Kris verlaat de ledenbeheer-keet...

Collega's heb je in alle soorten en maten :-)  Collega's daarmee word je verondersteld van mee door eenzelfde deur te kunnen, en dat je de ene collega al liever hebt dan de andere dat is normaal denk ik.  Er zijn dan ook van die speciallekes, die eens met je naar een optreden gaan, die es bij je thuis komen eten, waar je dan ook es mag gaan eten, die naar je Tupperwareke komen, die samen een kubb-tornooike met je doen, je meesleurt (uit vrije wil) naar de opera en andere "rare voorstellingen", waarbij je op weekend mag in het huisje in de Ardennen, die je komt bezoeken als je lange tijd afwezig bent, die met je naar de voetbal gaan... enz...
Oooh, die liggen me zo nauw aan het hart, die staan bovenaan bij mijn "favorietjes"... Van favorietjes gesproken...
Vandaag was het Kris zijn laatste dag :-(  Mijn maatje, elke dag stond ik wel es aan zijn bureau, daarom niet altijd lang, (en soms eens te lang :-)) ne keer iets vertellen, ne keer een beetje ventileren, een beetje roddelen (wij konden zo meedoen in de serie Gossip Girls, hahaha),  afspreken om concertjes te boeken, meestal begon dat met een beetje gezaag (over anderen, oh ja, ook over Jan, hihi) maar binnen de kortste keren hadden we soms de slappe lach...maar hij kwam ook wel eens langs aan mijnen bureau hoor, ne keer aftellen hoe lang het nog is tot de middagpauze, of zagen dat hij geen goesting heeft in de Italiaanse les, geen goesting om te werken :-p of ook een beetje keuvelen...

Ik wist het al een tijdje dat hij zou weggaan, maar ik kon dat precies wel een beetje afblokken.  Maar vandaag was het effectief zover, geen ontkomen meer aan. Hij trakteerde deze morgen met koffiekoeken en ik heb mij de koek met de meeste calorieën gepakt, zo enen met crème en chocolade. (emo-eten) Over de middag zijn we (ook met Tom) gaan eten bij Wim Ballieu, die zijn ballen zijn overheerlijk!! Niet dat het de laatste keer is dat we dat gaan doen ee, tuurlijk niet. Meneertje blijft wel werken bij CM en in vogelvlucht zal het maar ne kilometer verderop zijn, maar ja, dan kan je niet zomaar eens binnenvallen.  Als ik een acute drang heb om een verhaal te vertellen dan zal dat niet zomaar lukken, dan moet ik al een bonneke trekken en mijn beurt afwachten in het CM Kantoor.  Ik zag Kris met zijn koffietasje passeren omdat af te wassen, en ineens besefte ik dat het de laatste keer was :-(( Het was intussen 16u en 30° op den bureau, ik besloot om er de brui aan te geven.  Ik raapte al mijn moed samen en sprong nog een laatste keer zijn bureau binnen, miljaar, tafeltje helemaal leeg... Ik deed moeite om mijn mondhoekjes de hoogte in te houden en ik voelde mijn traankliertjes een poging doen om wat traantjes op te pompen maar gelukkig had ik zodanig veel gezweet dat ik helemaal droog stond.  Het lukte mij dus om te zeggen dat ik hem wel ga missen ik probeerde zo luchtig mogelijk de ruimte te verlaten.  Meestal was het dan van "tot morgen" of "goe weekend en tot maandag", maar nu moesten we efkes denken... aja, Lokerse Feesten!! Oef!!! Ik nam vlug mijn sleuteltje en sprong op mijn fiets.  Ik voelde een krop in mijn keel, en mijn bandje van mijn helm sneet mijn adem af.  Aan de Coupure moest ik stoppen om te drinken, initieel was het de bedoeling om die krop gewoon door te spoelen.  Maar die Chaudfontaine werd rechtstreeks langs mijn traankanaaltjes naar buiten gestuwd.  Oooh, dat was een schoon zicht, gelukkig was er wat (wel veel te warme) wind, zodat de tegenliggers konden denken dat het door de wind was (en ook door mijn snelheid)  Een keer bleiten doet altijd deugd... Ah ja, dat lijkt hier wel een beetje drama, maar het deed toch echt zeer aan mijn hartje.  En toen ik thuiskwam zag Jan het ook aan mijn muil... "scheelt er iets?" ik :"neenee" hij: "jawel, ik zie het"... tsssss... Dus dan nog een beetje geweend en toen was ik uitgedroogd... dus heb ik een beetje in mijn zwembad gelegen... mijn vochtpeil kwam weer in balans en toen was het een beetje beter :-)  Het zal wel raar zijn morgen, en overmorgen, en...
Dat is 't leven, je leert mensen kennen en soms verdwijnen die dan naar de achtergrond, soms zou je het liever anders zien,  dan leer je nieuwe mensen kennen...zo gaat dat nu eenmaal...MAAR ALS DIENEN KRIS NU PEIST DAT HIJ VAN ME AF IS, IS DAT TEGEN ZIJNE REKKER!!! Hahahaha... (mail, messenger, facebook, sms, ...en ik krijg die binnenkort wel op instagram ook :-))

En zo heeft iedereen zijn zwak momentje niewaar...
Gelukkig heb ik nog wat superfijne collega's over... als er nog iemand plannen heeft om te vertrekken, gelieve mij eerste een beetje te laten bekomen en mij dat VOORZICHTIG te vertellen...

Sylvie
x