Ik was er bijna geweest!!!

Deze nacht vreesde ik dat het mijn laatste nacht was…  Ik dacht dat ik al eens een zwaar onweer had ondergaan.  OMG, ik kon mezelf nog net overtuigen dat het geen apocalyps was maar het scheelde echt niet veel.  Het goot water, ik weet in een stacaravan klinkt het misschien allemaal wel iets luider dan op een betonnen geisoleerd dakje, maar ik hoorde geen druppels, dat was gelijk je een onuitputtelijke emmer uitgoot.  Ik dacht met momenten dat het dak ging instorten door de neerslag.  En bliksemen!!! Dat waren ZEKER 10 flitsen per seconde!! En dat gedonder, ik deed echt bijna in mijn broek, ik had hier bijna het rampenplan afgekondigd.  Zulke knallen, zo van die krakers die blijven doorbulderen tot een andere kraker het overneemt.  De Jean was er ook niet gerust in.  We zitten met alle caravantjes op een helling en gelijk ik nogal een worst-case-scenario-denker ben, zag ik al een modderstroom heel den boel meesleuren, recht het dal in.  Ik overwoog even of de auto die een eind verderop op de parking stond geen beter optie zou zijn.  De wind, tja, het waaide wel, maar nu niet in die mate dat er brokstukken voorbijvlogen.  Even keek ik door het gordijntje (dat is zo een gordijntje dat maar net op de cm is uitgesneden, dus veel moeite moest je niet doen) maar dat hield ik niet lang vol, ik heb altijd schrik dat ik één of andere schim zie staan terwijl het weerlicht.  Dat heeft een vol uur geduurd.  Ik was echt kweet niet hoe bang.  Eindelijk werd het dan wat rustig, maar de weergoden dachten “dienen broekschijter gaan we nog eens liggen hebben” en twee uur later was ’t weer van dat.  Leuk, zo het bijna Zuiden van Frankrijk… Jan keek op zijn GSM om te zien hoe lang het nog zou duren en er was inderdaad één kotje knalrood, recht boven onze kop!!

Ik heb dus geen bal geslapen, ik hoop deze nacht op een rustiger klimaat, maar het is vandaag weer snikheet geweest dus ik reken er niet op.

Onze eerste vakantie met Vacansoleil.  Leuk, zo allemaal dezelfde kotjes, maar wel veeeeel kleiner als pakweg een centerparcs.  Er is één ruimte waar ik me zonder mij ernstig te kwetsen kan bukken en dat is in de centrale ruimte.  Met twee passeren is ook uit den boze.  En dat ligt niet aan mijn gat, het is echt smallekes, maar veel schikken we niet binnen te zitten. De WC rolhanger hangt linksachter de WC, als ge eens wilt dat het wreed in uwen nek schiet moet je eens al zittend een velleke proberen aftrekken J Wij, luxepaardjes, hebben airco gevraagd en daarmee ben ik supertevreden.  En we hebben twee badkamers!! Hahaha, dat is een beetje onlogisch.  Vandaag boodschappen gedaan in de Auchan, ik had keiveel mee voor keiweinig geld!! Dat scheelt een hoop met dat winkelke hier op de camping… (de profiteurs)  Voor één keer in mijn leven heb ik mijn Europese Ziekteverzekeringskaart mee, maar daarnet sneed ik samen met de bistro een schel af mijnen vinger, maar een simpel lakske heb ik niet mee. Ik heb het flapje dan maar gewoon toegelegd… Ik durf te wedden dat ik daar de komende uren OVERAL mee aan haper!!

Morgen bezoeken we Perigueux (als het nog toegankelijk is, wie weet is er vannacht een modderstroom) J Maar eerst naar de match kijken België-Japan… er staat hier een groot scherm, maar dat is bijna verplicht gezien het hier “regent” van de Belgen… (ook dat nog)

Qua zwemfaciliteiten is het hier he-le-maal mijn ding!!! Veel verschillende zwembadjes, de badjes met 10 cm water met stinkpamperkes in kunnen we overslaan, wij nemen het diepe en de wildwaterbaan.  Ik amuseer me te pletter J Je moet er af in zo een opblaasbaren band (8,95 per stuk, grrrrr) toch even gekeken of iemand met een vergelijkbaar BMI dat heeft getrotseerd.  Maar dan was ik niet meer te stoppen ee… Het is wel nen eind van het einde naar het begin (mee trapkes en al) dus dat vermindert het schuldgevoel van den dagelijksen aperitief… Congé is congé zeg ik dan…

Enfin, ik kruip sebiet in het douchekotje ik hoop maar dat ik niets laat vallen of ik moet Jan roepen en zal mij moeten afdrogen in de gemeenschappelijke ruimte denk ik, woehahaha…

Zo, zoals jullie kunnen lezen gaat het mij hier wel goed af hoor, zonet kwam er een vogelke vlak naast mij een chipje pakken, oooh, dat vond ik keiplezant!!  Toen ik siste dat Jan moest komen kijken riep hij tot drie keer toe ‘k weet nie hoe luid “Wadde??” vanuit de mini-living… tssssss… ik heb er gelukkig ne foto van…

Wie weet blijf ik hier wel J ik laat het nog weten!!(tuurlijk blijf ik niet, ik kan mee moeite Frans klappen)

Au revoir!!!

Beaucoup de salutations et de bisous

xxx