Zaterdagmiddag de kindjes gedropt bij oma en richting Kortrijk gereden. De laatste keer dat we in Kortrijk waren was ook de eerste keer dat ik er ooit kwam, op 1 november vorig jaar, dus geen levende ziel te bespeuren en alle winkels toe. We gingen dat dus eens overdoen, in hetzelfde hotelleken (dik in orde en voor mij poepsjiek)
Er liep in centrum Kortrijk wel wa volk, maar toch niet te vergelijken op een zaterdag in Gent hoor... Er liep daar ook een jeugdbeweging (scouts) pannenkoeken te verkopen, 't begon al, we liepen daar nog maar net. "willen jullie pannekoeken kopen?" Ik schikte nui wel nie heel de achternoene mee ne pak pannekoeken in mijn veel te kleine sjakosje rond te lopen, die dan in de mini-bar van 't hotel te proppen om die de zondag nog een halve dag in de auto te laten zitten ook, dus "neen" (en ik voelde mij alweer schuldig) nog geen drie meter verder een ander kieneken "willen jullie een pak pannenkoeken kopen" grrr... ze waren duidelijk niet op elkaar afgesteld, ik zei het tegen Jan, als er hier nog vijf keer nen kleinen vraagt voor die pannekoeken geef ik hem ne pannekoek op zijn kaake!
We passeren een gezellig eethuisje en besluiten daar na ons toerken een koffietje te drinken... Lekker gezellig, aardetinten, een krijtbord aan de muur, echt mijn ding... Jan bestelt een pannenkoek :-) mee suiker en koffie en ik vraag of er rozijnen in de appeltaart zitten (die keek al wa gepiekeerd) en ne spa. Ze kwam af met het bestek en ik wist meteen hoe laat het was. Zo een papieren zakske, wit mee rode karroos (=ruiten) paste TOTAAL niet bij het interieur. Dat was zoo nen afknapper?? Jan krijgt zijn gerief en ik wacht... Er was plaats voor 20 man (max) dus ik vond nui wel dat ze dat toope konden brengen zunne. Vijf minuten later "TING" de bel van de microgolf en iemand roept dat de appeltaart gereed is. Dus uit den diepvries. Ze komt mij dat brengen, maar echt waar, ik zat bij de deur en ik hoopte dat niemand die deure ging opentrekken of mijn taartje waaide weg! Als ik een taart van zes bestel en ik snij die in acht, dan is dat omdat ik meerdere taarten heb en ik wil maken dat je meerdere stukjes kunt proeven. Hier was het dus duidelijk ne truuk om hun winstmarge te verhogen. Ik moest me wegfocussen van de talloor, want volgens mij was den afwasser in congé. Den bol ijs was niet zelf gedraaid, maar het beste wat ik kreeg. WC weer met zo een hoog smal trapken op het eerste. Achterwaarts naar beneden gaan was geen optie want de trap kwam uit in het midden tussen al dat volk... nog wa angstzweet erbij.
