Het Zwarte gat... einde Lokerse Feesten

Het is goed geweest... Ik zing hier gelijk Patrick Swayzes dirty dancing :"Now I've, had, the time of my life No I never felt like this before, Yes I swear it's the true and I owe it all to the Lokerse Feesten" woehahaha...  Ik ben 7 keer geweest dus behaal ik een score van 7/10, daar durfde ik al mee thuiskomen vroeger :-)
Gisteren kende ik de ballen van de affiche, behalve Lil Kleine maar dat is bijna schaamtelijk dat je dat kent, hihi... Maar ik moet toegeven ik heb me geamuseerd, dat pipootje heeft nu eigenlijk de chance had dat ge door niet te kunnen zingen ook veel kunt verdienen. Het was dus een avondje voor mijn dochter, en ik had bij toeval nog wat drankbonnetjes die op moesten dus, iedereen content.
Sevn Alias en Lil kleine waren de twee Hollandse rappertjes, de ene in het Engels en Kleine in het Nederlands (Hollands)... tussen het volk klonken ook meer Hollandse tongvalletjes dan anders.  Gemiddelde leeftijd, 17 jaar... Maar ik viel niet op hoor, die waren allemaal groter dan mij :-) Er werden daar nu toch een overdosis aan papiersnippers afgeschoten bij Lil Kleine ik heb er meer dan 20 uit mijn t-shirt moeten vissen, zo van die sigaretteblaadjes.  Dat werd uit zo een kanon geblazen. Bij Clean Bandits stond er een kanon met een kleine dosis groene blaadjes, dat werd met een knal de lucht ingekatapulteerd.  Diene knal was zo luid dat ik samen met dat kind naast mij tierden en tegelijk bukten we ons, hahahaha, we hebben er toch efkes mee gelachen en grepen tegelijkertijd naar ons hartje... azo verschieten... Voor mij (naast Manau) stond ne gast, eentje van Nederlandse origine, ik herkende het meteen aan een volle zak met koeken en chips en eigen drank. Die heeft MINSTENS 20 keer ongegeneerd aan zijn gat staan scharten, zo echt met halve vingers tussen de bilspleet... OMG, en ik zag hem ook een paar keer zijn gat opspannen, die had daar toch iets zitten wat niet sjuust was zenne... Ik lispelde tegen Manau "zie dat ge NIET tegen zijn hand botst!"
Clean Bandits, drie grietjes in 't rood, twee met een micro (die enkel aanstond tussen de nummers zodat ze iets tegen het publiek konden zeggen en wat dan 10 decibels stiller klonk dan het gezang, maar ik was de enige die dat verdacht vond #naiefpubliek) en eentje met een fake-viool... Ach ja, een beetje popmuziek voor de jongere generatie.  Een paar deuntjes herkende ik wel.  Aja, diene Sevn zong een liedje van Kleine, en dienen Lil Kleine zong het dan ook nog eens.  Clean Bandits zong een nummer van Zara Larsson en zij zong het dan ook nog eens... azo kunde rap meezingen natuurlijk. Die treutjes hebben hun beste gedaan, maar ik zou nu niet sebiet nog eens mijn nafte verrijden om die nog eens te zien. Tijdens het half uurtje wachten op het volgende optreden werd er een pijltje vuurwerk afgestoken.  Ik werd er als het ware een beetje emotioneel van.  Allee, vuurwerk!! Hoeveel keer ziet ge dat? Al dat jonk volk stond met zijn gezicht naar een donker podium te popelen voor Zara en ik stond omgekeerd te genieten van de ontploffende kleurenbommekes. Zara Larsson en haar vier achtergronddansereskes vond ik dan wel wijs.  Een geblondeerd poppemieke... 't schaap had de avond voordien mosselkes gegeten en het was haar wreed misvallen dus ze voelde zich niet zo pips maar ze ging haar best doen.  Awel, die stond daar te springen en met haren kop te zwieren, had ik mossels gegeten die me zelfs niet waren misvallen zou ik alsnog moeten spuigen...  Ik zat nog op een deftig uur in mijn bedje.  

Ik overweeg sterk om dit volgend jaar nog eens over te doen... Maar misschien voorzie ik wel een beetje verlof.  Gelukkig kon ik korte dagjes werken, maar nu ik hier zo in 't zeteltje zit voel ik het toch wel... Ik denk stiekem hoe dat plein er nu uitziet, zou alles al weg zijn?
Enfin, Jan heeft zonet mijn bandje doorgeknipt :-( 't schijnt dat dat anders ook maar een bacterie-armbandje wordt...
Vandaag en de rest van de week een beetje vroeger in mijn bedje.  Vandaag niet met de velo naar 't werk geweest want ze voorspelden ne storm code oranje, maar 't was weer ferm overroepen.  Ik zat daarnet in den otto en tegen dat we thuis waren zat ik toch een beetje te slapen... (voor alle duidelijkheid, Jan zat achter 't stuur... voor 't stuur zou belachelijk zijn) Morgen ga ik wel met de fiets en ik durf nu al te wedden dat ik de volle laag zal krijgen.  
Als ge nog eens op bezoek wil komen, wacht nu nog maar een paar dagen want ik moet hier een inhaalbewegingske doen op het huishouden... hahaha

Ofwel moet ik Nancy van thuis eens bellen om mij wat te helpen, of naar Mien Dobbelsteen uit "Zeg eens AAAA"  OMG wie kent die nog??? :-)
Prioriteiten stellen is mijn specialiteit, Kuisen bengelt ergens onderaan de top 147... :-p

Groetjessssss

Dag vijf en zes - Lokerse regenfeesten

Dag vijf en zes van de Lokerse feesten... Op dag één had ik nen jeansrok aan een topke, met mijn pretsandaalkes, dag zes mijn winterbotten, lange broek, trui, regenjas...
Maar ik neut niet, niet neuten, nie pleuen.  Al is het wel aangenamer als het NIET regent.
Dag vijf samen met mijn Sissie, aja, voor één keer dat die niet op reis is doet ze ook nog eens zot!  We nemen onze poncho's mee die we enkele jaren gelden scoorden bij een optreden van Muse op Werchter.  Die 5 euro is al meer dan terugverdiend, ne knalroden (ik) ne knalgelen (mijn sissie).  Diene poncho is langs de zijkant open en ik vermoedde dat ik door de zijwaartse regenval toch nog nat zou worden dus haal ik nog eentje bij ING (gratis) dat is zo een vuilzakmodelleke dat niet open is aan de zijkant.  Dus loop ik daar met een dubbele poncho, ik bleef zo droog of nen drogen haring...
't Hof van Commerce begon net toen we het plein opkwamen.  Ik heb niet alles verstaan, maar dat was niet echt nodig. Hetgeen ik verstond was wel keigrappig daarentegen!! Dat gezever tussen die nummers door waren hilarisch.  Eerste keer gezien, awel, 't zal niet de laatste keer zijn. (West Vlaanderen was speciaal afgezakt precies, hihihi) We kregen 't respect "domme tog in de rehen zien afhekommen"  Soulwax was wa minder, de regen was ook harder en knalde op hun veel te dure mengpanelen.  Dat vonden ze niet zo tof, dus werd de helft van hun gerief onbruikbaar, moest afgedekt worden met plastiek, te pas en ten onpas extra volk op da podium... en na een half uur werd dat wel wa afgezaagd.  OF het nu door de regen kwam of dat ze de show niet ten volle konden geven omdat hun duur gerief hen meer zorgen baarde I don't know... We hebben een beetje op ons gat gezeten, op een natte bank.
The Prodigy!! OMG we stonden op de derde rij maar waren al voorbereid dat we wel een beetje zouden moeten opschuiven eens te die-hard begonnen mosh-pitten.
Keith, dienen met twee hanekammen, daar is toch nen hoek af, maar ik was helemaal zot van dienen neger... WOOOOOW, ne groten, gespierd, strak sportpakje, zijn haar in drie grote vlechten, het leek wel nen bruinen Avatar... Als die zijn klep opendeed stond ik in de plas genageld.  Die is 51!!! Yip, die kan me krijgen... woehahaha... Gelukkig tijdens The Prodigy geen regen.  De muziek was echt megawijs!! De lichtshow, tja, ik ervaarde toch een overgevoeligheid voor de stroboscopen tegen het einde van het optreden.  De mensen zonder oordoppen die hebben de laatste 48 uren nog niet kunnen slapen van de tinitus, dat kan niet anders!!
Gelukkig kon ik een beetje uitslapen en kwam ik voor de eerste keer in mijn leven pas om 9.25 toe op mijn werk... Glijdende uren zijn TOP!
Ik kom thuis om 17u en krijg een klopke, maar we gaan nog een keer loss gehen, morgen kan ik uitslapennnnn... Opnieuw met mijn zusje en haren Pascal.

Warhaus hebben we overgeslaan, toen zat ik te dippen in mijn zetel.  Ik ging vooral voor Manic Street Preachers, die begon met Motorcycle Emptyness, één van mijn favorietjes... Bij "You stole the sun from my heart" geraakte hij niet meer zo vlotjes aan de hoge noten, maar ik zag (en hoorde) dat het goed was!!  Onverwachts met mijn collega Nisty Chreyt (GDPR :-))) erbij. Er zijn geen twee nummers gepasseerd waarbij het niet aan het regenen was!! Was wel grappig, kapjes gingen aan en af, allemaal ponchookes.  Buienradar voorspelde niet veel goeds, één witte plek boven de bovenste helft van België (de verkeerden helft ;-)) en op de weerapp stond 40% kans op regen, maar volgens mij moest dat zijn 40 op een schaal van 45.   Deus heeft me verrast.  Den barman was niet arrogant :-) veel hitjes passeerden de revue en opnieuw werden we bedankt om in de regen toch af te zakken...  dat is wel sympathiek ee dat hij dat zegt...Dat is voor ons niet leuk maar voor den artiest natuurlijk ook niet he... De versie van Hotel Lounge vond ik fenomenaal...Normaal wordt een harde regenbui ingeleid door een paar druppels, maar ineens werd de doucheknop opengezet en iedereen schrok zich een bult :-) Christy en ik hadden een regenjas aan "die tegen de regen kan"... maar ja, je moet dat met een kleine nuance nemen... we werden toch een beetje gewaar dat ons schouders wat kou kregen dus dat ons jasjes oververzadigd geraakten. Poncho's uitverkocht/uitgedeeld, dzjuu..., Pascal had heel die tijd ne poncho in zijn hand onder zijne poncho maar had natuurlijk niet door dat wij daar stonden te verzuipen...(dat is toch ne pipo, maar hij stond ook voor ons)  Eén Poncho, voor twee personen... Ik heb geleerd dat we moeten zorgen voor elkaar, dus scheuren we de poncho in twee langs de naden, met mijn verse nageltjes scheur ik de rest in twee relatief rechte stukken.  Jasje open, halve dubbelgevouwen poncho op de schoudertjes en jasje toe... voila, allebei geholpen!! ala chance of we hadden en bronchite tegen dat Kasabian begon.
Wat  een ambiance, en na een kwartier is het gestopt met regenen!! Daar kun je dus niet stil op blijven staan... ik geef toe, het hele repertoire ken ik niet.  Maar ik geniet wel enorm van het volk rondom mij dat uit volle borst en met volle overgave de teksten staan mee te schreeuwen. Daar word ik nu eens gelukkig van!!  Het laatste nummer hebben we nog eens gesprongen, maar dan was onze rug er echt aan!! We strompelden naar de wagen... Hupla om 3 uur thuis, en gelijk ne marginalen om 12 uur uit mijn bedde.  Ik had gehoopt op wat quality-time, maar Jan is naar de voetbal gaan kijken.  Dus euh, als jullie denken dat ik hier alleen den uitgaander ben. En volgend weekend gaat hij op "voetbalweekend"... maar hij is slimmer van dat niet op facebook te zetten ;-))
Kwestie daje niet peist dat dat hier nen duts is ee... hahahaha
Vandaag was het rustdag, morgen nog een slaapmutske met Lil Kleine en Zara Larsson en met mijn allerliefste dochter... En dan is het gedaan... dan moet ik met traantjes in mijn ogen mijn combipassbandje afknippen :-(((  Volgend jaar ga ik terug!!! Maar ik denk dat ik een beetje verlof ga sparen... dan ben ik algelijk alweer een jaartje ouder...

Groetjes,

Wiewie met licht geïrriteerde gehoorhangen van te veel dagen na elkaar oortsjoepen te dragen...
#festivalitis

Naakte regendans - Lokerse Feesten Dag vier

Als je 's middags op je bureau bij 33 graden zit te zeggen dat je snakt naar een regenvlaagje en dat je denkt dat je gewoon uw kleren gaat uitdoen en in de regen gaat blijven staan.  Als je dit dan nog eens neerschrijft in een fietsblogje,...dat heet blijkbaar het noodlot tarten.  Geen idee dat ik later die dag nog mee zou doen aan een miss wet-t-shirt-contest.

