Ik besluit zijn (ex-)voetbalvrienden en sympathieke echtgenotes uit te nodigen voor een etentje in Italiaan IL Riccordo in Deinze, nee ik heb geen aandelen, maar dat is nu eens echt de moeite!! Een aanrader!
Zij zouden om half acht verzamelen en Jan en ik zouden arriveren tegen kwart voor acht... zoals afgesproken zaten zij op wacht met een aperitiefje... Ik kom binnen en ik zeg "ik heb gereserveerd" en de juffrouw vraagt "met hoeveel personen" Ik ben helemaal van mijn melk door die vraag want op dat moment is Jan er nog van overtuigd dat het een tête à tête wordt :-) Ik lispel tussen mijn tanden "met acht" en gelukkig maakt ze snel dat ze verderloopt en zonder dat Jan echt kan nadenken over mijn antwoord en uitmaken of het een grap was of niet slaan we het hoekje om en zit het gezelschap te glunderen... En Jan ook hoor, hij zag wa bleek van 't verschieten :-) Het was een supergezellige avond en later zal blijken dat er op vrijdag 14 december bij den Italiaan een tafel was die ver boven de "aanvaardbare" decibels ging... Gelukkig zat het restaurant niet zo vol en zat er geen kersvers koppeltje die voetje wrijf wou doen in alle rust... Superlekker gegeten en speciaal voor ons hebben ze nog wat Sabayontjes gemaakt terwijl de keuken eigenlijk al dicht was omdat het Jan zijn verjaardag was. Ja ik had het concept doorgegeven bij de reservatie, en er stond een bordje op de tafel met "auguri" en een zakje Italiaanse bolvormige chocoladebollen die je ook bij de koffie kreeg. Dat vond ik mega-sympathiek. Yip, eerst dacht ik dat de augurken in de reclame stonden "auguri" maar toen ik het doorhad werd ik er instant gelukkig van.
Nadien nog in een plaatselijk café met allesbehalve de originele naam "Pompierken" volgens mij heeft elke stad een café met de naam "Pompierken" :-) Maar wel een wreed schoon doeningske en ne propere man achter den toog, (die mag mijn brandje wel eens komen blussen, hahaha) is ook niet onbelangrijk :-)
Ik neem mijn slaappilletje en ik slaap tot half acht!!! Ik was een paar seconden keiblij, tot ik besef dat ik pas om 2u in mijn bedde lag... de effectiviteit is niet meer wat het geweest is.
Zaterdag een rustig dagje thuis, boodschapjes doen en tegen zes uur gaan we richting Kortrijk Parkhotel... Nog een intieme part two met two...
Bij reservatie heb ik bij opmerkingen gezet "graag een kamer met een bad", wij hebben een inloopdouche en daar heb ik al megaveel spijt van gehad. Zo een badje pakken is zaaaaaalig.
Dus dat wel even een intermezzo uit eigenbelang. Tussen de aperitief en het eten lig ik 40 minuten te weken onder een berg schuim in veel te warm water want mijn vel dampt en ziet knalrood. Mocht ik uit dat bad gekropen zijn recht in mijn bedde ik sliep als een marmot. We eten in het restaurant, geen voorgerecht, geen dessert want eigenlijk zo twee dagen na elkaar...fjuuw dat is er wat over... Ik eet een kabeljauwke en Jan een stukje Os...
Na het eten kijken we nog wat teevee en genieten van de quality time, rust, en een keigoed bed!!... ... ... en ik neem mijn slaappilletje... en dan krijg ik een bericht van mijn lieve dochter dat ze zich echt slecht voelt... half groggy geef ik een antwoord, ik word overmand door megaveel schuldgevoel en eigenlijk wil ik naar huis, maar Jan ligt al te slapen...
Nog eens om middernacht gaan er wat berichtjes over en weer, ik hoor dat het niet goed gaat, ik zeg haar wat ze moet nemen en zo snel mogelijk moet slapen. Eens ik te lang wacht om in slaap te vallen werkt dat spul ook niet meer dus ik lig heel de nacht te piekeren in dat keigoeie bed... 's morgens vroeger dan gepland (uitgebreid) gaan ontbijten en vlug naar huis... Wel supergenoten, maar ja, zelfs al zijn ze 18, als ze ziek zijn dan blijven dat gewoon je kindjes ee... Naar de dokter van wacht geweest, en met wat medicatie en drie dagen rust zou het beter moeten zijn. 't schaapke ligt alweer te slapen... Die stage is toch niet te onderschatten, ineens voltijds meedraaien in de shiften van het echte verplegend personeel van de vroegen, overdag en de laten en daarna nog wat studeren... En den Ube??? Die heeft een woordenboek waar ze het woordje "studeren" in vergeten zijn. :-s
Intussen heb ik mijn Kerstmenu ook opgemaakt in mijn hoofdje. 24 december verlof, en ervoor en er na wat vrije dagen wegens weekend en feestdagen... ooooh, ik tel al af en mijn weegschaal telt verzekers al op... Enfin..
Geniet van de eindejaarsdagen...
Dzjuu, ik heb mijne kerstboom nog niet gezet...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten