Een klein beetje veel getwijfeld, maar dan toch maar meegegaan naar Night of the Proms in Antwerpen. Ik werd opgepikt door mijn lieve collega Isabelle en we reden toope naar de Park en Ride in Gentbrugge waar het busje het zou overnemen.
De buschauffeur genaamd "Marc" maar we mochten "Marcske" zeggen was van Antwerpen en hij was zeker en vast de plezantste thuis. Maar hij zei dat Gent de beste voetbalploeg heeft en het schoonste stadium, dus ik kon hem gelijk wel appreciëren.
Busje zet ons af op de VIP-parking vlak naar het Sportpaleis.
Verschrikkelijk veel volk rond het Sportpaleis. En ja, zoals aangekondigd stonden een paar agenten met mitrailletten aan de ingang van het grootste muziekpaleis van België. Maar euh, Krisje had een vrij grote tas mee, ik had toch gehoopt dat ze er eens in gekeken zouden hebben, maar dat hebben ze niet gedaan...ik moet toegeven, zo verdacht ziet hij er nog niet uit.
Ik ga binnen en mijn oog valt onbewust op de nooduitgang. Dat weten we dan ook weeral. We zitten op het balkon, johei johei, mijn favoriete plaats, gelukkig niet op de eerste rij, maar op de derde, dus het zicht recht de dieperik in wordt een beetje gebroken.
Het spel begint... Eigenlijk heb ik niet naar de affiche gekeken zunne, ik weet bijgod niet wie er allemaal komt. Aja, ik moest meegaan met een collega die ik niet ga noemen, maar zijn naam begint met een "K" en rijmt op "vis". Ik moet zeggen, geef mij maar een beetje minder kakofonie, hadden ze gewoon iedere artiest zijn drie nummers laten doen na elkaar, ipv iedereen om toerke en allemaal es terugkomen had dat beter in mijn spreekwoordelijk kraam gepast.
Het orkest was bij momenten heel erg wijs, maar soms had ik de neiging van in te dommelen, vooral als Mathias Vergels (ge weet wel, lowieken uit "Thuis") begint over Napoleon, ne preek van 3 volle minuten... WOW, die was mijn aandacht volledig kwijt, dus checkte ik nog even de uitgangen of ik nog niets verdachts zag... Ik zag ineens wat piellampen in de nok van het dak, en Isabelle zag het ook... OP den duur wordt je een beetje paranoïde natuurlijk. Ineens laten ze de knappe Kobe Ilsen zakken op nen "Wrecking ball" (het leek met een beetje fantasie meer op ne sex-swing, hahaha), vandaar dat ze in de dakgoot bezig waren... Die moet dat maar durven!!! Nee, voor geen 100000 euro zou ik dat kunnen!! Dat Kobe een knappe verschijning is ga ik niet ontkennen, maar de bindteksten waren toch net iets te ingestudeerd.
De twee wulpse Diva's van Basement Jaxx zagen het alleszins wreed zitten, aan hun enthousiasme zal 't niet gelegen hebben. Ze hadden een maatje meer, maar die enen haar kostuum was nui wel alles behalve flatterend. Maar leuke nummers uiteraard. Scala mocht een nummerke meer gezongen hebben. Nathalie Imbruglia, een schoon madamken ee. Joe Jackson kwam ook nog langs maar ik had Joe Cocker verwacht, hahaha, dat kom je tegen als je de affiche niet kent he. (En laat dienu ook al overleden zijn...)
Mijn hoogtepunt was toch wel John Miles... Hij zong dus een versie van wreking ball waarbij Kobe zo een moedige aankondiging voor deed. In de helft van het liedje "ontploft" dat zo een beetje na een seconde stilte, samen met de doffe knal en alle spots die aanschoten sprong Wiewie 10 cm van haren stoel van het verschieten! Nadien "Music (was my first love)"... dat MOET gewoon!! NOTP zonder dat nummer zijn geen NOTP.
En tons kwam de Regi nog langs ook!!! Miljaar, langs de ene kant wel wat ambiance in de keet, maar ik stond niet op mijn gemak!!! Dat balkon bewoog gewoon!!! Iedereen sprong in dezelfde kadans, en ik voelde het zo trillen. Ik heb ze nogal genepen zunne. Hij draaide gelukkig een stukje van Zombie Nation, en toen vergat ik 20 seconden dat er een acuut geval van betonmoeheid kon optreden... Ik riep dat ook op mijn luidste BUFFALOOOOOOOO!!!!
Vond ik het een leuke avond, bij jaak. Vond ik het een schitterend optreden... neh... ik heb al beter gezien. Het was een gewone avond, waarbij hoogtepuntjes werden afgewisseld door artis-puntjes...Slechter heb ik ook al gezien hoor... Bryan Adams in Sportpaleis = slechtste optreden ooit...
Op het einde van het optreden mogen we naar buiten via de nooduitgangen... Dachten ze nu echt dat ik langs die ijzeren trappen met gaatjes naar beneden zou gaan? Neenee, ik ga wel rond hoor.
Ik groet de buschauffeur "En Marcsken, alles goed" hihihi
Busreisje verloopt weer vlotjes. We hadden graag nog een frietje weest stekken, maar ja, met die zelfstandigen van tegenwoordig, die sluiten hun frietkot al ten elven... hahaha....
Ik word afgezet aan mijn huisje, maar ik heb een lange oprit, en 's nachts is dat donker en Wiewie heeft veel schrik in den donker dus steek ik gelijk ne gek de sleutel in de deur, kom vlug binnen. Zie ik een schim bovenaan de trap die zegt "Hey Stinkaard"... ik kreeg bijna een hartaanval...
Hoezo, is 't twee uur?? Vlug in mijn bedje...
Jantje, voor mij ne pistolet mee confituur en een fruitsapken, de plateau staat op de microgolf, tegen ten half elven is goe :-)
Zoentjes en groentjes
pijnboompitjes en pompoentjes
seranoham en meloentjes
met veenbesjes gevulde kalkoentjes...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten