Wandelen is top... ;-)

Wandelen is het nieuwe lopen zegt men, maar ik had nooit gedacht dat ik dat nu eens zo graag zou doen.  Ne keer Me-Time, verstand op nul... af en toe mag Jan mee, maar ik moet hem nie altijd achter mijn gat hebben. Soms moet ik mijn hoofdje leegmaken en soms lukt dat, en soms zit mijne kop nog voller na mijn tripje.  Vandaag had ik de keuze, wandelen of meegaan met Jan naar de Panini-beurs.  Mocht het nu nog type Panini zijn in de zin van gebakken broodjes met mozzarella, pesto en tomaat, of met zalm en kruidenkaas, of ... Maar nee, zo van die genummerde afplakkerkes.  Vroeger had ik ook zo een boek, enen van E.T. (phone home).  En toen had je een foto bestaande uit vier plakkertjes (de beroemde Elliott vliegt met de fiets langs de maan waarbij E.T. in het mandje zit) als je dan de uiterste plakkertjes had moest je wachten om te plakken tot je de andere had want anders zat je met een overlappingske... Ach ja, ik ben dat volledig ontgroeid...  Ik wel... en de meeste van ons... maar Jan is blijven hangen... :-)) Midlife-crisis-gewijs valt dat nog mee, af en toe een pakske zakskes uit Ikea om die boekjes en plakkertjes te behoeden van licht/kreuken en stof, dus dat lijkt met wel een stuk goedkoper of ne moto... Maar ik pas voor de stickerbende en ga een stapje in de wereld van Kaprijke zetten.

Het was wel meestal op den beton te doen, maar nu was dat niet zo erg, je liep toch grotendeels tussen de velden..(wat al aangenamer is dan langs nen drukken autoweg) Ik kijk toch al uit naar wat beter weer, oooooo, zo in het zonneke... nu is het niet echt koud, maar dienen wind en een klein beetje inspanning zorgen ervoor dat mijn pigmenten in mijn gezicht verkleuren in de richting van donkerrood.  Aan de pauze, die mooi in het midden van het parkoer lag in niet al na 5 km als je 13 km moet doen, trek ik die deur open en dat is daar keiheet!!!! Ik ga richting WC, ik trek mijn mutse van mijnen kop, ik kijk in de spiegel, OH BOY... Een aubergine met een bosje stro op is het eerste wat me te binnen schiet.  Het is half één dus ik bestel mij een boterhammetje met kaas, ze mochten wel es zeggen dat het keistraffe mosterd was :-) Ofwel had ik te rijkelijk gesmeerd. Aja, mosterd is 0 punten...

Kort na de pauze liep ik langs de Lotusfabriek... OMG, instant happiness!!  Ik ga ne keer bellen naar Rituals, dat is het gat in de markt!!!  Zo niet sebiet voor binnen, maar zo een dikke geurkaars voor buiten  op ne zomeravond, warme lekkere koekskesgeur op je terras... mmm... Ik weet nu niet of het leutig is om daar te wonen, als ge uwen was buitenhangt peis ik dat die ook naar speculooskes riekt en dat is mss net te veel van het goede... Of als ge nen buikgriep hebt... bweurk...

Soit, ik vond het zalig, en na een paar kilometer rook ik het terug!! De wind zal goedgezeten hebben peis ik.  Waarschijnlijk heb ik een beetje te diep geïnhaleerd want ik werd plots nostalgisch en euforisch en... ineens schiet mij het rijmke binnen van in de Chiro van 30 jaar geleden :

"een... twee.. drie... vier... vijf... zes...ze-ven, zo gaat het goed, zo gaat het beter alweer een kilometer"

Nie meugelijk, het zat in mijn hoofd en ik zei het heel de tijd op, op de cadans van mijn voetstappen. Ik maakte me de bedenking dat dat in de tijd toch wel kleine kilometerkes waren zunne... op het einde van het zinneke weeral ne kilometer??? Nog sjuust mijn gamelle en mijn ijzeren drinkpulle mankeerde ik nog.   Ik kreeg dat dus niet meer uit mijn hoofd!!! Ik heb het zeker 20 keer gezegd. Op een manier heb ik er maar in berust, ik kon dan tenminste niet beginnen piekeren. Maar ineens was het weer uit mijn hoofd... OEF!!  Ik heb potverdikke een blijn onder mijn eelt omdat ik mijn wandelkousen niet aanhad. (Lees, ik had die aan uit den decatlon, en normaal van AS Adventure, ze waren duurder, maar duidelijk beter!!)

Gezien Jan naar de Paniniclub ging en dat in Sint Laureins was had hij me afgezwierd en zou me weer ophalen. 

Nog vlug langs den Okay... ik heb zonet Vol-au-vent gemaakt, echt waar, sorry dat ik hier stoef, maar hij is zooooo lekker... Miljaarde ik kan goed koken als ik goesting heb...  woehahaha...Misschien zou ik me toch beter een beetje toeleggen op madam Bekkari (gezien dat meer zou passen in de WW), ik heb al eens proberen kijken op TV maar haar stem werkt enorm op mijn stresshormoon. 

En dat staat dan weer rechttegenover mijne maat Jeroen, die stelt mij op mijn gemak, zit op dezelfde lijn van wat lekker is, maar dienen kluit boter is er te veel aan ee...

Zo, nu een klein beetje genieten van de rust, een humootje lezen... Jan is in zijn plakboekjes bezig dus die hoor ik ook niet het eerste uur :-p

Geniet nog van het weekend

x