Wiewie goes Tournee Minérale

Tournee Minérale, ik moet eerlijk zeggen, een uitdaging die ik met de (spreekwoordelijke) vingers in de neus zal overleven. Ik drink sowieso al zelden alcohol.  Dus als ik dan al eens drink stijgt dat in linea recta naar mijn hoofd.  Als mijn maagje op dat moment leeg is dan ben ik er helemaal aan voor de moeite.  Gelukkig wordt hier in deze streken den aperitief meestal vergezeld van een hapje, dus dat is in mijn voordeel.
We bannen dus een maand lang den alcohol uit ons leven...
Wil dat dan ook zeggen dat ik geen heerlijk coq au vintje, een stoofvleesje met een streekbiertje of een kippebilleke met geus van Meus mag klaarmaken?? In theorie wel ee, want het schijnt dat den alcohol verdampt, je mag dus niet met je kop in de damp hangen want alcohol snuiven mag ook niet denk ik.
En euh, ik hoop dat je in februari geen last krijgt van aftjes, want in Pyralvex (zo een verdacht klein flesje met bruine vloeistof met een borsteltje waarvan je smaakpapillen lam liggen) zit ook alcohol, dat is dus een no go... dus de stiekemerds zijn op voorhand betrapt als ze aan zo een flesje zitten slurpen!!
Wat ik ook wel een beetje zeuren zou vinden is een pralientje eten met een folietje rond.  Deze zijn toch gevuld met een likeurtje, en nu vraag ik mij ineens af "hoeveel blinkende pralientjes moet je eten eer je "lazarus" bent, en mag je dan eigenlijk nog met de auto rijden??? Fliek :"heb je gedronken", "Nee, maar ik heb wel 15 pralines gegeten" Als je malchance hebt en hij is niet goedgezind nog een boete wegens smaad aan de politie... je zal dan maar es te eerlijk zijn.
Genen alcohol is genen alcohol ee, dus aangezien er in de meeste kuisprodukten een vleugje alcohol zit wordt het ook een heeeel rustige maand hier in huis :-p
Aaaah, 't is enkel drinken?!? Jammer...
Bij deze is mijn Tournee chipsale over drie uurtjes afgelopen... ik heb een hele maand geen chipke aangeraakt!! Dat was pas een uitdaging!!! Ik heb het af en toe lastig gehad maar het is dus een feit dat mijn chipke terwijl ik het eten klaarmaak meer "een gewoonte" is, en dat dat eigenlijk niet echt nodig is. Of ik nu om middernacht ga opstaan, ne zak ga opentrekken en die in één keer ga opeten?? Ik denk van niet, tenzij mijn slaappilletje niet mee wil werken, maar dan trek ik een foto van een midden-in-de-nacht-emo-vretende-wiewie en zet ik hem op Facebook. Dat op zich is al een reden om het NIET te doen!!
Bij de Weight Watchers vinden ze dat ook geen goed idee, chiepkes eten... Die snoodaards geven aan alle lekkere dingen keiveel punten!! Dat is eigenlijk een beetje pesten :-) dat is een beetje Tournee zo-weinig-mogelijk-kilo-cal
Ik wandel de poten vanonder mijn lijf maar nee hoor... een klein beetje beloning kan er nie af...
Soit, aan iedereen die meedoet aan tournee minéral, heel veel succes, en euh, als wel het positief bekijken, februari heeft maar 28 dagen!! ;-)

Gezien ik voor 30 dagen zonder klagen heb gepast, mag ik hier toch ne keer een zaagske spannen over de ontvangst hier in mijn - volgens het kadaster -  bescheiden woning... Als ik een bericht wil versturen moet ik mijnen arm gestrekt houden en mij helemaal uitrekken tot ik het zjoefke hoor dat mijn berichtje verstuurd is.  Als ik opgebeld word moet ik ofwel buiten gaan staan (dan moet je nog zien dat er niet te veel wind is) oftewel met mijne neus in de keuken tegen het schuifraam!  Mocht je nu zeggen dat ik hier in een betonnen bunker woon vol met gietijzers ik zou 't nog verstaan, maar ik zit hier potverdikke met een houtstructuurken!! Maar mijn centjes voor het abonnement die mogen er elke maand liggen hoor, bereik of nie... Ik eis een naamsverandering van Proximus naar Proxiduts... Zo, ne keer klagen doet toch deugd :-) daar klinken we op... NOT!!! Ahoewel, nu mag het nog :-p

TIKTAKTIKTAKTIKTAK... oeh, spannend!!! Nog snel een slokje Elexir tegen de vallinge en we zijn er klaar voor!!

Alcoholvrije Groetjes

Sylvie, hik...

