Gisteren is mijnen lieve Poetie (Ube) 10 jaar geworden!!! Ik ben er eventjes niet goed van! Wat gaat de tijd toch fucking snel!! Ik weet wel, eigen kind schoon kind, maar ik vind het wel een braafken, onzen Ube, dus hij mag blijven. Af en toe zou ik hem wel eens aan een haakje hangen maar dat is bij uitzondering... En mijn Manautjen ook... love my kids, en ja, voor ik onder mijn kloten krijg, Love my Jantjen toooooooo!!!!
Vrijdag feestje bij mijn zus voor het "feest van de vrijzinnige jeugd" van hare Milan. Eten en drinken à volonté... Dat is een feit, dan zit je altijd oversmeten, en ik heb nog welgeteld één motilium, dus ik moet er zuinig mee zijn.
Zaterdagmorgen een ontbijt in Deinze bij de ouders van Jan. Dat is er dan ook weer over want dan eet je sowieso ook meer of gewoonlijk. En tegen 12 uur mijn zusje gaan helpen voor de mis-en-place voor het feestje van de zaterdagavond voor heel de familie. Ne man of 50 zeker? (inclusief kids)
Ik zou jullie kunnen vertellen over al mijn tantes en nonkels, en over iedereen een anekdote vertellen of een verhaaltje waarmee ze wreed op mijn teens hebben getorten, maar er zijn er die ook op Facebook zitten, en ik ken dat, dat beginnen ze te bellen naar elkaar en al, hahahaha... neenee, dat wil ik niet op mijn geweten hebben... feestjes blijven leuk, het traditionele familieweekend vind ik ook toppie, maar steek mij een hele week bij heel die bende en ik word zot. (en in alle eerlijkheid zullen er nog wel zijn die dit durven toegeven :-)) Veel verschillende mensen, is veel verschillende soorten humor, soms is het zelfs een beetje zoeken naar de humor, of zie ik er de humor er helemaal niet van in, maar blijven lachen :-))))) Hoe groter de smile hoe beter, hihihi... Na jaren zijn er ook wel zekerheden in het leven, zo kan je wel eens voorspellen wie er juist wat gaat zeggen... zo is er toch enen nonkel die altijd vraagt hoe het is in het beste ziekenfonds van de hele wereld. Omdat hij er zelf nog heeft gewerkt :-) Pas op (is sympathiek he), de dag dat hij het niet meer vraagt denk ik dat hij ziek is :-)
Van alle nichten en neven ben ik de vierde oudste. Dus dat wil zeggen dat er nog een hele bende jonger zijn, en die dan ook nog kleine kindjes hebben... Ik zie ze daar één voor één toestuiken met heel ulderen uitzet. Man, ben ik blij dat ik daar vanaf ben!! Zakken, verzorgingstassen, in dienen hof constant achter die kleine hummeltjes hossen... Ja moat, ik heb daar genen omkijk niet meer naar. 't is te zeggen, mijn kindjes spelen zij ook en als er iets is komen ze het wel zeggen/vragen. Af en toe een bleiterke... dan heb ik een beetje compassie, maar wrijf ik toch in mijn pollekes, yip, jaren geleden was ik het die daar zat met een kindje dat zat te tsjiepen omdat het een beetje moetjes werd. en dan worden de o-zo-herkenbare trucjes bovengehaald, een koekje, een drankje, een speelgoedje dat ze nog niet hebben gezien, en dan is het vijf minuten uitstel van executie, en dan beginnen ze opnieuw te bleiten... "Sylvie zou je dat niet meer zien zitten zo nog een kleintjen?" ... "WTF?? NO WAY!!!,Been there, done that"
Ik heb mijn lieve zus een beetje geholpen met de hapjes en bediening. Wij zouden dat nog wel kunnen, zo een cateringbedrijfke, we zijn perfect op elkaar afgestemd! En wij begrijpen elkaar sebiet, één keer scheef kijken met ons ogen, één woord, of zelfs dat nog niet en we liggen al in een deuk van de slappe lach. Bij pictionary is twee streepjes soms al voldoende om een woord te raden, tt frustratie van de tegenpartij, volgens mij is er ook telepathie in het spel. Bij frustratietjes geven wij elkaar altijd gelijk, niet omdat we de andere een goed gevoel moeten geven, nee, omdat we altijd op dezelfde golflengte zitten :-) Ik heb namelijk de liefste zus van de hele wereld. Hoezo, je denkt dat ik zit te slijmen, bij nee, mijn zus zit niet op Facebook en leest mijn blog niet... Mijn zus is wel iets feller dan mij, die neemt zelden een blad voor de mond... ze is wel de slimste maar ik ben de liefste... hahaha... Moest iedereen altijd zeggen wat hij denkt, het zou proper zijn peis ik :-)
Vandaag tegen ten twaalven mag ik dan ook de restjes gaan opeten, joepie, en volgt er natuurlijk een evaluatie van heel het feest, ah, dat wordt een mega-roddeluurtje, daar zouden jullie zoooo graag willen bijzijn :-) (wij zijn dan ook niet voor niets "the sissies")
En nee, daar komt geen verslagje van in mijn blog...
Ik wens jullie allemaal een heel fijne zondag, en alvast een prettige werkdag voor morgen... ... ... is het er over als ik nog eens zeg dat ik op maandag niet moet werken? :-)
Ik behoor tot het selectie vier vijfdenclubje dat haar vrije dag op de maandag heeft gelegd = ieder weekend verlengd weekend!!!!
Als het je een beetje dan troosten, als ik morgen sta te strijken is mijn enthousiasme al heel wa minder, geloof me...
Doeikes!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten