Van tiener naar elver...

Vandaag is het Ube zijn verjaardag... Ube, het hummeltje dat vandaag elf jaar geleden uit mijn lijf is gekropen. Den onnozelaar, zo lang gewacht.  's morgens moest ik binnengaan voor een inleiding, geen inleiding van nen boek, maar een inleiding zoals ik er nooit meer ene wil meemaken.  Tegen te vijven had iedereen al de verlosafdeling verlaten, en ik lag daar nog zunne... Ik heb al niet de chance om op een aanvaardbaar tempo een kind te werpen, hahaha...
Alhoewel, ne keer ik dan effectief naar de verloskamer mocht was het zo gepiept... Manautje had immers al de doorgang vrijgemaakt vijf jaar ervoor, en ze had waarschijnlijk met haar minivingerke pijlkes getekend zodat Ube wist langswaar hij moest "glijden".  De gynecoloog had zijn navelstrengske niet goed vast en toen hij het doorknipte spatte er een ganse streep "navelstrengvocht/bloed" langs zijnen schouder op zijn groene veste... ik vond dat schaamtelijk  en tegelijk zo lachwekkend niettegenstaande ik daar ook niet kon aan doen natuurlijk.  Ik begon mij in te beelden dat dat zo over zijn gezicht gespat over zijnen bril en al, hahaha...
Het was een kleine knapperd en sindsdien zit hij in mijn hartjen he, samen met Manautjen...
In het begin heb je daar niet veel aan he, oké, ze zijn wel schattig maar naast slapen, eten, bleiten, kakken en spuigen heb je daar niet veel aan natuurlijk.  En dienen Ube, dat was zo een ambetanteriksken dat 10 powernapkes deed op nen dag van 10 minuten.  Dus ik kon daar dus ne keer NIETS mee aanvangen... Geen kwartierken op mijn gemak... En dan had je van die kindjes die van na de patatjes tot een uur of drie sliepen, grrrrrr... tegen te vijven had hij zijn bleituurke... aaaaargh, dan hang je die bijna aan de muur van moedeloosheid.   Maar hij sliep 's nacht wel lekker, dus ik kon hem dat bij momenten wel vergeven... en 11 jaar later ben ik nog steeds geen kwartierke op mijn gemak.  Als ik niet zeg dat ik ga douchen en dat ik 20 minuten met gerust wil gelaten worden staat er steevast iemand die "iets" komt vragen dat blijkbaar van levensbelang is en dat geen tien minuten kan wachten.  En dan nog...Ik moet DRINGEND eens de sleutels van de deuren gaan zoeken en die weer in de deuren steken, dan kan ik (als ik dan al eens twee minuten op de wc zit) de deur toedoen, met mijnen Ipod keiluid (als ze op de deur bonken dat ik het niet hoor) gewoon ne keer twee minuutjes ZEN zijn... Want ook Ube komt gewoon binnengelopen, nee hoor geen gène, want zijn probleem is nu eenmaal het belangrijkste van de hele wereld!! Als ik zo sta te douchen, en ik sta mijn haar af te spoelen, aja, met mijn ogen toe want anders piekt dat nogal in uw ogen en ik trek mijn ogen open en hij staat weer naast de doucheruit... Ik zweer het dat ik ooit nog eens op mijn gat lig van het verschieten.  En dan komt Manautje nog ne keer iets vragen, en als ik nog malchance heb komt Jan dan ook nog eens iets vertellen wat ABSOLUUT niet kan wachten. GRRR... Maar mijnen Ube, die schiet al elf jaar de hoofdvogel af... Ube heeft dan nog geluk, hij heeft een grote (lieve) zus die hem alles al eens heeft voorgedaan... Hij ziet haar dan ook zodanig graag dat hij besloten heeft om vaneerste keer mee te puberen, en dan nog eens tien keer zo hard of haar.  Van bloemkool en broccoli moet hij wurgen, en dat is nog niet gespeeld ook.  Ik had onlangs bloemkoolsoep gemaakt en ik dacht stiekem van hem keihard te betrappen op zijn geveinsde huigprikkeling bij het proeven van de bloemkoolsmaak, maar zijn huig had het door... dus ik geef het op, hij eet geen bloemkool en broccoli, en ik vul dat zelfs in op de medisch vragenlijst van het scoutskamp :-) Op het gebied van snapchat is hij ne krak en ik dummy, maar als hij dan weer voor de 20ste keer ne foto trekt om dat weer te bewerken zodat die foto NOG minder flatterend wordt, dan krijg ik bijna een geraaktheid.  Dan wil hij ne keer iets doen op mijn computer en ineens is mijn gebruikersnaam UBEVANDAELE!! Als ik aan het werk ben stuurt hij mij berichtjes via messenger, ik moest hem dat niet leren zunne, die doet dat gewoon zelf...Als hij soms zo fel staat te doen, en dan eens een driftbui krijgt, (ik probeer hem te kalmeren en Jan gooit meestal nog wa olie op het vuur door de verkeerde dingen te zeggen) staat zo in rechte lijn tegenover het feit dat hij in het weekend nog eens tussen ons zou komen liggen, of liever, stiekem aan mijnen kant erbij zodat de papa niet wakker wordt en dat hij weet dat hij niet naar beneden vliegt :-) Zoentjes een de schoolpoort mogen niet hoor, maar van zodra we op de oprit zijn dan weer wel.  Zonet heeft hij een nieuwe bril gekozen en hij weet al heel goed wat hij wil.  Wel vreed spijtig dat hij zulke stinkvoetjes heeft ee... (dat zit nu niet in mijn genen, ahum)

Soms komt hij zo met van die stopwoordjes af (SWAG, DAMN,...), waar ik dan weer van denk OMG waar heeft hij dat nu weer gehaald, of met een schunnige mop die hij dan verkeerd verteld, of dan begint hij over een sexspeeltje waar ik dan even geshockeerd van geraak, maar als ik daar dan even in meega komt het algauw uit dat hij dat woord toevallig heeft gehoord maar niet weet waarover hij het heeft "oef" :-)) Vroeger lukte het nog om tegen Jan iets te zeggen in gebarentaal, zonder geluid, dus puur op mimiek, in het Engels, maar nu... die heeft gewoon alles door... =NIET LEUK!
Maar wat het belangrijkste is, ik had het al elf jaar niet anders gewild dan het nu is hoor, een beetje leven in de brouwerij kan geen kwaad, alhoewel als je een baaldag hebt, zou je liever zeggen "hou nu eens vijf minuten uw klepken" (en soms doe ik dat wel) maar allee... hij mag nog een tijdje blijven ;-)
Elf jaar... miljaar al elf jaar, mijne kleinsten.  Ik word er niet jonger op... Lieve Ube, ik wens je een heel gelukkige verjaardag lieve poetie... je mamie x  

Wiewie en Nautjen gaan naar "The Vamps" @AB Brussel

En dat moet je als mama vroeg stoppen met werken, want ja, we MOETEN om 16u vertrekken want mijn dochter wil op de eerste rij staan...  Vaneigens staan er al van 's middags aan te schuiven, waarschijnlijk poppemiekes uit de buurt...
Wij komen zonder file (maar met een tussenstop want mama moest pipi doen) aan om 17:20u... En in Brussel is dat niet anders dan in Gent en mag je de helft van de straten niet in door werken, en mijne GPS houdt ook geen rekening met straatjes met een rood rond verkeersbord met witte horizontale streep. Uiteindelijk vinden we de parkeergarage... schijteduur... Dat schikt mij dus 15 euro te kosten, maar het wordt nog gortiger... We passeren het Beursplein en ja, dat is een beetje een raar gevoel, het bloementapijt ligt er nog steeds.  En af en toe passeert een groepje van vijf armies met een sjaal tot onder hun ogen en de mitraillette in de aanslag... ik klasseer dat onder een vals gevoel van veiligheid.  Er staan dranghekkens waarachter een mega-lange rij pubers staan aan te schuiven... Een beetje vreemd, nog maar de tweede keer dat ik dat zo zie (vorige keer was bij Justin Bieber ;-)) Meisjes staan met hun gezichtjes volgeschreven met alcoholstift... Voor elke deur is een strook afgeplakt met witte tape, dat is goed gezien, zodat de buurtbewonertjes toch hun huisjes kunnen verlaten...Nu staan ze helemaal niet aan te schuiven, dus kruipen Manau en ik er gewoon tussen en ja, dat is hun eigen schuld, er konden nog zonder enige moeite 10 Wiewies tussen dus ze moesten maar aanschuiven. Ik hoor alleen maar Frans, en op zich word ik daar sowieso al wat zenuwachtig van, dat is zo een opgejaagd taaltje en dat nog uit menig mondjes van opgehitste meiden en ik verstond er ook geen bal van.  Op een bepaald moment passeert één van de bandleden en dat huppeltrutje dat voor mij staat en onder mijnen kind komt (dus sjuust uit de pampers) begint hysterisch te brullen. Ik had zin om haar ne klets in haar wezen te geven en terug te roepen "Fait normale!!" een hyperventillatieaanval bleef nog net uit...
Na iets meer dan een uur aanschuiven mogen we druppelsgewijs binnen. We staan op de vijfde rij... Ik zie een paar mama's en nog net iets minder papa's.  A la chance dat ik niet te groot ben, ik pas net in dat publiek :-) Ik breng mijn oordopje in want ik voel de bui al hangen.  Terwijl we wachten worden een paar liedjes gespeeld van "The Vamps" en ze schieten al in een trance, en iedereen zingt heel dat lied mee van vanvoor naar vanachter... raar dat terwijl je staat te wachten al muziek hoort van de band die erna zal optreden (ook nieuw voor mij) Er staat een blond sprinkhaantje voor mij en steekt haar haar in een staartje, zo een ananascoupe... ze begint aan een selfie-marathon en te pas en te onpas vliegt haren staart in mijn gezicht en iets later in Manau het hare... ik stond net op het punt om er es goed aan te trekken, maar toen was ze net opgeschoven. (en ik mocht niet van Manau ook trouwens) Naast ons staat een West-Vlaams koppeltje en ik voel me een klein beetje op mijn gemak, want ja, ik versta weldegelijk Westfluuts... "Da hastje stond erbie mee zien vulle hoeste..." whoehahaha ... NOT!!! zien hoe zijn lief zot werd van een andere kerel, tja...
Aan de zijkant van het podium zie je wat beweging en heel dat jeugdige publiek begint te tieren!!! Volgens mij heb je wat varianten op Tinutus (van te luide muziek), zo heb je Trienietus (van te luide gillende trienen), of Tierietus (van te veel jong veulentjes-getier) of Tienertus (hysterisch tienergebrul)...  Het voorprogramma "The Tide" vier piepjonge One-direction-wanna-bees, dat zangerke kon goed zingen, maar voor de rest was de zaal bijna te klein voor hun ego.  Dat gitaristjen deed niet anders dan zijn tong uitsteken en doen alsof hij heel hard op zijn gitaar aan het spelen was, maar hij raakte ze aan met één vingerken... ik ben Matthew Bellamy gewoon dus de lat ligt voor mij misschien wel iets te hoog ;-)  "You look hot tonight" en iedereen schiet weer in tiermodus. Tja, 't was maar een klein halfuurke dus dat was zo gepasseerd... Het T-shirt van de rechtse gitarist van Nirvana was het enige wat mij enigszins kon bekoren. Mijn dochter werd al een beetje zenuwachtig.  Ik was fier op mijn dochter, die stelde haar tenminste niet zo aan. (man ik voelde mij zo oud!!!) Ik heb daar nog een Francaise onder haar kloten gegeven, ze  vroeg aan een klein meiske of ze mocht passeren want haar vriendin op de eerste rij!! dat lukte dus niet en ze bleef knal voor dat meiske staan.  Ik zag dat dat kleiner meiske er het hart van in was, want ze stond daar al zo lang en die onbeleefde griet komt wa boertig voor haar staan. Ik heb dus misbruik gemaakt van mijn anciënniteit :-) en gezegd dat ze achter dat meisje moest gaan staan... ik zag haar inwendig met haar ogen rollen maar ze heeft het wel gedaan, al was ze een halve kop groter dan mij :-)
Dan was het aan diegenen waarvoor we gekomen waren en mijn voeten deden zeer van al drie uren te staan.  Ik moet zeggen, ik was positief verrast. Dat zangerke zou mij kunnen krijgen (als ik twintig jaar jonger was, woehahaha)  Een aanstekelijk kereltje met een showbizz-gehalte om "u" tegen te zeggen. Hij had een schoon lachsken, en het niveau met het voorprogramma steeg met 50 tinten...Ook een paar covertjes gebracht "Everybody was Kungfu-fighting" maar dan wel een een jeugdige versie, en "Oh Cecilia, you're breaking my heart..."  Voor het enthousiasme geef ik een tien!
Mijn lieve Nautjen ging uit de bol, ze zong mee en danste mee...De zeer in mijn voeten ging van kwaad naar erger en dat trok tegen aan mijn knieën.  Maar kom, ik kon mij ook wel een beetje amuseren hoor.  Ik heb een paar filmkes gemaakt voor mijn dochter want zij wou volop "genieten"
Laat ons zeggen dat het een leuk tijdverdrijf was.. voor 25 euro zag ik een leuk gezelschapken op dat podium... Knappe Matthew is ook nog zo begonnen zeker :-p  Als ik terugdenk hoe gek ik was van New Kids On The Block, dan heb ik een kwartje kilo begrip voor al die meisjes die smachtend naar een beetje individuele aandacht stonden te kwijlen naar het podium met deze vier jonge kereltjes.  Ik denk dat het mobiele netwerk een pieksken heeft gehad tussen half negen en kwart voor tien.  Iedereen stond volop te snapchatten... Ik ook, ik heb voor de eerste keer een snapje gestuurd naar mijnen Ube... en hij vond Justin Bieber dan nog knapper ook... tsssss...

Manau koopt nog een T shirt en ik besef dat ik mijnen parkeertickee kwijt ben... We strompelen allebei naar de parking, ik met zere voeten, mijn dochter met zere knieën... Alletwee last van groeipijntjes , ik in de breedte en zij in de lengte ;-)) Godverdomme, ge moogt geen sjakosje meedoen, dus moffel je alles in je jeansbroek (achterzak) en heb je dat weer voor dat dat achterlijke ticket uit je broekzak valt (of je moet al gewoon Sylvie noemen he, een tegenslag komt nooit alleen) grrrrrrr) Dus mocht ik bij een zwarte man van twee meter die enkel Frans klapte een Tickée perdu kopen voor de zachte prijs van 50 euro!!!!!! (dus 35 euro te veel, grrrrr) Hij legde me nog uit als ik het zou terugvinden dat ik het verschil nog kon terugkrijgen.  Het piekt zunne, maar ja, we moesten wij toch naar huis ee... Ik zet mijn voetje op het gaspedaal en we tsjeezen naar huis... Ik voelde mijn voeten nie meer.  Ik lig in mijn bed en deze nacht voelde ik een krampe opkomen maar door mijn tenen te krullen heb ik dat op één microseconde na kunnen vermijden... Vandaag liep ik een beetje aardig, mijn hiel is naar de vaantjes #oudworden

Parijs - Roubaix...

