Wiewie @Summerfest Aalter

De zomerperiode is festivallekesgewijs de leukste tijd van het jaar!! Geen enkel weekend zonder dat er een festival te beleven is, zo van die grote met kleppers van namen, en ook de iets bescheidenere met ook kleppers van namen :-) Aja, bijvoorbeeld Summerfest in Aalter met Frank Boeijen en Golden Earring maar het festilval werd officieel geopend door "Second Revolution" hoezo nog nooit van gehoord?  Dat is zo een beetje typisch, plaatselijk talent mag dan de boel opvrolijken terwijl het volk met mondjesmaat toestroomt... een beetje ondankbaar, doch een keigoede leerschool voor Werchter later, hahaha...  We waren reeds afgezakt naar Aalter speciaal voor "Second Revolution" omdat mijn liefste nichtje haar liefje achter de drum zit :-) Je weet wel, Karlijntje, met haar kei-fancy online-kaartjes-en-leuke-spulletjes-website ---> www.papierenwolk.be (zeker eens gaan piepen!!)
Een coverband met vijf jonge kerels ('t konden potverdikke mijn zonen geweest zijn!! hahaha)
Wel leutig, ze legden de lat wel keihoog, vooral als ze zich aan mijn lievelingsnummer van "Muse" waagden!  Had ik een bril op, dan was het mijn uiterst kritische bril, al was het vooral langs mijn oren te doen.  Awel, ik moet zeggen, dat was nog oke ook!!! Daarna Prince, awel, voor durf alleen al geef ik ze een tien!! Maar de hoofdvogel hebben ze voor mij afgeschoten met "Feeling good" van Nina Simone of één van de 150 andere artiesten die dit reeds hebben gecoverd.  Jammer dat er nog niet zoveel volk was... Wat ik dan wel weer fantastisch vind is dat ze in een hol van pluto op een veld een volledig festival georganiseerd krijgen, eetstandjes, drinkstandjes, WC, tentje, podium, enz... met het veld ertegenover ne parking.  Een klein puntje van kritiek, 't was van diene slechte pepsi Max... bweurk...

Totaal rookverbod of de uitgedroogden ondergrond kon wel eens beginnen fikken.  (al waren er altijd van die boeren die zich daar geen fluit van aantrokken) Dat zand begon met momenten zo te stuiven, ik was kolezwart toen ik thuiskwam.
Ik kreeg twee bandjes, eentje om te tonen dat ik had betaald en dan nog eentje om te bewijzen dat ik +18 was en naar hartelust alcohol tot mij mocht nemen.  Ik vond dat gelijk wel een compliment, maar langs den andere kant toch een beetje nutteloos, al was het misschien vooral voor de twijfelgevallekes, maar het publiek voor Golden Earring was zowiezo 40+ woehaha..  Toen ik nog naar de WC moest kreeg ik een verschrikkelijk dilemma, één keer plassen is 50 cent, voor 2 euro kreeg ik een Golden bracelet om heel de avond te plassen zoveel ik wou en kon... Gezien dat pipootje dat zodanig los rond mijnen arm had gedaan kon ik dat tot mijnen bovenarm schuiven en in Witse zijn kielzog naar een crime-scene gaan kijken... wij keerden nog even huiswaarts tot de headliners begonnen, Frank Boeijen en Golden Earring.  Een stelletje grofgebekte bejaarden had zich knal voor 't podium geplaceerd, zonder gène... (en die zaten er 's avonds nog!! al stond de ene wel recht)
Toen we toekwamen stond een ander neefje Elie te free-style-drummen (in mijn famielde zitten er met genen om muziek te kunnen spelen, ik ik heb vooral de genen om te gaan luisteren en te verdikken, maar dit terzijde) We placeerden ons en het is niet te geloven maar ik zag kweetniehoegoed!!! Wat een leuke sound-check was met dat Frank zijn muziekanten, die kwamen op en die speelden muziek terwijl er iemand op het podium rondliep en alles doorgaf via een walkie-talkie. Dat is toch beter dan één iemand die per micro 100 keer "check, one, two, three" zit te lummelen." 
Het spel begon... ... ... ik dacht dat ik nen aap ging schijten... er stond een groepje van vier links van mij en twee gasten rechts van mij... (het waren Hollanders, dus ik dacht nu dat die toch speciaal voor zowel Boeijen als Golden Earring zouden komen van zover :-)) DIE BEGINNEN DAAR HUN LEVEN TE VERTELLEN!! Die zwegen nu geen twee seconden!! Ik dacht echt dat ik die een muilpeer ging verkopen. Die kenden mekaar dan ook nog eens dus die begonnen daar boven de muziek uit te schreeuw-keuvelen met hun zessen.  Er is wel een bar, en bankje en een toog buiten, maar je leven vertellen moet je toch beter op de vijfde rij doen!!  NOT! En de muziek van Boeijen vereist toch een luisterpubliek.  Tussen elke pauze van twee zinnen hoorde je het geroezemoes over heel de tent, dat is echt een vuile festivalziekte.   Mijn tante Greet van nonkel Luc zei dat ik kalm moest blijven (al werkte het ook op haren teen) dus heb ik me dan toch maar een beetje versteld want mijnen bloeddruk schoot de hoogte in.  Ik heb dat eens gelezen ergens dat de artiesten daar ook wel last van hebben, dat kan ik potverdikke goed geloven... tssss...Voor Golden Earring heb ik me tactischer opgesteld! Schoon zicht en geen roddelwijven... TOPPIE!!! Den Barry kwam op en had drie mannen mee, twee met spierwit haar, en enen met een volledige grijze coupe, ik miste nog de fluohesjes met OKRA op... die waren met hun vieren verzekers meer dan 280 jaar oud!! Die hadden er duidelijk wel zin in!! Vier oude knarren die mij topamusement bezorgden (met af en toe ne vijfden die een beetje sax kwam spelen)  Rockgehalte om "u" tegen te zeggen, ik heb me supergoe geamuseerd!! Blij dat ik er bij was in Aalter!! Van een bij geklapt (al was het puur nauwkeurig gezien een wesp) Jan de vanilleman die komt mij doodleuk te vertellen "poes, niet bewegen he..., niet bewegen he..., stilzitten he... en hij kijkt naar mijnen nek"  Ik tier dat het toch geen wesp is, en dan pas schiet hij in actie om dat beest uit mijnen nek te slaan.  Dat heeft dus drie volle seconden geduurd!!  Ik kon allang leeggezogen zijn of volgespoten  (gelijk oe dadde ' t wilt) zijn met wespegif...Volgens mij was hij nog de bedenking aan het maken dat die wesp eigenlijk ook hem kom stekken in zijn vingerken, dus liet hij ze maar in mijnen nek zitten... En als ge tiert op den buiten, dan heeft iedereen het gezien.  Ik heb tenminste de beleefdheid om te tieren als er geen artiesten bezig zijn met hunne set...  Op die Lokerse feesten is er dus weldegelijk een nul-tolerantie, ik ga mijne fellen bek meedoen en iedereen die daar aanstalten maakt om een levensverhaal ten berde te brengen zal het geweten hebben, woehaha... ik ben altijd feller op voorhand...
enfin... ik moet dringend een beetje pro-actief slaap inhalen want ik ga een beetje last hebben van acute festivalitis :-p
Ik tel al af voor de simpele zielen (Simple Minds) en Arsenal... Optredentjes zijn leuk!!

