Wiewie doet een standje...

Voor het eerst in heel mijn leven maakte ik vandaag deel uit van het CM promo-team!! Ik vond dat toppie, je weet wel, van het beste gezondheidsfonds van de hele wereld!
Een tweetal weken geleden werd mij de vraag gesteld of ik dat zag zitten, omdat ik soms wel eens enthousiast durf te zijn... tja, als je met een complimentje smijt krijg je van mij (bijna) alles gedaan :-)
Een paar dagen ervoor kreeg ik een echt draaiboek doorgestuurd en werd me gevraagd welke maat ik had voor ons uniform (een schoon polootjen)... dan pas werd ik wel zenuwachtig. Ik dacht dat ik dat helemaal van buiten moest blokken!! Ik zou dit met twee collega's doen, maar op het onverwachts kwam ook één van onze directeuren meedoen.  Toen werd ik écht bleek van de stress... hahaha, nee hoor, ze is echt een heel lieve :-) Al moet ik toegeven zo onbekende mensen aanspreken, ik heb toch de eerst vijf minuten de spreekwoordelijke kat een beetje uit de Torfswinkel gekeken.  Een beetje roderen gelijk ze zeggen. Maar eens de drempel overschreden heb ik er van genoten.

Om 9u maakten we onze stand klaar aan het Krugercentrum in Eeklo.  Het was een beetje bewolkt en heel veel volk was er niet echt.  Onze positie was niet ideaal en de mevrouw van het tea-roomke vertelde ons dat het meeste volk in de namiddag pas om boodschapjes kwam in Eeklo. Verdorie, hadden we dat geweten... Desalniettemin hebben we toch wel wat mensen kunnen bereiken.  Binnen het kwartier stond er al iemand van de pers voor een fotoronde (mijn favoriete onderdeel...not :-))We speelden een quizke met de voorbijgangers, we lazen een paar mythes voor en dan moesten de kandidaten raden of het waar was of niet.  Met zo van die buzzer-drukknoppen. We willen eigenlijk duidelijk maken aan de mensen dat je sommige dingen niet zomaar van het internet mag plukken dat je toch beter eens op betrouwbare sites gaat zien (wat betreft gezondheid), zoals de betrouwbaarste site van de hele wereld: www.cm.be... Ik moet eerlijk toegeven dat ik het leuker vond als de mensen het NIET juist hadden, dan kon ik gelijk met nog meer overtuiging vertellen hoe de vork aan de steel zat.  98% van de ondervraagden (ik sla er ne slag in hoor, ik heb ze niet geteld) denkt dat selder de potentie verhoogt.  We hebben dus echt wel heel wat mensen teleurgesteld ook hihi...  Behalve die ene man die (voor de grap) zei dat hij nu gelukkig kon stoppen met hele dagen selder te eten en hij keek naar zijn vrouwtje en ze lachte... (de deugnieten) Maar gelukkig is selder wel keigezond, in een soepje, met een dipsausje of over een mosselken. Normaalgezien kreeg enkel de winnaar een zak van CM met een heerlijke groene selder in, met ne stylo erbij (en 't zijn van dedie die keigoed schrijven, die perfect in de hand liggen, mooi van design, ideale puntdikte en ze maken geen plekken), de nodige informatiefolders en een kaartje van handgeschept papier met bloemzaadjes in,  dit moest je dan onder de grond planten (in de lucht planten zou wa moeilijk zijn) en met een beetje geluk pluk je binnen de kortste tijd niet alleen je eigen geluk maar ook een zelfgekweekt boeketje blommekes.  Zorgen voor elkaar dragen wij nu eenmaal hoog in het vaandel en daarom kregen ook de verliezers hetzelfde pakketje mee voor het geleverde enthousiasme.  Door de dame die toch even dubbelcheckte in de bakken of haar gekregen exemplaar wel de door haar beoogde grootte had, en of er toch geen groter selderijtje lag deed me even met mijn mond vol tanden staan, maar ik herpakte mij binnen de 20 microseconden...Het was een deugd op zich om te zien hoe mijn collega-consulent (en ik gebruik een fictieve naam) Crans De Haemer de mensen aansprak en overtuigde om eens tot bij onze stand te komen.  Nancy en Sofie namen vooral de uitleg  over ons nieuw project "Gezonde Buurt" voor hun rekening. Er stond eigenlijk nog een keischone knalgroene buurtbank, die kon je winnen als je een leuk Gezonde Buurt idee had... Ik denk dat ik zelf nog eens ga brainstormen want zo een bankje zou wel op mijn terras passen :-p  Het is wel een feit, door onze mooie stand zijn we weer gezien vandaag... de tijd was heel snel voorbij, dus dat wil zeggen dat ik mij niet staan vervelen heb. Voor herhaling vatbaar?? Das zeker da!!
(als ik nog mag :-)  Sebiet nog mijn eigen selder (die ik eerlijk heb gekregen) in stukjes snijden en in mijn diepvriesje proppen nadat ik eerst nog een seldersmoothie maak voor Jan... aja, sjuust, dat heeft geen invloed... hahaha

Geniet nog van jullie weekend!!!
Sylvie
x

Elektrische fiets is voor mieten... leve de watermaatschappij

Dat ik nog steeds supercontent ben met mijn fiets dat staat als een reiger op het water in de vroege uurtjes langs de Lieve.  Ik hoop maar dat ik niet begin te groeien van fierheid, want het zal weer in de breedte zijn, in plaats van in de hoogte en dat is niet zo goed voor mijnen BMI.
Zal ik hieronder eens een voorbeeld geven van de conversaties waar mijn haar van rechtkomt (en ook een beetje stoom uit mijn oren en rook uit mijnen neus :-)
Andere: "ah, ge rijdt gij met de fiets naar Gent?" (verwonderd)
Ik: "Ja, dat is echt keiwijs" (met een intonatie om "u" tegen te zeggen)
Andere: "en hoeveel kilometer is het?"
Ik: "de vogelvluchtroute 13km en de toeristische route 17,8 km, maar 't is wel nen elektrische ee"
Andere: "Ah, dan moet ge dus niet fietsen..." en de bewondering valt als een muntje van 10 cent in de vergeetput van de Citadel in Dinant.
Anderhalf uur per dag op nen home-trainer zitten maakt precies meer indruk dan met een elektrische fiets rijden... eigenlijk is dat toch een beetje een openlucht-home-trainer. Ik denk dat er nog mensen zijn die denken dat dat met een plastiek hendeltje en koordje is dat je gelijk een benzine-grasmachiene moet in gang trekken en dat je dan de voetjes niet meer moet bewegen.  Dat klopt dus langs geen kanten.... Mijn speekselproduktie valt stil waardoor mijn mond zo droog wordt als een verpulverde kurk van een wijntje van 20 jaar oud, mijn zweetproductie stijgt zachtjes maar het loopt niet uit de hand, behalve als ik de garage binnenrijd. En dat is dan zowel de garage op het werk als mijn eigen garage.  Dan krijg ik een intense fietsvapeur, vooral ter hoogte van mijne kop en de dagcrème die ik 's morgens in mijn gezichtje heb gemasseerd wordt terug langs mijn poriën naar buiten gestuwd.  Of ik de korte of de lange weg neem hangt af van de weergoden.  Gisteren reed ik langs de N9, amai, je moet toch wel goed opletten hoor, ik was bijna overreden!! Aja, 't madammeke zat niet te kijken en ik had het in 't snotjen 't is te zeggen ze keek NAAST haar om zonder te stoppen op de N9 te rijden en ik reed al voor haren auto, toen ze voor haar keek schrok ze zich kapot.  Ik heb een beleefd, doch duidelijk gebaar gemaakt dat ze ne keer een beetje rustiger mag rijden en vooral VOOR haar mag kijken ;-)  Ik reed rechtdoor op de velopad, dus ik heb voorrang.
Intussen al 362 kilometer op mijnen teller op 15 dagen tijd, dat is dus wel al ne keer van Knokke tot in Luxemburg, dus als het ware het hele land doorkruist!! Dat is dus 362 km dat ik minder in den otto gezeten heb en met mijn beentjes een beetje heb rondgedraaid. (aja, want elektrisch fietsen is maar een beetje doen alsof, hahaha)  Zelfs mijn ellebogen doen er zeer van, maar dat is waarschijnlijk van een beetje te rap te willen rijden en van op te trekken... Mijn bolide kan 28 km/u en in tegenwind wil ik niet altijd afgeven :-) #macho #patsergedrag (enkel als ik het fietspadje naast de vaart alleen voor mezelf heb hoor, ik ben een hoffelijke fietser :-)) echt wel!!!
Vorige week kreeg ik van de lieve mensen van de watermaatschappij een rekeningske van 853 euro. Ik had mijn waterstand niet tijdig doorgegeven en daarom hadden zij een "raming" gemaakt die langs geen kanten overeenkwam met de realiteit.  Ge moest al wreed uw best doen om zo een uit de hand gelopen raming te kunnen bekomen.  Jan heeft vandaag gebeld... "wij doen dat om een reactie bij de klant uit te lokken"???!!! WTF?? Dan nog zonder pardon er nog ferm voor uitkomen ook!! Maar ge moet niet te hard van uwen neus maken ook of ze draaien de kraan toe :-) Heb je dat nui al geweten... Enfin, ze hebben nu de juiste meterstand genoteerd en gaan een nieuw factuurke maken.  Ik hoop dat het niet dezelfde pee is die de ramingen berekend.
In niet zo blijde verwachting van deze briefwisseling dus... sebiet een beetje TEC7 tussen mijn boate spuiten ziede.

Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar ik begin het weekend al een beetje te ruiken, en het schijnt da t het een behoorlijk mooi weertje zal zijn... woehoew!

vrolijke groetjes
Sylvie

(fiets)kers op de (leasing)taart...

Bij deze beloof ik plechtig dat dit het laatste fietsblogje is dat ik op jullie loslaat.  Lezen is uiteraard geen verplichting!! Mei is al rijkelijk bezaaid met hoogdagen, maar vandaag was het voor mij persoonlijk een überhoogdag!! 7 mei is vanaf heden "Nationale-Sylvie-heeft-een-leasefiets-dag!!"

Om 16:30u mocht ik mijn tweewieler ophalen in de winkel in Astene, om het voertuig te roderen was ik van plan om ermee naar het mooie Waarschoot te fietsen. Vanaf 15u werd ik zo een klein beetje zenuwachtig, je weet wel, zo een beetje "excited".  Het verkeer viel voor één keer mee en we kwamen een paar minuten te vroeg toe.  Een vriendelijke medewerker kwam ons tegemoet.  Ik gaf mijn naam en vertelde waarvoor ik kwam, ik durf te wedden dat hij doorhad hoe hard ik naar dit moment uitkeek!! Hij ging naar de achterkant van de winkel en mijn hart ging nogal... een vreugdehartkloppingske vond plaats toen hij met mijn keimooie fiets binnen kwam!! In theorie is het dus nog niet mijn fiets maar van de vélowinkel, maar allee, zo is mijn huisje ook nog lang niet van mij maar van de bank... Mijn (veel te dure) zakjes hingen aan weerskanten en ik heb nu eens zoooo goed gekozen!! Ik lachte zo breed dat ik er spleetogen van kreeg en het vreugdetraantje werd daardoor uitgesmeerd over mijn oog waardoor ik het nog net niet hoefde weg te pinken, hahaha, (dat laatste is wat overdreven, maar ik was dus wel zooo blij!) De jongeman geeft mij de nodige uitleg en ik sta te popelen om dat ijzeren paardje te betreden. Nog even ondertekenen (ik heb eerlijk gezegd niet gezien wat ik ondertekend heb, al denk ik dat het een kopie van de offerte was, ik zat al volledig op mijnen velo!)  De helm uit de doos gehaald, dat felblauw is misschien wel een tikkeltje te fel, maar ze kunnen mij maar gezien hebben!! Ne flikkerlicht op mijn achterhoofd voor als het donker is.  Ik span het bandje aan, en ik ben blij dat ik geen adamsappel heb want het spant gelijk een beetje aan mijn keel.