Ik vertrek alleen richting Lokeren, mijn collega Tom zou ook nog afzakken dus ik zat een beetje op mijn gat te kijken naar "Faces on TV" (voetjes sparen) Oooh, dienen zanger had mij een beetje te veel pretentie en zijn muzikaal vrouwtje deed mij wreed denken aan het dametje van bij School is Cool.  Hij liep dan het publiek in een deed een beetje alsof hij Bruce Springsteen was.  Dan Novastar, die startte meteen met een klepper "Where did we go wrong".  Het was nog steeds 35 graden en die kwam op in kostuum!!  Ik meen dat ik in zijn plaats ging flauwvallen, maar ineens besefte ik dat ik nog niet gegeten had.  Intussen was mijn collega Tom gearriveerd, ik denk dat hij nog sjuust den achterkant van Joost Zweegers zijn gat heeft gezien toen hij net van het podium ging :-)
Er was niet zoveel volk of de vorige dagen.  Luxe!!!  The Pretenders!  Chissie Hynde staat er toch nog altijd op haar 67ste!  De close ups op het grote scherm toonden dat ze wat van leeftijd was maar ik zie dat nog veel liever dan een rimpelloze botox-kop.  Soms een beetje te country-achtig voor mij, maar de rocknummers vond ik super.  Je doet het maar eens.  Er stak een windje op terwijl ze één van haar laatste nummers zong en ik riep nog tegen Tom dat het wel paste, zo een beetje wind en rock and roll... We besluiten om een half uurtje naar Triggerfinger te kijken.  Awel, dan lig ik nog eens op een deftig uur in mijn bedde.  Ze beginnen er aan.  Na het tweede nummer voelen we nen duppel.....  druppel, druppel, druppel... Draaaaaash, EMMERS goten ze uit van daarboven.  Toen we van het podium naar de uitgang waren, waren we kletsnat, mijnen jeansrok, onderbroek!!!  Aan de ING stand probeerden ze nog ponchoos waar ze verzekers eerst nog moeten achter zoeken hebben uit te delen maar het was veeel te laat.  En diene wind, en dienen bliksem en dat gedonder!!
We zijn dan maar beginnen lopen, op mijn sandalen die kletsnat waren waardoor ik meer het gevoel had dat ik aan het waterlanglaufen was. Het water liep vanop mijne kop tot aan mijn tenen, gewoon, ik had volledige doorstroming.  Mijn collega Tom en ik zijn hand in hand naar de auto gelopen je zag met moeite waar je liep, gehuppeld, geroepen, wat zeg ik: getierd!, gelachen, geregendanst... Ik moet wel toegeven, met momenten was het een beetje eng ook hoor... Eventjes schuilen, ik sta met mijn rug tegen de mitraillette van ne fliek.  Aja ja, van zodra het regent is de veiligheid van het volk ineens geen prioriteit meer, hahahaha.
De laatste keer dat ik zo nat geweest ben was verzekers geleden van toen ik in de chiro zat en al eens in een boerekreek of zeetje sprong met mijn kleren aan.
Toch een dekentje in de auto gelegd om op te zitten en Tom zat op een plastiekzakje, allebei een beetje naar voor geleund.  we zitten gelijk twee verzopen waterkiekens in de otto, we hadden zelfs een beetje kou dus ik moest de chauffage aansteken! (ik was bijna vergeten waar die knop ook alweer stond.  Dan ga ik even bij mijn collega binnen en doe ik mijne rok uit (ook nog nooit gebeurt, maar ik was nu eens zooooo veilig er kon mij helemaal niets overkomen!! ;-) Ik krijg twee handdoeken mee (mercie Tom) en ik zit in mijn onderbroek om naar huis te rijden.  Mijn ramen bedampen zo hard het enige waarmee ik dat eens kan oplossen is koude lucht doen blazen.  Gelukkig ligt er een droog handdoekje in mijne nek, anders had ik zeker een bronchite.  Ik vertrokuitgedroogd bij 36 graden en ik kwam doorweekt thuis aan 21 graden...  Bliksemen dat het gedaan heeft, dat is abnormaal!!! Triggerfinger heeft blijkbaar zijn optreden moeten stopzetten en ze hebben dat verdergedaan in de Electropedia-room.
Wel jammer dat we dat dus gemist hebben... Ruben Block zag er nochtans piekfijn uit....
Dat kan ik nu niet van mezelf zeggen gezien ik met mijn natte coupe in mijn bed gekropen ben.  Bad hair day of de-uitgeregende-Lokerse-Feesten-coupe :-)
Het was een onvoorziene, doch keitoffe afsluiter van een veel te hete avond!  Vandaag is 't rustdag. Eens kijken of mijn kinderen mijn nog herkennen, hahaha
Maar, eerst gaan zorgen voor een excellente dienstverlening bij het beste ziekenfonds van de hele wereld!!

Fjuuuuw... Ik spring hier sebiet op mijne velo maar nu heb ik geen verkoeling nodig hoor, 't is goed gelijk dak het gehad heb ;-)

Windgroetjes en waterkusjes,
Sylvie

Leasefietsen bij 36 graden...

Zo, een leasingsproject wordt opgestart.  Iedereen krijgt een aantal dagen voorgeschoteld die hij zou moeten fietsen (aja, dat is normaal) Iedereen maakt de som, zoals ik, ik moet 80 dagen van de 200 fietsen, dan tel je, als het twee maand vriest, dat zijn dan 40 dagen met de auto, als het daarbij nog eens 40 dagen regent dat het klettert, okee, dan heb ik nog een paar dagen om te zeuren... Ik heb geen enkele seconde gedacht van "stel dat het eens 36 graden is"!!!