Strijd tegen de kiloots (zo zeggen ze dat in Deinze :-))

Ik ben net een hele week "out" geweest wegens een bronchite, en blijkbaar is dit rond deze periode volgens mijn dokter de nieuwe hype van het moment.  Laat ons zeggen dat ik wel genezen ben, maar ik heb nog last van zo een oncontroleerbaar hoestjen... Vooral als ik in de zetel zit... en dat ik na drie keer hoesten stiekem naar Jan kijk en dat die dan vies zit te kijken :-)) Ik heb dan maar eens gepuft, maar ik heb toch het gevoel dat dat "poeder" niet in mijn luchtpijp geraakt maar gewoon vanachter in mijn keel blijft plakken.
Vrijdag een wijs feestje (van horen zeggen) gemist, de zaterdag kon ik nog geen wandelingske doen ook want de buienradar kleurde één grote wolk boven ons apenlandje.
Eén lichtpuntje -> Zaterdagavond: frietjesavond!!! Naar 't frietkot, gezien ze dat niet graag hebben bij de Weight Watchers, en ze dus bewust al die lekkere dingen keiveel punten quoteren moest ik al niet te zot doen.
Een babybaksken (wat in een doorsnee frituur een kleintje is) met een gevuld eitje (met garnaaltjes) en een slaatje... Ik heb met mijn nagel van mijn duim in mijn hand moeten staan duwen tot het zeer deed, dat ik mij toch geen kleintje zou vragen met stoverijsaus en ne frikandel special of een boulet special, volgens mij is dat evengoed gemixte kuikentjesvlees maar enkel in ne bol gekneed ipv ne saucisse.  Jan had ne (paarde)lookworst, dus ik had één klein stukje gepikt en ik vond dat raar smaken tot hij zei dat het genen gewone lookworst was maar van een paard.  Mijn huig begon te protesteren... Ikke uitgespuwd!! Nieje, ik eet geen paard. Alhoewel ik mij toch afvraag hoeveel paard daar werkelijk inzit. Zo, dat frituurbezoekje hebben we redelijk goed overleefd.
Vandaag uit mijn bedje om kwart voor zeven en voor ne zondag is dat betrekkelijk vroeg.  De leukste wandelclub van 't land "Marchmannekes" voorziet een heel leuke wandeling (van horen zeggen, aja, ik mocht een beetje meehelpen in plaats van meestappen, maar  en ik doe dat reuzegraag)
Ik was redelijk geshockeerd bij het aanschouwen van een tafereeltje waarbij de betrokkene in de verste verte niet op mijnen blog kan... ik geef haar voor de zekerheid een fictieve naam "gierige onbeleefde pin zonder schroom" Ze bukte haar tot haar ooghoogte gelijk was met het glas en ze zei dat er nog wel een beetje bijkon!!! OMG... eigenlijk zou je dat glas zo vol moeten gieten dat ze niet meer voor- of achteruit kan!!... tssss... Meer dan 1300 mensen hebben gewandeld!!  Ik moest wel tussendoor eens gaan brunchen met de schoonouders voor hun huwelijksverjaardag, in Nazareth, "De Valk" of "Ter Valk" ik weet het nu niet goed nie maar, maar ik weet wel dat hun logo nen Toekan is???? That makes sense...
Toch een klein beetje fier op mezelf, we hadden redelijk lang moeten wachten (maar dat was ook het enige minpunt) en ik zat scheel van den honger, dus eigenlijk had ik zin om gelijk een hongerige heethoofdige, haastige hyena op dat buffet te vliegen en mij vol te vreten zodat ik een motilium nodig heb om mijn spijsverteringsstelsel weer op de plooi te krijgen... Ik ging even in discussie met mezelf en nam me voor om toch een beetje een slimme keuze te maken. Dat is redelijk goed gelukt.  Mega-vriendelijke garçon trouwens, zo vriendelijk maken ze ze bijna niet meer!
Dan terug naar vriendjes van de wandelclub!! Nog een beetje helpen en nadien was er Nieuwjaarsreceptie met een hapje en een drankje voor de leden van de wandelclub... (lees: dat was er dik over, zo veel, zo lekker en da rook zoooooo goed... bij de laatste ronde waren het kippenboutjes... Ik had al zoveel laten passeren, maar daar kon ik niet aan weerstaan, miljaar, mijn lippen stonden in de fik, die waren redelijk kruidig maar wel wreed lekker!!  Nadien nog een beetje extra meegeholpen, aja, die denken waarschijnlijk dat ik dat uit sympathie doe, nee hoor, da was mijnen workout  #kippeboutjesboetedoening :-p  Geen waar!!! Ik heb mij keigoed geamuseerd!! Okee, ik ben dan wel bij de jongsten helft, maar die andere zijn allemaal jong van geest, hahaha...
Na een hele week verveling toch nog een leuke afsluiter van het weekend!!
Zo, we gaan in ons bedje, ik heb me voorgenomen om er morgen fris en fruitig uit te zien (alhoewel ik toch een 100-jarige slaap zou nodig hebben)

Oogjes dicht en snaveltjes toe,
Slaapwel
x

Dag van het eigenbeklag...

