Wiewie en de Boxspring

Het begon in december, mijn Nautjen werd 18 jaar en dat verdiende een iets groter cadeautje dan normaal. Dus mocht zij haar kamer een beetje pimpen. Van twee éénpersoonsbedjes naar één groot bed met overtrek, zes(!) kussens en nog een beetje prullaria.  Zij wou een wit bed type MALM. En laat dat nu net het bed zijn waarin wij sliepen.  Het zou een beetje vreemd zijn dat zij hetzelfde bed koopt en wij na een paar maand ons bed wegdeden voor een nieuw exemplaar, dus we besloten dat door te geven. Dat bespaarde haar ook wat centjes.  Het was een lage versie van het bed, dus als ik op de rand zat dan zaten mijn knieën in een plooi van 90 graden, dus ge moest u wel opduwen 's morgens :-)

Dit weekend zijn we om een nieuw bed gegaan, dezelfde winkel, ander type bed.  Boxspring.
Als ik dat bed aan de zijkant bekeek moest ik spontaan denken aan het sprookje van "de prinses en de erwt". Dat leken wel heel wat laagjes... De Jan die kon het niet aan dat er geen lattenbodem inzat, en ook heeft hij een paar keer voorgesteld om onze bestaande matrassen er ook nog bovenop te leggen en moest ik hem laten doen zat hij  er ook nog de lattenbodem tussen te moffelen, maar dan had ik een klimtouw en een paar musketons nodig om het slaapmeubel te betreden.
De matrasjes zitten vacuüm gezogen en die moet je 72 uur laten acclimatiseren.  Maar euh, als je bed er al staat en je moet al die matrassen ook nog eens openleggen dan verandert de vloer van je slaapkamer in één matras.
Gisteren is Jan er ingevlogen, ik denk dat dat het eerste Ikea-meubel is dat hij in elkaar zet, want ik ben eigenlijk de beste Ikea-meubel-bouwer van heel het kabouterbos.
Het bed is niet breder of ons vorige bed, maar door die hoogte lijkt het precies op de Kaäba in Mekka, met het enige verschil dat we er niet helemaal rond kunnen door de scheve plafond, tenzij je aan de achterkant op de knieën gaat.  Mocht het een garantie zijn voor een goede nachtrust zou ik ook wel 7 toerkes doen.
In ons vorige bed hadden wij twee aparte matrassen, nu zijn dan ook twee aparte modules maar het bovenste matrasje is uit één stuk. Dat is ook zo een matrasje waar je in duwt en dat heeft dan aan paar seconden nodig om terug op oorspronkelijke vorm te komen.  Ik kruip dus in mijn bed en ik voel mij zakken, dat bovenste matraslaagje past zich gelijk drijfzand aan aan mijn lijf.  Ik vreesde efkes om in de matras te verdwijnen.  Ik lig meestal met één been opgetrokken, op mijnen buik, en mijn tegengestelde arm in "ahoi kapitein-houding" aan mijn gezicht. Als ik mij draai dan voel ik gelijk dat die matras de vorige bult nog moet "herstellen" dus dat is wel een raar gevoel en 't is wel lastiger om te keren.  Jan stapt in bed en ik voel dat ook weer keigoed, terwijl dat met de twee matrasjes niet zo was.
Ik heb dus wel keislecht geslapen!! Maar dat zal verzekers zijn omdat ik nog een beetje moet wennen, als we op reis gaan slaap ik de eerste nacht ook niets.  Deze nacht ben ik een paar keer wakker geworden terwijl ik met mijn teen op zoek was naar het gleufje van de twee matrassen, tevergeefs.  Maar de Jan?? Die heeft keigoed geslapen!! Hij behaalde een redelijk hoge score op de snurkschaal. Jan wees er mij 's morgens op dat ik bijna in het midden van het bed lag. Ik had waarschijnlijk wat schrik om er uit te toeteren. Maar eens die matras in ne kuil staat dan kan je moeilijk nog opschuiven want je rolt weer naar het putje dat je eerst vormde. Dus eigenlijk moet je uitstappen, tien seconden wachten tot de matras weer strak staat en dan je opnieuw placeren ;-)
Toen ik moest plassen besefte ik gelukkig wel dat ik in een hoger bed zat, en ik kon mij uit het bedje laten glijden.  Anders was het een ferme blooper geweest peis ik. Ik besefte dat er weer iemand onder het bed kon!! Ik ben een enorme broekschijter en ik keek altijd eens onder mijn bed of er niemand onder zat.  Dat is een traumatje uit mijn jeugd van een griezelverhaal dat ik ooit eens op veel te jonge leeftijd hoorde, dat iemand naast het bed stond en ineens werd die aan zijn enkels vastgegrepen. Ik sprong dus vroeger van een meter in en uit mijn bed, maar nu ben ik niet meer zo felixbel, dus kijk ik gewoon efkes.  Met ons bed van MALM was dat niet nodig, dat was zodanig laag dat daar met de beste wil van de wereld niemand onder kon. Hahaha... Als Jan niet thuis ik kijk ik zelfs eens in mijn kleerkast ook...
MAAR, ik ben deze morgen opgestaan zonder last in mijne rug!! Ik heb een holle rug en tegen de morgen kan dat wel eens wa zeer doen.  aja, een hol rugsken en op uwen buik slapen is niet bevorderlijk, eigenlijk zou ik ne wok onder mijnen buik moeten steken :-). Dus 's morgens moet ik mij efkes op een bolleke leggen en dan is dat meteen beter.  Dus, in dat opzicht ben ik al wreed content.
Vanavond een nieuwe poging.

Groetjes
Kabouter slaapstoornis