Vanavond vroeg in mijn beddeke of kijken naar de kampioenen met Jan die hem nog steeds kreupel lacht... okee, dat is geen moeilijke keuze, hahaha

Slaapwel x

Kris verlaat de ledenbeheer-keet...

Collega's heb je in alle soorten en maten :-)  Collega's daarmee word je verondersteld van mee door eenzelfde deur te kunnen, en dat je de ene collega al liever hebt dan de andere dat is normaal denk ik.  Er zijn dan ook van die speciallekes, die eens met je naar een optreden gaan, die es bij je thuis komen eten, waar je dan ook es mag gaan eten, die naar je Tupperwareke komen, die samen een kubb-tornooike met je doen, je meesleurt (uit vrije wil) naar de opera en andere "rare voorstellingen", waarbij je op weekend mag in het huisje in de Ardennen, die je komt bezoeken als je lange tijd afwezig bent, die met je naar de voetbal gaan... enz...
Oooh, die liggen me zo nauw aan het hart, die staan bovenaan bij mijn "favorietjes"... Van favorietjes gesproken...
Vandaag was het Kris zijn laatste dag :-(  Mijn maatje, elke dag stond ik wel es aan zijn bureau, daarom niet altijd lang, (en soms eens te lang :-)) ne keer iets vertellen, ne keer een beetje ventileren, een beetje roddelen (wij konden zo meedoen in de serie Gossip Girls, hahaha),  afspreken om concertjes te boeken, meestal begon dat met een beetje gezaag (over anderen, oh ja, ook over Jan, hihi) maar binnen de kortste keren hadden we soms de slappe lach...maar hij kwam ook wel eens langs aan mijnen bureau hoor, ne keer aftellen hoe lang het nog is tot de middagpauze, of zagen dat hij geen goesting heeft in de Italiaanse les, geen goesting om te werken :-p of ook een beetje keuvelen...