30 dagen zonder klagen... ik heb daar zo een beetje mijn bedenkingen bij.  't is niet omdat ik eens klaag over het weer dat ik niet positief ben ingesteld, toch??  Zolang je er maar geen drama van maakt... Soit, diegene die meedoen aan 30 dagen zonder klagen in de breedste zin van het woord... Stop maar al met lezen want ik ga klagen... en zagen... en jammeren, want ik voel mij niet goed en dan is dat gepermitteerd me dunkt!

Vrijdag naar de dokter geweest.  Twee opties, ofwel had ik een ontsteking van de bovenste luchtwegen, ofwel had ik per abuis zo een sirenefluitje (type foto) ingeslikt.  Gezien dit uitgesloten was klopten we af op het eerste.  Nog chance dat mijn mossel bij het uitspuwen in mijn sjaalkraag was beland, zo kon ik beschrijven aan de dokter hoe mijn fluimen er uitzagen.   Ik liep daar toch al een paar daagskes mee en ik nam al siroop. Gezien dit niet echt veel soelaas bracht was een antibioticakuur noodzakelijk.  Intussen een gesprekje gehad over mijn slaapprobleem...  Ik heb geen RUST-knopje... adrenaline zorgt ervoor dat ik niet slaap.  En ik heb een klein beetje hulp gekregen onder de vorm van tabletjes die ik niet te lang achter mekaar mag nemen, dus niet in het weekend. Ik ben een kei in het beschrijven wat en hoe ik mij voel. Ik denk dat mijn dokter soms denkt dat er een vijsje loszit ook...  Gisteren voelde ik me nog steeds betoeterd, dus moest ik teruggaan, met antibiotica zou dit normaal moeten beteren, en intussen stond mijnen bloeddruk wat aan de lage kant ook, terwijl dat de vrijdag nog niet zo was... Dus een beetje bloed getrokken... ooooh, ik heb zo mooi rood bloed, ik ben er zelfs een beetje fier op! Ik was net verlost van mijn koorstblazen die in mijn mondhoeken stonden waardoor ik er uitzag zoals "The Joker" of er bieden zich intussen DRIE nieuwe exemplaren aan, twee op mijn bek en eentje onder mijn neusgat. (dat bevordert het snuiten...NOT!! Maar ik heb een anti-kootsblaas-kuurtje gehad (niet terugbetaald door het beste gezondheidsfonds) maar die mag ik pas doen als ik weer beter ben...  een koortsblaas is een ziekte gespaard??? Tot zover deze lariekoek.
Ik heb koorst, en dat is uiterst ongewoon, ik ben geen koortsmadam.  Ooit, toen ik zes jaar was heeft er iemand tegen mijnen kop gereden met zijne brommer (hij was wel zo vriendelijk om mij thuis af te geven maar verdween met de noorderzon).  Dubbele schedelbreuk (jaja, ik zie jullie al denken, vandaar dat...) Ik mocht toen absoluut geen koorts krijgen omdat de hersenen, jawel die heb ik, niet mogen uitzetten en ik had ook wel een overgevoeligheid voor koorststuipen. Dus ik heb zes jaar pillekes genomen, elke dat twee 's nuchtings en twee 's avonds.  Dus volgens mij weet mijn lijf niet goed wat koorts is :-) gelukkig... Maar nu zit ik er dus wel mee en ik voel me mottig.  Ben al vier keer moeten stoppen met schrijven.  Naar tv kijken is te lastig, na den intro lig ik al te knurren. Ik probeerde al een paar keer naar Salamander te kijken maar ik kan gewoon niet volgen. Dus kijk ik naar "achter gesloten deuren" en "DR. Phil"
Ik verveel mij!!! En ja, nu heb ik compassie met mezelf :-( Dat zetelen is niets voor mij... geloof het of niet, maar ik ga veel liever werken, met een paar fijne collega's en mijn kerstroosje rondom mij...
Ik heb afgesproken met mezelf dat ik vandaag en morgen nog in de zetel blijf, maar dat ik donderdag mss een heel klein beetje ga strijken.  Daarnet de vaatwas leeggemaakt en ik moest mij leggen... Dus we gaan nog niet te zot doen.
Zo, ik hoop dat iedereen nu lekker veel compassie heeft met mij, hihihi...
Ik ga nog een dafalgantje binnenkappen en nog een beetje uitzieken...

