Wiewie en de Weerbarstige haartooi

Tja, het is geen geheim dat mijn pruik een eigen leven leidt.  Helaas niet het pruikjesleven dat ik voor ogen had, maar eerder een uiterste van hetgeen ik verwacht.  En geloof me, mijn verwachtingen liggen niet zo bot hoog...

Ik heb dus weldegelijk moeite gedaan om daar wat controle over te krijgen, ik ging dus om een pot "haarmasker" en een stijltang... Ik moet zeggen dat haarmasker had veel weg van één of ander mangopuddingske, dus daar zou je zo je lepel insteken... Toen ik bij TV-Video-Hifi-electro-multimedia...Vandenborre vroeg aan de vriendelijke meneer  waard de stijltangen lagen verscheen er een verdachte lach op zijn gezicht... tssss... Zo van, amai, dat is inderdaad nodig...  Hij zei me dat zijn vrouwelijke collega er meer verstand van had, maar ja, die zat nog een nieuwe gsm te verkopen aan een oudje (die om 17u pas naar de winkel kan gaan wegens de kaartinge) dus stond ik te wachten... Ik bekijk die dame en die had gewoon hetzelfde haar als mij maar in de lange versie, ik durfde te denken dat zij dat toch ook niet gebruikte... ik wachte nog wat... maar toen ik zag dat ze nog eens heel die telefoon moest uitleggen ook, heb ik mij een leuk modelleke gekozen... En het is eenmaal een feit, de handleiding lezen doe ik bijna nooit... ik ga gewoon aan de slag... Zo, het haarmasker in combo met de stijltang en ik verwachtte een zijdezachte coupe volledig in model... Oké, het zag er iets beter uit maar na een paar uur kwam de frisé-factor toch wel weer wat aandacht opeisen...

Vroeger had ik zo van die piepfijne blonde glanzende lokjes, maar er heeft eens een motard tegen mijnen kop gereden en toen moesten ze heel dat boeltje afscheren en mijn schedelpan opendoen... waarschijnlijk zijn mijn haarfollikeltjes op die momenten  zwaar gemanipuleerd geweest, want het is niet meer goedgekomen.  Maar allee, ik mag nog blij zijn dat ik hier nog rondloop... weliswaar met een vogelnest op mijne kop. En met een beetje meer hoofdpijn dan de doorsnee mens... 

Ik moet zeggen dat ik het soms op voorhand weet dat miserie ga hebben, als ik rond 20:00 douche.. ah, nee, dat kan niet want dan is het van Thuis, dus als ik om 20:30 een doucheke doe, dan is mijn haar niet droog tegen dat ik in mijn bedde duik, dus ja, van zodra ik 's morgens mijn hoofd ophef van mijn kussen voel ik dat het in een abnormale plooi valt...Van douchen gesproken, ik heb de sleutel terug op de deur gestoken in de badkamer... alle sleutels van de binnendeuren liggen in een sleutelschuifje, dus dat was even zoeken. Voor de zoveelste keer sta ik mijn haar te wassen met mijn ogen toe uiteraard.  Ik spoel mijn haar uit, doe mijn ogen open en ik schrik me rot want Ube staat achter het doucheraam met en prangende vraag... Dan zeggen mijn kinderen "mama, gij loopt altijd in uwen bloten"  NEE, DAT IS HET NIET!!! Altijd als ik in mijnen bloten sta komen ze mij storen... :-)

Nu ik er over nadenk kan ik ook Zwitsal gebruiken, dan kan ik mijn ogen openhouden tijdens het wassen, dan zie ik iedereen van verre afkomen.  Ik heb iedereen de les gespeld dat ik de enige ben die de deur op slot mag doen... voilà, het Wiewieslot.

Na een wasbeurt moet ik standaard al wat olie op het stroot kappen om brandgevaar te voorkomen.  

Deze morgen heeft mijn lieve dochter haar overslapen dus moet ik haar naar het busje voeren.  Dus ik moet mij een beetje opjagen, en ik spring met ongekamde haartooi in den otto.  Ik kom terug thuis en Jan staat natuurlijk al klaar om te vertrekken.  Ik neem mijn sjakosj en ik roep (sorry voor het vloeken) "godverdomme ik heb mijn haar nog niet gekamd!!" en dan komen we tot de quote van de dag. Jan: "Ik dacht al, mens dat ligt raar"  Dat kwam er naar mijn gevoel veel te spontaan uit... Ik vraag mij eigenlijk af of hij Uberhaupt iets zou gezegd hebben mocht ik dat vergeten zijn...  

Laten we één ding onthouden, al staat mijn haar in alle wind-en tussenwindrichtingen, ikzelf zie het niet, dat is dan nog één voordeel. Bij het uitdelen van de mooie haardossen stond ik niet op de eerste rij... jammer, maar bij het uitdelen van de sympathie stond ik wel vooraan, hahaha, en bij het uitdelen van de eigenstoef stond ik op de eerste rij!!!

Zo, mijn veel te grote glas Aperol om het weekend mee in te zetten is bijna leeg, dus ik moet dringend iets eten want ik voel het naar mijn kopje stijgen...

Geniet van het weekend schatjes!!!

x

Wiewie en de botscan...

Zo, na wekenlang naar de kinesist te gaan blijkt toch dat een klein stukje van mijn ruggewervel blijft zorgen voor wat pijn/blokkage, en ze hebben er met drie proberen aan forceren maar het lukte niet.  Die wervels zitten precies muurvast ten opzichte van mekaar.  Een fotootje was aangewezen, maar toen ik bij mijn huisarts langsging vond hij een botscan een beter idee.  En ik spreek mijn dokter nooit tegen... :-)
Ik heb me dus 'k weet niet hoe lang op voorhand zenuwachtig gemaakt, vooral voor het deel van die inspuiting.  Ik kon mezelf maar moeilijk geruststellen dat ze zo een speciaal goedje in je lijf spuiten om nadien betere beelden te kunnen maken.  Maar blijkbaar gaat dat nog redelijk snel weer uit je lijf, allee, ik hoop dat dat stuk toch ook waar is.  Ik was al blij dat ik niet zo in een buis moest gaan liggen.  Dat is zo een machine in de vorm van een grote blok ter grote van een tuinhuis met een klein tunnelke in.  Ben ik ooit eens ingemoeten, maar gelukkig voor mijn knie, dus lag ik met mijn kin net uit dat spel.
Ik was al content dat het nu niet in zo een claustrofobische omgeving te doen was... dacht ik...
Het spuitje op zich, daar draai ik mijn hand niet voor om he, een prikske kan ik nog af zunne, maar dat radioactief embleemke vond ik toch niet geruststellend. "nucleaire geneeskunde" klinkt gelijk één of ander proefproject, misschien heb ik te veel naar de X-files gekeken.  Ik mag efkes naar huis dat dat goedje zijn werk kan doen en om 11u moet ik terug in Alma zijn. Schone kliniek trouwens!!
Voila, foto van gelijkaardige machine, voor alle duidelijkheid, dat ben ik niet :-) ik moest naar boven kijken ook trouwens... tssss...

Ik zie dat spel en dat is gelijk maar ne meter breed. met een groot gat in, en er hangen twee grote blokken aan. Ik denk dat ik dus nooit helemaal in dat spel zit he, aja, ofwel hangen mijn benen er uit ofwel ikzelf...  Ik moet op een veel te smal bankje liggen met mijn armen naast mij, maar dat bankje is daar niet op voorzien, dus spannen ze een riemke rond mijn armen zodat die mooi naast mij blijven liggen, en ik krijg een kussentje onder mijn voeten dus lig ik redelijk comfi... "eerst wordt je in de machine geschoven en dan kom je er beetje bij beetje uit, niet verschieten maar de machine komt heel dichtbij" en weg was de verpleger... "WTF???? HELP"" Ik probeer rustig te blijven en doe mijn ogen dicht.  Ineens voel ik mijn adem precies teruggekaatst worden in mijn gezicht, ik open mijn ogen... EN DIE MACHINE STAAT OP 1 CM VAN MIJNE NEUS!!!  Dienen blok die aan de zijkant hing, hangt nu knal boven mijne kop!! Ik lag met mijn voeten in de machine, maar die blokken hadden zich rond mij gehangen dus zat ik toch redelijk claustrofobisch gekneld...ik probeer zo scheef mogelijk te kijken en ik zie de rest van de ruimte dus ik probeer kalm te blijven.  Ik dacht dat ze in één beweging een mammografie gingen doen ook...tsss...  Ik bestudeer dienen bak om mijn gedachten wat te verzetten en ik zie aan de zijkant van die sensorkes die ervoor zorgen dat dat spel je niet plet... er staat een kruis op het witte vlak dat voor mijn neus hangt.  Als ik mijn ogen dichtdoe begin ik de draaien, doe ik mijn ogen open kijk ik scheel door het kruis dat voor mijn ogen staat, dus hou ik één oog open en eentje dicht... Ik hoop maar dat hij niet vraagt om mijn adem in te houden of ik schiet in een hyperventilatiemodus.  Na een paar minuutjes begin het kruisje te zakken, dus weet ik dat ik in de juiste richting beweeg... Mijne neus jeukt en ik kan er niet aan... ik probeer er niet aan te denken.  Toen ik binnenkwam had ik het redelijk warm (angstzweet) dus ben ik in mijn t-shirt onder dat spel gekropen, maar nu begint dat gelijk wel wa fris te worden... Ik zal maar niet roepen dak mijne pull wil aandoen... ikke flinke patiënt.  Ik heb daar redelijk lang ondergelegen een klein uur) maar gelukkig niet heel de tijd met mijn gezicht.  Ne keer ze aan mijn heupen begonnen (breedbeeld hahaha) kwam ik met mijne kop vanonder de machine en ging het wel.  Dan part two, nog eens 20 minuten met mijn armen boven mij uitgestrekt, dat was iets minder. Mijn handen werden ijskoud.  Bij het eerste deel schoof ik horizontaal door de machine, voor het tweede deel blijf ik liggen en draait dienen blok... Eerst hangt hij zo weer superdicht maar ne keer hij begin te kantelen krijg ik weer wat ademruimte en ik zie hem zakken naar de linkerkant, ikke gerust, ik denk, ik ben er toch zeker 180 graden vanaf, tarara... dienen blok zakt aan de linkerkant, en aan de rechterkant zie ik nen anderen blok naar boven komen... fjuuuuw... kalmte "alleen" kan je redden... ja, want je ligt daar helemaal alleen... Als ik diep inademde ging die machine een half centimeterke omhoog omdat ik te dicht kwam denk ik, en als ik uitademde kwam da spel weer dichter... dus probeerde ik dat te vermijden.  Ik heb zo ooit eens gelezen dat een tandarts ne poster van "Waar is Wally" op zijne plafond had gehangen voor de patiënten, terwijl je met je bek openzit kan je nu eenmaal niet vertellen of het schoon weer of gelijk wa... eigenlijk zou dat daar ook wel passen. Om de tijd te doden, of een airke muziek... Op het einde moest ik nog eens volledig door dienen muur voor nog extra beelden van mijn hoofd...
Ik moest mijn ogen toedoen, maar ik vertrouwde het zaakje niet... toch af en toe es snel gepiept of ik daar weer niet gekneld werd... misschien sta ik met mijn ogen open op de foto, hahaha...
Mijn skelet meet 164 cm, en bij de weight watchers heb ik gezegd dat ik 168cm was... oeps, maarja, mijn skelet ee, er hangt nog een hieltje aan en nog wat vel, zenuwen en haar op mijne kop, dus zal het  ik toch wel 166 cm zijn... en die twee cm, tja, die ben ik wss gekrompen ;-)  Tegen woensdag weet ik den uitslag (tja, timing met de paasdagen is niet zo goed) Ik hoop maar dat ik niet denk wat het is...
Zo, het was mijnen eerste keer en hopelijk mijnen laatsten. Hoezo, de normaalste zaak van de wereld?  Voor een broekschijter gelijk mij was dat al een heuse belevenis :-)

Radioactieve groetjes

Wiewie

Parijs-Roubaix

Zo, dat is al even geleden dat ik nog eens op mijn blog-pagina passeerde, maar het ging me de laatste  maanden niet echt voor de wind... Een beetje tegenwind gehad om het in koerstermen te zeggen... Ik had de laatste tijd een beetje te veel moeten demareren en dat in combinatie met slapeloze nachten heeft me genekt.  Ik had nog een spurtje getrokken maar mijn ketting was af... We hebben veel geleerd, o ja... mijne rugzak zit vol met vers geleerde levenslesjes in combo met een paar zware teleurstellingen... Met diene sac à dos (rugzak) fietse kik nu een nieuwe helling op... aja, en we zien wel hoever we geraken...
Vandaag Parijs-Roubaix, een bonne journée pour de wielerliefhebber (Jan) en de enige keer dat ik meewil, alhoewel, zo een Ronde Van Frankrijk vind ik ook nog ca va... Goed weer is een must voor mijn humeur, want mijn humeur staat rechtevenredig met het aantal zonnestraaltjes, dus vandaag was ik in mijn nopjes.  We maken er een daguitstap van en de kinderen kunnen nu voor één keer niet heel de tijd op hun GSM dus dat ik ook un avantage (Aja, Frankrijk)  De bedoeling was om de BBQ mee te doen, drankjes, een koeksken, enz... hamburgers en barbequeworsten met bijbehorende pistolets en piccolo's... "les touristes Box Frigo" Een dekentje, wat stoeltjes, zonnemelk, een parapluutje...
Van zonnemelk en parapluutje geklapt, ik moet dringend leren van mij "egaal" in te wrijven... Ala chance dat ik mij ingewreven had op mijn épaules (schouders) et sur mon façade (gezicht), maar dat heb ik een beetje lomp gedaan, als ik wa schone benen op ne fiets zie passeren ben ik helemaal afgeleid natuurlijk :-) Ik lijk een beetje op ne zebra, comme un zèbre... leve le lotion après soleil... mijn knieën was ik ook vergeten en die doen echt wel zeer... (ge moet daarvoor zou oud geworden zijn)

Zo, den Barbeque geraakt op temperatuur en de broodjes liggen nog in het mooie Waarschoot... tsss... vlees mee ketchup, van een repas equilibré (evenwichtige maaltijd) gesproken, gelukkig nog appeltjes, banaantjes en koekjes mee... Voor mij geen kermiskost, ik had een slaatje gemaakt, aja, ik zit in de herpakkingsfase... ik had wel een pistoletje ingecalculeerd, dus was enkel het potje rauwkost wel wa aan de weinige kant... Maar ik heb reserve hoor ;-)  Het is ook wel zo als ge u in 100 bochten moet wringen om ne keer te gaan plassen, dus als het eigenlijk niet kan, dan moet ik toch wel 10 keer... dat is echt psychique et typiquement (psychisch en typisch), ik durf mee moeite naar de Capitole in Gent, omdat ik weet dat je onmogelijk kunt gaan plassen tijdens een voorstelling... En normaal moet ik nooit naar de WC tijdens een optreden, behalve als ik weet dat het niet kan... Gelukkig heb ik in de Chiro gezeten en is mijn gat tengelbestendig... De kasseibaan staat zo in een bult, het midden van de baan is op een bepaald stuk veel hoger dan de bandensporen... De auto's vliegen uit den bocht en de onderkant van die sjieke bakken scheuren over de kasseien, dat klinkt echt niet gezond!! Dat is toch echt een stressmoment als die coureurs passeren, die VLIEGEN dus voorbij, ik herken dus NIEMAND, dus trek ik de foto's... Je staat daar drie uur op voorhand, en op drie seconden zijn ze weer weg :-)

Elk jaar zijn er van die mensen die zo net voordat ze er aankomen nog van straatkant moeten wisselen, dat er eigenlijk niet meer accidenten gebeuren dat is inimaginable!

De kinderen hebben zin in McDonalds... pfff... dat kost keiveel points de Weight Watchers...

Ik ga voor een portie pouletnuggets... ... ... ... Ikke fier op mezelf... Maar dan laat Ube de helft van zijn frietjes liggen, en dan ben ik daar gelijk een uitgehongerde hyena daar opgesprongen... hahaha... nee, niet grappig, je manque de caractère... Maar allee, het kon slechter... Jan vraagt daarjuist of ik ook wat chipjes wil en ik heb van nee gezegd... dus die zit hier naast mij van die grillekes te eten... en te kraken... en het water loopt uit mijn bouche et ca applaudissement dans mon nez (dat slaat in mijne neus)... Nie neute, nie pleue...

Zo, tot de volgende schatjes...

Geniet nog van de zondagavond...

x

                                                                                                                                                                                           