Ik heb gehoord dat er reeds meer dan 50 fietsen zijn verkocht, ik hoop maar dat er ook 50 helmen zijn besteld.  Het is niet omdat jij kan fietsen dat iedereen kan fietsen, of dat iedereen kan autorijden.  Ik heb al ne keer een dubbele schedelbreuk gehad door nen brommer  (ah, nu zie ik jullie met jullie ogen draaien, vandaar dat ze soms eens raar doet :-) nee, ik had geen helm aan want ik was te voet) het was geen lachertje en het is bewezen dat een helm vele keren het verschil maakt.  Pas op, ik moet mij daar niet mee moeien maar nu ik dat gezegd heb ben ik moreel verplicht om mijn helm zelf altijd op te zetten, en dat was nu de bedoeling... Dat heet dus een voornemen. Voor mij maakt het niet echt verschil mijn haar staat sowieso in de lucht, of ik nu een helm aandoe of niet.
Na den uitleg zet de medewerker mijn zadel op de vermoedelijk juiste hoogte en ik mag vertrekken!! Ik trek werkelijk op, ik stond bijna op mijn achterwiel!! Twee dames lopen op het fietspad en ik wil bellen, maar ik weet de bel niet staan!!! Het duurde dus twee seconden eer ik mijn bel gevonden heb, tja, zwart op zwart en intussen snelheid minderen, de voetgangsters inschatten... Ik zweefde als een mesje in een pakje zachte boter over het wegdek... Mijn zadel zat supergoed, als zal ik het morgen wel een beetje voelen, maar het is al tien keer beter of het zadeltje bij de testkaravaan.  Ik kwam thuis en ik was niet kapotgefietst. Morgen moet ik naar de chiropractor en ik zou rechtstreeks kunnen rijden maar ik kom eerst naar huis en rij dan met mijn gewone fiets, mijn grootste angst is dat ze mijn supermooie machine gaan stelen.  "The beast" van Trump verdwijnt in het niets als ik naar mijn fiets kijk, "The Beast van Wiewie" dat is pas een geöliede machine!! :-)
Aan alle collegaatjes die er nog over nadenken zet eens een voor- en nadelen in een tabelleken. Als ge wat voordelen te kort komt moet ge mij maar ne keer bellen!! Doe ne keer zot!! Niet denken maar doen... (inclusief helm ;-)) En ik ben niet voor niets met mijn dik gat op den teevee geweest :-)
Binnen twaalf uurkes mag ik mijn poepsjieke ijzerwinkel weer bestijgen.  Ik tel al af... Ik heb gehoord dat er veel zijn met dezelfde fiets dus heb ik alvast een wit nepblommeken aan mijn stuur gehangen. "Dus zie je een bloemetje van witte zijde, dan moogt ge met dendienen niet rijde(n)!!!"

Ik hoop dat iedereen zijn/haar fietsje vlug krijgt en dat je er even blij mee bent of ik :-)
Drie kussen voor het beste gezondheidsfonds van de hele wereld!! Mercie voor de organisatie Katrien en de werkgroep "mobiliteit"... een kort applaus voor mezelf dat ik een supermooie fiets gekozen heb...

Sylvie
PS, heb ik al gezegd dat ik er keiblij mee ben??? :-p

Iedereen verliefd op Sam Smith...