Ik vertrek uit de garage en binnen de 200 meter valt mijn speekselproductie stil en verandert de binnenkant van mijn mond in een soort droog karton. Gelukkig was het in ons bureau ook 33 graden dus de aanpassing met de buitentemperatuur valt nog mee (wat dan ook het enige voordeel is :-))
Ik fiets niet te snel, je ademt lucht die even warm is als je lichaamstemperatuur en die opgewarmde zuurstof komt precies niet tot in mijn longblaasjes.  Daarmee dat je niet mag sporten denk ik dan. Ik zet mijn fiets op standje drie.  De wind is keiwarm! Het is precies alsof je een cake aan het bakken bent en wilt checken of hij al gaar is, dat je de deur van de oven opentrekt en naar achter moet springen van de warme lucht... maar dan iets minder warm maar wel veel langer.  Ik heb mijn helm voor één keer niet opgezet, en dat was niet zonder risico, maar mijn schedelpan moest op één of andere manier geventileerd worden.  Ik keek naar de ijzeren balustrade langs de weg, dat moest megaheet zijn.  Als je daar met je voorhoofd op toetert heb je niet alleen een snijwond, maar zeker ook een brandwond, tenzij dat in één beweging toegeschroeid wordt, dan heb je geluk bij een ongeluk.  Ik heb een paar keer overwogen om mijn helm alsnog op te zetten, maar zelfs dat overwegen alleen al was te lastig!  Als ik langs de N9 van de brug sjees en de hele file voorbijsteek is dat normaliter goedgezind en gezwind, maar euh, nu smachtte ik toch stiekem naar een briesje uit de airco :-)  Aan De Lieve was het beter, onder de schaduw van de bomen en een frisse bries van 30 graden... hahaha...Daar zag ik de koetjes in de wei staan, ocheere, als hun muiltjes even droog zijn of het mijne en die willen dan een beetje eten is dat dan nog van dat bruin uitgedroogd gras, dat is wel een beetje sneu.  Ik zag dat de eendjes daarentegen de tijd van hun leven hadden zo half dobberend in het water, af en toe kopje onder... de okselvijvers stonden in de reclame en de achterkant van mijn knieën waren kletsnat.   Ik zag op het baantje aan de overkant van het veld een witte camionette met groene letters en een rood logo.  Ik dacht dat het een crèmekerre was, dus ik stak een tandje bij en fantaseerde intussen over een hoorntje met vijf bollen... Helaas, het was nen aannemer met een onnozel logo in de vorm van een driehoek... (Fata Morgana) gelukkig was ik bijna thuis. Ik hoopte op een regenvlaag ter afkoeling, en prompt schoot het liedje "Singing in the rain" door mijn hoofd dus ik was vertrokken... In mijn hoofd zong in het refreintje zeker 20 keer... ik hoop maar dat ik het niet luidop heb gezongen... 's morgens is het natuurlijk zaaaaalig om te fietsen...
Morgen overschrijd ik de kaap van 2000 km, en hij rijdt nog steeds zaaaaalig... Ik heb zoooo goed gekozen!! Me en my bike dat is gelijk Yin en Yang, hahahaha...

Semi-sportieve groetjes
Sylvie

Lokerse Feesten Dag drie...#miniblogje

Dag drie, de dag dat alles verstaanbaar is!

 Deze avond gaan we met collega's Johan en Fanny, we eten eerst een spitbakje, een beetje patatjes, beenham, sla, tomaatjes, geroosterde ajuintjes en een sausje... Maar zout dat dat was!! ("zet" gelijk damme zeggen) ik heb daar nu toch heel den avond dorst gehad en het was al zo dorstig weer!! Moest ik in Rome zitten ik zoop heel de Trevi-fontein leeg (wel met een rietje want anders zitten die muntstukken in ui keel)
Ne Vlaamsen avond!  Niels Destadsbader. Ik ken die vooral als Ronaldihno uit FC de kampioenen want Jan die blijft maar naar die herhalingen kijken, alsook van op de affiche van de Lokerse Feesten (misschien is dat wel zijn albumfoto alwaar hij wreed gefotoshopt op staat)  Maar die kwam op, ja dadde, dat is nog ne ferme gast!  Binnen de drie tellen was is verliefd, hahaha, chance dat Jan bij mij stond of ik had mijnen duren BH van Prima Donna naar voor geschoten!! Niewaar zenne :-) hihihi... Het genre muziek is niet 100 procent mijn ding, ik heb drie liedjes herkend, dus niet in staat om die mee te brullen. (behalve "zes mor 16 joar", ik kreeg ineens zin in een polonaise)  Wat een feit is, hij kan zingen en show geven. Ik heb het er al slechter zien doen.  Die doet wel zo wat geloop op het podium en die heeft precies wel  ne groten adem want aan zijn zangprestaties was geen half puntje van kritiek op te merken.