Ik wist het al een tijdje dat hij zou weggaan, maar ik kon dat precies wel een beetje afblokken.  Maar vandaag was het effectief zover, geen ontkomen meer aan. Hij trakteerde deze morgen met koffiekoeken en ik heb mij de koek met de meeste calorieën gepakt, zo enen met crème en chocolade. (emo-eten) Over de middag zijn we (ook met Tom) gaan eten bij Wim Ballieu, die zijn ballen zijn overheerlijk!! Niet dat het de laatste keer is dat we dat gaan doen ee, tuurlijk niet. Meneertje blijft wel werken bij CM en in vogelvlucht zal het maar ne kilometer verderop zijn, maar ja, dan kan je niet zomaar eens binnenvallen.  Als ik een acute drang heb om een verhaal te vertellen dan zal dat niet zomaar lukken, dan moet ik al een bonneke trekken en mijn beurt afwachten in het CM Kantoor.  Ik zag Kris met zijn koffietasje passeren omdat af te wassen, en ineens besefte ik dat het de laatste keer was :-(( Het was intussen 16u en 30° op den bureau, ik besloot om er de brui aan te geven.  Ik raapte al mijn moed samen en sprong nog een laatste keer zijn bureau binnen, miljaar, tafeltje helemaal leeg... Ik deed moeite om mijn mondhoekjes de hoogte in te houden en ik voelde mijn traankliertjes een poging doen om wat traantjes op te pompen maar gelukkig had ik zodanig veel gezweet dat ik helemaal droog stond.  Het lukte mij dus om te zeggen dat ik hem wel ga missen ik probeerde zo luchtig mogelijk de ruimte te verlaten.  Meestal was het dan van "tot morgen" of "goe weekend en tot maandag", maar nu moesten we efkes denken... aja, Lokerse Feesten!! Oef!!! Ik nam vlug mijn sleuteltje en sprong op mijn fiets.  Ik voelde een krop in mijn keel, en mijn bandje van mijn helm sneet mijn adem af.  Aan de Coupure moest ik stoppen om te drinken, initieel was het de bedoeling om die krop gewoon door te spoelen.  Maar die Chaudfontaine werd rechtstreeks langs mijn traankanaaltjes naar buiten gestuwd.  Oooh, dat was een schoon zicht, gelukkig was er wat (wel veel te warme) wind, zodat de tegenliggers konden denken dat het door de wind was (en ook door mijn snelheid)  Een keer bleiten doet altijd deugd... Ah ja, dat lijkt hier wel een beetje drama, maar het deed toch echt zeer aan mijn hartje.  En toen ik thuiskwam zag Jan het ook aan mijn muil... "scheelt er iets?" ik :"neenee" hij: "jawel, ik zie het"... tsssss... Dus dan nog een beetje geweend en toen was ik uitgedroogd... dus heb ik een beetje in mijn zwembad gelegen... mijn vochtpeil kwam weer in balans en toen was het een beetje beter :-)  Het zal wel raar zijn morgen, en overmorgen, en...
Dat is 't leven, je leert mensen kennen en soms verdwijnen die dan naar de achtergrond, soms zou je het liever anders zien,  dan leer je nieuwe mensen kennen...zo gaat dat nu eenmaal...MAAR ALS DIENEN KRIS NU PEIST DAT HIJ VAN ME AF IS, IS DAT TEGEN ZIJNE REKKER!!! Hahahaha... (mail, messenger, facebook, sms, ...en ik krijg die binnenkort wel op instagram ook :-))

En zo heeft iedereen zijn zwak momentje niewaar...
Gelukkig heb ik nog wat superfijne collega's over... als er nog iemand plannen heeft om te vertrekken, gelieve mij eerste een beetje te laten bekomen en mij dat VOORZICHTIG te vertellen...

Sylvie
x

Aan alle mooie liedjes...

Vandaag is mijn laatste dag congé voorbij-ge-vlo-gen!! Ik had gezegd dat ik er een rustig weekendje van ging maken. Op zaterdag is dat betrekkelijk goed gelukt, een klein wandelingske over de middag in Bottelare en in de namiddag een beetje dobberen in 't zwembad.  's avonds nog een fietstochtje naar Waarschoot (lees: tien keer terten en ge zijt er).  Alwaar ik me wreed mispakt heb aan ne superlekkere Gin Tonic.  Ik denk toch dat ik ze thuis net iets minder straf maak want keer op keer heb ik het zitten, zo een dipje, duurt niet zo lang, maar ik zou niet deftig op mijne velo gerocht zijn.
Deze morgen om kwart na zeven uit mijn piere, dochter afzetten aan het weekendwerkje, om half negen een wandelingske met Jorgi (er moet een streepke door de O, ik heb gezocht maar niet gevonden, hahahaha) Ik heb een beetje veel lopen tetteren denk ik.  Als ik alleen ben doe ik dat niet (luidop althans, dan praat ik een beetje in mijn hoofdje tegen mezelf) De wandeling was potverdikke snel gedaan en leek wel een fluitje van ne cent!! Voor herhaling vatbaar :-)
Vandaag had ik een mama/Manau-dagje beloofd aan mijn lieve dochter dus na mijn wandeling, haar onmiddellijk gaan ophalen aan haar werkje en doorgereden naar Cadzand.
Hoezo op het strand luieren?? Nee hoor, we hebben ne velo gehuurd (non-electric) en hebben een toer gedaan!!  Ik had 's morgens tijdens de wandeling al gevoeld dat ik een verkeerd onderbroek aanhad, zo eentje met een kantje en op dienen fiets werd dit toch pijnlijk duidelijk.  Ik hoop dat ik ze straks nog afkrijg want ik denk dat dit volledig in mijn cellulitis is vergroeid intussen.  Het voelde alsof we de Noordzeeroute hebben gefietst (330 km) maar infeite hebben we gewoon den toerist uitgehangen.  Ineens zag ik "Air Republic" staan en even vroeg ik me af of je daar zomaar binnenmoogt.  Al zeker met een purperen hoofd, een jeansshort, en mijn haar in de lucht. :-) 
We bestelden ons een cola (zero) en iets om te eten.  De cola was schijteduur, 3,60 euro voor een ordinair bliksken, maar het slaatje en de frietjes waren samen 25 euro wat ik nog ca va vind voor aan 't zeetje.  Slaatje was heerlijk, ik heb dat helemaal geanalyseerd :-) en over Manau haar frietjes was kaas gesmolten met een beetje zoekvlees (ge moest al goed kijken) en met een heerlijk pikant chilisausje.  Dan nog een beetje fietsen, een ijsje eten en op 't gemak naar huis.  (ik zat toch efkes kapot in den otto)
Jan gaat deze avond naar de voetbal... Naar Club Brugge kunde dat nui geloven??? En morgen naar de Buffalo's.  Ik moet al wreed denken dat hij nog eens naar Anderlecht geweest is... tssss... Gezien ik met het autoootje weg was moest hij met zijn fietske naar Knesselare, en zou hij vanavond terugkeren met de velo.  Maar ja, 't zou al donker zijn dus stelde ik in een vlaag van complete zinsverbijstering voor dat in mijn fiets in den auto zou steken, de auto in Knesselare gaan zetten zodat hij vanavond zijn fietske maar in de wagen de proppen heeft en kan terugkeren.  Ik moest dus zonet nog een 17!! km met mijne velo... en ik wist mijn boane niet.
Ik zit dus echt kapot voor de moment... Mijn onderbroekrandjes lijken intussen veranderd in een mes!! Ik heb de indruk dat ik het ga moeten losweken in de douche, hahaha...
Het topke van mijn tong is ook weer volledig kapot van tussen mijn spleet te peuteren. (euh, de spleet die de tandarts heeft veroorzaakt door de tandsteen tussen mijn twee ondertanden te verwijderen) Sebiet een beetje pyralvex aandoen om te verdoven, dat piekt zo wreed, het duurt maar een paar seconden maar nadien helpt het wel :-)
Ik heb een zaaaalig verlof gehad, heel goed weer, mijn batterijtjes zijn goed bijgeladen... Maar aan alle mooie liedjes komt een eind, dus morgen mag ik terug gaan werken... Niet te laat in mijn bedje want ik weet met zekerheid dat het gaat pieken, zozeker als ik weet dat het straks gaat pieken als ik mijn onderboek uitkrijg, woehahaha... Dat wordt horror!!! mwoehahaha...

