Wooooooooow, het was weer een avondje om "u" tegen te zeggen gisteren in Lokeren... ik kan bijna stellen dat het de beste editie was die ik al heb gedaan. Al was het jaar met de Petshop Boys eigenlijk ook wel een toppertje! Deze week was het mijn eerste week werken na de congé, dan ben je steendood als je thuiskomt want je bioritme wil nog helemaal niet mee. Daarbij kwam nog dat ik een paar nachtjes liggen piekeren heb en ik had meteen een accuut slaaptekort opgebouwd. Normaal krijg je een klopken (=dipje) vlak na de middag maar het overviel mij al rond een uur of tien. Gelukkig was het lekker druk, maar in de middagpauze zou ik op mijn broodje garnaalsalade in slaap kunnen vallen zijn. Zo, broodje verticaal , het ene topken op mijnen plateau en mijn hoofd rustend op het andere topken (dat ik zou afsnijden in een kuiltje zodat mijn voorhoofd er in past. Tot half vier werken en dan naar huis. Om kwart na zes moest ik bij mijn partner in crime zijn om de Lokerse Feesten onveilig te maken. Dus ik reken snel, een powernapke kan nog net. Ik laat weten aan Jan dat ik om kwart voor zes moet vertrekken. Ik lig languit in de zetel en verwacht dat ik binnen de twee seconden in slaap donder, maarja, zo simpel is dat nu niet. Na een groot halfuur moet ik toch in één of andere slaaptoestand zijn geraakt (volgens mij was het meer een soort van coma)... ineens hangt Jan boven mij en ik verschiet mij een hoedje "poepie, stade gij op , 't is vijf voor zes" WABLIEFT!!! Ik spring veel te rap recht en begin uiteraard te vloeken (gelukkig werkte ik op dat momenten niet bij de Christelijke Mutualiteit, tevens het beste ziekenfonds van de hele wereld voor wie dat nog niet weet)) Hij had dat verkeerd verstaan, dat het kwart naaaaaaa zes was....tssss... ik word misselijk omdat ik te rap ben rechtgesprongen. Mijn haar fatsoeneren... tja... daar heb ik net iets meer tijd voor nodig dus ze zullen het moeten doen met de vogelnestjespruik. Ik spring in den otto en rij naar de mooiste straat van Gent... Onderweg vaststellen dat de Palinghuizen openliggen en beginnen rondrijden (eer dat dienen GPS doorhad dat dat daar openlag... grrrrr... zo heel de tijd baantjes voorstellen die terugkeerden... Arsene Weba tegengekomen... (ne mega-ommetoer)
Maar we hebben nog veel tijd eer het eerste groepje begint. Dus een frietje stekken... dat is nu eenmaal een vaste gegeven als wij een festivalleke doen, en jaaaa Lokerse feesten is ook een festivalleken, toch?? ;-)
Alice On the Roof, toch eens een Wikipediatje gedaan om te kijken hoe oud dat juffrouwke was. (21!)Soms ga ik naar een optredentje en denk ik, "ik ken daar maar één liedje van" tot als 't spel begint. Die kleine (tja, 't was echt een kleine) die kreeg toch wel heel dat plein mee hoor, ik herinner me nog dat Gabriel Rios (Hottie) als opener begon en geen mens had interesse, en er stond nog geen volk ook. Nu stond het pleintje al aardig vol! Ik ga mij achter diene CD... Echt waar, dat was wel mijnen dada... Heel af en toe deed ze me een beetje aan Björk denken... Dan iets drinken ee... van zo mee te wiegen krijg je al eens een dorstjen (om niet te zeggen dat het van het zout op de frieten was) Bazar, ik had die al een paar jaar geleden es gezien voor "Oscar en zijn geile wolf" in de Lotto Arena. Ik verstond er geen fluit van, en nu nog steeds niet. Diene mompelt echt. Maar kon mij eigenlijk wel weer bekoren. De melodieën van hun hitjes klonken me uiteraard bekend in de oortjes (inclusief met oordoppen)... Op een dag is het de Tinitus-feesten, ipv de Lokerse... Ik zag op de beelden van de mensen op de voorste rijen dat die alles feilloos konden meezingen... dus misschien moet ik eens naar de Lyrics zoeken. Kris staat ineens versteld te kijken dat ik toch een nummer volledig mee sta te kwijlen... En nee, het ging niet over mijn zangcapaciteiten want die trekken op niets. Het was een cover van "De Jeugd van Tegenwoordig"... sterrenstof... Ook onverstaanbaar...
Christine and The Queens, ik kende daar ook maar één liedje van (dacht ik) "Christine" en vooral het zinnetje "Au Mercurochroom" Ik dacht eigenlijk dat dat de titel was... Soit, ik had een Francaise verwacht die heel de tijd van dat genre nummer bracht... Tarara... Wat een topwijf!!! Dat was gewoon nen combo met So You Think You Can Dance!! Ik was even in de war "Christine and the Queens" en ik zag vijf dansers en drie mannelijke muzikanten, leek me eerder "Christine and the Kings" maar eens ze begonnen te dansen berustte ik dan maar in "The Queens" :-p die kan nogal ne keer dansen, en zo netjes mee in de Choreo van haar dansers ik stond met mijn mond vol tanden!! Ik ben nochtans niet zo voor Franse liedjes maar het stoorde me echt niet. Was trouwens een mix van Frans en Engels. En dan moet Rijsselaere nog ne keer een tegenslagske incasseren ook natuurlijk... ik ga door de massa naar de WC, en onder de baan verlies ik mijn heuptasje, waarschijnlijk omdat ik mijn trui van rond mijn middel trok... Pfff... Gelukkig zat mijn autosleutel in mijn broekzak, mijn GSM ook want ik had sjuust een filmke gemaakt, mijn paspoort en bankkaart in het hoesje van mijn GSM. Mijn sjieken in mijn achterzak... Maar mijn 30 euro , mijne neurofen en mijnen badge van het werk... foetsie... Dus zal ik voor niets moeten gaan werken, want ik kan niet inprikken :-s Mag ik dan al eens gratis parkeren zodat ik mijnen tickée niet verlies en 50 euro moet dokken, 't is tons da ... Maar, de avond en ervaringen waren ONBETAALBAAR... Dus Jan, stop nu maar al mee zagen :-)
Nadien zijn we dan nog eens een beentje gaan strekken in de Red Bull Electropedia Room... Gelukkig viel de leeftijdskloof tussen onszelf en de aanwezigen beter mee dan 2 jaar geleden, dan was de gemiddelde leeftijd 17 jaar... Maar euh, hielspoor of nie, DANCE DANCE DANCE!! Wreed wijzen DJ, beter dat Charlotte De Witte of Raving George die pas na vijf minuten eentonige muziek ne keer aan haar Keybord komt... Van dienen stroboscoop kreeg ik wel een beetje koppijn...
Eens we stopten met dansen, en buitenkomen beseffen we dat wij daar eigenlijk niet meer tegenkunnen en we strompelen naar den otto. Om tien na 3 zet Taxi Wiewie haar passagier af in Gent en om 3:30 rij ik in de garage... Ik kom op de kamer en Jan wordt half en half wakker. Ik zeg dat ik al twee uur thuisben en dat ik sjuust gaan piesen ben maar hij trapt er niet in...
Vandaag ben ik een beetje groggy... Vanavond Herbakkersfestival in Eeklo... Jaspertje Steverlinck, Millo Meskens, Sioen,... fjuuuw dat wordt een lastige, en mijn voetjes doen nog zeer van gisteren...
Zooo, als ge mij tegenkomt vanavond mag je mij trakteren ee, want iemand anders is aan het drinken van mijn 30 euro festivalbudget... woehahaha...
Eerst mosseltjes eten... en ja, die heeft Jan gekuist, kwestie dat ik hem ook ne keer een pluim geef want anders zit hij weer te grienen in 't zeteltje. (hij heeft vakantiejob gedaan in een mosselrestaurant ee, ikke niet) Het is trouwens Jan de Mosselman ook ee
Zooo, als je iemand hoort vertellen van een gevonden heuptasje uit den AS Adventure... 't is 't mijne...
Doeikessssssss
blutte Wiewie
zaterdag 13 augustus 2016
dinsdag 9 augustus 2016
Aan alle verlof komt een eind...
Ziezo, vandaag was het mijn eerste werkdagje na mijn verlof ziede, en ik heb dat hier grandioos overleefd... Maar ik ben wel zo moe of een paard, al twijfel ik nu of die uitdrukking bestaat...Twee weekjes werken en dan nog één weekje congé om het af te leren :-) dus eigenlijk is dat wel een meevaller... Volgende week ben ik alweer mijne maandag aan mijne rekker want de feestdag valt weer op mijnen vier vijfdendag... grrrrrr... maar al bij al ga ik ook wel graag werken hoor, al wil ik hier de slijmbal niet uithangen... Dat wil niet zeggen dat ik nooit eens een dagje heb dat ik geen fluit goesting heb he... Ik geraak ook al eens niet uit mijn bedde of ik sta al eens op met een vleugje hoofdpijn... (al meer dan ene keer)
Gisteren was het al bij al nog een schitterend weertje en dat kwam mij goed uit. Etentje met vriendjes gisterenavond dus moest ik (allee mocht ik want ik doe dat graag) nog een beetje mise en placen... Ne keer in mijn kookboekjes van Pascal Naessens gekeken. Ik moet nu zeggen, met zo één gerechtje heb je niet gegeten hoor... stel je voor, een courgette met wat Ganda Ham rond... Nee, daar kan ik mij niet mee vullen, en euh, dan moest ik de gastjes misschien verwittigen dat het een sober maal zou zijn ;-) Dus een paar dingskes gecombineerd.
Ik deed eergisteren nen collect en go dus gisterenmorgen moest ik dat nog enkel afhalen, en dan nog naar den Delhaize voor hetgeen ze niet hadden in de colruyt en ook voor al hetgeen mij intussen ingevallen was dat ik vergeten bestellen had. Meisje aan de kassa keek maar vies, en traaaaaaag dat die was... net zoals de vele dutsen op de baan. Echt waar, ik had wel nog een druk dagje voor de boeg, dus als ze 30 rijden waar je 50 mag en 45 waar je 70 moogt, dan word ik nogal verkeersagressief...