De wielerklassiekers... het is niet sebiets mijnen dada, maar euh, sedert vorige week liet Jan al een paar keer vallen dat hij wel naar één van die klassiekers wou gaan kijken.  Ik gebaarde mij nog van niets in de hoop dat hij het zou vergeten... NO WAY... hij vroeg het dan aan de kinderen of ze zin hadden en ik deed nog een schietgebedje dat ze dat niet zouden zien zitten, maar alweer niet veel chance ('t is gelijk bij de voetbal gisteren, ook niet veel chance gehad... tsss)
Ik hoor het hem nog zeggen "het is maar een uurke rijden"  Dat is weer typisch, als het iets is wat hij leuk vindt gaat hij nog eens alles minimaliseren, en het feit dat hij het verkleinwoord van "uur" gebruikt ga ik ervan uit dat het een 50-tal minuutjes is... Nee jong, hij wist natuurlijk dat de GPS het meteen zou verraden, EEN VOL UUR EN EEN KWARTIER!!! Op de GPS althans, in het echt een uur een half!!! GRRRR...
Hij wil vroeg genoeg vertrekken want er is een "publiciteitscaravaan" en hij maakt mij en de kinderen  wijs dat er dan KWEET NIET HOEVEEL uitgesmeten wordt.  We zijn zo ooit eens naar de Ronde Van Frankrijk gaan kijken en dat was echt wel de moeite!! Nu bestond die publiciteitscaravaan uit 5 wagens!!! Drie klakken, twee gazetten (tons nog in 't Frans), wat spekken van Haribo...
Dus staan wij daar 2,5 uur op voorhand...grrrrr...Gelukkig komt het zonneke af en toe mijnen neus ontdooien want we staan daar wreed in de wind. Stoeltjes... vergeten, dus we zitten op een deken, maar na een tijdje begint dat wa klam te worden van de natte ondergrond en ik voel het tot aan mijn gat.
Piesen kan, Jan toont ons een wegje, als je langs daar gaat kan je daar een plasje doen, hij wijst naar een groepje bomen aan de overkant van de vallei!!! Als ik daarnaartoe moet, moet ik alweer vertrekken voor mijn volgende pieske tegen dat ik terugben... dus ga ik voor optie twee: ik zet de twee deuren van de auto open en hang met mij met mijn gat boven de tengels ... dat het mogelijk is dat er iemand aan de andere kant van het veld met een verrekijker zit te loeren, moet ik er dan maar bijnemen.  Ik ga sowieso vroeg genoeg zodat de helikopter nog niet in de buurt is!  Van tengels gesproken, ik heb mij aan mijn hand getengeld en ik was vergeten hoeveel zeer dat dat deed... Pieken moatjen!!! Ik was aan het wachten op "RODANIA, PAMPAMPAMPAM", maar dienen doet niet mee in Frankrijk :-)
En "tete de la course" heb ik ook niet gezien, die zie je enkel maar op TV... ik peis dat hij geblesseerd was, hihihi
Dan komt er wat beweging, de auto's komen aangevlogen uit de bocht de kasseistrook op.  En laat dat nu een kasseistrook zijn waar de buitenkant van de baan heel wat lager ligt dan het midden dat gelijk  een bult is... dus al die klassebakken vol met reclame van de desbetreffende ploegen schrapen met de onderkant van de wagen over de kasseien... it's a shame... En dan zijn ze daar, diegene waarvoor we gekomen zijn. Ik neem het fototoestel ter hand en ik zweer het, IEDEREEN die meefietste heb ik getrokken!! (247 foto's, of gelijk ze in Deinze zeggen FOTOOTS, hahaha)
Ik heb mijn lesjes geleerd en heb op voorhand het zwarte schijfken van het fototoestel gehaald... tijdens de ronde van Frankrijk vorig jaar wou ik één foto van Gilbert... Het was een tijdrit, laaaaang wachten, (wel schitterend weer) hij komt afgefietst, ik kijk door het fototoestel, ik zie genen bal, gevolg: genen foto en Gilbert en ik heb hem zelfs niet gezien... ja, nog sjuust zijn gat... grrrr...

Dat Cancellara mijnen favoriet is, dat was geen geheim, dat ik Sagan ook wel een knapperd vind durf ik ook wel te zeggen... dus ben ik superfier op mijne foto :-)
Eila, die vliegen dus wel voorbij he... Leve de "ik-trek-met-de-sport-functie-op-het-fototoestel = blijven duwen is blijven trekken...
Tussen de renners door passeren weer tientallen wagens met fortuinen aan fietsen op hun dak... Ik vraag mij af of het niet een beetje overdreven is...
De helikopter slingert boven het veld en ik vraag aan Jan of dat wel normaal is... blijkbaar wel, want een beetje verder is het parkoer een wirwar van kleine haarspelbochtjes in het veld...  En dan komt nog een groepje wielrenners, en na een paar minuten weer, en dan weer een paar... en dan begin ik te denken, moest ik zover achterzitten zou ik er de brui aan geven. Manau en Emma tieren toch om de achterkomers aan te moedigen en Ube tiert mee gelijk een meisken...
We gaan naar den auto en rijden ik peis ne meter of 500... we staan stil, de koers is teruggekeerd en nu moeten we wachten...
Jan luistert op de radio naar de koers, in die slotfase kreeg ik bijna een hartaanval!! Dat is toch niet te doen?? Dat is gelijk de voetbal volgen op de radio...pffff... op de autosnelweg richting RIJSEL zit alles toe want ze moesten perse een botsingske doen en een ander voertuigje heeft vuur gevat!! (RIJSEL... misschien ben ik gewoon van Rijsel, aja RIJSSELAERE... :-)
Met dit staaltje van onzinnige praat laat ik jullie nog even genieten van het weekend...

Toedeloew!

Wiewie gaat naar de match AA Gent - Zulte Waregem (voor vijf minuten)

Op het onverwachts nog kaarten kunnen bekomen voor de match AA Gent- Zulte Waregem... Ik moet toegeven het was een gratis ticketje.  Ube was al zooo lang aan het zagen om eens mee te gaan.  Dus werd dat een moeder-zoon-date.  We vertrekken vroeg genoeg en parkeren ons op 15 minuutjes stappen naar het stadion. (Aan den Desco) Ik wil Ube een hand geven maar dat was wel een beetje schaamtelijk ee mama :-)
We mogen binnen in de VIP ingang en drinken nog iets op 't gemaksken.  De combo moeder-zoon leek gelijk een uitzondering.  We gaan naar ons plaatsjes.  Er komt enen naast mij zitten die wreed naar den drank rook, en die zette zijn benen zo wijd open (de stoefer, doen alsof hij een groot spel heeft)  Net voor de match komen vier Limburgers zeggen dat wij op hun plaats zitten.  Ik zeg van niet en toon mijnen tickee.  Jaaaamaaaaar Meiske, dat is een VIIIIIP-ticket, dat is voor daar vanboven... Ik  schaam mij een beetje, dienen ouwen Limburger vindt dat zo grappig dat hij zijnen arm over mijnen schouder moet leggen en zeggen dat hij zijn ticketje wel wil wisselen met het mijne.  Hij leek me ook al een beetje in de neuze... Grrr... Maar euh, dat was een meevaller, van een plastieken kuipke naar een leren zetelke!!!

We komen aan de lederen stoeltjes en beseffen dat we die Limburgers ulder vlagsken hebben meegetjoept.  De spelers komen op het veld, iedereen staat recht en er is heel wat lawaai... nadien een minuut stilte, wel indrukwekkend!!!  En dan begint de match...
Nog geen drie minuten verder, Ube "Ik voel mij niet goed" OMG... Dan kon ik één microseconde zijn nekske wel omwringen... We gaan efkes terug naar binnen.  Hij wil het na een paar minuten toch nog eens proberen.  Wij dus weer naar buiten. (ik was dus alweer onze stoel kwijt en die stewards klappen allemaal Frans???) Tja, na een paar minuten zag ik hem gelijk weer wa bleek worden... En dan heb je als mama maar één keuze... Ube vond het zo erg.  Hij vroeg zeker tien keer, "mama vind je het echt niet erg?" Ocheere da ventje.  Ik vroeg hoe het nu kwam dat hij zich niet goed voelde.  "Het was zo hoog, en zoveel lawaai... en ik was bang voor nen aanslag of zo" WTF????
Ik zei dat ze toch iedereen hadden gecontroleerd aan de ingang (en dat was niet zo want aan de VIP ingang mocht je zo binnen zonder fouillering, fouillage of whatever....) Maar hij dacht toch als ze een bom gingen gooien dat dat vanuit een vliegtuig zou gebeuren. Kijk, het beangstigd mij ook wel eens, maar ik ga mij niet laten doen he... we gaan nog naar voetbal, en ik ga nog naar optredentjes enz...
Eens je het stadion verliet mocht je niet meer binnen... Aan den uitgang zagen we nog den Indiaan Buffalo Ben met zijn Indiaanse madam... Allee, toch nog een fotootje met mijn kleine man.
maar dan... Ne keer dat de match bezig is staat er naast dat stadion dus geen kat!!! En ook geen volk!! En ook geen flieken, en ook geen stewards... Zo leeg of iets...  En ik loop daar mee mijnen kleinen... Langs ISPC, over de parking... Ik deed haast in mijn broek!! Ube vond het ineens niet meer zo erg om tegen zijn mama geplakt te lopen. Ik mocht mijnen arm over hem leggen en dan zijn hand vastpakken... Op een bepaald moment zegt hij "mama, waarom nijp je zo hard in mijn hand" ... OEPS!!! Ik moet toegeven, ik ken dat baantje nu toch wel al wreed goed, maar ik loop er toch liever als er een paar 100 man rond mij loopt... Onderweg vraagt Ube of ik niet in slaap ga vallen in de wagen?? Ik zeg hem toch dat ik al veeeeeeel later ben thuisgekomen dan dat... ;-)
Op de parking van DESCO is het dus megadonker, er stond daar toch wel een mercedes met zijn lichten aan... Pfffff... Ik kreeg bijna een hartaanval.  Maar bleek dat die gewoon zijn standlichten had aangelaten... Ja, bij die klassebakken is dat al ne stafferen licht of bij een random voertuig. We zoeken een postje met een goe airke muziek, en we rijden richting Wiewie's Home... Ik verleg van versnelling en Ube legt zijn handje op het mijne "je vind het toch echt niet erg he mama" ik smelt ekik waar... "Neenee, het is maar nen voetbalmatch he... ge hebt gij nog een klein ertjen ee... "en hij kijkt zo lief... Ge kunt gij daar niet kwaad op zijn ee...
Ik was thuis toen de tweede helft begon.
Soit, dat hebben we ook alweer gehad... Ik ben toch ook eens vijf minuten in het stadion geweest...

Ik zal er nog wel ne keer geraken zeker...

Had ik een Indianennaam, dan was dat vast en zeker "Wenende Wiewie"

Badkamerkastje Ikea vs. badkamerkastje Weba

Ik heb zonet een badkamerkastje in mekaar gestoken van bij Arsene Weba...
In den Ikea hadden ze niet echt badkamerkastjes, 't is te zeggen, zo wel van die smalle kastjes waar vijf handdoeken en drie flessen shampoo in kunnen.  Ik zou er zo al een stuk of vijf moeten hebben... maar dan lijkt je badkamer al gauw op een kleedkamer van High School Musical mee van die lockerkes... En voor de goedkoop is dat ook niet echt een strak plan! Ofwel hebben ze daar van die rekjes, zo niet gesloten kastjes. Heb ik nu gehad, maar dat is toch ook niet zo proper.  Ik heb nog net niet de dwangneurose om mijn handdoeken op te plooien zodat ze allemaal even (gemillimeterd) breed zijn, al heb ik wel de indruk dat de afmeting van een handdoek ongeveer een bepaalde standaardafmeting heeft... dan kruipt daar wa stof tussen... Kortom, ik wou een simpel, groot, gesloten badkamerkastje.
Ik had eentje gekregen van een collega die een kast over had.  Een gevecht om dat spel boven te krijgen.  Maar die was echt veel te groot (of onze badkamer was te klein) Ze kwam verder dan de lavabo en tot aan het plafond!! De bovenste twee schapkes kon ik dus al niet aan. Dat ding weer naar benenden en in de garage gezet!! Komt wel van pas hoor... Deze zomer ergens garage-opkuis... Er kan wel superveel in!
Op de website van de Weba gelijk wel iets gevonden wat kon dienen voor mega-weinig geld, en dan nog eens in de reclame!! Van 92 naar 85 euro, hahahaha... Tja, al gaat het dan maar vijf jaar mee, dan nog lijkt me dat geen ramp.
In Ikea kan je dus makkelijk een paar uur rondlopen (ikke toch) want dat is een supergezellige winkel met van die nagebouwde woonkamerkes... In de Weba staat alles gewoon naast mekaar.  Dus euh, voor sfeer en gezelligheid gaan al mijn punten naar Ikea!! Er staan daar wel nog dure meubels ook hoor!! Je ziet op den duur 't verschil niet tussen al die kasten, na een kwartier zoeken toch maar met mijnen GSM de kast getoond aan de medewerken die we wilden, dus rijtje schuiven, eindelijk aan ons... tja, we zaten op het verkeerde verdiep!!! Nochtans stond er "Kasten" verdiep 3...
Als je dan al je kast gevonden hebt kan je in Ikea die gewoon ophalen in het magazijn net voor de kassa.  In Weba moet je een medewerker vinden die een bonnetje afdrukt, en nadien kan je het kastje ophalen aan het magazijn naast de parking.  Een onderbezetting in personeel in de Weba... dus Wachten wachten wachten... Voor "efficiëntie" gaan wederom al mijn punten naar Ikea!!!
Gelukkig heb ik al meer dan één kastje toopegevezen en heb ik ooit nog eens technologie gehad in het middelbaar waardoor mijn ruimtelijk inzicht bijna uitmuntend is... in die doos van Weba zat één papierke, wat zeg ik een half A4-ken!! En daar moet je het mee doen!! In Ikea zit daar op zijn minst nen boek in van 4 bladzijden!!  In welke volgorde dat je dus die kast in elkaar flanst moet je bij Weba maar raden of een beetje op het gevoel doen...  Voor de gebruiksaanwijzingen gaan mijn punten toch wel weer naar de Zweedse meubelgigant!!
Je mag er zeker van zijn dat bij Ikea elk gaatje voorgeboord is... Voor 85 euro moest je in het badkamerkastje toch nog wel een paar vijsjes zelf indraaien... Mijnen pols bijna overbelast!!
Ik had dus het handvatje al aan de deur gezet, moest ik die deur platleggen en mijn macht er opzetten om die vijzen er in te draaien, dus euh... handvatje er eerst weer af... zou je bij de leukste meubelwinkel met het ballenbad nooit tegenkomen...
Dan komt het ambetantste deel van heel die kasse, de scharnieren!!! Dan moet je daar beginnen mee prutsen zodat die deurkes recht hangen, en zonder haperen dichtgaan, ze moeten even hoog hangen, en de twee deurkes mogen niet tegen elkaar kletsen... Ik heb ne kap in mijnen voet van de deur omhoog te duwen terwijl ik aan het vijzen was... eigenlijk zouden ze zo nog een mini-kriekje moeten bijleveren... Nee, geen kriekbierken he, zo een kriekje waarmee je je autoband vervangt, maar in 't mini, mee een gleufke voor het deurke...
Ik ging nog op zoek naar de Zweedse balletjes, maar die hadden ze daar ook al niet!!! :-)
Maar ik heb het ding in elkaar gekregen...  Sebiets nog opvullen en dan hopen dat mijn constructie niet in elkaar stuikt :-)
Ziezo, Wiewie gaat een dag in verlof??? Tssss...
Eerst een paar boodschappen doen, na anderhalf uur vechten met een paar planken, vijzen en nagels moet ik dringend  mijn gedachten verzetten... Misschien rij ik wel efkes naar Ikea... hahaha...

Ik hoop dat de gepensioneerden momenteel in de kaartersclub zitten en niet met hun karren in de winkels de doorgangen staan te blokkeren, of er gaan gevochten worden...

Groetjes

Pan-o-meter...

Vandaag voel ik me niet zo best... gelijk ze zeggen "ik voel me maar halve panne"  In het woordenboek staat dit omschreven als "een half pan zijn"... wie in godsnaam heeft dit uitgevonden, als ik me toppie voel heb ik nog NOOIT gezegd "ik voel me een volledige pan"... Ik heb de aanzet niet gegeven om een gevoel te omschrijven op basis van een specifiek keukenattribuut, maar zie hieronder mijn volledige "Pan-o-meter..."
Ik voel me dus een beetje... (vul aan met desgewenste pan)

Ikea-pan: Ik voel me gewoontjes, gelijk het merendeel van de bevolking, gewoon een dagelijks goed gevoel, maar niet direct om over naar huis te schrijven.
Demeyer-pan: Ik voel me uitstekend, zelfs een beetje hautain en beter dan de rest.  Ik kan alles aan, door mijn anti-aanbaklaag mag je mij zelfs alles zeggen, ik geraak niet over mijn kookpunt.
Le Creuset-pan: Ik heb het gevoel dat ik 100 jaar word!! Ik kan alles aan!! Ik ben wel een beetje zwaar (check!) maar ik ga nog jaren mee!
Grill-pan: zin in een spelletje OXO, pan laten warmen, je zoekt een dik gat, horizontaal ne mep geven, verticaal ne mep geven en off we go!
Pannekoeken-pan: Ik voel dat ik zin heb in een Mikado, verse pannenkoek, twee bolletjes ijs, chocoladesaus (met melkchocolade) mijn favoriete pan!!!
Vis-pan: Ik heb het gevoel dat Jan hem nog eens moet wassen!! Hahahaha,sebiet een vispan op mijne kop... (nog een geluk dat ik dat niet heb.
Pan-amarenko: Ik heb zin om een beetje creatief te zijn, te prutsen, niet met het oog op een schitterend resultaat, gewoon top-amusement!
mini-creuset-pannetje: Goesting om een etentje te geven!!!i-de-aal voor een voorgerechtje in te serveren...
Pan-tashop: Ik voel dat ik sowieso een broek vind die me als gegoten zit!! Allee, dat was vroeger toch zo, een winkelke met meer dan 1000 broeken...
Peter-pan:  Ik zet mijn raam op en hoop dat Peter Pan binnenvliegt met een massagetafel op zijn rug, ik kan een massage gebruiken dus...
Paella-pan: Ik zit scheel van den honger, ik wil eten en vooral veel!! Laat die oceaanachtige beesten in combo met gele rijst maar komen!! Geen paëlla de luxe, want ik ben allergisch voor Kreeft... Paëlla mag vervangen worden door ne groten bak frieten ook... zolang het maar veeeel is...
Pan-dora: Ik voel me uiterst nieuwsgierig! Nood aan roddels (behalve van die van siska in haren ruftige roddelkwis)
Steel-pan: Ik zie iets van een ander dat ik niet kan krijgen dus komt het even in mijn hoofd op om dat gewoon te pakken zonder dat die het merkt... Mij krijg je enkel jaloers met een prachtige Audi A6 Break, bij voorkeur in 't donkerbruin, en laat dat nu net niet zo gemakkelijk zijn om te pieken, ... Niet dus...
S-pan-nend: Ik heb te veel gegeten en tegelijk is mijn broek gekrompen... Ik zit dus behoorlijk oversmeten en ik heb naar alle waarschijnlijkheid genen motilium in huis... (Die heeft Jan allemaal opgegeten tijdens zijn ingebeelde buikgriep)
Pan-daworsten uit den aldi: Ik voel me helemaal bedrogen, want in de pandaworsten uit den aldi zit alle vuiligheid, behalve pandavlees
Dak-pan: Laat mij gewoon gerust, ik lig op mijn gemakske te chillen tussen mijn vrienden
Pan-eermeel: ik heb zin om een beetje in het zonnetje te liggen en lekker bruin te bakken, mij eerst inwrijven met een eitje lijkt me niet nodig, gewoon wa zonnecreme is genoeg....
Pan-doering: Ik zit met een enorme frustratie en wil iemand op zijn muil slaan... Komt meermaals voor maar op het laaste nippertje "pan" ik mij wel beheersen :-)
Simpele pan: Voel ik me meestal uit mottigheid en verveling... gelijk nu dus...

Tijd voor een dutje denk ik... ik zie gelijk roze "pan"-tertjes.. hahaha

Nog een fijne Zondaaaaag!!

Spoiler Alert!! #Muse #DronesTour

Dag lieve schatten, ben je nog van zin om één van de drie concerten van Muse te doen, best niet verderlezen...  Ik vind het al erg genoeg dat Siska het voor mij heeft verkloot... ;-)
Vandaag was het eindelijk zover! MUSE...
Dat ik nu wakker werd met barstende koppijn!! Grrrrr... Ik zag dat concertje al aan mijn neus voorbijgaan.. NOT!!! Er zou toch al veel moeten gebeuren, één keer een concert gemist (2014) wegens geblokkeerde rug, heel de avond gebleit... dat mag mijn geen twee keer overkomen!
Ik neem een beetje medicamentjes, misschien net iets meer dan de toegelaten dosis maar het is een noodgeval!!  Ik moet nog snel even langs het UZ om mijn mama een bezoekje te brengen die gisteren alweer een operatietje heeft gehad... Ik rij onze oprit af (die tussen de twee huisjes van mijn gebuurtjes loopt) en ik rij tegen het muurke van mijn gebuurke... Wie al op bezoek ik geweest weet dat het nogal smallekes is om er af te rijden, en het versmalt ook nog eens,  met een paar uitsprongskes in de muur, gelijk een trechterken dus... Ik rij nooit op mijn spiegels, ik keer mij en ik check dat de hoek van de wagen, schuin tegenover mij op gelijke afstand blijft van de muur, en dan kom ik er wel... allee, normaal gezien toch. Dat de zon in mijn totte zat spreekt wel in mijn voordeel zeker? Ineens besef ik dat ik wel heel ver van de muur zit aan de ene kant en KRAAAAAAAK, ik zag den achterkant van mijnen spiegel... oesje... met een beetje duw en trekwerk zit dat ding weer in elkaar... een beetje schartjes op...  Eigenlijk zit hij nog niet helemaal in elkaar, er zit nog één hoekje niet goed waardoor den auto een beetje fluit als ik er mee rij :-)) Wiewie heeft haar handtekening er opgezet, ahum...  tweede keer in 12 jaar dat ik dat tegenkom dus dat valt reuze mee toch?  De vorige keer zat ik ook geconcentreerd de afstand van de ene kant van de auto tot de muur in de gaten te houden dat ik niet doorhad dat de gebuur een remorque om de gemeenschappelijke oprit had gezet. 't was nog pikkedonker ook. Ik reed dus evenwijdig met de muur van den oprit terwijl de andere kant van de wagen langs de remorque schraapte... Punt één, hij mocht dat spel daar niet gezet hebben punt twee, ik moest beter kijken... voilà, opgelost... :-)
Gelukkig rijdt mijn zus tot in Brussel... Een klein pieteke file.  We rijden naar de parking, 5 euro, mijn zus zegt "Vuile dieven, ik zal het sebiet ne keer zeggen ook" we komen aan dat kotje om te betalen en mijn zus geeft 5 euro en zegt "alstuDIEF" Ik blijf er ver in!!! By the way (of beter Chez Le Chemin) Ze spreekt Frans dus zij heeft het alleszins niet begrepen... Ik zit een halve minuut met zuurstoftekort want ik kon niet meer ademen, bijna een maagbreuk, mijn traankanalen schieten vol, en ik beklaag het mij bijna dat ik genen tena-lady aanheb... Even op een parkeerplaats van de mindervaliden gestaan om te bekomen van de slappe lach, en dan toch een  strategisch plaatsje gezocht.  We willen nog iets eten dat we sterk staan voor het optreden, en er zijn twee eetkraamkes... Twee eetkraamkes, voor 12.000 man!!! We staan dus schijtelang aan te schuiven. We komen de feestzaal binnen, man, dat zijn zo van die gebricoleerde tribuunekes.  Dat staat zo op een paar paalkes, zo'n 2,5 meter boven de grond... ik begin efkes te zweten. Ik beeld mij in dat we straks met zijn allen gaan springen, en ik zie dat spel al instuiken.  Mijn zus laat dan weten als dat spel naar voor kantelt dat we 100 mensen op onze kop krijgen want we zitten op rij 2... Ze gaat nog eens gaan plassen en doet nog even een supervisie...
Tweede verwittiging (ge kunt niet zeggen dak ulder dus niet heb verwittigd) ik ga vertellen over het optreden, dus als je nog moet gaan NIET verderlezennnnnn!!!
Het was SUPER!!!! Echt fenomenaal!!! Ik denk dat ik vanaf nu niet meer naar Muse ga, want nog beter dan wat ik nu gezien heb bestaat niet peis ik.  Ik werd reeds ongewild op de hoogte gebracht van de verrassingseffecten die in het optreden zouden gebeuren, maar het was nog 100 keer beter dan ik mij kon voorstellen... Wreed wijs begin, zes drones (grote doorzichtige ballonen) vliegen door de zaal, terwijl er engelengezang weerklinkt van de immer knappe Matthew Bellamy... Superwijs podium in 't midden van de zaal, en dat spel draait nog ook!! Vier micro's op de megaschijf, en hij wisselt constant, dus zie je hem van alle kanten, en laten al die kanten nu net een streling zijn voor mijn oog!! Visueel een heeeeeel sterke show!! Manneken, er werden bijna doorzichtige schermen naar beneden gelaten, en de projecties waren SCHITTEREND!! Bijvoorbeeld een hand die Matthew en Chris poppenkastgewijs besturen, met zo van die koordjes... echt knap!!

De drones vliegen af en toe door de zaal, veranderen van kleur, bewegen synchroon... en er wordt zelfs een vliegtuig rondgevlogen... Matthew zingt een lied, enkel gitaar en stem, ik werd er bijna melig van, dan ineens gitaargeweld terwijl dat vliegtuig een toer maakt in de zaal, en dan zet hij zijn lied verder op de piano... Hij is een krak in pianospelen ee... Die Matthew kan mij krijgen!!!
Ik was serieus onder de indruk, mijn bek viel open!!! De drones filmden dan ook mensen die in de zaal stonden en tijdens "Starlight" werd een meisje gefilmd die "Farm Life" of "Fart Light" zong ipv "Starlight" hahaha, het zal je maar overkomen, je wordt gefilmd, komt op groot scherm en net dan doe je een Hanneke van in de Mol  (return december) of een Monieksken van loslopend wild (simply the best) Ze zong dus helemaal niet sjuust, ik kijk naar mijn zus, zij kijkt sjuust naar mij en we zijn weer vertrokken (als ge al wa moe zijt heb je niet veel nodig om te lachen ee) Halverwege de show denk ik aan de "alstudief" en ik sta daar weer gebukt van 't lachen... Voor ons staat een kipke die helemaal uit het ritme stond te dansen met net iets te veel swoeng :-)) Mijn zus en ik doen haar na, maar we moeten stoppen of het schiet in onze rug... Het dak gaat er meermaals af...

Awel, ik zou er niet mee inzitten om nog ne keer of tien te gaan... Het was prachtig.  Die Matthew kan echt wel zingen, en gitaar spelen terwijl hij over heel dat podium springt...
Hoezo te veel superlatieven?? Nee jong, als ge er bij was, dan kan je beamen dat ik hier zelfs niet aan het overdrijven ben... En manneke van een jaar of 8-9 gespot in het publiek... als dat zijn eerste optreden is, dan worden alle optredens nadien vast en zeker een teleurstelling... Tja, dat is nu eenmaal zo als je naar er optreden gaat waarvan de lat eigenlijk niet meer hoger kan...
Voila, intussen 1:20, ik moet dringend in mijn bedje...

Slaapwel... en hopelijk droom in niet luidop of ik krijg morgen zeker onder mijn doos :-p