6 juli 2019, Beekse Feesten, Rommelmarkt... mijn laatste rommelmarkt EVER!!
Nee, ik was niet van plan om mega-winsten te realiseren door een zestal uurtjes voor mijn deur mijn spulletjes te verkopen die ik niet meer gebruik, die ongebruikt bleven, of die ik gewoon beu ben.
Ik nam me zelfs voor om mijn meest vrijgevige denkbeeldige pet op te zetten.
Om 8 uur is het officiële startsein om je kraam op te bouwen en om 10 uur is de rommelbeurs aangekondigd als geopend voor het publiek.
Om zeven uur is er al een veel te grote bedrijvigheid in 't straat en dus begin ik er ook maar al aan. (djeezes, ik ben sjuust uit mijne bedde)
De multifunctionaliteit van de bakken van de Collect en Go is weeral bewezen.
Iemand komt me vragen of ik oude munten heb? Du-uh, doe eens de moeite om in mijn kot te kijken, dan zal je zien dat ik GEEN oude munten heb. Het is prachtig weer. Ik deel een stand (zes meter) met mijn pa en Nadia... er zijn koffiekoeken dus no stress... er lijkt wel veel volk te passeren en daar zit het mooie weer ook wel voor iets tussen.
Ik heb geleerd dat je de rommelmarktklandizie kunt indelen in verschillende groepen... Diegene die vroeg komen om grote slagen te doen (ge weet wel, die die dan meedoen aan "rijker dan je denkt" en een vaas scoren op de rommelmarkt voor 10 euro en die blijkt dan 5000 euro waard te zijn) daarnaast heb je ook de verzamelaars, zoals de gemakzuchtigen met zijn muntenverzameling of ne stripper :-) (lees: iemand die strips verzameld)... Of gelijk Jan die op zoek gaat naar iemand die de waarde van de Panini-boeken nog niet kent in de hoop een Paninischat te scoren.
Je hebt ook de mensen die gewoon komen voor de sfeer en gezelligheid, die niet eens kijken, maar gewoon tussen de kraampjes kuieren en hopen om af en toe es een klapke te kunnen doen met een oude bekende... dat kan ik best wel af, hahahaha zelfs al is dat niet goe voor mijne verkoop ee...
Dan is er een bepaalde groep die behoren tot de afbiedingscultuur... ik had dat al snel in 't snotjes dus vroeg ik eerste twee euro om te kunnen eindigen op den euro die ik voor ogen had... maar soms was het alle schaamte voorbij, in het kot van mijn pa stonden sommige zaken geprijsd. Een grote kastrol voor 8 euro... weet je wat die probeert te opperen?? 1 euro!!! echt wel... daar gaat mijn pissigheidsmeter de hoogte van in. Op een bepaald moment vergeten ze toch de waarde van de spullen die voor hen staan. Nogal een geluk dat ik mijn emotionele waarde niet had meegeteld of ik had niets verkocht, hahahaha
Maar bijvoorbeeld een portemoneetje en handtas van Kipling, perfecte staat, ik vroeg respectievelijk 1 en 3 euro... die draait daar nu toch met haar ogen terwijl haren vent zegt "dat is wel wa veel he voor zo een portemoneetje"... Dienen eye-roll was er echt te veel gaan, het enige wat ze nog van mij kon krijgen was nen toek op hare neus voor 5 cent. Ik smijt het nog liever in mijne vuilbak!!
Dat zijn van die typische rommelmarktafschuimers ;-) een heel etuitje vol met stukken van 10 en 20 cent... Of diegene die hun kinderen inzetten om over de prijs te onderhandelen... "kijk eens in uw portemoneetje hoeveel centjes je nu nog hebt" tsssss...
Er stond een hamburgerkot schuin over ons, maar om kwart voor twaalf ging dat dicht??... heel bizar... Ik maakte tegen 13u een spaghettietje (ge weet wel, in de rapte met miracollisaus, gehakt, voorgesneden groentjes ;-) ik heb nog van die kartonnen pastabekers staan en we zitten op een rijtje spaghetti te eten, ik peis dat er nog mensen op zoek zijn naar dat pastakot, hahahaha, onnozelaars, voor 20 cent heb je sjuust ne legen beker...
Het mooie weer krijgt ons humeur niet kapot zenne... in de namiddag blaast een felle windstoot het rekje waar Manau wat blousjes heeft aangehangen omver, knal op het kot van mijne gebuur, maar rinkelen dat dat deed, ik meen dat heel haar kraam gebroken was... Eens ik alle kledinsstukken één voor één voorzichtig van haar tafel nam bleek het nog mee te vallen, één talloorke met een schelferke af... Gelukkig had ik al heel de dag dat mevrouwtje ook al wa klap (praat) gegeven en kon ze mijn niets aanrekenen voor diene schelfer omdat wel als het ware een beetje van een vriendschapsband hadden, hihihi...
Volgend jaar komt ze weer en ze gaat dezelfde plaats vragen, maar 't zal zonder mij zijn zenne...
Ik steek het op de facebookgroepen "weggeefgroep", "plaatsnaam geeft weg"... Je ziet het zo... Okee, dat er te veel weggesmeten wordt, en ja, ik heb daar ook al veel opgezet dat ze kwamen halen en dan ik blij was dat mijn attributen nog een nieuw leven kregen... Maar op den duur willen ze alles voor niets...
Ik sta hier met een bureau van Ube, in Ikea 140 euro, er is niets aan (aja, Ube is niet zoooo een grote student) ik heb die op een "te koop" groep gezet voor 40 euro MET bureaustoel... NIEMAND wil dat nog... Maar mocht ik hem hier sebiet op een weggeefgroep zetten hebben er ineens 50 mensen een acuut bureautekort...
Nee hoor, je moet het niet zien dat ik gewoon vies ben omdat het wat tegengevallen is. Ik heb me nog geamuseerd hoor! Ook leuke mensen gezien :-) Ik heb al chance dat ik mijn standgeld heb terugverdiend, hahahaha... Ik was echt doodmoe, en met mijn keigoeie oordopjes van bij mijnen apotheek heb ik nog betrekkelijke goed geslapen... dus ben ik zowiezo rijker dan ik denk... hahaha...

Geen opmerkingen:
Een reactie posten