Terwijl ik in de keuken stond zag ik het zonnetje schijnen en het zwembadje riep mijn naam. Manau was gaan shoppen in het mondaine Brugge met een vriendinneke en Ube was op voetbalkamp... Ik keek op de klok, een tandje bijsteken en dan kon ik een half uurtje pauzeren, als ik nog een extra tandje bijstak kon dat misschien een uurke worden... Ik smeet da kieken in den oven en sprong in mijn badpak!! Zwembad voor mij alleen!! Vorige week naar de Suprabazar geweest om zwembandjes, de kinderen kozen een volledige band in verschillende kleurtjes, ik koos een halve band met zo een stoeleke aan en twee handvatjes... "ne luie wijven band" er zitten zelfs twee gaatjes in voor een dranksken in te zetten... Ne keer ge daar inhangt dobbert ge lekker rond, als je dan nog helemaal doorhangt kan je je hoofd achterover laten rusten... enkel je gat en onderbenen zijn nat. De zon scheen lekker op mijn lijfje en mijn poep werd gevoelloos van het toch wel koude water, maar ja, gevoelloos geeft niet he dat voel je dan ook niet meer na een tijdje... ne keer dat het laagje cellulitis koud heeft duurt het wel even eer dat weer stabiliseert naar de 37 graden... Ik lag te rekenen hoeveel tijd ik nog nodig heb om mijnen menu af te krijgen en als ik nog wat zou multi-tasken, dan kon ik nog een kwartiertje langer genieten... Er kwam een beetje time-management aan te pas...Ik hoorde de buren in de weer met allerlei machines en ik voelde me bijna schuldig dat ik daar een beetje lag te nietsen... maar dankzij de goedkope brolwindschermpkes van den Brico zag niemand mij liggen/hangen... (Dat is zo wel een tegenslagske, onze tuin ligt NAAST ons huisje, en dus als iemand aan de voordeur staat, kan die zo in de tuin kijken... Dus zit ik daar met de kienekes onnozel te doen in diene kom, en staat daar ineens een Hollander met de schoolboeken van Manau :-) "Asjemenauw" ik helemaal kletsnat gaan aftekenen dat ik die ontvangen heb. Voor de zekerheid vroeg ik toch dat ik genen snok ging krijgen van zijn elektrisch toestelleken, hihi... Maar ons huisje zit goed weggestoken he, 't is niet dat elke passant mij ziet drijven in mijn mini Olympisch zwembad.) Dan nog efkes in mijn ligzetel en Jan was nu eens niet aan het voetballen dus de kans was klein (lees onbestaande) dat ik weer een bal tegen mijn smoeltje kreeg. Ik ben bijna droog als Ube thuiskomt en persé nog eens in het zwembad wou met de mama... grrrrr... Vlug kieken uit den oven en de toarte erin gedaan...efkes met Ube plonzen en na een kwartierke schoot ik weer in gang... er zaten nog geen tomaten genoeg in mijnen menu, maar Ube was nu toch verbrand in zijn gezichtje van te voetballen... tsssss... ze konden hem toch wel ne keer inwrijven denk ik dan... Leve de aftersun... Het dineetje was supergezellig!!! Maar je eet natuurlijk veel te laat (of toch zeker een heel stuk later dan anders) en dan doet mijn maagje soms wel een beetje lastig... Dan moet ik twee hoofdkussentjes hebben :-) En nee, ik heb sjuust een Aperolleke gedronken, dus daaraan lag het zeker niet! Ik voelde het al een beetje aankomen dus bleef ik nog efkes kijken naar de Olympische Speeltjes... Venten aan de ringen en op de rekstok... Diene rekstok, tja, volgens mij als ik mij daarop afduw sta ik weer op de grond, want dat is precies toch een beetje elastisch en niet echt geschikt voor dikke poepkes, en dat laat ik diene stok schieten en is mijn kinnebak in gruizelementen (al zijn het niet de gruizelementen van Harry Potter)... Die zweven echt in de lucht en het lijkt allemaal een makkie. Aan die ringen net hetzelfde, armen gespreid en geen beetje trillende spieren, al vond ik die spierbundels van armen wel een tikkeltje overdreven, daar ben ik zo gelijk niet voor, maar toch, prestatietjes om "u" tegen te zeggen...
Van zodra ik mijn sleutels van de binnendeuren heb gevonden ga ik die terug eens op het passende deurtje steken... voor de diefjes?? Bij nee, om mezelf al eens een minuutje rust te gunnen. Dit weekend hadden we ook bezoek, iedereen zat in de zetel (bij wijze van aperitiefken) en ik ga een plasje doen, en laat ons zeggen dat dat maximum 2 minuten duurt. Ik ga de WC binnen ik steek mijn broek van mijn gat en Ube moet al zo nodig iets vragen... Dat was een vraagje waar de papa perfect kon op antwoorden, maar nee, de mama achtervolgen. Ik ben nui toch in een collère geschoten. Ik heb het al eens gezegd, zelden kan ik eens op 't toilet zitten zonder gestoord te worden en douchen?? Het was zelfs eens zo erg dat ze alledrie ne keer binnengekomen zijn... No me-time for me, dus als ik dan eens een half uurtje in het zwembad kan dobberen MOET ik dat gewoon meepakken... het is ook al superlang geleden dat ik een vrije Wiewie-dag had (de maandag) ik kijk daar nu zoooo naar uit!! 5 september!!! VIJF SEPTEMBER!! WIEWIE-DAG!!! Nieje, ik spreek nie af, nieje, er wordt niemand ziek, nieje ik doe genen klop, nieje, ik ga zeker nie kuisen... Me Myself and I... Doen waar ik goeste in heb met alle binnendeuren op slot!! (voor de zekerheid) Oftewel ga ik shoppen... (ALLEEN!)
Jaaaaa ik heb graag een gezellige boel, maar af en toe wil ik wel eens een beetje ZEN zijn... :-)
Zo, ik heb hier weer een goe zaagske gespannen en ik voel me al de helft beter :-)
Noteer in jullie agenda 5 september, vanaf heden "Internationale Wiewie-dag"
Oververmoeide groetjes want ik sta nog op verlofmodus en ik moest werken vandaag...
S.R.
Gisteren was het al bij al nog een schitterend weertje en dat kwam mij goed uit. Etentje met vriendjes gisterenavond dus moest ik (allee mocht ik want ik doe dat graag) nog een beetje mise en placen... Ne keer in mijn kookboekjes van Pascal Naessens gekeken. Ik moet nu zeggen, met zo één gerechtje heb je niet gegeten hoor... stel je voor, een courgette met wat Ganda Ham rond... Nee, daar kan ik mij niet mee vullen, en euh, dan moest ik de gastjes misschien verwittigen dat het een sober maal zou zijn ;-) Dus een paar dingskes gecombineerd.
Ik deed eergisteren nen collect en go dus gisterenmorgen moest ik dat nog enkel afhalen, en dan nog naar den Delhaize voor hetgeen ze niet hadden in de colruyt en ook voor al hetgeen mij intussen ingevallen was dat ik vergeten bestellen had. Meisje aan de kassa keek maar vies, en traaaaaaag dat die was... net zoals de vele dutsen op de baan. Echt waar, ik had wel nog een druk dagje voor de boeg, dus als ze 30 rijden waar je 50 mag en 45 waar je 70 moogt, dan word ik nogal verkeersagressief...
Terwijl ik in de keuken stond zag ik het zonnetje schijnen en het zwembadje riep mijn naam. Manau was gaan shoppen in het mondaine Brugge met een vriendinneke en Ube was op voetbalkamp... Ik keek op de klok, een tandje bijsteken en dan kon ik een half uurtje pauzeren, als ik nog een extra tandje bijstak kon dat misschien een uurke worden... Ik smeet da kieken in den oven en sprong in mijn badpak!! Zwembad voor mij alleen!! Vorige week naar de Suprabazar geweest om zwembandjes, de kinderen kozen een volledige band in verschillende kleurtjes, ik koos een halve band met zo een stoeleke aan en twee handvatjes... "ne luie wijven band" er zitten zelfs twee gaatjes in voor een dranksken in te zetten... Ne keer ge daar inhangt dobbert ge lekker rond, als je dan nog helemaal doorhangt kan je je hoofd achterover laten rusten... enkel je gat en onderbenen zijn nat. De zon scheen lekker op mijn lijfje en mijn poep werd gevoelloos van het toch wel koude water, maar ja, gevoelloos geeft niet he dat voel je dan ook niet meer na een tijdje... ne keer dat het laagje cellulitis koud heeft duurt het wel even eer dat weer stabiliseert naar de 37 graden... Ik lag te rekenen hoeveel tijd ik nog nodig heb om mijnen menu af te krijgen en als ik nog wat zou multi-tasken, dan kon ik nog een kwartiertje langer genieten... Er kwam een beetje time-management aan te pas...Ik hoorde de buren in de weer met allerlei machines en ik voelde me bijna schuldig dat ik daar een beetje lag te nietsen... maar dankzij de goedkope brolwindschermpkes van den Brico zag niemand mij liggen/hangen... (Dat is zo wel een tegenslagske, onze tuin ligt NAAST ons huisje, en dus als iemand aan de voordeur staat, kan die zo in de tuin kijken... Dus zit ik daar met de kienekes onnozel te doen in diene kom, en staat daar ineens een Hollander met de schoolboeken van Manau :-) "Asjemenauw" ik helemaal kletsnat gaan aftekenen dat ik die ontvangen heb. Voor de zekerheid vroeg ik toch dat ik genen snok ging krijgen van zijn elektrisch toestelleken, hihi... Maar ons huisje zit goed weggestoken he, 't is niet dat elke passant mij ziet drijven in mijn mini Olympisch zwembad.) Dan nog efkes in mijn ligzetel en Jan was nu eens niet aan het voetballen dus de kans was klein (lees onbestaande) dat ik weer een bal tegen mijn smoeltje kreeg. Ik ben bijna droog als Ube thuiskomt en persé nog eens in het zwembad wou met de mama... grrrrr... Vlug kieken uit den oven en de toarte erin gedaan...efkes met Ube plonzen en na een kwartierke schoot ik weer in gang... er zaten nog geen tomaten genoeg in mijnen menu, maar Ube was nu toch verbrand in zijn gezichtje van te voetballen... tsssss... ze konden hem toch wel ne keer inwrijven denk ik dan... Leve de aftersun... Het dineetje was supergezellig!!! Maar je eet natuurlijk veel te laat (of toch zeker een heel stuk later dan anders) en dan doet mijn maagje soms wel een beetje lastig... Dan moet ik twee hoofdkussentjes hebben :-) En nee, ik heb sjuust een Aperolleke gedronken, dus daaraan lag het zeker niet! Ik voelde het al een beetje aankomen dus bleef ik nog efkes kijken naar de Olympische Speeltjes... Venten aan de ringen en op de rekstok... Diene rekstok, tja, volgens mij als ik mij daarop afduw sta ik weer op de grond, want dat is precies toch een beetje elastisch en niet echt geschikt voor dikke poepkes, en dat laat ik diene stok schieten en is mijn kinnebak in gruizelementen (al zijn het niet de gruizelementen van Harry Potter)... Die zweven echt in de lucht en het lijkt allemaal een makkie. Aan die ringen net hetzelfde, armen gespreid en geen beetje trillende spieren, al vond ik die spierbundels van armen wel een tikkeltje overdreven, daar ben ik zo gelijk niet voor, maar toch, prestatietjes om "u" tegen te zeggen...
Van zodra ik mijn sleutels van de binnendeuren heb gevonden ga ik die terug eens op het passende deurtje steken... voor de diefjes?? Bij nee, om mezelf al eens een minuutje rust te gunnen. Dit weekend hadden we ook bezoek, iedereen zat in de zetel (bij wijze van aperitiefken) en ik ga een plasje doen, en laat ons zeggen dat dat maximum 2 minuten duurt. Ik ga de WC binnen ik steek mijn broek van mijn gat en Ube moet al zo nodig iets vragen... Dat was een vraagje waar de papa perfect kon op antwoorden, maar nee, de mama achtervolgen. Ik ben nui toch in een collère geschoten. Ik heb het al eens gezegd, zelden kan ik eens op 't toilet zitten zonder gestoord te worden en douchen?? Het was zelfs eens zo erg dat ze alledrie ne keer binnengekomen zijn... No me-time for me, dus als ik dan eens een half uurtje in het zwembad kan dobberen MOET ik dat gewoon meepakken... het is ook al superlang geleden dat ik een vrije Wiewie-dag had (de maandag) ik kijk daar nu zoooo naar uit!! 5 september!!! VIJF SEPTEMBER!! WIEWIE-DAG!!! Nieje, ik spreek nie af, nieje, er wordt niemand ziek, nieje ik doe genen klop, nieje, ik ga zeker nie kuisen... Me Myself and I... Doen waar ik goeste in heb met alle binnendeuren op slot!! (voor de zekerheid) Oftewel ga ik shoppen... (ALLEEN!)
Jaaaaa ik heb graag een gezellige boel, maar af en toe wil ik wel eens een beetje ZEN zijn... :-)
Zo, ik heb hier weer een goe zaagske gespannen en ik voel me al de helft beter :-)
Noteer in jullie agenda 5 september, vanaf heden "Internationale Wiewie-dag"
Oververmoeide groetjes want ik sta nog op verlofmodus en ik moest werken vandaag...
S.R.
dinsdag 2 augustus 2016
Wiewie goes Scottisch
Het is alweer eventjes geleden dat ik in mijn pennetje kroop, alhoewel, pennetje kroop, dat klinkt als uit de Middeleeuwen... Laat mij drie zinnen schrijven met ne stylo en ik krijg al een kramp in mijn hand. Maar toch liever een kramp in mijn hand dan een kramp in mijn maag zeg ik dan...