Ik loop een beetje oververmoeid, dat heeft zich geuit in een koortsblaas en een angine (lees een keirood keelgat met witte stippen)  Op donderdag moest ik een dagje forfait geven maar op vrijdagavond had ik een tête a tête met Sam Smith in het Sportpaleis, dus ik moest mij eventjes volproppen met medicatie en eens doorbijten.  Vrijdag eerst werken en dan naar Antwerpen.  Uiteraard knalden we meteen in de file, en niettegenstaande mijn lieve collega verwittigd had dat we er in Haasdonk beter afreden, stonden we even later stil.  (Lees, we zaten de tetteren en de uitrit kwam er rapper dan voorzien, dus waren we er al voorbij)
P+R Melsele en dan met het trammetje. Maaaar, nog ruim op tijd om nog een frietje te stekken, aja, wij kopen altijd een combiticket, optreden en frietjes, hahaha...
Ik begrijp iets niet, in het Sportpaleis heb je blokken die netjes aangeduid staan, er zijn rijen en er zijn stoelnummers, en toch slagen er mensen in om op het verkeerde stoeleke te gaan zitten.   Het voorprogramma was bezig toen we aankwamen en er zaten twee dames op onze plaatsjes dus er wordt met de gsmlicht geschenen op de tickets om te kijken wie er verkeerd was (wij niet uiteraard ;-)) Ineens begint een bullebak te schreeuwen dat we dienen licht moeten uitdoen en dat hij wil genieten van het concert.  Waarom hij dat in het Engels riep bleek mij een raadsel. Die werd meteen gebombardeerd tot viesten aap van het Sportpaleis die verzekers zijn ticket gewonnen had want die zat daar duidelijk tegen zijn goesting.  En waarschijnlijk nog meer ergernis toen Sammetje later vroeg om de lichtjes van de GSM aan te steken...
Door die commotie heb ik het voorprogramma volledig gemist.  Sam Smith, ik ken hem enkel van de muziek, dus niet in die mate dat ik persoonlijke dingen over hem weet.  Blijkt dat hij 25 jaar is... dat voelt dan precies of wij naar een groen blaadje gaan kijken, haha...Hij heeft ook wel meer trage nummers, dus voor 't zelfde geld is dat ne arrogante pipo die efkes zijn nummerkes vanop ne stoel komt aframmelen... MAAR... OMG!! Die kwam op, en op de grote schermen zag ik een supersympathieke  knappe kerel die er duidelijk zin in had!! (hij zag er 10 keer beter uit dan op zijn laatste CD-hoesje, en dat was ook al niet mis :-p)  Zo ne keer zwaaien, ne wreed schone lach, ooooh, ik was op slag verliefd!!  En moest ge gevraagd hebben wie er nog verliefd was, dan was dat gans het Sportpaleis behalve dienen viezen aap.  Hij had een heel schoon (grijs-roze) kostuum een en liep gelijk ne mannequin over het podium (zonder een beetje gay-ness zo dat ook niet zo goe lukken denk ik) Die zong zonder fout, zonder forceren heel zijn repertoire.  Zijn dankbaarheid leek echt oprecht, ik kan zeggen dat het gewoon effectief oprecht was.  Het genieten was wederzijds.  De intro van "writing's on the wall" uit Spectre was fe-no-me-naal!!!

Meezingen durfde ik niet zo goed, want die kerel zingt hogere noten dan ik aankan.  Ook zijnen band was zorgvuldig gekozen in de categorie Klasse met een grote "K" We zijn al wa van leeftijd en we durven al eens meer voor een zitplaatske te kiezen, maar als hij oproept om te gaan rechtstaan dan doet iedereen dat, behalve de viezen aap.  Ik heb er superhard van genoten, en mijn medeconcertgangertjes ook.  Kris Meert had nog een goestje na het concert, dus stopten we aan de naftepompe in Kruibeke.  Hij koopt een zak M&M's en ik ga voor de Maltesers.  5,25 euro voor de Maltesers!!! Ik draai mij een beetje om en zeg ik Kris zijn oor, "miljaar de vuile dieven..." en de mevrouw aan de kassa zegt dat ze ook soms van de prijs verschiet als ze aan het scannen is... blijkbaar staat daar toch ne luidspreker zodat die alles hoort :-))  Krissy begint daar nu toch aan een M&M attack en in geen tijd was 't spel op... Ik heb nog een paar Maltesertjes over voor na mijn wandelingske :-)

Het zonnetje schijnt, we gaan een beetje wandelen en voor de rest van het weekend moet ik een beetje rusten fluistert een stemmetje in mijn hoofdje.

Geniet van het mooie weekend!!