We gaan nog snel een uurtje verderbreien aan mijnen congé... een weekje of vier werken en dan heb ik nog een weekje om het af te leren :-)
Voor diegene die in hetzelfde straatje zitten of mij, yes we can!!
Voor diegene die hun congé nog te goed hebben enjoyyyyyyyy

x

Justin Timberlake @ Sportpaleis

Dat sommige mannen schoner worden met de jaren, dat telt zeker voor Justin Timberlake.  (andere mannen gaan er wreed op achteruit, hahaha) Tijden van NSYNC zijn door de meeste al bijna vergeten.  Ik geef toe, ik ben geen superfan, maar zijn muziek vind ik best wel funky en dus zeker te pruimen.  Ik kon dus gelijk geen "nee" zeggen bij het aanbod om mee te gaan.

Naar Antwerpen rijden dat is altijd een risico, op een gemiddelde vrijdagavond ben je vanuit Gent toch drie uren onderweg.  Dus we vertrekken in Gent om 16u.  Ik heb dus van heel de boane niet op mijnen rempedaal moeten duwen!!! Niets van file!! (aja, vakantie) We komen dus veel te ruim op tijd toe, maar het is zalig weertje en we smijten ons op een terras.  Ik met een Summersby (appelciderke) en Kris met een BOKAAL (!) Gin tonic.  Mocht ik dat uitgedronken hebben ik zat op mijn gat!!! Tenzij hij -toen ik proefde met een rietje- nog niet geroerd had en ik klaren Gin aan het drinken was.  Wa ne straffen, maar voor meer dan 10 euro mogen ze wel wat doen!!

We gaan op 't gemak naar het Saunapaleis aan de overkant van 't straat.  We komen in de zaal en we zitten aan de zijkant ongeveer halverwege.  Door de zaal is er een catwalk met in het midden en op het einde een platformke.  OOOOH, we hebben perfect zicht... ... ... hoopte ik.

Voorprogramma's, tja, dat is de meest ondankbare job ter wereld denk ik, dat is hier wel weer bewezen.  "The Shadowboxers". Het was een beetje een warrige boel, met heel wat valse noten en het publiek reageerde enkel enthousiast als ze iets zeiden over Timberlake.  Als ze zo eens met vier een chronisch danspasje deden, tja, dat was dan het hoogtepunt.  Na een paar nummers moesten ze Michael Jackson al coveren... Als ze vroegen om hun instagram te volgen en dat er winnaars zouden getrokken worden (winnaar van wat weet ik niet, voor een etentje met Timberlake had ik hun insta wel willen liken :-p) maar het is toch een beetje triestig dat dit blijkbaar de maatstaf is.  Het aantal volgers op Instagram.