 Ik was nog nooit naar een optreden geweest van Bart Peeters. Ik ken hem nog van in de tijd van de droomfabriek en the Radios en van op TV, maar ik vind hem nogal "aanwezig" Toch, ik hoorde dat zij optredens keitof zijn, dus wou ik dat zelf eens onderzoeken.  Echt, Bart Peeters kwam op en ik werd een halve meter kleiner.  Dat is nu eens DE Bart Peeters!! Dat is eigenlijk een icoon! Die zag er nog 't zelfde uit, een beetje grijzer en de kraaipootjes aan zijn ogen lagen iets dieper als hij lachte, maar halvewege zwierde hij zijn hemd half open en ik weet dat de helft van de mannen zelfs ook opmerkten dat hij een goed onderhouden lijf had :-p De muziek was aanstekelijk, en is het nu toeval of niet maar van hem kende ik ook slecht drie nummerkes, als kende ik die nog minder goed dan bij Niels.  Die zijn muzikanten, dat zijn nogal kraks, dienen enen speelde viool, gitaar, trompet én keybord?! De sfeer zat er goed in, op en voor het podium!  Op een bepaald moment gaat hij het publiek in en zingt hij een nummer dat ik niet ken, maar een deel van het publiek zingt mee en er zijn lichtjes van de GSM en ik word bijna overmand door emoties.  Mijn collega Fanny zingt heel zijn repertoire mee en moest er iemand met haar BH gesmeten hebben dat was zij het wel, ikke niet meer he, want de mijnen ligt al in Niels Destadsbader zijn handschoenkastje, woehahaha.  Linde Merckpoel had een beetje aandacht nodig en zij moest ook persé eens op het podium... meerwaarde = 0...Nummer drie waren de broertjes Wauters. En daar ging het bijna mis.

Ze hebben heel veel grote hits gespeeld en qua ambiance zat het ook wel snor, maar naast ons stond een treute met een stem die een paar toonaarden te hoog klonk, nee hoor, die was niet aan het meezingen, die was weer heel de tijd aan het tetteren met haar lief die met zijn rug naar het podium stond.  Het was echt verschrikkelijk storend.  En ja, Koentje heeft ook trage nummertjes die overstegen werden door dat achterlijke getetter. Ik had al een paar keer vies gekeken en Jan zag het aankomen dat ik wreed uit mijn kraam ging schieten en hij zei "zouden jullie niet beter aan de bar gaan staat als ge zoveel te vertellen hebt" waarop die snotneus zo dwaas, toch zenuwachtig van de onvoorziene aanmaning begint te giechelen.  Ik heb haar dan ook nog gezegd dat haar gekwetter heel 't concert verstoord, de blikken van de mensen errond leken wel superdankbaar.  Het is eventjes gebeterd, ze zijn zelfs even weggegaan, maar nadien waren ze daar weer he.  Geen respect!! Was dat mijn dochter geweest ik had ze bij haar vlechten gepakt en naar de achterste rij gesleurd en wa kletsen erbij, dat doe je gewoon niet. (maar mijn dochter doet dat niet hoor).  Een beetje springen en dansen en Wiewie wordt gewaar dat ze geen drie maal zeven meer is.  Mijne rug!!  Naar de auto strompelen en naar huis.  Een beetje te laat in mijn bedje maar met de energie die ik uit al die optredentjes haal kan ik nog wel wat verder :-)
Wekkertje deed zeer daarnet, en de eerste twee passen uit mijn bed leek ik een meetje van 90 jaar.  Mijn kuitspier was precies te kort :-)
Sebiet nog een beetje fietsen (en wakker worden) naar het werk... Ook een klein applaus voor de glijdende uren!!! klapklapklap... Als het Lokerse Feesten zijn glijden die nog beter dan anders :-)
Ik verwacht wel een middagdip rond 14u :-) en mocht dat nu nog een dip zijn met wat van die aperitiefstokskes in, nee hoor, het zal eentje zijn die ik met ne cola moet bestrijden :-)

Groetjes
x

#miniblogje - Lokerse Feesten Dag 2

Oooh, gisteren nog eens afgezakt naar Lokeren.  Gelukkig een parkeerplaatsje aan het station kunnen versieren.  Dat het terrein 's nachts achtergelaten wordt gelijk een plastiekstort en er de dag nadien weer piekfijn bijligt is noemenswaardig.
Thecolorgrey, ik ken daar wel wat nummerkes van, maar staat nu niet in mijn top 20 van mijn favorietjes.  Pas op, als opwarmertje was dat best wel te pruimen, alleen moest hij geen 3 keer vragen om allemaal aan te schuiven tegen het podium.  We probeerden nog een beetje ruimte te hebben nu het nog kon, en als hij vroeg om zinnetjes te herhalen kon ik het niet laten om eens met mijn ogen te rollen.  Ik heb niet betaald voor ne workshop ee... tssss...

Warhola, Oliver Symons, 25 jaar... Aloha, dat is wel een appetijtelijk diertje, dat hemdje wa los een doorzichtige hemdje eronder, ne swoeng die ik best wel te pruimen vind.  Jammer dat hij de kartons uit zijn nieuwe regenbroek vergeten halen is... Ah nee, dat is gewoon zo :-)))
Ik vind dat wreed wijze muziek!! En hij beweegt met zoveel flair, een vleugje arrogant maar zeker niet mis, als je goeie muziek maakt mag dat :-p
Het middenplein wordt in twee stukken verdeeld door een gang tot aan de geluidstoren.  Aan de andere kant hadden een clubje beevees afgesproken (Kobe Ilsen, Imke Courtois, Lize Feryn, Aster van 't sportnieuws, Eline Demuynk, Danira, Sieg...) Volgende keer vragen ze beter een "act de presence" op het podium, dan moesten ze niet zoveel moeite doen om heel te tijd op te vallen.  Een bende aanstellers echt waar.  En dan moet je PERSE in het eerst vak gaan staan.
Enfin, van de geluidstoren gesproken, die staat toch niet zo goed georiënteerd denk ik. Uit die boxen komt er nu toch nen bass, mijn erte begint ervan aritmisch te kloppen.

Ik denk dat dienen geluidstoren te ver staat om dat door te hebben.  Karma was er ook, en "karma is a bitch" omdat ik vorige week waarschijnlijk zat af te geven op die oudjes die bij Golden Earring hun stoeltjes meehadden, en dat die niet tegen het podium konden zitten door die metalen boorden, wou ik me even op mijn gat zetten tussen twee optredentjes.  Bij het neerdalen, zo met mijnen rug tegen die omheining geraakt wijsvinger vast in dienen rooster en is hij  (licht)verstuikt!! Hij staat wat dik maar gelukkig zonder kleurschakering. Deze morgen deed dat nog tien keer meer zeer. Coely... ik had dat kind nog nooit gezien al kende ik wel een paar nummers.  Zij was echt mijn verrassing van de avond!! (Warholatje had ik al gezien ee) De nummers die ik niet kende waren keigoed, en haar hits waren fe-no-me-naal!!! Topwijf met meer dan één topschijf!
Dan... joengens toch... DIE ANTWOORD!!! Die Zuid Afrikanen zitten nog niet al binnen :-) Wa voor nen geschiften boel was da!  Pas op, ik heb me wreed goed geamuseerd, dance, dance, dance!! Ik ben blij dat ik dat eens gezien heb, maar ik weet niet of ik daar specifiek naar een volledig optreden zou van gaan.  Die twee hebben nen zilverwinkel tussen hun tanden plakken, en dienen tiest is tot twee keer toe in 't publiek gesprongen!! Vanop diene catwalk!!! Dat is dus twee meter!  Ik was blij dat ik daar niet stond, voor 't zelfde geld ne knie tegen uwen neuze.  Ik kreeg bijna ne migraine-aanval door het geflikker van de stroboscoop, maar het plaatje klopte wel!! Whoehaha, ik kwam thuis en toen ik een uur na het optreden in mijn bed lag zag ik nog lichtflitsen (ik heb dus niet goed kunnen slapen!) Vandaag is het rustdag, aja, gelijk bij de coureurs.  We moesten deze middag naar nen barbeque en ik heb te veel gegeten.  Lamskoteletjes...mmm... dan toch nog snel een fietstochtje gedaan om dat te laten zakken.  Mijn lief konijntje in de tuin gezwierd (alwaar hij vrij mag rondhuppelen) en ik hoop rond half tien in mijn bed te liggen... Wablieft!! 't is al vijf voor negen!!! Zo gaat dat in de zomer he, 's morgens ca va, in de namiddag krijg ik nen dip en denk ik vroeg in mijn bed te kruipen en tel ik af, maar tegen den avond ben ik weer keiwakker...  Lokerse Feesten, nog vijf keer te gaan, en Jan heeft verlof en ik niet... dat had nu eens beter andersom geweest.  Ik denk dat ik morgenvroeg eens keiveel lawaai ga maken omdat ik er niet tegenkan dat hij mag blijven liggen en ik op mijn fietsje mag springen 's morgens in de vroegte.  Misschien was ik mijn haar wel, inclusief met de haardroger drogen.  Of steek ik de licht aan in de slaapkamer... of doe ik alsof ik struikel... of laat ik de voordeur eens goed toeknallen, of bel ik op zijn gsm dat ik de garage vergeten opendoen heb en dat ik mijn sleutel niet meeheb...

Zij, bij wie het morgen wreed gaat pieken, groeten u... Maar tegen den avond zal ik weer fel zijn hoor, Clouseau, Bart Peeters en Niels Destadsbader... nu ik weet dat hij op oudere vrouwen valt (ik heb dat gelezen in de boekskes) doe ik weer helemaal mee in de competitie... NOT!!!

oooh, ik moet zoooo dringend in mijn bed...
Lang geleden dat ik nog eens van "goedenavond Speelman" heb gezongen :-) :-)

Slaapwellekes, snottebellekes
x

Miniblogje, Lokerse feesten Dag 1

De feesten in Lokeren zijn de schoonste feesten van het land, mooie setting, schoon volk, keigoed programma, dat je naar je parkeerplaats door de velden met koeien moet in de stekkedonker nemen we er (minder) graag bij, hahaha.

De traditie van de Lokerse paardeworst laat ik aan mij voorbijgaan. Ne worst, daar ben ik niet vies van, maar dat paard is er te veel aan.
Jasper Steverlinck... oeoeoeh, dat is nen dubbelen he, vroeger toen ik nog rank en smal was, dus toen de dieren nog spraken ging ik naar ALLE optredens van Arid.  Deze tijd zingt Jasper alleen, en ik kon dat gelijk nog af, tot het programma van "liefde voor muziek" en alle artiesten elkanders liedjes in een ander genre brachten maar Jasper er steevast een melige, zeg maar zaagversie van maakte.  Jaaaaa, hij heeft een schone stem, maar na drie nummer heb je het wel gezien/gehoord. Op zo een festival is iedereen nog aan het toekomen dus ne Jasper met zijn gitaarke maakte zelfs op mij niet veel indruk, dus zijn we naar de chill zone gegaan, nog even opladen voor de rest van de avond.
Arsenal!!!! OOOH, den John die maakt er altijd een feestje van, al gaf hij zelf toe dat de hitte er een beetje te veel aan was! Ne mix van nieuwe nummers en de gekende Arsenal-klassiekers!! Yip, dat is een groepje die daar PERFECT op hun plaats staat!  Zijn Principessa Leonie is nog steeds een sexy madam, maar dat Afrikaanse kleed dat ze aanhad flatteerde haar dan weer niet.

Het spel was uitverkocht en ik heb de indruk dat ze duust kaarten te veel hebben verkocht, er stond daar nu toch keiveel volk op da plein.  Tegen de Simple Minds stond iedereen tegen elkaar ge-plakt!
Ik begon nu toch te stinken!! In die mate dat ik mijn armen niet meer voluit in de lucht wou steken.
Toen Jim Kerr opkwam zei (riep) ik tegen mijn sissie, "tis precies nonkel Walter" en zij had dat tijdens mijn sanitaire stop al tegen Jan gezegd.  Het moet dus zijn dat het waar is, woehahaha.
Ik vond het niet slecht, maar in alle eerlijkheid ook niet fantastisch.  Dit kwam verzekers door verschillende factoren waarvan één: dat het voor den Jim ook keiheet was, dat was aan zijn zweetproductie om zijne kop wel duidelijk.  hij veranderde dan ook drie keer van teneu.
Punt twee, voor mij was het ook keiheet en ik stond daar nog steeds met mijn zweetoksels (nieuwe deo proberen voor een optreden? Niet doen!) Het terrein van de Lokerse feesten, ik heb dat nog nooit gezien als het festival er niet is, maar ik weet dat er stukken geasfalteerd liggen, dan een stuk losse keien en een paar borduren, waar ge u wreed kunt aan misterten.  We stonden dus op de keien en wij (jaja iedereen van onze companie) voelden dat echt aan onze rug...   we zijn dan ook geen drie maal zeven niemeer ee... punt drie, veel hits heeft hij niet echt gezongen, enkel op het einde en tegen dan nam mijn zeer in mijn onderrug de bovenhand. Misschien was ik een beetje te heftig geweest bij Arsenal... ik herhaal, geen drie maal zeven niet meer...
Om 3u komen we dan thuis, bedde in en om 8u klaarwakker... tsssss...
Vanavond opnieuw, de enige band waar ik een beetje schrik voor heb is "DIE ANTWOORD" whoopwhoop, dat wordt me daar een zotte boel met die twee geflipte pannenkoeken.

Zo, one down, six days to go... #combiticket :-p

Groetjes vanop de Wiewiese Feesten
Sylvie