Het is dinsdagavond rond acht uur en ik verveel me te pletter. Ik voel me zo mottig, maar zelfs te mottig om te slapen. Het is eigenlijk van zondagnamiddag al bezig, ik voelde me ineens zo ongemakkelijk, ik dacht gewoon dat er mij iets misvallen was, dus 's avonds niets meer gegeten en ik dacht zo waar dat het de maandag (op Wiewiedag nota bene) zou over zijn. Maar 's ochtends werd ik wakker en dat was eigenlijk nog geen haar beter... sjuust een yoghurtje gegeten, wat mij dan ook nog zwaar misvallen is (en nie kunnen spuigen he). Zodus begin ik aan een cola-marathon. Om 17u een afspraak bij de dermatologe die mij nog eens een piekuur geeft met cortisone in mijn litteken in mijnen decolleté. Slechter kon ik mij algelijk niet meer voelen. Maar net voor ik binnenga kan ik nui toch twee boeren laten, amai dat kan deugd doen. Tja, ik zeg het gelijk het is he, je hoeft niet zo geshockeerd te zijn :-)
We rijden naar huis en Jantje eet met de kids en ik verwijder mij van de keukentafel, gauw, dat is pas grof! Ik eet een boterhammetje met confituur want mijn maag grolt en ik denk dat het van den honger is. OMG dat is mij nu weer zoooo misvallen, ik heb het gevoel dat ik vijf gangen heb gegeten en dat ik mij laten gaan heb in het dessertbuffet... tja, dan is dat mijn eigen schuld en heb ik er nog plezier aan gehad. Helaas was het niet zo. Ik drink wa cola in de hoop een boerke op te wekken want ja, dat zou pas een verlichting zijn... Maar nee hoor, de boerkes gaan maar tot aan mijn strot maar willen niet tot uiting komen en mijn maag begint van haren tak te maken...Ik ga er van uit dat het de volgende dag in orde zou zijn, aja, normaal is dat toch na 48 uur beter? En natuurlijk, het moet, want ik moet naar een topoptreden!! Mumford And Sons met de immer knappe Marcus Mumford...Vergeet het, ik moet in de vroege ochtenduurtjes een plasje doen en terwijl ik mij rechtzet kantelt mijn maag en ik besef dat het nog niet voor vandaag zal zijn. Ik bel naar mijn zusje dat ze een stand-in moet zoeken en ik moet forfait geven op het werk. Ik eet een yoghurtje... van zodra ik een tijdje rechtzit word ik mottiger met de moment en den dokter laat even op zich wachten. Van te weinig te eten staat mijn bloeddrukje wat aan de lage kant. Ik moet dus blijven liggen in de zetel. Gisteren kon ik tenminste nog een beetje schilderen tussendoor... Dan kijken we maar wat TV... En laat het nu vooral de programma's zijn voor mensen met een laag IQ, maar dat komt nu wel goed van pas. "Ex on the beach" :-) Je zet een bende vrijgezellen en wat drank in een villa ergens waar het altijd 30 graden is zodat iedereen hele dagen in bloot lijf en bikini loopt en drop dan keer per keer een ex in dat kot... Jaloezie en hoererij ten top!! Een bende zotte vrouwen en wat hitsige venten...Topprogramma!! Four weddings USA, vier grieten die naar mekaars trouwfeest gaan en nadien mekaar moeten beoordelen (zo een beetje gelijk "komen eten", maar dan mee trouwfeesten) Je ziet de afgunst in hun ogen van zodra er een hoogtepunt is op het andere feest dat zij niet konden evenaren. Ze zijn altijd wreed content zunne maar geven wel maximum 5 of 6 op 10... Dat eten zag er nochtans wreed lekker uit!! (al is dat voor nu even niet) En dan nog Catfish he, van relaties op het internet en dan chatten ze een paar jaar met ne gast die geen skype heeft, genen telefoon (en nee, dat vinden ze niet verdacht) en dan komt het uit dat diene knappe gast niet het fitnessmodel van op de foto is maar ne serieuze lelijkaard is, of nog erger, dat het gewoon een vrouw is... hahaha, hilarisch... Zoooo naïef ben ik nu ook niet... Of toch...
Voor de rest voel ik me ook niet zo toppie...
Ik stel mij op de weegschaal en hoppa, 3 kilo minder, maar ik maak me geen illusies, volgende week zijn die er weer bij met nog een extra bonus! Mocht ik nu eens een maand buikgriep hebben zit ik aan mijn streefgewicht, ik zou dan wel zwaar depressief zijn, want niet kunnen eten werkt ook wel een beetje op mijn gemoedstoestand, en geloof me, ik zou best wel een beetje kunnen emo-eten nu...
Ik drink nog wat cola en heb het gevoel dat het niet verder naar beneden stroomt dan mijn adamsappel (mocht ik die hebben). De buscopan doet zijn werk en de krampen zijn al iets beter. Daarsjuust een douckeke gepakt, en dat is een beetje van mijn doorkomste... Ik heb het gevoel dat ik straks niet ga kunnen slapen want ik heb niets gedaan vandaag!
En ik krijg de opmerking van mijnen kleinen "als ge ziek zijt kunde niet op de computer ook he" Ik lig wel neer en ik kan ook blind typen, hahaha... dit zegt hij vooral uit frustratie omdat hij eergisteren een beetje een te felle bek heeft opgezet en hij nu een week zijn Ipad en gsm (zonder sim-kaart) kwijt is... Hij zit zich dus te verlekkeren omdat ik iets van multimedia op mijn schoot heb.
Ik zou een bak frieten, ne spaghetti Kastart of ne lekkere pita nooit afslaan, maar vandaag wel, en ik peis morgen ook... Van ne Spaghetti Kastart ben ik sowieso een beetje oversmeten, vooral van dienen look, is me ineens opgevallen, na een pita had ik dat ook en wat zit er in er pitasaus én Kastart??? LOOK en VEEL!!!
Hoezo valt het op dat ik mij verveel?? Ik zou zeggen kom mij eens een bezoekje brengen, maar doe dat maar niet gezien het om een virusje gaat, ik hoop al dat ik niemand heb aangestoken hier in huis, ander wordt dat hier een vicieus cirkelken.
Ik hoop nu echt wel dat het morgen beter is!!
Ik zuu geld geven voor een boerken!! (en nee, ik heb het niet over een supporter van Club Brugge:-)
Vrijdag gaat Wiewie voor de eerste keer naar nen Opera... dat zal wat anders zijn, de eerste keer doet altijd zeer... hihihi...
buscopangroetjes en motiliumkusjes
Wiewie
dinsdag 24 mei 2016
zaterdag 14 mei 2016
Euro-ikgeefmijnbuurlanddemeestepunten-festival
Eén keer per jaar is het zover, het Eurovisiesongfestival... en ik begrijp nog steeds niet waarom sommige landen meedoen, die verre buiten de Europese regionen op de wereldbol plakken.
Vorige jaren veel vrouwen in overdreven veel wind met veel te diepe decolletés, maar dit jaar is die precies niet meer in trek! Nee, dit jaar zijn het de lange rokken met ne spit tot aan het onderbroek... En ik denk dat Swarofski hoofdsponsor is want in de kledij komen regelmatig overdreven veel diamantjes aan te pas.
Het liedje van Lauratjen vind ik enorm aanstekelijk, en dat is fijn. Als ik sommige acts zie kan ik mij niet inbeelden dat je daar kunt achterstaan als landgenoot, toch?? Zo een trage, zaagachtige ballade bijvoorbeeld... SAAAAAAI...
"What's the pressure..." Het zit al een week in mijnen kop... En in Jan zijne kop ook, en die moet dat dan in zijn hoogste facetstem kweet niet hoe luid nazingen en hij beseft niet hoe vals dat wel is... Ik moet altijd een beetje aan Selina Gomez denken als ik Laura zie, die is nu ook al iets ouder maar die blijft haar babyfaceke behouden...
We zitten dus met zessen te kijken naar het spektakel, de kinderen van mijn zusje blijven hier een nachtje crashen. Toen we in de auto naar hier kwamen via blauwtand (bleutooth) naar het nummer van Rusland zitten luisteren en heel de achterbank zong dat gewoon mee?? Maar dat is hier dus geen 10 seconden stil ee, iedereen moet hier al ne keer een commentaarke geven over nen baard, nen dikke kin, een lelijk kleed...
Maar kom, ze heeft dat wel supergoed gedaan, en ik zou 't niet durven zunne, de halve wereld kijkt mee!!
De commentaren van Peter Van de Veire is schitterend, ik lach mij een breuk!! De helft van de keer hoor ik het niet omdat de jeugd zich hier moet wakkerhouden door constant te zitten tetteren :-) En niemand wil toegeven dat hij eigenlijk liever naar zijn bedde wil... Ik herken de presentator van vorig jaar, maar hoe hard ik ook nadenk, ik kan mij dat nummer helemaal niet meer herinneren. Maar, hij mag er best wezen... als hij zijn hemd tons nog opentrekt, is dat nummer ook helemaal niet meer belangrijk :-)
Die presentatrice heeft waarschijnlijk wel 10 verschillende kostuums aangehad.
1) België!! Our 12 points go to... Ik hoop het, maar ik peis van niet...
2) Tsjechie een rockzangeres met een wit kleed dat paars wordt... pfff... Ze had toch beter een ander nummerke gekozen zunne, weer dat typische Eurosongkattegejank van de bovenste plank!!
3) Nederland, die heeft een tatoeage op zijn keel, ik was er zo van afgeleid dat ik niet meer weet hoe dat nummer klinkt. Dat moet wel wreed zeer gedaan hebben toch!!
4) Azarbeidjan, vleeskleurig pakje, maar wel een knappe madam... en een bende romeinen op de achtergrond...
5) Hongarije, een schone vent die een beetje schreeuwde, hij kon zo meedoen met de Chippendales, een jeansbroek die gescheurd is en witte shirt... zijn drie bruingebroekte achtergrondzangers waren serieus overgechoreografeerd dat het bijna schaamtelijk was.
6) Italië, ze hebben de zus van Voiletta gestuurd en die was nog bezig in haren lochtink. Van horen zeggen dat die veel kans maakt?? Ik vond er niets aan hoor... Die zwevende groensels vond ik geen meerwaarde.
7) Israël, leek als twee druppels water op Niki Vankets, en daarmee is alles gezegd. Veel vuur op de achtergrond, chance dat dat kot niet in brand vloog...
8) Bulgarije met haar kostuum verlicht ge heel 't Sint Pietersplein in Gent. Maar het airke kon mij wel bekoren.
9) Zweden... saaaai, en volgens mij plagiaat van de bovenste plank. Die hebben dit jaar te veel geïnvesteerd en willen dit jaar zeker niet winnen denk ik. Zolang er maar Zweedse ballekes zijn in Ikea...
10) Duitsland, die kleine kwam zo uit film Wrecked Ralp, mee wa spekken aan haar armen en een raar pruuksken op.
11) Frankrijk, Leutig en gelukkig niet in het Fans...
12) Polen, Kwam uit de film "Interwieuw with the Vampire", trok op niet veel en zijn haargroei was zoooo demodé... eikes, jaaa, zijn lang gekruld haar inclusief ne lelijke snor...