Normalerweise zouden we op maandag 25 juli op reis vertrekken naar onze maatjes in Schotland... Om 4 uur opstaan want dat is nog efkes rijden naar Duinkerke (En France) en je moet anderhalfuur op voorhand zijn om het bootje te pakken naar Dover... Ik kruip heel vroeg in mijn bedje... en na een half uurtje krijg ik nu toch een aanval van maagkrampen... dat heeft dus weldegelijk heel de nacht en de dag nadien geduurd. Het gevoel dat een handje rond je maag ligt dat om de zoveel tijd het maagje in frieten nijpt, waardoor je ook nog eens het gevoel krijgt dat je moet spuigen... Ik had al snel door dat dat bootje zonder mij zou vertrekken, en Jan werd er niet echt goedgezind van. Ik had al wat buscopannekes gepakt maar dat hielp geen sikkepit. De dokter langgeweest, een maag/darmontsteking... Dat kan dus 24 tot 36u duren zei hij. Jan had intussen opgezocht dat je de boot (die allang op voorhand vastlag) kon verleggen voor 12 euro, anders waren we dat gewoon kwijt. Het hotel werd kosteloos geannuleerd. Ik voelde een klein beetje druk dat ik toch tegen de woensdagmorgen moest gerecupereerd zijn... pffff... maar het beterde wel... Tegen den dinsdagmiddag moest ik dus de knoop doorhakken, nog een dagje doorbijten of ne vieze vent voor de komende week :-) Ik zet een halve pak beschuitjes klaar en de pot confituur om mee te nemen voor ontbijt. Achtermijn rug zet Jan de confituur terug in de ijskast dus heb ik droge beschuiten mee, en ik zweer het, dat krijg je echt niet binnen. Ik waag mij aan een sandwichken. Die paspoortcontrole is toch wel grappig, we moesten de achteruitraampkes laten zakken en Ube en Manau werden vergeleken met de twee kindjes op paspoortjes... Koffer open, gelukkig hebben ze mijn twee liter zelfgemaakte Limoncello niet gezien, want als ik kijk naar die programma's op teevee moede da allemaal aangeven ;-) De zee is mijn beste vriend, het water kabbelt rustig en er is geen windje zodat het bootje mooi recht blijft. Eigenlijk ben ik best wel een dikke broekschijter, van zodra ik weer land zag was ik iets geruster, alhoewel dat een vals gevoel van veiligheid is, 't is niet omdat ik in de verte een streepje land zie dat ik in nood tot ginder kan zwemmen natuurlijk.
Eens in Dover aangekomen moeten we nog 9 uurtjes rijden. Links rijden dus... Dat is wel een beetje griezelig. Ikzelf neem een 400 kilometer voor mijn rekening. De maximumsnelheid is 70 miles/hour, dus dat komt overeen met 110 km/uur... wat eigenlijk niet zo snel is... Ne keer je op de snelweg zit en je rijdt op het tweede vak is er geen verschil zou je denken, tarara, langs rechts scheuren ze je voorbij terwijl daar normaalgezien enkel de dutskes op zitten feuten.
Ik vraag aan Ube wat hij zoal gaat vertellen aan die mensen. Hij gaat vertellen dat zijn favoriete voetbalploeg "Gay Ay Gent" is... Dat vond ik een goeie poging, maar ik laat hem toch weten dat het meer klinkt als "Kay Ay Gent" :-))
Als we bij onze vrienden aankomen zijn we eigenlijk kapot!!! Maar ze zijn zo vriendelijk en enthousiast en ze hebben lekker eten voor ons gemaakt...tegen 23 u liggen we in ons bedje, een lange dag...
Ik heb daar wel al sebiet mijnen stempel gezet. Ik stelde voor om ook eens op een avond te koken en dan zeg ik "cock" in plaats van "Cook" dat was dus echt gewoon missproken... tssss... wel een beetje hilarisch. De dag nadien kwam een meisje op bezoek die had nu zo dik haar. Haar stiefpapa was er ook bij... Ik wreef door haar haar en ik zei "You have beautiful hair, it's so..." en ik draai me naar Jan en vraag wat "Dik" is in het Engels... Waarop die stiefpapa zegt "Sylvie says you're a dick!" Ik heb me 100 keer geëxcuseerd tegen dat meisje, hahahaha... Ik heb het dus ook een paar keer mogen horen... Heel de stad stond vol met "OUR WULLIES" zo van die beeldjes die dezelfde afmeting hebben maar door verschillende verenigingen zijn geschilderd, ze staan op verschillende plaatsten op straat. IK maakte daar dus Willy van, dus leek ik meteen nen obseedee (willy, dick, cock, hahahaha) jaja, ik maakte een goeie indruk hoor! We hebben Dundee, Lock Levin,Perth, Edinburgh en Canterburry bezocht... Volgende keer dat we naar Schotland gaan doen we wel een beetje meer natuur. Maar, ideaal als kennismaking met de Schotse/Engelse cultuur, en vooral het Schotse accent :-) en natuurlijk ook om es bij onze vriendjes te zijn. Ube leert nog geen Engels op school maar ik stond versteld dat hij toch al veel verstond in het Engels. En hij heeft ook af en toe iets gevraagd in het Engels. Manau was mijn persoonlijke Google Translate... Miljaar dat kind kan Engels!!! In de auto werd het zelfs grappig als Manau en Ube aan het bekvechten waren en in het Engels begonnen, "you're really enoying", "shut up" "What the fuck" Ik leerde echte Fish en Chips eten mmmmm, en zo een grote pizza's heb ik nog nooit gezien!! Manau voelde zich een dagje niet goed (maagpijn, duh) en haar Motilium was op. Ik ga met Neil op pad. Naar den apotheek dus, Motilium niet meer te verkrijgen enkel op voorschrift, en nee, er was niets dat een gelijkaardige werking had?? Ik dus in de gewone winkel vier coca colaatjes gekocht en een doosje Rennie. Ik wil betalen, het was vier pond en ik geef een briefje van 50 pond. De winkelier bekijkt het briefje en pakt zijnen telefoon, hij praat zodanig snel dat ik hem niet kan volgen wat hij zegt. Het briefje (dat we nota bene kregen in het wisselkantoor in Gent) was reeds twee jaar niet meer in gebruik. Ik dacht al dat ik zou opgepakt worden. Gelukkig is Neil naar de bank gereden en hebben ze dat omgewisseld. Ik stuur een smsje naar Jan dat hij me vals geld had gegeven en dat ik het nu moest uitleggen... hahaha... Het was wel heel goed weer in Schotland, jaja, beter dan in België... Er waren daar nu toch twee mega-cute hondjes, ik was er helemaal gek van!!
De terugweg doen met twee tussenstopkes... Edinburgh, een Guesthouse... Azo een slechte matrasse, je ligt gelijk op nen Hollandsen dijk, die matras gaat zo naar beneden aan de zijkanten, ik denk dat ik zo uit mijn bedde val. Ik moet mijn één been optrekken of ik rol uit dat bed aan de ene kant, ofwel lig ik tegen Jan geplakt. Er ligt overal zo dik vasttapijt, wat wel leutig is om op te lopen maar naar brandveiligheid... en dat hebben we geweten als vroeg in de ochtend het brandalarm aanschiet. Ik spring veel te rap recht en loop naar buiten. Ik ruik meteen aangebrande toast wat me al deels geruststelde. In mijn topken en in een shortje en mee mijn haar helemaal paraplu... Maar ik was niet de enige... Zolang er rook was bleef dat alarm ook afgaan. We lopen in Edinburgh, het was daar echt een plaag van Japanezen, dat was niet te overzien, in zwermen!!! liepen ze daar, echt lopen ook nog!!! Het was dus al een hele kunst om een standbeeld of monument (of ne doedelzakspeler) te fotograferen zonder dat er een Japanese bijstond. Nog een tweede tussenstopke in Worksop. Heel vriendelijke man. Alweer van dat megadik vasttapijt, dat is daar blijkbaar in de mode...
We komen aan in Dover om half vijf en dat is natuurlijk veel te vroeg voor de boot van acht uur... Dus we vragen of we meemogen met de boot van zes uur en dat was geen probeem!! We staan te wachten en er rijden auto's op den boot, veeeer auto's en veeeeeeel vrachtwagens. In mijn fantasie zie ik diene boot zo zakken in het water van het gewicht. Hopelijk sluiten ze de garagedeur goed af. Ik biecht op aan Manau dat ik eigelijk helemaal niet op mijn gemak zit op dienen boot. We zitten vooraan in het midden, wijs uitzicht en dan ga je niet zo op een neer ook :-) Nu wel bizar, we vertrekken in Dover en zien meteen Europa (Calais) liggen!! We varen dus heel de tijd langs de kustlijn. Als ons schipje in de haven wil varen neemt hij een bochten en vangt enorm veel wind waardoor dat spel helemaal scheef hangt. Ik loop naar de andere kant van het dek van de schrik voor wat contre-gewicht maar dat helpt geen fluit natuurlijk. Gelukkig is het af te leggen zwemparcours maar 50 meter, mocht dat nodig zijn. Alhoewel, zo af dienen boot springen, ik zou dat ook al niet durven, want dat was ook nogal hoog... Laat mij maar met mijn voetjes op de grond...
Zo, we gaan hier nog ne keer een fotoboekske toopesmijten ziede...
En ik vraag me nog steeds af of die doedelzakspeler een onderbroek aanhad onder zijne Schotse rok of niet... #dingendeslevens
Greetz
MacWiewie
Normalerweise zouden we op maandag 25 juli op reis vertrekken naar onze maatjes in Schotland... Om 4 uur opstaan want dat is nog efkes rijden naar Duinkerke (En France) en je moet anderhalfuur op voorhand zijn om het bootje te pakken naar Dover... Ik kruip heel vroeg in mijn bedje... en na een half uurtje krijg ik nu toch een aanval van maagkrampen... dat heeft dus weldegelijk heel de nacht en de dag nadien geduurd. Het gevoel dat een handje rond je maag ligt dat om de zoveel tijd het maagje in frieten nijpt, waardoor je ook nog eens het gevoel krijgt dat je moet spuigen... Ik had al snel door dat dat bootje zonder mij zou vertrekken, en Jan werd er niet echt goedgezind van. Ik had al wat buscopannekes gepakt maar dat hielp geen sikkepit. De dokter langgeweest, een maag/darmontsteking... Dat kan dus 24 tot 36u duren zei hij. Jan had intussen opgezocht dat je de boot (die allang op voorhand vastlag) kon verleggen voor 12 euro, anders waren we dat gewoon kwijt. Het hotel werd kosteloos geannuleerd. Ik voelde een klein beetje druk dat ik toch tegen de woensdagmorgen moest gerecupereerd zijn... pffff... maar het beterde wel... Tegen den dinsdagmiddag moest ik dus de knoop doorhakken, nog een dagje doorbijten of ne vieze vent voor de komende week :-) Ik zet een halve pak beschuitjes klaar en de pot confituur om mee te nemen voor ontbijt. Achtermijn rug zet Jan de confituur terug in de ijskast dus heb ik droge beschuiten mee, en ik zweer het, dat krijg je echt niet binnen. Ik waag mij aan een sandwichken. Die paspoortcontrole is toch wel grappig, we moesten de achteruitraampkes laten zakken en Ube en Manau werden vergeleken met de twee kindjes op paspoortjes... Koffer open, gelukkig hebben ze mijn twee liter zelfgemaakte Limoncello niet gezien, want als ik kijk naar die programma's op teevee moede da allemaal aangeven ;-) De zee is mijn beste vriend, het water kabbelt rustig en er is geen windje zodat het bootje mooi recht blijft. Eigenlijk ben ik best wel een dikke broekschijter, van zodra ik weer land zag was ik iets geruster, alhoewel dat een vals gevoel van veiligheid is, 't is niet omdat ik in de verte een streepje land zie dat ik in nood tot ginder kan zwemmen natuurlijk.
Eens in Dover aangekomen moeten we nog 9 uurtjes rijden. Links rijden dus... Dat is wel een beetje griezelig. Ikzelf neem een 400 kilometer voor mijn rekening. De maximumsnelheid is 70 miles/hour, dus dat komt overeen met 110 km/uur... wat eigenlijk niet zo snel is... Ne keer je op de snelweg zit en je rijdt op het tweede vak is er geen verschil zou je denken, tarara, langs rechts scheuren ze je voorbij terwijl daar normaalgezien enkel de dutskes op zitten feuten.
Ik vraag aan Ube wat hij zoal gaat vertellen aan die mensen. Hij gaat vertellen dat zijn favoriete voetbalploeg "Gay Ay Gent" is... Dat vond ik een goeie poging, maar ik laat hem toch weten dat het meer klinkt als "Kay Ay Gent" :-))
Als we bij onze vrienden aankomen zijn we eigenlijk kapot!!! Maar ze zijn zo vriendelijk en enthousiast en ze hebben lekker eten voor ons gemaakt...tegen 23 u liggen we in ons bedje, een lange dag...