Groetjes en vooral geen kusjes
Sylvie

Wiewie en het Nieuwjaarsmenu...

Zo, den eersten van  2018!!! We kunnen het jaar maar weer inzetten met een beetje onnozele schrijfsels... Ik krijg soms klachten dat mijn blogjes te lang zijn... ... ... ... Maar ge MOET ze niet lezen he, hahahaha... Aja, als ge niet graag leest wil ik ze wel eens komen uitbeelden hoor :-)

Wat voor een onbeleefderik zou ik zijn om niet eerst iedereen een gelukkig nieuwjaar te wensen en veel blablabla... Het begint mij eigenlijk wel wa tegen te steken, Facebook en Instagram ontploffen van de nieuwjaarswensen, maar ik heb dat liever dan dat dienen Kim Jong-Un ne waterstofbom doet ontploffen.  Ja, hoor, tussen al die gelukwensen een verontrustend bericht dat de knop om heel den boel hier naar de kloten te helpen gewoon om zijn bureau staat.  Ok, dat zal wel spreekwoordelijk zijn, maar ik hoop dat de media overdrijft... OMG!!! Ik zit naar het nieuws te kijken en die zegt dat letterlijk!!!! Kunnen ze dienen ne keer niet een kopje kleiner maken?? We nemen het zeker voor het onzekere en doen gewoon waar we goesting in hebben, niets uitstellen en genieten van elke dag... vanaaaaaaaf... ... NU!!!!

Gisteren had ik overkomst, dus mocht ik een potje koken.  Gaan winkelen in deze eindejaarsdrukte?? NO WAY!! Dus zetten de lieve mensen van de collect en go mijn bestelling alweer klaar, voor die 5,5 euro ga ik niet een uur lopen stressen zunne, van die mensen die "een praatje" slaan en met de karretjes den boel blokkeren.
De zaterdag haal ik mijn bestelling op, ik was van zin om al te beginnen met mijn mise-en-place, maar daar is geen bal van in huis gekomen.  Sjuust mijn chocoladefiguurkes voor op mijn taart heb ik gemaakt.
Ik was er precies gerust in, maar ik was voor één keer supergoed voorbereid.  Normaliter zijn de etentjes voor de verjaardagen voor 15 personen van nu was het maar voor 7 personen, misschien dat ik daarom in een soort van chill-roesje zat.  de zondag om 9u mijn wekkertje gezet, tijd om er in te vliegen. Mijn enige bezorgdheid was mijnen bûche. Nog nooit gemaakt, maar ik had een plan B in mijn achterzak hoor = gewoon naar den bakker om eentje rijden :-p
Ik begin er aan en ik voel meteen dat ik ne lompen dag heb.  Mijnen T-shirt hing binnen de kortste keren helemaal vol het water spatte langs alle kanten (en de Jan die met zijn dwangneurose telkens met nen doek elk waterspatje opkuiste...hahaha)... Ik kreeg onder mijn voeten, er lag ne grote plas, nu was ik er mij van bewust dat ik wel een beetje enthousiast was, maar zo ne plas, dat vond ik wel vreemd.  Na een kwartier was 't weer van dat... howlie mowlie, er zit een lekje onder de pompbak en het water loopt uit de kast, vandaar!!! Jan begint te vloeken "het moet weer lukken, sjuust op nieuwjaar" precies of dat wel al elke oudejaarsavond ne tegenslag hadden.  Hij maakt de kast leeg en ik repareer de sifon.  Hij zou een uitgewrongen dweil leggen, maar ik zeg dat een nieuwe dweil (type oranje) beter zou zijn, dan zie je beter als er een drupken opvalt... Ja, Jan is de man van de cijfers (al zijn dat vooral de cijfers op de achterkant van zijn panini-stickers) en ik ben het vrouwtje van het praktisch én logisch denken. :-)))))
Mijn mise-en-place gaat goed vooruit, ik heb nog een paar uur over. In een opwelling van overdreven voorbereiding schrijf ik alles op wat ik nodig heb bij welk gerecht.  Zelfkennis.  En 't was bijna zover, mijn witloof stond nog in mijn berging terwijl de kroketjes al lagen te pruttelen. Mijn olijfjes voor den aperitief staan ook nog in de frigo #vergeten.

Nieuwjaarsmenu 

Wildpaté met veenbesjes en bataatpuree

Italiaanse ham met cavallion en truffelolie bladerdeeghapjes met peer en blauwe kaas

avocado mousse met garnaaltjes

*

Zeebaars op een tapijtje van aardappel, asperges, pastinaakpureeafgewerkt met een kruidig botersausje

*

Fazant met rode wijnsaus, gecarameliseerd witloof, spruitjes en kroketjes

*

Bûche met advocaat

Geen culinaire hoogstandjes maar wel lekker.  Tja, sorry, ik zou eigenlijk kunnen zeggen dat het heerlijk was, maar mss is dat nu net te veel eigenstoef, woehahaha!!