13) Australië, Ne chinees met nen diamanten armband en schoot de hoofdvogel af met de blingbling op haar kleed op ne zwarten blok ook van glitters voorzien, ik zoek efkes mijnen zonnebril..
14) Cyprus Hardrockers, wreed wijs liedje, tralies op het podium, wel een beetje kinky :-)
15) Servië Mortitia van the Adams Family in een lederen pakske die wat staat te kronkelen rond haren micro. Voor de zang geeft ik een tien... op honderd...
16) Litouwen een eenmansboysband, tja, moest ik nu 12 jaar zijn zou ik nog naar de gazettewinkel lopen voor ne Joepie en ne poster van dienen kerel aan mijne muur plakken.
17) Kroatië Raar kleed en wreed lelijk kapsel, ge legt ne geodriehoek op uw voorhoofd en ge knipt uwen froufrou in ben hoek.
18) Rusland vond ik nu zelf ook wel heel mooi, vooral de visuele effecten waren schitterend en intussen kan ik ook al een stuk meezingen, blijkbaar een grote kanshebber, en ik kan het goed geloven.
19) Spanje, een tegenvaller, want die valt op de grond en ik ontwikkel een aanval van slappe lach, maar tezelfdertijd gaat de licht uit en blijkt dat een deel van de act...
20) Letland, een beetje een overdreven ventje, ik werd er zenuwachtig van.
21) Oekraine, deed me echt wel denken aan Loraine van een paar jaar geleden, de bewegingen en al
22) Malta, d grootste cupmaat van de avond... :-) Concurrentie voor Mariah Carey...
23) Georgia, vind ik nog wijs zunne, klinkt een beetje als Placebo, niet echt typisch Eurosong, maar ik zou een optredentje van die gasten echt wel smaken! En Jan zegt terecht dat het halverwege als 't nummer ontploft op Goose trekt... (voor één keer heeft hij gelijk)
24) Oostenrijk... OMG toch een beetje wind, een pastelkleurig barbiejurkje, met assortie oogschaduw en een liedje dat op niets trekt, hopelijk blijft het niet in mijn hoofd hangen.
25) Verenigd Koninkrijk, ze hebben duootje gestuurd, jonge kereltjes maar niet overtuigend.
26) Armenië, schoon badpak met langen mouwen, maar haar ogen en wenkbrauwen zijn zoooo getekend en lijken van een uur van gebotoxd... Ja, van zo een lijntje ben ik sjaloes, maar daar blijft het bij.
En dan, special guest Justin Timbelake, die mag ook wel ne keer nen nipplegate komen doen bij... Rijsselaere, hou je manieren!! :-p Mijn 13 punten gaan naar Justiiiiiiin... en blijkbaar gaat het dak er daar wel af ook...
Maar nu mogen ze toch beginnen aan de puntenverdeling ook hoor, ik begin een vaakske te krijgen, maar eerst krijgen we nog een paar keer een overzicht, kwestie als je lichte vorm van dementie hebt. Nog wel een leuk intermezzo over de winnaars van de voorbije jaren en wat je moet doen om Eurosong te winnen, ineens een Kuifje op het podium en dat begreep ik niet zo goed ;-)
Zo nu moet ik mijn blogje beëindigen, want sebiets zijn het de punten, en ik moet in mijnen zetel kunnen nijpen van de spanning!!! STRESSSSSSS... :-)
Wiewie met licht verhoogde hartslag groet jullie ;-)
Vorige jaren veel vrouwen in overdreven veel wind met veel te diepe decolletés, maar dit jaar is die precies niet meer in trek! Nee, dit jaar zijn het de lange rokken met ne spit tot aan het onderbroek... En ik denk dat Swarofski hoofdsponsor is want in de kledij komen regelmatig overdreven veel diamantjes aan te pas.
Het liedje van Lauratjen vind ik enorm aanstekelijk, en dat is fijn. Als ik sommige acts zie kan ik mij niet inbeelden dat je daar kunt achterstaan als landgenoot, toch?? Zo een trage, zaagachtige ballade bijvoorbeeld... SAAAAAAI...
"What's the pressure..." Het zit al een week in mijnen kop... En in Jan zijne kop ook, en die moet dat dan in zijn hoogste facetstem kweet niet hoe luid nazingen en hij beseft niet hoe vals dat wel is... Ik moet altijd een beetje aan Selina Gomez denken als ik Laura zie, die is nu ook al iets ouder maar die blijft haar babyfaceke behouden...
We zitten dus met zessen te kijken naar het spektakel, de kinderen van mijn zusje blijven hier een nachtje crashen. Toen we in de auto naar hier kwamen via blauwtand (bleutooth) naar het nummer van Rusland zitten luisteren en heel de achterbank zong dat gewoon mee?? Maar dat is hier dus geen 10 seconden stil ee, iedereen moet hier al ne keer een commentaarke geven over nen baard, nen dikke kin, een lelijk kleed...
Maar kom, ze heeft dat wel supergoed gedaan, en ik zou 't niet durven zunne, de halve wereld kijkt mee!!
De commentaren van Peter Van de Veire is schitterend, ik lach mij een breuk!! De helft van de keer hoor ik het niet omdat de jeugd zich hier moet wakkerhouden door constant te zitten tetteren :-) En niemand wil toegeven dat hij eigenlijk liever naar zijn bedde wil... Ik herken de presentator van vorig jaar, maar hoe hard ik ook nadenk, ik kan mij dat nummer helemaal niet meer herinneren. Maar, hij mag er best wezen... als hij zijn hemd tons nog opentrekt, is dat nummer ook helemaal niet meer belangrijk :-)
Die presentatrice heeft waarschijnlijk wel 10 verschillende kostuums aangehad.
1) België!! Our 12 points go to... Ik hoop het, maar ik peis van niet...
2) Tsjechie een rockzangeres met een wit kleed dat paars wordt... pfff... Ze had toch beter een ander nummerke gekozen zunne, weer dat typische Eurosongkattegejank van de bovenste plank!!
3) Nederland, die heeft een tatoeage op zijn keel, ik was er zo van afgeleid dat ik niet meer weet hoe dat nummer klinkt. Dat moet wel wreed zeer gedaan hebben toch!!
4) Azarbeidjan, vleeskleurig pakje, maar wel een knappe madam... en een bende romeinen op de achtergrond...
5) Hongarije, een schone vent die een beetje schreeuwde, hij kon zo meedoen met de Chippendales, een jeansbroek die gescheurd is en witte shirt... zijn drie bruingebroekte achtergrondzangers waren serieus overgechoreografeerd dat het bijna schaamtelijk was.
6) Italië, ze hebben de zus van Voiletta gestuurd en die was nog bezig in haren lochtink. Van horen zeggen dat die veel kans maakt?? Ik vond er niets aan hoor... Die zwevende groensels vond ik geen meerwaarde.
7) Israël, leek als twee druppels water op Niki Vankets, en daarmee is alles gezegd. Veel vuur op de achtergrond, chance dat dat kot niet in brand vloog...
8) Bulgarije met haar kostuum verlicht ge heel 't Sint Pietersplein in Gent. Maar het airke kon mij wel bekoren.
9) Zweden... saaaai, en volgens mij plagiaat van de bovenste plank. Die hebben dit jaar te veel geïnvesteerd en willen dit jaar zeker niet winnen denk ik. Zolang er maar Zweedse ballekes zijn in Ikea...
10) Duitsland, die kleine kwam zo uit film Wrecked Ralp, mee wa spekken aan haar armen en een raar pruuksken op.
11) Frankrijk, Leutig en gelukkig niet in het Fans...
12) Polen, Kwam uit de film "Interwieuw with the Vampire", trok op niet veel en zijn haargroei was zoooo demodé... eikes, jaaa, zijn lang gekruld haar inclusief ne lelijke snor...
13) Australië, Ne chinees met nen diamanten armband en schoot de hoofdvogel af met de blingbling op haar kleed op ne zwarten blok ook van glitters voorzien, ik zoek efkes mijnen zonnebril..
14) Cyprus Hardrockers, wreed wijs liedje, tralies op het podium, wel een beetje kinky :-)
15) Servië Mortitia van the Adams Family in een lederen pakske die wat staat te kronkelen rond haren micro. Voor de zang geeft ik een tien... op honderd...
16) Litouwen een eenmansboysband, tja, moest ik nu 12 jaar zijn zou ik nog naar de gazettewinkel lopen voor ne Joepie en ne poster van dienen kerel aan mijne muur plakken.
17) Kroatië Raar kleed en wreed lelijk kapsel, ge legt ne geodriehoek op uw voorhoofd en ge knipt uwen froufrou in ben hoek.
18) Rusland vond ik nu zelf ook wel heel mooi, vooral de visuele effecten waren schitterend en intussen kan ik ook al een stuk meezingen, blijkbaar een grote kanshebber, en ik kan het goed geloven.
19) Spanje, een tegenvaller, want die valt op de grond en ik ontwikkel een aanval van slappe lach, maar tezelfdertijd gaat de licht uit en blijkt dat een deel van de act...
20) Letland, een beetje een overdreven ventje, ik werd er zenuwachtig van.
21) Oekraine, deed me echt wel denken aan Loraine van een paar jaar geleden, de bewegingen en al
22) Malta, d grootste cupmaat van de avond... :-) Concurrentie voor Mariah Carey...
23) Georgia, vind ik nog wijs zunne, klinkt een beetje als Placebo, niet echt typisch Eurosong, maar ik zou een optredentje van die gasten echt wel smaken! En Jan zegt terecht dat het halverwege als 't nummer ontploft op Goose trekt... (voor één keer heeft hij gelijk)
24) Oostenrijk... OMG toch een beetje wind, een pastelkleurig barbiejurkje, met assortie oogschaduw en een liedje dat op niets trekt, hopelijk blijft het niet in mijn hoofd hangen.
25) Verenigd Koninkrijk, ze hebben duootje gestuurd, jonge kereltjes maar niet overtuigend.
26) Armenië, schoon badpak met langen mouwen, maar haar ogen en wenkbrauwen zijn zoooo getekend en lijken van een uur van gebotoxd... Ja, van zo een lijntje ben ik sjaloes, maar daar blijft het bij.
En dan, special guest Justin Timbelake, die mag ook wel ne keer nen nipplegate komen doen bij... Rijsselaere, hou je manieren!! :-p Mijn 13 punten gaan naar Justiiiiiiin... en blijkbaar gaat het dak er daar wel af ook...
Maar nu mogen ze toch beginnen aan de puntenverdeling ook hoor, ik begin een vaakske te krijgen, maar eerst krijgen we nog een paar keer een overzicht, kwestie als je lichte vorm van dementie hebt. Nog wel een leuk intermezzo over de winnaars van de voorbije jaren en wat je moet doen om Eurosong te winnen, ineens een Kuifje op het podium en dat begreep ik niet zo goed ;-)
Zo nu moet ik mijn blogje beëindigen, want sebiets zijn het de punten, en ik moet in mijnen zetel kunnen nijpen van de spanning!!! STRESSSSSSS... :-)
Wiewie met licht verhoogde hartslag groet jullie ;-)
maandag 9 mei 2016
Bobbie-Jane zonder Bobbie Jane...
Het is moederkesdag, en dan doen we iets leuks met de mama (met mezelf) en de mama doet graag nog eens onnozel, dus gaan we naar het pretpark :-) Ube is net verjaard, dus het was ook nog een beetje voor zijn verjaardag. En zijn favoriete park is Bobbejaanland. Mijn kortingsbonnekes liggen nog op mijn werk (goe bezig) maar via nen Hollandse website kan Jan de tickets bestellen aan 12 euro per ticket goedkoper!
Dus zetten we aan richting Lichtaart. We vertrekken om 8:00 want het spel gaat om 10u open en het is een uur en twintig minuten rijden en ik reken ook op wat file...
Om half tien komen we daar toe, geen file te bespeuren en we rijden tot aan de voordeur!! Twee rijen auto's op de parking en that's it. De paniek dat het park misschien gesloten is overvalt me efkes, maar nee hoor. Onze rugzakjes worden doorzocht door de security en we mogen verder.
Een kleine opmerking, het park is open van 10u tot 18u, maar de attracties gaan open van 10:15 of 10:30 en sluiten om 17:45 en sommige zelfs om 17:30!! Grrrrr...
Eerste spel zijn de boomstammekes, zonder te lopen staan we als eerste aan te schuiven, ik heb mijn twijfels, ik zag het toch liever getest door andere bezoekers. Mocht er sprake zijn van vandalisme en ze hebben het remsysteem uit de afdaling gehaald, of die doet het ineens niet door metaalmoeheid of is misschien wel vastgeroest... Ik zie ons al met dienen boot uit het parkoer vliegen... (ikke beetje veel fantasie soms...)
Er is bijna geen volk, maximum wachttijd 5 minuten in de namiddag iets meer volk en één keer een kwartier gewacht, en soms gewoon niet wachten, sebiet aan ons, en zelfs es mogen blijven zitten ook :-) Echt waar, dat is nen droom!! Toen ik zat te wachten aan de Tyfoon een foto getrokken van het park... "zoek het andere volk"... Je zou denken dat ik voor 22 euro dat hele park heb afgehuurd!!!
Het was warm dus aan de waterattracties het meeste volk. We staan aan te schuiven, en er komt nen kleinen af met zijn grote broer of nonkel peis ik. Dienen kleine kruipt voor zonder boe of ba, ze staan te doen of zijn familie vanvoor in de rij staat. Een gezin een beetje voor ons twijfelt of ze hem zouden voorlaten, ik hoor hen iets zeggen van voorsteken...We staan in de hoogte aan te schuiven. Ineens zien we dat bootje passeren en diene kleinen zit er alleen in!!!! Nee, geen familie, ook niet voor of achter hem, want je zag meteen wie van zijn familie was zonder daar verder op in te gaan... en het is weeral maar één volkje dat zich dat permitteert!! Tsss... Ik had hem tewee uit dienen boot gesnokt.
Jan vraagt of Bobbejaan Schoepen nog steeds in zijnen otto rondrijdt door het park... ik vraag me nu nog steeds af of hij dat meende of niet... Volgens mij is dat nu wa moeilijk...
Tegen het einde van de dag staat er 50 liter water in die bootjes en mijn allstarkes zijn kletsnat, en mijn kousen ook en dan zou je al eens een blijntje ontwikkelen.
Op de glijbaan met de rubberbootjes moet je zo een lange ijzeren trap op voor je in het "huisje" bovenaan komt. Ne keer dat ik in dat kot sta ben in gerust, maar als ik op dienen trap sta aan te schuiven krijg ik hartkloppingen van de schrik. Manau en ik in nen boot, en Ube en Jan in nen boot. Manau en ik wegen het meest en zijn het rapste weg ook :-) Jan komt met Ube net achter ons in de glijbaan naast ons, helemaal in ons gespets... Jan nat tot aan zijn gat... hahaha, en die heeft nooit in de chiro gezeten dus er kwam een beetje drama aan te pas. Ik tewee ook een natte broek van de slappe lach...
Ik denk dat ze het water van den Indiana Jones, dringend eens mogen verversen. Dat zijn de boomstammekes overdekt! Als je daar binnenkomt riek je de muffe geur van het water al. En daar kom je ook nog een zeiknat uit , geen enkele wasverzachter kan die geur maskeren. In de afdaling zit je dan meestal te roepen met je bek wagenwijd open, maar euh, ik heb hem toch maar dichtgedaan, volgen mij kan je daar ne salmonella opdoen.
Op dienen Speedy Bob ga ik nooit nie meer... ik zweer het, ik heb mij ne schrik op gedaan! Die karretjes maken tot acht keer ne bocht van 180 graden op 10 meter hoogte, ik meen dat die kerre er ging afschieten. Ik voelde dat toch lichtjes naar buiten kantelen. Je wordt bijna uit het karretje gezwierd omdat het zo snel gaat. Het feit dat Jan zegt dat hij ook dacht dat dat karreke gelijk wa omhoog kwam deed er ook geen goe aan natuurlijk.
's middags een slaatje gegeten voor niets, aja, ze hadden daar zo een sukkeltje aan de kassa gezet (ik had er wel compassie mee, die had duidelijk genen uitleg gekregen) Hij zocht heel lang naar de dingen op zijn kassa, er was er ook maar eentje open, en de mensen met warm eten die moesten koud eten wegens de lange wachttijd. Hij probeerde een potje pringels in de scannen voor dienen kleine met papa voor ons en dat lukte niet. Dienen kleinen pakt dat potje uit zijn handen en nog voor de papa kon ingrijpen toont dienen kleine hoe hij dat potje moet houden om de kunnen scannen. Ik moest toch efkes lachen in mijn binnenste...
Ik was voorzien van zonnecrème, maar er liepen er daar rond... Manneken, ik denk dat ze vandaag kunnen beginnen pellen... Maar echt, zo rood of iets... Zelfs dienen mens van de attractie zei of hij hem beter er niet zou inwrijven, maar hij vond het niet nodig... Tssss...
In Bobbejaanland heb je natuurlijk niet zoveel kleine gastjes gelijk in Plopsa, en als er dan kleintjes bijzijn doen ze die grotere attracties niet.
En als ik nog eens mag stoefen, ik heb echt twee felle gastjes, die durven meer dan mij!! Manau was al nen durfal, en Ube loopt gewoon mee in haar kielzog, samen aanschuiven op de roetsjbaan die vier keer overkop gaat en moeder zit te wachten :-)
Kortom, we hebben heel veel attracties kunnen doen, ik had dat goed ingeschat :-) applaus voor mezelf! Op terugweg een beetje file gehad en twee tieners die op de achterbank liggen te maffen... (met de bekjes open) en dan glimlach ik en slaat mijn hartje over...
Ik had dus eigenlijk wel een heel gezellige mamaatjes-dag...
Ziezo... nu back to reality... beetje kuisen... dat is al heel wa minder :-)
Misschien moet ik gewoon ne keer naar Nancy bellen van in Thuis.
Of zou ik toch nog een beetje genieten van het mooie weer...
Jaaaaaaaa... ik ga voor het laatste... hahahaha
Zonnige groetjes
Dus zetten we aan richting Lichtaart. We vertrekken om 8:00 want het spel gaat om 10u open en het is een uur en twintig minuten rijden en ik reken ook op wat file...
Om half tien komen we daar toe, geen file te bespeuren en we rijden tot aan de voordeur!! Twee rijen auto's op de parking en that's it. De paniek dat het park misschien gesloten is overvalt me efkes, maar nee hoor. Onze rugzakjes worden doorzocht door de security en we mogen verder.
Een kleine opmerking, het park is open van 10u tot 18u, maar de attracties gaan open van 10:15 of 10:30 en sluiten om 17:45 en sommige zelfs om 17:30!! Grrrrr...
Eerste spel zijn de boomstammekes, zonder te lopen staan we als eerste aan te schuiven, ik heb mijn twijfels, ik zag het toch liever getest door andere bezoekers. Mocht er sprake zijn van vandalisme en ze hebben het remsysteem uit de afdaling gehaald, of die doet het ineens niet door metaalmoeheid of is misschien wel vastgeroest... Ik zie ons al met dienen boot uit het parkoer vliegen... (ikke beetje veel fantasie soms...)
Er is bijna geen volk, maximum wachttijd 5 minuten in de namiddag iets meer volk en één keer een kwartier gewacht, en soms gewoon niet wachten, sebiet aan ons, en zelfs es mogen blijven zitten ook :-) Echt waar, dat is nen droom!! Toen ik zat te wachten aan de Tyfoon een foto getrokken van het park... "zoek het andere volk"... Je zou denken dat ik voor 22 euro dat hele park heb afgehuurd!!!
Het was warm dus aan de waterattracties het meeste volk. We staan aan te schuiven, en er komt nen kleinen af met zijn grote broer of nonkel peis ik. Dienen kleine kruipt voor zonder boe of ba, ze staan te doen of zijn familie vanvoor in de rij staat. Een gezin een beetje voor ons twijfelt of ze hem zouden voorlaten, ik hoor hen iets zeggen van voorsteken...We staan in de hoogte aan te schuiven. Ineens zien we dat bootje passeren en diene kleinen zit er alleen in!!!! Nee, geen familie, ook niet voor of achter hem, want je zag meteen wie van zijn familie was zonder daar verder op in te gaan... en het is weeral maar één volkje dat zich dat permitteert!! Tsss... Ik had hem tewee uit dienen boot gesnokt.
Jan vraagt of Bobbejaan Schoepen nog steeds in zijnen otto rondrijdt door het park... ik vraag me nu nog steeds af of hij dat meende of niet... Volgens mij is dat nu wa moeilijk...
Tegen het einde van de dag staat er 50 liter water in die bootjes en mijn allstarkes zijn kletsnat, en mijn kousen ook en dan zou je al eens een blijntje ontwikkelen.
Op de glijbaan met de rubberbootjes moet je zo een lange ijzeren trap op voor je in het "huisje" bovenaan komt. Ne keer dat ik in dat kot sta ben in gerust, maar als ik op dienen trap sta aan te schuiven krijg ik hartkloppingen van de schrik. Manau en ik in nen boot, en Ube en Jan in nen boot. Manau en ik wegen het meest en zijn het rapste weg ook :-) Jan komt met Ube net achter ons in de glijbaan naast ons, helemaal in ons gespets... Jan nat tot aan zijn gat... hahaha, en die heeft nooit in de chiro gezeten dus er kwam een beetje drama aan te pas. Ik tewee ook een natte broek van de slappe lach...
Ik denk dat ze het water van den Indiana Jones, dringend eens mogen verversen. Dat zijn de boomstammekes overdekt! Als je daar binnenkomt riek je de muffe geur van het water al. En daar kom je ook nog een zeiknat uit , geen enkele wasverzachter kan die geur maskeren. In de afdaling zit je dan meestal te roepen met je bek wagenwijd open, maar euh, ik heb hem toch maar dichtgedaan, volgen mij kan je daar ne salmonella opdoen.
Op dienen Speedy Bob ga ik nooit nie meer... ik zweer het, ik heb mij ne schrik op gedaan! Die karretjes maken tot acht keer ne bocht van 180 graden op 10 meter hoogte, ik meen dat die kerre er ging afschieten. Ik voelde dat toch lichtjes naar buiten kantelen. Je wordt bijna uit het karretje gezwierd omdat het zo snel gaat. Het feit dat Jan zegt dat hij ook dacht dat dat karreke gelijk wa omhoog kwam deed er ook geen goe aan natuurlijk.
's middags een slaatje gegeten voor niets, aja, ze hadden daar zo een sukkeltje aan de kassa gezet (ik had er wel compassie mee, die had duidelijk genen uitleg gekregen) Hij zocht heel lang naar de dingen op zijn kassa, er was er ook maar eentje open, en de mensen met warm eten die moesten koud eten wegens de lange wachttijd. Hij probeerde een potje pringels in de scannen voor dienen kleine met papa voor ons en dat lukte niet. Dienen kleinen pakt dat potje uit zijn handen en nog voor de papa kon ingrijpen toont dienen kleine hoe hij dat potje moet houden om de kunnen scannen. Ik moest toch efkes lachen in mijn binnenste...
Ik was voorzien van zonnecrème, maar er liepen er daar rond... Manneken, ik denk dat ze vandaag kunnen beginnen pellen... Maar echt, zo rood of iets... Zelfs dienen mens van de attractie zei of hij hem beter er niet zou inwrijven, maar hij vond het niet nodig... Tssss...
In Bobbejaanland heb je natuurlijk niet zoveel kleine gastjes gelijk in Plopsa, en als er dan kleintjes bijzijn doen ze die grotere attracties niet.
En als ik nog eens mag stoefen, ik heb echt twee felle gastjes, die durven meer dan mij!! Manau was al nen durfal, en Ube loopt gewoon mee in haar kielzog, samen aanschuiven op de roetsjbaan die vier keer overkop gaat en moeder zit te wachten :-)
Kortom, we hebben heel veel attracties kunnen doen, ik had dat goed ingeschat :-) applaus voor mezelf! Op terugweg een beetje file gehad en twee tieners die op de achterbank liggen te maffen... (met de bekjes open) en dan glimlach ik en slaat mijn hartje over...
Ik had dus eigenlijk wel een heel gezellige mamaatjes-dag...
Ziezo... nu back to reality... beetje kuisen... dat is al heel wa minder :-)
Misschien moet ik gewoon ne keer naar Nancy bellen van in Thuis.
Of zou ik toch nog een beetje genieten van het mooie weer...
Jaaaaaaaa... ik ga voor het laatste... hahahaha
Zonnige groetjes
zaterdag 7 mei 2016
Wiewie goes Tupperware
Eindelijk ne keer vijf minuten in mijn zeteltje... Dat ik geen krak ben in mijn agendabeheer is weer eens bewezen... Een hele tijd geleden had mijn collegaatje Carmen eens gevraagd om es een Tupperwareke te mogen geven bij mij thuis. Gezien ik steeds bereid ben om jong beginnend ondernemingstalent van mijn medemens aan te moedigen had ik daar volmondig mee ingestemd. Ik had dat dus NIET in mijn I-agenda (aaifoon) geschreven en zelfs niet op de kalender bij ons thuis. Dit plastieken-potjes-festijntje zou plaatsvinden op 6 mei... Onzen Ube verjaart en daar hoort een feestje bij voor de familie, dus ik pak de kalender en ik bel iedereen op, awel 6 mei, is dat goed tegen ten twaalven?? Ik schrijf deze party wel op de kalender, zo weet ik wanneer ik die lieve mensen van collect & gay weer aan het werk mag zetten. Ik krijg een mailtje van Carmen "ik kom je de uitnodigingen straks binnensteken voor de Tupperware..." WTF!!! Dzjuuuuu... Nie neuten, nie pleuen, we laten gewoon alles doorgaan!! Van Wiewie naar Tiewie (=tupperware-wiewie)
Dus de mensen van de colruyt kregen een serieus boodschappenlijstje, en weet je wat het ergste is, ik bestelde twee partyboxen wijn en daardoor verviel mijn servicekost... dus die hebben mijn kweet niet hoe grote commissies klaar moeten zetten voor niets... Oe wreed is da!!!
Als ze bij colruyt het gevraagde artikel niet meer hebben voorzien ze een alternatief, dan mag je bij afhaling kiezen of je voor het andere product gaat of niet... Zo werd er gezegd dat mijn tomaten niet van het merk "BONI" waren maar van het merk "Everyday" ... voor mij maakt dat geen bal uit... en werd er in plaats van een zakje Maltesers van 300g eentje van 400g meegegeven want er was 100 gr gratis... Ik dacht dat hij aan het zwanzen was... Ik zie 't mij al zeggen "100gr gratis?? Dan ga ik ze niet meenemen zunne" :-)
Gezien de feestjes met de familie nogal durven uitlopen had ik maar één missie, hen buitenkrijgen voor mijn genodigden opdaagden voor de kwaliteitsopbergdoosjes en zoveel meer... En liefst met een beetje speling tussen zodat ik de ravage in de keuken enigszins kon camoufleren... = Niet geslaagd, mijn feestgangers zijn vertrokken om 18:57 en de Tupperware demonstratrice bij uitstek stond hier om 19:00...
Er zou een beetje time-management aan te pas komen, dus moest ik den donderdag om 7:00 opstaan... A la chance dat ik 's middags mijn volk buiten kon ontvangen. Jan zou de barbecue aansteken voor wat hapjes en het vlees van het hoofdgerecht. Ik had in gedachten om een looksausje te maken (mayo-yoghurt-look-bieslook) en een gambatje op de BBQ als hapje... Ik had die monstergarnalen de dag voordien uit de diepvries gehaald... dus moest ik dienen kop daar aftrekken en dat zeegedierte op een satéstokske spietsen... Ik trek diene kop daar af en er hangt daar zo een geeloranje smurrie aan, eikes, dat waren wss zijn kleine hersenen of zo... en die keken zo nog naar mij...Ik had er drie gedaan en mijn huig schoot in wurgmodus, dus heeft Jan die 17 andere "een kopje kleiner gemaakt..." Verstand op nul en ne satestok in ulder gat. Dan nog een hapje of vijf (wegens geen voorgerecht) en dan "kalfslapje met pasta (linguini) en gekonfijte tomaten" Dus eigenlijk een sausje met verse tomaten, chilipeper, sjalot, zwarte olijven, kappertjes... Hij heeft mij weer liggen, den Jeroen Meus, die verse tomatensausjes smaken altijd te veel naar "tomaten" dus een beetje moeten toveren met kruiden om de zuurgraad een beetje te doen dalen. Mijn lieve zus haar smaakpapilen erbij gehaald om alles op punt te stellen... Ik had zwarte olijven gekocht mét pit... en Jeroentje had er zonder pit., grrrrr... Ik had dus pech... ik mocht dus nog ieder olijfje ontpitten... dus met een mesken, gelijk ge een patatje schilt rond het pitje snijden #bezigheidstherapie... Eten maken werkt dus therapeutisch... ik schiet nooit in paniek, everything under control! ;-)
Twee confituurtaarten gebakken en had ik er drie gebakken, ze waren ook op geweest... Voor mijnen eerste keer waren ze nu stoeferkesgewijs wel heel lekker... Bladerdeegje, een klein beetje cakedeeg op opensmeren, dan je confituur met een beetje water aanlengen zodat het uitstrijkbaar wordt en tons karootjes leggen met de rest van de bladerdeeg, nog een eigeelken er op en in den oven...
Voor wie nog een gaatje had, was er nog een ijsje met aardbeien en slagroom...
Tussendoor laat ik mijn vaatwasje al een paar keer draaien...
Terwijl Tupperware-Carmen er al was vlug de hapjes op tafel gezwierd en nog zeer nen anderen t-shirt aangedaan want ik had wreed gesmost tijden het koken, maar ik ben lekker thuis dus dat steekt niet zo nauw...
Toen ik neerzat deden mijn pootjes wel heel veel zeer, van mijn hieltjes tot mijn knietjes...
Toen mijn genodigden (vriendjes, vriendinnetjes, collegaatjes, neefje...) er waren begon Jan nui toch de keuken verder op te ruimen, ik kreeg tewee een geraaktheid, als mijn moeder komt doet hij dat dus ook ee... Zo een beetje de indruk geven dat hij de nieuwe man bij uitstek is... tssss... hij heeft ons wel voorzien van drank en kwam over mijnen schouder stiekem meekijken naar mijnen bestelbon, de geniepigaard... Soit, ik had een evenementje aangemaakt op Facebook, en er waren heel wat mensen die niet konden komen (die niet weten wat ze gemist hebben, hihihi, want het was wel best gezellig en plezant) maar die konden wel iets gebruiken uit de catalogus waar ik zo teleurgesteld in was omdat de knoflookpers er niet meer instaat... (mijne favoriet!!!!) Dus had ik een topverkoop!!! (bij deze aan iedereen die iets heeft besteld een welgemeende mercie...)En dat is niet alleen plezant voor Carmen, maar ook voor mij, want ik was de "gastvrouw-met-zere-voeten" en dan krijg je lekker veel cadeautjes en een waardebon... Ik zag 72 Tupperware-sterren boven Beke die avond :-p Ik heb vooral gehoord dat ik nog altijd even braaf ben als toen ik een speelclupperke was in de Chiro :-) Zo zie je maar... hahaha
Om 00:00 zat het er op... dan nog snel naar "Thuis" gekeken want ja, zie dat ik een spoiler-alert lees op Facebook, dat kan niet zijn ee... Vandaag een beetje van teen naar tander en morgen een dagje Bobbie-Jane (Bobbejaanland) Ik hoop dat iedereen die met het mooie weer naar een pretpark wou al geweest is en dat er morgen veel communiefeestjes zijn zodat we niet al te lang moeten aanschuiven...
Ik krijg nu al een hoogtevreesaanvalletje... Misschien moet ik nog naar de nachtwinkel om een tenatjen... hahaha...
Ziezo ik denk dat ik mijn slaapnestje ruik,
Zien dat ik niet in de zetel in een slaapje stuik,
Of mijnen voet van de moegte verstuik,
Of mijnen dagcreme als tandpasta gebruik,
Ik heb gelijk een goestjen in ne wafel van Luik,
Niet op mijnen rug draaien want ik slaap op mijnen buik,
Morgenvroeg kan ik weer geen weg met mijn pruik,
Zien dat ik straks niet op mijnen bestekkoffer duik...
Slaapwel, van het liefste KUIK(entje van de hele wereld :-))
Dus de mensen van de colruyt kregen een serieus boodschappenlijstje, en weet je wat het ergste is, ik bestelde twee partyboxen wijn en daardoor verviel mijn servicekost... dus die hebben mijn kweet niet hoe grote commissies klaar moeten zetten voor niets... Oe wreed is da!!!
Als ze bij colruyt het gevraagde artikel niet meer hebben voorzien ze een alternatief, dan mag je bij afhaling kiezen of je voor het andere product gaat of niet... Zo werd er gezegd dat mijn tomaten niet van het merk "BONI" waren maar van het merk "Everyday" ... voor mij maakt dat geen bal uit... en werd er in plaats van een zakje Maltesers van 300g eentje van 400g meegegeven want er was 100 gr gratis... Ik dacht dat hij aan het zwanzen was... Ik zie 't mij al zeggen "100gr gratis?? Dan ga ik ze niet meenemen zunne" :-)
Gezien de feestjes met de familie nogal durven uitlopen had ik maar één missie, hen buitenkrijgen voor mijn genodigden opdaagden voor de kwaliteitsopbergdoosjes en zoveel meer... En liefst met een beetje speling tussen zodat ik de ravage in de keuken enigszins kon camoufleren... = Niet geslaagd, mijn feestgangers zijn vertrokken om 18:57 en de Tupperware demonstratrice bij uitstek stond hier om 19:00...
Er zou een beetje time-management aan te pas komen, dus moest ik den donderdag om 7:00 opstaan... A la chance dat ik 's middags mijn volk buiten kon ontvangen. Jan zou de barbecue aansteken voor wat hapjes en het vlees van het hoofdgerecht. Ik had in gedachten om een looksausje te maken (mayo-yoghurt-look-bieslook) en een gambatje op de BBQ als hapje... Ik had die monstergarnalen de dag voordien uit de diepvries gehaald... dus moest ik dienen kop daar aftrekken en dat zeegedierte op een satéstokske spietsen... Ik trek diene kop daar af en er hangt daar zo een geeloranje smurrie aan, eikes, dat waren wss zijn kleine hersenen of zo... en die keken zo nog naar mij...Ik had er drie gedaan en mijn huig schoot in wurgmodus, dus heeft Jan die 17 andere "een kopje kleiner gemaakt..." Verstand op nul en ne satestok in ulder gat. Dan nog een hapje of vijf (wegens geen voorgerecht) en dan "kalfslapje met pasta (linguini) en gekonfijte tomaten" Dus eigenlijk een sausje met verse tomaten, chilipeper, sjalot, zwarte olijven, kappertjes... Hij heeft mij weer liggen, den Jeroen Meus, die verse tomatensausjes smaken altijd te veel naar "tomaten" dus een beetje moeten toveren met kruiden om de zuurgraad een beetje te doen dalen. Mijn lieve zus haar smaakpapilen erbij gehaald om alles op punt te stellen... Ik had zwarte olijven gekocht mét pit... en Jeroentje had er zonder pit., grrrrr... Ik had dus pech... ik mocht dus nog ieder olijfje ontpitten... dus met een mesken, gelijk ge een patatje schilt rond het pitje snijden #bezigheidstherapie... Eten maken werkt dus therapeutisch... ik schiet nooit in paniek, everything under control! ;-)
Voor wie nog een gaatje had, was er nog een ijsje met aardbeien en slagroom...
Tussendoor laat ik mijn vaatwasje al een paar keer draaien...
Terwijl Tupperware-Carmen er al was vlug de hapjes op tafel gezwierd en nog zeer nen anderen t-shirt aangedaan want ik had wreed gesmost tijden het koken, maar ik ben lekker thuis dus dat steekt niet zo nauw...
Toen ik neerzat deden mijn pootjes wel heel veel zeer, van mijn hieltjes tot mijn knietjes...
Toen mijn genodigden (vriendjes, vriendinnetjes, collegaatjes, neefje...) er waren begon Jan nui toch de keuken verder op te ruimen, ik kreeg tewee een geraaktheid, als mijn moeder komt doet hij dat dus ook ee... Zo een beetje de indruk geven dat hij de nieuwe man bij uitstek is... tssss... hij heeft ons wel voorzien van drank en kwam over mijnen schouder stiekem meekijken naar mijnen bestelbon, de geniepigaard... Soit, ik had een evenementje aangemaakt op Facebook, en er waren heel wat mensen die niet konden komen (die niet weten wat ze gemist hebben, hihihi, want het was wel best gezellig en plezant) maar die konden wel iets gebruiken uit de catalogus waar ik zo teleurgesteld in was omdat de knoflookpers er niet meer instaat... (mijne favoriet!!!!) Dus had ik een topverkoop!!! (bij deze aan iedereen die iets heeft besteld een welgemeende mercie...)En dat is niet alleen plezant voor Carmen, maar ook voor mij, want ik was de "gastvrouw-met-zere-voeten" en dan krijg je lekker veel cadeautjes en een waardebon... Ik zag 72 Tupperware-sterren boven Beke die avond :-p Ik heb vooral gehoord dat ik nog altijd even braaf ben als toen ik een speelclupperke was in de Chiro :-) Zo zie je maar... hahaha
Om 00:00 zat het er op... dan nog snel naar "Thuis" gekeken want ja, zie dat ik een spoiler-alert lees op Facebook, dat kan niet zijn ee... Vandaag een beetje van teen naar tander en morgen een dagje Bobbie-Jane (Bobbejaanland) Ik hoop dat iedereen die met het mooie weer naar een pretpark wou al geweest is en dat er morgen veel communiefeestjes zijn zodat we niet al te lang moeten aanschuiven...
Ik krijg nu al een hoogtevreesaanvalletje... Misschien moet ik nog naar de nachtwinkel om een tenatjen... hahaha...
Ziezo ik denk dat ik mijn slaapnestje ruik,
Zien dat ik niet in de zetel in een slaapje stuik,
Of mijnen voet van de moegte verstuik,
Of mijnen dagcreme als tandpasta gebruik,
Ik heb gelijk een goestjen in ne wafel van Luik,
Niet op mijnen rug draaien want ik slaap op mijnen buik,
Morgenvroeg kan ik weer geen weg met mijn pruik,
Zien dat ik straks niet op mijnen bestekkoffer duik...
Slaapwel, van het liefste KUIK(entje van de hele wereld :-))
maandag 2 mei 2016
Van tiener naar elver...
Vandaag is het Ube zijn verjaardag... Ube, het hummeltje dat vandaag elf jaar geleden uit mijn lijf is gekropen. Den onnozelaar, zo lang gewacht. 's morgens moest ik binnengaan voor een inleiding, geen inleiding van nen boek, maar een inleiding zoals ik er nooit meer ene wil meemaken. Tegen te vijven had iedereen al de verlosafdeling verlaten, en ik lag daar nog zunne... Ik heb al niet de chance om op een aanvaardbaar tempo een kind te werpen, hahaha...
Alhoewel, ne keer ik dan effectief naar de verloskamer mocht was het zo gepiept... Manautje had immers al de doorgang vrijgemaakt vijf jaar ervoor, en ze had waarschijnlijk met haar minivingerke pijlkes getekend zodat Ube wist langswaar hij moest "glijden". De gynecoloog had zijn navelstrengske niet goed vast en toen hij het doorknipte spatte er een ganse streep "navelstrengvocht/bloed" langs zijnen schouder op zijn groene veste... ik vond dat schaamtelijk en tegelijk zo lachwekkend niettegenstaande ik daar ook niet kon aan doen natuurlijk. Ik begon mij in te beelden dat dat zo over zijn gezicht gespat over zijnen bril en al, hahaha...
Het was een kleine knapperd en sindsdien zit hij in mijn hartjen he, samen met Manautjen...
In het begin heb je daar niet veel aan he, oké, ze zijn wel schattig maar naast slapen, eten, bleiten, kakken en spuigen heb je daar niet veel aan natuurlijk. En dienen Ube, dat was zo een ambetanteriksken dat 10 powernapkes deed op nen dag van 10 minuten. Dus ik kon daar dus ne keer NIETS mee aanvangen... Geen kwartierken op mijn gemak... En dan had je van die kindjes die van na de patatjes tot een uur of drie sliepen, grrrrrr... tegen te vijven had hij zijn bleituurke... aaaaargh, dan hang je die bijna aan de muur van moedeloosheid. Maar hij sliep 's nacht wel lekker, dus ik kon hem dat bij momenten wel vergeven... en 11 jaar later ben ik nog steeds geen kwartierke op mijn gemak. Als ik niet zeg dat ik ga douchen en dat ik 20 minuten met gerust wil gelaten worden staat er steevast iemand die "iets" komt vragen dat blijkbaar van levensbelang is en dat geen tien minuten kan wachten. En dan nog...Ik moet DRINGEND eens de sleutels van de deuren gaan zoeken en die weer in de deuren steken, dan kan ik (als ik dan al eens twee minuten op de wc zit) de deur toedoen, met mijnen Ipod keiluid (als ze op de deur bonken dat ik het niet hoor) gewoon ne keer twee minuutjes ZEN zijn... Want ook Ube komt gewoon binnengelopen, nee hoor geen gène, want zijn probleem is nu eenmaal het belangrijkste van de hele wereld!! Als ik zo sta te douchen, en ik sta mijn haar af te spoelen, aja, met mijn ogen toe want anders piekt dat nogal in uw ogen en ik trek mijn ogen open en hij staat weer naast de doucheruit... Ik zweer het dat ik ooit nog eens op mijn gat lig van het verschieten. En dan komt Manautje nog ne keer iets vragen, en als ik nog malchance heb komt Jan dan ook nog eens iets vertellen wat ABSOLUUT niet kan wachten. GRRR... Maar mijnen Ube, die schiet al elf jaar de hoofdvogel af... Ube heeft dan nog geluk, hij heeft een grote (lieve) zus die hem alles al eens heeft voorgedaan... Hij ziet haar dan ook zodanig graag dat hij besloten heeft om vaneerste keer mee te puberen, en dan nog eens tien keer zo hard of haar. Van bloemkool en broccoli moet hij wurgen, en dat is nog niet gespeeld ook. Ik had onlangs bloemkoolsoep gemaakt en ik dacht stiekem van hem keihard te betrappen op zijn geveinsde huigprikkeling bij het proeven van de bloemkoolsmaak, maar zijn huig had het door... dus ik geef het op, hij eet geen bloemkool en broccoli, en ik vul dat zelfs in op de medisch vragenlijst van het scoutskamp :-) Op het gebied van snapchat is hij ne krak en ik dummy, maar als hij dan weer voor de 20ste keer ne foto trekt om dat weer te bewerken zodat die foto NOG minder flatterend wordt, dan krijg ik bijna een geraaktheid. Dan wil hij ne keer iets doen op mijn computer en ineens is mijn gebruikersnaam UBEVANDAELE!! Als ik aan het werk ben stuurt hij mij berichtjes via messenger, ik moest hem dat niet leren zunne, die doet dat gewoon zelf...Als hij soms zo fel staat te doen, en dan eens een driftbui krijgt, (ik probeer hem te kalmeren en Jan gooit meestal nog wa olie op het vuur door de verkeerde dingen te zeggen) staat zo in rechte lijn tegenover het feit dat hij in het weekend nog eens tussen ons zou komen liggen, of liever, stiekem aan mijnen kant erbij zodat de papa niet wakker wordt en dat hij weet dat hij niet naar beneden vliegt :-) Zoentjes een de schoolpoort mogen niet hoor, maar van zodra we op de oprit zijn dan weer wel. Zonet heeft hij een nieuwe bril gekozen en hij weet al heel goed wat hij wil. Wel vreed spijtig dat hij zulke stinkvoetjes heeft ee... (dat zit nu niet in mijn genen, ahum)
Soms komt hij zo met van die stopwoordjes af (SWAG, DAMN,...), waar ik dan weer van denk OMG waar heeft hij dat nu weer gehaald, of met een schunnige mop die hij dan verkeerd verteld, of dan begint hij over een sexspeeltje waar ik dan even geshockeerd van geraak, maar als ik daar dan even in meega komt het algauw uit dat hij dat woord toevallig heeft gehoord maar niet weet waarover hij het heeft "oef" :-)) Vroeger lukte het nog om tegen Jan iets te zeggen in gebarentaal, zonder geluid, dus puur op mimiek, in het Engels, maar nu... die heeft gewoon alles door... =NIET LEUK!
