Heb je zonet iets blinkend zien vliegen met een beetje glas aan en twee AA-batterijtjes in?? Dat kan, want ik heb zonet mijn weegschaal discuswerpgewijs buiten gekieperd!! Als je een vloekfobie hebt kan je maar beter stoppen met lezen want het is mij godverdomme echt spoegende verleed!!
Ik heb een dwangneurose ontwikkeld, eentje waarvan ik elke dag op mijn weegschaal moet gaan staan en dat heeft me tot op heden geen kloten opgebracht... Jaaaaa, ik ben gefrustreerd en ja, het is mijn blog dus ik mag vloeken want ik heb je verwittigd.
Oh ja, ik weet het wel hoor, je mag je niet elke dag wegen, één keer in de week is genoeg...Laat ons nu zeggen dat ik die ene dag in de week telkens hetzelfde weeg of zelfs meer. En dat is niet een verschil van 100 grammetjes per dag he, dat scheelt echt soms tot meer dan ne kilo!!! Daar krijg ik het apeschijt van!! Dan weeg je je, de dag nadien 500g af, de dag nadien 1 kilo bij, de dag nadien 800 gr af, de dag nadien ne kilo bij... Als ik een dagje een min zie kan ik mij daarin berusten maar als ik 's morgens op da spel sta en er is ne kilo bij dan moet ik toch al eens diep ademen om mij te kunnen herpakken en mijn humeur alsnog naar een niveautje hoger te tillen. Zo had ik eens een hele week netjes mij best gedaan met WeightWatchers, de dag voor ik naar de cursus moest was er 1,3kg af... Ik was al heel content... de morgen nadien 1,3 kg bij... OP 1 DAG!!!! en dan moet ik 's avonds op die weegschaal gaan staan, dus moet ik daar nog kleren bijtellen!! Dan is het vooral voelen dat je een hele week voor niets je best gedaan hebt, ofwel moet je je al de hele dag uithongeren en daar doe ik niet aan mee... Ik kan daar van huilen!!! Je kan dan wel zeggen, op lange termijn... tsssss... Nee, op diene moment zakt de moed mij in de schoenen.
Masterchef vind ik een topprogramma, maar ik neem calorieën op door naar dat eten te kijken!! Mijn hypofyse is volgens mij gewoon tielt geslagen. Als ik zo eens over de jaren kijk heeft dat constante gepoog tot diëten mij alleen maar extra kilo's bezorgd. Dat is gelijk ne gepiekten grafiek die enkel stijgt... Ik doe een poging, vijf kilo af... en ineens zijn er zes bij... en ik doe een poging, er zijn er drie af, en ineens zijn er vier bij... allee, ge verstaat het wel he... EN HET IS NIET DAT IK HIER HELE DAGEN ZIT TE SCHRANSEN!!!!
De enen dag kan ik er beter tegen en ik zeg het nu al, als ge bij de reacties gaat beginnen stoefen hoeveel je afgevallen bent dan zal dat vandaag bij mij in mijn verkeerde keelgat schieten want dat wil ik nu echt niet horen. Ik geef toe, mijn karakter is niet zo groot, maar als ik niet "normaal" kan eten dan ben ik ongelukkig, maar dat is dé vraag "wat is normaal eten" vroeger (toen ik nog jong en slank was) aten wij al eens ne cordon bleu of ne chipolata... Maar o wee, als je dat nu eet dan heb je het al zeker zelf gezocht, aja, je moet maar ne light kippenworst eten of ne gestoomde kiekenfilet. Die cordon bleu is misschien wel een echte slechte keuze, maar dan nog... tegenwoordig mogen we geen klassiekers meer eten, nee het moet op zijn minst aangepast zijn door Madam Bekkari (sorry maar die ziet er niet gezond uit, ik heb massa's kilo's te veel, maar zij mag toch ne keer een biefstuk mee een bearnaisesauske eten zunne, van haar recepten krijg je nog een nasale zaagstem ook) En Pascal, tja, die heeft zowat de Montignac van vroeger herschreven met als basis courgetten ten tomatten. (wel lekker, niet kindvriendelijk)
Hoezo, voel je door mijn schrijfstijl hoe lastig ik het heb?? Dat is nu eens de bedoeling ziede. Ik duik hier elk weekend (behalve vorige weekend want ik kon niet bewegen) in mijn wandelschoenen en denk je nu werkelijk dat dat ook maar IETS opbrengt??? Tuurlijk niet!! En nee, nadien rij ik niet naar het frietkot om te compenseren... Dus ik laat het even allemaal los... Ik wil me niet slecht voelen als ik iets eet op het moment dat ik me dik voel, of ik wil niet als ik me slecht voel dat een koekje me beter doet voelen... Emo-eten, je gelooft er in of je vindt het aanstellerij... Wat het is ook, ik heb er alleszins last van. In de maand april ga ik niet löss gehen, maar ik wil geen dieet, geen weegschaal, geen punten tellen, geen calorieën tellen. Als ik BFF hoor wil ik terug aan "Best Friend Forever" denken en niet aan "Beeing Fat Forever" vanaf 2 april gaan we terug drie weken elektrische fietsen testen, en ik zal proberen om op terugweg mijn aandrijving te beperken... Maar of dat dat zal helpen?? Pffff...
Hellofresh, lekker, gezond en gevarieerd. 100g vlees per persoon of 120g vis per persoon (ongebakken, dus daar schiet niet veel van over geloof me) en toch...
Mijn schildklier is ook ok, mijn bloedwaarden zijn perfect... enerzijds mag ik content zijn. Maar het blijft een lastige... Dwars door de JBC tussen al die mooie kleertjes en kleedjes en dan mag jij uit die meter kiezen uit de broeken voor een dik gat. (Lees: twee soorten, blauwe jeans of grijze jeans) En dan moet ik die broekspijpen nog een halve meter afsnijden ook want mijn gat is niet in verhouding tot mijn beenlengte. Ik ga es bellen naar dienen professor Nys uit topdokters als hij mijn benen niet een beetje kan verlengen, en naar dienen Hollander om wat blokjes tussen mijn ruggengraat te timmeren dat ik een beetje groter ben... geen ijzeren blokjes he, dat weegt te veel...
En wat sommigen nu eens de grootste uitvlucht zullen vinden komt er nu aan, 't is ook maar omdat ik het gelezen heb, maar slapen is heel belangrijk om te vermageren... En daar heb ik het toch weer niet getroffen zeker??? Enfin...
Ik laat het los, vanaaaaaaaaf..... NU!!!
Groetjes van jullie BFF...
Sylvie
x
PS, ik hoop maar dat je gelezen hebt ik geen nood heb aan succesverhalen :-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten