maandag 20 juli 2015

onderhoudsbeurt...

Afspraken maken met mijn dokters is niet mijn grootste talent... Manau haar controle bij den orthodontist om 9.30u op den dag na onze reis, mijn controle bij de dermatologe op nen brugdag om 9.40u...
Ik dacht nochtans dat onzen Ube doodmoe zou zijn na onze reis en zijn scoutskamp, maar deze morgen stond onze levensechte wekker alweer om 7.15 u naast ons bedde... (dat is niet bevorderlijk voor je ochtendhumeur, geloof me)

Tiny gaat naar de dermatologe:
Tiny vertrekt iets na 8 richting Gent... niet veel verkeer, oef... Onderweg moest Tiny nog eens bellen naar Jan, ze was die haren naam vergeten, goe bezig...
Ze rijdt op de parking van het AZ Sint Lucas, hebben ze daar ne parking geplaceerd!!! Hallokes, zo een claustrofobisch spel... ze had gehoopt dat er nog een pleintje naast was waar ze haar wagen kon parkeren, nee, ze moest die bovengrondse parkeergarage in... Fjuuuuw, dienen beton leek spekglad!! In eerste... vroem!!! Okee, Tiny rijdt op het eerste verdiep rond... die parkeergarage bestaat uit twee stukken, die worden verbonden door een "brugske", en ze doet bijna in haar broek... Zijn dat smalle gaatjes om te parkeren... Het duurt vijf volle minuten eer ze de voetgangersuitgang heeft gevonden, niet met de lift want dat durft ze niet, dus met de trap, maar eigenlijk durft ze dat ook niet... Zo van die trappen met van die spijlkes waar je in de diepte kijkt...
Tiny heeft nogal wat fobieën en dwangneuroses :-)) Maar er zijn er van die kleintjes, die ze nog kan negeren als ze haar best doet, en dan zijn er van die blokkerende... bijvoorbeeld, als ze een berg opgaat, die ineens te hoog is, yip, dan is er geen doen meer aan, maar dan staat ze stil en kan ze enkel nog terugkeren... Rozijnenfobie kan ze uit beleefdheid nog even aan de kant zetten, het kost dan wel veel moeite om niet te kokhalzen... En dan zijn er de gewonen kleine neurosekes, dat je geen gele saromapap ik een geel kommetje doet, geen tomaten in een rood potje, geen komkommer in een groen, geen paprikachips in een oranje, enz... (dit terzijde)
Gelukkig maar stond ze op het eerste verdiep.  Lichte looppas was het niet, maar wel bijna snelwandelen, nog 8 minuten en ik moet mij nog "aanmelden".
De dames aan de balie zitten te tetteren, Tiny zit alleen in de wachtzaal... ze zijn duidelijk aan het roddelen, dat ziet Tiny aan die ene haar gezicht die de ene verontwaardigende grimas na de andere trekt... T wordt een beetje zenuwachtig en begint te zweten... de roddels zijn verteerd en Tiny mag haar aanmelden... "Straat 18" weet je dat zijn?? "Nee maar Tiny zal de pijlkes wel volgen :-)"
In sint Lucas hangen er in de lange gang altijd wel wat kunstwerkjes aan de muur... wreed schoon, maar geen tijd niet meer he, aja de baliedames moesten persé zitten tetteren en Tiny moet nog dringend plassen ook... Onder de baan komt ze nog een brievenbus tegen van het verkeerdste ziekenfonds van de hele wereld, maar ze heeft haar toernavies niet mee dus besluit ze om dat lelijk gedrocht te laten hangen :-))
Aangekomen in straat 18 een pijl naar de wachtzaal "huidziekten" Ho-ho-ho, zover zijme nog niet ee... Tiny zit dus in een kot "huidziekten" en ze weet nog niet wat ze heeft... dat belooft... kijk ziede, dat is weer typisch voor onze maatschappij, je wil op controle gaan en ze steken u al in een kot dat het zover is... vanaf nu draag ik een label "opgelet, besmettelijke huidziekte"
Tiny hoopt dat er bij gynaecologie niet "geslachtsziekten, infecties en schimmels" hangt hoor... hahaha
Het moet dan ook lukken dat de volgende die binnenkomt de pastoor van Waarschoot is (of ex-pastoor, tegenwoordig gaat Tiny naar de kerk in Waarschoot Beke #1keerperjaarmax) Indien nodig kan hij al sebiet de ziekenzalving toepassen... Gelukkig mag zijn naam niet genoemd worden in het kader van schending van de privacy want Tiny weet zijn naam ook al niet meer...
Om kwart na negen is het aan Tiny (dat belooft, alzo vroeg op de dag zoveel vertraging) vriendelijke mevrouw al is ze wel jonger dan Tiny... Met zo een raar vergrootglasje wordt Tiny bekeken van kop tot teen (en ook tussen mijn tenen zelfs)  En wat weer typisch is, de vlekjes waar T zich ongerust in maakte zijn ok, twee andere moeten er uit... 't is te zeggen, ofwel om de zoveel maanden controle oftewel vaneerste keer komaf mee maken... Tiny's schattigste geboortevleksken in haren decoté, boehoehoehoe... en eentje op haar rug (dat kan ze natuurlijk niet zien he, ook niet als het zou veranderen, vandaar) De dokter trekt foto's "met haren gsm" van de twee vlekjes??? En ze tekent op Tiny haren rug...
In het buitengaan moet Tiny weer plassen, misschien moet ze zich eens in het kot "blaasontsteking door slechte hygiëne" gaan placeren :-)))  NOT!!! Ik heb gewoon te veel gedronken...De mevrouw voor haar komt uit de damestoilet, en loopt rechtdoor, knal de mannentoilet binnen, ipv af te slaan naar den uitgang... Tiny vindt dat een beetje grappig en houdt de deur open en zegt tegen de mevrouw dat het hier soms wel een doolhof is... Mevrouwtje vindt dat wel sympathiek, kan precies wel een babbelke gebruiken en besluit met haar mee te lopen tot aan den uitgang... dus weer niet gekeken naar de schone schilderijen aan de muur... grrrr...Ze gaat normaal elk jaar naar Spanje, maar dit jaar niet, nu gaat ze naar centerparcs, maar met dat weer heeft ze er al dik veel spijt van, enz...
Tiny spreekt haar fotografisch geheugen aan en vindt wonder boven wonder na het betalen van 2 euro haar wagen in een mum van tijd en na een griezelige trap haar wagen terug...
Ze rijdt achteruit en wil overdraaien, maar voor ze het weet staat ze aan de overkant van het straatje bijna tegen de wagen die recht achter haar staat, overdraaien kan dus, maar wel in 50 stappen... gelukkig staat er naast Tiny niemand dus heeft ze plaats om langs den andere kant te manoeuvreren...
Ze laat haar bolide uit de parking glijden en ziet nog hoe een oudje staat te sukkelen aan de slagboom, die probeert zijn deur open te doen, maar dat gaat niet heeeeee... Ja, van zodra je last hebt van artrose is het niet meer evident om diene tickee daar in te steken... Tiny heeft haar bijna een verschot in mijn nek/schouderspier getrokken op reis aan zo een kot van de péage, ge moest daar nogal ne ruk aan geven...
Voila, dat hebben we ook weer gehad... Ze word een beetje slechtgezind van het slechte weer, dus laat  ze Muse door de autoboxen knallen... (aan 50 per uur)

Regenachtige groetjes en druilerige kusjes
Tiny en Sylvie



Geen opmerkingen:

Een reactie posten