Ik heb daar wel al sebiet mijnen stempel gezet. Ik stelde voor om ook eens op een avond te koken en dan zeg ik "cock" in plaats van "Cook" dat was dus echt gewoon missproken... tssss... wel een beetje hilarisch. De dag nadien kwam een meisje op bezoek die had nu zo dik haar. Haar stiefpapa was er ook bij... Ik wreef door haar haar en ik zei "You have beautiful hair, it's so..." en ik draai me naar Jan en vraag wat "Dik" is in het Engels... Waarop die stiefpapa zegt "Sylvie says you're a dick!" Ik heb me 100 keer geëxcuseerd tegen dat meisje, hahahaha... Ik heb het dus ook een paar keer mogen horen... Heel de stad stond vol met "OUR WULLIES" zo van die beeldjes die dezelfde afmeting hebben maar door verschillende verenigingen zijn geschilderd, ze staan op verschillende plaatsten op straat. IK maakte daar dus Willy van, dus leek ik meteen nen obseedee (willy, dick, cock, hahahaha) jaja, ik maakte een goeie indruk hoor! We hebben Dundee, Lock Levin,Perth, Edinburgh en Canterburry bezocht... Volgende keer dat we naar Schotland gaan doen we wel een beetje meer natuur. Maar, ideaal als kennismaking met de Schotse/Engelse cultuur, en vooral het Schotse accent :-) en natuurlijk ook om es bij onze vriendjes te zijn. Ube leert nog geen Engels op school maar ik stond versteld dat hij toch al veel verstond in het Engels. En hij heeft ook af en toe iets gevraagd in het Engels. Manau was mijn persoonlijke Google Translate... Miljaar dat kind kan Engels!!! In de auto werd het zelfs grappig als Manau en Ube aan het bekvechten waren en in het Engels begonnen, "you're really enoying", "shut up" "What the fuck" Ik leerde echte Fish en Chips eten mmmmm, en zo een grote pizza's heb ik nog nooit gezien!! Manau voelde zich een dagje niet goed (maagpijn, duh) en haar Motilium was op. Ik ga met Neil op pad. Naar den apotheek dus, Motilium niet meer te verkrijgen enkel op voorschrift, en nee, er was niets dat een gelijkaardige werking had?? Ik dus in de gewone winkel vier coca colaatjes gekocht en een doosje Rennie. Ik wil betalen, het was vier pond en ik geef een briefje van 50 pond. De winkelier bekijkt het briefje en pakt zijnen telefoon, hij praat zodanig snel dat ik hem niet kan volgen wat hij zegt. Het briefje (dat we nota bene kregen in het wisselkantoor in Gent) was reeds twee jaar niet meer in gebruik. Ik dacht al dat ik zou opgepakt worden. Gelukkig is Neil naar de bank gereden en hebben ze dat omgewisseld. Ik stuur een smsje naar Jan dat hij me vals geld had gegeven en dat ik het nu moest uitleggen... hahaha... Het was wel heel goed weer in Schotland, jaja, beter dan in België... Er waren daar nu toch twee mega-cute hondjes, ik was er helemaal gek van!!
De terugweg doen met twee tussenstopkes... Edinburgh, een Guesthouse... Azo een slechte matrasse, je ligt gelijk op nen Hollandsen dijk, die matras gaat zo naar beneden aan de zijkanten, ik denk dat ik zo uit mijn bedde val. Ik moet mijn één been optrekken of ik rol uit dat bed aan de ene kant, ofwel lig ik tegen Jan geplakt. Er ligt overal zo dik vasttapijt, wat wel leutig is om op te lopen maar naar brandveiligheid... en dat hebben we geweten als vroeg in de ochtend het brandalarm aanschiet. Ik spring veel te rap recht en loop naar buiten. Ik ruik meteen aangebrande toast wat me al deels geruststelde. In mijn topken en in een shortje en mee mijn haar helemaal paraplu... Maar ik was niet de enige... Zolang er rook was bleef dat alarm ook afgaan. We lopen in Edinburgh, het was daar echt een plaag van Japanezen, dat was niet te overzien, in zwermen!!! liepen ze daar, echt lopen ook nog!!! Het was dus al een hele kunst om een standbeeld of monument (of ne doedelzakspeler) te fotograferen zonder dat er een Japanese bijstond. Nog een tweede tussenstopke in Worksop. Heel vriendelijke man. Alweer van dat megadik vasttapijt, dat is daar blijkbaar in de mode...
We komen aan in Dover om half vijf en dat is natuurlijk veel te vroeg voor de boot van acht uur... Dus we vragen of we meemogen met de boot van zes uur en dat was geen probeem!! We staan te wachten en er rijden auto's op den boot, veeeer auto's en veeeeeeel vrachtwagens. In mijn fantasie zie ik diene boot zo zakken in het water van het gewicht. Hopelijk sluiten ze de garagedeur goed af. Ik biecht op aan Manau dat ik eigelijk helemaal niet op mijn gemak zit op dienen boot. We zitten vooraan in het midden, wijs uitzicht en dan ga je niet zo op een neer ook :-) Nu wel bizar, we vertrekken in Dover en zien meteen Europa (Calais) liggen!! We varen dus heel de tijd langs de kustlijn. Als ons schipje in de haven wil varen neemt hij een bochten en vangt enorm veel wind waardoor dat spel helemaal scheef hangt. Ik loop naar de andere kant van het dek van de schrik voor wat contre-gewicht maar dat helpt geen fluit natuurlijk. Gelukkig is het af te leggen zwemparcours maar 50 meter, mocht dat nodig zijn. Alhoewel, zo af dienen boot springen, ik zou dat ook al niet durven, want dat was ook nogal hoog... Laat mij maar met mijn voetjes op de grond...
Zo, we gaan hier nog ne keer een fotoboekske toopesmijten ziede...
En ik vraag me nog steeds af of die doedelzakspeler een onderbroek aanhad onder zijne Schotse rok of niet... #dingendeslevens
Greetz
MacWiewie
donderdag 14 juli 2016
De hielspoortjes...
Er waren eens twee hielspoortjes... Mieltje en Fieltje... Leuke naampjes zou je denken?? Nochtans zijn het twee venijnige ambetanterikskes....
Als je al een zittend beroepje hebt (bijvoorbeeld bij het beste ziekenfonds van de hele wereld) dan kan je al minder tegen een dagje de voeten vanonder je lijf lopen... Dan kan het al rapper gebeuren dat je de dag nadien een beetje aardig loopt. In april heb ik mij wreed geforceerd tijdens het Paasontbijt van het Oudercomité... Eila, 't was wel wreed in orde maar van ten zessen 's nuchtinks tot ergens in de late namiddag heb ik geen minuut gezeten en ik werd de dag nadien gewaar dat dat eigenlijk niet zo slim was. Het was anders dan gewoon een beetje last, het deed echt enorm veel zeer. Na een week was het eigenlijk nog niet over, maar wel draaglijk. Toch maar eens naar de dokter geweest. Toen ik hem vertelde dat ik zeer had aan mijn voeten omdat ik te veel heb rondgelopen zat ik op zijn tafel en hij duwde nu toch recht op het plekske waar ik zeer had ik viel ver van zijn tafel!! Ik kon nog net een vloek onderdrukken. Man dat deed nu eens zo zeer, conclusie "hielspoor" en tons nog in beide voeten, als Wiewie iets doet, doet ze het goed. :-s Hij raadde mij van die speciale zooltjes aan, zo silliconen vellekes, die net onder de hiel zitten. (Gekocht in de thuiszorgwinkel, je weet wel, de winkel van het beste ziekenfonds van de hele wereld) De eerste keer dat ik ze aanhad viel ik bijna naar voor, en ik wipte een beetje op en neer. Op zich kon ik nog vrij normaal bewegen en stappen, en het deed wel wa zeer, maar ik ben algelijk geen mietjen ook he. Maar na twee maanden begon het al eens een dagje mooi weer te worden en durfde ik toch een sandaaltje te dragen. God straft meteen. Soms kon ik tegen den avond enkel nog strompelen, soms was het de morgen nadien dat ik niet uit mijne bedde kon. Ik ben al volop aan het oefenen (hoe te stappen als je 80 bent)
Ik terug naar den dokter, okee, stap één hebben we gehad, niet geslaagd, dus stap twee, medicatie. Ik lees de bijsluiter en stel vast dat er meer nadelen te scoren zijn dan voordelen... Tssss... Mee een beetje tegenslag kreeg ik het nog aan mijn hartpomp... Normaal moest ik die drie weken pakken. Maar na twee weken was het nog geen sikkepitje beter!!! En ik moet zeggen Werchter Classic heeft er ook geen goed aan gedaan. Nochtans wel veel gezeten tussendoor om mijn pootjes te sparen... maar ja, als hottie Bruce Springsteen twee uur en drei kwart speelt, dan kan je niet op je gat gaan zitten...Dus ik maandag opnieuw naar de dokter, nogal een geluk dat ik terugbetalingen krijg van het beste ziekenf... Die had intussen een mailtje gekregen van de dokter van wacht van de zaterdag (van mijn draaierigheid) dus werd ik eerst op de rooster gelegd. Doorverwezen naar de specialist in verband met mijn draaiingen van de zaterdagmorgen... en dan vlieg ik weer op de tafel... hij moest nog maar naar mijnen voet wijzen of het deed al zeer. Hij duwt weer op mijn pijnlijke stappertjes en ik had hem bijna ne schup verkocht... Als je dan al eens kijkt op internet lees je het volgende:
Maar het lachen verging mij al gauw want de pijn wordt elke dag erger. Ik wissel zoveel van schoenen om mij toch een beetje comfy te voelen... Ik bel naar den dokter, ja hoor, onder mijn hieltje rechts zit een verkalking aan mijn bot, links (nog) niet. Is kwestie van de ontsteking nu toch weg te krijgen. Ik moet naar de specialist (ook al, ik vraag mij maar een abonnement) Ik bel "de eerstvolgende afspraak is ergens in september... Ik : "Wablieft??? Sorry maar dat gaat echt niet gaan, ik kan hier echt bijna niet uit de voeten" en ik vind mijn onverwachte woordspeling best grappig... maar ik kon wel bleiten want mijnen congé begint maandag... Allee, ik mag naar de orthopedist nu maandag :-) Ik ben benieuwd, ik hoop op een toverdrankje of een toverspreukje met een toverstafje...
Mocht het helpen ik zou zelfs nog eens naar alle afleveringen van de kampioenen kijken... aja, sjuust, dat moet ik al doen... grrrr...