Maar wat het belangrijkste is, ik had het al elf jaar niet anders gewild dan het nu is hoor, een beetje leven in de brouwerij kan geen kwaad, alhoewel als je een baaldag hebt, zou je liever zeggen "hou nu eens vijf minuten uw klepken" (en soms doe ik dat wel) maar allee... hij mag nog een tijdje blijven ;-)
Elf jaar... miljaar al elf jaar, mijne kleinsten. Ik word er niet jonger op... Lieve Ube, ik wens je een heel gelukkige verjaardag lieve poetie... je mamie x
Alhoewel, ne keer ik dan effectief naar de verloskamer mocht was het zo gepiept... Manautje had immers al de doorgang vrijgemaakt vijf jaar ervoor, en ze had waarschijnlijk met haar minivingerke pijlkes getekend zodat Ube wist langswaar hij moest "glijden". De gynecoloog had zijn navelstrengske niet goed vast en toen hij het doorknipte spatte er een ganse streep "navelstrengvocht/bloed" langs zijnen schouder op zijn groene veste... ik vond dat schaamtelijk en tegelijk zo lachwekkend niettegenstaande ik daar ook niet kon aan doen natuurlijk. Ik begon mij in te beelden dat dat zo over zijn gezicht gespat over zijnen bril en al, hahaha...
Het was een kleine knapperd en sindsdien zit hij in mijn hartjen he, samen met Manautjen...
In het begin heb je daar niet veel aan he, oké, ze zijn wel schattig maar naast slapen, eten, bleiten, kakken en spuigen heb je daar niet veel aan natuurlijk. En dienen Ube, dat was zo een ambetanteriksken dat 10 powernapkes deed op nen dag van 10 minuten. Dus ik kon daar dus ne keer NIETS mee aanvangen... Geen kwartierken op mijn gemak... En dan had je van die kindjes die van na de patatjes tot een uur of drie sliepen, grrrrrr... tegen te vijven had hij zijn bleituurke... aaaaargh, dan hang je die bijna aan de muur van moedeloosheid. Maar hij sliep 's nacht wel lekker, dus ik kon hem dat bij momenten wel vergeven... en 11 jaar later ben ik nog steeds geen kwartierke op mijn gemak. Als ik niet zeg dat ik ga douchen en dat ik 20 minuten met gerust wil gelaten worden staat er steevast iemand die "iets" komt vragen dat blijkbaar van levensbelang is en dat geen tien minuten kan wachten. En dan nog...Ik moet DRINGEND eens de sleutels van de deuren gaan zoeken en die weer in de deuren steken, dan kan ik (als ik dan al eens twee minuten op de wc zit) de deur toedoen, met mijnen Ipod keiluid (als ze op de deur bonken dat ik het niet hoor) gewoon ne keer twee minuutjes ZEN zijn... Want ook Ube komt gewoon binnengelopen, nee hoor geen gène, want zijn probleem is nu eenmaal het belangrijkste van de hele wereld!! Als ik zo sta te douchen, en ik sta mijn haar af te spoelen, aja, met mijn ogen toe want anders piekt dat nogal in uw ogen en ik trek mijn ogen open en hij staat weer naast de doucheruit... Ik zweer het dat ik ooit nog eens op mijn gat lig van het verschieten. En dan komt Manautje nog ne keer iets vragen, en als ik nog malchance heb komt Jan dan ook nog eens iets vertellen wat ABSOLUUT niet kan wachten. GRRR... Maar mijnen Ube, die schiet al elf jaar de hoofdvogel af... Ube heeft dan nog geluk, hij heeft een grote (lieve) zus die hem alles al eens heeft voorgedaan... Hij ziet haar dan ook zodanig graag dat hij besloten heeft om vaneerste keer mee te puberen, en dan nog eens tien keer zo hard of haar. Van bloemkool en broccoli moet hij wurgen, en dat is nog niet gespeeld ook. Ik had onlangs bloemkoolsoep gemaakt en ik dacht stiekem van hem keihard te betrappen op zijn geveinsde huigprikkeling bij het proeven van de bloemkoolsmaak, maar zijn huig had het door... dus ik geef het op, hij eet geen bloemkool en broccoli, en ik vul dat zelfs in op de medisch vragenlijst van het scoutskamp :-) Op het gebied van snapchat is hij ne krak en ik dummy, maar als hij dan weer voor de 20ste keer ne foto trekt om dat weer te bewerken zodat die foto NOG minder flatterend wordt, dan krijg ik bijna een geraaktheid. Dan wil hij ne keer iets doen op mijn computer en ineens is mijn gebruikersnaam UBEVANDAELE!! Als ik aan het werk ben stuurt hij mij berichtjes via messenger, ik moest hem dat niet leren zunne, die doet dat gewoon zelf...Als hij soms zo fel staat te doen, en dan eens een driftbui krijgt, (ik probeer hem te kalmeren en Jan gooit meestal nog wa olie op het vuur door de verkeerde dingen te zeggen) staat zo in rechte lijn tegenover het feit dat hij in het weekend nog eens tussen ons zou komen liggen, of liever, stiekem aan mijnen kant erbij zodat de papa niet wakker wordt en dat hij weet dat hij niet naar beneden vliegt :-) Zoentjes een de schoolpoort mogen niet hoor, maar van zodra we op de oprit zijn dan weer wel. Zonet heeft hij een nieuwe bril gekozen en hij weet al heel goed wat hij wil. Wel vreed spijtig dat hij zulke stinkvoetjes heeft ee... (dat zit nu niet in mijn genen, ahum)
Soms komt hij zo met van die stopwoordjes af (SWAG, DAMN,...), waar ik dan weer van denk OMG waar heeft hij dat nu weer gehaald, of met een schunnige mop die hij dan verkeerd verteld, of dan begint hij over een sexspeeltje waar ik dan even geshockeerd van geraak, maar als ik daar dan even in meega komt het algauw uit dat hij dat woord toevallig heeft gehoord maar niet weet waarover hij het heeft "oef" :-)) Vroeger lukte het nog om tegen Jan iets te zeggen in gebarentaal, zonder geluid, dus puur op mimiek, in het Engels, maar nu... die heeft gewoon alles door... =NIET LEUK!
Maar wat het belangrijkste is, ik had het al elf jaar niet anders gewild dan het nu is hoor, een beetje leven in de brouwerij kan geen kwaad, alhoewel als je een baaldag hebt, zou je liever zeggen "hou nu eens vijf minuten uw klepken" (en soms doe ik dat wel) maar allee... hij mag nog een tijdje blijven ;-)
Elf jaar... miljaar al elf jaar, mijne kleinsten. Ik word er niet jonger op... Lieve Ube, ik wens je een heel gelukkige verjaardag lieve poetie... je mamie x
donderdag 21 april 2016
Wiewie en Nautjen gaan naar "The Vamps" @AB Brussel
En dat moet je als mama vroeg stoppen met werken, want ja, we MOETEN om 16u vertrekken want mijn dochter wil op de eerste rij staan... Vaneigens staan er al van 's middags aan te schuiven, waarschijnlijk poppemiekes uit de buurt...
Wij komen zonder file (maar met een tussenstop want mama moest pipi doen) aan om 17:20u... En in Brussel is dat niet anders dan in Gent en mag je de helft van de straten niet in door werken, en mijne GPS houdt ook geen rekening met straatjes met een rood rond verkeersbord met witte horizontale streep. Uiteindelijk vinden we de parkeergarage... schijteduur... Dat schikt mij dus 15 euro te kosten, maar het wordt nog gortiger... We passeren het Beursplein en ja, dat is een beetje een raar gevoel, het bloementapijt ligt er nog steeds. En af en toe passeert een groepje van vijf armies met een sjaal tot onder hun ogen en de mitraillette in de aanslag... ik klasseer dat onder een vals gevoel van veiligheid. Er staan dranghekkens waarachter een mega-lange rij pubers staan aan te schuiven... Een beetje vreemd, nog maar de tweede keer dat ik dat zo zie (vorige keer was bij Justin Bieber ;-)) Meisjes staan met hun gezichtjes volgeschreven met alcoholstift... Voor elke deur is een strook afgeplakt met witte tape, dat is goed gezien, zodat de buurtbewonertjes toch hun huisjes kunnen verlaten...Nu staan ze helemaal niet aan te schuiven, dus kruipen Manau en ik er gewoon tussen en ja, dat is hun eigen schuld, er konden nog zonder enige moeite 10 Wiewies tussen dus ze moesten maar aanschuiven. Ik hoor alleen maar Frans, en op zich word ik daar sowieso al wat zenuwachtig van, dat is zo een opgejaagd taaltje en dat nog uit menig mondjes van opgehitste meiden en ik verstond er ook geen bal van. Op een bepaald moment passeert één van de bandleden en dat huppeltrutje dat voor mij staat en onder mijnen kind komt (dus sjuust uit de pampers) begint hysterisch te brullen. Ik had zin om haar ne klets in haar wezen te geven en terug te roepen "Fait normale!!" een hyperventillatieaanval bleef nog net uit...
Na iets meer dan een uur aanschuiven mogen we druppelsgewijs binnen. We staan op de vijfde rij... Ik zie een paar mama's en nog net iets minder papa's. A la chance dat ik niet te groot ben, ik pas net in dat publiek :-) Ik breng mijn oordopje in want ik voel de bui al hangen. Terwijl we wachten worden een paar liedjes gespeeld van "The Vamps" en ze schieten al in een trance, en iedereen zingt heel dat lied mee van vanvoor naar vanachter... raar dat terwijl je staat te wachten al muziek hoort van de band die erna zal optreden (ook nieuw voor mij) Er staat een blond sprinkhaantje voor mij en steekt haar haar in een staartje, zo een ananascoupe... ze begint aan een selfie-marathon en te pas en te onpas vliegt haren staart in mijn gezicht en iets later in Manau het hare... ik stond net op het punt om er es goed aan te trekken, maar toen was ze net opgeschoven. (en ik mocht niet van Manau ook trouwens) Naast ons staat een West-Vlaams koppeltje en ik voel me een klein beetje op mijn gemak, want ja, ik versta weldegelijk Westfluuts... "Da hastje stond erbie mee zien vulle hoeste..." whoehahaha ... NOT!!! zien hoe zijn lief zot werd van een andere kerel, tja...