Bastille@sportpaleis

"EEO EO EEO EO EEO EO EEO EO" (haha, de lyrics van één van hun liedjes)
We mogen nog eens uitgaan en dan ben ik uiteraard in mijn nopjes.  Dit keer niet met mijn vast concertmaatje maar met mijn lieve dochter Manautjen.  Ja hoor, helemaal haar keuze... ergens vorig jaar "Mama, ik zou graag naar Bastille gaan" ik schrok met een positief hoedje!! van Justin Bieber naar Bastille??? Owkeej, ze zit op het juiste pad... hihihi.  Alhoewel, geeft mij maar Justin Bieber ook hoor, ik was al blij dat ik Gert Verhulst niet langer moest sponsoren, van K3 tot Amika tot Huis Annubis, Spring enz...
Zoals altijd de kaartjes al kopen maanden op voorhand, ik moet hier zien dat ik geen concertje "vergeet" te doen.  Zo staan er al gepland voor oktober en november... Loic Nottet, da's ook eentje voor mijn dochter, ze snapt genen bal Frans (dat zit in de genen - dans les gènes :-)) maar allee, hij zingt in het Engels en ze vindt hem een hottie. (met een piepstemmeken)  Zijn prestatie op het Eurovisiesongfestival kon ik wel smaken en de cover van Sia vind ik ook keimooi... dus we hebben een mama-dochter-date!! Maar eerst nog Bazart ergens in maart... jaja, ze worden groot, zelfs met de boter uit den aldi op hun brood.
We vertrekken om half vijf. Echt waar ik heb een trauma van het concert van Adele, we trokken de deur open toen ze haar eerste noot zong en dat wil ik niet meer meemaken.
We parkeren ( ikke wan t mijn treutjen mag nog niet rijden) aan de parking in Melsele. We springen op de tram en die voert ons tot net onder het Sportpaleis.  No verkeersinfarct for me.  Mijn dochter heeft een hongerke en koopt een pakje friet (die zit in haren groei, zijn heeft ALTIJD honger) We gaan naar binnen en zwieren ons op onze zitplaatskes.  Nog niet zoveel volk aanwezig.  Het duurde tot 21.00 eer 't kot vol zat!! En dat begon om 20.00u (allee voorprogramma al op 19.30u dus velen hebben dat gemist)  er waren twee voorprogramma's, ik kende er geen bal van, maar i-de-aal om de tijd te doden en het viel nog wel best mee... maar als de zanger tot drie keer moet vragen "are you guys ready for Bastille?" en als dat de enige drie keren zijn dat het Sportpaleis uit zijn dak gaat weet je weer hoe "ondankbaar" een voorprogramma doen is.
Ik ken de muziek van Bastille uiteraard maar ik was zo een beetje vergeten hoe die er uitzag... Ik zit daar dus zomaar wat rond te kijken en ineens spot ik een lekker mannelijk diertje aan de overkant!  Ik zat er nogal ver van, maar als ik mijn ogen een beetje toeneep... tja, die mocht me wel es tegen zijnen gilet trekken, of daar wil ik wel ne keer ne koffie mee gaan drinken (en te weten dat ik genen koffie drink... een pint zou moeilijker zijn, want ik heb me ingeschreven voor Tournee minerale) Ja amai, die kreeg de zaal wel meer hoor, in het midden van het middenplein (haha) stond nog een klein podiumke, en die liep gewoon door 't volk over en weer!! Voor zijn charme geef ik een dikke 11.  Allee, hoe wijs is dat!! Op het einde stond hij dan nog eens achteraan gewoon op the balkony tussen 't volk te zingen... Goeie muziek!!! Knappe zanger... De mindere Bowie sessie in de AB kon door dit gegeven een beetje verteerd worden... en, ja, dan zou ik gelijk wel liever staan om mee te swingen (swingen van dansen ee... you dirty minds!!) maar mijn rugje kan dat niet zo goed meer verdragen, en als er enen van 1.90m voor mij staat zie ik de hond zijn kl... (honden zijn nochtans niet toegelaten) Mijn dochter en ik waren een beetje aan het zwanzen maar ze vond toch dat zij er meer recht op had (op Dan Smith -de zanger) omdat hij 30 was??? Niettegenstaande zij nogal goed is in Wiskunde en dat dus helemaal niet klopt, heb ik maar van ja gezegd... hahaha...
De man die de plaatsen aanwees was O-VER-DRE-VEN vriendelijk... Met zijn zaklamp scheen hij voor iedereen naar de stoel waar ze moesten zijn, terwijl hij anderen intussen verblindde met zijn straffe straal.  Ik zat op de hoek en mijn flesje drank stond onder mijn stoel, iemand passeert en het flesje valt, hij duikt naar mijn fles om dat recht te zetten, hij schijnt naar de trap toen ik naar 't WC moest... aja, als je naar binnen gaat, ga je naar 't licht maar als je naar buiten gaat kom je op een donkere klapdeur... ineens die lichtstraal op mijnen rug, ik verschoot van mijn eigen schaduw!! Maar euh, later, tijdens Bastille moest ik nog ne keer naar 't WC (1.5 euro potverdikke  hebben die plas-sessies mij gekost!! als ik cola-light drink heb ik het flassen) Meneer met de zaklamp stond er niet meer en ik denk dat ik er ben, maar er was nog een treetje, dus met mijn totte tegen de klapdeur, met ne zwier vliegt dat spel open, gelukkig kwam er niemand af.  Ik keer terug en blijkbaar als je op de trap staat is het een klein afstapje naar de zitplaatsen en ook dat heb ik gemist dus ik kon net op tijd mijn dochter vastgrabbelen.  A la chance dat we aan de buitenkant zaten of ik had een vreemde man/vrouw besprongen. Lomp zijn doet geen zeer, allee, toch een klein beetje, mijnen knie was wat uit balans van de gemiste trede.  Na het optreden hadden we onmiddellijk de eerste tram en die reed ons weer naar de parking... (terwijl anderen met de wagen wss nog uren stonden aanschuiven) Leve de P+R!! De lichten schieten aan in ik kijk naar mijn dochter...oeioei, haar oogskes staan met traantjes en haar zakjes zitten vol met volgesnoten zakdoekjes... haar oogjes hangen half stok...  Fel willen zijn ee, ze maken ze niet meer gelijk vroeger... Maar ja, het hangt hier ook een beetje in huis he... Ube is begonnen aan een antibioticakuurke... (en wurgen dat hij doet... en hysterisch dat ik dan word... ik kan daar niet tegen he!! Ik zei nog ge krijgt 10 euro als ge dat hier salamandert... en hij wou niet... ofwel weet hij niet wat salamanderen is :-))
Zo Sigur Roske geboekt (kwestie dat we niet in een zwart gat vallen) en ik kijk al uit naar het volgende optredennnnnnn...

Tot zover deze lezing...
In de naam van de vader, en de zoon en de heilige geest... amen

x

Bowie Sessie @AB

Zo, van een tegenvallertje gesproken... Toen ik de reclame zag op TV van de Bowie Sessie van Radio 1 aarzelde ik geen seconde en dook ik naar mijn laptop om ticketjes te bestellen... 25 euro welja, dat valt nog goed mee... (dacht ik dan) Het spel leek redelijk rap uitverkocht ook... Ik ben niet dé grootste Bowiefan maar ik heb toch een ceedeeken of 23 van deze parel uit de muziekgeschiedenis... wat zeg ik?? Bowie IS muziekgeschiedenis!!!We vertrekken ruim op tijd want er was een brandje in één van de Brusselse tunnels en ik dacht dat het misérie ging zijn, maar de tunneltjes waren weer open.  We besluiten dan maar om iets te gaan drinken in een Irisch pub schuintegenover de AB (AB-café zat vol)
Ik vraag mij een "Fresh Mint Tea"... ik had het moeten weten... ik krijg een tas met een mengeling van groene en bruine theeblaadjes, dus zo fresh zal dienen munt nie meer geweest zijn, en dat rook nogal muf, ofwel was die tasse niet goed afgewassen... Okee, mijnen dorst was over...
We staan aan te schuiven aan AB, want eigenlijk wil ik graag zitten, gewoon chill... We staan op de 10de plaats dus gaan op het gemak naar boven en zitten op de eerste rij van het balkon.  ja dat lukte nog net, want zo hoog was het niet.  En als de zaal volstond met mensen leek het nog lager :-)
Acht uur en 't spel schiet in gang... Mijnen minste favoriet, Stijn Meuris komt op.  Ik kan er niet aan doen maar ik kan diene mens niet horen of zien en mss heb ik daar niet echt een directe reden voor. (Na het optreden heb ik die wel) Ik denk van owkeej, dat is een slechte start, maar die brengt zijn nummer en dat hebben we dan ook weer gehad.  BLEEK DAT HIJ DE PRESENTATOR WAS VOOR DE HELE AVOND zo in dat Limbuuuurgs!!! Hij schreeuwt een nummer van Bowie, het lijkt er niet op... Hoe a-rytmisch kan iemand toch dansen?? Later komt hij nog eens een nummer doen en het is geen sikkepit beter.  Zijn humor in de bindteksten kon ik niet smaken en waren soms echt respectloos.  Bij de verschijning van de volgende dame (Tutu Puoane) kreeg Jani zeker een geraaktheid, ne Afrikaanse rok tot onder haar oksels en ne witten T-shirt.  Welja, ik kreeg een beetje een karaoke-gevoel ze brengt twee nummers en ik voelde aan mijn muffe theewater (van in de Irisch pub) dat die nog zou terugkomen.. En dat deed ze... en ik kreeg een sound of Music-gevoel toen ze "Wild is the Wind" verneukt tot een Schlagernummer gebracht door Susan Bole. Ik was nog niet helemaal mee hoor, ik zag de bui al hangen en mijn humeur ging de verkeerde kant uit.  Johannes van "The Van Jets" brengt een versie van "Fame" hij maakt er het zijne van, het leek niet meer op het originele... Het kon me bekoren want ik hoor de van Jets wel graag.  Hij kreeg heel de zaal wel mee.  Nadien brengt hij nog twee nummers waarvan eentje met accoustische gitaar (Man who Sold the world) keischoon... Mijn eerste lichtpuntje van de avond. Dat lichtpuntje werd algauw gedoofd door de Compact Disc Dummies... Twee kinders die met zichzelf gene weg wisten, en echt wel keivals gezongen.   Met een beetje een te groot ego voor een kleine zaal ambeteren ze me twee nummers lang. Hoeveel keer kan je met je gitaar van ne box springen?? hij heeft het record alvast gebroken. In mijn hoofd fluisterde een stemmetje dat ik misschien beter naar huis zou gaan.  maar als het nog niet erg genoeg was smeten ze Arno Hintjens op het podium.  Ik heb er geen reet van verstaan, ik hoorde sjuust wa gemompel in het Frans.  Ik denk eigenlijk dat die al dood is maar dat hij het zelf nog niet weet.  Ik wist dat Stef Kamil Carlens nog moest aanvatten dus wou ik dat nie missen (je weet wel, de hottie van Zita Swoon)Stefanie Callebaut van SX komt de eerste keer de eer redden... Ze brengt een nummer uit zijn nieuwste CD Black Star: "Lazarus"  Keigoed, ze komt nog voor een tweede keer terug en legt een voor mij foutloos parkoer af.  Noemie Wolfs komt twee nummers brengen en ja, dat is wat ik versta onder "Tribute" Hoop doet leven zeggen ze dan... Er komt nog een dame BJ Scott... Een oudere dame met een veel te hese stem die mij aan Bonnie Tyler doet denken.  Ze breng "Afraid Of Americans" en staat in verhouding veel te hard te headbangen... Ik verlang naar een CD van Bowie... Gewoon keiluid zijn versies, ik kan dat bijna niet meer aan!!!! Ozark Henry had voor eens keer schoenen aan en ca va nog, maar ik was al zoveel teleurgesteld geweest die avond. Pffff... En dan heeft Stef Kamil de boel gered.  Echt waar, eindelijk een Bowie-nummer met Bowie-gevoel gebracht.  Hij zag uiteraard niet mis uit ;-p maar het was mijn hoogtepunt van den avond. Tot drie keer toe kreeg ik dan toch wel wat kiekevel... Ik had me wel iets anders voorgesteld van een "tribute... Gelukkig bracht de Bowie-tribute-band fantastische muziek mee en de twee background-zangereskes waren ook wel te pruimen... Zoooo, ik denk dat het duidelijk is dat het niet echt een toppertje was... terwijl ik mijn blogje tik luister ik naar de echt Bowie en dat doet al veel meer deugd... Laat ons zeggen dat het concert dat ik ooit zag van Bryan Adams in het Sportpaleis nog steeds op de laatste plaats staat, of moet ik zeggen op de eerste plaats van "slechtste optreden ooit" en dat dit gevolgd wordt door deze vertoning... Helaas konden de paar hoogtepuntjes mijn niet overtuigen... In de auto op terugweg val ik in slaap, ik gelukkig is het donker buiten dus valt het niet op dat ik waarschijnlijk met mijn bek openlig...
Volgend optredentje 1 februari "Bastille" zie ik zitten hoor... intussen nu maandag nog eens stressen voor ticketjes voor U2... dat wordt op voorhand al weer een fiasco... tsssss...