Dus lieve lezertjes, jullie mogen maandag efkes aan mij denken, duimkes omhoogsteken, fingertjes crossen, kaarjes doen branden (kampvuur mag ook, huis van je buur in de fik steken is een stap te ver), mijn voetjes overgieten met water uit de bron van Lourdes, mij bellen als ge goeie voetmassagekes kunt geven, ... :-p
Groetjes van ons allen en tot laterrrrrr,
Wiewie, Mieltje en Fieltje
en in blijde verwachting van Fitflop
Als je al een zittend beroepje hebt (bijvoorbeeld bij het beste ziekenfonds van de hele wereld) dan kan je al minder tegen een dagje de voeten vanonder je lijf lopen... Dan kan het al rapper gebeuren dat je de dag nadien een beetje aardig loopt. In april heb ik mij wreed geforceerd tijdens het Paasontbijt van het Oudercomité... Eila, 't was wel wreed in orde maar van ten zessen 's nuchtinks tot ergens in de late namiddag heb ik geen minuut gezeten en ik werd de dag nadien gewaar dat dat eigenlijk niet zo slim was. Het was anders dan gewoon een beetje last, het deed echt enorm veel zeer. Na een week was het eigenlijk nog niet over, maar wel draaglijk. Toch maar eens naar de dokter geweest. Toen ik hem vertelde dat ik zeer had aan mijn voeten omdat ik te veel heb rondgelopen zat ik op zijn tafel en hij duwde nu toch recht op het plekske waar ik zeer had ik viel ver van zijn tafel!! Ik kon nog net een vloek onderdrukken. Man dat deed nu eens zo zeer, conclusie "hielspoor" en tons nog in beide voeten, als Wiewie iets doet, doet ze het goed. :-s Hij raadde mij van die speciale zooltjes aan, zo silliconen vellekes, die net onder de hiel zitten. (Gekocht in de thuiszorgwinkel, je weet wel, de winkel van het beste ziekenfonds van de hele wereld) De eerste keer dat ik ze aanhad viel ik bijna naar voor, en ik wipte een beetje op en neer. Op zich kon ik nog vrij normaal bewegen en stappen, en het deed wel wa zeer, maar ik ben algelijk geen mietjen ook he. Maar na twee maanden begon het al eens een dagje mooi weer te worden en durfde ik toch een sandaaltje te dragen. God straft meteen. Soms kon ik tegen den avond enkel nog strompelen, soms was het de morgen nadien dat ik niet uit mijne bedde kon. Ik ben al volop aan het oefenen (hoe te stappen als je 80 bent)
Ik terug naar den dokter, okee, stap één hebben we gehad, niet geslaagd, dus stap twee, medicatie. Ik lees de bijsluiter en stel vast dat er meer nadelen te scoren zijn dan voordelen... Tssss... Mee een beetje tegenslag kreeg ik het nog aan mijn hartpomp... Normaal moest ik die drie weken pakken. Maar na twee weken was het nog geen sikkepitje beter!!! En ik moet zeggen Werchter Classic heeft er ook geen goed aan gedaan. Nochtans wel veel gezeten tussendoor om mijn pootjes te sparen... maar ja, als hottie Bruce Springsteen twee uur en drei kwart speelt, dan kan je niet op je gat gaan zitten...Dus ik maandag opnieuw naar de dokter, nogal een geluk dat ik terugbetalingen krijg van het beste ziekenf... Die had intussen een mailtje gekregen van de dokter van wacht van de zaterdag (van mijn draaierigheid) dus werd ik eerst op de rooster gelegd. Doorverwezen naar de specialist in verband met mijn draaiingen van de zaterdagmorgen... en dan vlieg ik weer op de tafel... hij moest nog maar naar mijnen voet wijzen of het deed al zeer. Hij duwt weer op mijn pijnlijke stappertjes en ik had hem bijna ne schup verkocht... Als je dan al eens kijkt op internet lees je het volgende:
- "is een overbelasting van de voet" tja, dat klopt, zo ver was ik ook al...
- "Vrouwen hebben er gemiddeld meer last van dan mannen" dat is weer typisch, tssss
- "is een verkalking van de peesplaat aan het hielbeen die een ontsteking onder de hiel veroorzaakt" Zo, nu hebben jullie voor de eerste keer iets bijgeleerd, voor het eerst na 130 blogpostjes... :-)
- "rust is een goede remedie, maar in praktijk moeilijk uitvoerbaar" Ik weet nog niet, ik wil mij wel ne keer een paar weken met mijn voetjes omhoog leggen :-)
- "in combinatie met een pondje meer" yip, dat stond uiteraard op een Hollandse site... dat er nog net geen advertentie van Weight Watchers bijstond... grrrr... trouwens, je kan dat ook als fitte sporter tegenkomen, aha... hoezo uitvlucht??? :-)
- "Fitflops" biedt voor de meeste mensen wel een duidelijke verlichting als ik het forum mag geloven... en laten dat nu net spoeglelijke sletsen zijn... Dat het woord "flop" er in voorkomt zegt ook al genoeg... Jani krijgt een geraaktheid... desalniettemin dat ik morgen naar Torfs ga om er te passen, en als dat beter is, tja, sorry maar dan kijk ik maar niet te veel naar beneden. Of ik ga mij achter een paar Louboutins, (zool overschilderen in 't groen) en sebiets de draagkracht verleggen naar mijn tenen, al vrees is dat mijn passen er niet eleganter op zullen worden...
Maar het lachen verging mij al gauw want de pijn wordt elke dag erger. Ik wissel zoveel van schoenen om mij toch een beetje comfy te voelen... Ik bel naar den dokter, ja hoor, onder mijn hieltje rechts zit een verkalking aan mijn bot, links (nog) niet. Is kwestie van de ontsteking nu toch weg te krijgen. Ik moet naar de specialist (ook al, ik vraag mij maar een abonnement) Ik bel "de eerstvolgende afspraak is ergens in september... Ik : "Wablieft??? Sorry maar dat gaat echt niet gaan, ik kan hier echt bijna niet uit de voeten" en ik vind mijn onverwachte woordspeling best grappig... maar ik kon wel bleiten want mijnen congé begint maandag... Allee, ik mag naar de orthopedist nu maandag :-) Ik ben benieuwd, ik hoop op een toverdrankje of een toverspreukje met een toverstafje...
Mocht het helpen ik zou zelfs nog eens naar alle afleveringen van de kampioenen kijken... aja, sjuust, dat moet ik al doen... grrrr...
Dus lieve lezertjes, jullie mogen maandag efkes aan mij denken, duimkes omhoogsteken, fingertjes crossen, kaarjes doen branden (kampvuur mag ook, huis van je buur in de fik steken is een stap te ver), mijn voetjes overgieten met water uit de bron van Lourdes, mij bellen als ge goeie voetmassagekes kunt geven, ... :-p
Groetjes van ons allen en tot laterrrrrr,
Wiewie, Mieltje en Fieltje
en in blijde verwachting van Fitflop
zondag 10 juli 2016
Wiewie gaat naar Werchter Classic
Okee, hier hebben we dan wel weer lang naar uitgekeken. Eindelijk is het zover, en euh, we mogen al eens chance hebben want de weergoden staan aan onze kant! Maar om 4 uur 's morgens had ik een tegenvaller... Ik moest een plasje doen, ik zet mij recht in mijn bed en heel de kamer begint te dansen, m.a.w. ik ben superdraaierig. Ik denk dat ik misschien te rap ben rechtgesproken en leg me weer neer. Maar ik moest echt wel dringend dus doe ik een tweede poging. Ik zet en stel mij recht en de kamer beweegt weer, ik moet bijna overgeven en 't koud zweet breekt mij uit. Ik sla bijna met mijn klieken en klakken naast het bed, dus ik probeer langs de muur te lopen maar dat lukt niet goed. Plasje gedaan intussen heb ik het idee dat ik een basseintje kan gebruiken. Ik verwittig Jan efkes en probeer nog een tukje te doen. Als ik neerlig is het immers oké. Tja, en het zou er om doen maar na een half uurke moet ik weer piesen...grrrr... net hetzelfde, Deze keer gaat Jan mee om mij te ondersteunen. Hij belt naar den dokter en die denkt dat ik een lage bloeddruk heb... Ik heb nooit een lage bloeddruk, volgens mij is het iets in mijn hoofd met mijn evenwicht. Ik denk efkes dat mijn ingebouwde oorprothese misschien is losgeschoten. Ik ben wel een beetje in paniek. Vandaag ook een leutig festival op het programma. Na nog een vijftal pogingen en vijf uur later geraak ik redelijk deftig uit mijn bed en ik zweef een beetje. Den dokter passeert en hij geeft me medicatie tegen draaiingen. Ik ga naar den apotheek en zij raadt me aan van de bijsluiter NIET te lezen. Dat vond ik al uiterst verdacht. Zij vertelde mij dan wel waarom. Ik vroeg toch maar eens aan de dokter van wacht of ik naar het festival zou optrekken waarop hij droog antwoord "pakt maar die medicatie, ofwel sta je over een paar uur te spuigen ofwel is het over"
Dus met een cola in de hand vertrekken we, iets later dan voorzien om mijn maatjes op te halen.
Uiteraard een megafile aan de Wegenwerken ergens rond Wetteren. Maar naar daarna rijden we vlotjes naar de parking van het station in Leuven waar we op één van de vele pendelbussen stappen...
Als we uit de bus stappen op zo'n 2 km van het terrein horen we de klanken van "The Van Jets" tegen dat we op het terrein zijn zetten ze hun laatste nummers in. Al goed en wel dat we daar allemaal door zo een metaaldetector moeten maar daardoor staat er net voor de ingang zeker 2000 man om aan te schuiven om naar binnen te gaan, mocht het daar ne zot in zijne kop krijgen het zou niet te overzien zijn. Efkes kijk ik in het rond naar verdachte individuen maar ik concentreer me algauw weer op de muziek. Voor wat ik er van gehoord heb en op de laatste twee nummers die ik gezien heb kan ik toch zeggen dat "The Van Jets" goe bezig zijn. Het eerste optreden hebben we gemist, maar ik kende dat eigenlijk niet. We bestellen drankbonnekes, ik weet nu niet of ik in ne put stond maar dat loketplankje kwam ter hoogte van ergens tussen mijn borst en schouders, dus riep ik mijn bestellin in het gleufje waar ge normaal uw geld moet doorgeven, de twee mensen naast hem schieten in de lach en kijken me aan. De (terzake: knappe) bonnetjesverkoper moet hiermee ook wel lachen, ik besef dat ik mijn oordoppen al aanheb en dat ik misschien daardoor net iets te enthousiast brulde. De gaatjes in het glas (zo gelijk bij de bank en de post) waar je normaal dient door te spreken) waren zo hoog in het glas voorzien dat ik daar met de meeste moeite niet aankon. De knappe bonnetjesman geeft met mijn bonnetjes met zijn grootste glimlach en ik voel me precies kabouter Wiewie. Het bakje om te betalen met bancontact kwam bijna aan mijne kin. (ofwel stond ik aan het grote-mensen-loket)
Simply red... een klokke van een stem he, hij blijft me omverblazen. Het is zo een beetje van een veralgemening waar ik wel enige waarheid in herken dat de artiesten altijd beginnen met een paar "onbekendere" nummers om dan tegen het einde af te sluiten met de grote hits die iedereen kent. En dat was bij de Mick niet anders. "If you don't know me by now" zijn meligste doch schoonste nummer als afsluiter... ik kreeg kiekenvel en dat bij bloedhete temperaturen. Ik sta net voor Jan, of Jan staat net achter mij, (gelijk ge wilt he) en een dame pakt hem vast om mee te dansen... Hij is volledig van de kaart, en begint sebiet tegen mij... in plaats van dat mens ne keer een hoogtepuntje te bezorgen (dansen he, you dirty minds) had het een jong kipke geweest hij was er volledig voor gegaan. Maar verbrande lijven dat ik daar gezien heb... tssss... de madam voor mij had een t-shirt aan met zo een bloedrode rand in haar nek, ik had zin om met mijnen zonnemelk daar een speetingske op te doen...Lionel Richie... moet er nog botox zijn?? In het begin trok het op niets, hij zong in zijne micro en trok zo heel de tijd da spel naar beneden, dus als hij uithaalde duwde hij de microfoon naar beneden tot de hoogte van zijnen navel en dat hoorde je natuurlijk niet. De funky muziek kon me wel heel het optreden bekoren. Naar het einde toe kreeg hij algelijk nog de hele weide mee!!!
Op een festival krijg je nog al eens een hongerke dus zijn we bij mijnen maat Jeroentje Meus geweest achter ne hot dog van een hoger niveau... 3 bonnekes... dat is dus 9 euro, dat is niet min zou je zo zeggen, maar voor ne friet mee mayo was het zes euro een een hamburgerkot (wel met gegrilde hamburgers) vroeg twaalf euro!! Echt waar, Würst was de juiste keuze, tot twee keer toe... ne keer 's middags en ne keer 's avonds. (ciabatta, worst, pesto, tomatentapenade, pijnboompitjes, ruccola) en de tweeden (ciabatta, worst, bearnais, tomatentapenade, spekjes)
Zo een minifleske cola, ge weet wel van die één-slok-flesjes, 3 euro, maar dat is potverdikke 120 frank!!! Op mijn werk is 't in de automaat 70 cent voor 33cl en daar kan ik al over neuten. Dus euh, dienen Schuermans moet ze nogal scheppen peis ik. Een beetje een beachversie dit jaar, tonnen zand op da ges gezwierd... was speciaal, maar het stonk bij momenten wel enorm!! Als je in de massa loopt en er passeert enen met zijn armen vol pinten in zijn handen boven zijn hoofd, en je neus wordt bijna onder zijn oksel geduwd... tjaaa... maar we gaan niet pleuen...