In sommige winkeltjes kwam dus echt geen kat, de verkoopsters stonden gelijk veel te dik geklede prostituees aan hun deur, maar hun gefrustreerde gezicht sprak niet sebiet aan om naar binnen te gaan. Dat moet wel beu zijn, ne helen dag winkelke spelen en niets verkopen. Maar ja, op 50 meter 10 schoenwinkels... Ik zuu ze binnenlokken mee vanalles en nog wa, cava en nootjes, pannekoeken voor niets, soepe voor niets, Stukske quiche, kleurplaatjes voor de kindjes, een goe airken muziek...hahaha, ik word het grootste verlieslatend winkelke van heel Kortrijk... maar ik zuu wel volk hebben, en vooral veel leute :-)
Restaurant van het hotel, man, dat zat stampvol... Jan en ik hadden ons decadente schoenen aan en kozen voor de Valentijnsmenu, wijnen en waters inbegrepen. Aan mij hebben ze dus dikke winst gehad want ik heb mij heel den avond volgegoten met spuitwater. Er is één iets op heel de wereld dat ik uit principe NIET eet, en dat is ganzenlever... okee, en dan ben ik zeker niet consequent, ik weet ook dat niet ieder koetje op een waardig manier wordt geslacht, en niet ieder visje wordt gestreeld terwijl ze de kop afkappen, maar nee, geen ganzenlever voor mij. Dus hapje, naar Jan gekatapulteerd. Voorgerecht, Ganzelever (nee dus) of kreeftensoep of gerookte zalm. Gezien ik niet veel goesting had om het hotel op stelten te zetten en omdat ik allergisch ben aan Kreeft dus toch maar de zalm gepakt. Ik zat al vol, azo een bord!! Niet te veel stilgestaan of dienen zalm nu gekweekt was of in 't wild gevangen, (want na die reportage, ahum) maar 't was superlekker! Dan Kabeljauw mee groentenpuree en sausje met garnalen. Zo een stuk kabeljauw heb ik nog nooit gezien!! Ik had eigenlijk geen tanden van doen, dat smolt gewoon in mijnen mond! Cuisson was perfect!! Dat is wa anders of den alaska pollak uit den aldi zunne!!! Sausje perfect! Amai, terwijl ik er over nadenk komt mijn speekselproduktie weer flink op gang... (kwijlkwijl). Dan chocomousse... mooie presentatie in een glas. Ik dacht, owkeej, dat krijg ik er nog wel bij, maar dat was een Jezus-chocomousse. Die had op 't eerst zich ook maar vijf broden en twee vissen, maar met hoeveel hebben ze daar toch van kunnen eten?? Dat leek een klein beetje maar dat bleef maar komen!! Leek een bodemloos glas... Voor de eerste keer in mijn leven heb ik een chocomousse laten staan. Ik ben er nog niet goed van! Zo superlekker met van die stukjes chocolade... mmm...
Ik werd wel gedurende heel mijn verblijf geïntimideerd door twee gasten aan de muur...
Zodus, nadien naar het hotelleken, en hier sluit ik best mijn verslagje af, of mijn famielde geneert zich weer te pletter :-) Of menig lezers worden overspoeld met plaatsvervangende schaamte...
Dus zal ik maar zeggen dat we flink geslapen hebben... maar zoals ik dacht heb ik toch een beetje moeten rechtzitten, en het was zo heet op de kamer. Ik moest de ruite dan openzetten maar dat kon niet op "kipstand" (heeft niets mee een kieken te zien he) dus moest ik ze volledig openzetten, maar dat kwam uit op een terras waar alle ramen op uitkwamen. Dus de rest van de nacht met mijn gezicht naar het raam liggen slapen met één oog open en één oog toe... aja, ik zag het al gebeuren dat er ineens iemand naast mij stond. Voor de zekerheid mijn Iphone tussen mijnen boek verstopt. Het was een korte nacht. En dat voor een klein fris windeken... Om 1.20u kwam een koppel toe, maar een beetje moeite doen om te zwijgen of op zijn minst een poging doen om wa te fluisteren, bij nee zunne... 't was voor heel de gang. Ik gaf het drie minuten. Nadien zou ik mij samen met mijn furie naar buiten begeven. Ze hadden chance...
Vrouwen vs. mannen op gebied van romantiek... Ik kocht achter zijne rug bij wijze van supriseken voor Jan twee Bjorn Borgskes, in 5 tinten rood, tja, moest een beetje in het thema passen he... het enige wat hij deze week kocht terwijl ik er niet bij was, is een beanie (mutse) van Anderlecht... Tssss...
Toch weer lekker ontbeten, maar mij wel wa ingehouden... Om 14u terug bij de mama om de kindjes op te halen, en mama had wafelkes gebakken!! Nomnom lekker lekker... Maar euh, nu eet ik voor de rest van den dag niets nie meer... Ach... Will Tura heeft er een liedje van gemaakt "mooi, 't leven is mooi, zolang er zon, muziek, en hotelovernachtingskes zijn..." :-)
Morgen ben ik thuis... yippie... en dat is maar goed ook, moet nog een beetje slaap inhalen...
Aftellen naar Dinsdag... whoop whoop!!
S