Oh nee, sebiet begint "Thuis" en ik moet nog kijken naar de aflevering van gisteren!!! Aja, anders kan ik zeker niet mee!!! ;-)

Groetjes
S x

Piep!!!

Tja, "piep", ik hoorde al een paar nachten geritsel tussen de gyproc en ons dak. Dat is natuurlijk niet fijn, maar langs de andere kant maakte ik mij nu niet zo een grote zorgen.  Zolang dat beestje maar een beetje komt slapen tijdens de vrieskou en voor de rest mij niet ambeteerde... Daar zat geen eten dus lang zou dat beestje daar nie blijven zeker?? Ik denk niet dat je kan overleven op isolatie.  Maar euh, toen dacht ik opeens dat dat muisje wel eens in positie zou kunnen zijn, en ik heb ratatouille gezien, zo dat de plafond instuikte en er 1000 ratten in de valse plafond zaten... toen kreeg ik toch ineens schrik... Op oudejaarsavond kreeg onze ongewenste inwoner een gezicht...(aaibaarheidsfactor 50) we hebben hem/haar even gespot in het hoekje van de berging, zo een klein dolleken.  Aan onze zijgevel ligt de opslagplaats van het hooi van onze buren... En dat heeft niet veel nodig, al was het het eerst muisje sinds onze verbouwingen zo'n vier jaar geleden.  Ik moet zeggen, dat is vijf centimeter groot (zonder staartje) en telkens ik in de berging ga, heb ik zo een schrik... ik stamp kweet niet hoe hard en schreeuw een Nieuw Zeelandse Haka (tot grote hilariteit van de kinderen) zodat dat beestje niet ineens tevoorschijn komt... Misschien heeft hij de keet al verlaten, ofwel ligt hij te bevallen van nen vijfling... ik hoop op het eerste.
Ik dus naar de suprabazar achter muizevallekes en vergif.  Naast de muizeval staat een rattenval, tien keer zo groot, ik durf die muizevallekes die ze per stuk verkopen met moeite vastpakken, en er zit dan nog geen muis in.  Er staan ook van die lieve vallekes waar het muisje enkel in vastzit, maar dan... gewoon buitenzetten?? Binnen de tien tellen zit die dan toch terug binnen?? Ik loop heel te suprabazar door met koude rillingen op mijn rug... Ik hoop ook dat ik niemand bekend tegenkom, met mijn muizeprodukten, ik overweeg bijna om ne jommekesboek te kopen om dat onder te moffelen, maar allee... Trouwens, iedereen heeft dat toch wel al eens gehad?? Nee?? Ik heb een stukje sandwich met choco tussen dat spel gestoken en er staan er nu reeds twee van de drie, volledig klaar voor de aanval... tegen de muur, zoals beschreven op het internet, omdat die hufterkes altijd langs de muur lopen...
Tot op heden nog geen dichtklappende val gehoord... en ik durf ook niet te veel gaan kijken... Toen ik klein was heb ik eens met mijn blote voeten op een muis getorten.  Onze poeskes namen al eens een troffeeke mee van buiten en die lag onderaan de keldertrap... ik daalde toen nog Eeklose trappen af en hoppa, mee mijnen blote voet op da muizenkadaver... ik heb 150 keer mijnen voet gewassen, vandaar dat mijn ene been 3mm korter is peis ik, van zo hard te schrobben.  Ik moet wel zeggen, moest dolleken onder mijne voet terechtkomen, 't zuu haren besten dag niet zijn... :-)
Een tijdje geleden antibiotica gepakt voor mijn tandpijn, toen ik het laatste pilletje nam had ik toch het gevoel dat het nog niet helemaal weg was (de ontsteking) maar ik dacht dat die antibiotica nog een beetje zou verderwerken... tarara... en nu is mijn tandarts in congé... Dus ik naar den dokter om een extra doos, en volgende week bellen om toch niet te wachten tot 20 januari, maar gewoon de korte pijn... Ik weet nu niet waar ik het meeste schrik voor heb voor Dollie of mijnen tand die moet getrokken worden...
Ik zit hier dus al wreed in de kosten, zo de eerste maand van januari, muizevallen, antibiotica, polderbelasting (grrr, ze zijn er weer zunne, genen polder te zien binnen een straal van 30 kilometer) misschien beter muizenbelasting, dat slaat nog ergens op...
En zonet heeft mijne dokteur mij doorverwezen naar nen plastischen chirurg ook... Neeeee, ik hoor jullie al denken, ben content met mijne cup, en ik heb ooit een liposuctie op teevee gezien, dus daar begin ik niet aan... maar mijn lidtekentje van mijn verwijderd geboortevlekje blijft zeer doen en ziet er niet uit (als mijnen dokteur het al zegt) Ik zei wel dat dat duur klinkt, maar als het is ten gevolge van een ziekte, dan kan je algelijk een tussenkomst krijgen... 't is niet dat het voor 't zicht is he, want daar heb ik geen last van, maar dat blijft zeer doen... morgen es bellen voor een afspraak, hopelijk probeert dienen tiest mij geen neuscorrectie aan te smeren... Als hij mijn hielspoor chirurgisch kan verwijderen mag hij wel... hahaha, trouwens, dat is al veeeeel beter... enkel als ik een paar uurtjes moet staan beginnen die spoortjes mij weer te ambeteren.
Ziezo... what happens in mijn blog stays in mijn blog, dus als je mij eens tegenkomt hoef je niet persé te roepen hoe het met mijn muis gaat... alhoewel, nu ik dat zo typ, is dat wel een beetje akward hahaha...
Zo, dat was het dan alweer... ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik kijk alvast uit naar de zomer... hopelijk heeft dollie een vakantie geboekt in het buitenland...