Dan was het aan "slaapwel Del Rey", ik bedoel "Lana Del Rey" OMG, wat voor zagerij was me dat? Voor de mannen was het nog een schoon kind, kort kleedje, en ik moet zeggen, ze mag er wezen, maar euh, BORING... en van de omstaanders hoorde ik dat ze er ook geen fluit aan vonden. ik was dus al van vier uur wakker en dit zorgde echt voor een megadip. Dus zijn we maar voor de tweede keer bij Jeroentje geweest... was weer O-ver-heerlijk... ze mogen daar flink doordraaien in zijn kot zunne!!!
En dan... The BOSS... ik moet zeggen zijnen entree vond ik drie jaar geleden wel beter... maar euh, die speelt, gaat en blijft gaan... de laatste noten van zijn lied zijn nog bezig of "one, two-three" en een volgend nummer wordt al ingezet. 2 uur en drie kwart heeft hij doorgetrokken... Was het niet dat mijn voeten wreed zeer deden mocht hij van mij nog een uurke verdergegaan hebben. Schone vent he... fjuuuuw...
Lionel en Bruce zijn van hetzelfde jaar... maar euh, meneer Springsteen ziet er nog altijd heerlijk uit...en Lionel... tja, die heeft gewoon dikke lippen, hihihi...
Zijn styling beviel me ook helemaal, volgens mij kon Jani daar niets verkeerd over zeggen. En ja, als we het dan eens over het publiek moeten hebben, niet te veel pubers maar eerder een beetje een ouder publiek... jaja, mezelf inclusief... Ik dacht vorige week nog dat ik 38 moest worden, maar ik zit al aan de 39 in september... Soit, Bruce en zijn E-Street-band lieten me weeral blijken waarvoor ik in de eerste plaats gekomen was... Mijn voeten deden wel keiveel zeer.
Dan de uittocht... 65.000 man door een smal straatje sturen, dat duurt wel even... Meer dan een uur schoorvoetend staan aanschuiven voor een bus van de Lijn. Zeker geen klachten over de dienstverlening hoor, de bussen stonde constant aan te schuiven om festivalgangers op de laden en in Leuven af te smijten. Maar ja, de uittocht is nu voor iedereen op hetzelfde moment. Ik had zin om te kruipen... vandaag doen mijn voeten nog zeer!! Dan nog zonder file naar huis en om kwart voor vijf lag ik in mijn bedje, nog een kwartierke mijn pijnscheuten in mijn voeten moeten ondergaan, en dan slapen, tot mijn dochter een bericht stuurt dat ze vroeger gaan aankomen dan voorzien. Nadien ook nog van de mama van haar vriendinnetje die me zou oppikken. Ik probeer mijn wekker te verzetten van 7:55 naar 6:55 en dat ging uiterst moeizaam. Het felle licht van mijn Iphone kon ik niet aan!! (alhoewel hij op de donkerste stand staat, ikke gevoelige oogskes, hahaha) Ik kon dus nog 20 minuten slapen ik ik voelde mij echt wel Zombie-nation. Mijn oogjes trilden een beetje bij het opstaan. Vandaag moet je mij niet te veel vragen... want het gaat allemaal een beetje traag. Mijn dochter komt zonet uit haar bedje gestrompeld, die heeft vier uurtjes doorgetrokken... Kazou kampen zijn leuk maar vermoeiend!! :-)
Naar Werchter Classic gaan is ook leuk, maar ook vermoeiend, al ligt dat dan eerder aan het feit dat we oud worden zeker...
Op naar de volgend editie!!!
Klassieke oververmoeidheid-hielspoor-groetjes
Wiewie
Dus met een cola in de hand vertrekken we, iets later dan voorzien om mijn maatjes op te halen.
Uiteraard een megafile aan de Wegenwerken ergens rond Wetteren. Maar naar daarna rijden we vlotjes naar de parking van het station in Leuven waar we op één van de vele pendelbussen stappen...
Als we uit de bus stappen op zo'n 2 km van het terrein horen we de klanken van "The Van Jets" tegen dat we op het terrein zijn zetten ze hun laatste nummers in. Al goed en wel dat we daar allemaal door zo een metaaldetector moeten maar daardoor staat er net voor de ingang zeker 2000 man om aan te schuiven om naar binnen te gaan, mocht het daar ne zot in zijne kop krijgen het zou niet te overzien zijn. Efkes kijk ik in het rond naar verdachte individuen maar ik concentreer me algauw weer op de muziek. Voor wat ik er van gehoord heb en op de laatste twee nummers die ik gezien heb kan ik toch zeggen dat "The Van Jets" goe bezig zijn. Het eerste optreden hebben we gemist, maar ik kende dat eigenlijk niet. We bestellen drankbonnekes, ik weet nu niet of ik in ne put stond maar dat loketplankje kwam ter hoogte van ergens tussen mijn borst en schouders, dus riep ik mijn bestellin in het gleufje waar ge normaal uw geld moet doorgeven, de twee mensen naast hem schieten in de lach en kijken me aan. De (terzake: knappe) bonnetjesverkoper moet hiermee ook wel lachen, ik besef dat ik mijn oordoppen al aanheb en dat ik misschien daardoor net iets te enthousiast brulde. De gaatjes in het glas (zo gelijk bij de bank en de post) waar je normaal dient door te spreken) waren zo hoog in het glas voorzien dat ik daar met de meeste moeite niet aankon. De knappe bonnetjesman geeft met mijn bonnetjes met zijn grootste glimlach en ik voel me precies kabouter Wiewie. Het bakje om te betalen met bancontact kwam bijna aan mijne kin. (ofwel stond ik aan het grote-mensen-loket)
Simply red... een klokke van een stem he, hij blijft me omverblazen. Het is zo een beetje van een veralgemening waar ik wel enige waarheid in herken dat de artiesten altijd beginnen met een paar "onbekendere" nummers om dan tegen het einde af te sluiten met de grote hits die iedereen kent. En dat was bij de Mick niet anders. "If you don't know me by now" zijn meligste doch schoonste nummer als afsluiter... ik kreeg kiekenvel en dat bij bloedhete temperaturen. Ik sta net voor Jan, of Jan staat net achter mij, (gelijk ge wilt he) en een dame pakt hem vast om mee te dansen... Hij is volledig van de kaart, en begint sebiet tegen mij... in plaats van dat mens ne keer een hoogtepuntje te bezorgen (dansen he, you dirty minds) had het een jong kipke geweest hij was er volledig voor gegaan. Maar verbrande lijven dat ik daar gezien heb... tssss... de madam voor mij had een t-shirt aan met zo een bloedrode rand in haar nek, ik had zin om met mijnen zonnemelk daar een speetingske op te doen...Lionel Richie... moet er nog botox zijn?? In het begin trok het op niets, hij zong in zijne micro en trok zo heel de tijd da spel naar beneden, dus als hij uithaalde duwde hij de microfoon naar beneden tot de hoogte van zijnen navel en dat hoorde je natuurlijk niet. De funky muziek kon me wel heel het optreden bekoren. Naar het einde toe kreeg hij algelijk nog de hele weide mee!!!
Op een festival krijg je nog al eens een hongerke dus zijn we bij mijnen maat Jeroentje Meus geweest achter ne hot dog van een hoger niveau... 3 bonnekes... dat is dus 9 euro, dat is niet min zou je zo zeggen, maar voor ne friet mee mayo was het zes euro een een hamburgerkot (wel met gegrilde hamburgers) vroeg twaalf euro!! Echt waar, Würst was de juiste keuze, tot twee keer toe... ne keer 's middags en ne keer 's avonds. (ciabatta, worst, pesto, tomatentapenade, pijnboompitjes, ruccola) en de tweeden (ciabatta, worst, bearnais, tomatentapenade, spekjes)
Zo een minifleske cola, ge weet wel van die één-slok-flesjes, 3 euro, maar dat is potverdikke 120 frank!!! Op mijn werk is 't in de automaat 70 cent voor 33cl en daar kan ik al over neuten. Dus euh, dienen Schuermans moet ze nogal scheppen peis ik. Een beetje een beachversie dit jaar, tonnen zand op da ges gezwierd... was speciaal, maar het stonk bij momenten wel enorm!! Als je in de massa loopt en er passeert enen met zijn armen vol pinten in zijn handen boven zijn hoofd, en je neus wordt bijna onder zijn oksel geduwd... tjaaa... maar we gaan niet pleuen...
Dan was het aan "slaapwel Del Rey", ik bedoel "Lana Del Rey" OMG, wat voor zagerij was me dat? Voor de mannen was het nog een schoon kind, kort kleedje, en ik moet zeggen, ze mag er wezen, maar euh, BORING... en van de omstaanders hoorde ik dat ze er ook geen fluit aan vonden. ik was dus al van vier uur wakker en dit zorgde echt voor een megadip. Dus zijn we maar voor de tweede keer bij Jeroentje geweest... was weer O-ver-heerlijk... ze mogen daar flink doordraaien in zijn kot zunne!!!
En dan... The BOSS... ik moet zeggen zijnen entree vond ik drie jaar geleden wel beter... maar euh, die speelt, gaat en blijft gaan... de laatste noten van zijn lied zijn nog bezig of "one, two-three" en een volgend nummer wordt al ingezet. 2 uur en drie kwart heeft hij doorgetrokken... Was het niet dat mijn voeten wreed zeer deden mocht hij van mij nog een uurke verdergegaan hebben. Schone vent he... fjuuuuw...
Lionel en Bruce zijn van hetzelfde jaar... maar euh, meneer Springsteen ziet er nog altijd heerlijk uit...en Lionel... tja, die heeft gewoon dikke lippen, hihihi...
Zijn styling beviel me ook helemaal, volgens mij kon Jani daar niets verkeerd over zeggen. En ja, als we het dan eens over het publiek moeten hebben, niet te veel pubers maar eerder een beetje een ouder publiek... jaja, mezelf inclusief... Ik dacht vorige week nog dat ik 38 moest worden, maar ik zit al aan de 39 in september... Soit, Bruce en zijn E-Street-band lieten me weeral blijken waarvoor ik in de eerste plaats gekomen was... Mijn voeten deden wel keiveel zeer.
Dan de uittocht... 65.000 man door een smal straatje sturen, dat duurt wel even... Meer dan een uur schoorvoetend staan aanschuiven voor een bus van de Lijn. Zeker geen klachten over de dienstverlening hoor, de bussen stonde constant aan te schuiven om festivalgangers op de laden en in Leuven af te smijten. Maar ja, de uittocht is nu voor iedereen op hetzelfde moment. Ik had zin om te kruipen... vandaag doen mijn voeten nog zeer!! Dan nog zonder file naar huis en om kwart voor vijf lag ik in mijn bedje, nog een kwartierke mijn pijnscheuten in mijn voeten moeten ondergaan, en dan slapen, tot mijn dochter een bericht stuurt dat ze vroeger gaan aankomen dan voorzien. Nadien ook nog van de mama van haar vriendinnetje die me zou oppikken. Ik probeer mijn wekker te verzetten van 7:55 naar 6:55 en dat ging uiterst moeizaam. Het felle licht van mijn Iphone kon ik niet aan!! (alhoewel hij op de donkerste stand staat, ikke gevoelige oogskes, hahaha) Ik kon dus nog 20 minuten slapen ik ik voelde mij echt wel Zombie-nation. Mijn oogjes trilden een beetje bij het opstaan. Vandaag moet je mij niet te veel vragen... want het gaat allemaal een beetje traag. Mijn dochter komt zonet uit haar bedje gestrompeld, die heeft vier uurtjes doorgetrokken... Kazou kampen zijn leuk maar vermoeiend!! :-)
Naar Werchter Classic gaan is ook leuk, maar ook vermoeiend, al ligt dat dan eerder aan het feit dat we oud worden zeker...
Op naar de volgend editie!!!
Klassieke oververmoeidheid-hielspoor-groetjes
Wiewie
maandag 4 juli 2016
Bingo!!
Nog steeds Beekse Fiestas...
Deze avond werd ik ontmaagd in de BINGO-wereld... De tente zat echt O-VER-VOL!! Ik was zelfs een beetje zenuwachtig!!
Moet er nog salami zijn?? :-) Tja, als je een multinational van een salamifabriek in de straat hebt... dan lust je maar beter een salamietjen.