Wiewie
x

Gent - Standard

Ooooh, we mogen nog eens naar de voetbal!!! En dan nog eens van mijn favoriet ploegje al is dat momenteel niet zo een ploegje om over te stoefen.  Hoe het komt dat ik eigenlijk voor de Buffalootjes ben??  Tja, dat is zo een beetje toevallig gekomen.  Jan is voor Anderlecht en dat zou maar saai zijn moest ik dan ook voor Anderlecht zijn, we moeten al genoeg overeenkomen en in dezelfde richting kijken... Daarbij, Anderlecht superslecht want de kieper staat niet recht... en dan zo alletwee met ne paarse sjaal... hahaha, ze zijn wel beter bezig dan de shotterkes van Gent... Gent, aja, ik ben in Gent geboren, weliswaar een paar maandjes te vroeg waardoor ik twee keer gedoopt ben, een keer in nood want ik zag er niet zo goed uit, en nadien nog eens in 't echt. Vandaar dat ik zo een heilig boontje ben... (jaaaa, met de H naar boven en niet met de G naar beneden!), Gent is het dichtste en blauw en wit vind ik nog schone kleurkes ook. Zo allemaal redenen die "geen bal" met voetbal te zien hebben...
Ik zou ook nog voor Brugge kunnen kiezen hebben, Brugge is ook een mooi stadje, vooral op zundag omdat de winkeltjes open zijn. (zundag, ge weet wel, met de zun van de zunne) Al moet ik nu wel zeggen dat die Megan uit Temptation Island nu het West-Vlaams niet echt gepromoot heeft, dzju da kind kost niet klappen.
Voor Oostende zou ook nog gekunnen hebben, zo eens naar 't zeetje is ook altijd leuk, maar ik ben allergisch aan een Oostends vispanneken, vooral als er kreeftenaftreksels in verwerkt zijn. En Standard... tja, op voorhand mijn excuses aan de Standard-fans, maar als ik aan Standard denk dan denk ik meteen aan "Bal Marginal" en dan heb ik het vooral over de supporters.  Ook gisteren moest er een vuurpijlke en een bommeke afgeschoten worden, begrijpen wie begrijpen kan... alhoewel, ik werd van heel ver gefouilleerd, tot aan mijn gat.  Ik kon op 't gemak twee pijlen dynamiet rond mijn kuiten getaped hebben. Ik ga niet zo veel naar de voetbal maar nu heb ik echt enkele cruciale fases gemist omdat ik echt met open mond zat te kijken naar de bezoekende supporters.  En zo is dat in het echt, geen herhalingen, als ge't niet gezien hebt, tons ben je de pineut.  Zelfs al had ik geen enkel vetrolleke hangen, geen haar op mijn hoofd die er aan zou denken om mijn bovenstuk uit te zwieren bij een temperatuur van 11 graden.  Oh nee, helaas geen six-pacs maar een stelletje hangbuikzwijnen die over de reling scandeerden met de vuisten wild in het rond in de bezoekersspietje van de tegenpartij.  De bonobo's in de zoo van Antwerpen leken mij een pak rustiger dan dat zootje ongeregeld.  Op een bepaald moment zongen ze "waar is dat feestje, hier is dat feestje" okee, hun humor kon ik wel smaken. De scheidsrechter zijn favoriete kleur was rood, en niet blauw-wit dat was zelfs voor een buitenstaander o-ver-duidelijk.
Bij het arriveren in het mooiste stadion van de hele wereld voelde ik de miezerbui al hangen, rij 27!!! Ik stap op de trap en voel wat angstzweet zich meester van mij maken.  De voorlaatste rij, ik draai mij om en grijp naar de stoeltjes en schuif door. Ik zit helemaal tegen mijn leuning geplakt en leun daarbij nog naar achter.  De eerste paar minuten zat ik echt met een draaierig hoofd, dat was keihoog. Ik dacht niet dat ik het zou uithouden, maar eens er wat volk kwam zitten leek het minder erg.
We waren goed begonnen, maar dus niet gewonnen... Als ik aanwezig ben, dan durf ik ook al eens eens binnensmonds vloekje te laten ontsnappen, maar er zijn er bij die over de rooie gaan als dienen scheids een fout niet fluit of een actie overdreven aanpakt.  Zo, heel wat commotie over de videoref vandaag, maar daarmee zijn we dus niet geholpen.
Tegen half twaalf in mijn bedje, mijn slaappilleke was om half zeven dus nog niet uitgewerkt, ik had Jan bijna een muilpeer verkocht toen hij mij wakker maakte.  Vandaag maakte ik geen brug (lees: ik had daar weeral niet aan gedacht en tegen dat mijnen frank viel hadden al mijn collega's al congé gevraagd, hahaha) Gelukkig viel het weer tegen (al is dat wel een beetje egoïstisch, maar was het nu 25 graden geweest ik had het lastiger gehad) Het was een rustige werkdag en dat mag ook wel eens.
Overmorgen wordt mijn kakkernestje  13 jaar.  13 jaar geleden dat ik al spuigend bevallen ben.  Hij mag dan ook nog eens in den hoek staan want hij dacht ten eerste dat hij al een pamperke aanhad nog voor hij het levenslicht zag en ten tweede is hij ook voor het grootste deel verantwoordelijk voor mijn overgewicht... :-p Als straf geen feestje en gene cadeau ;-)