Aan de zijkant van het podium zie je wat beweging en heel dat jeugdige publiek begint te tieren!!! Volgens mij heb je wat varianten op Tinutus (van te luide muziek), zo heb je Trienietus (van te luide gillende trienen), of Tierietus (van te veel jong veulentjes-getier) of Tienertus (hysterisch tienergebrul)... Het voorprogramma "The Tide" vier piepjonge One-direction-wanna-bees, dat zangerke kon goed zingen, maar voor de rest was de zaal bijna te klein voor hun ego. Dat gitaristjen deed niet anders dan zijn tong uitsteken en doen alsof hij heel hard op zijn gitaar aan het spelen was, maar hij raakte ze aan met één vingerken... ik ben Matthew Bellamy gewoon dus de lat ligt voor mij misschien wel iets te hoog ;-) "You look hot tonight" en iedereen schiet weer in tiermodus. Tja, 't was maar een klein halfuurke dus dat was zo gepasseerd... Het T-shirt van de rechtse gitarist van Nirvana was het enige wat mij enigszins kon bekoren. Mijn dochter werd al een beetje zenuwachtig. Ik was fier op mijn dochter, die stelde haar tenminste niet zo aan. (man ik voelde mij zo oud!!!) Ik heb daar nog een Francaise onder haar kloten gegeven, ze vroeg aan een klein meiske of ze mocht passeren want haar vriendin op de eerste rij!! dat lukte dus niet en ze bleef knal voor dat meiske staan. Ik zag dat dat kleiner meiske er het hart van in was, want ze stond daar al zo lang en die onbeleefde griet komt wa boertig voor haar staan. Ik heb dus misbruik gemaakt van mijn anciënniteit :-) en gezegd dat ze achter dat meisje moest gaan staan... ik zag haar inwendig met haar ogen rollen maar ze heeft het wel gedaan, al was ze een halve kop groter dan mij :-)
Dan was het aan diegenen waarvoor we gekomen waren en mijn voeten deden zeer van al drie uren te staan. Ik moet zeggen, ik was positief verrast. Dat zangerke zou mij kunnen krijgen (als ik twintig jaar jonger was, woehahaha) Een aanstekelijk kereltje met een showbizz-gehalte om "u" tegen te zeggen. Hij had een schoon lachsken, en het niveau met het voorprogramma steeg met 50 tinten...Ook een paar covertjes gebracht "Everybody was Kungfu-fighting" maar dan wel een een jeugdige versie, en "Oh Cecilia, you're breaking my heart..." Voor het enthousiasme geef ik een tien!
Mijn lieve Nautjen ging uit de bol, ze zong mee en danste mee...De zeer in mijn voeten ging van kwaad naar erger en dat trok tegen aan mijn knieën. Maar kom, ik kon mij ook wel een beetje amuseren hoor. Ik heb een paar filmkes gemaakt voor mijn dochter want zij wou volop "genieten"
Laat ons zeggen dat het een leuk tijdverdrijf was.. voor 25 euro zag ik een leuk gezelschapken op dat podium... Knappe Matthew is ook nog zo begonnen zeker :-p Als ik terugdenk hoe gek ik was van New Kids On The Block, dan heb ik een kwartje kilo begrip voor al die meisjes die smachtend naar een beetje individuele aandacht stonden te kwijlen naar het podium met deze vier jonge kereltjes. Ik denk dat het mobiele netwerk een pieksken heeft gehad tussen half negen en kwart voor tien. Iedereen stond volop te snapchatten... Ik ook, ik heb voor de eerste keer een snapje gestuurd naar mijnen Ube... en hij vond Justin Bieber dan nog knapper ook... tsssss...
Manau koopt nog een T shirt en ik besef dat ik mijnen parkeertickee kwijt ben... We strompelen allebei naar de parking, ik met zere voeten, mijn dochter met zere knieën... Alletwee last van groeipijntjes , ik in de breedte en zij in de lengte ;-)) Godverdomme, ge moogt geen sjakosje meedoen, dus moffel je alles in je jeansbroek (achterzak) en heb je dat weer voor dat dat achterlijke ticket uit je broekzak valt (of je moet al gewoon Sylvie noemen he, een tegenslag komt nooit alleen) grrrrrrr) Dus mocht ik bij een zwarte man van twee meter die enkel Frans klapte een Tickée perdu kopen voor de zachte prijs van 50 euro!!!!!! (dus 35 euro te veel, grrrrr) Hij legde me nog uit als ik het zou terugvinden dat ik het verschil nog kon terugkrijgen. Het piekt zunne, maar ja, we moesten wij toch naar huis ee... Ik zet mijn voetje op het gaspedaal en we tsjeezen naar huis... Ik voelde mijn voeten nie meer. Ik lig in mijn bed en deze nacht voelde ik een krampe opkomen maar door mijn tenen te krullen heb ik dat op één microseconde na kunnen vermijden... Vandaag liep ik een beetje aardig, mijn hiel is naar de vaantjes #oudworden
Wij komen zonder file (maar met een tussenstop want mama moest pipi doen) aan om 17:20u... En in Brussel is dat niet anders dan in Gent en mag je de helft van de straten niet in door werken, en mijne GPS houdt ook geen rekening met straatjes met een rood rond verkeersbord met witte horizontale streep. Uiteindelijk vinden we de parkeergarage... schijteduur... Dat schikt mij dus 15 euro te kosten, maar het wordt nog gortiger... We passeren het Beursplein en ja, dat is een beetje een raar gevoel, het bloementapijt ligt er nog steeds. En af en toe passeert een groepje van vijf armies met een sjaal tot onder hun ogen en de mitraillette in de aanslag... ik klasseer dat onder een vals gevoel van veiligheid. Er staan dranghekkens waarachter een mega-lange rij pubers staan aan te schuiven... Een beetje vreemd, nog maar de tweede keer dat ik dat zo zie (vorige keer was bij Justin Bieber ;-)) Meisjes staan met hun gezichtjes volgeschreven met alcoholstift... Voor elke deur is een strook afgeplakt met witte tape, dat is goed gezien, zodat de buurtbewonertjes toch hun huisjes kunnen verlaten...Nu staan ze helemaal niet aan te schuiven, dus kruipen Manau en ik er gewoon tussen en ja, dat is hun eigen schuld, er konden nog zonder enige moeite 10 Wiewies tussen dus ze moesten maar aanschuiven. Ik hoor alleen maar Frans, en op zich word ik daar sowieso al wat zenuwachtig van, dat is zo een opgejaagd taaltje en dat nog uit menig mondjes van opgehitste meiden en ik verstond er ook geen bal van. Op een bepaald moment passeert één van de bandleden en dat huppeltrutje dat voor mij staat en onder mijnen kind komt (dus sjuust uit de pampers) begint hysterisch te brullen. Ik had zin om haar ne klets in haar wezen te geven en terug te roepen "Fait normale!!" een hyperventillatieaanval bleef nog net uit...
Na iets meer dan een uur aanschuiven mogen we druppelsgewijs binnen. We staan op de vijfde rij... Ik zie een paar mama's en nog net iets minder papa's. A la chance dat ik niet te groot ben, ik pas net in dat publiek :-) Ik breng mijn oordopje in want ik voel de bui al hangen. Terwijl we wachten worden een paar liedjes gespeeld van "The Vamps" en ze schieten al in een trance, en iedereen zingt heel dat lied mee van vanvoor naar vanachter... raar dat terwijl je staat te wachten al muziek hoort van de band die erna zal optreden (ook nieuw voor mij) Er staat een blond sprinkhaantje voor mij en steekt haar haar in een staartje, zo een ananascoupe... ze begint aan een selfie-marathon en te pas en te onpas vliegt haren staart in mijn gezicht en iets later in Manau het hare... ik stond net op het punt om er es goed aan te trekken, maar toen was ze net opgeschoven. (en ik mocht niet van Manau ook trouwens) Naast ons staat een West-Vlaams koppeltje en ik voel me een klein beetje op mijn gemak, want ja, ik versta weldegelijk Westfluuts... "Da hastje stond erbie mee zien vulle hoeste..." whoehahaha ... NOT!!! zien hoe zijn lief zot werd van een andere kerel, tja...
Aan de zijkant van het podium zie je wat beweging en heel dat jeugdige publiek begint te tieren!!! Volgens mij heb je wat varianten op Tinutus (van te luide muziek), zo heb je Trienietus (van te luide gillende trienen), of Tierietus (van te veel jong veulentjes-getier) of Tienertus (hysterisch tienergebrul)... Het voorprogramma "The Tide" vier piepjonge One-direction-wanna-bees, dat zangerke kon goed zingen, maar voor de rest was de zaal bijna te klein voor hun ego. Dat gitaristjen deed niet anders dan zijn tong uitsteken en doen alsof hij heel hard op zijn gitaar aan het spelen was, maar hij raakte ze aan met één vingerken... ik ben Matthew Bellamy gewoon dus de lat ligt voor mij misschien wel iets te hoog ;-) "You look hot tonight" en iedereen schiet weer in tiermodus. Tja, 't was maar een klein halfuurke dus dat was zo gepasseerd... Het T-shirt van de rechtse gitarist van Nirvana was het enige wat mij enigszins kon bekoren. Mijn dochter werd al een beetje zenuwachtig. Ik was fier op mijn dochter, die stelde haar tenminste niet zo aan. (man ik voelde mij zo oud!!!) Ik heb daar nog een Francaise onder haar kloten gegeven, ze vroeg aan een klein meiske of ze mocht passeren want haar vriendin op de eerste rij!! dat lukte dus niet en ze bleef knal voor dat meiske staan. Ik zag dat dat kleiner meiske er het hart van in was, want ze stond daar al zo lang en die onbeleefde griet komt wa boertig voor haar staan. Ik heb dus misbruik gemaakt van mijn anciënniteit :-) en gezegd dat ze achter dat meisje moest gaan staan... ik zag haar inwendig met haar ogen rollen maar ze heeft het wel gedaan, al was ze een halve kop groter dan mij :-)
Dan was het aan diegenen waarvoor we gekomen waren en mijn voeten deden zeer van al drie uren te staan. Ik moet zeggen, ik was positief verrast. Dat zangerke zou mij kunnen krijgen (als ik twintig jaar jonger was, woehahaha) Een aanstekelijk kereltje met een showbizz-gehalte om "u" tegen te zeggen. Hij had een schoon lachsken, en het niveau met het voorprogramma steeg met 50 tinten...Ook een paar covertjes gebracht "Everybody was Kungfu-fighting" maar dan wel een een jeugdige versie, en "Oh Cecilia, you're breaking my heart..." Voor het enthousiasme geef ik een tien!
Mijn lieve Nautjen ging uit de bol, ze zong mee en danste mee...De zeer in mijn voeten ging van kwaad naar erger en dat trok tegen aan mijn knieën. Maar kom, ik kon mij ook wel een beetje amuseren hoor. Ik heb een paar filmkes gemaakt voor mijn dochter want zij wou volop "genieten"
Laat ons zeggen dat het een leuk tijdverdrijf was.. voor 25 euro zag ik een leuk gezelschapken op dat podium... Knappe Matthew is ook nog zo begonnen zeker :-p Als ik terugdenk hoe gek ik was van New Kids On The Block, dan heb ik een kwartje kilo begrip voor al die meisjes die smachtend naar een beetje individuele aandacht stonden te kwijlen naar het podium met deze vier jonge kereltjes. Ik denk dat het mobiele netwerk een pieksken heeft gehad tussen half negen en kwart voor tien. Iedereen stond volop te snapchatten... Ik ook, ik heb voor de eerste keer een snapje gestuurd naar mijnen Ube... en hij vond Justin Bieber dan nog knapper ook... tsssss...
Manau koopt nog een T shirt en ik besef dat ik mijnen parkeertickee kwijt ben... We strompelen allebei naar de parking, ik met zere voeten, mijn dochter met zere knieën... Alletwee last van groeipijntjes , ik in de breedte en zij in de lengte ;-)) Godverdomme, ge moogt geen sjakosje meedoen, dus moffel je alles in je jeansbroek (achterzak) en heb je dat weer voor dat dat achterlijke ticket uit je broekzak valt (of je moet al gewoon Sylvie noemen he, een tegenslag komt nooit alleen) grrrrrrr) Dus mocht ik bij een zwarte man van twee meter die enkel Frans klapte een Tickée perdu kopen voor de zachte prijs van 50 euro!!!!!! (dus 35 euro te veel, grrrrr) Hij legde me nog uit als ik het zou terugvinden dat ik het verschil nog kon terugkrijgen. Het piekt zunne, maar ja, we moesten wij toch naar huis ee... Ik zet mijn voetje op het gaspedaal en we tsjeezen naar huis... Ik voelde mijn voeten nie meer. Ik lig in mijn bed en deze nacht voelde ik een krampe opkomen maar door mijn tenen te krullen heb ik dat op één microseconde na kunnen vermijden... Vandaag liep ik een beetje aardig, mijn hiel is naar de vaantjes #oudworden
zondag 10 april 2016
Parijs - Roubaix...