Lieve pieperkes
Wiewie

We sluiten af met een toepasselijke melodie:
"Er zit een muis, waar??
Daar op de trap...
Waar op de trap, nou daar, een kleine muis op klompjes,
nee 't is geen grap 't ging van klipkliperdieklap op de trap... "
Bij gelegenheid wil ik het wel eens zingen ook... (na nen aperol of drie)

2017...

2017, een nieuw jaar, nieuwe goede voornemens, zelf een paar doelstellingskes vooropstellen...
Vandaag las ik op Facebook ENORM veel berichten die spraken over een "Gelukkig Nieuwjaar"...
Maar wat als je die dag net in de knoop ligt met jezelf, is je jaar dan al om zeep?  Wat als het nieuwe jaar er rapper is dan je zelf hebt gedacht... ik was helemaal niet klaar voor deze Kerstperiode...dat je de laatste tijd zoveel dingen had om mee bezig te zijn dat je liever niet verder kijkt dan een paar dagen ipv een paar weken, en laat staan een gans jaar... Yep, ik zit in een dipje... mijn eerste doelstelling is dus om er zo snel mogelijk uit te geraken, de vraag is alleen "hoe"?
Aja, juist, is het niet zo dat Facebook en blogjes alleen maar goed-nieuws-show zijn??
Ik keek zonet naar het jaaroverzicht en daar word je dan nog niet eens vrolijk van.
Als ik voor mezelf iets zou kunnen wensen, zou dat een gids zijn, die me helpt om mijn hoofd af en toe es leeg te maken, misschien dat dit mijn slaappatroon al een heel stuk vooruithelpt... en dat de rest vanzelf volgt?? Desalniettemin zou het heel egoïstisch zijn om daarom jullie niet het beste te wensen voor 2017...

Dus:
Lieve mensen,

Ik wens jullie een jaartje met alleen maar gelukkige momenten, op een bedje van een goede gezondheid en overgoten met een sausje van heel veel liefde lichtjes geparfumeerd met nog meer genegenheid...

Liefs
Je kapoen
Sylvie