Zo, geniet van jullie vrije dag... en als je moet werken moet ge niet neuten want met een beetje chance is dat dubbel betaald, hahaha...

See joew later...  (als 't God belieft)
Wiewie koekenrond...

De laatste dagen... testkaravaan..

Nog twee dagen te "Testkaragaan", hahahahaha.  Dat wil zeggen nog drie ritjes op mijn witte machine.  We zijn al (h)echte vriendjes geworden!! Mijn poep stond alle helemaal in de vorm van het zadel (of toch bijna).  Ik moet wel eerlijk toegeven, het was leutiger als het vakantie was.  Vooral in het centrum van Gent. Normaal rijd ik gezwind tot in de garage van het werk, pas als ik daar toekom schiet ik in een zweetmodus.  Aja, heel de weg was vrij dus ik kon heerlijk op dezelfde cadans op mijn trappertjes duwen.  Vanaf vorige maandag ziet dat er net iets anders uit, ik vertrek ook een beetje later dus rijd ik rond 8:15 aan de Coupure!!  Dat is daar superdruk!! Dat is dus meer remmen dan rijden. Ik stel mij in de ouders hun plaats die daar met hun kindjes op kleine fietsjes rijden en het zweet breekt me vanaf dan al uit!! Toch een beetje een stressfactor op het laatste stukje fietsroute.  Ik neem me voor om vanaf daar een cool-down periode in te lassen en gewoon mee te rijden met de flow, niet te veel manoeuvres doen... Daar hangt toch heel wat boerenchance in de lucht van tijd tot tijd dat daar niet meer accidenten gebeuren (en 't is nochtans Gent en niet Brugge, #boerenchance hahahahaha) Ik durf al eens een welgemeend vloekje laten ontsnappen als het verkeer mij tegenwerkt.  (ook op het werk, maar mijn collega's kijken daar al niet meer van op ;-)) In de auto is dat niet zo erg, aja, niemand die het hoort, dat is dus nog een werkpuntje, hihihi
Gisteren kreeg ik onderweg een appeltje, een actie "Hoffelijk zijn in het verkeer" Het verkeerslicht stond op groen, ik neem de appel aan en zeg mercie, ik wil doorrijden en reed tewee door het rood... alla chance mocht ik het appeltje houden.

We hebben het wel getroffen, deze week is het nog prachtig weer.  Ik geniet daar zo erg van!! Eigenlijk vergeet je hoe schoon de natuur is, en nee, ik ga nu geen veganist worden, ik ga geen sandalen vlechten uit paardenstaart of een trui breien met een draad die ik rechtstreeks van een schaapje piets of mijn haar wassen met zelfgemaakte eiershampoo... Maar soms zie je van die tafereeltjes waar ik dusdanig van onder de indruk ben en soms zelfs een beetje geëmotioneerd. Gewoon een beetje tijd om rond te kijken.  De waterkiekskes dat zijn mijn maatjes en onderweg is er een koetje dat bijna niet meer recht geraakt.  Toen ik (alleen) passeerde zat het op zijn knietje en ik riep "komaan doe je best" en twee meter verder zat een koppel op een bankje. Die dachten waarschijnlijk dat ik een vijsje los heb.  Stiekem ben ik een koeienfluisteraar, maar aan dat fluisteren moet ik nog werken.  Ik passeer ook een weide met schaapjes en lammetjes, als ik "eila" roep beginnen die gelijk zot over de weide te huppelen... "Sylvie groet de dingen"
Nog drie keer en dan is het aftellen tot mijn persoonlijke fiets er is, en ik heb hem vandaag al zien rijden, 't is te zeggen, hetzelfde model met een ander vrouwtje op.  Oooooh, ik zat verzekers te lachen, ik zag mezelf al op het nieuwe vehikel trappen, yip, ik heb de juiste keuze gemaakt!
Vrijdag moeten we onze testfietsjes afgeven en wordt er een gezond drankje voorzien ter afsluiting van dit project.  Ik hoop toch dat er wat alcohol inzit om het verdriet wat te verzachten :-) Vrijdagavond wil je mijn gezicht niet zien terwijl ik in de wagen zit, en maandagmorgen zal het nog erger zijn.
Ik tel al af naar het echte werk... Mercie aan de mensen van de werkgroep mobiliteit van het beste gezondheidsfonds van de hele wereld... het was supertof!!! ... And the best is yet to come... :-p