Volgende keer vijs ik mijn lampe van Ikea boven de tafel uit en zoek ik naar zo een lamp om de beestjes warm te houden.  Kwestie van op 't gemak mijn bordjes te kunnen dresseren want nu moest ik dat daar van verre opsmijten.  Was het voor "komen eten" was ik wss wel gebuisd...

Mijn kroketten waren niet vers, mijn mayonaise ook niet, mijnen advocaat was niet zelf gemaakt, mijn garnalen waren niet zelf gepeld, mijn Italiaanse ham kwam niet uit Italië maar uit de Colruyt, mijne Cavallion heeft verzekers ook nooit in Cavallion gelegen, voor de truffel van de olie ben ik niet zelf met een wild zwijn gaan zoeken naar dat goedje, en de patatten komen niet uit mijnen hof.  De boter voor de botersaus heb ik niet uit een portie room gemixt.  Misschien dat er wel nog een puntje overschoot voor mijn schoone talloren :-)

Ik had mijn bordjes zo proper mogelijk afgeleverd, voor de tweede ronde ging het er al iets minder gedistingeerd aan toe, dan liep ik rond met mijnen knalgroene spuitzak met pastinaakpuree met ovenwant om nog een beetje bij te geven, dienen zak had keiheet!!! en daarna nog met mijn steelpanneke met botersausje... en voor het hoofdgerecht vlogen de kastrollen op tafel :-) Sfeer en gezelligheid = geslaagd

Ik moet zeggen, vandaag was het 12 uur (middag) eer ik iets gegeten heb... Ik kan nog een beetje verderteren op mijn overdaad van gisteren.

We zijn één dag ver en ik denk al aan chipkes... sebiet naar mijn mama gaan nieuwjaren, dat wordt al een serieuze uitdaging... wish me good luck!!

Zo, maak er een fantastisch jaartje van!!

Santé

xxx

Het einde... (2017)

Het einde van het jaar, ik word er eigenlijk altijd een beetje weemoedig van, je bent bijna verplicht om het afgelopen jaar te gaan evalueren, je ziet allerlei jaaroverzichten en dat is toch eigenlijk miserie van de bovenste plank.  Begin dit jaar ging het mij niet zo voor de wind, misschien is het zelfs niet nodig om daarop terug te blikken, alhoewel ik daar toch echt wel een paar keer met mijn spreekwoordelijke muil tegen de muur gelopen ben en ook een paar keer blijven botsen.  Zolang je meedraait is alles ok, zolang je lacht met alles is alles ok, maar o wee als dat even niet meer lukt...  Maar ik ben een optimistje zunne, ik blijf wel lachen, ik heb dat van mijn moeder, die ontwaakt uit de narcose na een operatie en die ligt te zeveren tegen den dokter, maar vergeet te zeggen dat ze vergaat van de zeer... hahaha... Ik hoop toch dat het optimisme- en de dik-gat-genen de enige zijn die ik van haar heb geërfd. (want op medisch vlak is er niet veel te winnen via de genen van de mama)
 Ik wou zonet mijn kasten uitkuisen om in 2018 te beginnen met wa minder volle kasten, 't schijnt dat ge daar ook stress kunt van krijgen :-) maar ik kan gewoon niets wegsmijten!! Dat is eigenlijk een probleem.  Ik heb nu alles eens goed bekeken, als ik over een paar maanden mijn kasten weer leegmaak smijt ik alles weg wat ik intussen niet heb gebruikt = voornemen één.
Ik was begonnen met gezonde drankjes te brouwen op basis van Waterkefir, maar dat is al een paar keer een beetje uit de hand gelopen.  Je laat dus een soort van vruchtensap natuurlijk gisten zodat enkel goede bacterietjes worden aangemaakt, maar door dat gisten is het de bedoeling dat je je flessen elke dat laat ontluchten.  ik geef toe, ik durfde dat eens een dagje te vergeten, zeker als ik twee flesjes staan had.  Die ene keer liet ik de stop (je weet wel zo ne stop met een rubbeken en nen ijzerdraad (zo gelijk de ijzeren drinkpulle van vroeger.  Ooit deden we met de Chiro rechtendoortocht en iemand kreeg nui toch een vonke van met haar pulle tegen nen prikkeldraad te botsen, 't is nooit meer goedgekomen, maar we wijken af) openspringen terwijl mijn fles in de deur van de ijskast stond, dat spoot daar fonteintjesgewijs uit, heel mijn deur van mijn ijskast bedefeld.  Dus dacht ik, nou nou, ze gaan mij geen twee keer liggen hebben, ik ga met mijn fles boven de pompbak staan, ok, ik had weer een dagje overgeslaan, Dat spuit daar nu toch met ne kracht uit, tegen de muur, tegen de kast, tegen den andere muur!!! Mijn haar kletsnat en ik kon zo meedoen aan ne wet-t-shirt-contest.  Onze keuken is nog niet geverfd, dus op dat plaksel staan nu lichtroze spatten... 't heeft wel iets...
Nog een voornemen dat ik wel wil maken is om te blijven wandelen, doel 2018: 400 km en van zodra ik nen elektrische fiets kan scoren zal ik ook een beetje fietsen op het traject Waarschoot - Gent.
Mijn belangrijkste voornemen is toch ne keer iets proberen doen tegen die vurte kilo's.  Die werken dusdanig op mijn zenuwen, en ik begin er altijd vol goede moed aan, maar ik ontbreek een beetje aan karakter. (en het feit dat ik bijna alles graag eet, graag eet en graag kook is in dat opzicht ook een tegenvaller) Als iemand mij kan motiveren... laat maar komen... Voorlopig is mijn klikje daar, en zie ik het wreed goed zitten om bij wijze van start op 1 januari te beginnen, maar dan heb ik nu zo een beetje het gevoel dat ik voor de laatste keer chipjes moet eten, of snoepjes of... tsss... zo eerste nog eens overdrijven voor de riem toegaat.  En ja, er zijn nog een paar dingen waar ik niet onderuit kan, nieuwjaarsbezoekjes, nieuwjaarsetentjes, thuisblijven?? NO WAY, maar ertussen toch eens mijn best doen... Kleine doeltjes stellen... Januari = geen chips en  max 1 blikje cola zero per dag.... Miljaar, die lat ligt meteen keihoog!!! ;-)) Ik hoor de lieve mensen al zeggen zolang je je goed voelt... Dat is dus het probleem, het voelt niet meer zo goed.  Misschien moet ik ne foto van in mijnen bloten aan mijn kasten hangen... hahaha.. NOT!!! Alhoewel ik dan twee keer zou nadenken eer ik ze opentrek :-p
Gezien dit ook mijn laatste blogje is voor 2017 nog even dit:

Op Oudjaar naar 2018 valt er een beetje regen en staat er een felle bries,
Vanaf 1 januari mag ik nie meer eten dus loop ik nu al een tikkeltje vies,

Lieve eindejaarsgroetjes, en een dikke zoen,
bijna 1 januari 2018, van je kapoen

x

Music For Life....

De leukste radio-tijd van het jaar!!! Music For Life... Zaaaalige liedjes, niet altijd Studio Brussel Proof, maar wel steeds meezingbaar.  En dan de triestige verhaaltjes ertussen, eens met de voetjes op de grond dat we wel eens mogen vloeken van tijd tot tijd, maar dat er potverdikke mensen zijn die toch al wa misérie hebben gehad.
Wat ik wel vind is dat het concept een beetje verloren is gegaan.  Vroeger kon je (in de tijd van het glazen huis) je centjes gaan droppen in de brievenbus en werden er tussen verschillende liedjes toch zeker drie à vier mensen aan het woord gelaten.  Nu is het enorm geregisseerd en geprogrammeerd.  De spontaniteit gaat een beetje verloren. Na drie liedjes laten ze eens twee mensen aan het woord.  De afstand tussen de draaitafel en publiek is serieus ver en als er een groep mensen staat zie je niets van het gebeuren.  Ter plaatse op de grote schermen zie je de verlichte VRT toren, terwijl ze toch beter de beelden vanop de tv zouden tonen.  Daarbij komt ook dat je vroeger tijdens de nachtelijke uurtjes ook kon langsgaan, maar nu sluit de keet daar... oké, dat ze overleefden op van die sapjes vond ik nu persoonlijk geen meerwaarde.
Wat ik nog het spijtigst vind is dat je vroeger nog eens een actie kon doen, op je eentje, en dan met alle fierheid je 40, 84, 200 of soms 400 euro kon gaan droppen, je weet wel, van die schattige kindjes die hun spaarpot kwamen leeggieten... Of mensen die heel veel moeite hadden gedaan maar toch iets minder inzamelden dan de monsterbedragen die je nu hoort... Nu val je bijna in schaamte als je minder dan 1000 euro ingezameld hebt.  Nu is het ook allemaal zo serieus...
Ik geniet er nog steeds van hoor, en ik geniet zelfs van een beetje naar TV te zitten kijken terwijl ik rechtstreekse verbinding heb met Wachtebeke, maar de nostalgie van in 't begin is toch een beetje verdwenen denk ik zo stiekem.
Wat ik wel weet is dat op het einde er toch weer een enorm groot bedrag zal opgehaald worden, ik hoop maar dat die centjes goed worden besteed... Mijne portemonnee is alleszins plat, vlammetjes gekocht, ballen van Geubels gekocht, wafels gegeten, snoep gegeten, taart gegeten, op een theelichtje en pedicure geboden (ik kijk er al naar uit)
Vandaag was het mijn laatste werkdag voor dit jaar!!!! Het einde van het jaar is de drukste periode van het jaar.  Dan ontploft de mailbox bij wijze van spreken... Maar ik doe dat graag!!
Het beste ziekenfonds van de hele wereld heeft duizenden leden, en dan kan ik begrijpen dat er eens iets misgaat, dat er iets onduidelijk is, of dat men meer dan terechte vragen stelt.  Ik ben altijd bereid om daar met mijn meest sympathiekste spreekwoordelijke pen op te antwoorden.  Ik durf ook toe te geven als iets verkeerd gelopen is door al dan niet menselijke fout en zal mij daar ook welgemeend voor excuseren... Maar soms krijg je van die mails vol verwijten om een probleem aan te kaarten dat niet echt in verhouding staat met de hoofdletters en uitroeptekens. Dan moet ik toch eens diep ademhalen, vooral niet typen wat in me opkomt op dat moment, hahaha... gelukkig zijn dat de uitzonderingen. Bij deze is mijn eerste voornemen alweer ontsproten vanuit die insteek "meer mij gedacht (proberen) zeggen... " ziedet, ik zet het al tussen haakskes... tssss... nu niet sebiet in mijn werkgerelateerde mails :-)  bij deze wil ik iedereen al fijne feesten wensen en alvast een goe begin van het nieuwe jaar...  Maar er maar lekker warm jaartje van... vol met liefde, passie, genegenheid, vrede, knusheid, zachtheid en af en toe wat keigoeie sex is ook een must, woehahaha... Hoezo geshockeerd?? ik ging nog porno-sex zeggen, maar ik heb me nog ingehouden.. volgend jaar zal 't geen waar zijn, nog rechter voor de raap dan anders...

Eindejaarsgroetjes
Wiewie

Warhola @Vooruit

Het leek alweer een eeuwigheid geleden dat ik nog eens met mijn maatje naar een concertje ging.  Knal in Gent, De Vooruit.  Wreeds schone locatie!  Ik parkeer gezwind in de parking Zuid. Dan is het maar 300 meter stappen. We zijn een tikkeltje te vroeg en we gaan nog iets drinken in de café van de Vooruit.  Ik heb eigenlijk zin om mij lazarus te drinken maar ik moet nog rijden dus neem ik mij een thee met verse munt... Dus eigenlijk een glas warm water met ne halve struik munt in.
We moeten weer naar buiten om 't blokje om in de concertzaal binnen te kunnen. Kris en ik zagen tegen elkaar over het feit dat je in de lockers 2 euro moet steken die je nadien nog eens kwijt bent.  Aja, in den AB in Brussel valt uwen cent daar gewoon door. Het is vooral Kris die 't hardste aan 't neuten is, hahaha.  Hij steekt twee euro in dat spel en we staan nog allebei eens te overlopen dat we ZEKER alles meehebben, geld, gsm, oortoepkes... onbewust staat hij aan de binnenkant van die kasse te prutsen en hij duwt op dat klinkske aan de binnenkant en we horen de twee euro er door vallen.  Ik weet meteen hoe laat het is, maar Krisje probeert nog eens aan het sleutelke te draaien... yip, hij heeft het gekunnen, twee euro erdoor en kastje nog steeds open.  DAT IS DUS 4 EURO VOOR DE LOCKER!!! woehaha... allee, tweede keer goeie keer!  Er staat nog niet zo veel volk, we staan tussen de bakvissen, maar aan onze lengte zal 't niet gelegen zijn... Het voorprogramma "Glints"  begint... OMG... en dat zeg je dat heel traag terwijl je met je ogen draait "OOOOW MYYY GOOOOOD" De muziek en zang vielen wel mee maar dat kereltje werkte dusdanig op mijn zenuwen.  Zijn hoofd stond precies los op de rest van zijn lijf en die knikte heel de tijd, zo net iets te rap naar mijn goeste zo net naast het ritme van de muziek. Af en toe zag je iemand uit de zaal hem achterdoen, het was dus niemand ontgaan :-)  Enfin, qua voorprogramma ca va nog ee... die zei af en toe iets tussendoor maar ik verstond er geen hol van. Ik lees zonet op wiki dat hij van Antwerpen was, 't zal mss daaraan liggen ;-) Zo een legerbroek, wit T-shirt, gouden ketting en pornosnorreke... kortom, vestimentair was het ook niet mijne meug.  Het kostuum van Oliver Symons daarentegen was niet alledaags, maar steek dat manneke in ne vuilzak en die ziet er nog goed uit.  Daar stonden we dan met ons 40 levensjaren, allebei te gapen naar een ventje van ocheere 24... We hadden daar dan ook een goede reden voor, keiwijs optreden!! Ik hoor zijn stem wel heel graag, al mocht er met momenten net iets meer belichting zijn.  Naast mij staan drie grietjes, twee effectief naast mij en eentje ervoor.  Als ik iets wil zeggen tegen Kris, leun ik naar hem toe en brul ik wel in zijn oor, maar als zij iets tegen elkaar zeggen schreeuwen die gewoon voor heel de zaal. Er was redelijk veel geroezemoes, en voor een zaaloptreden vond ik dat wat vreemd, normaal heb je dat enkel bij festivallekes.  Ik zeg tegen Kris dat ik ze een muilpeer ga verkopen als ze niet stoppen met heel hun leven te vertellen en hij probeert me te bedaren.  Okee, ik pas mijn plan aan en probeer het eerst met een vieze blik.  