal, dan komt Manau thuis, ik heb 13 op 17... en dan sta ik daar... tegen dat ik in mijn hoofd uitgerekend heb hoeveel dat op tien is, is 't eten al gereed. :-) Of ne keer op 13, of ne keer op 24...
Desalniettemin, we hebben ons super geamuseerd!!
Morgen gaat Jantje werken, en de kids gaan naar school... = WIEWIE-DAG!!!!!!
Geniet nog van jullie zondagavond en ik wens jullie alvast een heel fijne werkweek...
Groetjes
x
vrijdag 27 mei 2016
Wiewie en Alma (AZ)
Ik had gehoopt dat ik mij rond deze tijd al heel wat beter zou voelen, maar ik heb de indruk dat er niet veel schot komt wat betreft het beterschap. En dat werkt serieus op mijn heupen (en geloof me, ik heb serieuze heupen)
Deze nacht een waar dieptepunt beleefd, iets na middernacht kreeg ik enorme buikkrampen, ik wist me geen houding aan de nemen, dat deed zo verschrikkelijk zeer! Tja, dat heeft er waarschijnlijk mee te zien dat ik al een paar dagen niet meer eet en dat het al vijf dagen geleden was dat ik eens langer dan een plasje op 't wc gezeten heb.
Ik begin te wenen van de zeer en ik sla ook een beetje in paniek. Als ik mij dan toch een beetje wil weren word ik zo onpasselijk, ik had het gevoel dat ik door druk op mijn darmen te zetten dat mijn eten naar boven werd gestuwd, ik moest bijna wurgen. Dus nog een zweetaanval erbij. Ik riep zachtjes vanuit de badkamer naar de grote Van Daele maar die lag zodanig diep te slapen dat de kleinste Van Daele ineens bij mij kwam. Hij is dan de papa even gaan wakkermaken.
En dan de "one-liners" van Jan..."ge kunt kijken als 't morgenvroeg niet gedaan is kan je naar den dokter gaan" en "ge kunt nu toch niet bellen voor een krampke"
Een krampke??? WTF??? Ik viel bijna flauw van de zeer! Dus kreeg hij de volle laag, en chance dat ik niet rechtkon of hij kreeg nog een muilpeer erbij.
Eens hij de slapers uit zijn ogen had gewreven zag hij toch dat dat niet normaal was, en hij heeft het noodnummer gebeld en overlegd of hij nu een dokter zou laten komen, maar blijkbaar hebben ze toch een ambulance gestuurd. Ik wist niet hoe ik mij moest leggen of zetten, mijnen buik ging precies openscheuren, en nee, ik ben niet van het kleinzerige type. Als ik geen 1000 keer "ai" heb gezegd was het beslist 2000 keer.
Ze kwamen toe, gelukkig zonder sirene, en ik strompel zelf mee tot aan de ambulance. Ik verontschuldig mij dat ze voor zoiets moeten uitrukken, maar ze zijn heel vriendelijk en ze zeggen dat ze ook wel zien dat ik enorm veel pijn heb. Ik krijg meteen een vingerhoedje met een draadje op mijne vinger gezet en ik hoor mijn hartslag. De juffrouw zegt dat mijn hart een beetje te snel slaat maar dat dat van de pijn is. Tussen twee krampen door vertraagt mijn hartslag weer. Ze vraagt een paar keer of ik toch niet het gevoel heb of ik ga flauwvallen dus wreed veel kleur zal ik niet gehad hebben. Ik krijg meteen een pijnstiller eens we aangekomen zijn. En ik lig daar ineens, helemaal alleen achter een gordijntje. Jan moest thuisblijven voor de kids. Ze overlopen een vragenlijstje, en ze vragen om me te zeggen op een schaal van 0 tot 10 hoeveel zeer ik heb. Ik wil een tien uitschreeuwen, maar ik zeg toch maar een negen. Dan of ik zwanger ben... Ik zeg "nee" waarop zei zegt "ben je zeker" ik dacht, ge gaat mij dat nu toch niet aandoen zekers... De verpleegster trekt bloed in drie stappen, de eerste keer dat iemand zegt dat ik slechte aders heb, maar ze mogen mijn stekken met die naald zoveel als ze willen, daar ben ik niet bang van, en in vergelijking me de zeer, geef ik voor een prikske een 3 op de pijnschaal... normaal krijg ik alleen maar complimenten over mijn gemakkelijke aders. Maar, ze was supervriendelijk. De pijnstiller doet snel zijn werk, alhoewel als een kramp opzet voel ik het nog serieus.
Er wordt een Engelssprekende man binnengebracht die geboeid is aan armen en benen... Hij heeft snijwonden en wil ze niet laten hechten zolang hij de boeien niet mag afdoen. Hij staat vlak bij mijn gordijntje en ik heb een beetje schrik. Ik hoop dat ze niet op zijn smeekbede ingaan, want hij beloofd dat hij zijn manieren gaat houden. De dokter was gelukkig ne wreed grote man en hij liet duidelijk weten dat er niet met zijn voeten wordt gespeeld.
Ze willen mij onder de scanner steken met contrastvloeistof, maar dat heb ik geweigerd. Ik lag daar alleen, en toen hij mij begon te ondervragen over allergieën aan voedsel en dat ik het warm zou krijg en mij een beetje raar zou voelen, tja, dat zag ik niet gebeuren, ik voelde mij al raar en mottig genoeg.
Ik krijg een specifieke behandeling die begint met "lave" en rijmt op "centje". En ook een bedpan?? Neenee, dat zal genen waar zijn, daar ne keer op plassen wil ik doen, maar ik kan stappen dus ik ga niet op die bedpan voor de iets grotere boodschap en zeker niet als daar dingen uitkomen van vijf dagen geleden. Dus ik mag "onder begeleiding" naar de WC. Dat is gewoon mijn redding geweest!!
Ik bespaar jullie de details, maar om jullie een idee te geven... versteende Zweedse ballekes uit den ikea... EN ik had er nochtans gene gegeten, en de volgende keer dat je dat eet ga je aan mij denken :-)
Nu kan ik er misschien een grapje over maken, maar amai, ik heb wreed afgezien. Na een paar uur mag ik dus naar huis. Ik zeg nog eens tegen de verpleegster dat ze heel erg bedankt is, en zeg nog eens sorry dat ik hen heb lastiggevallen met mijn misschien banaal probleem. Ik ben nog schijte-ongemakkelijk, maar ik zeg het niet te veel of ze houden mij daar nog ook. Maar ze blijft gemeend vriendelijk en verstaat zeker waarom ik er was en "daar zijn we voor, geen probleem" Misschien denk ik stiekem dat ze liever iemand hebben die braaf is (ikke) dan ne weerspannigen vechtersbaas... Ik krijg nog een lijstje opgesomd met dingen die ik best niet eet de komende dagen.
4:20 en ik lig terug in mijn bed. Mijn buikske is minder gespannen, maar ik voel mijn darmen wel liggen. Deze pijn is nu wel nog uit te houden.
Deze morgen sta ik op en de misselijkheid is er nog hoor, what else. Als 't morgen niet beter is mag ik terug naar mijnen dokter. Dat is hier geen gewoon buikgriepke zunne, maar toch al eentje van de venijnige soort...
Geen opera en geen supergezellig etentje dit weekend... Pffffff... Ik hou me nog een beetje op mijn gemakske... Het moet toch een gewoon virusje zijn, gezien je geen acuut probleem kan ontwikkelen in de darmen en maag tezelfdertijd?? Ik drink een beetje aquarius op aanraden van een collega... dat is een welgekomen afwisseling na al die cola. Mijn buik maakt enorm veel lawaai, ik hoop dat dat een goed teken is, ik moet bijna de tv luider zetten.