Sylvie

PS: Is dat nu toevallig dat dat heel de tijd in het nieuws komt dat de lease-elektrische-fietsen in opmars zijn, of is dat mijn gedacht?

Met de elektrische fiets is het twee keer ne niets...

Nog steeds in volle testingsfase met de fietsjes van de heuse Testkaravaan.  Vandaag had ik een dagje congé, maar het was mooi weer en het kriebelde alweer om mijn wit-ijzeren-van-batterij-voorziene-paardje te bestijgen.   Mijn poep had een paar dagen kunnen recupereren. Ik besluit om Jan gewoon te gaan ophalen met de fiets in Gent.  Ik zweer het, met een gewone fiets zou ik er niet aan beginnen hoor!! En moest het regenen ook al helemaal niet.  40 kilometer (heen en terug), dat is zo gepiept!!

Jan werkt "per toeval" ook bij CM, woont "per toeval" ook al 16 jaar onder mijn dak, en doet "per toeval" ook mee met de Testkaravaan.  Maar voorlopig heeft hij nog geen fiets besteld dus zie ik voorlopig de besparing op de nafte aan mijn neus voorbijgaan.  Ik neem de route dwars door de Bourgoyen alwaar ik me wreed misreden heb.  Maar no stress, ik sta niet op uur.
Op terugweg valt het mij op dat er heel wat beesten in de lucht hangen.  Langs de Lieve rijden we zeker de 25km/u en echt,  het volledige insectenboek van Erik knalt met een heuse snelheid en redelijk hard op mijn gezicht.  Had ik mijn mond opengedaan ik had gegeten tegen dat ik thuiskwam.  à la chance dat ik nog geen reigers of fazanten tegen mijnen theater heb gehad... Ik begon te denken dat mijn gezicht er zou uitzien zoals de kapoo van onzen auto na een vakantie, zo met kapotgespatte vliegjes en al...  dat deed nog zeer ook soms... Jan heeft onderweg toch wel wat beesten uit mijn pruik gevist... (daar heeft hij dus geen last van, ahum) Ik dacht even om nog een extra spatbord te bestellen type paintball, zo een doorzichtige plaat voor je gezicht :-)
We moeten nog langs het postkantoor van het mooie Waarschoot want er is een PANINI-boek voor Jan toegekomen (aja, echte verzamelaars sturen dat op tussen twee kartons, in bubbelkesplastiek en tons krijgt de facteur dat niet in de boate) en terwijl we dwars door Waarschoot tsjeezen zien we onze collega Henrick Roels en zijn vrouwje Katty op het terras... Dit vroeg om een acute testing of de remblokjes nog marcheerden :-) Tjaaaaaa, om vier uur in Gent vertrokken en om half zeven thuis... De kinderen die ons opbellen waar we blijven... het gaat de goede kant op, hahaha....die Testkaravaan, daar klinken we op!!! Let vooral op de vier fietsen op de achtergond ;-)

Ooooooh, er zijn zoveel avonturen te beleven als je met de fiets naar het werk gaat, ik zou het al niet meer kunnen missen, en dat is maar goed ook want ik denk dat mijnen vers bestelde fiets intussen al in de maak is :-) 

Na de testing ga ik jullie niet meer lastigvallen hoor met mijn onzinnige praatjes, hahaha

Intussen gerodeerde groetjes

Sylvie