Het volk blijft toestromen en er komt ne megagrote man voor me zitten.  Maar we zitten en ik moet een beetje over zijn schouder kijken maar ca va nog... Tot Justin begint en iedereen ineens liever rechtstaat dan zit.  Dienen stond een rij lager dan mij en die was nog evengroot dus ik zag er voor de 100ste keer geen kloten van... Bij staanplaatsen kan je dan al eens een beetje naar links of rechts, maar hier sta je dus vast voor het plaatsje op je stoel.  Het heeft heel het concert op mijnen teen en op mijn gemoed gewerkt.  Ja, ik heb het al gehoord, voor de grote mensen is het ook niet altijd plezant, maar die betalen evenveel of mij en die hebben op het einde van den avond wel altijd alles goed gezien.. tssss... Het is toch soms echt wel frustrerend. Zo, tot zover efkes mijnen niet zo schone, jaloerse, onverdraagzame kant. Het wordt dus tijd dat ze het onderscheid in prijsklasse staan- en zitplaasten gewoon laten wegvallen.  Vroeger stonden ze nog eens bij een hit recht of op het einde, nu heel den tijd!! Ik geef wel grif toe, had diene wietlo niet voor mij gestaan ik had het nog niet half zo erg gevonden.  Gelukkig liep JT van de ene naar de andere kant.  Het was een zalige interactie tussen hem en zijn dansers, ik vind die choreootjes keitof!  Af en toe werden bijna doorzichtige rolgordijntjes neergelaten voor wat extra visuals.  Ineens groeide er uit het podium gras!! Maar alle zeg, hoe vinden ze het uit!! Ik was toch wel onder de indruk van de vernuftigheid om het spel op te leuken. Halverwege het optreden was er een kampvuurmomentje.  "Man of the Woods"-tour... aja... dat was voor mij een klein terugvalleke.  Daar is hij mij een beetje verloren... geef mij maar wat meer funk, zeker als ik heel de tijd GEDWONGEN word om recht te staan... Zolang die van de eerste rij niet gaan zitten kan je dus ook niet door je knietjes gaan.  Pas op, ik heb ook wel een paar pasjes geplaceerd, ik was kletsnat!!! (van 't zweet) Ik denk dat ze mogen dweilen hebben na dat optreden! Gevoelstemperatuur = 50 graden!! hahaha... Nog nooit zoveel DNA aan zweetspetters achtergebleven na een concert :-) Toen hij met zijn handdoek zijn gezicht afkuiste, die efkes in zijn nek legde en dan in het publiek smeet wou ik die ook wel vangen.  Ik zou hetzelfde doen en hem dan verdersmijten he, hahaha  Hij zingt goed, danst goed, ziet er goed uit, is supersympathiek... Het was wel een aangenaam totaalpakketje dat werd gedropt in Antwerpen.  

Na afloop moeten we de keet langs boven verlaten, aan de zijkant zetten ze de deuren open zodat je langs de ijzeren trappen langs de buitenmuren van het concertkasteel ook buiten kan.  De frisse wind lokte me naar de deur, tot ik zag dat er van die gaatje zaten in de trappe en je dus knal in de diepte keek en we zaten betrekkelijk hoog ook.  Het laatste beetje angstzweet dat ik nog had kwam bovendrijven en ik blokkeerde. Dus moesten we noodgedwongen toch een omweg doen langs de hoofdingang.  Ik denk dat ik tegen half twee thuis was...
Ik voel dat ik nu wel een beetje moet bekomen, ik zit hier toch een beetje paraplu in de zetel.  Ik heb gehoord dat de Buffalo's, (nee, niet de voetballers met het mooiste stadium van de hele wereld)  die schoenen met plateauzolen weer helemaal in zijn.  Ik ga er mij hier sebiet ne keer bestellen (XXXH= extra extra extra hoog) als je iemand op de Lokerse Feesten een halve meter uit het volk ziet piepen, tons ben ik dat...
En nu ga ik stoppen met erover te zagen (tot het volgende concert :-p)


Ik ga nog een siëstatje doen peis ik... aja, mijn laatste weekje verlof...

See you in the jungle (of beter in the woods met Justin Timbelake <3)
Wiewie
x

Plopperdeplopperdeplop en Kaatjestralalaatjes

Met een beetje schaamrood op mijn wangen durf ik toe te geven dat we vandaag naar Plopsaland zijn geweest en dat ik me keigoed heb geamuseerd!

We zouden een pretpark doen, maar Nautjen was nog maar net naar Bobby-Jane geweest, en Bellewaarde, daar wisten we niet zeker meer of dat wijs was, dus gingen we naar Plopsaland.  Dolle pret verzekerd!! En nog eens goed Gert Verhulst zijne portemonnee vullen.  We hadden onze datum weer zorgvuldig uitgekozen, dat wil zeggen superschoon weer en geen volk!!  Overal binnen de vijf minuten op!  We hebben dus mega-veel attracties gedaan! 