De factuur... tja, die zal ik wel krijgen zeker. Gezien ik niet weet of ik op een spontane manier aan dezelfde "verlichting" zou geraakt zijn, trek ik mij dat nu eens niet aan.
Mijn pijngrens werd alleszins serieus overschreden...
Zo, dat hebben we ook weer gehad... ik ga toch liever naar Bobbejaanland,...
Groetjes
Misselijke Wiewie
Deze nacht een waar dieptepunt beleefd, iets na middernacht kreeg ik enorme buikkrampen, ik wist me geen houding aan de nemen, dat deed zo verschrikkelijk zeer! Tja, dat heeft er waarschijnlijk mee te zien dat ik al een paar dagen niet meer eet en dat het al vijf dagen geleden was dat ik eens langer dan een plasje op 't wc gezeten heb.
Ik begin te wenen van de zeer en ik sla ook een beetje in paniek. Als ik mij dan toch een beetje wil weren word ik zo onpasselijk, ik had het gevoel dat ik door druk op mijn darmen te zetten dat mijn eten naar boven werd gestuwd, ik moest bijna wurgen. Dus nog een zweetaanval erbij. Ik riep zachtjes vanuit de badkamer naar de grote Van Daele maar die lag zodanig diep te slapen dat de kleinste Van Daele ineens bij mij kwam. Hij is dan de papa even gaan wakkermaken.
En dan de "one-liners" van Jan..."ge kunt kijken als 't morgenvroeg niet gedaan is kan je naar den dokter gaan" en "ge kunt nu toch niet bellen voor een krampke"
Een krampke??? WTF??? Ik viel bijna flauw van de zeer! Dus kreeg hij de volle laag, en chance dat ik niet rechtkon of hij kreeg nog een muilpeer erbij.
Eens hij de slapers uit zijn ogen had gewreven zag hij toch dat dat niet normaal was, en hij heeft het noodnummer gebeld en overlegd of hij nu een dokter zou laten komen, maar blijkbaar hebben ze toch een ambulance gestuurd. Ik wist niet hoe ik mij moest leggen of zetten, mijnen buik ging precies openscheuren, en nee, ik ben niet van het kleinzerige type. Als ik geen 1000 keer "ai" heb gezegd was het beslist 2000 keer.
Ze kwamen toe, gelukkig zonder sirene, en ik strompel zelf mee tot aan de ambulance. Ik verontschuldig mij dat ze voor zoiets moeten uitrukken, maar ze zijn heel vriendelijk en ze zeggen dat ze ook wel zien dat ik enorm veel pijn heb. Ik krijg meteen een vingerhoedje met een draadje op mijne vinger gezet en ik hoor mijn hartslag. De juffrouw zegt dat mijn hart een beetje te snel slaat maar dat dat van de pijn is. Tussen twee krampen door vertraagt mijn hartslag weer. Ze vraagt een paar keer of ik toch niet het gevoel heb of ik ga flauwvallen dus wreed veel kleur zal ik niet gehad hebben. Ik krijg meteen een pijnstiller eens we aangekomen zijn. En ik lig daar ineens, helemaal alleen achter een gordijntje. Jan moest thuisblijven voor de kids. Ze overlopen een vragenlijstje, en ze vragen om me te zeggen op een schaal van 0 tot 10 hoeveel zeer ik heb. Ik wil een tien uitschreeuwen, maar ik zeg toch maar een negen. Dan of ik zwanger ben... Ik zeg "nee" waarop zei zegt "ben je zeker" ik dacht, ge gaat mij dat nu toch niet aandoen zekers... De verpleegster trekt bloed in drie stappen, de eerste keer dat iemand zegt dat ik slechte aders heb, maar ze mogen mijn stekken met die naald zoveel als ze willen, daar ben ik niet bang van, en in vergelijking me de zeer, geef ik voor een prikske een 3 op de pijnschaal... normaal krijg ik alleen maar complimenten over mijn gemakkelijke aders. Maar, ze was supervriendelijk. De pijnstiller doet snel zijn werk, alhoewel als een kramp opzet voel ik het nog serieus.
Er wordt een Engelssprekende man binnengebracht die geboeid is aan armen en benen... Hij heeft snijwonden en wil ze niet laten hechten zolang hij de boeien niet mag afdoen. Hij staat vlak bij mijn gordijntje en ik heb een beetje schrik. Ik hoop dat ze niet op zijn smeekbede ingaan, want hij beloofd dat hij zijn manieren gaat houden. De dokter was gelukkig ne wreed grote man en hij liet duidelijk weten dat er niet met zijn voeten wordt gespeeld.
Ze willen mij onder de scanner steken met contrastvloeistof, maar dat heb ik geweigerd. Ik lag daar alleen, en toen hij mij begon te ondervragen over allergieën aan voedsel en dat ik het warm zou krijg en mij een beetje raar zou voelen, tja, dat zag ik niet gebeuren, ik voelde mij al raar en mottig genoeg.
Ik krijg een specifieke behandeling die begint met "lave" en rijmt op "centje". En ook een bedpan?? Neenee, dat zal genen waar zijn, daar ne keer op plassen wil ik doen, maar ik kan stappen dus ik ga niet op die bedpan voor de iets grotere boodschap en zeker niet als daar dingen uitkomen van vijf dagen geleden. Dus ik mag "onder begeleiding" naar de WC. Dat is gewoon mijn redding geweest!!
Ik bespaar jullie de details, maar om jullie een idee te geven... versteende Zweedse ballekes uit den ikea... EN ik had er nochtans gene gegeten, en de volgende keer dat je dat eet ga je aan mij denken :-)
Nu kan ik er misschien een grapje over maken, maar amai, ik heb wreed afgezien. Na een paar uur mag ik dus naar huis. Ik zeg nog eens tegen de verpleegster dat ze heel erg bedankt is, en zeg nog eens sorry dat ik hen heb lastiggevallen met mijn misschien banaal probleem. Ik ben nog schijte-ongemakkelijk, maar ik zeg het niet te veel of ze houden mij daar nog ook. Maar ze blijft gemeend vriendelijk en verstaat zeker waarom ik er was en "daar zijn we voor, geen probleem" Misschien denk ik stiekem dat ze liever iemand hebben die braaf is (ikke) dan ne weerspannigen vechtersbaas... Ik krijg nog een lijstje opgesomd met dingen die ik best niet eet de komende dagen.
4:20 en ik lig terug in mijn bed. Mijn buikske is minder gespannen, maar ik voel mijn darmen wel liggen. Deze pijn is nu wel nog uit te houden.
Deze morgen sta ik op en de misselijkheid is er nog hoor, what else. Als 't morgen niet beter is mag ik terug naar mijnen dokter. Dat is hier geen gewoon buikgriepke zunne, maar toch al eentje van de venijnige soort...
Geen opera en geen supergezellig etentje dit weekend... Pffffff... Ik hou me nog een beetje op mijn gemakske... Het moet toch een gewoon virusje zijn, gezien je geen acuut probleem kan ontwikkelen in de darmen en maag tezelfdertijd?? Ik drink een beetje aquarius op aanraden van een collega... dat is een welgekomen afwisseling na al die cola. Mijn buik maakt enorm veel lawaai, ik hoop dat dat een goed teken is, ik moet bijna de tv luider zetten.
De factuur... tja, die zal ik wel krijgen zeker. Gezien ik niet weet of ik op een spontane manier aan dezelfde "verlichting" zou geraakt zijn, trek ik mij dat nu eens niet aan.
Mijn pijngrens werd alleszins serieus overschreden...
Zo, dat hebben we ook weer gehad... ik ga toch liever naar Bobbejaanland,...
Groetjes
Misselijke Wiewie
Abonneren op:
Posts (Atom)