Het was er echt over, ik had zin om te roepen "ofwel houdt ge ulder muil ofwel ga je op café gaan zitten" maar ik hou me aan mijn plan.  Ik leun voorover en ik kijk met mijn meest kwade blik in hun richting. Bingo, ze merkt mijn vieze totte op en ze fluistert naar haar vriendin (zo stiekem) dat ik vies sta te kijken waarop vriendinneke twee haar draait in mijn richting en ik nog steeds vies sta te kijken. Soit, ze waren groter dan mij, maar ik was de oudste dus heb ik indruk gemaakt. Ze hebben zich wat ingehouden.  Iedereen content, en ik kon mijn vuistjes weer laten zakken, hahaha
in de bisronde zingt hij een nieuw nummer aan de piano (keyboard) het is redelijk donker en een simpel vrouwmens zit van op het balkon met de piele van haar gsm mee te wiegen, heel die zaal verlicht!! En leutig dat ze dat vond, ze dreef het tempo van haar gewieg tons nog wat op ook.  "naar een concert gaan voor dummy's" dat zou nu eens ne goeien boek zijn.. tips en tricks, do's en don'ts:
Niet te luid babbelen en ook niet te veel, als je twee meter bent niet op de eerste rij gaan staan, je haar niet in een staart op de achterkant van je hoofd want als je staat de dansen bijt diegene die achter je staat in je haardos. Van haardos gesproken, genen dot op de bovenkant van je kop, dat belemmert het zicht van diegene achter je. Geen scheten laten, deo aandoen, niet roken... met de flash van je gsm enkel meewiegen in 't Sportpaleis als de artiest daar naar vraagt, anders is een briekeetje voldoende... enz... Maar ik heb er wel van genoten hoor, veel nieuwe liedjes, ik kijk al uit naar de ceedee!!! Het voordeel is dat ik rap thuis was, aja, Gent - Waarschoot, dat is drie keer op mijn gazze duwen ik was thuis :-p
En dat was net iets vlotter dan vandaag... Er valt een sneeuwvloksken en heel het land ligt plat!
Alhoewel, ik heb zelden zulke grote sneeuwvlokken gezien!! En ja, de eerste vijf minuten vind ik da wijs... maar al gauw loopt mijnen schoen in en is 't gedaan met de leute.  Ik vind dat enkel leuk als ik in mijn zetelke zit, met een trainingsbroekske, met een t-shirtje met lange mouwkes, een fleece dekentje, een Tv-bakske en Netflix, en ne warme chocomelk met marshmallows en bovenop een snuifje cacaopoeder en een paar mikadootjes, zo van die stokjes met MELKchocolade...mmm, indien NIET aan al deze voorwaarden voldaan, geef mij dan maar gewoon de zomer en een terras, en een 26 graden,  een zwembad in den hof en nen Apérol met twee blokjes ijs en een schijfje appelsien.  Zo voor de rest ben ik rap content ;-p
Nog even een onderbreking voor volgend opsporingsbericht: "gezocht: de nachtbeugel van Manau Moens, het betreft een klein boogje bestaand uit doorzichtige plastiek met afdruk van perfect rechtstaande tandjes, doosje in de badkamer is nochtans I-DE-AAL om dat op te bergen, toch is het attribuut verdwenen op het parkoer slaapkamer - badkamer - keuken... Ziet er als nieuw uit, aja, slecht twee weken oud!! " Heb je iets gezien? bel mij!! 04736xxx60
Vanavond een beetje vroeg in mijn bed want mijn leeftijd en mijnen uitgang (en overgang hahaha) spelen me parten...

Slaapwel!!! (en die slaapwel hoop ik vooral voor mezelf :-p)