Voor de eerste keer durfde ik op de houten roetsjbaan in Heidi-land... het is me zo goed bevallen dat we er zeker zeven keer opgezeten hebben! (niet na elkaar want mij maaginhoud kan dat niet aan) Maar OMG wat gaat dat snel!! Ik heb dus verschrikkelijke hoogtevrees, ik deed mijn ogen toe, dan klinkt dat ge-rekketekketek in het opstijgen nog luider... dat was schijtehoog!! dus diegene die naast mij zat (Jan, Ube of  Manau) verwittigden mij als we boven waren. In de val durfde ik dan mijn ogen wel open doen, maar mijn bek ging terzelfdertijd mee open en ik tierde de longen uit mijn lijf... Dat gaat nu ne keer zoooooo snel!! Ik had de indruk dat dat keer op keer sneller ging. en dat ik op sommige stukken in mijn zitje zweefde! Je wordt echt heen en weer geschud! En als je de attractie verlaat, dan zijn er de foto's... ik weet nog steeds niet waar in godsnaam dat fototoestel stond. Het was alleszins niet op een flatterende plek gezien iedereen in gilmodus op dienen foto stond, lees: ofwel met waanzinnige angst in de ogen, of aan het tieren van de voare.  Met zo een snelheid kunt ge uw gezicht trouwens niet deftig houden, tenzij met een overdosis aan botox.  Door mijn (reeds genezende) koortsblaasjes kon ik nog niet deftig mijn schuur opentrekken, dus tierde ik met een pruillip erbij... tssss. Ik hoop maar dat die foto's elke dag gedeleted worden.

Het went nooit!! Mijn keelgat doet nu een beetje zeer, het voelt een beetje schor aan, aja, op de Draak moest ik ook tieren, en op de boomstammekes ook, en op de Splash natuurlijk ook en zelfs op het mini-rollercoasterke van Wiezie en Woppie vlogen er ongecontroleerde kreten uit mijn strot.  Bij sommige attracties was het een ritje doen, uitstappen, en dan weer onmiddellijk instappen... Om even te pauzeren hebben we dan maar op het treintje gezeten, de PLOPSA-EXPRESS, woehahaha... Ik vind Plopsaland een heel schoon park, dienen Wikiland dat is superschoon, en dat weerspiegelt zich wel in de prijzen... er staan blikjesautomaten, 3 euro!!!!! voor een blikje... tssss... enkel met bankcontact te betalen... van zodra je je bankkaart insteekt verschijnt er op de display "3 euro, akkoord?"  Aja zeker, veel keuze is er niet, er was trouwens geen knop voorzien waar "niet akkoord" of "nee" opstond.

Op de bootjes van Wiki de Viking kun je de andere bootjes natspuiten en dat is dus topamusement!! Zelfs de grote mensen staat gelijk kleine kinders te draaien aan dat wiel en te mikken om de andere de volle laag te geven... Knal in mekaars gezicht en al...Vanop de zijkant van dit bootjes-water-gevecht hebben we de mensen aangevallen met het waterkanon.  Je gaat drie keer op de boomstammekes en je bent een heel klein beetje natgespetterd.  Dan ga je net voor je naar huis gaat in de rapte nog eens en dan ben je natuurlijk zeiknat.  En dat water is zooo groen, en dat stinkt enorm, en soms spat dat in uwen mond, en ik hoop dat ik daar geen bacteriële infectie aan overhoud :-)  Manau had zich ook niet afgevraagd of haar plaatsje op de Splash wel een goeie keuze was en dat kind was drijfnat! Maar 't was schoon weer, dus dat gaf allemaal niet.  Wij bleven dus aan de ene kant van het park, zo waar de "grote kinderen" aan hun trekken komen.  De babycorner hebben we overgeslaan.  Op het einde lopen al die kinderen door die fonteinen en zijn die allemaal doorweekt. dat is echt grappig om te zien.  De tijd dat we op het einde oververmoeide kinders hadden die persé nog eens in de merchandising-store moesten binnenwippen is gelukkig ook allang voorbij.  Deze keer heeft Manau haar GSM niet laten vliegen toen ze in de Anubis zat.  Zou je geloven dat mijn pijp uit is?? En ik een keelpastilleke kan gebruiken? En ook een beetje aftersun?

Ik doe hier nog een verwoede poging om de studio 100 deuntjes uit mijne kop te krijgen die heel de dag door de boxen werden gedreund (en die ik ook meegezongen heb :-p) De Franse versies liet ik aan mij voorbijgaan...

Ik kan geen plop meer zeggen...

Doei!! En geniet nog van het weekend...

x

Björk @SintPieterspleinGent

Oooh, het was weer een avondje om in te kaderen.  Met een paar leuke collega's naar het optreden geweest van de Ijslandse Björk.  Zoals het hoort dient de mens eerst gesterkt te worden om dit gebeuren zonder flauwvallen te doorstaan, dus gaan we eten in Otium, een brokke van een Italiaanse doeninge.  De Italiaanse (niet misse) garcon komt aan onze tafel en richt zich tot mij "Wat wil de jongedame drinken?" Ik viel bijna van mijnen stoel door dit onverwachte toch deugddoende compliment :-p  O ja hoor, die kon niets meer verkeerd doen... Ik bestelde mij prompt nen Aperol Spritz!! De wijn liet ik aan mij passeren.  We hebben er superlekker gegeten!! En geen pressure he, want dat voorprogramma kon ons nu eens gestolen worden dus tegen een uur of (ik weet het eigenlijk niet meer) stuiken we toe op het Sint-Pietersplein.  Drankbonnetjes scoren en drank halen was nu eens perfect geregeld!
Het voordeel is dat je dan nog maar net rechtstaat als de hoofdact begint, en je tenminste geen rugpijn krijgt voor diegene waarvoor je komt begint...  Al had ik mijn mij natuurlijk laten beïnvloeden door het mooie weer, en absoluut niet pro-actief gedacht, en ik had mijn platste schoens aan die ik heb, mijn sandaalkes... tssss, ik beklaagde mij dit van zodra ik op het plein toekwam.  De grote mensen waren uiteraard ook van de partij!! (aja, die mogenook komen, hahaha...) En iets na het academisch kwartierke besteeg Björk het podium!! Björk... Bjeurk, als je het heel platvloers uitspreekt lijkt het op een gore boer, hahaha.
Ik vraag me toch af waarom ze dat podium nu eens geen halve meter hoger kunnen maken zodat iedereen het kan zien.  Ik moest dus op mijn tenen staan toen het doek viel waarachter een tafereel verborgen zat die verdacht veel deed denken aan de Droomvlucht van de Efteling.  Op de grote schermen zagen we geen Björk maar een impressie van opengaande bloempjes, op zich met een perfecte resolutie weergegeven, maar ik had me niet ingeschreven voor de Gentse Floraliën he... Ik zag daar een verschijning van 5cm groot in de verte...  Het kon evengoed ne stand-in geweest zijn...maar na het derde liedje kwam ze in beeld.  Wat voor een kostuum was me dat!! Ze had precies haar gouden plaat laten smelten en zo rond haar kop gedrappeerd. 