Voor mij werd het meteen het duurste potje Bingo ever!!! Ube wou om zijn bommetjes naar huis, wij zaten in de tent rechtover de deur...
ik:"Ube, zie dat je de sleutel terug meehebt want papa heeft ze niet bij he"
Ube: "jaja"...
Na een kwartier ga ik op zoek naar Ube...
ik:" Zeg, waar is de sleutel?"
Ube: "Welke sleutel??"
GRRRRR... de sleutel die op de salontafel lag... Daar stonden we dan, geen raamkes die openstonden en de sleutel zal op de achterdeur aan de binnenkant. En daar sta je dan, zo stom. Buitengesloten. Op zo een moment kan ik niet helder denken en zie het zo voor mij dat ik 300 euro zal moeten betalen... Ik was zooo boos op Ube!! En achteraf had ik daar natuurlijk weer spijt van. Slotenmaker mogen bellen, die stond er wel binnen het half uur. Vriendelijke man die op een 20 seconden met een speciaal papierken mijn deur opendeed... beetje beangstigend. Wij hebben normaal een driepuntslot (antidiefstal) maar wij deden onze deur nooit op slot, sjuust toetrekken... Ik zei nog dat het nog maar best was want dat hij anders mijne deur in frieten moest zagen. Hij zei dat moest ik ze op slot doen dat ik dan sowieso mijne sleutel zou meehebben... touché... Dus daar komt nu wel verandering in! Hij zei ook dat we 's nachts onze deur moesten toedoen. Dus aan alle inbrekers, nu zijn jullie te laat, ge hebt uw keure gehad... Bij Wiewie geraak je niet meer binnen!! ('t schijnt dat ze daar niet aan beginnen (de boeven) aan een veiligheidsslot.
Dat lolleken heeft mij 74 euro gekost. Ik moet zeggen dat piekt een beetje maar het viel al bij al nog mee. Aja, 't was half tien 's avonds. En in mijn paniek dacht ik dat dat 300 euro zou zijn. Dan nog moeten bewijzen dat het weldegelijk mijn huisje was want tegenwoordig staat het adres niet meer op je paspoort.
Ik vroeg hoeveel keer dat zo gemiddeld voorvalt dat iemand zijn deur toekletst. In de week gemiddeld drie keer per dag, in 't weekend tot vijf keer per dag. Goe verdient denk ik dan... Allee, ge moet natuurlijk ook de nafte meetellen he... en hij was niet gepikeerd of zo dat ik hem opgeroepen heb. Hij zei me ook nog dat sommige brandverzekeringen daarin tussenkomen. Dus ik ga dat wel ne keer proberen zunne... al peis ik dat ik niet zoveel chance zal hebben dat ik op verzekeringsgebied in de prijzen zal vallen. Zo was mijn muur een paar jaar geleden eens doorweekt. Op twee dagen ergens in augustus was zodanig veel regen gevallen dat het water langs de binnenkant van de muren stroomde. Muurtje was oververzadigd! De brandweer kwam efkes kijken maar zijn konden niets doen... (tijdens onze verbouwing) Verzekering kwam NIET tussen. Het water moest van boven komen (dak) of van beneden (uit de grond), maar niet van de zijkant... daar sta je dan... tssss... Nog van de trap gestuikt omdat die kletsnat was. Jan was wel verschoten, het enige wat hij kon uitbrengen was "Gij lompen os" en dat terwijl ik met een okselverrekking halverwege de trap aan de leuning hing. Mijn gat zag paars/zwart/geel/blauw!!! De grootste tube Hirudoid zalven gekocht (groot gat = grote blauwe plek :-))
Dus heb ik twee flessen Augustijn en twee salami's voor 94 euro gewonnen met de Bingo... had ik er naar de winkel om geweest ik had zes flessen Augustijn en 20 salami's. En was ik Jezus had ik Augustijn en Salami om vijfduizend mensen eten en drinken te geven? Toch?? De parabel van de deur die uit zichzelf openging moet helaas nog geschreven worden.
Sebiet begint hier nog een optreden dus Wiewie zal niet te veel moeten maffen...
Ach, dat hebben we ook weeral gehad denk ik dan... Dat ik nooit rijk zal worden, daar leg ik me dan gewoon maar bij neer.
Vanaf nu ligt de sleutel onder de mat... woehahaha, we hebben zelfs geen mat.
Zo fris of een hoentje zal niet voor morgen zijn...
Doeikes!!
Deze avond werd ik ontmaagd in de BINGO-wereld... De tente zat echt O-VER-VOL!! Ik was zelfs een beetje zenuwachtig!!
Moet er nog salami zijn?? :-) Tja, als je een multinational van een salamifabriek in de straat hebt... dan lust je maar beter een salamietjen.
Voor mij werd het meteen het duurste potje Bingo ever!!! Ube wou om zijn bommetjes naar huis, wij zaten in de tent rechtover de deur...
ik:"Ube, zie dat je de sleutel terug meehebt want papa heeft ze niet bij he"
Ube: "jaja"...
Na een kwartier ga ik op zoek naar Ube...
ik:" Zeg, waar is de sleutel?"
Ube: "Welke sleutel??"
GRRRRR... de sleutel die op de salontafel lag... Daar stonden we dan, geen raamkes die openstonden en de sleutel zal op de achterdeur aan de binnenkant. En daar sta je dan, zo stom. Buitengesloten. Op zo een moment kan ik niet helder denken en zie het zo voor mij dat ik 300 euro zal moeten betalen... Ik was zooo boos op Ube!! En achteraf had ik daar natuurlijk weer spijt van. Slotenmaker mogen bellen, die stond er wel binnen het half uur. Vriendelijke man die op een 20 seconden met een speciaal papierken mijn deur opendeed... beetje beangstigend. Wij hebben normaal een driepuntslot (antidiefstal) maar wij deden onze deur nooit op slot, sjuust toetrekken... Ik zei nog dat het nog maar best was want dat hij anders mijne deur in frieten moest zagen. Hij zei dat moest ik ze op slot doen dat ik dan sowieso mijne sleutel zou meehebben... touché... Dus daar komt nu wel verandering in! Hij zei ook dat we 's nachts onze deur moesten toedoen. Dus aan alle inbrekers, nu zijn jullie te laat, ge hebt uw keure gehad... Bij Wiewie geraak je niet meer binnen!! ('t schijnt dat ze daar niet aan beginnen (de boeven) aan een veiligheidsslot.
Dat lolleken heeft mij 74 euro gekost. Ik moet zeggen dat piekt een beetje maar het viel al bij al nog mee. Aja, 't was half tien 's avonds. En in mijn paniek dacht ik dat dat 300 euro zou zijn. Dan nog moeten bewijzen dat het weldegelijk mijn huisje was want tegenwoordig staat het adres niet meer op je paspoort.
Ik vroeg hoeveel keer dat zo gemiddeld voorvalt dat iemand zijn deur toekletst. In de week gemiddeld drie keer per dag, in 't weekend tot vijf keer per dag. Goe verdient denk ik dan... Allee, ge moet natuurlijk ook de nafte meetellen he... en hij was niet gepikeerd of zo dat ik hem opgeroepen heb. Hij zei me ook nog dat sommige brandverzekeringen daarin tussenkomen. Dus ik ga dat wel ne keer proberen zunne... al peis ik dat ik niet zoveel chance zal hebben dat ik op verzekeringsgebied in de prijzen zal vallen. Zo was mijn muur een paar jaar geleden eens doorweekt. Op twee dagen ergens in augustus was zodanig veel regen gevallen dat het water langs de binnenkant van de muren stroomde. Muurtje was oververzadigd! De brandweer kwam efkes kijken maar zijn konden niets doen... (tijdens onze verbouwing) Verzekering kwam NIET tussen. Het water moest van boven komen (dak) of van beneden (uit de grond), maar niet van de zijkant... daar sta je dan... tssss... Nog van de trap gestuikt omdat die kletsnat was. Jan was wel verschoten, het enige wat hij kon uitbrengen was "Gij lompen os" en dat terwijl ik met een okselverrekking halverwege de trap aan de leuning hing. Mijn gat zag paars/zwart/geel/blauw!!! De grootste tube Hirudoid zalven gekocht (groot gat = grote blauwe plek :-))
Dus heb ik twee flessen Augustijn en twee salami's voor 94 euro gewonnen met de Bingo... had ik er naar de winkel om geweest ik had zes flessen Augustijn en 20 salami's. En was ik Jezus had ik Augustijn en Salami om vijfduizend mensen eten en drinken te geven? Toch?? De parabel van de deur die uit zichzelf openging moet helaas nog geschreven worden.
Sebiet begint hier nog een optreden dus Wiewie zal niet te veel moeten maffen...
Ach, dat hebben we ook weeral gehad denk ik dan... Dat ik nooit rijk zal worden, daar leg ik me dan gewoon maar bij neer.
Vanaf nu ligt de sleutel onder de mat... woehahaha, we hebben zelfs geen mat.
Zo fris of een hoentje zal niet voor morgen zijn...
Doeikes!!
zondag 3 juli 2016
De Beekse Feestennnnnn...
Ieder wijkje of dorpje viert wel eens feest. En dat is hier op Beke-Waarschoot niet anders... Mijn straatje is dus de scheidingslijn tussen het mooie Zomergem en het nog mooiere Waarschoot (hahaha valt het op dat ik aan de kant van Waarschoot woon?? :-p) Je betaalt er zelfs 12 euro polderbelasting voor de Polders die er niet zijn... Zo gaat dat tegenwoordig... Maar dat zorgt dus voor heel wat verwarring. Aja, de enen kant van het straat is "Beke" in Waarschoot de overkant is "Oude Staatsbaan" in Zomergem. Zelfs ik geraakte daarvan helemaal over mijn theewater toen ik de brandweer moest bellen voor een auto die in lichterlaaie stond "U spreekt met Sylvie Rijsselaere uit Waarschoot, er staat hier een auto in brand, en die staat wel in Zomergem" ik peis dat die aan de lijn dacht dat ik gedronken had... Soit, ze kwamen toch blussen hoor, met vier brandweerwagens. Ik bleef achter de muur staan en af en toe voorzichtig eens piepen want ik dacht dat een fikkende auto wel eens kon ontploffen. Ne keer ik over heel de baan een dik schuimtapijt zag was ik gerust :-)
Het anders zo vredige en rustige Beke wordt één weekend in het jaar the place to be voor de "Beekse Feesten" te vergelijken met de Genste Feesten maar dan in de kabouterversie.
De feesttent staat hier dan ook in vogelvlucht op 50 meter van mijn deur dus mijn nachtrust is er al sinds vrijdag aan voor de moeite... Slapen met oordopjes is niet zo handig, dan hoor ik echt wel mijn eigen tinitus en nog een heel klein beetje van de lage bastonen. Dan midden in de nacht die toepen weer uit je oor vijzen en na de derde keer vaststellen dat het feestje gedaan is. De zaterdag Rommelmarkt. Mijne wekker om kwart voor zeven, ik hoorde de regen op het dak grrrr... na een kwartierke was het toch gedaan... ik had gehoopt op een droge dag, maar ja, dat zijn we intussen wel al gewoon. Niet zo veel volk, maar al bij al nog goed verkocht... Man:"normaal is het drie euro, ik koop het voor 2,5 euro" ik "ok" hij: "heb je mij een zakske" ik:"oké, maar dan is het weer drie euro" woehaha!!! Ineens een regenbui, echt waar in drie seconden viel het water met bakken uit de lucht. Wiewie had een grote plastiek klaarliggen dus in twee seconden was ons kraamke waterdicht (wijzelf kletsnat ahum) en na vijf minuten scheen een flauw zonnetje alweer... Na een tweede regenvlaag dan toch ons kraamke opgeruimd (zal tegen 14u geweest zijn)
Bwaaaa, ik vond het nog wel wijs. Ene kleinen werkte wel op mijn systeem, hij bleef maar vragen hoeveel alles kostte terwijl ik moeite had gedaan om op alles prijsjes te kleven. Hij moest me 50 cent betalen en haalde een hoop rostjes uit zijnen zak. Ik heb dan maar gezegd dat 30 cent goed was... En hij dacht dat ik alles voor 30 cent zou wegdoen... de kleine snoodaard. Toen hij dan nog zonder gene zei dat hij die centjes had gepakt heb ik hem wel extra goed in de gaten gehouden. Ik had een grabbelton met allemaal spulletjes van 50 cent, er lag een muziekeend in, zo een knuffelke dat muziek maakte, hij heeft er zeker 20 keer op geduwd toen ik het een beetje op mijn heupen kreeg... Hij heeft het nadien nog gekocht voor 25 rostjes van 2 cent... hihihi.
Ik vind zo wel dat je het verschil ziet tussen professionele rommelmarktkramerkes en de amateurkes ;-) Ik verkocht een setjes van tassen en ondertasje voor een euro. De man zei "ik weet nog niet of ik mijn kraam ga opzetten gezien het weer" Ik zag het zo gebeuren dat hij die tassen in zijn kot ging verkopen voor 2 euro.. Ik stuurde Ube en Emma bij wijze van detective op pad... Nee, ze stonden niet in zijn kot, hij was ze volop aan het testen en was er zijn koffie uit aan 't drinken :-)
Eén iemand vond het nodig om mijnen kleinen geld af te troggelen voor een truitje van de voetbal. Ube had zijn centjes meegenomen en ging een toerke doen. 25 euro!!! Heeft hij betaald. De profiteur, chance dat ik niet wegkon bij mijn kot, en Jan, tja, die is ook fel van verre maar verre van fel. Toen we het ticketje in de nek omhoog deden stond er nochtans 20 Euro op getekend (wat ook nog genoeg was zunne!)... Tssss... als ge moet verdienen door de kinderen er eigenlijk op te leggen, chapeau ... Ube en een vriendje zijn dan een paar keer gaan schieten aan 't schietkot. Ze mochten dan een prijsje kiezen... Komen ze niet thuis met ne kruisboog!!! "WARNING, THIS IS NOT A TOY" Ube en zijn maatje zijn 11 en 10 jaar, en nee, ze lijken geen 18!! Ik was eigenlijk "not amused" hoor.. Dat dat überhaupt in zo een kot staat!!! Jan en de papa van 't vriendje hebben dat getest op een plank en die pijlen schoten daar los door!!! Moesten dat nu nog van die pijltjes zijn met een zuignapken op dan zou ik daar ook geen spel van maken. Nee, echte ijzeren punten!! Daarmee schiet je echt door ne kop! Met dat pakje bommetjes kon ik nog leven. De tijd dat je eendjes kon vissen en dat de puntjes werden geteld die onderaan uw kwekkerke stond is ook al lang gepasseerd, nu is het gewoon, geef je 5 euro is kiezen uit de onderste rij, 10 euro uit de tweede rij en zo verder. De charme van eendjes met weinig punten terug aan je haak te hangen en onopgemerkt terug te zetten is voorbij. Deze nacht weer niet te veel geslapen... We waren aan eten met onze maatjes (Amai, ik heb daar een biefstuk gegeten, chance dat de Weight Watchers niet bij ons aan de tafel zaten, tja, als je 24 euro betaalt kan je dat wel niet laten liggen natuurlijk) en nadien nog in nen cocktailbar een slaapmutske gedronken (Wiewie alcoholvrije cocktail om alle misverstanden uit de weg te gaan) En dan weer mijn lieve oordopjes gebruikt. Ik had nu toch een hoofdpijnaanval... 's morgens was er een soorte van mototreffen en als die starten moeten die allemaal eens volle gas gaan... dus tussen als dat "boys with their toys" toch nog een paar keer mafgewijs weggeweest... en dan was het ineens elf uur!! Lekker marginaal!!! Ik strompel uit mijn bed recht naar de medicijnkast en nam de neurofen tot mij... Om half twaalf receptie met om 14u BBQ. Ik zag er een beetje verfrommeld uit. Den eersten die ik tegenkwam "zijde nog niet lang uit ui bedde misschien??" Ahum... Nog marginaler dus... Beetje buitengezeten in leuke companie en dat was mijn doorkomst wel hoor. En als ik eten riek dan ben ik er helemaal door!! De Weightwatchers deden niet echt mee vandaag en gisterenavond... Maar kijk, ze sturen mij al op het rechte pad zodat ik er morgen weer volledig kan voor gaan!! Morgenavond Bingo-night!!! Ik zie dat hier al supergoe zitten!! En aan de companie zal 't weer niet mankeren!!
Ik ga niet naar huis zonder ne salami, ik zweer het!! Allee, vanavond nog eens letterlijk kermisse in mijne bedde en morgen ook nog en dan hopelijk dinsdag een rustig nacht (tenzij Frank Deboosere nog eens op een onweerke gaat trakteren) ik lig hier groggy in mijnen zetel.
Ik wens jullie allemaal een fijne nachtrust, en als ge kunt, slaap dan ook een beetje extra voor Wiewie want die zal het nodig hebben :-p
Ik wil jullie al verwittigen, morgen wordt dat een bad hairday in combo met wallen waar de regering binnenkort nog een taks op kan heffen... De Wiewie-wallen-taks... (die zijn tenminste duidelijk waarneembaar in tegenstelling tot de Polders)
Maar, ik zie jullie nog altijd even graag!! (hetzij met kleine oogskes)
Groetjes
Wallige Wiewie
Het anders zo vredige en rustige Beke wordt één weekend in het jaar the place to be voor de "Beekse Feesten" te vergelijken met de Genste Feesten maar dan in de kabouterversie.
De feesttent staat hier dan ook in vogelvlucht op 50 meter van mijn deur dus mijn nachtrust is er al sinds vrijdag aan voor de moeite... Slapen met oordopjes is niet zo handig, dan hoor ik echt wel mijn eigen tinitus en nog een heel klein beetje van de lage bastonen. Dan midden in de nacht die toepen weer uit je oor vijzen en na de derde keer vaststellen dat het feestje gedaan is. De zaterdag Rommelmarkt. Mijne wekker om kwart voor zeven, ik hoorde de regen op het dak grrrr... na een kwartierke was het toch gedaan... ik had gehoopt op een droge dag, maar ja, dat zijn we intussen wel al gewoon. Niet zo veel volk, maar al bij al nog goed verkocht... Man:"normaal is het drie euro, ik koop het voor 2,5 euro" ik "ok" hij: "heb je mij een zakske" ik:"oké, maar dan is het weer drie euro" woehaha!!! Ineens een regenbui, echt waar in drie seconden viel het water met bakken uit de lucht. Wiewie had een grote plastiek klaarliggen dus in twee seconden was ons kraamke waterdicht (wijzelf kletsnat ahum) en na vijf minuten scheen een flauw zonnetje alweer... Na een tweede regenvlaag dan toch ons kraamke opgeruimd (zal tegen 14u geweest zijn)
Bwaaaa, ik vond het nog wel wijs. Ene kleinen werkte wel op mijn systeem, hij bleef maar vragen hoeveel alles kostte terwijl ik moeite had gedaan om op alles prijsjes te kleven. Hij moest me 50 cent betalen en haalde een hoop rostjes uit zijnen zak. Ik heb dan maar gezegd dat 30 cent goed was... En hij dacht dat ik alles voor 30 cent zou wegdoen... de kleine snoodaard. Toen hij dan nog zonder gene zei dat hij die centjes had gepakt heb ik hem wel extra goed in de gaten gehouden. Ik had een grabbelton met allemaal spulletjes van 50 cent, er lag een muziekeend in, zo een knuffelke dat muziek maakte, hij heeft er zeker 20 keer op geduwd toen ik het een beetje op mijn heupen kreeg... Hij heeft het nadien nog gekocht voor 25 rostjes van 2 cent... hihihi.
Ik vind zo wel dat je het verschil ziet tussen professionele rommelmarktkramerkes en de amateurkes ;-) Ik verkocht een setjes van tassen en ondertasje voor een euro. De man zei "ik weet nog niet of ik mijn kraam ga opzetten gezien het weer" Ik zag het zo gebeuren dat hij die tassen in zijn kot ging verkopen voor 2 euro.. Ik stuurde Ube en Emma bij wijze van detective op pad... Nee, ze stonden niet in zijn kot, hij was ze volop aan het testen en was er zijn koffie uit aan 't drinken :-)
Eén iemand vond het nodig om mijnen kleinen geld af te troggelen voor een truitje van de voetbal. Ube had zijn centjes meegenomen en ging een toerke doen. 25 euro!!! Heeft hij betaald. De profiteur, chance dat ik niet wegkon bij mijn kot, en Jan, tja, die is ook fel van verre maar verre van fel. Toen we het ticketje in de nek omhoog deden stond er nochtans 20 Euro op getekend (wat ook nog genoeg was zunne!)... Tssss... als ge moet verdienen door de kinderen er eigenlijk op te leggen, chapeau ... Ube en een vriendje zijn dan een paar keer gaan schieten aan 't schietkot. Ze mochten dan een prijsje kiezen... Komen ze niet thuis met ne kruisboog!!! "WARNING, THIS IS NOT A TOY" Ube en zijn maatje zijn 11 en 10 jaar, en nee, ze lijken geen 18!! Ik was eigenlijk "not amused" hoor.. Dat dat überhaupt in zo een kot staat!!! Jan en de papa van 't vriendje hebben dat getest op een plank en die pijlen schoten daar los door!!! Moesten dat nu nog van die pijltjes zijn met een zuignapken op dan zou ik daar ook geen spel van maken. Nee, echte ijzeren punten!! Daarmee schiet je echt door ne kop! Met dat pakje bommetjes kon ik nog leven. De tijd dat je eendjes kon vissen en dat de puntjes werden geteld die onderaan uw kwekkerke stond is ook al lang gepasseerd, nu is het gewoon, geef je 5 euro is kiezen uit de onderste rij, 10 euro uit de tweede rij en zo verder. De charme van eendjes met weinig punten terug aan je haak te hangen en onopgemerkt terug te zetten is voorbij. Deze nacht weer niet te veel geslapen... We waren aan eten met onze maatjes (Amai, ik heb daar een biefstuk gegeten, chance dat de Weight Watchers niet bij ons aan de tafel zaten, tja, als je 24 euro betaalt kan je dat wel niet laten liggen natuurlijk) en nadien nog in nen cocktailbar een slaapmutske gedronken (Wiewie alcoholvrije cocktail om alle misverstanden uit de weg te gaan) En dan weer mijn lieve oordopjes gebruikt. Ik had nu toch een hoofdpijnaanval... 's morgens was er een soorte van mototreffen en als die starten moeten die allemaal eens volle gas gaan... dus tussen als dat "boys with their toys" toch nog een paar keer mafgewijs weggeweest... en dan was het ineens elf uur!! Lekker marginaal!!! Ik strompel uit mijn bed recht naar de medicijnkast en nam de neurofen tot mij... Om half twaalf receptie met om 14u BBQ. Ik zag er een beetje verfrommeld uit. Den eersten die ik tegenkwam "zijde nog niet lang uit ui bedde misschien??" Ahum... Nog marginaler dus... Beetje buitengezeten in leuke companie en dat was mijn doorkomst wel hoor. En als ik eten riek dan ben ik er helemaal door!! De Weightwatchers deden niet echt mee vandaag en gisterenavond... Maar kijk, ze sturen mij al op het rechte pad zodat ik er morgen weer volledig kan voor gaan!! Morgenavond Bingo-night!!! Ik zie dat hier al supergoe zitten!! En aan de companie zal 't weer niet mankeren!!
Ik ga niet naar huis zonder ne salami, ik zweer het!! Allee, vanavond nog eens letterlijk kermisse in mijne bedde en morgen ook nog en dan hopelijk dinsdag een rustig nacht (tenzij Frank Deboosere nog eens op een onweerke gaat trakteren) ik lig hier groggy in mijnen zetel.
Ik wens jullie allemaal een fijne nachtrust, en als ge kunt, slaap dan ook een beetje extra voor Wiewie want die zal het nodig hebben :-p
Ik wil jullie al verwittigen, morgen wordt dat een bad hairday in combo met wallen waar de regering binnenkort nog een taks op kan heffen... De Wiewie-wallen-taks... (die zijn tenminste duidelijk waarneembaar in tegenstelling tot de Polders)
Maar, ik zie jullie nog altijd even graag!! (hetzij met kleine oogskes)
Groetjes
Wallige Wiewie
Abonneren op:
Posts (Atom)