De wielerklassiekers... het is niet sebiets mijnen dada, maar euh, sedert vorige week liet Jan al een paar keer vallen dat hij wel naar één van die klassiekers wou gaan kijken. Ik gebaarde mij nog van niets in de hoop dat hij het zou vergeten... NO WAY... hij vroeg het dan aan de kinderen of ze zin hadden en ik deed nog een schietgebedje dat ze dat niet zouden zien zitten, maar alweer niet veel chance ('t is gelijk bij de voetbal gisteren, ook niet veel chance gehad... tsss)
Ik hoor het hem nog zeggen "het is maar een uurke rijden" Dat is weer typisch, als het iets is wat hij leuk vindt gaat hij nog eens alles minimaliseren, en het feit dat hij het verkleinwoord van "uur" gebruikt ga ik ervan uit dat het een 50-tal minuutjes is... Nee jong, hij wist natuurlijk dat de GPS het meteen zou verraden, EEN VOL UUR EN EEN KWARTIER!!! Op de GPS althans, in het echt een uur een half!!! GRRRR...
Hij wil vroeg genoeg vertrekken want er is een "publiciteitscaravaan" en hij maakt mij en de kinderen wijs dat er dan KWEET NIET HOEVEEL uitgesmeten wordt. We zijn zo ooit eens naar de Ronde Van Frankrijk gaan kijken en dat was echt wel de moeite!! Nu bestond die publiciteitscaravaan uit 5 wagens!!! Drie klakken, twee gazetten (tons nog in 't Frans), wat spekken van Haribo...
Dus staan wij daar 2,5 uur op voorhand...grrrrr...Gelukkig komt het zonneke af en toe mijnen neus ontdooien want we staan daar wreed in de wind. Stoeltjes... vergeten, dus we zitten op een deken, maar na een tijdje begint dat wa klam te worden van de natte ondergrond en ik voel het tot aan mijn gat.
Piesen kan, Jan toont ons een wegje, als je langs daar gaat kan je daar een plasje doen, hij wijst naar een groepje bomen aan de overkant van de vallei!!! Als ik daarnaartoe moet, moet ik alweer vertrekken voor mijn volgende pieske tegen dat ik terugben... dus ga ik voor optie twee: ik zet de twee deuren van de auto open en hang met mij met mijn gat boven de tengels ... dat het mogelijk is dat er iemand aan de andere kant van het veld met een verrekijker zit te loeren, moet ik er dan maar bijnemen. Ik ga sowieso vroeg genoeg zodat de helikopter nog niet in de buurt is! Van tengels gesproken, ik heb mij aan mijn hand getengeld en ik was vergeten hoeveel zeer dat dat deed... Pieken moatjen!!! Ik was aan het wachten op "RODANIA, PAMPAMPAMPAM", maar dienen doet niet mee in Frankrijk :-)
En "tete de la course" heb ik ook niet gezien, die zie je enkel maar op TV... ik peis dat hij geblesseerd was, hihihi
Dan komt er wat beweging, de auto's komen aangevlogen uit de bocht de kasseistrook op. En laat dat nu een kasseistrook zijn waar de buitenkant van de baan heel wat lager ligt dan het midden dat gelijk een bult is... dus al die klassebakken vol met reclame van de desbetreffende ploegen schrapen met de onderkant van de wagen over de kasseien... it's a shame... En dan zijn ze daar, diegene waarvoor we gekomen zijn. Ik neem het fototoestel ter hand en ik zweer het, IEDEREEN die meefietste heb ik getrokken!! (247 foto's, of gelijk ze in Deinze zeggen FOTOOTS, hahaha)
Ik heb mijn lesjes geleerd en heb op voorhand het zwarte schijfken van het fototoestel gehaald... tijdens de ronde van Frankrijk vorig jaar wou ik één foto van Gilbert... Het was een tijdrit, laaaaang wachten, (wel schitterend weer) hij komt afgefietst, ik kijk door het fototoestel, ik zie genen bal, gevolg: genen foto en Gilbert en ik heb hem zelfs niet gezien... ja, nog sjuust zijn gat... grrrr...
Dat Cancellara mijnen favoriet is, dat was geen geheim, dat ik Sagan ook wel een knapperd vind durf ik ook wel te zeggen... dus ben ik superfier op mijne foto :-)
Eila, die vliegen dus wel voorbij he... Leve de "ik-trek-met-de-sport-functie-op-het-fototoestel = blijven duwen is blijven trekken...
Tussen de renners door passeren weer tientallen wagens met fortuinen aan fietsen op hun dak... Ik vraag mij af of het niet een beetje overdreven is...
De helikopter slingert boven het veld en ik vraag aan Jan of dat wel normaal is... blijkbaar wel, want een beetje verder is het parkoer een wirwar van kleine haarspelbochtjes in het veld... En dan komt nog een groepje wielrenners, en na een paar minuten weer, en dan weer een paar... en dan begin ik te denken, moest ik zover achterzitten zou ik er de brui aan geven. Manau en Emma tieren toch om de achterkomers aan te moedigen en Ube tiert mee gelijk een meisken...
We gaan naar den auto en rijden ik peis ne meter of 500... we staan stil, de koers is teruggekeerd en nu moeten we wachten...
Jan luistert op de radio naar de koers, in die slotfase kreeg ik bijna een hartaanval!! Dat is toch niet te doen?? Dat is gelijk de voetbal volgen op de radio...pffff... op de autosnelweg richting RIJSEL zit alles toe want ze moesten perse een botsingske doen en een ander voertuigje heeft vuur gevat!! (RIJSEL... misschien ben ik gewoon van Rijsel, aja RIJSSELAERE... :-)
Met dit staaltje van onzinnige praat laat ik jullie nog even genieten van het weekend...
Toedeloew!
Ik hoor het hem nog zeggen "het is maar een uurke rijden" Dat is weer typisch, als het iets is wat hij leuk vindt gaat hij nog eens alles minimaliseren, en het feit dat hij het verkleinwoord van "uur" gebruikt ga ik ervan uit dat het een 50-tal minuutjes is... Nee jong, hij wist natuurlijk dat de GPS het meteen zou verraden, EEN VOL UUR EN EEN KWARTIER!!! Op de GPS althans, in het echt een uur een half!!! GRRRR...
Hij wil vroeg genoeg vertrekken want er is een "publiciteitscaravaan" en hij maakt mij en de kinderen wijs dat er dan KWEET NIET HOEVEEL uitgesmeten wordt. We zijn zo ooit eens naar de Ronde Van Frankrijk gaan kijken en dat was echt wel de moeite!! Nu bestond die publiciteitscaravaan uit 5 wagens!!! Drie klakken, twee gazetten (tons nog in 't Frans), wat spekken van Haribo...
Dus staan wij daar 2,5 uur op voorhand...grrrrr...Gelukkig komt het zonneke af en toe mijnen neus ontdooien want we staan daar wreed in de wind. Stoeltjes... vergeten, dus we zitten op een deken, maar na een tijdje begint dat wa klam te worden van de natte ondergrond en ik voel het tot aan mijn gat.
Piesen kan, Jan toont ons een wegje, als je langs daar gaat kan je daar een plasje doen, hij wijst naar een groepje bomen aan de overkant van de vallei!!! Als ik daarnaartoe moet, moet ik alweer vertrekken voor mijn volgende pieske tegen dat ik terugben... dus ga ik voor optie twee: ik zet de twee deuren van de auto open en hang met mij met mijn gat boven de tengels ... dat het mogelijk is dat er iemand aan de andere kant van het veld met een verrekijker zit te loeren, moet ik er dan maar bijnemen. Ik ga sowieso vroeg genoeg zodat de helikopter nog niet in de buurt is! Van tengels gesproken, ik heb mij aan mijn hand getengeld en ik was vergeten hoeveel zeer dat dat deed... Pieken moatjen!!! Ik was aan het wachten op "RODANIA, PAMPAMPAMPAM", maar dienen doet niet mee in Frankrijk :-)
En "tete de la course" heb ik ook niet gezien, die zie je enkel maar op TV... ik peis dat hij geblesseerd was, hihihi
Dan komt er wat beweging, de auto's komen aangevlogen uit de bocht de kasseistrook op. En laat dat nu een kasseistrook zijn waar de buitenkant van de baan heel wat lager ligt dan het midden dat gelijk een bult is... dus al die klassebakken vol met reclame van de desbetreffende ploegen schrapen met de onderkant van de wagen over de kasseien... it's a shame... En dan zijn ze daar, diegene waarvoor we gekomen zijn. Ik neem het fototoestel ter hand en ik zweer het, IEDEREEN die meefietste heb ik getrokken!! (247 foto's, of gelijk ze in Deinze zeggen FOTOOTS, hahaha)
Ik heb mijn lesjes geleerd en heb op voorhand het zwarte schijfken van het fototoestel gehaald... tijdens de ronde van Frankrijk vorig jaar wou ik één foto van Gilbert... Het was een tijdrit, laaaaang wachten, (wel schitterend weer) hij komt afgefietst, ik kijk door het fototoestel, ik zie genen bal, gevolg: genen foto en Gilbert en ik heb hem zelfs niet gezien... ja, nog sjuust zijn gat... grrrr...
Eila, die vliegen dus wel voorbij he... Leve de "ik-trek-met-de-sport-functie-op-het-fototoestel = blijven duwen is blijven trekken...
Tussen de renners door passeren weer tientallen wagens met fortuinen aan fietsen op hun dak... Ik vraag mij af of het niet een beetje overdreven is...
De helikopter slingert boven het veld en ik vraag aan Jan of dat wel normaal is... blijkbaar wel, want een beetje verder is het parkoer een wirwar van kleine haarspelbochtjes in het veld... En dan komt nog een groepje wielrenners, en na een paar minuten weer, en dan weer een paar... en dan begin ik te denken, moest ik zover achterzitten zou ik er de brui aan geven. Manau en Emma tieren toch om de achterkomers aan te moedigen en Ube tiert mee gelijk een meisken...
We gaan naar den auto en rijden ik peis ne meter of 500... we staan stil, de koers is teruggekeerd en nu moeten we wachten...
Jan luistert op de radio naar de koers, in die slotfase kreeg ik bijna een hartaanval!! Dat is toch niet te doen?? Dat is gelijk de voetbal volgen op de radio...pffff... op de autosnelweg richting RIJSEL zit alles toe want ze moesten perse een botsingske doen en een ander voertuigje heeft vuur gevat!! (RIJSEL... misschien ben ik gewoon van Rijsel, aja RIJSSELAERE... :-)
Met dit staaltje van onzinnige praat laat ik jullie nog even genieten van het weekend...
Toedeloew!
Abonneren op:
Posts (Atom)