WOOOW, wat een schitterend optreden!!! Simply Red...
Ik moet zeggen, de ticketjes waren al een eeuwigheid geleden geboekt, en gelijk "mijn partner in crime" Kris Meert ook zei, jammer dat heel dat gedoe door die aanslagen in Parijs zowaar een beetje van een domper werpt op het "concertgaan"
Ik heb er dagen over getwijfeld of ik zou gaan. Echt waar, gisterennacht zelfs een nachtmerrie over gehad, en wakker geworden met maagkrampen van mij daar in op te jagen. Maar dan herpak ik mij wel weer en zie ik het zitten om te gaan. Tot ik om 17 deze avond via de media een bericht verneem dat de Ring rond Antwerpen ter hoogte van het Sportpaleis is afgezet voor een auto die vermoedelijk vol zat met explosieven?? Ik kreeg bijna een geraaktheid. Een half uurke flippen en dan komt een bericht dat het niets te zien had met de aanslagen van vrijdag. Kijk en daar begin ik het nu wel van te krijgen. Ik vind het supererg wat er gebeurd is, versta me niet verkeerd. Maar er ligt een valies op straat, DOVO en 10 flikker erbij, blijkt dat het om stro gaat. In Ikea verdacht pakket, loos alarm. Ne Fransen auto in centrum Gent wordt als verdacht en bomauto beschouwd, blijkt dat die mensen gewoon in de Primark liepen... Dan is er enen dood, dan zijn ze weer niet zeker... Dat de media "snel" wil berichtgeven, dat is leuk geprobeerd, maar ze jagen mij wel telkens de stuipen op het lijf!!
Dus toch al mijn moed samengeraapt en vertrokken richting Sportpaleis. We staan geparkeerd achter het Sportpaleis. Ik moet toegeven, ik liep niet echt om mijn gemak, en ik liep voor één keer tegen Kris geplakt (dat is de enige man waar ik van mijnen Jan nog ne keer mag tegenplakken :-))
Moest hij nu nog een brede karure gehad hebben sprong ik nog in zijnen nek ook.
Aan het Sportpaleis zelf staan zelfs militairen, veel zwaarbewapende politie en ook heel veel security. Moet ik mij nu veilig voelen?? Enerzijds wel, want we worden "bewaakt" maar anderzijds, waarom worden we zo bewaakt... Zijn we effectief een doelwit?? Dat ik graag naar optredentjes ga is misschien wel al duidelijk, maar nu is dat precies niet meer zo een fijn gevoel.
Ik vraag om me gerust te stellen aan een security madamken of die militairen heel het optreden blijven staan, en dat kalf zegt dat ze denkt van niet!!!! Grrrr... tot zover mijn veiligheidsgevoel. Maar op het einde stonden ze er nog...
De zaal zit afgeladen vol, mits een paar lege stoeltjes, zo ook twee naast mij. Ik hoop dat er geen alleenstaande man van Syrische origine naast mij komt zitten want ik heb K al verwittigd dat ik dan weg ben. Een vrouw twee rijen voor ons stelt zich recht en begint te zwaaien. Wij vinden dat ze niet zoveel aandacht moet trekken in ons gebuurte. Maar onze fantasie slaat wel op hol dat ze gebaart dat ze zonet goe gegeten heeft en dat ze zo een beweging over haren buik maakt gelijk ze een (bom)gordel aanheeft, dat ze dan roept, "ik sta op ontploffen" of "ik zit bomvol" ... tja, je angst een beetje weglachen met wat humor, en dat moet, dat hebben we (of ik althans) nodig.
Simply Red begon... Man, die deed ons even de miserie vergeten. Wat een stem, wat een mooie nummers, wat een mooi decor!! Ik durf bijna zeggen dat dat het beste optreden was dat ik ooit heb gezien (al was ik van Bruce Springsteen op Werchter ook wel serieus onder den indruk)
Dat Kris en ik tot de jeugd van het Sportpaleis behoorden was een feit... Veel jonger volk of ons hebben we niet gezien. Hij zingt nog even foutloos, mooi als vroeger, al klinkt zijn stem toch ietsje ouder, maar dat maakt niet weg dat hij ook nog ne keer goed kon uithalen ook hoor!! Alle greatest hits zijn gepasseerd! Hij heeft het echt, op het gemaksken kreeg hij heel het paleis mee, lekker chill... Blij dat ik hem es live gezien heb. Hoezo zitplaatsen? Dan kom je op een moment dat je toch verplicht bent om recht te springen en een danske te placeren!!
Van mij mocht dat optreden nog een uurke langer geduurd hebben ook!! Helaas, na 1 uur en 45 minuten is't gepasseerd. Verkeersinfarctje gaan trotseren. Op de parking proberen we nog een overlevingsselfie te trekken maar 't was veel te donker. Dus dat werden foto's in het thema van "the blairwitch project", witte plekken in ons ogen van de veel te straffe flits en uiteraard overgoten met een sausje van slappe lach...
Moet ik nu blij zijn dat ik een optreden het overleefd?? Ik hoop dat ik over een paar weken toch al met een iets ander gevoel kan genieten van pakweg Florence and the Machine. Het komt wel goed, denk ik dan... Het komt wel goed, hoop ik dan.
Blij om terug thuis te zijn... ik ga es lekker in mijn bedje knallen ziede...
Wiewie
Geen opmerkingen:
Een reactie posten