Daar stonden dan wat koperdraadjes op met pingpongballekes aan,  een beetje een soort insect... Ze had een witte catsuit aan, het leek of er een paar lijntjes lijm waren opgespoten en dat ze nadien een robbertje heeft gevochten met Pino uit Sesamstraat. Zo van die blauwe pluimen.  En niet te vergeten de goudkleurige buffalo's. 
Ze is intussen al 53!!!!! Maar haar stem klinkt nog steeds als 25 jaar geleden.  Het was een superoptreden.
Op het scherm kreeg je haar te zien of één van haar muziekantenelfjes.  Aan dwarsfluiten geen gebrek, een harpje om de plingpling te doen en een IJslandse klep waar de typische Björk stem uit vloeide als een toverdrankje uit de Elfenheuvel.
Al moet ik toegeven dat ik toch blij was dat ik op voorhand eens had geluisterd naar haar nieuwe CD, want het was wel een beetje wennen.  Ik was reeds voorbereid dat ze niet een Greatest Hits optreden zou doen.  Ik vermoed dat er wel mensen waren die daarop uit waren maar dat was tegen hunne rekker.
De visuals waren op zich ook wel heel sterk.  Van opengaande bloemekes naar bloemekes die verwelken en dan weer opengaan.  Ik zag er zelfs ne symboliek in!  Een beetje geflipte beelden soms. Dat ze niet meer over het podium dartelt dat vind ik niet zo erg.  Dat die dwarsfluiteressen op het einde van Human Behaviour staan springen en fluiten tegelijk, dat vind ik ook al een prestatie op zich.  Ze heeft niet zoveel gezegd, behalve na een paar nummers "Merci Beaucoup"... dat schoot mij na gisteren en dat lelijk potje anti-voetbal wel een beetje in het verkeerde keelgat... Maar een tijdje later zei ze dan toch "Bedankt" al klonk het meer als een vervoeging van petanquen, "petanqeut"
Maar Björk zou Björk niet meer zijn mocht ze dat IJslands tongvalleke niet hebben.
Ik zit weer veel te laat in mijn bed en het Herpesvirus is weer in het land onder de vorm van een koorstblaasje... wat zeg ik, ze hebben zich onder het mom van een gezelschapsspel genesteld op mijn linkerbovenlip "vier op een rij" en nog eentje rechts vanonder... tsssss... Ik zou ook wel een vermommingske kunnen gebruiken... Dus als je morgen nen gekreukten elpee onder mijnen neus ziet hangen, je weet van wie ik het idee (of is het "de idee") heb geschoept...
Ik heb dat weer goed uitgekozen om bij deze vertoning te zijn, ooooo, ik heb er echt van genoten...

Ik ga hier sebiet mijn oogjes toedoen en nog een beetje aan de bloemetjes denken, ik hoop maar dat Jan niet van plan is om mijn bloempje te plukken want ik ben keimoe... hahahaha, die ligt allang te slapen!!

Slaapwelf...
x

Vacansoleil - Vacanorage

Gisteren (woensdagmiddag) lagen we nog even lekker aan het zwembad, er waren wel wat witte wolkjes af en toe maar het was toch wel weer een lekker gezellig weertje.  We besloten om ’s avond nog een avondmarktje te doen hier een half uurtje vandaan.  We kwamen toe in ons stacaravannetje om ons klaar te maken en ineens werden de lucht gelijk een beetje grijs… tarara… Ik dacht dat we zondag het ergste hadden gezien, maar gisteren was het nog net een tikkeltje erger.  Het lawaai was een stuk minder, evenveel foto’s, maar er leek wel een orkaan te passeren. Het regende horizontaal!  Naast ons staat er een boom en die staan nog steeds helemaal scheef.  Die helt echt over naar ons etablissement.  Jan minimaliseerde het probleem en Manau probeerde mij te overtuigen dat die boom al een beetje scheef stond.  NO WAY HOZEEJ, de aarde errond is mega modderachtig van de overvloedige regen en als er een zuchtje wind is beweegt de stam.  Ik schoot in een paniek en op dat moment belt mijn lieve zus.  Ik heb echt zo hard moeten huilen.  En het vlammetje van onzen bulex was ook uit, dus ik dacht nog dat we gingen vergassen ook.  Ik heb een gastrauma opgelopen toen ik klein was, als we het vuur aanstaken hoorde je de gas een secondje lopen en dan liet het waakvlammetje heel het rijtje mooi opflakkeren.  Dat is dus twee keer misgegaan, één keer door mezelf, toen hoorde ik het gas lopen maar het waakvlammetje deed zijn werk niet en toen knalden de vlammen uit de stoof, behalve waar het moest.  De tweede keer was het Nadia, die zag het aankomen en riep “de stove gaat ontploffen!!!!” en we liepen naar buiten terwijl mijn zus onder de douche stond… Nee, Gas en ik  zijn niet de beste vrienden.  Ik was dus redelijk overstuur.  Jan heeft naar de nachtwacht gebeld.  Niet de Nachtwacht van studio 100 natuurlijk, al was dat wel gemakkelijker geweest want die verstaan mij beter.  Diene vent vond hem nu toch ook wa scheef staan en ik spreek niet echt vloeiend Frans maar ik verstond wel dat Jan het helemaal op mij stak, dat ik ongerust was.  De buurman zei (en Français) dat de takken van de boom inderdaad over zijn terras kwamen en nu niet meer.  De Nachtwaker zei dat hij een koordje zou spannen van het terras van de buurman naar de boom om die te stabiliseren, ik vertrouwde het zaakje niet, maar hij kwam met een wreed dikke platte riem af die hij zo kon aanspannen met een ijzeren toestelleke (zo gelijk een muizevalleke dat je moet opkrikken) hij begon dat aan te spannen en dienen boom kwam wat rechter… Ik stel mezelf gerust dat de buurman zijn terras eerst in de lucht vliegt, dat ik daarvan wakker word en dat ik nog snel kan wegvluchten… maar ik denk dat het iets rapper zal gaan.  Hij heeft ook een nieuw vlammetje in onze bulex getoverd.  Onze congé.. ik had gehoopt als een totaal ontspannen huppelende hinde terug te keren maar ik vrees dat het een verlofje is met ups en downs.  Ik hoop dat dienen riem echt niet afschiet.  Ik ervaar toch een klein beetje stress door het hele gegeven. 

Maandag hebben we met heel de camping gekeken en gesupporterd voor de Belgen… er zat daar een dame, die was nu eens zooooo zat, ik heb mijn ogen uitgekeken!!! Ik dacht als die mij zo zie staren schiet ze nog in een collère maar die zat met haar ogen half stok en toen ze van haar wijn wou drinken ging dat in slow motion, ik vond het een staande ovatie waard dat ze dat nog kon mikken.   Die had al een pré-feestje gehad me dunkt, ofwel had ze nen glazen bol en wist ze dat we gingen winnen.  Langs de ene kant vond ik het vrij lachwekkend, langs de andere kant wel triestig voor die twee jonge kinderen… Halverwege de voetbal zijn ze weggegaan, samen met hare vent die ook wel een beetje te diep in ’t glaasje had gekeken.  Ah, zo heeft iedereen wel eens zijn marginaal momentje zeker…

Vacansoleil is hier dus een beetje Vacanorage… mijn eerst ervaring is niet zo goed meegevallen, maar dat lag dus meer door de weergoden.  Al mogen ze hier wel ne keer andere talloren voorzien, die zijn nu doorzichtig, dus gewoon van glas!! Dat is niet goed voor mijn dwangneurose.  Het is precies of je gewoon je eten op de tafel legt!! Dat is gelijk op het werk, er zijn vier kleuren platteau’s, geel, groen, oranje en blauw. Als het paprikasoep is, neem ik geen oranje platteau, als ’t broccolisoep ik pak ik genen groenen platteau, aspergesoep gaat niet op een gele platteau en als ik thuis tomaatjes snij doe ik die nooit in nen roden kom en geraspte wortelen ook niet in een oranje.  En zo heeft iedereen wel een hoeksken af zekers… hahahaha

Vandaag zijn we naar Bordeaux gereden en dat was een supermooie stad!! We zijn vertrokken in de gietende regen maar eens we daar waren hebben we mooi weer gehad… voorlopig is het vrij rustig in de lucht, ik hoop maar dat het zo blijft.

Tijdens het schrijven van dit blogje heb ik (maar) vijf keer door het raam gekeken als dienen boom nog niet schever staat dan de keer ervoor… het is officieel, ik heb een scheve-bomen-trauma opgelopen… L

Zo, morgen zijn we er hopelijk weer, met meer (lees:beter) weer!!! Grrr…

Groetjes,

Vrouwtje Theelepel

Remember de begintune… ik ken het nog vanbuiten!!!

Een lepel is een ding, daar kun je pap mee roeren, je gebruikt hem ook om de baby mee te voeren, gewoon heel handig maar je moet je niet vergissen, je zult wel zien dat er ook rare theelepels zijn… zeg mij waar die is, ik zoek al zoveel jaar, een lepel van goud, hij moet er zijn maar wie vertelt me waaar?? Daarmee tover ik een glimlach op je wangen, (waaangen) die gouden lepel schittert in mijn droom… (in mijn droom)…